SKY & SEA ท้องฟ้ากับทะเล [สนพ. 2U Publishing] [YAOI] : Spin-Off

ตอนที่ 38 : ท้องฟ้ากับทะเล : 18 [2/2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,190
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 817 ครั้ง
    2 มิ.ย. 61






“ฟ้า” ผมละมือจากการวาดรูปแล้วก้มหน้าลงร้องเรียกคนที่กำลังนอนหนุนตักผมเล่นเกมในโทรศัพท์อยู่อย่างสบายอารมณ์


“หืม?” ท้องฟ้าขานรับในลำคอแต่ตายังคงจ้องอยู่ที่หน้าจอโทรศัพท์อยู่ ผมระยาบยิ้มบางออกมากับท่าทางตั้งอกตั้งใจนั้นของเขา ท้องฟ้าไม่ใช่พวกติดเกม แต่ถ้าได้เล่นทีก็ตั้งใจมากเลยล่ะนะ


“เล่าเรื่องครอบครัวฟ้าให้ฟังบ้างสิ” ผมยกมือขึ้นลูบผมของเขาเบาๆ ก่อนหน้านี้ก็ชั่งใจอยู่นานว่าควรจะพูดถามเรื่องนี้ดีไหม ผมไม่ได้อยากเซ้าซี้หรือวุ่นวายเรื่องครอบครัวของเขาหรอกนะ แต่ท้องฟ้าไม่เคยเล่าเรื่องครอบครัวให้ผมฟังเลย มันออกจะดูแปลกๆ ไปนิด ผมเลยคิดว่าเขาอาจจะมีปัญหาอะไรกับที่บ้านหรือเปล่า ผมก็แค่เป็นห่วงเขา ในฐานะของคนรัก ผมก็อยากจะเป็นที่พักพิงให้กับเขา อยากเป็นคนที่เขาจะสามารถพึ่งพาได้บ้าง เพราะที่ผ่านมาท้องฟ้าทำหน้าที่นั้นได้ดีมาตลอด เขาเป็นทุกอย่างให้กับผมแล้ว ผมเองก็อยากเป็นทุกอย่างให้เขาเช่นกัน


“...”


“แต่ถ้าฟ้าไม่อยากเล่าก็ไม่เป็นไรนะ” ผมรีบออกตัวทันทีหลังจากที่เห็นเขาเงียบไปพักใหญ่ แอบกลัวด้วยว่าเขาจะโกรธที่ผมไปถามเรื่องครอบครัวเขาแบบนี้ มันจะดูละลาบละล้วงไปหรือเปล่านะ 


“เปล่า ฟ้าแค่กำลังคิดอยู่ว่าจะเริ่มจากตรงไหนดี” เขาถอนหายใจออกมาก่อนเงยหน้าขึ้นมาสบตากับผมอย่างจริงจังพร้อมรอยยิ้มบางเบา


“อยากให้รู้อะไรบ้างก็เล่ามา เอาแค่ที่ฟ้าอยากให้รู้ก็พอ” ผมเลื่อนมือไปลูบแก้มเขาเบาๆ ด้วยรอยยิ้มบาง ไม่อยากให้เขารู้สึกกดดัน ผมไม่ได้อยากรู้หรืออยากวุ่นวายอะไรกับเรื่องของเขา ถึงจะเป็นแฟนกันแต่มันก็ต้องมีระยะห่าง ต้องมีช่องว่างให้แก่กันบ้าง คนรักกัน ถ้าอยู่ใกล้กันมากไปก็จะอึดอัด เพราะอย่างนั้นมันจึงจำเป็นต้องมีระยะห่างเพื่อให้เราทั้งคู่หายใจกันได้สะดวกขึ้น


“อืม ถ้าเรื่องที่อยากให้รู้ก็ต้องใช้เวลานานเลยนะกว่าจะเล่าจบ” เขาว่าด้วยสีหน้าครุ่นคิด


“นานขนาดไหน?” ผมยิ้มตามท่าทางคิดหนักนั้นของเขา เหมือนเด็กๆ ไม่มีผิดเลย


“ก็น่าจะทั้งชีวิตแหละกว่าจะเล่าจบ พอจะมีเวลาฟังไหม?” นัยน์ตาคมเลื่อนมามองสบผมอย่างจริงจัง


“นานจัง”


“ยังอยากฟังอยู่ไหม?”


