เหลียนฮวาสองภพ ( สนพ.ดีต่อใจ ) ปิดตอน 25/12/2019

ตอนที่ 13 : บทที่13 ผู้ต้องสงสัย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,206
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,359 ครั้ง
    20 พ.ย. 62

13

ผู้ต้องสงสัย

 

            ฝูซิ่นเล่อ บัวชมพู และหม่าเซียวหลาน ตามหลี่รุ่ยเต๋อไปยังจวนผู้ว่าการเพื่อพูดคุยถึงสองคดีฆาตกรรมที่เกิดขึ้น นอกจากนี้ หลี่รุ่เต๋อยังได้เชิญบรรดาคุณหนูที่ร่วมชั้นเรียนกับคุณหนูรองและคุณหนูสามที่สำนักบัณฑิตหญิงมาร่วมให้การ ทุกคนต่างยืนยันคุณหนูสกุลหม่าทั้งสองมีอุปนิสัยเรียบร้อย ยามเรียนไม่มีศัตรูคู่แข่งใดๆ เรียกได้ว่าแทบไม่มีเหตุจูงใจในการฆ่าเลยสักนิด

            ยกเว้นเพียงเรื่องของฝูซิ่นเล่อ!

            “เรื่องที่น้องสาวทั้งสองคนของข้ามีใจให้จิ้นอิ๋งโหวนั้นเป็นเรื่องจริง” หม่าเซียวหลานกล่าว “น้องรองเป็นคนที่แสดงออกชัดเจน ส่วนน้องสามเป็นคนขี้อายจึงไม่ค่อยแสดงออก”

            “หากเหตุจูงใจในการฆาตกรรมครั้งนี้เกี่ยวข้องกับจิ้นอิ๋งโหว เหตุใดคนร้ายจึงต้องนำศพไปทิ้งที่หน้าจวนจิ้นอิ๋งโหว เพื่อกล่าวเตือนท่านโหวรึ?” หลี่รุ่ยเต๋อยังคงแคลงใจ “หรือเจตนาส่งสารเตือนไปยังแม่นางฝูที่อยู่ใกล้ชิดท่านโหว”

หลี่รุ่ยเต๋อยังกล่าวต่อ “นอกจากนี้ยังมีเรื่องศพของคุณหนูสามที่ถูกนำไปทิ้งที่หอคณิกาอีก หากคนร้ายมีเจตนาข่มขู่แม่นางฝู ไยไม่นำศพไปทิ้งที่หน้าจวนจิ้นอิ๋งโหวอีกเล่า”

“อาจเป็นเพราะจวนจิ้นอิ๋งโหวเพิ่มกำลังรักษาความปลอดภัยมากขึ้น” หม่าเซียวหลานออกความเห็น

“ท่านโหว ในบรรดาสตรีที่ชอบพอท่าน มีใครที่น่าสงสัยหรือไม่” หลี่รุ่ยเต๋อถาม

ฝูซิ่นเล่อมีสีหน้าเครียดจัดอย่างที่บัวชมพูไม่เคยเห็นมาก่อน ชายหนุ่มครุ่นคิดอยู่ครู่ใหญ่ก่อนจะส่ายหน้า

“ข้าไม่รู้สึกสงสัยผู้ใด” เขาตอบ “ไม่ว่าจะเป็นคุณหนูสกุลใดก็ล้วนแต่เป็นเพียงสตรีบอบบาง เรื่องฆ่าฟันคนด้วยวิธีการโหดเหี้ยมเช่นนี้ ข้าไม่คิดว่าพวกนางจะทำได้”

“สตรีนั้นรู้หน้าไม่รู้ใจ” หลี่รุ่ยเต๋อกล่าว “แม้ท่านโหวจะไม่สงสัยผู้ใด แต่ข้ากลับเห็นว่ามีคนหนึ่งที่น่าสงสัย”

“ผู้ใดกัน”

“ผู้ที่เพิ่งเดินทางมาเยือนต้าจิน!

 

ยามโหย่ว ( ประมาณ 17.00 - 18.59 น. ) ฝูซิ่นเล่อ บัวชมพู และหม่าเซียวหลานจึงออกจากจวนผู้ตรวจการ โดยมีหลี่รุ่ยเต๋อและหลี่จี้เหยา คุณหนูรองผู้เป็นน้องสาวของหลี่รุ่ยเต๋อซึ่งยังไม่ออกเรือนตามมาส่ง

หลี่จี้เหยามีท่าทีเอียงอายยามมองฝูซิ่นเล่อ หากแม่ทัพหนุ่มนั้นกลับวางเฉย สีหน้าท่าทางยังเคร่งเครียดไม่จาง ในขณะที่บัวชมพูมองหลี่จี้เหยาแล้วนึกขำ รู้ทั้งรู้ว่าเพิ่งมีคนถูกฆ่าไปสองศพเพราะมีใจให้ฝูซิ่นเล่อ แต่คุณหนูน้อยผู้นี้ก็ยังไม่คิดปกปิดความรู้สึกชมชอบที่ตนมีต่อฝูซิ่นเล่อ

