ด้วยรัก...จากใจ (ลุ้นรัก Part 4)

ตอนที่ 11 : ตอนที่ 11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,247
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    2 เม.ย. 63

ตอนที่ 11

            “ ผมขอโทษด้วยนะครับพี่ธรรม  ที่ต้องเดินเข้าไปขัดจังหวะ ” เกริกพลกล่าวน้ำเสียงเรียบขรึม สบตานักบินหนุ่มนิ่ง ยื่นขวดเบียร์เย็นเฉียบขนาดเล็กให้อีกฝ่ายไปถือ

            “ พี่ต่างหากล่ะที่ต้องเป็นฝ่ายขอโทษและขอบคุณเกริกที่เข้าไปถูกจังหวะด้วย ” ธีรธรรมกล่าวน้ำเสียงจริงจัง  ยอมรับว่าอารมณ์สวาทกำลังพวยพุ่งเต็มที่

            “ เกริกรักพี่เกสมาก ไม่อยากให้อารมณ์ชั่ววูบเกิดขึ้นตอนนี้  อีกอย่างพี่สองคนพึ่งตกลงปลงใจคบหากัน  เกริกคิดว่า...” หนุ่มผมยาวกล่าวไม่ทันจบ  อีกฝ่ายรีบสวนกลับทันทีโดยไม่รีรอ

            “ พี่เข้าใจที่เกริกพูด  พี่เป็นลูกผู้ชายพอ  พี่จะไม่บุ่มบ่ามทำอะไรเกสจนกว่าจะพร้อมจริง ๆ  พี่รู้ว่าผู้หญิงคนไหนเล่นด้วยได้  ผู้หญิงคนไหนรักจริงหวังแต่ง  เกริกสบายใจเถอะนะ ” เกริกพลยิ้มที่มุมปากเมื่อได้ยินเช่นนั้น  ผู้ชายคุยกันคงไม่ต้องอธิบายอะไรให้มากความ

            “ เกริกขอถามเรื่องดาราที่กำลังเป็นข่าวกับพี่อยู่ตอนนี้หน่อยได้ไหมครับ ”  

            “ เรื่องพี่กับจีจี้  เราเป็นแค่เพื่อนกัน  แต่ที่พิเศษกว่าเพื่อนผู้หญิงคนอื่น ๆ ก็คือเรามีความสัมพันธ์กันได้แบบไม่มีข้อผูกมัด  จีจี้เป็นคนเสนอสิ่งของเป็นสิ่งแลกเปลี่ยนเพื่อแลกกับการหลับนอน  ขึ้นอยู่กับพี่ว่าจะตกลงไหมกับข้อเรียกร้องนั้น  ถ้าตกลงก็มีอะไรกัน  แล้วก็จบไป  อยากมีอะไรกันอีกก็ตกลงกันใหม่  แต่จะว่าไปแล้ว  จีจี้เขาก็ตามตื๊อขอพี่เป็นแฟนอยู่นะตอนนี้  แต่พี่อยากให้เป็นแค่เพื่อนและหุ้นส่วนผับพอ  อย่าคิดมากน่าเกริก  พี่เลิกยุ่งเกี่ยวกับจีจี้แบบลึกซึ้งมาเดือนกว่าแล้ว ” กัปตันหนุ่มตอบตามความเป็นจริงทุกอย่างต่อเกริกพล  ในเมื่อได้ยกเรื่องนี้มาคุยกันแล้ว  ก็ควรคุยกันให้เคลียร์   ธีรธรรมเข้าใจหัวอกน้องชายที่รักและหวงแหนพี่สาวสุดที่รักยิ่ง

            “ ถ้างั้นก็แสดงว่าคุณจีจี้เขาไม่ได้ยื่นข้อเสนอให้แค่พี่ธรรมเพียงคนเดียวใช่ไหมครับ?  อย่างนี้พี่โก้หรือผู้ชายคนอื่น ๆ ก็น่าจะเคยกินมาแล้วนะเนี่ย  ถ้าของกำนัลถูกใจ ” เกริกพลแสยะยิ้มอย่างรู้ทันความคิดผู้ชายด้วยกัน  ก่อนจะยกขวดเครื่องดื่มขึ้นจิบ  ธีรธรรมหัวเราะแทนคำตอบหนุ่มรุ่นน้อง  โดยไม่ต้องขยายความให้มากก็รู้กัน

