(fanfic) ปริศนามายา อัตตานิรันดร์

ตอนที่ 16 : ตอนที่ 16 : เหตุการณ์ช็อกโลก °Д°!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    6 พ.ค. 63




♪ ♬ - 


เสียงรอสายโทรศัพท์มือถือดังขึ้น เด็กสาวเจ้าของโทรศัพท์นุ่งผ้าเช็ดตัวสีขาวออกมารับสายคนที่โทรมาขัดจังหวะการอาบน้ำของเธอ 


( ยัยปีศาจ ) เสียงของใครคนหนึ่งตะโกนผ่านลำโพงออกมาใส่หูมิติกาเสียงดัง


“ นายมีอะไร ” 


( เธอหายไปไหนทั้งอาทิตย์เลยยัยปีศาจ ทำไมไม่เข้าเรียน ) คนปลายสายถาม ( เธอรู้มั้ย ว่าทุกคนถามหาเธอกันให้วุ่นเลย เธอลืมอะไรไปรึเปล่า )


“ ลืมอะไร ฉันลืมอะไรกัน ” มิติกายังคิดไม่ออก ลืมหรอ.... เธอลืมอะไร


( เธอสัญญากับพวกฉันไว้ว่ายังไงยัยปีศาจ อย่าลืมสัญญานะค้าบคนสวย ระวังเจอบทลงโทษล่ะ ) 


“ ห่ะ.. สัญญา.. ” มิติกาทวนคำซ้ำ ก่อนจะยิ้มออกมา “ แล้วถ้าฉันลืม นายจะลงโทษอะไรฉันหรอ... ”


คนปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง หัวเราะกลับมาแล้วพูดถึงบทลงโทษของเขา มันทำให้เด็กสาวขบขันกับความคิดของอีกฝ่ายจนหลุดยิ้มเล็กๆ ออกมา


“ โอว.. น่ากลัวจังเลย บทลงโทษของนายเนี่ย หึๆๆ ” มิติกาหัวเราะเบาๆ “ แล้วฉันจะรอบทลงโทษของนายนะ พ่อรูปหล่อ... ”


( เออ.. เดี่ยวเธอเจอแน่ ถ้าเธอผิดสัญญา ยับปีศาจ ) คนปลายสายหัวเราะเบาๆ ผ่านลำโพงมือถือ ก่อนจะวางสายไป


ฮึๆๆ ..... อีตาบ้าเฮ้ย.. 


มิติกายิ้มบางๆ มองชื่อของคนโทรมาอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงหันจะวางมือถือกลับลงที่โต๊ะหัวเตียง พอดีกับ...


อะ.... “ นาย!!! ”


นัยตาสีชาดคมกริมจ้องมองเด็กสาวตรงหน้าเขม็ง ชายหนุ่มมาทันฟังคำสนทนาของเด็กสาวกับคนปลายสายพอดิบพอดี


ดูรอยยิ้มนั่นสิ ....ใครกัน ที่โทรมาหายัยตัวแสบ หรือว่าจะ...


เชียรย่างสามขุมเข้าหาเด็กสาวผมม่วง มิติกาเห็นท่าไม่ดีจึงหันหลังวิ่งหนีชายท่าทีบ้าเลือดเข้าไปในห้องน้ำอย่างรวดเร็ว


Σปึงๆๆ 


“ เปิดประตูเดี่ยวนี้เลยนะ ” ชายหนุ่มกู้ตะโกนจากอีกฝั่งของประตู พร้อมกับทุบประตูห้องน้ำรัวๆ “ ฉันบอกให้เปิดไงยัยตัวแสบ ”


“ นายจะบ้ารึไง นายไม่เห็นหรอว่าบนตัวฉันมีแค่ผ้าผืนเล็กๆ เองง่ะ ” มิติกาตอบกลับชายหนุ่ม เธอไม่ได้เอาเสื้อผ้าเข้ามาซักตัว เพราะปกติเธออยู่คนเดียว ร้อยวันพันปีมีผู้ชายเข้ามาที่ไหน..