โดยปกติแล้ว สตรียุคนี้มักเหนียมอาย ไม่กล้าเปิดเผยความในใจต่อบุรุษ แต่ในกรณีของฝูซิ่นเล่อนั้นกลับต่างออกไป บรรดาคุณหนูที่มีใจให้เขาต่างเล่าเรียนในสำนักบัณฑิตหญิงด้วยกัน ต่างคนต่างรู้ว่าใครมีใจให้แม่ทัพฝู เมื่อมีคนรู้ก็ย่อมมีคนที่นำมาเปิดเผย มีคุณหนูตระกูลใหญ่หลายคนถูกกล่าวถึงว่ามีใจให้ฝูซิ่นเล่อ แล้วก็ไม่ใช่เพียงข่าวลือที่ไม่มีมูลเสียด้วย

“พี่ชาย” ฝูซิ่นเล่อเรียกหม่าเซียวหลาน “ข้าต้องขออภัยที่เป็นสาเหตุให้ท่านต้องสูญเสียน้องสาวทั้งสอง”

“หาใช่ความผิดของเจ้า” หม่าเซียวหลานตบบ่าฝูซิ่นเล่อ “ที่สำคัญ เรื่องนี้ยังสืบไม่รู้แน่ชัดว่าคนร้ายฆ่าน้องสาวทั้งสองของข้าเพราะเรื่องของเจ้าหรือเปล่า”

“ข้าจะช่วยสืบคดีนี้อีกแรง”

“ขอบใจเจ้ามาก” หม่าเซียวหลานตอบก่อนจะกล่าวลาทุกคน แล้วควบม้าจากไปอย่างรวดเร็ว เพราะยังมีคุณหนูใหญ่อีกคนที่น่าเป็นห่วง

ไม่เพียงแต่คุณหนูรองและคุณหนูสาม แต่คุณหนูใหญ่เองก็มีใจให้ฝูซิ่นเล่อ

เป็นผู้ชายที่น่าหมั่นไส้ชะมัด พญาเทครัวตัวจริงเสียงจริง!

บัวชมพูมองค้อนฝูซิ่นเล่อขณะที่เขาช่วยประคองเธอขึ้นรถม้า ชายหนุ่มมองตอบด้วยความสงสัยว่าเขาไปทำอะไรให้เธอโกรธหรือ แต่บัวชมพูก็ไม่ยอมพูดอะไร นอกจากรีบก้าวไปในรถม้าแล้วปิดม่านโดยไม่โผล่หน้าออกมาพูดคุยกับคนที่ขี่ม้าอยู่ข้างนอกตามอย่างที่เคยทำ

เมื่อขึ้นมาอยู่บนรถม้าคนเดียว บัวชมพูก็เริ่มครุ่นคิดถึงรูปคดี เจตนาของคนร้ายเห็นได้ชัดว่าตั้งใจทำลายชื่อเสียงของคุณหนูรองและคุณหนูสาม จึงได้นำศพของพวกนางมาทิ้งไว้ในสภาพเปลือยเปล่า ทั้งยังกรีดใบหน้าเป็นข้อความด่าทออย่างร้ายกาจ หากไม่ใช่คนที่โกรธแค้นชิงชังกันมานาน คงไม่สามารถทำเรื่องเช่นนี้ได้

ข้าสงสัยหลัวซินเอ๋อร์ เสียงของหลี่รุ่ยเต๋อดังขึ้นในความคิดของบัวชมพู เราต่างก็ทราบกันดีว่านางมีใจให้ท่านโหวมาเนิ่นนาน เมื่อนางไม่ได้ครอบครอง ก็คงมิปรารถนาให้ผู้อื่นได้ครอบครองท่าน

คำพูดของหลี่รุ่ยเต๋อทำให้ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ บัวชมพูเบิกตากว้างอย่างตกตะลึง หลัวซินเอ๋อร์ที่เธอเคยพบเป็นสตรีอ่อนหวาน กระทั้งรอยยิ้มก็ยังมีเค้าความเศร้าเจือปน คนเช่นนี้จะลงมือฆ่าผู้อื่นด้วยวิธีการโหดเหี้ยมอำมหิตได้จริงๆ หรือ

ข้าไม่คิดว่าเป็นนาง ฝูซิ่นเล่อคัดค้าน คุณหนูหลัวไม่ใช่คนโหดเหี้ยมถึงเพียงนั้น

อย่าเพิ่งด่วนตัดสิน ตัวข้าเองเพียงแค่ตั้งข้อสงสัยเท่านั้น ยังมิได้ปักใจเชื่อว่าเป็นนาง แต่เพราะเรื่องนี้เกิดขึ้นระหว่างที่คุณหนูหลัวมาเยือน จึงมิอาจมองข้ามนางไปได้ หลี่รุ่ยเต๋อกล่าว ข้าจะให้คนจับตาดูนางก็แล้วกัน