“ฟัง จะฟังจนกว่าฟ้าจะเล่าจบ” จะรอฟังไปทั้งชีวิตเลย


“น่ารัก” เขาวาดรอยยิ้มกว้างจนเต็มแก้มแล้วยกมือขึ้นมาหยิกแก้มผมเบาๆ


“ก็บอกแล้วไงว่าหล่อ” ผมเถียงกลับทันควัน เมื่อไหร่ทุกคนจะเข้าใจในความหล่อของผมสักที


“แต่น้อยกว่าฟ้า” คนที่ยังนอนหนุนตักผมอยู่ยักคิ้วส่งให้ผมกลับมากวนๆ อย่างน่าหมั่นไส้


“เออ ยอม” กับท้องฟ้านี่ผมคงไม่กล้าเสนอหน้าไปสู้ด้วยหรอก เบื่อจริงๆ พวกหล่อมาตั้งแต่เกิดเนี่ย


“ทำไมต้องน่ารัก?”  หน้าตาดูสงสัยแบบจริงจังมาก


“ฟ้าจะได้รักมากๆ ไง” ผมยิ้มกว้างจนตาหยี พูดออกไปแล้วก็เพิ่งมานึกได้ว่าตัวเองอยู่ข้างนอกไม่ใช่ที่ห้อง ถึงตรงนี้จะไม่มีคนก็เถอะ แต่มันก็แอบเขินเหมือนกันแหละ


“ตอนนี้ก็มากแล้วนะ”


“จริงเหรอ?”


“อืม” ผมยิ้มกว้างจนปากแทบฉีกถึงหู ยิ่งเห็นหน้าตาจริงจังของเขาผมก็ยิ่งดีใจ มันรู้สึกดีไปหมดจนเหมือนตัวจะระเบิดเลย


ท้องฟ้าขยับลุกขึ้นนั่งตัวตรงแล้วจับให้ผมขยับหันไปมองหน้าเขาตรงๆ ผมเงียบเพื่อรอดูว่าเขากำลังจะทำอะไรต่อ คนตัวสูงกว่านั่งนิ่งไปพักหนึ่งจ้องหน้าผมเหมือนกำลังคิดหนัก


“เลรู้ไหมว่าครอบครัวฟ้ามันไม่ได้สมบูรณ์อย่างที่ใครๆ คิด” แต่แล้วเขาก็ถอนหายใจออกมาแล้วเริ่มพูด


“หมายความว่ายังไง?” ผมไม่เข้าใจในสิ่งที่อีกฝ่ายบอกเท่าไหร่นัก ผมไม่เคยรู้เรื่องครอบครัวของท้องฟ้าเลย ในตอนมัธยม ผมก็ไม่เคยเห็นหน้าพ่อแม่ของเขาเลยแม้แต่ครั้งเดียว


“พ่อกับแม่หย่ากันตั้งแต่ฟ้าอยู่ม.ต้น” ผมชะงักนิ่งค้างไปกับสิ่งที่ได้รับรู้ ผมไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อน เพราะอย่างนี้สินะเขาเลยไม่เคยปริปากพูดเรื่องครอบครัวให้ผมฟังเลยแม้แต่ครั้งเดียว


“ทำไม?” เสียงของผมเบาหวิวมากในตอนที่ถามเขาออกไป ยิ่งได้เห็นแววตาที่เจือไปด้วยความปวดร้าวนั้นใจผมมันก็ปวดแปลบขึ้นมาทันที


“เมื่อก่อนพ่องานยุ่งมาก ทำงานตลอดจนไม่มีเวลาให้ฟ้ากับแม่ แต่ถึงอย่างนั้นแม่ก็ไม่เคยเรียกร้องอะไร พ่อทำงานแบบไม่มีวันหยุด ฟ้ากับแม่ไม่เคยเอะใจถึงความผิดปกตินี้”


“...” ผมนั่งฟังท้องฟ้าเล่าถึงเรื่องครอบครัวของเขาไปอย่างเงียบๆ ด้วยความรู้สึกผิดอยู่ในใจ แม้ท้องฟ้าจะแสดงออกเหมือนว่าตัวเองไม่รู้สึกอะไรกับเรื่องที่กำลังเล่าอยู่แต่ผมรู้ดีว่ามันไม่จริง เขากำลังเจ็บปวดที่ต้องพูดถึงมัน แต่เพราะผมอยากที่จะรู้เรื่องของเขา เขาถึงได้ยอมเล่ามันออกมาโดยไม่ต่อว่าผมสักคำ


“จนวันเกิดของฟ้าเมื่อตอนอายุครบ 13 ปี พ่อจำวันเกิดของฟ้าไม่ได้ แม่ที่เห็นว่าฟ้ารอทานข้าวพร้อมพ่อก็โทรไปหาพ่อ แต่คนที่รับสายกลับไม่ใช่พ่อ ฟ้าไม่รู้ว่าอีกฝ่ายพูดอะไรกับแม่บ้าง แต่หลังจากที่วางสายไปแม่ก็ร้องไห้ออกมาอย่างหนัก ฟ้าเลยหยิบโทรศัพท์แม่มากะว่าจะโทรกลับไป แต่กลับมีวิดีโอถูกส่งมาจากโทรศัพท์ของพ่อก่อน”


เมื่อเล่ามาถึงตรงนี้ผมก็เห็นว่านัยน์ตาคมสั่นไหวรุนแรงมากขนาดไหน ชั่ววูบหนึ่งที่ผมเห็นว่าใบหน้าหล่อเหลาแสดงออกถึงความเจ็บปวด แต่มันก็เพียงแค่เสี้ยวเวลาหนึ่งเท่านั้นแล้วเขาก็กลับมาตีสีหน้าเรียบเฉยเช่นเดิม แต่ถึงยังไงผมก็ยังคงเห็นความเจ็บปวดและความเสียใจที่สะท้อนออกมาจากดวงตาสีเข้ม


“วิดีโอ?” ผมทวนคำอย่างสงสัย วิดีโออะไร?


