พี่ครับ อย่ารังแกผม

ตอนที่ 10 : บทลงโทษที่แท้จริง NC18+ (Cut)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 284
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    7 ก.ย. 62

"เอากับกู ครางดังๆนะ กูชอบ"
"พี่...อึก ผมน้อง...พี่นะ ปล่อยย" พยายามอ้อนวอนไปเท่าไหร่ก็ไม่มีผล ตอนนี้ร่างสูงเหมือนมีอะไรบังหน้าบังตา ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีตอนนี้แทบเป็นศูนย์ มิวสิคกัดริมฝีปากล่างตัวเองเพื่อกลั้นเสียงครางจนบวมเป่งและดูท่าว่ามันจะห่อเลือดด้วยซ้ำ ความคิดทั้งหมดต่างไหลเข้ามาในหัวว่าพี่เฟียสทำแบบนี้ทำไม แต่ไม่สามารถเอื้อนเอ่ยออกไปได้ เพราะอีกฝ่ายดูท่าจะสนใจกับอย่างอื่นมากกว่า
"กูไม่อยากเป็นพี่มึงตั้งนานแล้ว"
พี่เฟียสผละจากเรียวขาของผม ผงกหัวเพื่อมาตอบ ผมเห็นบางอย่างในสายตาเขาแต่ก็หายไป คงเหลือแต่ความโกรธ ไม่ทันจะพูดตอบพี่เฟียสก็ขยับตัวแทรกไปนั่งระหว่างขาของอีกฝ่าย หยัดตัวขึ้นเล็กน้อยเพื่อรวบแขนอีกฝ่ายขึ้นไว้บนหัว สายตาคมไล่มองตามเนื้อตัวตั้งแต่หน้ายันถึงจุดกึ่งกลางร่างกายที่บัดนี้ทุกอย่างบนตัวมันจะเป็นของเขาแล้ว
ปึก
"ออกไปนะเว้ย!!!!!"
"ถ้ามึงถีบกูอีกครั้งมึงเตรียมตัวเดินขาถ่างได้เลย"
"เหี*ยไร! พี่เฟียส ปล่อยกูนะโว้ย" มิวสิคพยายามขัดขืนสุดชีวิต แต่ก็ไม่สำเร็จด้วยแรงที่ต่างกันมาก ทำได้แค่ขยับตัวเพื่อให้หลุดพ้นจากพันธนาการข้อมือใหญ่ที่รวบข้อมือตนเองไว้
"ถ้าฟังที่กูพูด มันก็จะไม่อะไร แต่มึงขัดคำสั่ง คนดื้อก็ต้องโดนลงโทษ" กลีบปากบางถูกก้มลงมาครอบครองอย่างรวดเร็ว พร้อมขบเม้มขยี้อย่างรุนแรงเพื่อแสดงให้รู้ว่าคนผิดต้องโดนลงโทษอย่างไง
"อื้ออออ อือออออ เอ็บ.."
มือใหญ่ดันขาเรียวทั้งสองข้างให้ออกจากกัน ดึงรั้งกางเกงหลุดออกจากขาในเวลาไม่ถึงนาที นิ้วเรียวลูลไปทั่วร่างเล็กไล่มาจนถึงแก่นกายขนาดเล็กกะทัดรัด ก่อนจะกอบกุมมันแล้วรูดรั้งขึ้นลงสลับไปมาตามความช้าเร็ว ร่างเล็กที่ขัดขืนในตอนแรกกระตุกรับกับสัมผัสของเขานิดๆ บิดตัวเล็กน้อยพยายามจะหดขากลับ แต่ดีที่มือใหญ่ยังจับตรึงไว้แน่น ก่อนจะค่อยๆรูดมันอย่างเร็วขึ้นและรุนแรงในนาทีต่อมา เมื่อเริ่มเห็นน้ำใสๆข้นเหนียวปริ่มออกมาก่อนที่ร่างเล็กจะกระตุกเกร็งปล่อยน้ำรักออกมา
ตอนนี้หลังจากเสร็จไปแล้วรอบนึง คนตัวเล็กก็หอบหายใจอย่างแรง ผิวกายที่ขาวเนียน บัดนี้เริ่มแดงขึ้นเป็นปื้นทั้งจากการดูด เม้ม หรือเพราะแรงอารมณ์ที่เริ่มมีขึ้นเรื่อยๆ
ร่างใหญ่ทำการเบิกทางโดยการสอดนิ้วเข้าไปในช่องทางด้านหลังที่ตอนนี้แทบปิดสนิท ราวกับไม่เคยมีผู้ใดผ่านเข้ามาก่อน มิวสิคเริ่มดิ้นไปมาด้วยความไม่คุ้นเคยกับสัมผัสที่เข้ามาในช่องทางของตน จะขยับก็ขยับไม่ได้เพราะถูกข้อมือใหญ่รั้งไว้อยู่ ก่อนที่ร่างเล็กจะปลดปล่อยเสียงครางออกมาเบาๆ เพราะจากหนึ่งนิ้วกลายเป็นสองและกลายเป็นสามเพื่อให้สะดวกต่อการเข้าไปของกายแกร่งมากขึ้น นิ้วที่สอดเข้าไปต่างก็ขยับเข้าออกอย่างเป็นจังหวะตามแรงอารมณ์ของผู้เป็นเจ้าของ ร่างเล็กบิดเร้าเมื่อนิ้วเรียวไปถูกจุดกระสัน มืออีกข้างก็ทำหน้าเคล้นคลึงหน้าอกที่แบนราบแต่กลับมีแรงดึงดูดมหาศาล ริมฝีปากขบมาตามซอกคอก่อนจะครอบครองลงไปที่เม็ดสีชมพูที่ยอดอก ไม่ให้อีกข้างให้เหงาผละจากอีกข้าง ก็ครองครองอีกข้าง ทั้งปากทั้งมือทำหน้าที่สลับกันไป
"กูไม่ไหวแล้วว่ะ กูขอนะ"

ลงมากไปกว่านี้คงโดนแบนใช่ปะ ฮือออออ สามารถอ่านต่อได้ที่
ธัญวลัย : SSuziiChabu
รีดอะไรต์ : หมูกระทะจะเยียวยาทุกสิ่ง
เจอกันที่สองช่องทางนี้นะคะ ลงเต็มๆไม่มีกั๊ก!!


เขาได้กันแล้ววววววววววววว หลังจากที่รอกันมาเนิ่นนานใช่หรือไม่? คลอดNC สดๆร้อนๆเลย ไม่รู้ว่าถูกใจกันมั้ย พยายามแต่งสุดๆเลย คอมเมนต์ติชมกันมาได้จ้า
❤ทุกคอมเมนต์คือกำลังใจในการเขียน❤

ฝากติดตามกันด้วยนะคะ จะพยายามปรับปรุงและพัฒนา ????????



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

14 ความคิดเห็น