เจ้าบ่าวอุปถัมภ์

ตอนที่ 16 : 5 ฝันร้าย (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,098
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 202 ครั้ง
    22 ก.พ. 62


“แล้วนี่ทำไมตาแดงๆ ร้องไห้หรือลูก”

            “เปล่าค่ะ” กอหญ้าโกหก เพราะไม่อยากนึกถึงอะไรที่ทำให้เจ็บปวดใจอีก “พอดีตอนที่ขับรถมา ฝนมันกระเด็นเข้าตา กอหญ้าก็เลยแสบ”

            “งั้นก็รีบไปอาบน้ำอาบท่า แล้วก็เข้านอนได้แล้วไป” เมืองรามเป็นห่วง “อย่าลืมกินพาราฯ ดักไว้ก่อนนอนสักเม็ด เพราะถ้าหนูต้องไปหาเงินมาจ่ายค่ารักษาให้ลุง แล้วหนูมานอนป่วยเสียเอง ลุงคงไม่สบายใจ”

            “ค่ะ ลุงกับป้าก็อย่านอนดึกนะคะ” กอหญ้าไม่ชวนคุยอะไรมากนัก เพราะไม่อยากให้ผู้ใหญ่ทั้งสองจับพิรุธได้ แต่ทันทีที่ก้าวเข้ามาในห้องนอนตัวเอง หยาดน้ำใสๆ ที่พยายามสะกดกลั้นเอาไว้ก็รื้นรินลงจากดวงตา

            กอหญ้าก้าวตรงไปถอดเสื้อผ้าทิ้งลงตะกร้า แล้วพาตัวเองเข้าห้องน้ำเพื่อชำระล้างร่างกาย แต่แม้จะยืนอยู่ใต้ฝักบัวนานแค่ไหน กอหญ้ากลับยังรู้สึกว่าตัวเองสกปรก ยิ่งนึกถึงครั้งที่ผู้ชายแปลกหน้าคนนั้นปลดปล่อยสายธารอุ่นๆ เข้ามาในกาย หญิงสาวยิ่งหวาดกลัวไปต่างๆ นานา

            เด็กสาวที่เพิ่งอายุครบสิบแปดได้ไม่กี่วันสะอื้นฮัก หล่อนไม่เคยมีประสบการณ์แบบนี้ และไม่เคยสนใจใฝ่รู้ด้วย ตอนนี้เลยมืดแปดด้าน คิดอะไรไม่ออกนอกจากปิดน้ำจากฝักบัว แล้วหยิบชุดนอนมาสวมเพื่อตรงไปทิ้งตัวลงบนเตียงนอนขนาดสามฟุตครึ่ง

            กอหญ้าฟุบหน้าร้องไห้กับหมอน นึกอยากหลับตาลงแล้วตื่นมาพบว่าเหตุการณ์เลวร้ายที่เกิดขึ้นในบ้านพักหลังนั้นเป็นเพียงฝันร้าย แต่ไม่ว่ากอหญ้าจะพยายามสะกดจิตตัวเองเท่าไร อาการเจ็บแสบที่ใจกลางร่างกลับคอยย้ำเตือนให้รู้ว่าหล่อนไม่ได้ฝันไป

หล่อนไม่หลงเหลืออะไรอีกแล้วจริงๆ

 

ดวงอาทิตย์โผล่พ้นเส้นขอบฟ้าทิศตะวันออก เขมรัชต์นั่งอยู่ในเรือนไม้ซุงสีน้ำตาลเข้มทางทิศเหนือของฟาร์มรชตะ อ่านเอกสารในแฟ้มเล่มเล็กๆ ที่เลขาฯ คนสนิทเพิ่งนำมาให้ที่โต๊ะทำงาน