เสียงคนข้างนอกหยุดพูดหยุดทุบประตูไป เด็กสาวจึงแง้มประตูออกไปมอง ก็เห็นแต่ความว่างเปล่าจึงถอนหายใจเบาๆ


“ อาย...เป็นด้วยหรอ... ” ลมหายใจชื้นเย็นวาบรดต้นคอเด็กสาว เสียงแหบพร่าพูดเบาๆ อยู่ข้างๆ หูของมิติกา


“ นาย... ว๊ายย!! ” ด้วยความตกใจ ทำให้ร่างอรชรถอยหลังอย่างไม่ทันระวัง จึงจะล้มหงายลงพื้น แต่มือหนาเอื่อมมาฉุดร่างบางไว้ได้พอดี


แต่... ผ้าเช็ดตัวเจ้ากรรมกลับมีทีท่าว่ากำลังจะหลุด และดูเหมือนชายผมแดงก็สังเกตเห็นเสียด้วย ความซวยจึงมาเยือนเด็กสาว เมื่อเชียรขยับยิ้มเลศนัยแฝง


ชายหนุ่มรั้งเอวคนหน้าสวยเข้ามากอดแน่น ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่ผ้าผืนบางหลุดลงพื้น


“ อ๊ายๆๆๆ ” มิติการ้องเสียงหลง ใบหน้าสวยขึ้นสีด้วยความอาย... ให้ตายสิ นี่คือเรื่องน่าอายที่สุดในชีวิตของเด็กสาวตั้งแต่เกิดมา ในตอนนี้มิติกาหน้าชาไปทั้งแถบแล้ว นี่มันเหตุการ์ช็อกโลกชัดๆ เลย.. อ๊ายยยยย!!


“ นี่ยัยตัวแสบ ตอนนี้ฉันหลับตาอยู่ ไม่ได้เห็นอะไรซะหน่อย ร้องทำไมเล่า... ” ชายหนุ่มว่า ซึ่งเขาไม่ได้โกหก เด็กสาวจึงเงยหน้ามองก็พบว่าเขาหลับตาอยู่จริงๆ เธอจึงโล่งอกไปได้บ้าง


“ นายหลับตาให้สนิทเลยนะ แล้วก็ค่อยๆ ปล่อยฉันนะ ” 


“ ปล่อยทำไม.. ” ชายหนุ่มถาม ยังกอดรัดเด็กสาวไม่ปล่อย 


“ ฉันจะออกไปแต่งตัว ” ชายหนุ่มพยักหน้ารับ ก่อนจะปล่อยเรือนร่างบางไป ซึ่งเมื่อถูกปล่อย มิติกาก็คว้าผ้าขนหนูออกจากห้องน้ำทันที


Σปึง..


ชายหนุ่มลืมตาขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงประตูปิด นี่เป็นเหตุการณ์ที่เขาเองก็ไม่เคยเจอมาก่อน ดีที่เขาคิดออกจึงรีบดึงเธอเขามากอด เพราะอย่างน้อยๆ เขาก็ไม่ได้เห็นอะไรเธอ.... หมายถึง.. เห็นบางแต่ไม่มาก..


... เขาก็ไม่กล้าบอกมิติกาจริงๆ ว่าเขาเองก็พึ่งหลับตาตอนเธอร้องโวยวายนั่นแหละ.. 


แต่มิติกาจะรู้ได้ยังไงจริงมั้ย ถ้าตัวเขาไม่บอก คนเขียนไม่บอก คนอ่านไม่บอก จริงรึเปล่า~ ^_^



“ ออกมาได้แล้ว ” มิติกาตะโกนบอกคนด้านในห้องน้ำหลังจากเธอแต่งตัวเสร็จ “ ว้ายย !! ”


เด็กสาวร้องเสียงหลงด้วยความตกใจ เมื่อจู่ๆ ชายหนุ่มก็โผล่ออกมาจากไหนไม่ทราบ กดลงบนเตียงกว้างด้านหลัง 


ใบหน้าหล่ออยู่ใกล้กับเธอเพียงนิดเดียวจนรู้สึกถึงลมหายใจอุ่น


“ ฉันมีอะไรจะถามเธอ ” เชียรว่า ขยับยิ้มมองคนตรงหน้า


“ อะไร.. ”


“ ฉันได้ยินมาว่า อดีตของเธอมันโหดร้าย แค่ไหนหรอ ” ถึงจะรับปากการินว่าจะไปค้นจินดาวิทยา แต่.. พอมาคิดอีกที เขาก็อยากจะลองถามจากเจ้าตัวดู ถ้าเธอบอกก็คง..


