SKY & SEA ท้องฟ้ากับทะเล [สนพ. 2U Publishing] [YAOI] : Spin-Off

ตอนที่ 3 : ท้องฟ้ากับทะเล : 01 [2/2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 33,492
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,344 ครั้ง
    30 ส.ค. 62





สวัสดีครับ เกือบสิบวินาทีกว่าผมจะตั้งสติได้ ผมหันมายกมือไหว้กลุ่มเพื่อนของพี่รัญด้วยสติที่ไม่เต็มร้อยมากนัก คล้ายกับหายใจไม่ทั่วท้องเพียงแค่ได้เห็นหน้าใครบางคนที่ไม่ได้เจอกันมานาน


สวัสดีๆ นั่งๆ ตามสบายนะ เป็นกันเองๆ พี่พนากวักมือเรียกให้ผมนั่งลง ผมเลยนั่งตรงข้ามกับพี่คชา ถัดไปคือพี่รัญที่นั่งตรงข้ามกับพี่พนา และริมสุดข้างพี่รัญคือพี่ท้องฟ้า ส่วนอีกฝั่งคือพี่ภพ


เป็นกันเองนี่ตบหัวมึงได้ไหม?” พี่รัญวาดยิ้มตาหยีถามพี่พนาอย่างกวนๆ


ตบมึงก่อนเลย ไม่พูดเปล่าครับ พี่แกเล่นเอื้อมมือมาตบหัวพี่รัญอย่างที่ปากพูดจริงๆ ด้วย แต่ด้วยความไวเฉพาะทำให้พี่รหัสของผมหลบได้อย่างหวุดหวิด


สั่งไรกันยัง?” พี่รัญขยับหันซ้ายหันขวาถามเพื่อนอย่างตื่นเต้น ดูท่าแล้วพี่รหัสผมคงหิวข้าวแล้วล่ะ


ยัง รอมึงมานั่นแหละ กลัวสั่งมาแล้วน้องมึงกินไม่ได้ พี่ภพส่ายหน้าเบาๆ แล้วดันเมนูอาหารมาให้ผมกับพี่รัญ


งั้นให้ทะเลสั่งเพราะกูตั้งใจจะเลี้ยงน้อง เมนูอาหารถูกยกมาวางตรงหน้าผมโดยฝีมือคนข้างตัว


เออ ส่วนพวกเราก็ให้ไอ้คุณชายท้องฟ้าสั่งเลย แดกยากแดกเย็นนักสั่งแดกเองเลยครับ พี่คชายกเมนูอีกเล่มชี้หน้าพี่ท้องฟ้าแล้วโยนเมนูให้เบาๆ คนอื่นๆ ก็พยักหน้าหงึกหงักอย่างเห็นด้วย ผมเหลือบตามองคนที่นั่งข้างพี่รหัสของผมนิดๆ ก็ไม่แปลกใจเท่าไหร่ที่พี่ๆ เขาจะพูดแบบนั้น ก็ท้องฟ้ากินยากจริงๆ นั่นแหละ แต่นั่นกลับไม่ใช่ปัญหาในการเจริญเติบโตของอีกฝ่ายเลยสักนิดเดียว


ท้องฟ้าก็ยังคงเป็นท้องฟ้า ไม่มีอะไรมาหยุดยั้งความดูดีของเขาได้


เกิดมาเพื่อเข้าใกล้คำว่าเพอร์เฟคจริงๆ เลยนะ ผู้ชายคนนี้น่ะ


สั่งเลยทะเล ตามสบายนะ มื้อนี้พี่เลี้ยงไม่อั้น เดี๋ยวอาทิตย์หน้าก็ได้ไปกินกับพี่ปีสามปีสี่อีก เป็นเด็กปีหนึ่งนี่ดีจังเลยน้า~” พอเห็นผมไม่สั่งสักทีพี่รัญก็พูดกระตุ้นให้ผมรีบสั่งอาหาร