            “ พี่หวังว่าเกริกคงเข้าใจพี่นะ  ตอนนั้นโสดจะทำอะไรก็ได้  แต่ตอนนี้สาบานเลยว่าจะเลิกยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงอื่นอย่างเด็ดขาด พี่จะรักและดูแลเกสให้ดีที่สุด จะไม่ให้เรื่องชู้สาวมาทำลายความรักของพี่กับเกสได้  เกริกเชื่อใจพี่นะ  ผู้หญิงคนนี้พี่รักมาก ” ธีรธรรมสบตาคู่สนทนาเขม็ง  เกริกพลจ้องนัยน์ตาอีกฝ่ายนิ่ง   

            “ ต่อจากนี้เป็นต้นไป  เกริกฝากดูแลพี่เกสให้ดีด้วยนะพี่ธรรม  เกริกอยากเห็นพี่สาวเกริกหัวเราะ  ยิ้มได้อย่างมีความสุขเหมือนวันนี้และตลอดไป  ชีวิตของพี่เกสน่าสงสารมาก  ถูกกด  ถูกบีบบังคับจากคุณพ่อคุณแม่ทุกอย่าง  จนบางครั้งพี่เกสก็ไม่เป็นตัวของตัวเองเลย  เกริกดีใจที่พี่เกสเจอผู้ชายอย่างพี่ธรรม  รักและเข้าใจพี่เกสให้มาก ๆ นะพี่ ” เกริกพลยังได้เล่าถึงชีวิตปูมหลังของพี่สาวให้นักบินหนุ่มฟังด้วยสีหน้าเศร้าสลด  ธีรธรรมเองก็อดสงสารผู้หญิงที่กำลังนอนหลับปุ๋ยอยู่ในห้องเพราะฤทธิ์ยานอนหลับไม่ได้  เธอยอมทำทุกอย่างเพื่อให้พ่อแม่สมหวังดั่งใจ  แต่ตัวเองกลับบ่มเพาะความกดดันจนก่อให้เกิดผลเสียกับร่างกาย  ถึงขั้นต้องพึ่งพายาประสิทธิภาพรุนแรง  เพื่อให้หลุดพ้นจากความเจ็บปวด  ซึ่งเรื่องยานี้ธีรธรรมจะปรึกษากับน้องชายอีกทีถึงแนวทางการเลิกใช้  จากที่ได้ยินเรื่องส่วนตัวของหญิงสาวตั้งแต่เล็กจนโต  ทำให้ธีรธรรมเข้าใจเกสรามากขึ้นและพร้อมที่จะเป็นกำลังใจให้หญิงสาวเสมอและตลอดไป  โดยเฉพาะหน้าที่การงานที่ตำแหน่งสูงลิ่วเกินคนในวัยเดียวกันด้วยแล้ว  ยิ่งทำให้เกสราหมักหมมความเครียดเพิ่มมากขึ้นอีกหลายเท่าตัวอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้  

            “ พี่เข้าใจแล้วว่าทำไมเกสถึงกลายเป็นคนสองบุคลิกในร่างเดียวกัน  เมื่อตอนกินข้าวเที่ยงกับคุณพ่อคุณแม่เกริก  เกสจะนั่งนิ่ง เงียบ เหมือนเกรงกลัวอะไรอยู่ลึก ๆ แต่พออยู่กับพี่สองคน  กลับดูผ่อนคลายมาก  ที่สำคัญเกสยิ้มสวยมาก ” กัปตันธีรธรรมกล่าวพร้อมรอยยิ้ม  เกริกพลเองพลอยยิ้มตาม  พี่สาวเขายิ้มสวยและหวานมาก  ในเมื่อชายหนุ่มข้างกายหนุ่มเซอร์อารมณ์ศิลป์กำลังจะแปลงสถานะมาใกล้ชิดกับครอบครัวเขามากขึ้น  หนุ่มผมยาวเลยขอเปิดอกคุยกันให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย

