SKY & SEA ท้องฟ้ากับทะเล [สนพ. 2U Publishing] [YAOI] : Spin-Off

ตอนที่ 37 : ท้องฟ้ากับทะเล : 18 [1/2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,366
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 933 ครั้ง
    26 พ.ค. 61




18



เช้านี้ผมตื่นขึ้นมาเพราะอากาศที่เย็นตัวลงกว่าวันก่อน ผมพลิกตัวขยับเข้าหาไออุ่นที่อยู่ข้างตัว แขนแกร่งที่โอบผ่านช่วงตัวของผมกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นกว่าเดิม แล้วตามมาด้วยสัมผัสหนักๆ ที่กดลงมากลางหน้าผาก ผมระบายยิ้มออกมากับการกระทำเล็กๆ น้อยๆ ของอีกฝ่าย ความง่วงงุนที่มีอยู่มากพอสมควรทำให้ผมกลับไปจมอยู่ในห้วงของนิทราอีกครั้งอย่างไม่สามารถบังคับตัวเองได้


กว่าจะตื่นมาอีกทีก็ตอนที่รู้สึกว่าได้นอนจนเต็มอิ่มแล้ว ผมลืมตามองพื้นที่ข้างตัวแล้วก็พบกับความว่างเปล่าอีกเช่นเคย สัมผัสเย็นชืดทำให้รับรู้ได้ว่าเจ้าของห้องตัวสูงลุกออกจากเตียงไปได้สักพักแล้ว ผมขยับลุกขึ้นบิดขี้เกียจแล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำ จัดการทำธุระส่วนตัวของตัวเองให้เสร็จเรียบร้อยแล้วเดินออกมาข้างนอก ภาพเดิมๆ ที่ผมเห็นจนชินตาทำให้ผมอดที่จะอมยิ้มกับตัวเองไม่ได้ ภาพของท้องฟ้าที่ยืนอยู่หน้าเตากำลังทำอาหารอย่างตั้งใจนั่นมันดูดีมากจริงๆ ผมไม่เคยคิดเล็กคิดน้อยอย่างการที่ตื่นมาแล้วไม่เจอท้องฟ้านอนอยู่ข้างๆ หรอกนะ มันเป็นเรื่องปกติมากสำหรับผมกับท้องฟ้าที่เขามักจะตื่นขึ้นมาก่อนผมแล้วมาขลุกตัวอยู่ในห้องครัวเพื่อทำอาหารมื้อแรกของวันสำหรับเราทั้งคู่


ท้องฟ้ามักทำให้ผมพิเศษอยู่เสมอ


ผมเดินไปหยิบจานกระเบื้องสีขาวใบใหญ่จากบนเคาน์เตอร์กลางห้องครัวมาถือเอาไว้แล้วค่อยๆ เดินเข้าไปหาคนตัวสูงที่กำลังวุ่นอยู่กับการทอดไข่ดาว อีกไม่นานเขาก็ต้องหันมาหยิบจานที่วางอยู่ แต่วันนี้ผมจะเป็นคนหยิบมาส่งให้เขาเองเพื่อที่เขาจะได้ลดระยะทางที่จะเดินไปหยิบมันไง ยังไม่ทันที่ผมจะได้ส่งเสียงเรียกหรือทำอะไรที่เป็นการแสดงตัวตนออกมา คนที่กำลังวุ่นอยู่กับการเตรียมมื้อเช้าก็หันมามองผมพร้อมก้มลงมากดจูบเบาๆ ที่ริมฝีปากผมหนึ่งทีก่อนจะผละออกอย่างรวดเร็วแล้วคว้าเอาจานที่ผมถืออยู่ไป ผมยืนนิ่งค้างอยู่กับที่ด้วยความตกใจปนเขินอาย


นี่มันเดจาวูชัดๆ


“เล”


“หืม?” ผมขานรับเบาๆ ทั้งที่ยังไม่เงยหน้าขึ้นไปมองอีกฝ่ายที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ผมแสร้งก้มหน้าก้มตาหั่นไส้กรอกแล้วยัดใส่ปากเขี้ยวตุ้ยๆ กลบเกลื่อนความเก้อเขินที่ถูกท้องฟ้าจู่โจมก่อนหน้านี้