ขอบคุณครับ ผมผงกหัวขอบคุณเบาๆ แล้วกลับมาให้ความสนใจกับรายการอาหารตรงหน้าต่อ


เลือกได้ยัง? สั่งเลยๆ แต่เชื่อเถอะว่าสมาธิของผมไม่ได้จดจ่ออยู่กับรายชื่ออาหารตรงหน้าเลยสักนิด พี่รัญที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็ร้องเร่งอย่างตื่นเต้น เข้าใจนะว่าหิว แต่ผมเริ่มจะไม่รู้สึกอยากกินอะไรแล้วล่ะ


เฮ้อ นี่คือทฤษฏีโลกกลมสินะ


เมื่อกวาดสายตามองในใบเมนูแล้วผมก็ตัดสินใจเลือกเมนูที่ขึ้นชื่อของร้านมา แน่นอนว่ามันเป็นสิ่งที่ผมชอบด้วย


ต้มยำทะเล/ต้มยำทะเล


ผมหันขวับไปมองทางต้นเสียงแล้วก็ต้องตกใจเมื่อสายตาของผมนั้นประสานเข้ากับนัยน์ตาคมสีเข้มของใครอีกคนที่นั่งอยู่ข้างพี่รหัสของผม


หืม? สั่งเหมือนกันด้วย?” พี่พนามองผมกับท้องฟ้าสลับกันอย่างขบขัน ผมแสร้งทำเป็นไม่เห็นสายตาแปลกๆ ของท้องฟ้าแล้วหันกลับไปมองพนักงานที่ยืนรอจดออเดอร์อยู่แทน


ผัดผัก/ผัดผักรวมมิตรเป็นอีกครั้งที่ผมชะงักแล้วหันไปมองท้องฟ้าอีกรอบ


นี่เขากำลังจะเล่นตลกอะไรหรือเปล่า?


เอ๊า! ใจตรงกันไปอีกพี่คชาหัวเราะร่วนเมื่อเห็นสีหน้าปั้นยากของผม


งั้นพี่สั่ง/นายสั่ง


ให้ตายสิ นี่มันบังเอิญเกินไปแล้ว


ผมจ้องหน้าท้องฟ้านิ่ง ซึ่งอีกฝ่ายก็มองผมตอบกลับเช่นกัน


เอ่อ พวกมึง…” พี่รัญที่นั่งอยู่ระหว่างกลางผมกับท้องฟ้าส่งเสียงออกมาด้วยท่าทีกระอักกระอ่วน


ให้พี่ท้องฟ้าสั่งก็ได้ครับ ผมกินอะไรก็ได้ผมปิดเมนูอาหารลงแล้วเลื่อนไปตรงกลางโต๊ะเพื่อตัดบท ผมไม่เรื่องมากเรื่องการกินอยู่แล้ว เพราะงั้นให้คนที่กินยากเลือกก็แล้วกัน


อืม หมึกทอดกระเทียม ยำวุ้นเส้น แล้วก็แพนงหมูครับท้องฟ้าไหวไหล่เบาๆ แล้วหันไปบอกรายการอาหารกับพนักงานที่ยืนรออยู่โดยไม่ได้ก้มมองดูเมนูอีกเป็นครั้งที่สอง เหมือนกับว่าเขาเลือกมันไว้แล้วหรือไม่ก็เป็นเมนูที่ตัวเองอยากกิน แต่เชื่อเถอะว่าแต่ละเมนูที่เขาพูดมาน่ะ มันมีแค่ยำวุ้นเส้นเท่านั้นแหละที่เขาชอบ ส่วนที่เหลือ ผมไม่รู้หรอกว่าเพื่อนเขาชอบอะไรบ้าง แต่ที่แน่ๆ เลยคือผมชอบทุกอย่างที่เขาพูดมา


