พี่ครับ อย่ารังแกผม

ตอนที่ 9 : อย่าให้กูต้องร้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 222
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    6 ก.ย. 62

ออด ออด ออด
เสียงสวรรค์อันเป็นสัญญานว่ากลับบ้านได้แล้วโว้ยยย แต่วันนี้ผมมีนัดกับไอ้ฟ่า คราวนี้ล่ะไอ้มิวคนนี้มิวสิคคนนี้จะเป็นไท ได้เอาสาวกับเขาบ้างแล้ว เห็นพวกไอ้ฟ่ามาคุยโม้อย่างนู้นอย่างนี้ ทีนี้ล่ะ ผมจะไม่น้อยหน้ามันแล้ว ถึงผมจะไม่เคยแต่ทฤษฎีผมแน่นพอตัวนะครับ หุหุ -,,- (ฃเพราะผมแอบเข้าเว็บดู pornhub บ่อยๆ (เด็กๆไม่ควรทำตามนะครับ) แต่ดูอย่างไงน้องมิวจูเนียร์ผมก็ไม่ตื่น ไม่เห็นมีความรู้สึกอะไรเลย เลยทำให้ผมอยากลองจนถึงทุกวันนี้ พิสูจน์กันไปเลยว่าน้องมิวผมยังสามารถใช้งานได้อยู่ ว่าแล้วก็ตื่นเต้นชะมัด
"มิวสิคค้าบบบ เมื่อไหร่คุณมึงจะอัญเชิญตัวมึงเดินมานี่ซักทีวะ กูรอนานละ มัวแต่มัวเหม่อยืนยิ้มเล็กยิ้มน้อยอะไรของมึง" ไอ้เชี่ยย ตกใจหมด เล่นร้องครางชื่อผม ขนลุกว่ะ แล้วคือคนกำลังฝันหวานได้ที่ เฮ้อ ไม่เป็นไร อย่างไงคืนนี้ฝันผมได้เป็นจริงแน่ๆ
"เออ รู้แล้วๆ แต่ทีหลังอย่าเรียกแบบนี้นะ ขนลุกว่ะ"
"กูก็เรียกดีๆละไม่หันอะ"
"เออ ว่าแต่จะพาไปที่ไหนวะ" ตั้งแต่เกิดมา17ปี เข้าผับทั้งทียังไม่เคย "แต่ กูอายุยังไม่ถึงเลยนะ จะเข้าไปไงวะ" เออลืมนึกอันนี้ไป เท่าที่ผมศึกษามา ต้องอายุครบ20ปีบริบูรณ์ถึงจะเข้าได้แล้วผมยังไม่ถึง จะทำไงล่ะทีนี้
"เรื่องแค่นี้ จิ๊บจ๊อย" ไอ้ฟ่าทำหน้าแบบกวนส้นตีน ประมาณว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องธรรมดา
"แล้วมึงจะทำไง ถ้าไปละมีเรื่องกูไม่ไปด้วยนะ ไม่อยากมีปัญหา" ใครที่ไหนจะอยากมีปัญหากันล่ะครับ บอกแม่ไปแค่ไปเที่ยวกับไอ้ฟ่า ขืนแม่รู้ โดนเทศยับ
"ผับนั่นเป็นของพี่กู และฟ่าคนนี้คือน้องของเขา มีหรอวะที่กูจะเข้าไม่ได้ พอใจยัง พอใจละก็ไป "
"แน่ใจนะ " ผมถามเพื่อต้องการคำยืนยันอีกครั้ง
"เออ"
"เค ไปก็ไป" ไอ้ฟ่าเดินนำไป ผมก็เดินตาม ทำไงได้ล่ะครับ ผมไม่รู้จักที่นั่นหนิ นาทีนี้ไอ้ฟ่าพูดอะไรผมทำตามหมดอะ เหมือนเป็นลูกน้องมันเลยแฮะ