“เดี๋ยวก่อนวันเกิดฟ้าเราไปค้างที่บ้านฟ้ากันก่อนสักคืนนะ” ผมชะงักมือที่กำลังจะเอื้อมไปหยิบขนมปังปิ้งแล้วเงยหน้ามองอีกฝ่ายทันที มุมปากบางยกยิ้มบางเบาส่งมาให้อย่างเช่นทุกครั้ง


“ทำไม?” ผมนิ่งไปพักหนึ่งด้วยความรู้สึกแปลกประหลาด มันไม่เชิงว่าอึดอัดหรอกแต่มันออกแนวกดดันมากกว่า ถึงท้องฟ้าจะพูดแบบสบายๆ แต่ผมก็รู้สึกปวดหัวตุ้บๆ ขึ้นมาทันทีเมื่อคิดได้ว่าจะต้องไปเจอกับครอบครัวของคนรัก มีใครบ้างไม่หนักใจตอนที่รู้ว่าต้องไปเจอกับพ่อแม่แฟนน่ะ


“ฟ้าอยากให้เลไปเจอแม่ก่อน” เป็นคำตอบที่ชวนใจเต้นแรงจริงๆ ผมรู้สึกดีใจมากที่เขาจริงจังกับผมถึงขนาดนี้ การไปเจอพ่อแม่แฟนมันเป็นเรื่องที่สำคัญมาก เพราะการที่จะพาแฟนไปให้พ่อแม่รู้จักได้นั้นนั่นหมายความว่าเราต้องจริงจังกับอีกฝ่ายมากจริงๆ ผมไม่เคยพาแฟนของผมไปให้แม่หรือพ่อได้รู้จักเพราะผมไม่ได้รู้สึกว่าเราจะไปกันได้ไกลถึงขนาดนั้น


แต่กับท้องฟ้า


อืม พูดยากแฮะ  ผมเองก็ไม่รู้ว่าผมกับท้องฟ้าจะคบกันไปได้ไกลถึงไหน แต่ที่ผมรู้ตอนนี้คือผมจริงจังกับเขามาก เขาเองก็เคยเจอกับพ่อของผมแล้วถึงจะไม่เป็นทางการก็เถอะ แต่กับแม่นี่ก็นับว่าเจอกันอย่างจริงจังแล้ว ครั้งนี้คงเป็นผมบ้างแล้วล่ะที่ต้องไปเจอกับแม่ของเขาน่ะ


“แม่ฟ้าดุไหม?” มันคงเป็นประโยคเบสิคที่คนทั่วไปมักถามกับแฟนตัวเองแบบนี้สินะ


“แม่ใจดี” และนี่ก็คงเป็นประโยคเบสิคที่คนเป็นแฟนมักจะตอบกลับมาแบบนี้สินะ ก็มันจะมีใครที่ไหนบอกว่าพ่อแม่ตัวเองดุหรือโหดล่ะ ลองตอบแบบนั้นก็ทำแฟนตัวเองขวัญเสียกันพอดีสิ


“ท่านจะรับเรื่องของเราได้ไหม?” นี่คือสิ่งที่ผมกังวลเป็นอย่างมากในตอนนี้ ความสัมพันธ์อย่างพวกเราจะมีสักกี่คนที่ยอมรับได้ ดีแค่ไหนแล้วที่เพื่อนๆ ของพวกเราต่างก็ยอมรับได้อย่างไม่นึกรังเกียจ แต่กับคนเป็นพ่อแม่ล่ะ พ่อแม่ที่มีลูกชายเพียงคนเดียวจะยอมรับเรื่องแบบนี้ได้เหรอ?


“ไม่ต้องกลัวนะ ฟ้าอยู่นี่” ฝ่ามือใหญ่เลื่อนมากอบกุมมือของผมเอาไว้แน่นพร้อมรอยยิ้มอบอุ่นอย่างให้กำลังใจ


หลังจากกินมื้อเช้ากันเสร็จเราก็ย้ายกันมานั่งปักหลักกันอยู่ที่โซฟาหน้าโทรทัศน์กลางห้องนั่งเล่น ท้องฟ้ากดเปลี่ยนช่องไปเรื่อยๆ อย่างไม่มีจุดหมาย เหมือนเขาจะหาช่องที่อยากดูไม่ได้เลยนั่งเปลี่ยนมันไปแบบนั้น จนไปหยุดอยู่ที่ช่องๆ หนึ่งที่กำลังฉายหนังอะไรสักอย่างก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าเลือดสาดกันทั้งเรื่องเลย และดูท่าจะถูกใจคนข้างตัวผมเป็นอย่างมาก ถึงผมจะชอบดูพวกหนังผีหรือหนังแนวสยองขวัญก็เถอะ แต่ไอ้พวกแนวฆาตกรรมที่ฆาตกรโรคจิตวิ่งไล่ฆ่าคนจนเลือดสาดนี่ผมขอบายเลย ไม่ชอบสุดๆ