บังเอิญจังเลยนะครับ


ทะเลเอาอะไรอีกไหม?” เมื่อพนักงานทวนรายการอาหารแล้วพี่ภพก็หันมาถามผมอีกครั้ง


ไม่แล้วครับ แค่นั้นก็พอแล้วครับผมส่ายหน้าเบาๆ ที่สั่งไปก็เยอะแล้ว ถึงจะกินกันหลายคนแต่ร้านนี้ก็ให้เยอะเหมือนกันนะครับ ผมชอบร้านนี้ก็ตรงนี้แหละ ถึงจะราคาสูงแต่ก็ให้ปริมาณสมราคาจริงๆ


จริงๆ ไม่ต้องสุภาพมากก็ได้นะ คุยธรรมดาก็ได้พวกพี่ไม่ถือพี่รัญดันแก้วน้ำเปล่ามาให้ผมพร้อมยกยิ้มกว้างอย่างใจดี


ไม่เป็นไรพี่ เดี๋ยวมันจะดูปีนเกลียวน่ะผมส่ายหน้าเบาๆ เข้าใจว่าพี่เขาก็อยากให้เป็นกันเอง แต่เพราะพี่รัญไม่เคยพูดหยาบกับผมเลยสักครั้งผมเลยค่อนข้างจะเกรงใจอยู่พอสมควร


เดี๋ยวพอสนิทกว่านี้มึงก็ปีนถึงหัวกูเองแหละพี่คชาหันมายักคิ้วกวนๆ ให้ผมด้วยรอยยิ้มขี้เล่น


ทะเล ปีนไปตบหัวมันตอนนี้เลยพี่อนุญาตพี่รัญหันมาสะกิดแขนผมแล้วชี้ไปทางพี่คชาที่อยู่ฝั่งตรงข้าม ผมเองก็รับมุขกับพี่รัญโดยแกล้งทำเป็นจะลุกขึ้นยืน


เดี๋ยว! มึงใจเย็นพี่คชาร้องเสียงหลงพร้อมยกนิ้วชี้ห้ามผมเอาไว้ ผมหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ แล้วหันไปแท็กมือกับพี่รัญหนึ่งที


ดูๆ ไปทะเลแม่งก็หล่อนะอยู่ดีๆ พี่ภพที่นั่งอยู่อีกฝั่งก็โพล่งขึ้นมา


โคตรหล่อต่างหากผมหันไปยักคิ้วข้างเดียวอย่างกวนๆ ให้พี่ภพ ผมเองก็ไม่ได้เป็นคนมั่นหน้าอะไรหรอก ก็แค่เป็นคนมั่นใจเฉยๆ เอง


แหม ไม่ค่อยเลยนะมึงพี่พนากลอกตามองอย่างหมั่นไส้ ผมทำเพียงแค่ไหวไหล่แล้วยิ้มรับเท่านั้น


แต่บางมุมก็น่ารักนะ อย่างเช่นมุมนี้ เนอะท้องฟ้าเนอะผมหันไปตามเสียงพูดของพี่รัญแล้วก็นิ่งค้างไป เพราะคำพูดของพี่รัญนั่นแหละที่ทำให้ผมหันไปมองใครอีกคนที่มีชื่ออยู่ในบทสนทนาและเมื่อหันไปก็เจอกับดวงตาคู่คมสีเข้มที่จ้องมองผมอยู่ก่อนหน้านั้นแล้ว ผมกับท้องฟ้าสบตากันอยู่แวบหนึ่งก่อนจะเป็นผมเองที่เบนสายตาออกเพื่อหลบหนีความรู้สึกที่อยู่ในส่วนลึกของตัวเอง


หืม? ไม่รู้สิ ถึงผมจะหันกลับมาทำเป็นมองหน้าพี่คชาแต่หางตาก็ยังคงเห็นว่าท้องฟ้าก็ยังมองมาที่ผมอยู่


เหอะ!” คำพูดที่เหมือนจะไม่ใส่ใจของเดือนคณะบริหารปีก่อนทำให้พี่รัญสบถเบาๆ ในลำคอคล้ายกับหงุดหงิดอะไรสักอย่าง หลังจากนั้นก็ไม่ได้มีบทสนทนาอะไรอีก รอจนอาหารที่สั่งไปมาเสิร์ฟก็ถึงเวลาที่พวกเราจะรุมทึ้งอาหารกัน