            “ เกริกขอพูดตรง ๆ เลยนะครับพี่ธรรม  เกี่ยวกับเรื่องครอบครัวของเกริก...” หนุ่มผมยาวหน้าตาดีเล่าถึงอนาคตของเขาและเกสราตามแผนที่บิดามารดาได้วางเอาไว้ให้  ธีรธรรมถึงกับผงะให้กับความต้องการอันสูงส่งของบิดามารดาของคนรัก  พ่อแม่อะไรจะบีบบังคับลูกขนาดนี้  จึงไม่แปลกใจที่เกริกพลถึงต่อต้าน  คงเพราะถูกบีบบังคับมากจนระเบิด  และเลือกที่จะเดินบนเส้นทางตรงกันข้ามกับบิดามารดาและที่สำคัญเขากำลังจะดึงพี่สาวให้ออกมาร่วมทางเดินด้วย  ถึงแม้จะเนรคุณต่อผู้มีพระคุณก็ตาม  เพราะชีวิตนี้เขาขอลิขิตเอง  คนกลางอย่างธีรธรรมได้แต่ฟังไม่อยากชี้แนะหรือออกความคิดเห็นใด ๆ เกี่ยวกับเรื่องครอบครัวของคนอื่น  กัปตันหนุ่มพลางนึกถึงครอบครัวอันแสนอบอุ่นของเขา  พ่อแม่ไม่เคยเข้ามาก้าวก่ายเรื่องของลูก ๆ เลยแม้แต่น้อย  มีแต่สอนให้ทำในสิ่งรักที่ชอบ  ไม่เคยบีบบังคับหรือบงการชีวิตลูก  ที่สำคัญเอื้องฟ้าและบุรินทร์คอยดูแลและส่งเสริมอยู่ไม่ห่าง  เพื่อให้ความคิดความฝันของลูกนั้นประสบผลสำเร็จ   

            “ แล้วเกสจะยอมทำตามที่คุณพ่อคุณแม่ต้องการไหมเกริก?  การเมืองบ้านเราก็อย่างที่รู้ ๆ กันดี ”

            “ เกริกคิดว่า  พี่เกสกำลังอยู่ในช่วงค้นหาตัวเอง  อาจจะลุกขึ้นมาต่อต้านคุณพ่อคุณแม่ก็ได้  เพราะพี่เกสไม่ชอบเรื่องการเมือง  ถ้าเกิดพี่สาวเกริกคิดกบฏขึ้นมาจริง ๆ แล้วล่ะก็  คงน่ากลัวเป็นที่สุด ” หนุ่มผมยาวตอบนักบินยศกัปตัน  ธีรธรรมถอนหายใจดังพรืด

            “ ฟังแล้วเหนื่อยใจแทนเกสจัง  แค่งานที่บริษัทสายการบินแห่งชาติ  ก็ใช่ว่าจะราบรื่น  พวกที่ซุ่มคอยขัดแข้งขัดขาก็มี  พวกที่คอยเลียแข้งเลียขาก็เยอะ แต่อย่าคิดนะว่าจริงใจ  ถ้าไม่ติดว่ามีพ่อเป็นรองนายกรัฐมนตรีคอยหนุนหลังอยู่ล่ะก็  รับรองเกสเละไปนานแล้ว  ต่อให้เกสเป็นคนเก่ง  ทำงานดี  ซื่อสัตย์ต่อองค์กร  บริหารงานได้ยอดเยี่ยมขนาดไหนก็เถอะ  พวกเสือซุ่มก็ไม่พอใจอยู่ดี  ป่านนี้คงหาทางตะปบเกสอยู่ตลอดเวลาก็ได้ ” ธีรธรรมกล่าว

            “ จริงเหรอพี่ธรรม ” เกริกพลตาโต  หันไปมองหน้านักบินหนุ่มอย่างไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่ได้ยินเมื่อครู่  แต่คิดว่าคงเป็นเรื่องจริงแท้แน่นอน  ธีรธรรมผู้อยู่แวดวงการบินจึงได้ขยายความให้น้องชายผู้บริหารรับรู้คร่าว ๆ เกริกพลเองก็แชร์เรื่องราวที่ได้ยินจากพี่สาวมาให้ชายหนุ่มฟังเช่นกัน