“ฟ้า” ผมเอนหัวไปพิงไหล่ของอีกฝ่ายแล้วจับมือที่ใหญ่กว่าขึ้นมาแนบแก้มของตัวเอง ผมชอบมือคู่นี้ มันอบอุ่นมาก ไม่ว่าจะต้องเผชิญหน้ากับอะไร แต่เมื่อมีมือคู่นี้ มีเจ้าของมือคู่นี้คอยอยู่ข้างๆ ผม ผมก็รู้สึกได้ว่าผมจะสามารถผ่านเรื่องที่ยากลำบากไปได้ ผ่านเรื่องร้ายๆ และเรื่องที่น่ากลัวไปได้หมด ไม่ว่าจะทำอะไรก็ไม่ต้องกลัวเพราะมีเขาอยู่เคียงข้าง เป็นกำลังใจและพลังให้กล้าต่อสู้กับทุกสิ่ง


ผมรักท้องฟ้าที่เป็นท้องฟ้า ไม่ต้องทำอะไรให้มากมาย แค่เรียบๆ ง่ายๆ แต่ก็อบอุ่นไปทั้งหัวใจ


“อ้อนเหรอ?” เขาก้มมองผมยิ้มๆ


“ไปสวนสาธารณะกันเถอะ” ผมเอียนกับหนังฆาตกรรมเลือดสาดแบบนี้แล้ว ไม่รู้ว่าท้องฟ้าติดใจอะไรกับหนังเรื่องนี้นักหนา มองไม่วางตาเลย


“อยากวาดรูป?”


“อื้อ อยากวาดรูป” ทำอะไรก็ได้ให้ท้องฟ้าเลิกสนใจหนังบ้าๆ นี่เสียที ขืนผมนั่งมองมันต่ออีกห้านาทีผมต้องขย้อนมื้อเช้าออกมาแน่ๆ เลย


“ไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ถ้าใส่ชุดนี้ฟ้าไม่ให้ไป” ตาคมกดมองต่ำลงมาที่ชุดที่ผมใส่อยู่


“โอเค” ผมก้มมองตัวเองแล้วก็หลุดยิ้มเผล่ออกมา ก็เสื้อมันคอกว้างมาก แถมกางเกงก็สั้นเลยเข่าขึ้นมาอีก


ท้องฟ้าไม่ได้เจ้าจี้เจ้าการหรือหวงผมขั้นหนักในเรื่องการแต่งตัว แต่เราก็เคยคุยกันอยู่บ้างกับเรื่องเสื้อผ้าเวลาใส่ออกไปข้างนอก เขาบอกว่าถึงเป็นผู้ชายแต่ก็ต้องระวัดระวังเรื่องการแต่งตัวด้วย กางเกงขาสั้นเขาก็ให้ผมใส่ได้นะ แต่ต้องมีความยาวเท่าเข่าลงไป ถ้าเหนือเข่าเขาจะไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่ ผมก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรเท่าไหร่ ปกติก็จะใส่กางเกงยีนขายาวอยู่แล้วถ้าต้องออกไปข้างนอก แต่ถ้าไปใกล้ๆ ก็จะมีบ้างที่ใส่ขาสั้น


ผมไม่รู้ว่าผมโรคจิตหรือเปล่าที่ชอบให้ท้องฟ้าพูดออกมาตรงๆ ว่าเขาชอบอะไรหรือไม่ชอบอะไรในการกระทำของผม ผมว่ามันดีนะที่เดี๋ยวนี้เขายอมที่จะพูดความคิดและความรู้สึกของตัวเองออกมาบ้างแล้ว


“ฟ้า” แต่ก่อนจะเดินเข้าห้องไปผมก็นึกอะไรบางอย่างได้ ผมเลยเดินกลับไปหาคนที่กำลังตั้งใจดูเจ้าฆาตกรโรคจิตสังหารคนด้วยความโหดเหี้ยมเลือดพุ่งสาดกระจายเต็มหน้าจออีกครั้ง


เอ่อ ผมจะไม่ถูกท้องฟ้าฆ่าแบบนี้ใช่ไหมถ้าเผลอไปทำอะไรให้เขาโกรธน่ะ


“ครับ?” ใบหน้าหล่อหันมามองผมด้วยความสงสัย


จุ๊บ!