รบกวนใต้เท้าแล้ว หม่าเซียวหลานว่า

ท่านแม่ทัพอย่าได้เกรงใจ นี่เป็นหน้าที่ของข้า

จากนั้น พวกเขาก็คุยกันต่ออีกไม่กี่ประโยค แล้วแยกย้ายกันกลับจวนของตน

บัวชมพูเอาแต่ครุ่นคิดเรื่องคดี รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ฝูซิ่นเล่อเปิดม่านเข้ามาเรียกให้เธอลงจากรถม้า หญิงสาวย่นจมูกเล็กน้อยให้คนที่เสน่ห์แรงจนผู้หญิงฆ่ากันตาย แต่ก็ยอมส่งมือให้เขาช่วยประคองลงจากรถม้า

“ท่านโหว คุณหนูหลัวมาเยี่ยมขอรับ” พ่อบ้านตรงเข้ามารายงาน

ฝูซิ่นเล่อขมวดคิ้วเข้าหากันเล็กน้อย บัวชมพูเคยได้ยินมาว่า ตามธรรมเนียมของชาวจีนหากไม่ส่งเทียบมาให้ก่อนมา ถือว่าเป็นการเสียมารยาท คนอย่างหลัวซินเอ๋อร์น่าจะเคร่งเรื่องธรรมเนียมปฏิบัติ ไม่น่าทำอะไรที่เป็นการเสียมารยาท หากไม่มีเรื่องเร่งด่วนหรือเรื่องสำคัญจริงๆ

“อืม” แม่ทัพหนุ่มตอบรับสั้นๆ แล้วเดินนำเข้าไปในเรือน บัวชมพูพลันคิดแผนบางอย่างขึ้นมาได้ จึงวิ่งไปกอดแขนฝูซิ่นเล่อ

“ไปด้วย” หญิงสาวยิ้มกว้าง

ฝูซิ่นเล่อก้มลงมาสองแขนเรียวบางที่กอดแขนของเขาไว้เป็นเชิงถาม บัวชมพูยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนเขย่งปลายเท้าขึ้นกระซิบบางอย่างที่ข้างหูของเขา ทำเอาบ่าวไพร่ในบ้านต่างพากันแตกตื่นตกใจ เนื่องด้วยมองผิวเผินดูคล้ายบัวชมพูกำลังจูบแก้มฝูซิ่นเล่ออยู่

“อะไรทำให้เจ้ามีความคิดบ้าดีเดือดเช่นนี้!” ฝูซิ่นเล่อพูดเสียงเข้ม แล้วพยายามดึงแขนของตัวเองออกจากการเกาะกุมของบัวชมพู แต่หญิงสาวกลับเกาะหนึบไม่ยอมปล่อย

“ถ้าสงสัยอะไรก็ต้องทำให้กระจ่างไม่ใช่เหรอ”

“เจ้าก็เลยคิดจะใช้ตัวเองเป็นนกต่ออย่างนั้นรึ”

“เอาน่า” หญิงสาวแนบแก้มลงบนท่อนแขนแข็งแรง “ต่อให้นางเป็นคนร้ายจริง ข้าก็อยู่ในจวนท่าน นางจะทำอะไรข้าได้”

“เจ้าลืมแล้วหรือว่าคุณหนูรองกับคุณหนูสามสกุลหม่าก็อยู่ในจวนแม่ทัพ ยังถูกลักพาตัวออกไปจากจวนได้”

“ก็นั่นจวนแม่ทัพหม่า แต่นี่จวนแม่ทัพฝู” บัวชมพูยิ้มประจบ “ไม่มีที่ไหนปลอดภัยเท่าจวนแม่ทัพฝูแล้ว”

“เฮอะ!

“มาเถอะ อย่ามัวชักช้า ข้าอยากเห็นหน้าซินเอ๋อร์จะแย่แล้ว”

บัวชมพูกอดแขนฝูซิ่นเล่อด้วยท่าทางสนิทชิดเชื้อเข้าไปในเรือน ด้วยเป็นห่วงความปลอดภัยของบัวชมพู ชายหนุ่มจึงดูไม่ค่อยชอบใจในการกระทำของเธอนัก แต่อีกใจหนึ่ง เขาเองก็อยากรู้เช่นกันว่า หากหลัวซินเอ๋อร์เห็นเขากับบัวชมพูสนิทสนมเกินสหายเช่นนี้ นางจะมีปฏิกิริยาอย่างไร

“ท่านแม่ทัพ” หลัวซินเอ๋อร์เรียกด้วยรอยยิ้มเมื่อได้ยินเสียงคนเดินเข้ามา แต่แล้วรอยยิ้มของนางก็กลับแข็งค้างไปชั่วขณะหนึ่งเมื่อเห็นบัวชมพูเดินกอดแขนฝูซิ่นเล่อเข้ามา

เพียงชั่วพริบตาเดียว รอยยิ้มของหลัวซินเอ๋อร์ก็กลับมาเป็นรอยยิ้มอ่อนโยนตามเดิม

“วันนี้ซินเอ๋อร์เสียมารยาทมาเยี่ยมโดยไม่แจ้งล่วงหน้า ขอท่านแม่ทัพโปรดอภัย” หลัวซินเอ๋อร์ค้อมศีรษะให้ฝูซิ่นเล่อ

“ไม่เป็นไร เราคนกันเอง” ชายหนุ่มตอบ “ไม่ทราบว่าเจ้ามีธุระอะไรกับข้าหรือ?”