“วิดีโอพี่พ่อกำลังมีเซ็กส์กับเลขาของตัวเอง”


!!!” ผมนิ่งค้างไปด้วยความตกใจอย่างสุดขีด เสียงทุ้มที่เอ่ยออกมามันดูเย็นชาและไร้ความรู้สึกมากจนผมนึกกลัวใจของอีกฝ่าย


“ตอนนั้นฟ้าทั้งโกรธและเกลียดพ่อตัวเองสุดๆ พ่อกลับบ้านมาอีกทีคือช่วงสายของอีกวัน แม่ไม่ได้พูดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ฟ้านึกว่าแม่จะไม่โกรธแต่หลังจากนั้นไม่กี่วันก็มีทนายมาที่บ้าน และแม่ก็ฟ้องหย่าพ่อโดยที่มีคลิปนั้นเป็นหลักฐานในการฟ้องร้อง” หัวใจของผมกระตุกวูบยามจดจ้องไปยังใบหน้าหล่อเหลาของคนตรงหน้า ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่เขากับแม่ของเขาจะผ่านเรื่องที่ยากลำบากแบบนี้มาได้ ผมนับถือในความแข็งแกร่งของพวกเขาจริงๆ ผมไม่ได้ตอบอะไรกลับไปนอกจากยื่นมือไปจับมือกับอีกฝ่ายแล้วออกแรงบีบเบาๆ อย่างให้กำลังใจ


“ฟ้าเข้าใจแม่นะ ฟ้าไม่โกรธแม่ที่ตัดสินใจแบบนั้น ฟ้าว่าแม่ทำดีที่สุดแล้ว” เขากระชับมือที่จับกันให้แน่นขึ้นพร้อมระบายยิ้มบางออกมา แต่มันกลับเป็นยิ้มที่เศร้าที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็นมา


“แล้วตอนนี้ฟ้ายังติดต่อกับพ่ออยู่ไหม?”


“นานๆ เจอกันที”


“เหนื่อยไหมฟ้า? ถ้าเหนื่อยก็พักนะ พักกับเลนะครับคนเก่ง” ผมดึงท้องฟ้าเข้ามากอดไว้เพื่อหวังจะปลอบประโลม ใบหน้าหล่อเหลาซบลงมาที่บ่าพร้อมกับแขนแกร่งที่โอบกระชับเข้าที่เอวของผมแน่น ผมไม่ชอบเลยที่เขาเป็นแบบนี้ ผมไม่อยากเห็นท้องฟ้าเศร้า แต่เรื่องนี้มันก็เกิดเพราะผม ผมไม่น่าไปถามเขาเลย ถ้าผมไม่เอ่ยปากถามออกมาเขาก็คงไม่ต้องนึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาอีก ผมเป็นแฟนที่แย่มากจริงๆ


“ฟ้ารู้ใช่ไหมว่าเลรักฟ้า” ผมยกมือขึ้นลูบลงไปที่กลุ่มผมนุ่มลื่นมือพร้อมทั้งกระซิบเสียงแผ่วเบาชิดใบหูให้เขาได้ยินเพียงคนเดียว


“ครับ” เขาขานตอบกลับมาเสียงอู้อี้เพราะยังคงซุกหน้าอยู่กับไหล่ของผม


“ไม่ว่าฟ้าจะผ่านเรื่องอะไรมา หรือต่อจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น ท้องฟ้าจะมีทะเลอยู่ข้างๆ เสมอนะ” ผมเองก็อยากจะเป็นทุกอย่างให้กับเขา ไม่ได้อยากเป็นแค่แฟนที่ถูกเขาปกป้องหรือดูแล แต่ผมอยากเป็นในทุกๆ อย่างที่เขาอยากให้เป็น เป็นทั้งคนรัก เพื่อน พี่น้อง ครอบครัว หรืออะไรก็ได้ อยากเป็นทุกๆ อย่างในชีวิต อยากดูแลและปกป้องเขาเหมือนที่เขาทำให้ผมมาตลอด


“อย่าทิ้งท้องฟ้านะครับ” ไม่รู้ทำไมผมถึงรู้สึกเอ็นดูท้องฟ้าในตอนนี้นัก เขาเหมือนเด็กตัวเล็กๆ ที่กำลังงอแงตอนถูกเพื่อนในห้องแกล้ง ทั้งที่ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขามักจะเป็นฝ่ายปกป้องหรือไม่ก็คอยปลอบโยนผมมาตลอด แต่พอมาตอนนี้เป็นผมบ้างที่ได้ปลอบเขา ผมเองก็อธิบายไม่ถูกว่าตอนนี้ตัวเองกำลังรู้สึกยังไง มันอาจฟังดูแย่ที่ผมกำลังดีใจอยู่


