เจ้าบ่าวอุปถัมภ์

ตอนที่ 17 : 5 ฝันร้าย (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,242
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 165 ครั้ง
    22 ก.พ. 62

“ส่วนที่นายให้สืบว่าคุณกอหญ้ามีแฟนหรือยัง เท่าที่ทราบยังไม่มีนะครับ” เป็นการรายงานที่ทำให้หัวใจของกระทิงหนุ่มเต้นแรง รอยยิ้มน้อยๆ ปรากฏที่ริมฝีปากอย่างควบคุมไม่ได้ “แล้วที่อยากรู้ว่าเธอชอบอะไร ไม่ชอบอะไร ผมพิมพ์ใส่ในรายงานให้นายหมดแล้ว”

พัฒน์พยักเพยิดไปยังแฟ้มเอกสารที่เขมรัชต์ถืออยู่ในมือตอนนี้ เขมรัชต์จึงก้มลงพลิกดูรายละเอียดต่างๆ อีกครั้ง ท่าทางสนอกสนใจเสียจนพัฒน์เริ่มอดไม่ได้ที่จะคาดเดาอะไรบางอย่าง

ใครๆ ก็รู้ว่ากระทิงดุแห่งฟาร์มรชตะไม่เคยให้ความสำคัญกับเรื่องผู้หญิง เรียกได้ว่าบรรดาสาวๆ ที่เคยสั่งให้พัฒน์แอบคุณนายสร้อยสอางค์ไปหิ้วมาจากในเมืองเพื่อระบายอารมณ์นั้น เขมรัชต์ยังไม่ใส่ใจที่จะจำชื่อด้วยซ้ำ แต่กับเด็กสาวที่ชื่อกอหญ้า... เขมรัชต์กลับอยากรู้รายละเอียดต่างๆ เกี่ยวกับตัวหล่อน

“นายจะจีบเหรอครับ” เพราะโตมาด้วยกัน พัฒน์จึงกล้าเย้าอีกฝ่ายตรงๆ

“ธุระของแกเมื่อไร”

“เอ่อ... นั่นสิครับ” เลขาฯ คนสนิทหัวเราะขบขัน และมันเป็นท่าทางรู้ทันในแบบที่เขมรัชต์ไม่ชอบเอาเสียเลย “หมดหน้าที่แล้ว ถ้าไงผมขอตัวไปทำงานต่อดีกว่า” 

กระทิงหนุ่มขมวดคิ้วนิดๆ ดวงตาขุ่นมัวยามมองตามหลังร่างสูงที่เพิ่งหมุนตัวกลับออกไป

เขาน่ะหรือจะจีบกอหญ้า...

ไร้สาระ! คนอย่างเขมรัชต์ไม่เคยคิดจีบใคร เพราะเขาไม่ศรัทธาในความรัก แต่ที่ให้สืบประวัติก็เพราะเขาเป็นคนมีความรับผิดชอบต่างหาก

เขารู้ตัวว่าทำผิดต่อกอหญ้า ตอนนี้ถึงได้อยากชดเชยบางสิ่งบางอย่างให้หล่อน

บางทีเขาอาจเสนอเงินค่าทำขวัญสักก้อน ถึงตอนนั้นถ้าหล่อนยอมรับเงินไปแล้ว เขาอาจจะเกลี้ยกล่อมให้หล่อนยอมมาเป็นผู้หญิงของเขา เพราะเขาเพิ่งค้นพบตัวเองหมาดๆ ว่าเขาไม่ชอบใช้ผู้หญิงร่วมกับใคร และเขาก็ถูกใจกอหญ้ามากด้วย

 

เพราะมัวแต่เสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น กอหญ้าจึงไม่ได้กินยาดักเอาไว้ตามที่ลุงสั่ง หล่อนนอนร้องไห้จนเผลอหลับไปตอนใกล้ฟ้าสาง เช้าวันนี้ลุงกับป้าเห็นกอหญ้าไม่ลงมาร่วมโต๊ะรับประทานอาหารก็เลยต้องมาตาม

แต่แล้วภาพที่หลานสาวกำลังนอนกระสับกระส่ายบนเตียงก็ทำให้บัวตองตกใจ รีบลนลานเดินมาสำรวจพิษไข้ แล้วหาหยูกยาอาหารให้กิน

“เอาละ... วันนี้ไม่ต้องไปช่วยงานในสวนนะลูก” หญิงวัยกลางคนห่มผ้าให้หลานสาว หลังจากที่เช็ดเนื้อเช็ดตัวให้เป็นลำดับสุดท้าย

กอหญ้ารู้ตัวว่าไม่ไหวจริงๆ ก็เลยพยักหน้ารับด้วยอาการอิดโรย

“นอนพักผ่อนเยอะๆ เดี๋ยวป้าออกไปทำงานก่อน” ว่าแล้วบัวตองก็ยกกะละมังที่ใช้เช็ดตัวให้หญิงสาวหมาดๆ ออกไปทางประตูห้อง แต่พลันสายตากลับเหลือบไปเห็นบางสิ่งผิดปกติในตะกร้าผ้า

บัวตองเดินไปวางกะละมังลงบนชั้นหนังสือเตี้ยๆ ในห้องนอนหลาน ก่อนจะก้มลงหยิบกางเกงชั้นในที่มีคราบเลือดติดอยู่ขึ้นมา

“กอหญ้า หนูเป็นประจำเดือนเหรอ”

คนป่วยปรือตาขึ้นอีกครั้ง ก่อนจะต้องตกใจลุกขึ้นมานั่งทันทีที่เห็นว่าในมือป้าถืออะไรอยู่

+++++++++++


เดี๋ยวมาต่ออีกค่าาา ขอบคุณที่แวะมาติดตามน้าา 

ฝากผลงานด้วยนะคะ ♥



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 165 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

506 ความคิดเห็น

  1. #384 Venitah (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:15
    แค่ถูกใจจริงๆเหรอคะ ^^
    #384
    0
  2. #70 nudjapat (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2559 / 00:22
    ขอบคุณค่า กดซื้อเหมือนกันแต่ทำไม่ได้เลย ครั้งแรกที่ซื้ออ้ะค่า หุหุ *
    _**
    #70
    1
    • #70-1 :: แทนขวัญ ::(จากตอนที่ 17)
      24 สิงหาคม 2559 / 18:58
      ขอบคุณมากๆ นะคะ ขอให้อ่านสนุกค่ะ
      #70-1