ผมก้มตัวลงไปแตะริมฝีปากเข้ากับปากสวยของคนที่นั่งอยู่บนโซฟาเร็วๆ หนึ่งทีแล้วผละออกโดยที่อีกฝ่ายไม่ทันได้ตั้งตัวก่อนจะรีบวิ่งหายเข้าไปในห้องนอนอย่างรวดเร็ว


“มาขโมยจุ๊บแบบนี้ได้ไงเล? ขี้โกงนี่” ผมที่กำลังจะเดินเข้าห้องน้ำก็ชะงักเมื่อถูกคนตัวสูงกว่าคว้าเอวเอาไว้แล้วดึงเข้าหาตัว


“ทีฟ้ายังแอบจุ๊บเช้าจุ๊บเย็นเลได้เลย” คิดว่าผมไม่รู้เหรอว่าเขาจุ๊บผมก่อนนอนและตอนตื่นนอนทุกวัน ผมรู้หมดแหละแต่ไม่พูดเท่านั้นเอง


“งั้นมาจุ๊บแบบไม่ต้องแอบซิ” ว่าแล้วคนตัวสูงกว่าก็พยายามจะโน้มตัวลงมากดจูบที่ปากของผม


“ไม่” แต่ผมเบี่ยงตัวหลบไปมาไม่ยอมง่ายๆ


“อย่าเล่นตัว” เสียงทุ้มเอ่ยดุอย่างไม่จริงจังนัก


“จะเล่นตัวให้หนักๆ เลย” ผมเบี่ยงหน้าหลบพร้อมยกมือขึ้นดันอกกว้างเอาไว้ไม่ให้อีกฝ่ายเข้ามาใกล้ได้มากกว่านี้


“เดี๋ยวจะไม่ได้ไปสวนสาธารณะนะ” ท้องฟ้าโอบกระชับอ้อมแขนแกร่งให้แน่นขึ้นกว่าเดิมจนผมแทบจะขยับหนีไปไหนไม่ได้ ทั้งที่ขนาดตัวก็ดูไม่ได้ต่างกันมากนัก แต่ทำไมผมถึงสู้แรงเขาไม่ได้เลยล่ะ ไม่ยุติธรรมเอาเสียเลย


“ขู่เหรอ?” ผมแสร้งตีหน้านิ่งใส่


จุ๊บ!


ท้องฟ้ากระตุกยิ้มบางๆ แล้วก้มลงมากดจูบที่ริมฝีปากของผมหนักๆ หนึ่งทีก่อนจะปล่อยให้ผมเป็นอิสระแล้วเดินเลยไปยังตู้เสื้อผ้า หันมามองผมแวบหนึ่งแล้วถกชายเสื้อเปลี่ยนเสื้อโดยไม่แคร์สายตาของผมเลยแม้แต่น้อย


เออ แล้วสรุปใครอาย?


ผมไง ร้อนผ่าวตั้งแต่หน้ายังคอเลยครับ ผมเบือนหน้าหนีไปอีกทางรอจนกว่าเขาจะเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้วถึงเดินไปเปลี่ยนชุดบ้าง


“ไปกันเถอะ เสร็จแล้วไปกินอาหารเวียดนามกัน” ผมเดินไปเรียกท้องฟ้าที่นั่งเล่นกับกุชชี่อยู่ที่มุมห้อง วันนี้คงต้องทิ้งกุชชี่ไว้ในห้องตัวเดียวแล้วแหละ


“อารมณ์ไหนเนี่ย?” คนถูกชวนหันมามองพลางเลิกคิ้วถาม ก็ปกติผมกินอะไรแบบนี้ซะที่ไหนกัน


“อารมณ์อยากจะกิน” ผมยักคิ้วหลิ่วตาส่งไปให้เขาก่อนจะเดินไปอุ้มเจ้ากุชชี่มาไว้ที่บ้านหลังน้อยของมัน


“ทำไมยิ่งโตยิ่งดื้อ” ท้องฟ้ายืนขึ้นเต็มความสูงแล้วเดินมาขยี้ผมของผมเบาๆ อย่างมันเขี้ยว