ครับ ผมกำลังดีใจอยู่ในตอนนี้ ไม่ได้ดีใจที่เห็นแฟนตัวเองเจ็บหรือเสียใจอะไรนะ แต่ผมกำลังดีใจที่ท้องฟ้าเชื่อใจผม เขาไว้ใจผมถึงได้ยอมเล่าเรื่องนี้ออกมา และในตอนนี้ผมก็ได้เป็นที่พักพิงให้เขาอย่างที่ผมหวังมาตลอดแล้วด้วย


“ไม่ทิ้งครับ” มันไม่ใช่แค่คำสัญญาที่ผมมีให้เขา แต่มันจะเป็นอย่างนั้นแน่นอน คำพูดที่พูดออกไปจะไม่ได้เป็นแค่คำพูด แต่ผมจะทำให้เขาเห็นว่าผมทำมันได้จริงๆ อย่างที่ปากบอก


ท้องฟ้าและทะเลจะต้องอยู่เคียงคู่กันไปตลอด เชื่อผมสิ

 





“เข้าไปกันเถอะ” ท้องฟ้าหันมาบอกกับผมแล้วทำท่าจะเปิดประตูรถจากลงไป


“เดี๋ยว ยังไม่พร้อมเลย” ผมคว้าแขนแกร่งเอาไว้แน่นด้วยความตื่นเต้น มือของผมเย็นเฉียบไปหมดพร้อมกับหัวใจที่เต้นรัวเร็ว


“ไม่พร้อมอะไร มาเจอแม่แฟนนะ ไม่ได้ไปออกรบ” คนตัวสูงพูดกลั้วหัวเราะ แหมะ ได้ทีแล้วเอาใหญ่ ตอนไม่พูดก็เงียบเหมือนเป็นใบ้  แต่พอพูดเก่งแล้วก็พูดไม่หยุดแถมยังกวนประสาทอีก


“อย่าพูดสิ” ผมหันไปเบะปากใส่อีกฝ่ายอย่างเคืองๆ คนยิ่งเครียดๆ อยู่ยังจะมาล้อเล่นอีก


อย่างที่ทุกคนได้ยินนั่นแหละครับ วันนี้ท้องฟ้าพาผมมาที่บ้านของเขา พามาเจอแม่ของเขาและนอนค้างที่นี่เพราะพรุ่งนี้พวกเราจะจัดงานวันเกิดของท้องฟ้าที่นี่ ตอนนี้เราก็มาถึงที่บ้าน เอ่อ จะเรียกว่าบ้านก็รู้สึกแปลกๆ นี่มันเกินคำว่าบ้านแล้วครับ พวกคนรวยนี่ต้องมีบ้านหลังใหญ่ๆ สินะ เฮ้อ อย่าให้เกิดมารวยบ้างนะ


“ตื่นเต้นเหรอ?” มือใหญ่เลื่อนมาจับกับมือที่เย็นเฉียบของผมก่อนจะค่อยๆ สอดนิ้วเข้ามาประสานมือกันไว้แน่น


“อือ” ความอบอุ่นที่ส่งผ่านมาทำให้ผมรู้สึกดีพอสมควร แต่มันก็ยังคงมีความหวาดกลัวและกังวลอยู่ไม่น้อย


“มากอดเรียกพลัง” พอเขาพูดจบผมก็โถมตัวเข้าไปกอดคนที่นั่งอยู่ตรงตำแหน่งคนขับทันที ผมได้ยินเสียงเขาหัวเราะเบาๆ ในลำคอด้วย แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็กอดผมแน่นมาก แน่นจนเหมือนจะรวมร่างกับเขาได้เลยแหละ


“ไม่หายอ่า” ผมเงยหน้ามองเขาแล้วเบะปากเหมือนจะร้องไห้ มีใครบ้างจะไม่กังวลถ้าต้องมาเจอกับแม่แฟนน่ะ


“ฟ้าอยู่นี่ทั้งคน เลยังจะต้องกลัวอะไรอีกครับ หืม?” ดาเมจรุนแรงมาก ใจบางจนจะขาดรอนๆ แล้ว


“อืม เข้าไปก็ได้” ถึงจะไม่พร้อมแต่ก็ต้องพร้อมแล้วล่ะครับ ผมทำท่าจะผละออกจากอ้อมกอดของท้องฟ้าแต่กลับถูกเขารัดแน่นกว่าเดิม ผมเงยหน้ามองเขาอย่างสงสัย แต่อีกฝ่ายก็ไม่ได้พูดอะไรนอกจากก้มหน้าลงมาใกล้


จุ๊บ!