Fiet's part

วันนี้ผมลงมาช้ากว่าทุกวันหน่อยนึง พยายามมองซ้ายมองขวาแต่ก็ไม่ยักกะเห็นไอ้มิวสิค ตั้งแต่ตอนเช้าละ ไปโรงเรียนก็ไม่รอ หรือว่ามันยังทำใจไม่ได้วะ แต่ช่างแม่ง ถึงอย่างไงมันก็ต้องรู้ความจริงอยู่ดีไม่ว่าจะช้าหรือเร็ว กลับไปรอมันที่บ้านก็ได้วะ ผมคิดว่าวันนี้ผมจะต้องคุยกับมันเรื่องนี้ซะหน่อย เดี๋ยวฟุ้งซ่าน คิดเป็นตุเป็นตะอีก ยิ่งงี่เง่าๆอยู่

บ้าน

"แม่ ไอ้มิวอะ ตั้งแต่เช้าก็หนีไปเรียนก่อน ตอนเย็นก็กลับมาก่อน มันเป็นไรของมัน" ทันที่ถึงบ้านผมก็ตะโกนถามแม่
"เอ้า น้องมันไม่ได้บอกแกรึไงฮะ ว่าไปเที่ยวกับเพื่อนน่ะ ชื่ออะไรนะ...ฟ้า... ฟ่า เอ่อ ชื่อฟ่า"
"เที่ยว?" แล้วทำไมมันไม่บอกผมวะ ผมได้แต่คิดในใจ เพราะปกติมันจะต้องขออนุญาตผมเสมอ ถ้าผมบอกไม่ คือมันจะไม่ไป แต่นี่ ไม่ขอผม กลับไปขอแม่แทน แสดงว่าต้องมีคนแนะมัน และผมก็รู้ด้วยว่าใคร ไอ้ฟ่า มึงไม่นอนหยอดน้ำข้าวต้มไม่ใช่กูแน่ไอ้สัส และคนต่อไป ไอ้มิวสิค บอกแล้วว่าอย่าดื้อ ที่ผมพูดไปมันคงไม่จำ แล้วแม่งไม่เข็ด แล้วอย่ามาบอกว่าผมใจร้ายกับมันไม่ได้ อยากทำในสิ่งที่กูห้ามเอง ก็รู้ว่ากูไม่ชอบคนขัดคำสั่ง แล้วมันจะได้รู้ว่าเวลาผมโกรธ นรกจริงๆมันเป็นอย่างไง
"น้องมันไม่ได้บอกล่ะสิ โกรธกันหรือยังไงฮะ"
"หึ โกรธอะโกรธแน่ ผมไปตามมันนะ อาจกลับดึก หรือไม่ได้กลับ แม่นอนก่อนได้เลย"
"จะไปตามทำไม มิวมันก็ขอแม่แล้ว อีกอย่างไม่กลับนี่จะไปอยู่ไหน"
"น่า ขอล่ะครับ วันนึง"
"เฮ้อ แกนี่มันหวงน้องจริงๆ มิวมันก็โตแล้ว ยังจะหวงอีก จะไปตามก็ไป แต่คุยกันดีๆอย่าทะเลาะกันล่ะ"
"ครับ" คุยกันดีๆ? หึ ก่อนจะคุยผมต้องสั่งสอนมันก่อน ว่าอย่าริลองเล่นกับไฟ ถ้าไม่กำราบ ครั้งต่อไปมันก็จะเกิดขึ้นอีก 'ถึงตากูแล้วมิวสิค กูปล่อยมึงมานานเกินไปแล้ว' ผทได้แต่คิดในใจก่อนจะเดินออกจากบ้าน ล้วงไอโฟนขึ้นมากดเข้าแอปพลิเคชันไลน์
กูเฟียส : ไอ้ฟิว น้องมึงได้ไปผับมึงมั้ย
FeFew : มา ทำไมรู้วะ
กูเฟียส : หึ เดี๋ยวกูเข้าไปหา ว่าแต่มีเด็กตัวเล็กตามมาด้วยปะ
FeFew : เออมี ว่าไปน้องแม่งน่ารักว่ะ เดี๋ยว อย่าบอกว่าเด็กมึงอะ
กูเฟียส : เออ! กูห้ามหลายรอบละว่าไม่ให้ไป นี่แม่งขัดคำสั่งกู โดนมีน้องมึงเป็นคนบงการอะ ถ้ามึงไม่รีบเก็บน้องมึงออกไป กูถึงเมื่อไหร่ กูบอกเลย ถึงจะเป็นน้องมึงกูก็ไม่เว้นนะ
FeFew : เดี๋ยว! ไอ้เหี้ย มึงใจเย็น นั่นน้องกูนะ
กูเฟียส : ไม่คว*เย็น กูให้เวลา20นาที มึงรีบพาไอ้ห่* นั่นไปเลย
FeFew : เออๆ อย่ารุนแรงกับน้องหนูคนนั้นมากนะ ยิ่งตัวเล็กๆอยู่
กูเฟียส : ไม่เสือก
พิมพ์เสร็จ ก็กดออกจากแอปพลิเคชั่นไลน์ทันที ไม่ดูหรอกว่ามันจะตอบกลับอะไรมา นาทีนี้เอาช้างมาฉุดก็ไม่อยู่