“คุณกอหญ้า ปัจจุบันอายุสิบแปดปี พ่อแม่แท้ๆ ของเธอแยกทางกันตอนอายุสามขวบ คนพ่อไปทำงานทางใต้ ก่อนจะประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตไป ส่วนแม่แต่งงานมีครอบครัวใหม่ไปอยู่ต่างประเทศ ปัจจุบันไม่ได้ติดต่อพูดคุยกันแล้ว เพราะเธอทิ้งคุณกอหญ้าไว้ให้นายเมืองราม ซึ่งเป็นพี่ชายของสามีเลี้ยง นายเมืองรามมีภรรยาคือนางบัวตอง และมีลูกสาวชื่อมะลิ อายุมากกว่าคุณกอหญ้าสี่ปี ตอนนี้กำลังเรียนอยู่มหาวิทยาลัยในกรุงเทพฯ...”

“ฉันอยากรู้แค่ประวัติกอหญ้า” เขมรัชต์ตัดสินใจขัดขึ้น เมื่อเลขาฯ ของเขาทำท่าจะร่ายยาวออกอ่าวไทยไปถึงทะเลแคริบเบียน

“ก็นี่แหละครับ” พัฒน์ถอนหายใจนิดๆ

รู้ว่าเจ้านายใจร้อน อยากรู้ประวัติเด็กสาว แต่เขาจำเป็นต้องเล่าที่มาที่ไปของครอบครัวหล่อนก่อน

“คุณมะลิเธอเรียนมหาวิทยาลัยอินเตอร์ฯ ค่าเทอมเลยแพงหูฉี่ รายได้จากสวนลำไยของนายเมืองรามกับนางบัวตองช่วงหลังๆ มานี้ไม่ค่อยดีนัก ตอนนี้คุณกอหญ้าเพิ่งจบ ม.6 ยังไม่แน่ใจว่าจะได้เรียนต่อมหาวิทยาลัยหรือเปล่า เพราะเงินที่เก็บสะสมไว้ก็หมดไปกับค่ารักษาของลุง”

เขมรัชต์พอจะรู้อยู่บ้างว่าโรคไตวายเรื้อรัง หากไม่ได้รับการผ่าตัดเปลี่ยนไตใหม่ ผู้ป่วยจะต้องได้รับการฟอกเลือดล้างไตไปตลอดชีวิต และค่าใช้จ่ายก็ไม่ใช่น้อยๆ เห็นทีว่าแม่สาวหญ้าอ่อนของเขาจะเป็นเด็กดีจริงอย่างที่ชาติพยัคฆ์ว่า ถึงได้ยอมสละอนาคตทางการศึกษาของตัวเองเพื่อเยียวยาชีวิตลุง

“ส่วนที่นายให้สืบว่าคุณกอหญ้ามีแฟนหรือยัง เท่าที่ทราบยังไม่มีนะครับ” เป็นการรายงานที่ทำให้หัวใจของกระทิงหนุ่มเต้นแรง รอยยิ้มน้อยๆ ปรากฏที่ริมฝีปากอย่างควบคุมไม่ได้ “แล้วที่อยากรู้ว่าเธอชอบอะไร ไม่ชอบอะไร ผมพิมพ์ใส่ในรายงานให้นายหมดแล้ว”


+++++++++++


แหมมม คุณเขมสืบทุกอย่างเชียวนะ 

ฝากผลงานด้วยนะคะ ♥


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 202 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

506 ความคิดเห็น

  1. #383 Venitah (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:53

    เพิ่งมาตามอ่านค่าาาา รอต่อนะค้าาาาา
    #383
    0
  2. #276 สาวน้อยผู้งดงาม (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 19:04
    อยากอ่านอีก
    #276
    0
  3. #62 PORNPIOML (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 02:05
    ก็ดีคะที่ไม่มีตัวอิจฉา แค่กอหญ้าเจอกระทิงเปลี่ยวตัวเดียวก็แย่แล้ว จะมีตอนกระทิงหึงบ้างมั้ยน้าาาา
    #62
    0