แล้วก็จุ๊บเบาๆ ที่หน้าผากของผมหนึ่งที ผมเม้มริมฝีปากแน่นเพื่อพยายามกลั้นรอยยิ้มก่อนจะรีบเปิดประตูรถลงไปยืนสงบสติอารมณ์ข้างนอก แค่เรื่องที่ต้องมาเจอกับแม่ของเขาผมก็ตื่นเต้นจนเหนื่อยแล้ว นี่ผมยังต้องมาเขินเขาจนหมดแรงอีกเหรอ? ผมยืนรอท้องฟ้าหยิบของที่เพิ่งซื้อออกมาจากเบาะหลัง ก่อนที่จะมาถึงบ้านของท้องฟ้าพวกเราแวะซื้อผลไม้ที่แม่ของเขาชอบมา แหม มาหาผู้ใหญ่ทั้งทีก็ต้องมีของติดไม้ติดมือมาฝากท่านหน่อยสิครับ  


“คุณหนู” พอเดินเข้ามาในบ้านก็เจอกับคุณป้าท่านหนึ่งที่ดูท่าจะเป็นคนเก่าคนแก่ของที่นี่ พอคุณป้าท่านเห็นท้องฟ้าเดินเข้ามาก็ยิ้มกว้างอออกมาอย่างดีใจทันที


“สวัสดีครับป้านวล” คนตัวสูงยกมือใหญ่ผู้ใหญ่ตรงหน้าอย่างนอบน้อมก่อนจะเดินเข้าไปกอดอีกฝ่ายอย่างเป็นกันเอง


“เลนี่ป้านวล เป็นแม่นมของฟ้า ป้านวลครับ นี่ทะเลแฟนผมครับ” ผมตาโตทันทีที่ได้ยินท้องฟ้าแนะนำผมออกไปอย่างนั้น แอบเห็นว่าป้านวลดูจะชะงักตกใจด้วย


“สวัสดีครับ” ผมได้แต่ยิ้มแห้งๆ ยกมือไหว้คนตรงหน้าอย่างทำตัวไม่ถูก


“สวัสดีค่ะ” ผู้ใหญ่ตรงหน้าผมรับไว้ด้วยรอยยิ้มอย่างใจดี ไม่ได้มีท่าทางแปลกๆ อะไร ผมอดจะโล่งใจออกมาไม่ได้ที่ป้านวลดูจะไม่ได้คิดมากอะไร หรือป้าเขาคิดแต่ไม่แสดงออก?


“คุณท่านอยู่ที่ห้องนั่งเล่นน่ะค่ะ”


“ขอบคุณครับ”


ท้องฟ้าพาผมเดินไปยังส่วนที่เป็นห้องนั่งเล่นของบ้าน ถึงที่นี่จะดูเหมาะกับคำว่าคฤหาสน์มากกว่าบ้านก็เถอะ แต่ในเมื่อแฟนของผมเรียกว่าบ้านผมก็จะเรียกว่าบ้านก็แล้วกันนะ พอเดินเข้ามาถึงที่ห้องนั่งเล่นที่กว้างอย่างกับสนามเด็กเล่นก็พบกับผู้หญิงวัยกลางคนท่านหนึ่งกำลังนั่งอ่านนิตยสารอะไรสักอย่างอยู่บนโซฟาตัวยาวที่ดูเพียงแวบเดียวก็รู้แล้วว่ามันจะต้องแพงมากแน่ๆ และไม่ต้องเดาเลยว่าสุภาพสตรีท่านนั้นคือใคร


“คุณแม่ครับ” ลูกชายเพียงคนเดียวของบ้านนี้เดินเข้าไปหาแม่ของตัวเองทันทีโดยไม่ลืมที่จะดึงผมให้เดินตามเขาไปด้วย แต่ผมก็ไม่ค่อยจะกล้าเข้าไปเสนอหน้าสักเท่าไหร่เลยได้แต่ยืนแอบๆ อยู่ข้างหลังของอีกฝ่าย ขอบคุณที่ผมเกิดมาเตี้ยกว่าท้องฟ้าเลยทำให้ผมสามารถใช้เขาเป็นเกราะกำบังผมได้


“อ้าว ท้องฟ้า มาแล้วหรือคะ?” เสียงหวานหยดดังขึ้นพร้อมกับที่คุณแม่ของท้องฟ้าเดินเข้าไปกอดลูกชายของตัวเองด้วยความคิดถึงและเป็นจังหวะนั้นเองที่ดวงตาคู่สวยบังเอิญมองมาเห็นผมที่ยืนอยู่ข้างหลังท้องฟ้าพอดี


“สวัสดีครับ” ผมยกมือไหว้ผู้ใหญ่ตรงหน้าด้วยความเกร็งสุดตัว คุณแม่ของท้องฟ้าเป็นผู้หญิงที่สวยมาก  สวยหวานและดูเรียบร้อยทั้งกริยาและคำพูด ดูเป็นผู้ดีมาก ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมท้องฟ้าถึงได้ดูเป็นคุณชายนัก