นัยตาสีม่วงหม่นคู่สวย หมองลงไปอย่างมาก เมื่อชายหนุ่มถามถึงเรื่องที่เธอปิดมาทั้งชีวิต “ เลวร้ายหรอ.. ไม่หรอก มันไม่เท่าไหร่หรอก ”


“ หมายความว่ายังไง ” ชายหนุ่มถามอีก สังเกตนัยตาหม่นหมองของเธอ ใบหน้าสวยขมวดคิ้วเป็นปม 


“ นายเลิกถามฉันซะทีได้มั้ย ” จู่ๆ มิติกาก็ตะคอก “ นายมีสิทธิ์อะไรมาก้าวก่ายเรื่องในอดีตของฉัน เรื่องของฉัน ห่ะ... ”


คนถูกตะคอกชะงักไป นัยตาสีม่วงคู่สวยฉายแววชัดว่ากำลังไม่พอใจเขาอยู่...


“ เธอกำลังวิ่งหนีมันอยู่.. เธอไม่ยอมรับมัน ” เชียรว่า ลูบผมสีม่วงสวยเบาๆ


“ ฉันไม่ได้วิ่งหนี ฉันยอมรับมัน แต่.. ฉันเล่าไม่ได้ เพราะมันเป็นการตายที่ไม่มีใครเชื่อ ” มิติกาหันหน้าหนี หลบสายตาคมของคนตรงหน้า “ เพราะงั้น.. นายไม่ต้องอยากรู้มันมากหรอกนะ ”


“ จะดีหรอ ให้ฉันรู้แค่ครึ่งกลางๆ ไม่กลัวฉันไปถามพี่เธอรึไง ” ชายผมแดงพูด ขยับยิ้มนัยตาคมฉายชัดว่าไม่ได้พูดเล่น


“ ทำไมนายต้องอยากรู้เรื่องของฉันด้วยล่ะ มันสำคัญด้วยหรอ ” เด็กสาวถาม ชายหนุ่มก้มลงหอมแก้มนวลก่อนจะเงยมาตอบ


“ สำคัญสิ สำคัญมากเลยแหละ ถ้าเธอไม่บอกฉัน ฉันจะ..... ” ชายผมแดงยิ้มยียวน ค่อยๆ ลากนิ้วเรียวไปตามร่างบางช้าๆ โน้มคอลงมาบดขยี้ริมฝีปากบางราวกับตัวเองกำลังดื่มด่ำกับไอศครีมรสหวาน 


“ อย่า.. ” มือเล็กกุมมือใหญ่เอาไว้ เมื่อรู้สึกว่าเขากำลังไล่ปลดกระดุมเสื้อเธอ จนจะสามเม็ดสุดท้ายแล้ว


นัยตาสีชาดมองกระดุมที่ยังปลดไม่เสร็จอย่างเสียดาย ก่อนจะเลื่อนใบหน้าขึ้นมาหอมแก้วนวล “ ว่าแต่.. ใครโทรมาหาเธอหรอ ”


“ ^_^ ” รอยยิ้มยียวนแทนคำตอบของคำถาม เธอเลือกที่จะไม่ตอบเขา ทั้งที่ก็สามารถตอบได้


“ ยิ้มหรอ มันแปลว่าอะไรหนะยัยตัวแสบ.. บอกมานะ ” ชายหนุ่มคาดคั้นหาคำตอบจากเด็กสาว


คนหน้าสวยไม่ตอบคำถาม เธอเงียบและนอนหลับตาพริม ไม่ยอมบอกอะไรเชียรเลย... 


ไม่บอกสินะ ยัยตัวแสบ... 


เออ ไม่บอกฉันหาคำตอบเองก็ได้


“ ไม่ตอบฉันใช่มั้ยยัยตัวแสบ เธอเจอบทลงโทษจากฉันแน่ ” ชายหนุ่มยิ้มกระหาย มองเรือนร่างบางสลับกับใบหน้าสวย


“ ชริ.. อย่าทำหนูเลยคะ หนูกลัวแล้ว ” มิติกาส่งยิ้มยียวน ก่อนจะผลักร่างหนาออกจากตัว แล้วนอนหลับตาพริมเหมือนกำลังจะนอนหลับ 


ชายหนุ่มมองเด็กสาวเงียบๆ ก่อนจะนอนลงข้างๆ เธอ แล้วพลิกตัวไปกอดเด็กสาวเอาไว้แน่น “ ฉันจะหาคำตอบเกี่ยวกับเรื่องของเธอให้ได้ เธอคอยดู ”


..............

........

.

.

.

.

.

.

.