“ข้าได้ยินเรื่องคดีฆาตกรรมที่เกิดขึ้นทั้งสองคดีจึงเป็นห่วงท่าน ด้วยเรื่องนี้ดูเหมือนจะเป็นเรื่องใกล้ตัวท่านแม่ทัพ”

“ดูไปแล้ว เรื่องนี้อาจเป็นเรื่องใกล้ตัวข้าจริงๆ” ฝูซิ่นเล่อตอบเสียงเรียบ

หลัวซินเอ๋อร์รู้สึกได้ถึงความปกติในน้ำเสียงนั้น แต่ก็ยังยิ้มออกมาราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น หญิงสาวหันมามองบัวชมพูที่ยืนกอดแขนฝูซิ่นเล่อไว้ราวกับแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ ทั้งยังยิ้มกว้างจนปากแทบจะฉีกถึงใบหู แต่กลับดูไม่เหมือนรอยยิ้มหยัน เป็นรอยยิ้มทะเล้นที่ชวนให้นางนึกขบขันเสียมากกว่า

“ข้ามีของมาฝากแม่นางเหลียนด้วย เป็นขนมที่ข้าทำเอง”

“ขนมเหรอ” บัวชมพูปล่อยมือจากฝูซิ่นเล่อแล้วเดินไปหาหลัวซินเอ๋อร์ทันที แม่ทัพหนุ่มถอนหายใจเบาๆ ผู้หญิงคนนี้นี่อย่างไร เพียงแค่มีขนมมาหลอกล่อ นางก็ทิ้งเขาแล้วหรือ

บัวชมพูรับกล่องขนมมาเปิดออกดู พบว่าข้างในเป็นแป้งปั้นรูปดอกบัวสีชมพู หน้าตาน่ารับประทาน ทั้งยังส่งกลิ่นหอมหวานชวนให้ลิ้มลอง

แต่ว่า...ไม่ได้ใส่ยาพิษมาใช่ไหม?

“น่ากินมากเลยเจ้าค่ะ ขอบคุณแม่นางที่มีน้ำใจ” บัวชมพูยิ้มรับ ใจหนึ่งก็อยากกิน อีกใจก็กลัวตาย

“ท่านโหว...ท่านแม่ทัพ” หญิงสาวเรียกฝูซิ่นเล่อด้วยตำแหน่งทั้งสองอย่างที่ชอบเรียกเป็นกระจำ “ลองชิมดูหน่อยไหม”

ให้เขาลองกินให้ดูก่อน ถ้าเขากินแล้วไม่ตายเธอค่อยกินบ้าง

ฝูซิ่นเล่อเดินเข้ามาหาบัวชมพูแล้วเอื้อมไปหยิบขนมแป้งปั้นรูปดอกบัวขึ้นมาชิม กลิ่นแป้งที่อยู่ภายนอกหอมละมุน ไส้ผลไม้ข้างในก็มีรสหวานฉ่ำ ให้ความรู้สึกหอมหวาน รสสัมผัสยอดเยี่ยม กินแล้วรู้สึกว่าอยากจะกินซ้ำ

“อร่อยไหม” บัวชมพูถาม

“อืม” เขาตอบสั้นๆ ไม่กล้าเอ่ยชมมาก กลัวว่าบัวชมพูจะพาลโกรธเขาจนวิ่งไปกระโดดสระบัวหนีกลับบ้านอีก

หลัวซินเอ๋อร์ยิ้มอย่างดีใจให้กับคำชมของฝูซิ่นเล่อ บัวชมพูสังเกตท่าทางของนางตั้งแต่แรกเริ่ม สตรีผู้นี้มีใจให้ฝูซิ่นเล่อไม่น้อยเลย เพียงแค่คำชมอย่างขอไปทีของเขาก็ทำให้นางดีใจได้ ส่วนเรื่องวางยาพิษนั้นก็มั่นใจได้ว่านางไม่ได้ทำ เพราะหากนางทำจริงๆ คงไม่ยอมให้ฝูซิ่นเล่อที่นางหลงรักหยิบขนมไปกินง่ายๆ เช่นนี้

“ข้าดีใจที่ท่านแม่ทัพชอบ” หลัวซินเอ๋อร์ยิ้มสดใส จนบัวชมพูคิดว่าถ้าเธอเป็นคนที่ได้รับรอยยิ้มนั้น เธออาจละลายตายอยู่ตรงนี้เลยก็เป็นได้

ฝึกยิ้มยังไงให้ได้แบบนี้!