“รู้ได้ไง?” ผมหันกลับไปมองค้อนอีกฝ่ายที่นับวันยิ่งชอบแกล้งมากขึ้นเรื่อยๆ


“ก็บอกแล้วว่ามองอยู่ตลอด” ทำไมพูดแล้วต้องทำตาเป็นประกายแบบนั้น


“เหรอ~” คิดบ้างไหมว่าผมจะเขินน่ะ


“เล มาจุ๊บอีกที” ผมที่กำลังจะเดินออกจากห้องก็ถูกยื้อแขนเอาไว้ หันไปมองตัวต้นเหตุก็เห็นอีกฝ่ายยืนทำหน้าอ้อนมองผมอยู่


“ไม่ พอแล้ว จุ๊บบ่อยเดี๋ยวฟ้าเบื่อเล” ผมอมยิ้มนิดๆ กับคำพูดของตัวเอง เออ ก็กล้าพูดมาได้ไม่อายปากเนอะ พอเป็นแฟนกันแล้วความกล้ามันมีมากขึ้นจริงๆ ความเขินอายก็เช่นกัน


“ไม่เบื่อหรอก มาจุ๊บเร็ว” คนตัวโตกว่าส่ายหน้าพรืดแล้วจ้องหน้าผมตาแป๋วเหมือนเด็กๆ ที่กำลังอ้อนขอของเล่น หน้าตาดูจริงจังมาก ถ้าผมไม่ยอมให้จุ๊บเขาก็คงไม่ยอมปล่อยให้ผมได้ออกไปข้างนอกแน่


“ครั้งสุดท้ายนะ จะไปแล้ว” พอผมพูดจบ ดวงตาสีเข้มก็เป็นประกายวาววับขึ้นมาทันที ผมชะงักไปนิดเมื่อรู้สึกว่าตัวเองพลาดอะไรบางอย่างไป แต่ยังไม่ทันที่จะได้พูดหรือทำอะไรใบหน้าหล่อเหลาของอีกฝ่ายก็โน้มลงมาใกล้และประกบริมฝีปากลงมา


“อื้อ!” ผมที่ไม่ทันตั้งตัวก็ตกใจกำลังจะส่งเสียงร้องห้ามแต่กลับกลายเป็นว่าเปิดทางให้อีกคนสอดเรียวลิ้นร้อนเข้ามากวาดไล่ต้อนลิ้นผมอย่างดุเดือดเสียอย่างนั้น ผมพยายามจะเบี่ยงหน้าหนีแต่ก็ถูกล็อกเอาไว้แน่นจนขยับหนีไม่ได้ รสจูบที่เร่าร้อนค่อยๆ เบาบางลงจนเป็นอ่อนโยนทำเอาผมแทบเข่าอ่อนเพราะความร้อนแรงของอีกฝ่าย


“ไหนบอกจุ๊บไง!” พอเขาถอนริมฝีปากออกไปผมก็ร้องโวยอย่างเอาเรื่องทันที ทำแบบนี้ผมเสียเปรียบชัดๆ เลยนะ


“เพลินไปนิด” เขาตอบกลับหน้าตายพร้อมแลบลิ้นเลียริมฝีปากตัวเองเบาๆ อย่างยั่วยวน


“นิสัยไม่ดี” ผมเม้มปากแน่นจนเป็นเส้นตรงอย่างเขินอายก่อนจะหันหน้าหนีไปอีกทางเพื่อหลบสายตาวาววับที่จ้องมองมา ขอถอนคำพูดที่เคยบอกว่าท้องฟ้าเป็นก้อนหินหรือท่อนไม้ก็แล้วกัน


“แล้วเคลิ้มทำไม?”


“ฟ้า!” ผมถลึงตามองอีกฝ่ายทันที คำพูดคำจาน่าฟาดปากจริงๆ เลย


“ไปๆ เดี๋ยวก็ไม่ได้ไปกันพอดี”


“เพราะใครล่ะ?”


“ครับๆ ขอโทษครับ” คนตัวสูงยิ้มเผล่ก่อนจะเดินเข้ามาโอบไหล่ผมเอาไว้แล้วดันให้เดินออกจากห้องโดยไม่ลืมที่จะหยิบข้าวของของผมออกมาด้วย








---------------------------------------------------------------------------------------





ทำไมรู้สึกมันเลี่ยนแปลกๆ ฮาาาา 

หวานกันให้ตายไปข้างเล้ย!