            “ มันคือเรื่องจริงเกริก  ซึ่งเรื่องแบบนี้มันก็มีอยู่ทุกวงการน่ะนะ  อำนาจ ไม่เข้าใครออกใครอยู่แล้ว  แต่พี่สาวเกริกเป็นคนเข้มแข็งและเด็ดเดี่ยวมาก  ผู้หญิงคนนี้รู้จักแต่คำว่าชนะคำเดียว  พี่พูดถูกไหม?  ถ้าหากวันหนึ่งที่เกสจะต้องเป็นฝ่ายผิดหวังบ้าง  ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไง ” กัปตันหนุ่มกล่าวกับรุ่นน้อง

            “ คนอย่างพี่เกสก็จะทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้มาซึ่งชัยชนะ  แต่ชนะด้วยความสามารถนะครับ ไม่ใช่ชนะด้วยการโกง! ” น้องชายผู้บริหารสายการบินแห่งชาติยิ้มที่มุมปากเมื่อพูดถึงพี่สาว

            “ พี่เชื่อว่าเกสเป็นคนรักความยุติธรรมไม่น้อย  พี่ดีใจนะที่พี่สาวเกริกก็มีใจให้พี่  ถึงแม้ว่าพี่จะมีวอกแวกไปบ้าง  แต่ตอนนี้พี่เลิกแล้วจริง ๆ ” นักบินหนุ่มยกขวดเครื่องดื่มขวดที่เท่าไหร่แล้วไม่รู้ขอชนกับหนุ่มรุ่นน้อง  เกริกพลยิ้มรับอย่างเข้าใจ เพราะตัวเขาเองก็ไม่ได้แตกต่างจากธีรธรรมนัก  ถึงแม้จะโสด  ก็ใช่ว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงคนไหนเลย  ยิ่งตอนนี้พี่สาวมาอาศัยอยู่ด้วยแล้ว  การที่จะพาสาวไม่ซ้ำหน้ามานอนค้างคอนโดนั้น  คงเป็นเรื่องวิตกกังวลต่อสาวผู้ไร้เดียงสาอย่างเกสราเป็นแน่  แต่ก็ช่างเถอะ  อย่างน้อยพี่สาวของเขาจะได้เรียนรู้โลกกว้างมากขึ้น  จนกว่าสองหนุ่มจะแยกจากกันก็เกือบสว่าง  ธีรธรรมเดินโซซัดโซเซเล็กน้อยลงไปนอนที่โซฟารับแขกภายในห้องพักของเกริกพล

 

 

 

            นางเอกละครหลังข่าวเบอร์หนึ่งของประเทศโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยง เมื่อรู้ว่าเธอไม่ได้เป็นพรีเซนเตอร์ของสายการบินแห่งชาติตามที่ชวินได้รับปากเอาไว้ พลอยทำให้เอมมี่ผิดหวังไปด้วย  ต้องคิดหนักเพื่อหาเหตุผลไปอธิบายหน้าเพจป้าหอยซอยเก้าที่ได้ปั้นข่าวออกสื่อไปแล้ว  คราวเคราะห์เลยมาเยือนเจ้าของเพจที่ต้องคิดหาเหตุผลดี ๆ มาแก้ต่างว่าทำไมจีจี้ถึงชวดตำแหน่งนี้  พลางนึกไม่ไว้ใจชวินเสียแล้ว  ไม่รู้ว่าหาข้ออ้างหลอกกินดาราในสังกัดเธอฟรีหรือเปล่า  งานนี้นักปั้นดารามือทองต้องรู้เรื่องจริงให้ได้  ทันทีที่การประชุมเรื่องการโฆษณาของสายการบินแห่งชาติเสร็จก็บ่ายแก่  มื้อเที่ยงวันนี้ของเกสราและลูกน้องทุกคนในห้องประชุมก็คือพิซซ่า  ที่กินและประชุมไปด้วย  เพราะเวลานั้นสำคัญมาก  เมื่อเจ้าของห้องทำงานชั้นสูงสุดของตึกได้เข้ามาในห้องทำงานส่วนตัว  เพื่อพักผ่อนชั่วครู่  ก่อนจะเตรียมตัวประชุมอีกรอบก่อนกลับบ้าน  เลขาหนุ่มที่เดินตามหลังผู้บริหารสาวมาติด ๆ ได้ถามคำถามขึ้นเกี่ยวกับตัวพรีเซนเตอร์อีกครั้ง  ดอกเตอร์สาวหน้านิ่งเงียบ  ชักอยากรู้เหมือนกันว่าดาราสาวคนนี้ดังมากจริงเหรอ  ขนาดชวินยังตามตื๊อนำเสนอให้เธอเป็นพรีเซนเตอร์ให้ได้แต่ลึก ๆ แล้วเกสราก็อดคิดถึงความสัมพันธ์ของธีรธรรมกับจีจี้ไม่ได้    