“จะว่าไป ข้าก็ทำขนมเป็นรูปดอกบัวได้เหมือนกัน ชื่อขนมเหอฮวาซู” บัวชมพูเล่า “แม่นางอยากลองชิมหรือไม่ ข้าจะทำให้”

“หากแม่นางเหลียนมีน้ำใจ ข้าก็ไม่ปฏิเสธ”

“งั้นไปห้องครัวกัน”

ฝูซิ่นเล่อมองตามสองสาวที่จูงมือกันเข้าครัว ทั้งยังพูดคุยกันด้วยความสนิทสนมราวกับรู้จักกันมานาน หากเป็นยามปกติ เขาคงไม่คิดจะตามบัวชมพูเข้าไปเล่นสนุกในครัว แต่เพราะครั้งนี้มีหลัวซินเอ๋อร์อยู่ด้วย แม้จะยังไม่ปักใจเชื่อว่านางเป็นคนร้าย แต่ก็ต้องระวังเอาไว้ก่อน

เขาไม่อาจสูญเสียเหลียนเอ๋อร์ของเขาไปได้

ท่าทางที่ดูออกว่าทำอะไรแทบไม่เป็นของบัวชมพูทำให้หลัวซินเอ๋อร์ยิ้มบางๆ นางขยับเข้าไปใกล้คนที่กำลังพูดไป ทำขนมไปด้วยท่าทางเงอะงะ แล้วจึงเอื้อมไปจับมือบัวชมพูเบาๆ

“ให้ข้าช่วยนะเจ้าคะ”

“เอ๋?” บัวชมพูท่าทางงุนงง แต่ไม่นานก็นึกได้ว่าตนคงเผลอปล่อยไก่เข้าให้แล้ว หลัวซินเอ๋อร์จึงต้องยื่นมือเข้ามาช่วย

“แหะๆ เอางั้นก็ได้”

หลัวซินเอ๋อร์ยิ้มอย่างอ่อนโยน แล้วคอยเตือนบัวชมพูตอนทำไส้ขนมว่าให้ใส่อะไรมากขึ้นหรือใส่อะไรน้อยลง สุดท้ายยังช่วยกรีดแป้งจนได้สัดส่วนก่อนนำไปทอดจนแป้งคลี่ออกจากกัน กลายเป็นดอกเปี๊ยะดอกบัวทอดที่สวยงาม

“ท่านโหว...ท่านแม่ทัพ” บัวชมพูเรียก “ชิมหน่อยสิ”

ฝูซิ่นเล่อรู้สึกพรั่นพรึงอยู่ในใจ รสชาติขนมที่บัวชมพูทำเมื่อครั้งที่แล้วยังหลอกหลอนปากและลิ้นของเขาอยู่จนถึงตอนนี้ แต่ชายหนุ่มก็ไม่กล้าแสดงสีหน้าใดๆ ออกไป ได้แต่รับมาชิมด้วยความจำใจ

แต่ครั้งนี้ รสชาติของขนมเหอฮวาซูกลับอร่อยยิ่งกว่าครั้งก่อนราวกับคนทำเป็นคนละคน

“เป็นไงบ้าง” บัวชมพูถาม

“อร่อยมาก” ครั้งนี้ฝูซิ่นเล่อชมจากใจ รสชาติหอมหวานของไส้มะพร้าวที่อยู่ด้านในไม่หวานเลี่ยนเช่นครั้งที่แล้ว ทั้งยังมีรสเค็มติดปลายลิ้นเล็กน้อยมาตัดหวาน แป้งก็บางกรอบเท่ากันทุกชั้น เรียกได้ว่าเป็นขนมที่อร่อยจนเขาอยากจะกินชิ้นต่อไปยิ่งนัก

“เพราะได้ซินเอ๋อร์ช่วย” บัวชมพูยิ้มกว้าง จากที่เรียกหลัวซินเอ๋อร์ว่า แม่นาง ก็เปลี่ยนมาเรียกว่า ซินเอ๋อร์ อย่างสนิทสนม

ทั้งฝูซิ่นเล่อและบัวชมพูต่างช่วยกันสังเกตพฤติกรรมของหลัวซินเอ๋อร์ระหว่างที่ช่วยบัวชมพูทำขนม ทุกการกระทำของนางเต็มไปด้วยความอ่อนโยนและมีรอยยิ้มประดับอยู่บนใบหน้าเสมอ ไม่เหมือนคนที่สามารถลงมือฆ่าใครได้ด้วยความโหดเหี้ยมเลยแม้แต่น้อย แต่หากจะคิดอีกแง่ นางก็ไม่ใช่คนโง่ที่จะแสดงท่าทีเลวร้ายออกมาในขณะที่ฝูซิ่นเล่อกำลังจับตามองอย่างใกล้ชิดนี้

การจะตัดสินว่านางใช่หรือไม่ใช่คนร้ายนั้นไม่ง่ายเลยสักนิด!