“คนนี้คือ?” ท่านมองผมกับลูกชายของตัวเองสลับกันไปมายิ้มๆ ท่าทางดูใจดีกว่าที่ผมคิดไว้


“ทะเลครับ แฟนผมเอง” มือใหญ่เอื้อมมาดึงผมให้เข้าไปยืนข้างเขา แบบนี้มันก็เท่ากับว่าผมยืนอยู่ต่อหน้าแม่ของเขาตรงๆ เลยนะครับ


“แฟน? ไปล่อลวงลูกใครเขามาคะเนี่ย?” คุณแม่ทำตาโตแล้วหันไปมองลูกชายตัวเองอย่างจับผิด


“เกินไปแล้วนะครับคุณแม่”


“ล้อเล่นค่ะ มาๆ มานั่งข้างคุณแม่หน่อยทั้งคู่เลย” ท่านหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ แล้วดึงให้ผมกับท้องฟ้าลงไปนั่งขนาบข้างของท่านอย่างใจดี


“ชื่อทะเลเหรอคะ? หน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูเชียวค่ะ” คุณแม่ยกยิ้มมองผมอย่างเอ็นดู


“ขอบคุณครับ”


“ไม่ต้องเกร็งนะคะ คุณแม่ใจดี คุณแม่ไม่น่ากลัวเหมือนท้องฟ้า” มือเล็กๆ ที่นุ่มนิ่มยกขึ้นลูบหัวลูบแก้มผมไปมา ทำเอาหัวใจของผมเต้นแรงอย่างหนัก นานแล้วที่ไม่ได้รับความอบอุ่นแบบนี้ ความอบอุ่นที่ไม่ต่างจากมือของแม่นี้


“คุณแม่ครับ” พอถูกแม่ของตัวเองแหย่เข้าหน่อย เจ้าก้อนหินที่อัพเกรดมามีชีวิตก็ทำหน้ายุ่งใส่ผู้ให้กำเนิดทันที


“คุณแม่หยอกเล่นค่ะ ทานข้าวกันมาหรือยังเอ่ย?” ท่านหันไปลูบแก้มปลอบใจลูกชายหนึ่งทีก่อนจะหันมาถามผมด้วยรอยยิ้มสวย จนผมอดที่จะยิ้มตามไม่ได้ ผมรู้แล้วแหละว่าท้องฟ้าเหมือนใคร


“ยังครับ รอมาทานพร้อมคุณแม่” ผมตอบกลับไปตามความจริง เราไม่แวะกินข้าวกันเพราะจะรอมาทานพร้อมคุณแม่ของท้องฟ้าทีเดียว


“ปากหวานจริงเด็กคนนี้ แบบนี้ท้องฟ้าของคุณแม่ก็หลงแย่สิคะ” ไม่วายผู้ใหญ่เพียงคนเดียวในกลุ่มยังหันไปเย้าแหย่ลูกชายของท่านอีกครั้ง แต่ดูท่าว่าการหยอกล้อกันของสองแม่ลูกจะทำให้ผมเขินอายไปด้วย


“หลงครับ หลงหนักมากด้วย”


“ฟ้า!” ผมเอ่ยปรามอีกฝ่ายเสียงดุ ต่อหน้าแม่ของเขาแท้ๆ ก็ยังไม่เลิกหยอดผมอีก


“ความรักของเด็กๆ นี่ดีจังเลยน้า~” คุณแม่มองผมกับท้องฟ้ายิ้มๆ แล้วส่งเสียงแซ็วออกมา


“คุณแม่ครับ...” ท้องฟ้าชะงักไปเหมือนเขาเพิ่งนึกอะไรได้


“รักกันมากๆ นะคะ มีอะไรก็พูดคุยกันให้เข้าใจ มีปัญหาอะไรก็ต้องเคลียร์กันอย่าปล่อยให้ค้างคา และที่สำคัญคือความซื่อสัตย์ รักอีกฝ่ายให้เหมือนรักตัวเอง อย่าเห็นแก่ตัว ทำอะไรก็นึกถึงคนที่เรารักและรักเรา เข้าใจไหมเด็กๆ”


คุณแม่เอื้อมมือมาจับมือของผมกับท้องฟ้าไว้แน่น ท่านเอ่ยออกมาด้วยรอยยิ้มใจดีแต่แฝงไปด้วยความจริงจังก่อนจะดึงให้มือของผมกับท้องฟ้ามาซ้อนทับกันและมีมือของคุณแม่ประกบอยู่อีกที ผมสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นและความอ่อนโยนในการกระทำเหล่านั้นของผู้หญิงที่นั่งอยู่ตรงกลางระหว่างพวกเรา คุณแม่ของท้องฟ้าทำให้ผมนึกถึงแม่ของตัวเอง แม้แม่ของผมจะไม่ใช่ผู้หญิงเรียบร้อยอ่อนหวานออกจะไปทางเปรี้ยวห้าวเสียด้วยซ้ำแต่ผมก็รู้สึกได้ว่าพวกท่านทั้งสองมีบางอย่างที่เหมือนกัน