            “ เกสเห็นด้วย  ที่จะใช้ผู้โดยสารและบุคคลที่ทำงานเกี่ยวกับบริษัทเราจริงเป็นนายแบบนางแบบโฆษณาให้กับสายการบินแห่งชาติตามที่ตกลงกันในห้องประชุม  อย่าลืมนะคะว่า  แผนการตลาดเชิงรุกในไตรมาสถัดไปของสายการบินของเรา  ที่จะเน้นราคาตั๋วถูกลง  เพื่อให้เข้ากับสโลแกนใหม่ที่ใคร ๆ ก็สามารถบินไปกับเราได้  พร้อมด้วยบริการแบบฟูลเซอร์วิสตลอดเส้นทางการเดินทาง  ฉะนั้นแล้วเราต้องรีบสร้างโฆษณาออกมาให้เร็ว  และเกสคิดว่าไม่จำเป็นต้องจ้างดารามาเป็นพรีเซนเตอร์หรอกค่ะ  ไหนจะต้องเสียค่าสวัสดิการต่าง ๆ ให้อีก ” เกสรากล่าวเสียงดังฟังชัด  ทั้ง ๆ ที่เธอตอบชัดเจนไปแล้วในห้องประชุม  ซึ่งหลายฝ่ายก็เห็นด้วย  มีแต่ชวินที่นั่งคอยออกความคิดเห็นแหกคอก  นี่ยังตามมาเซ้าซี้เกสราอีก

            “ โอเคครับ  เราพักเรื่องนี้ไว้ก่อน  ว่าแต่เกสเถอะ  เมื่อวานหยุดพักผ่อนเป็นวันแรกตั้งแต่ทำงานมา  วันนี้เกสดูสดชื่นมากเลยนะครับรู้ไหม? ” ชวินปรับโทนเสียงเป็นอ่อนโยน  สายตาหวานมองไปยังสตรีที่กำลังนั่งลงที่เก้าอี้ทำงาน  ซึ่งกำลังมองช่อดอกไม้แสนสวยช่อโต  ก่อนจะกวาดสายตามองรอบห้องทำงาน  นี่ใครกันเป็นคนสั่งดอกไม้สดมาประดับห้องทำงานของเธอ

            “ พี่ชวินเองครับที่เป็นคนสั่งดอกไม้สวย ๆ มาให้  ห้องจะได้ดูสดชื่น  เกสคงทำงานหนักมากไปเลยเหนื่อย  แต่ก็ดีนะครับ  เกสหยุดทุกวันอาทิตย์เหมือนคนทำงานทั่วไปบ้าง  จะได้มีเวลาพักผ่อน  วันอาทิตย์นี้ไปหัวหินกับพี่ชวินไหมครับ? ไปนั่งฟังเสียงคลื่น  เสียงทะเลกัน  รับรองเกสจะติดใจ ” ชวินกล่าวเชิญชวนพร้อมกับเดินไปนั่งลงคุกเข่าต่อหน้าเกสรา  ผู้บริหารสาวหัวใจเต้นแรง  ไม่รู้ว่าชายตรงหน้าคิดจะทำอะไร

            “ ขอบคุณมากนะคะสำหรับดอกไม้  เรื่องไปหัวหินนั่น  เกสคงไปไม่ได้ ”

            “ อย่าพึ่งรีบตอบปฏิเสธเลยครับ  ถือว่าพี่ชวินชวนแต่เนิ่น ๆ ละกันนะ  เผื่อเกสเปลี่ยนใจทีหลังไงครับ ” เกสราได้แต่พยักหน้าแทนคำตอบ  เลขากับเจ้านายยังสนทนากันอยู่สักพัก  เมื่อเห็นควรแก่เวลาอันเหมาะสม  ผู้บริหารสาวจึงออกปากกับหนุ่มตรงหน้า