ที่หายไปเพราะติดไฟนอล นี่เราเพิ่งคืนชีพมา 

สถานีต่อไปฝึกงานค่ะ เราอาจจะมาๆ หายๆ ไม่แน่นอน 

ขอโทษที่ทำให้รอค่ะ ช่วงนี้วุ่นวายหลายอย่างด้วย

ขอบคุณที่ยังรอนะคะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 933 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,611 ความคิดเห็น

  1. #2507 Jibangrin (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 23:41
    เขินว้อยยยยยยย!!
    #2,507
    0
  2. #2360 Jezzy Jimmy (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 07:26
    น่ารัก มีความสุขตามเด็กๆไปด้วยเลย
    #2,360
    0
  3. #2279 Sunflower.W (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 23:56
    ทำไมมันน่ารักขนาดนี้ละ โอ๊ยยย
    #2,279
    0
  4. #2200 Kim-kibom (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 21:28
    หวานมากมายอ่ะ
    #2,200
    0
  5. #2128 Rongrongg2540 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 13 กันยายน 2561 / 00:10
    ฟินนนน หมอนขาดไปหลายลูกแล้ววววว
    #2,128
    0
  6. #2024 Ai of Y (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 18:34

    อยากอ่านมุมของท้องฟ้าบ้าง ว่าชอบทะเลได้ยังไง

    #2,024
    0
  7. #1975 Raindear97 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 02:25
    น่ารักมากกกกก โอ้ยไม่ไหวแล้ว ฮือออ
    #1,975
    0
  8. #1971 NEPTUNEME (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 18:37
    น่าร้ากกก
    #1,971
    0
  9. #1954 sky=yim (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 20:07
    หวานมากกกกกกกกก
    #1,954
    0
  10. #1953 Chongchong (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 08:21

    ถึงจะรอนานหน่อยแต่ไรท์ไม่เคยทำให้ผิดหวัง55555

    โอยยยย เหม็นความรัก! จากความฟินจะกลายเป็นความอิจแล้วววว

    #1,953
    0
  11. #1942 Rainbow_Jang (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 19:14

    มมดสำลักความหวามนตายยกรังแล้วจ้า

    #1,942
    0
  12. #1941 noowiwie (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 16:59
    เหม็นความรักมากกกกกกก ><
    #1,941
    0
  13. #1934 10:25 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 02:27
    กรี๊ดดดดดดดด นี่จุ๊บหรอฟ้าาาาาาา
    #1,934
    0
  14. #1933 milajbyy140617 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 23:47
    คิดถึงค่าบบ
    #1,933
    0
  15. #1932 milajbyy140617 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 23:47
    คิดถึงค่าบบ
    #1,932
    0
  16. #1926 taze (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 13:07
    มดกัด!น้องเลน่าเอ็นดู
    #1,926
    0
  17. #1924 A cup of coffee (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 12:15
    โอ้ยยยยยย ถ้ากุจะเป้นเบาหวานตายก้ไม่ใช่เรื่องแปลก ความหวานขึ้นตาแล้วจ้าาาา
    #1,924
    0
  18. #1920 Magic_Magic (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 11:04
    กำลังจะเปิดบริษัทกำจัดมด...
    #1,920
    0
  19. #1919 mb_7yuta (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 08:48
    ทะเลลลล หนูต้องระวังผู้ชายคนนี้ให้ดี5555555
    #1,919
    0
  20. #1918 DayLemons (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 06:45
    แง้งงงเขินเขาจุ๊บกัน น้อนเลเปลืองตัวมากเลยลูกกก
    #1,918
    0
  21. #1916 peemgirl (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 22:13
    หวานมากกกก ดีใจที่ไรท์กลับมา
    #1,916
    0
  22. #1915 noon_yb (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 20:20

    เย่ๆๆๆ ไรท์กลับมาแว้วววววว

    คิดถึงน้องเลมว๊าก

    เค้าจะหวานกันไปไหนครัช

    ไม่ต้องกินอาหารอิตาเลี่ยน ก็เลี่ยนได้ 555+


    #1,915
    0
  23. #1914 pcard (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 20:02
    เขินเนาะ. >/////<
    #1,914
    0
  24. #1913 LOOKSORN. (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 18:59
    ฮื่อออ คิดถึงเรื่องนี้~!!!
    #1,913
    0
  25. #1912 Miki_milky (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 18:24
    ฟ้าไม่ใช่คนซึนนะเนี้ย แต่เป็นจิ้งจอกชัดๆเจ้าเล่ห์สุดๆๆๆ
    #1,912
    0