ครืด ครืด


ผมชะงักมือที่กำลังจะตักข้าวเข้าปากแล้วก้มมองโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋ากางเกง ผมวางช้อนลงแล้วหยิบโทรศัพท์ออกมาดู คิดว่าน่าจะเป็นข้อความหรือไม่ก็โปรแกรมแชทนั่นแหละ และพอหยิบมาดูก็ใช่จริงๆ


เมธไลน์มาหาผมครับ

 


เมธาคนหล่อพ่อทุกสถาบัน

จะกลับกี่โมง? 19.27

 


ผมอ่านข้อความแล้วรีบพิมพ์ตอบกลับอย่างรวดเร็ว ผมไม่ชอบให้ใครรอน่ะ เลยติดนิสัยที่จะตอบข้อความเร็ว

 


ทะเลสีฟ้า

19.27 เสร็จแล้วเหรอ?

 


เมธาคนหล่อพ่อทุกสถาบัน

เออ น้องกูมันรีบกลับบ้าน กำลังจะไปส่งน้องที่ป้ายรถเมล์ 19.28

 


รอไม่นานอีกฝ่ายก็ตอบกลับมาทันที ผมเหลือบมองอาหารบนโต๊ะแล้วก็ตัดสินใจพิมพ์ตอบกลับ

 


ทะเลสีฟ้า

19.28  กูกินข้าวอยู่ ใกล้เสร็จแล้วแหละ

19.29  มึงมารอกูที่หน้าร้านเลยก็ได้

 


เมธาคนหล่อพ่อทุกสถาบัน

โอเค 19.29

 


แล้วผมก็ส่งโลเคชั่นไปให้อีกฝ่ายแทนการพิมพ์บอกสถานที่ จากร้านที่เมธมันพาน้องรหัสไปกินข้าวก็ไม่ไกลจากร้านนี้มากนักแต่มันก็อาจจะต้องฝ่าดงไฟแดงและรถติดอีกนิดหน่อย กว่ามันจะมาถึงผมก็คงกินข้าวเสร็จพอดีแหละ

 





แล้วนี่ทะเลกลับยังไง? ให้พี่ไปส่งไหม?” เมื่อกินเสร็จเราก็นั่งรอให้อาหารย่อยกันก่อน เพราะไม่มีใครรีบกลับก็เลยสามารถเอ้อระเหยกันได้อีกนิดหน่อย พี่รัญยังคงทำหน้าที่พี่รหัสที่แสนดีได้อย่างเสมอต้นเสมอปลายไม่มีเปลี่ยน


ไม่เป็นไรพี่รัญ เดี๋ยวเมธมารับ ผมรีบปฏิเสธ คิดว่าอีกฝ่ายก็คงใกล้ถึงแล้วล่ะ


เมธ เมธา กิจอัครบวรที่อยู่ปีเดียวกับพี่ใช่ไหม?” คนข้างตัวผมขมวดคิ้วมองอย่างสงสัย คณะผมส่วนใหญ่ก็รู้จักกันแทบจะทั้งคณะแหละ ยิ่งอยู่สาขาเดียวกันด้วยแล้วต้องบอกว่าไม่มีใครไม่รู้จักใครแน่นอน


อื้อ นั่นแหละ มีอยู่เมธเดียวนะทั้งคณะ ผมตอบกลับกลั้วหัวเราะ ชื่อมันไม่ซ้ำใครเลยนะครับ เหมือนผมไง


สนิทกับเมธมากเลยเหรอ?” ผมยิ้มบางรับคำถามนั้น ไม่แปลกหรอกที่พี่รัญจะถามแบบนี้ ใครๆ ที่รู้ว่าผมกับเมธรู้จักกันก็มักจะถามแบบนี้เสมอ บางคนนี่คิดไปไกลถึงขั้นที่ว่าผมเป็นเมียไอ้เมธแล้ว


แต่ก็นะ ผมไม่ได้อะไรหรอก ผมมันพวกไม่สนโลกอยู่แล้ว


สนิท แต่ก็ไม่ค่อยอยากสนิทเท่าไหร่ ผมกลอกตาไปมาประกอบคำพูดของตัวเองคล้ายกับกำลังจะสื่อให้คนตรงหน้ารู้ว่าผมไม่อยากจะรู้จักเจ้าของชื่อเลยเสียด้วยซ้ำ


หมับ!