“ครับคุณแม่”


“ครับ”


เราทั้งคู่มองสบตากันนิ่งก่อนจะระบายยิ้มออกมาให้แก่กัน ผมไม่แปลกใจเลยว่าทำไมท้องฟ้าถึงโตมาเป็นผู้ชายที่ดีมากขนาดนี้ เพราะมีคุณแม่ที่เป็นต้นแบบในทุกๆ เรื่อง แม้คุณแม่จะเคยผิดหวังกับความรัก แต่ท่านก็ไม่ได้เกลียดชังมัน หัวใจของผู้หญิงคนนี้แข็งแกร่งมากจริงๆ


“ใกล้ได้เวลาอาหารแล้ว เดี๋ยวคุณแม่ขอเข้าไปดูในครัวสักครู่นะคะ นั่งเล่นกันไปก่อนนะเด็กๆ”


“ครับ” ท่านยกมือขึ้นลูบหัวพวกเราคนละทีสองทีก่อนจะเดินออกไปจากห้อง


“คุณแม่น่ารัก” พอเห็นคุณแม่เดินหายออกไปจากห้องแล้วผมก็หันไปหาท้องฟ้าแล้วบอกกับเขาด้วยความตื่นเต้น ผมไม่คิดว่าแม่ของท้องฟ้าจะใจดีและน่ารักขนาดนี้ เคยแอบคิดว่าท่านอาจจะดุๆ นิ่งๆ เหมือนท้องฟ้าด้วยซ้ำ แต่นี่มันผิดคาดมาก ไม่เหมือนกับที่ผมคิดไว้เลย ก่อนหน้านี้ก็กังวลอยู่ตั้งหลายวัน


“คุณแม่ชอบทะเล” เขาบอกผมด้วยรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปาก


“จริงเหรอ? รู้ได้ไง?” ผมถามเขากลับอย่างตื่นๆ ก็ไม่รู้ว่าผมจะตื่นเต้นอะไรนักหนา ก็แค่รู้สึกเหมือนมีแม่อีกครั้งเท่านั้นเอง


“ก็ฟ้าบอกแม่เรื่องของเราก่อนจะมาแล้ว เอารูปเลให้แม่ดูด้วย ตอนนั้นแม่ร้องวี้ดว้ายชอบอกชอบใจใหญ่เลย”


“คุณแม่เนี่ยนะ?” ผมมองหน้าคนพูดอย่างไม่เชื่อหู คุณแม่ที่เรียบร้อยและอ่อนหวานแบบนั้นเนี่ยนะจะลุกขึ้นมาร้องวี้ดว้ายเป็นสาวๆ น่ะ


“อืม เห็นแบบนั้นก็หลุดบ่อยเหมือนกันนะ” แต่การยืนยันของท้องฟ้าทำให้ผมต้องเชื่อในสิ่งที่เขาพูด ก็ท้องฟ้าไม่เคยโกหกผมเลยนะครับ แล้วสายตาที่จริงจังแบบนั้นก็ยืนยันได้เป็นอย่างดีว่าเขาไม่ได้โกหกผมแน่ๆ


ว่าแต่ผมควรตกใจกับเรื่องไหนก่อนดี? เรื่องที่คุณแม่ชอบผมจนร้องวี้ดว้ายหรือเรื่องที่ท้องฟ้าบอกเรื่องของเรากับคุณแม่ไปตั้งนานแล้วแถมยังเอารูปผมให้ท่านดูอีกด้วย เดี๋ยวสิถ้ารู้ว่าคุณแม่ใจดีขนาดนี้ล่ะก็ผมไม่น่าเสียเวลากังวลอยู่ตั้งหลายวันเลย







---------------------------------------------------------------------------------------





ปมครอบครัวของท้องฟ้าคือความไม่สมบูรณ์แบบในชีวิต

ท้องฟ้าถูกคนมองว่าเป็นคนที่เฟอร์เฟค สมบูรณ์แบบ มีพร้อมทุกอย่าง 

ใครๆ หลายคนอิจฉาท้องฟ้าที่มีพร้อมในทุกด้าน แต่จริงๆ มันไม่ใช่

ไม่มีใครสมบูรณ์แบบได้ 100% ท้องฟ้าคือตัวละครนั้นที่เราต้องการจะสื่อ

เราหยิบปมเรื่องครอบครัวมาเล่นตั้งแต่ต้นเรื่อง และดึงมาเป็นจุดสำคัญ

เพราะเรามองว่าเรื่องครอบครัวมันเป็นเรื่องที่สำคัญมากในชีวิตของทุกคน 


ในเรื่องนี้จะสะท้อนออกมาถึงความไม่สมบูรณ์ในชีวิต 

อย่างทะเลที่เสียแม่ และท้องฟ้าที่พ่อแม่หย่าร้างกัน

คู่นี้จะมีความเหมือนและความต่างกันอยู่

เพื่อที่พวกเขาจะได้เข้ามาเติมเต็มให้แก่กันและกัน

เรื่องพ่อของท้องฟ้าจะไม่จบแค่นี้ 

เราได้เจอเขาแน่ค่ะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 817 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,610 ความคิดเห็น