            “ ขอบคุณอีกครั้งนะคะพี่ชวิน  เกสขอเวลาส่วนตัวสักครู่นะคะ  เดี๋ยวก็ต้องประชุมต่อแล้ว ” เลขาหนุ่ม ก้มหน้ามองปลายรองเท้าส้นสูงคู่สวย  แสยะยิ้มที่มุมปาก  จำใจต้องเดินออกจากห้องทำงานหรู  เมื่อพ้นร่างของเลขาหนุ่มไปแล้ว  เกสรารีบโทรหาน้องชายทันที  แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายกลับเงียบ  ไม่รู้ว่านอนตื่นแล้วหรือยัง? แต่นี่ก็บ่ายแก่แล้วด้วย  เมื่อคืนคงดื่มกันหนักกับธีรธรรม  เพราะเห็นขวดเครื่องดื่มว่างเปล่าวางเต็มโต๊ะอาหาร  อีกทั้งพ่อนักบินหนุ่มก็นอนหลับสนิทบนโซฟา  ในเมื่อติดต่อธีรธรรมก็ไม่ได้  คาดว่าน่าจะกำลังซ้อมดนตรีอยู่กับเพื่อนที่ผับ  เกสราจึงเตรียมตัวเข้าประชุมก่อนเลิกงาน  อีกทั้งค่ำนี้ต้องไปทานข้าวเย็นที่บ้านของธีรธรรมพร้อมกับบิดามารดา  ทันทีที่ก้าวเท้าออกจากห้องประชุม  ผู้บริหารสาวเดินตรงดิ่งไปยังรถประจำตำแหน่งพร้อมเลขาส่วนตัวสาวสองคน  เพื่อทำงานไปด้วยระหว่างเดินทางไปบ้านของธีรธรรม

            “ เกสเซ็นงานให้เรียบร้อยแล้ว  ส่วนงานที่เหลือก็จัดการให้เสร็จก่อนพรุ่งนี้เช้านะคะ ” เมื่อเลขาสาวได้ยินคำสั่งจากเจ้านาย นั่นหมายความว่าจะต้องกลับไปทำงานที่ออฟฟิศให้เสร็จตามเวลางาน  ถึงแม้เกสราจะออกจากบริษัทแล้วก็ตาม  ชวินนั่งรอเลขาสาวที่ติดตามเกสราออกไปข้างนอกกลับมายังออฟฟิศ  ในห้องทำงานของเกสราที่สำนักใหญ่ของสายการบินแห่งชาติ  เมื่อสองสาวก้าวเท้าเข้าห้องเพื่อรายงานชวินเกี่ยวกับงานที่ต้องทำพรุ่งนี้  ชายหนุ่มยิ้มให้สองสาวอย่างพึงพอใจ

            “ เยี่ยม  ถ้าผมได้เป็นดีดีแทนเกสราเมื่อไหร่  พวกคุณสองคนจะไม่ใช่แค่เลขาอีกต่อไป ”

            “ ขอให้คุณชวินได้เป็นดีดีไว ๆ นะคะ พวกหนูอยากเลื่อนตำแหน่งใหม่แล้วค่ะ ” หนึ่งในเลขาส่วนตัวของเกสรากล่าว

            “ ว่าแต่เกสราไปไหนเหรอ?  ถึงได้รีบออกจากบริษัทนัก ” ชวินถามด้วยความอยากรู้

            “ บ้านกัปตันธีรธรรมค่ะ ” เมื่อได้ยินคำตอบ  ชวินค่อย ๆ ยืนขึ้น ใบหน้าเคร่งขรึม แววตาแฝงด้วยความไม่น่าไว้วางใจ ท่าทางครุ่นคิดหนัก  ก่อนจะหันมาบอกสองสาวให้หุบปากให้สนิท  ถ้าอยากเจริญรุ่งเรืองในหน้าที่การงาน  เลขาหญิงทั้งสองได้แต่ก้มหัวน้อมรับคำสั่ง  มองบุรุษผู้ที่กำลังเดินออกจากห้องไปอย่างหวาดระแวง

            “ นี่เราคิดถูกหรือคิดผิดเนี่ย  ที่เลือกอยู่ข้างคุณชวิน ” เลขาร่างอวบถามเพื่อนร่วมงาน

            “ ไม่รู้สิ  รู้แต่ว่า  เราสองคนถอยไม่ได้แล้ว  ต้องเดินหน้าอย่างเดียว ” เลขาอีกคนตอบ  ไม่รู้ว่าชวินกำลังคิดทำการอะไรอยู่