 เมื่อกี้มึงพูดว่าอะไรนะ?” ผมชะงักเมื่อหลังต้นคอของตัวเองถูกใครบางคนจับเอาไว้แน่นพร้อมกับเสียงทุ้มห้าวที่กระซิบอยู่ข้างหูผมเสียงแข็ง


 โอ๊ย! เมธเจ็บ!” ผมเอื้อมมือไปตีมือใหญ่อย่างแรงเพื่อเร่งให้อีกฝ่ายปล่อยมือออกจากต้นคอของผม เล่นบ้าเล่นบออะไรของมันเนี่ย มือก็หนักยังจะเล่นแรงๆ อีก นิสัยไม่ดีเลย


เจ็บจริง?” พอเห็นสีหน้าเหยเกของผมเมธก็รีบปล่อยมือออกทันทีแล้วเปลี่ยนมาเป็นลูบต้นคอของผมแทน


ลองไหม?” ผมตวัดสายตาไปมองอย่างเคืองๆ ไม่รู้ว่าเป็นรอยแดงหรือเปล่า?


โอ๋ๆ กูขอโทษ ดีกันๆ ไม่พูดเปล่า ไอ้คนโตแต่ตัวก็ยกมือขึ้นมาเกาคางผมเบาๆ ทำเหมือนผมเป็นลูกหมาตัวเล็กๆ อย่างนั้นแหละ


กวนตีน ผมปัดมือมันออกด้วยความรำคาญ ทำไมผมต้องมีเพื่อนแบบนี้ด้วยนะ แล้วนี่มันจะเข้ามาในร้านทำไม? ผมว่าผมบอกไปแล้วนะว่าให้มันรออยู่ที่หน้าร้านน่ะ


เมธ มารับทะเลเหรอ?” เสียงของพี่รัญดึงให้ผมกับเมธหันกลับไปสนใจอีกห้าชีวิตที่กำลังนั่งมองมาที่เราเป็นสายตาเดียวอย่างกับเจอสิ่งแปลกประหลาดของโลก


เออ ถ้าไม่มารับเดี๋ยวหาว่ากูไม่สนใจอีก เมธหันไปพยักหน้ารับเบาๆ กับพี่รัญพลางเหล่ตามองผมไปด้วย


เคยพูดอย่างนั้นด้วยเหรอ?” ผมทำหน้านึกก่อนจะเคียงคอมองหน้าคนที่ยืนอยู่ด้วยความสงสัย จำไม่เห็นได้เลยว่าเคยพูดแบบนั้นด้วยน่ะ


อย่ามา ครั้งก่อนมึงเพิ่งหักแผ่นเกมกูไปเพราะกูเอาแต่เล่นเกมจนไม่สนใจมึงไม่ใช่เหรอ?” นิ้วเรียวยกขึ้นชี้หน้าผมอย่างเคืองๆ หน้าตาเมธาดูแค้นเคืองผมมากจริงๆ นั่นแหละครับ


อ่า ยอมรับก็ได้ว่าผิด ก็ตอนนั้นมันหงุดหงิดนี่ ใครใช้ให้มันเอาแต่เล่นเกมจนไม่สนใจผมที่ต้องการความช่วยเหลือในการทำงานส่งอาจารย์ล่ะ ผมไม่ผิดสักหน่อย เมธนั่นแหละผิด ทุกคนก็คิดอย่างนั้นใช่ไหมครับ?