  1. #2606 desbestiny (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2563 / 10:45
    คุณแม่น่ารักจังเลยค่าาาาาา
    #2,606
    0
  2. #2508 Jibangrin (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 23:56
    คุนแม่่่่่่ น่ารักง่ะ555555555
    #2,508
    0
  3. #2300 maybee23 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 23:44
    คุณแม่น่ารัก~~
    #2,300
    0
  4. #2201 Kim-kibom (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 21:37
    ชอบคุณแม่จังเลย
    #2,201
    0
  5. #2028 jjjayyyjee (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2561 / 09:05
    คุณเเม่น่ารักมากกกกกกกก
    #2,028
    0
  6. #1981 rinriko (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2561 / 19:45
    ขอบคุณ
    #1,981
    0
  7. #1979 __b.bam (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 23:37
    คุณแม่น่ารักก น่ารักทั้งหมดเลยย
    #1,979
    0
  8. #1977 fernlumear (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 15:59
    คุณแม่สาววายไหมค่ะเนี่ยยย
    #1,977
    0
  9. #1976 noowiwie (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 09:07
    น่ารักกกกก
    #1,976
    0
  10. #1974 peemgirl (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 22:48
    ชอบคุณแม่ท้องฟ้าอ่าาา แต่ดูคุณพ่อท้องฟ้าแล้วแบบเรื่องนี้ต้องมีอะไรมากกว่านี้แน่ๆ
    #1,974
    0
  11. #1973 be_natural_be_i (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 22:31

    คูมมมมมแม่ขาเอ็นดูน้องเยอะๆนะคะ

    #1,973
    0
  12. #1972 Rujie Taew (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 19:16
    คุณแม่เป็นสาววายใช่มั้ยคะ 555555
    #1,972
    0
  13. #1970 Oneooe (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 18:29
    คุณแม่ฟ้า น่ารักมากกกกกกจ้า
    #1,970
    0
  14. #1969 Lalaland332221 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 18:29
    รออออออออ
    #1,969
    0
  15. #1968 pitchapa_3959 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 18:16
    รักอะหื้อออ ใจบางไปเลยจ้าาาา~~สู้ๆน้าไรท์~
    #1,968
    0
  16. #1967 Raindear97 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 18:13
    ฮือออ สงสารฟ้า แต่มีเลและคุณแม่และแม่นมอยู่ด้วยก็มีความสุขดีแล้วว คุณแม่น่ารักมากเลยยย ฮือออ
    #1,967
    0
  17. #1966 Miki_milky (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 16:59
    ทะเลได้เจอคุณแม่แฟนแล้วนิ ไม่ต้องเดร็งนะ
    #1,966
    0
  18. #1965 sky=yim (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 16:58
    คุณแม่น่ารัก :)
    #1,965
    0
  19. #1964 sttpw (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 16:12
    แงงงแม่น่ารักกกกก
    #1,964
    0
  20. #1963 ppraww (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 14:54
    ชอบคุแม่อะเเกร่งมากน่ารักมากด้วยยย
    #1,963
    0
  21. #1962 Felinonajang (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 14:36
    อยากบอกว่า บางคนมีพ่อแม่อยู่พร้อมหน้าก็ไม่ได้หมายความว่ามีครอบครัวที่สมบรูณ์เสมอไปน้า
    บางทีครอบครัวของฟ้ากับเลอาจจะอบอุ่นกว่าก็ได้

    คู่นี้นี่หวานจนอยากจะเข้าไปนั่งเป็นกขค.ตรงกลางเลย หมั่นไส้+อิจแรงงงง ฮ่าๆ
    #1,962
    0
  22. #1961 filmfilm12123 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 14:17
    รักกกกก
    #1,961
    0
  23. #1960 pp9397 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 13:31
    ฟ้าแกล้งเลอ่ะ55555555
    #1,960
    0
  24. #1959 อสูรไร้ลักษณ์ (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 13:24
    ไปฟังเพลง sky&sea มาแล้ว บอกเลยว่าคู่นี้นี่ยามเริ่มต้นก็เหมือนกับในเนื้อเพลง ในท้ายที่สุดก็เหมือนกับชื่อเพลง sky&sea ท้องฟ้าที่จะอยู่คู่กับทะเลไปตราบนานเท่านาน......
    #1,959
    0
  25. #1958 raving_fox (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 13:16
    แม่ฟ้าน่ารักกกก
    #1,958
    0