กระทั่งเวลาล่วงเลยไปจนถึงยามซวี ( ประมาณ 19.00 - 20.59 น. ) หนิงอันอ๋องผู้เป็นตาของหลัวซินเอ๋อร์จึงส่งคนมารับนางกลับไปยังที่พัก หญิงสาวกล่าวลาฝูซิ่นเล่อและบัวชมพู แล้วออกจากจวนสกุลฝูไปโดยที่รอยยิ้มบนใบหน้าไม่จางหายไปแม้แต่น้อย

“ดูยังไงก็ไม่เหมือนคนเป็นฆาตกรเลย” บัวชมพูกอดอกมองตามหลังรถม้าของหลัวซินเอ๋อร์ “ข้าว่านางน่ารักดีออก ท่านว่าไหม”

ฝูซิ่นเล่อไม่กล้าตอบ เพราะกลัวจะมีบางคนโกรธเขาอีก

“คนแบบนี้จะเป็นคนร้ายได้จริงๆ เหรอ” หญิงสาวยังสงสัยไม่หาย

“คนเรารู้หน้าไม่รู้ใจ” แม่ทัพหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบ

“ท่านพูดเองไม่เหรอ ว่าท่านก็ไม่คิดว่านางเป็นคนร้าย”

“ข้าภาวนาให้เป็นเช่นนั้น”

“แล้วเรื่องคดี จะทำยังไงต่อ”

“ข้าให้คนตามประกบซินเอ๋อร์กับคุณหนูคนอื่นๆ ที่ต้องสงสัยอย่างลับๆ แล้ว หากใครมีพฤติกรรมน่าสงสัย เราจะรู้ได้ทันที”

“แล้วคุณหนูใหญ่จวนแม่ทัพหม่าล่ะ จะถูกหมายหัวเป็นรายต่อไปไหม”

“ข้าเองก็ไม่รู้” ฝูซิ่นเล่อตอบเสียงเครียด “แต่ยามนี้ ไม่ว่าผู้ใดก็คงเข้าออกจวนแม่ทัพหม่าได้ยาก น้องสาวตายไปถึงสองคน แม่ทัพหม่าย่อมต้องเพิ่มกำลังอารักขามากกว่าหลายเท่าตัว”

“ค่อยยังชั่ว” บัวชมพูถอนหายใจอย่างโล่งอก สภาพศพของคุณหนูรองกับคุณหนูสามยังติดตาเธออยู่ และเธอไม่อยากเห็นใครต้องมาตายด้วยสภาพเช่นนั้นอีก “ท่านว่าใต้เท้าหลี่จะสืบเรื่องนี้ได้หรือเปล่า”

“ใต้เท้าหลี่เป็นคนมากความสามารถ ทุกคดีที่เขารับผิดชอบล้วนแต่ได้รับการตัดสินอย่างยุติธรรม และไม่เคยปรากฏว่ามีข้อผิดพลาดใดมาก่อน”

“แล้ว...”

“ถามมากจริง” ฝูซิ่นเล่อปรามเสียงนุ่ม “วันนี้วุ่นวายทั้งวัน ไม่เหนื่อยหรืออย่างไร”

“ตอนท่านไม่ทักก็ยังไม่เหนื่อยนะ แต่พอทักปุ๊บเหนื่อยปั๊บเลย” บัวชมพูทิ้งตัวลงนั่งขัดสมาธิบนพื้นอย่างหมดสภาพ ฝูซิ่นเล่อยิ้มขำ ขณะลงนั่งชันเข่าตรงหน้าหญิงสาว

“หมดเรี่ยวหมดแรงขนาดนี้ ข้าอาสาไปส่งเจ้าถึงห้องก็แล้วกัน”

“ก็ต้องเดินไปด้วยกันอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ ห้องอยู่ติดกันนี่” บัวชมพูใช้มือทุบๆ ตามขาของตน

“ข้าเดินคนเดียว เจ้าไม่ต้องเดิน”

“ไม่ให้เดิน ให้ตีลังกาไปเหรอ”

“ข้าให้เจ้าขี่หลังดีหรือไม่”

“จริงอ่า” หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองเขาตาเป็นประกาย ไม่ได้มีทีท่าเหนียมอายเลยแม้แต่น้อย

“จริงสิ” ฝูซิ่นเล่อหันหลังให้ บัวชมพูรีบตะกายมาเกาะหลังเขาไว้ทันที

ตัวเขาอุ่นจัง

สองแขนเรียวโอบรอบคอแม่ทัพหนุ่ม เกยคางไว้บนไหล่ข้างหนึ่งของเขา ฝูซิ่นเล่อลุกขึ้นยืน แบกบัวชมพูไว้บนหลังอย่างมั่นคง แล้วค่อยๆ เดินไปยังเรือนเหลียนฮวา

“ชอบหรือ” เขาถาม

“ชอบ เหมือนในนิยายที่เคยอ่าน”

“นิยายอะไร”

“นิยายที่พระเอกให้นางเอกขี่หลัง นึกว่าชาตินี้ข้าจะไม่มีโอกาสได้ขี่หลังใครแล้วเสียอีก”

“เจ้าไม่เคยขี่หลังคนรักเก่าของเจ้าหรือ”

“ไม่เคยอะ อีตานั่นตัวบางอย่างกับผู้หญิง แบกข้าไม่ไหวหรอก” บัวชมพูตอบ “แต่จะไปพูดถึงคนพรรค์นั้นทำไม เป็นมลภาวะทางหูมาก”

“หมายความว่าอย่างไร”

“แสลงหู ไม่อยากพูดถึง เกลียดมัน!