เหมือนที่มึงโทรมาร้องไห้หาว่ากูทิ้งมึงนั่นแหละ ผมกรีดยิ้มร้ายที่มุมปากอย่างยั่วโมโหอีกฝ่าย ตอนที่ผมย้ายบ้านย้ายโรงเรียนเมื่อตอนจบม.5 เมธมันโทรมาร้องห่มร้องไห้หาว่าผมทอดทิ้งมัน ทำอย่างกับผมฟันแล้วทิ้งมันอย่างนั้นแหละ นทียังไม่อาการหนักขนาดมันเลย ทั้งที่ผมก็ให้เหตุผลไปล้านแปดแต่อีกฝ่ายก็ยังจะร้องไห้หนักจนหลับคาโทรศัพท์ไปทิ้งให้ผมนอนฟังเสียงกรนของมันอีกต่างหาก


ปากดี เดี๋ยวกูให้นอนนอกห้องนะครับ ดูสิ พอมันสู้ผมไม่ได้ก็ไล่ผมไปนอนนอกห้องอีกละ ใช่สิ ผมมันก็แค่คนอาศัยไง เจ้าของห้องเขาจะทำอะไรก็ได้มันเป็นสิทธิ์ของเขานี่ แล้วนี่ผมมานั่งตัดพ้ออะไรไร้สาระเนี่ย?


เอ่อ ขอขัดจังหวะแปบนะ เป็นอีกครั้งที่พี่รัญเอ่ยขัดบทสนทนาระหว่างผมกับเมธขึ้นมา พี่รหัสคนดีของผมยกมือขึ้นโบกไปมาคล้ายเด็กน้อยที่ร้องเรียกให้คุณครูสนใจเวลาอยากตอบคำถามเพื่อเอาคะแนนหรือไม่ก็มีเรื่องสงสัยน่ะ


พวกมึงสองคนเป็นอะไรกัน?” พี่คชามองหน้าผมกับเมธสลับกันไปมาพร้อมขมวดคิ้วแน่น


คิดว่าไงล่ะ?” ผมกับเมธหันมองหน้ากันก่อนที่เพื่อนตัวสูงของผมจะเป็นคนตอบออกมา การตอบแบบกำกวมให้คนอื่นคิดไปไกลก็เป็นการเล่นสนุกอย่างหนึ่งของเมธเช่นกัน


ที่คนในคณะลือกันว่าเมธเป็นแฟนกับทะเลนี่เรื่องจริงเหรอ?” พี่รัญจ้องหน้าเมธเขม็งก่อนจะหันมามองหน้าผมอย่างขัดใจ


เอ๊ะ! นี่ผมผิดอะไรเนี่ย?


นี่พวกกูแสดงออกขนาดนั้นเลยเหรอ?” เพื่อนสนิทของผมยังคงเล่นใหญ่ทำหน้าทำตาแปลกใจหันมองคนนู้นทีคนนี้ทีอย่างน่าหมั่นไส้ ผมนี่เกือบยกมือขึ้นกุมขมับเลยครับ


ลีลาเยอะจริงนะมึง!” พี่ภพสบถอย่างหัวเสีย เป็นใครก็หัวเสียทั้งนั้นแหละถ้ามาเจอท่าทางกวนประสาทและความเล่นตัวหนักมากของคุณเมธาเข้าไป


เออ ลีลากูเยอะ แถมเด็ดด้วย ท่ายากพี่ก็มี เนอะ ไอ้คนขี้เล่นยักคิ้วข้างเดียวกวนๆ ส่งให้คนอื่นก่อนจะหันกลับมาพยักพเยิดหน้ากับผมอย่างกวนประสาท ถ้าเป็นปกติผมคงกลอกตามองบนใส่ไปแล้ว แต่ครั้งนี้มันต่างออกไป ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ที่ผมรู้สึกถึงความกดดันบางอย่างทำให้ผมอึดอัดจนไม่กล้าแสดงท่าทีอะไรออกมามากนัก มันรู้สึกเกร็งๆ ยังไงก็ไม่รู้สิ ยิ่งถูกจับจ้องเป็นสายตาเดียวแบบนี้มันยิ่งทำตัวไม่ถูก