End Fiet's part


De paradiso Club
"อะ ลองนี่หน่อยปะ กูไปสั่งมาให้" ไอ้ฟ่าที่ลุกออกไปจากโต๊ะได้ซักพัก เดินกลับมาพร้อมเอาเครื่องดื่มมาให้
"อะไรวะ" รูปลักษณ์มันออกจะสีส้มๆ คล้ายๆน้ำส้ม แต่มันว่าไอ้ฟ่าคงไม่เอาแค่น้ำส้มมาให้ผมแน่
"Tequila Sunrise(เตกีล่า ซันไรส์) ลองชิม "
อึก
ผมจิบนิดนึง แวบแรกที่กินมันให้ความรู้สึกเปรี้ยวนิดๆ กลิ่นส้มลอยมาเตะจมูก อืม ก็ไม่แย่เท่าไหร่
"ก็ดีนะ เหล้าหรอวะ"
"มันเป็นค็อกเทล ให้มึงแดกเพียวๆคงไม่ไหว เลยผสมน้ำเชื่อมสีทับทิม น้ำส้มคั้นให้ อย่าแดกเยอะเดี๋ยวมึน เตกีล่าเลยนะเว้ย เบาๆ" อืมม ยิ่งจิบยิ่งอยากกินอีก มันอร่อย ถึงแม้จะร้อนๆคอหน่อยๆก็ตาม ถามว่าได้ฟังที่มันพูดมั้ย ก็ไม่ อร่อยจังครับ
"ฟ่านี่ดิ๊" เสียงใครก็ไม่รู้เรียกไอ้ฟ่า แต่สติที่ตอนนี้มีน้อยนิดของผมทำให้ไม่สามารถจับโฟกับใบหน้าคนเรียกได้ ผมคิดว่าต่อไปผมจะไม่กินละ กินแล้วแม่ง ทำอะไรไม่ได้เลย ฮือออ
"อะไรวะพี่ ผมมากับเพื่อน จะลากผมไปไหน โว้ย" เสียงใครโวยวายวะ คุ้น ๆ แต่
หมับ!
ใครบางคน สัมผัสที่คุ้นเคยมาจับข้อมือผม แล้วเงยหน้าผมขึ้น ผมเห็นแค่ลางๆ แต่ทว่า
ซ่า!
น้ำเย็นๆ ใช่ครับ สาดมาที่หน้าผม ทำเอาตอนแรกที่ไม่ได้สติ ตอนนี้สติกลับมาครบถ้วนกระบวนความ
"พี่มาได้ไงวะ"



มาแล้วทุกคนนน คิดถึงกันอะเปล่าาา แฮร่ สอบเสร็จเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ก็ไม่รู้ว่าจะว่างตลอดมั้ย เพราะต้องเตรียมเข้ามหาลัย แต่! จะหาเวลามาให้ค่า
ค้างปะ ฮี่ฮี่ เดี๋ยวลงให้อีกตอนน้า ขอขัดเกลาNC แป๊ป บอกเลยว่ามีแน่ๆจ้า NCเนี่ย
ฝากติดตามด้วยนะค้าบบ ❤??”?

อยากอ่าน NC เจอกันได้ที่
ธัญวลัย : SSuziiChabu
รีดอะไรต์ : หมูกระทะจะเยียวยาทุกสิ่ง
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

14 ความคิดเห็น