“เจ้าเกลียดเพราะเขานอกใจเจ้าสินะ”

“ก็ใช่น่ะสิ”

“ข้าจะจำไว้ว่าเจ้าไม่ชอบผู้ชายหลายใจ”

“ดี จำเอาไว้เลยนะ ห้ามลืมเด็ดขาด”

“ไม่ลืมหรอก”

เขาไม่มีวันลืมแน่ ต่อให้นางไม่เอ่ยปากว่าไม่ชอบผู้ชายหลายใจ เขาก็ไม่คิดจะมีใครอื่นนอกจากนางอยู่ดี

ต่อให้เป็นหลัวซินเอ๋อร์ที่เพียบพร้อมทุกอย่างก็มิอาจเทียบเหลียนเอ๋อร์ของเขาได้...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.359K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,170 ความคิดเห็น

  1. #2147 Oomjanis (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 17:16

    ผู้ชายแบบนี้ต้องเจอที่ไหนได้อีก ต้องให้สระบัวก่อนไหม

    #2,147
    0
  2. #2136 1988yongsi (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 11:25
    ไม่ค่อยสปอยว่าที่เมียเลยจร้าาาา
    #2,136
    0
  3. #1592 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 17:01
    จ้า ท่านแม่ทัพ
    #1,592
    0
  4. วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 02:10
    รักมั่นจริงท่านแม่ทัพพพ
    #1,464
    0
  5. #1235 Xialyu (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 10:21
    ขอบคุณค่ะ^^
    #1,235
    1
    • #1235-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 13)
      17 พฤศจิกายน 2562 / 21:52
      ขอบคุณเหมือนกันค่า
      #1235-1
  6. #1085 PPruedee (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 11:14
    เอ็นดูไรท์มากๆ5555555 ลองมั้ยคะลองงงงงงง คือไรท์ก็สั่งทำมือเลย ตัดเลิฟซีนออกให้หมด ทำเล่มพิเศษให้แม่ไปเลย55555555 ทีนี้ก็รอดไม้เรียวแล้ว แต่ถ้าแม่จับได้พวกเราจะยอมโดนดุเป็นเพื่อนไรท์นะ55555
    #1,085
    1
    • #1085-1 (จากตอนที่ 13)
      9 พฤศจิกายน 2562 / 23:49
      555555 มีคนโดนดุเป็นเพื่อนแล้วววว
      #1085-1
  7. #645 Karaketsukhchwy (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 20:40

    ทำไมไรท์ไม่บอกแม่ว่าลีดทั้งหลายบอกว่าไรท์ไม่ทันสมัยเขียนเลิฟซีนแย่ ให้เขียนให้ดีกว่านี้หรือเอาเมนต์ไปให้แม่ไรท์ดูดีแม่จะได้เข้าใจ แต่ลีดว่าควรปรึกษาแม่คุยแบบเปิดใจและเปิดเมนต์ให้แม่ไรท์ดูท่านจะได้เข้าใจ ไม่ต้องอุ๊บอิ๊บทำด้วย แต่ลีดรออ่านอยู่ปั่นมาไวๆ
    #645
    1
    • #645-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 13)
      22 ตุลาคม 2562 / 20:46
      มาแล้วจ้า ต่ออย่างไว อิอิ
      #645-1
  8. #644 Pimmy27pb (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 19:57
    นี่ถ้าแม่จับได้ พวกเราๆ ทั้งหลายจะโดนตีข้อหาสมรู้ร่วมคิดหรือเปล่าคะ
    #644
    1
    • #644-1 (จากตอนที่ 13)
      22 ตุลาคม 2562 / 20:40
      โดนแน่นอนค่า 555555
      #644-1
  9. #643 JK_B0541 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 18:40
    เอ็นดูไรท์55555555
    #643
    1
  10. #642 MolNaru (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 18:37
    ไรท์ “เกษียณ” ไม่ใช่ “เกษียร” หึหึ เดี๋ยวไปฟ้องครูภาษาไทยแถวบ้านไรท์ ความลับแตกหมดเด้อ;}
    #642
    2
  11. #641 JOYNER (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 18:12
    จะไปฟ้องงงงง ถ้าไม่สัญญาว่าจะเขียนให้เยอะกว่าเดิม กิกิ
    #641
    1
    • #641-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 13)
      22 ตุลาคม 2562 / 18:24
      งั้นต้องจัดหนักซะแล้ว 55555
      #641-1
  12. #640 Sweetsmile2557 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 15:01

    ไรท์ตลกดีอะ.....น่ารัก....เป็นฟามลับระหว่างพวกเรา.....^_^

    #640
    1
    • #640-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 13)
      22 ตุลาคม 2562 / 18:02
      ขอบคุณค่าาาาาา เป็นฟามลับระหว่างพวกเราเนอะ เหยียบไว้ๆ อิอิ
      #640-1
  13. #639 Darkened Heart (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 14:33

    น่ารักกกกก​ หมายถึงไรท์นะ
    #639
    1
    • #639-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 13)
      22 ตุลาคม 2562 / 18:01
      กรี๊ดดดดดดดด ขอบคุณค่าาาาา กอดๆๆๆๆ
      #639-1
  14. #638 sweetpeony2 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 12:52
    ทำแบบ limited edition ให้คุณแม่ 1 เล่มเลยค่ะ