โดยเฉพาะสายตาของใครบางคนที่แม้จะมองมานิ่งๆ แต่กลับมีอิทธิพลต่อความรู้สึกของผมเป็นอย่างมาก


เนอะหน้าสิ กลับสักที ผมบ่นอุบก่อนจะลุกขึ้นยืน อย่างน้อยก็ขอออกจากสถานการณ์อันน่าอึดอัดนี้ก่อนจะดีกว่า เรื่องสถานะระหว่างผมกับเมธน่ะ ช่างมันเถอะ ค่อยไปเคลียร์กันวันหลังก็ได้


เออๆ กูพาไอ้เด็กเถื่อนนี่กลับก่อนนะ ขอบใจพวกมึงมากที่ช่วยดูแลมัน ผมไม่รู้ว่าควรจะด่าเพื่อนตัวเองด้วยคำไหนดี ท่าทางที่แสดงความเป็นเจ้าของอย่างการโอบไหล่นี่มันอะไรกัน? จะเล่นสนุกไปถึงไหนนะเมธา!


กลับก่อนนะครับ สวัสดีครับ ผมรีบยกมือไหว้รุ่นพี่ทั้งห้าคนอย่างรวดเร็วโดยหลีกเลี่ยงการสบตากับใครบางคนที่นั่งข้างพี่รหัสของตัวเองเป็นพิเศษ


ท้องฟ้านี่ไม่เปลี่ยนไปเลยสินะ สายตาเขาน่ะเย็นชาจะตาย ยิ่งทำหน้านิ่งมันยิ่งทำให้คนถูกมองรู้สึกเหมือนโดนสาปให้แน่นิ่ง ขืนผมเผลอไปสบตากับเขาเข้าล่ะก็ผมคงกลายเป็นทะเลน้ำแข็งแน่


กลับดีๆ นะ พี่รัญพยักหน้ารับเบาๆ แม้หัวคิ้วทั้งสองข้างจะยังคงไม่คลายออกจากกัน

 





คล้อยหลังชลธีที่มีเมธาเดินกอดคอออกไปจากร้านอาหารชื่อดัง รุ่นพี่ปีสองทั้งห้ายังคงมองตามแผ่นหลังของทั้งคู่ไปจนลับสายตาด้วยความรู้สึกที่แตกต่างกัน


งานนี้ต้องมีคนเสียน้ำตา เอ้า! เพลงมา!” พงพนาตบโต๊ะดังปั้งพร้อมทำท่าถือไมโครโฟนยื่นไปจ่อที่ริมฝีปากของพิภพผู้เป็นฝาแฝดของตน


แต่แล้ว ฝันนั้นก็สลายไปในพริบตา เมื่อมีคนหนึ่งเดินเข้ามาจับมือเธอแล้วเดินจากไป~” พิภพรับมุขต่อจากพี่ชายฝาแฝดของตนทันทีโดยการร้องเพลงขัดใจของ COLORPITCH ออกมาด้วยท่าทางที่เล่นใหญ่เกินเบอร์จนได้รับสายตามองแรงจากเพื่อนหน้าหล่อเป็นการด่าทอทางสายตา










---------------------------------------------------------------------------------------













คชาธาร







พงพนา & พิภพ











---------------------------------------------------------------------------------------









มีคนแซวที่เราสปอยด์เรื่องนู้น อยากจะบอกว่าจริงๆ แล้วเป็นคนขี้สปอยด์นะ ฮาาาา
ฝากท้องฟ้ากับทะเลด้วยนะคะ #กราบแทบตัก
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.344K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,610 ความคิดเห็น

  1. #2560 Spices_smile (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2562 / 07:15
    สงสาร55555 ยังไงนะคะ
    #2,560
    0
  2. #2529 Ruruka Buta (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 13:51

    เมธนี่มันไม้กันหมาประสิทธิภาพสูงจริงๆ แต่พี่จะกันผิดคนแบบนี้ไม่ได้นะ 555555 // ทำไมเรารู้สึกว่าเมธน่าจะชอบนทีนะ หรือเราคิดไปเองหว่า

