เจ้าบ่าวอุปถัมภ์

ตอนที่ 15 : 5 ฝันร้าย (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,687
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 202 ครั้ง
    21 ก.พ. 62

ครืน... ครืน...

            เสียงฟ้าคำรามกึกก้อง หญิงสาวที่กำลังขับมอเตอร์ไซค์เก่าๆ คันหนึ่งกลับบ้านเลยเกิดอาการสะดุ้งเล็กน้อย แต่หล่อนก็พยายามประคองรถ ขับฝ่าลมแรงๆ ภายใต้แสงแลบแปลบปลาบของฟ้าเบื้องบนไป หยาดน้ำใสๆ รื้นรินลงจากดวงตาไม่หยุด ก่อนที่หยาดฝนจะโปรยปรายลงมาราวกับฟ้าร้องไห้เป็นเพื่อน

            กอหญ้าสะท้านสั่นด้วยความเหน็บหนาว แต่เวลาเดียวกันก็ไม่คิดหาที่หลบฝนที่ไหน เพราะอยากกลับบ้านไปนอนร้องไห้บนเตียงมากกว่า

บ้านสวนของกอหญ้าอยู่ไม่ไกลจากรีสอร์ตพ่อเลี้ยงศักดามากนัก เพียงแค่เวลาไม่ถึงสิบนาที มอเตอร์ไซต์คันเก่งก็เลี้ยวเข้ามาตามถนนดินลูกรังเล็กๆ ของสวนลำไย ก่อนจะจอดสนิทหน้าบ้านไม้เก่าๆ หลังหนึ่งที่ปลูกสร้างอยู่ท้ายสวน

            แสงไฟที่ยังส่องสว่างมาจากบนเรือนบ่งบอกให้รู้ว่าลุงกับป้ายังไม่เข้านอน ถ้าเดาไม่ผิดพวกท่านคงเป็นห่วงหล่อน

กอหญ้าพยายามสะกดกลั้นน้ำตาตัวเอง ถอดหมวกกันน็อควางไว้บนรถอย่างนึกขอบคุณฝนที่ตกลงมา เพราะมันคงพอจะกลบเกลื่อนรอยน้ำตาบนแก้มใสได้บ้าง

            เมื่อถอดรองเท้าก้าวขึ้นบันไดเรือนไป กอหญ้าก็พบว่าคู่สามีภรรยาวัยกลางคนกำลังนั่งดูละครโทรทัศน์อยู่ที่โซฟารับแขก

            “กอหญ้า!” บัวตองมีท่าทางตกใจ เมื่อเห็นสภาพหลานสาวที่ยืนตัวสั่นไม่ต่างอะไรจากลูกนกเปียกฝน อีกทั้งขอบตายังแดงช้ำเหมือนคนเพิ่งผ่านการร้องไห้มาอย่างหนักหน่วง

            หญิงวัยกลางคนไม่รอช้า ลุกจากเก้าอี้มาหากอหญ้าตรงหน้าประตูเรือน 

            “ทำไมไม่โทร.บอกให้ลุงกับป้าเอารถไปรับล่ะลูก” หล่อนหมายถึงรถกระบะที่ใช้ในการขนเอาผลไม้ในสวนไปขายที่ตลาด

“นั่นสิ” เมืองรามก้าวตามมายืนข้างๆ ภรรยา “ขี่มอเตอร์ไซค์ตากฝนกลับมาแบบนี้ เดี๋ยวเป็นไข้ขึ้นมาจะว่ายังไง”

            “ฝนมันตกระหว่างทางค่ะ” กอหญ้าพยายามบังคับเสียงไม่ให้สั่นเครือ มองหน้าลุงกับป้าสลับกัน แล้วก้มลงหยิบเงินในกระเป๋าย่ามส่งให้หญิงวัยกลางคนรับไว้ “มันเปียกนิดหน่อย แต่ว่าเดี๋ยวก็คงแห้งนะคะ เอาไว้จ่ายค่าฟอกไตของลุง”

            “โธ่...” บัวตองลูบศีรษะหลานสาว ไม่อยากเชื่อเลยว่าเปียกม่อลอกม่อแลกแบบนี้ กอหญ้าจะยังห่วงเรื่องเงินๆ ทองๆ อีก “แล้วนี่ทำไมตาแดงๆ ร้องไห้หรือลูก”

            “เปล่าค่ะ” กอหญ้าโกหก เพราะไม่อยากนึกถึงอะไรที่ทำให้เจ็บปวดใจอีก “พอดีตอนที่ขับรถมา ฝนมันกระเด็นเข้าตา กอหญ้าก็เลยแสบ”


+++++++++++


กอหญ้าาาา TT

ฝากผลงานด้วยนะคะ ♥


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 202 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

506 ความคิดเห็น