    ไม่มีใครสงสัยคุณหนูใหญ่่มั่งเหรอ คนใกล้ตัวที่สุดแล้ว แอบหลงรักท่านแม่ทัพด้วยนะ
    #638
    1
    • #638-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 13)
      22 ตุลาคม 2562 / 18:01
      ไอเดียนี้น่าสนค่าาาา เล่มพิเศษเฉพาะหม่ามี้ // เรื่องนี้มีเงื่อนงำ อิอิ
      #638-1
  15. #637 pommy4813 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 12:46
    เด็กดี.....จุ๊บๆ
    #637
    1
  16. #636 หมูน้อยเหล็กดัด (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 12:31
    น่ารักเป็นบ้า ทั้งนิยายทั้งไรท์•\\\•
    #636
    1
    • #636-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 13)
      22 ตุลาคม 2562 / 18:00
      กรี๊ดดดดดดด เขินเลย ขอบคุณค่าาาาา
      #636-1
  17. #635 นิลกาฬ. (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 12:29
    เลิฟซีนของต้องมี ไรท์ยอมโดนลงหวายซักทีสองทีก็โอเค 555
    #635
    1
    • #635-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 13)
      22 ตุลาคม 2562 / 18:00
      หวายต้องลงหลังแล้วสินะ 555555
      #635-1
  18. #634 โรสชอบจัสมิน (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 11:44
    เป็นฟามลับระหว่างพวกเราสินะคะ55 แม่ไรต์จับได้นี่ไรต์คงโดนมิใช่น้อย55
    #634
    1
    • #634-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 13)
      22 ตุลาคม 2562 / 18:00
      เป็นฟามลับ พวกเราต้องช่วยกันเหยียบไว้ 555555
      #634-1
  19. #633 OrawanParkkoo (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 11:36
    ไรท์น่ารักอะมีแอบเปลี่ยนชื่อนักเขียนด้วย 5555 ระวังจับไดโดนตีก้นนะค่ะ
    #633
    1
    • #633-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 13)
      22 ตุลาคม 2562 / 17:59
      เพราะฉะนั้น เรื่องนี้เป็นฟามลับระหว่างพวกเรานะ อิอิ
      #633-1
  20. #632 หนึ่งความทรงจำ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 11:21

    สั่งทำมือพิเศษ 1 เล่มที่ตัดเลิฟซีนทั้งหมดออกแล้วให้คุณนายแม่น่าจะตัดปัญหาได้ 555

    #632
    1
    • #632-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 13)
      22 ตุลาคม 2562 / 17:59
      ไอเดียนี้ซื้อค่าาาาา น่าสนๆๆๆๆ
      #632-1
  21. #631 Melis (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 11:01

    คุณแม่ไรท์เป็น ลาสบอส คริคริ

    #631
    1
    • #631-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 13)
      22 ตุลาคม 2562 / 17:59
      โหดกว่าบก.อีกค่ะ
      #631-1
  22. #630 ~~//><// ??ไอ้-เหม่ง-บ้า :p ~~ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 10:46
    พี่ซิ่น ละมุน คือหวานกว่าขนมอีก อะไรมันจะขนาดเน้
    #630
    2
    • #630-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 13)
      22 ตุลาคม 2562 / 17:58
      เนอะ อยากได้แบบนี้ งื้อออ
      #630-1
  23. #629 บีม (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 10:30

    คุงแม่ค่าาามันต้องมีเลิฟซีนค่ะไม่ใช่พวกหนูแก่แดดนะคะมันคือความสุขอ่านแล้วฟิน คุงแม่ต้องเข้าใจนะคะว่าเรื่องจิงของนักอ่านนั้นไม่มีผู้ตกถึงท้องต้องมาอ่านแล้วจิตนาการเอาค่าาาา55555

    #629
    1
    • #629-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 13)
      22 ตุลาคม 2562 / 17:58
      555555555 ชอบเม้นนี้ ตรงใจฝุดๆ
      #629-1
  24. #628 monprapai (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 10:15
    รีดได้แคปข้อความทั้งหมดไว้เตรียมฟ้องนายแม่แล้ว ไรท์สบายใจได้ อ้อ สแตนด์บายม้าสามศอกเพื่อควบส่งข่าวด้วย รับรองถึงมือนายแม่ครบถ้วน ไม่มีตกหล่น

    เรื่องขี้ฟ้องไรท์ไว้ใจรีดได้ค่ะ
    #628
    1
    • #628-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 13)
      22 ตุลาคม 2562 / 17:58
      โน้วววว พระพาย นี่อ้อมเอง 5555555
      #628-1
  25. #627 ladawan5566 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 10:12
    ไม้เรียวในมือสั่นเลย!!!คุณแม่ได้กล่าวเอาไว้... แต่เลิฟซีนต้องมีนะคะคุณแม่มันเป็นอรรถรส
    #627
    1
    • #627-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 13)
      22 ตุลาคม 2562 / 17:57
      เนอะ ของมันต้องมี 55555
      #627-1