    #2,529
    0
  3. #2443 Pimnok2124 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 06:13
    มันต้องมีซัมติงแล้วเลยรึป้ะ ช่วงที่นักเขียนสกิปข้ามไปเนี้ยะ!
    #2,443
    0
  4. #2421 danaja12062002 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:40

    ทำไมถึงอยากจิ้นเมธทะเลนะ
    #2,421
    0
  5. #2383 CallistoJpt (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 09:08

    กำลังสงสารคุณท้องฟ้าเลย เจอแฝดร้องเพลงเข้าไป 5555555555555555555555555

    #2,383
    0
  6. #2307 CmyTiiy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 13:50
    โง้ยยยยยยยย ท้ายแชปนี่แบบ คุณท้องฟ้าาาววว 55555
    #2,307
    0
  7. #2258 maybee23 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 14:14
    เขาแอบชอบกันและกันละแก55555555
    #2,258
    0
  8. #2214 Sunflower.W (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 21:32
    มีความรักฝังใจกับน้องหรือคะคุณพี่ฟ้า
    #2,214
    0
  9. #2209 I'm kan. (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 21:06
    แอบชอบน้องใช่ไหมมม ตอบบบ
    #2,209
    0
  10. #2142 Kim-kibom (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 20:03
    พี่ท้องฟ้า แอบชอบน้อง
    #2,142
    0
  11. #2141 ME>_< (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 18:40
    สงสารอีพี่
    #2,141
    0
  12. #2074 niigv (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 11:16
    แอบชอบน้องหรอออ
    #2,074
    0
  13. #2054 mytty (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 12:24
    พี่ท้องฟ้า รู้จักน้องตอนไหนนนนนนนน
    #2,054
    0
  14. #1945 SUNOBA (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 20:58
    แอบชอบตอนไหน
    #1,945
    0
  15. #1922 FaRMoXsea (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 11:31
    ท้องฟ้าาาาาาาา ไปแอบชอบน้องตั้งแต่ตอนไหนนนนน กริ้ดดดดดด
    #1,922
    0
  16. #1921 FaRMoXsea (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 11:31
    ท้องฟ้าาาาาาาา ไปแอบชอบน้องตั้งแต่ตอนไหนนนนน กริ้ดดดดดด
    #1,921
    0
  17. #1852 Corona_Borealis (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 01:23
    ไปแอบชอบกันตอนไหนนน
    #1,852
    0
  18. #1844 RandyHiroki (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 23:44

    ชอบๆ เนื้อเรื่องสนุกดี

    #1,844
    0
  19. #1782 duckkymyung (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 15:45
    วรั้ยยยย มีแอบชอบเหรอเนี่ยยยย
    #1,782
    0
  20. #1698 Miki_milky (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 06:30
    อย่าบอกว่าท้องฟ้าแอบชอบทะเลหรอ
    #1,698
    0
  21. #1692 Tofu_Jcbsmm (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 10:16
    ไรท์แต่งดีมากค้าบบบ
    #1,692
    0
  22. #1645 Salintip Thongsuwan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 12:28
    หูยเราว่าท้องฟ้าชอบทะเลแล้วพี่รัญก็รู้หรือไม่ก็ทั้งกลุ่มนั่นแหล ชอบจังตอนที่เมธปั่นหัวแกล้งคนอื่น5555
    #1,645
    0
  23. #1583 ร่มกันฝน สีฟ้า (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 20:42
    เอาตรงๆนะ เพิ่งเริ่มอ่านแต่รายชื่อตัวละครเยอะมากเวอร์555555555555 คิดว่าอ่านไปน่าจะมีงง
    #1,583
    0
  24. #1546 saiDarkrose (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 20:20
    ทะเลล มาเคลียร์
    #1,546
    0
  25. #1284 suwanna_44 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 10:46
    ทะเลลูกกกกก เรื่องบังเอิญมันเกิดขึ้นยากนะลูกก
    #1,284
    0