เจ้าบ่าวอุปถัมภ์

ตอนที่ 6 : 2 กระทิงเปลี่ยว (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20,537
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 178 ครั้ง
    18 ก.พ. 62


“หนูว่า...คุณคงเข้าใจอะไรผิดแล้วละค่ะ” กอหญ้าไม่รอช้าที่จะหมุนตัวกลับออกมา แต่ไม่ทันก้าวพ้นพื้นระเบียงหน้าบ้าน มือหนาก็คว้าต้นแขนหล่อนเอาไว้เสียก่อน

“บอกแล้วไงว่าไม่สนุก” เขมรัชต์ดึงร่างหล่อนให้หันกลับไปยืนในอ้อมแขน “เดินตามฉันมาถึงที่ขนาดนี้แล้ว ไม่ต้องแกล้งเล่นละครให้เสียเวลาหรอกกอหญ้า บอกตรงๆ ว่าฉันอยากเห็นเธอเต้นระบำอยู่บนตัวฉันมากกว่าบนเวทีร้องเพลงอีก ทำให้ฉันพอใจสิ... รับรองว่าฉันมีรางวัลให้มากกว่าที่เลขาฯ ของฉันตกลงกับเธอไว้แน่นอน”

            หยาบคาย! ผู้ชายคนนี้จิตใจต่ำช้าสกปรกที่สุด

            “ปล่อยนะ” กอหญ้าพยายามขืนกายออกจากอ้อมแขนแข็งแกร่ง ไม่รู้จริงๆ ว่าอะไรทำให้เขาเข้าใจผิดว่าหล่อนมาพบเขาที่นี่เพื่อขายบริการ

เลขาฯ ของเขาเป็นใคร กอหญ้ายังไม่รู้ ไม่เคยเห็นหน้าด้วยซ้ำ แต่ที่รู้ๆ คือริมฝีปากและจมูกเขากำลังฝังลงมาที่ลำคอหล่อน

“คุณเข้าใจผิด... หนูแค่มาเข้าห้องน้ำ”

            เขมรัชต์ไม่ได้สนใจฟังสิ่งที่หล่อนพยายามอธิบาย เพราะมันฟังไม่ขึ้นเลยสักนิดเดียว

ถ้าหล่อนแค่มาเข้าห้องน้ำจริงๆ เหตุใดถึงต้องเดินมาเข้าไกลถึงบริเวณบ้านพักเขาด้วย ทั้งๆ ที่ในล็อบบีรีสอร์ตก็มีห้องน้ำ

หล่อนคงพยายามสร้างเรื่อง สร้างสถานการณ์ให้เขาตื่นเต้น หวังจะใช้ความสาว ความใสของตัวเองมาหลอกอัปค่าตัวจากเขามากกว่า

            “ไม่เอาน่า...” เขมรัชต์ยังคงคลอเคลียพวงแก้มและซอกคอขาวนวลไม่ห่าง ถึงแม้ว่าหล่อนจะดิ้นรนขัดขืนอย่างสุดกำลังก็ตาม “เลขาฯ ฉันตกลงกับเธอไว้เท่าไร เดี๋ยวฉันแถมให้สองเท่าก็ได้ แค่มาเป็นเด็กดีของฉัน เชื่อฟังฉันทุกอย่างก็พอ โอ๊ย!

            กระทิงหนุ่มอุทานลั่น เมื่ออยู่ๆ เด็กสาวก็กัดเข้าที่ใบหูของเขา ก่อนจะอาศัยจังหวะที่เขากำลังตกใจนั้นผลักร่างเขาให้ห่างออกมาจากหล่อน

            กอหญ้าสั่นไปทั้งร่าง ยิ่งเห็นแววตาวาววับของเขาก็ยิ่งไม่ลังเลใจที่จะวิ่งหนีตามสัญชาตญาณ แต่เขมรัชต์ก็ไวทายาด หล่อนขยับขาได้แค่ไม่ถึงสองก้าว เขาก็ตามมารวบกายหล่อนได้อยู่หมัด

            “ชอบแบบนี้ใช่ไหม กอหญ้า”

            “ปล่อยนะ! ปล่อย!” หญิงสาวพยายามดิ้นรน ไม่อยากเชื่อเลยว่าเขาจะมีพละกำลังมากมายราวกับกระทิงเปลี่ยว เพียงแค่เสี้ยววินาทีสั้นๆ เท่านั้น ร่างหล่อนก็ลอยหวือขึ้นไปอยู่บนบ่าข้างหนึ่งของเขา “ช่วยด้วยค่ะ! ใครก็ได้ช่วยที”

            กอหญ้าพยายามเปล่งเสียง แม้จะรู้ดีว่าผู้คนส่วนใหญ่น่าจะไปรวมตัวกันอยู่ในงานเลี้ยง แต่หล่อนก็หวังว่าจะมีใครสักคนบังเอิญผ่านมาเห็นเข้า

น่าเสียดายที่มันเป็นแค่หวังลมๆ แล้งๆ เพราะไม่ถึงอึดใจด้วยซ้ำ คนตัวโตกว่าก็อุ้มหล่อนเข้ามาในบ้านพักได้สำเร็จลุล่วง

            ปัง!

เสียงประตูที่ถูกดึงให้ปิดลงอย่างรุนแรงนั้นทำเอาหัวใจดวงน้อยๆ หล่นวูบ ความหวาดกลัวแล่นพล่านไปทั่วกาย กำปั้นเล็กๆ ทั้งสองข้างพยายามทุบเข้าที่ด้านหลังของเขา แต่เรี่ยวแรงของกอหญ้าก็น้อยนิดเมื่อเทียบกับคนตัวโต

            “ปล่อยนะคะ ปล่อยหนู” กอหญ้าเริ่มเสียงเครือ เมื่อเขาอุ้มหล่อนก้าวผ่านประตูห้องนั่งเล่นมายังอีกห้องหนึ่งที่อยู่ติดกัน

เขมรัชต์โยนร่างหญิงสาวลงบนเตียงกว้าง ความตกใจกลัวจึงทำให้คนตัวบางกระถดถอยกายไปชิดหัวเตียงแทบจะในทันที


++++++++++++


กอหญ้าแย่แล้ว TT

เดี๋ยววันนี้มาต่ออีกค่าา


ฝากผลงานด้วยนะคะ ♥


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 178 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

506 ความคิดเห็น

  1. #486 Jakkaran55 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 19:26
    บ้ากามที่สุด
    #486
    0
  2. #374 failAM (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:56

    ไม่รอดแน่เลย
    #374
    0
  3. #11 mira345 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2559 / 21:06
    ต่อค่าาาาา....
    #11
    0
  4. #10 วิสกี้ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2559 / 12:51
    ถุงยางอยุ่ไหนอ่ะ?หรือเราอ่านข้ามขั้นตอนไป ถ้าคิดว่าน้องขายบริการจริงผุ้ชายต้องสวมถุงยางป้องกันนะคะหรือไรท์ยังบรรยายไปไม่ถึงเอ่ย?ไม่งั้นมีสิทธิ์ติดโรคได้ง่ายๆนะ นิยายสนุกค่ะ
    #10
    1
    • #10-1 :: แทนขวัญ ::(จากตอนที่ 6)
      8 สิงหาคม 2559 / 15:42
      พระเอกใส่ค่า แต่ไรท์ไม่ได้ลงรายละเอียด ในตอนหน้าจะมีบรรยายอยู่ค่ะ

      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นต์น้าาาา ดีใจที่ชอบนิยายนะคะ
      #10-1