วันนี้เป็นเช้าวันจันทร์อันแสนสดใส เด็กหนุ่มลากร่างเล็กของลัลทริมาเข้ามาในร้านกาแฟในสวนสาธารณะด้วยความเร่งรีบ


“ การิน นายพาฉันมาที่นี่ทำไมเนี่ย วันนี้ฉันมีงานต้องส่งนะ ” ลัลทริมาถามเด็กหนุ่ม เมื่อเช้าการินไปหาเธอแต่เช้ามืด บังคับให้เธอรีบๆ แต่งตัว แล้วเขาก็พาเธอมาที่นี่


“ มาเหอะน่า อย่าถามมากยัยโง่ ” เด็กหนุ่มหันไปตะคอกใส่หน้าเด็กสาว ลากคนหน้าหวานตรงไปที่โต๊ะสุดท้ายของร้านทันที


เมื่อมาถึงที่หมายเด็กสาวเจ้าของญาณอาถรรพ์เบิกตาโต เพราะคนที่นั่งรออยู่ที่โต๊ะ 


ชายหนุ่มปรายตามองเด็กสาวแวบหนึ่ง ก็หันไปพูดกับการินเหมือนจะแขวะกึ่งว่า “ นายขาดลัลทริมาไม่ได้ จนต้องพวงติดไปทุกที่เลยรึไงกันหนะการิน ”


“ เรื่องของฉันน่าไอ้หัวแดง แกอย่าลืมนะ ธงขาวมันขาดได้ตลอดเวลา ” การินเตือนสติชายหนุ่มตรงหน้า ก่อนจะลากลัลทริมาไปนั่งเก้าอี้ข้างๆ ตัวเขา


“ ฉันไม่ลืมหรอกนะ แต่... วันนี้เราคงต้องไปแบบระวังตัวกันหน่อยแล้วล่ะ ” จู่ๆ ชายหนุ่มก็พูดขึ้นมา นัยตาสีชาดจ้องมองการินนิ่ง


“ ทำไม.. ” ทำไมต้องระวังตัว แค่แฝงตัวเข้าไปในโรงเรียนเอง


“ เหมือนโชคชะตาเล่นตลกกับเราอยู่นะสิ เมื่อวานมีคนโทรหายัยตัวแสบ แล้ววันนี้เธอก็จะกลับ จินดาวิทยาเพื่อทำอะไรซักอย่าง ” ชายหนุ่มอธิบาย แล้วแสยะยิ้ม “ ถ้าไม่อยากโดนยัยตัวแสบฟาดตายคาที่ งานนี้ก็คงต้องระวังหน่อยล่ะ ”


การินนิ่งเงียบไป คิดถึงหมัดหนักๆ ของมิติกาเขาก็ไม่กล้าปฏิเสธว่ากลัว แต่.. น่าอายชะมัดเลยเรา ดันมากลัวผู้หญิงแบบนี้


“ แกพูดอย่างกับแกกลัวงั้นแหละ ” การินเรียบถามชายหนุ่ม เชียรนิ่งเงียบไปพักหนึ่ง ก่อนจะขยับตอบเด็กหนุ่มคู่อริ


“ อย่างฉันนะหรอกลัวผู้หญิง หึ อย่างยัยตัวแสบหน่ะ แค่สั่งคำเดียวก็อยู่แล้ว ฉันก็แค่พูดเตือนนายเฉยๆ นะแหละ ” เชียรพูด ลุกขึ้นยืนตระหง่าก้มมองเด็กหนุ่มและเด็กสาว


“ เราไปกันเถอะ ” ชายหนุ่มว่า “ ขับรถไปจอดแถวๆ โรงเรียน เดี่ยวฉันจะพาหายตัวเข้าไป ”


การินเหลือบมองลัลทริมา ก่อนจะพยักหน้าตอบรับเชียร ลุกขึ้นดึงเอาเด็กสาวเจ้าของญาณอาถรรพ์ให้ตามไปด้วย


“ เดี่ยวการิน ” เด็กสาวเรียก “ เราจะไปที่ไหนกัน แล้วเกี่ยวอะไรกับพี่มิติ แล้วทำไมนายกับ... ”


“ อย่าถามมากได้มั้ยยัยแม่มด ” การินตะคอก “ เอาเป็นว่าฉันกับไอ้หัวแดงยกธงขาวกันซักพัก เพราะเรื่องยัยหัวม่วง โอเคมั้ย ”


“ หึ.. และต่อจากนี้ เราจะไปสวมบทเป็นสายลับกัน ”



••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••



พ่อสายลับบ.... มาดูกันคะ ว่าการไปของสายลับทั้งสาม จะเป็นยังไง



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

54 ความคิดเห็น

  1. #14 Mascher (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 11:25
    เราว่าเขาตกหลุมกันแหละแค่ไม่รู้ตัววว♥♥
    #14
    0