 

 

          เสียงรับประทานอาหารผสานเสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะดังเป็นระยะภายในห้องอาหารประจำบ้านอมรเลิศสกุลชัย  ที่ได้เปิดต้อนรับแขกพิเศษสำหรับค่ำคืนนี้  เกสราแสดงอาการนิ่งเงียบเหมือนกลัวเกรงอะไรบางอย่าง  จนคนในครอบครัวของธีรธรรมรู้สึกและสัมผัสได้ถึงอาการเกร็งของหญิงสาว  ซึ่งผิดจากเกสราคนเมื่อวาน  ที่ดูสดใส ร่าเริง  ช่างพูดช่างจา

            “ ครอบครัวคุณบุรินทร์ทำธุรกิจเกี่ยวกับการประมูล  แล้วยังทำธุรกิจอย่างอื่นเพิ่มด้วยไหมครับ ” บิดาของเกสราถามเมื่อสบจังหวะ  ทั้ง ๆ ที่รู้ข้อมูลมาบ้างแล้วก็ตาม 

            “ ก็มีหลายอย่างครับ  ที่ต่อยอดขึ้นมา  อาทิเช่น  การลงทุนในอสังหาริมทรัพย์  ธนาคาร  และการเกษตรอินทรีย์ ” บิดาของธีรธรรมตอบกลับเสียงเรียบนุ่ม

            “ โอ้โฮ! ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าบ้านคุณบุรินทร์ก็หันไปทำธุรกิจเกษตรอินทรีย์เหมือนกับนายทุนใหญ่เหมือนกัน  แล้วที่สวนที่นาของคุณบุรินทร์ที่ทำการเกษตรมีเยอะไหมครับ ” เกสราเม้มปากเป็นเส้นตรง ก้มหน้าลงมองจานอาหาร  หลังจากที่ครอบครัวของทั้งสองฝ่ายได้แนะนำตัวกันเสร็จ  เรื่องที่บิดามารดาของดอกเตอร์สาวสนทนากับทางบ้านของธีรธรรมก็มีแต่เรื่องการเมืองและเรื่องธุรกิจ

            “ ผมก็จำไม่ค่อยได้ครับว่ามีกี่ไร่  ที่สนใจทำการเกษตรอินทรีย์ไม่ได้มุ่งหวังจะทำเป็นธุรกิจอะไรหรอกครับคุณทนง  เพียงแต่ทางครอบครัวของภรรยาผมเป็นเกษตรกร  เราก็สานต่อ  อย่างน้อยก็สามารถปลูกข้าว ปลูกผัก เลี้ยงสัตว์ไว้กินเองมากกว่าเหลือก็ขายบ้างแจกบ้าง  ไม่เน้นเชิงธุรกิจมากนัก  แต่เน้นที่จะเป็นศูนย์เรียนรู้  ฝึกหัด และแบ่งปันความรู้ทางการเกษตรตามแนวพระราชดำริของในหลวงมากกว่าครับ  อีกทั้งโครงการนี้ยังอยู่ภายใต้การดูแลของมูลนิธิวีรญา  ซึ่งเป็นของแม่ผม ” บิดาของนักบินหนุ่มตอบด้วยความอารมณ์ดี  เริ่มจะพอเข้าใจเจตนารมณ์ของคนถามว่าต้องการอยากรู้เรื่องอะไรในครอบครัวของเขา  ถ้าบุรินทร์บอกหมดว่าที่นาและที่ดินของเขามีกี่ไร่  มีหวังอีกฝ่ายได้ตาวาวแน่  แค่สวนต้นไม้เศรษฐกิจที่เขาปลูกไว้ 500 กว่าไร่  เมื่อสามสิบกว่าปีก่อน  ตอนนี้มูลค่าของต้นไม้ใหญ่นั้นคงไม่ต้องพูดถึง  เพราะมีแต่ไม้เศรษฐกิจที่ราคางามทั้งสิ้น เอื้องฟ้าและคุณหญิงวีรญายังอธิบายเสริมเกี่ยวกับงานด้านการเกษตรของครอบครัว 

            “ มีแต่โครงการดี ๆ น่าชื่นชมมากเลยนะคะ  ดิฉันชักอยากไปเที่ยวชมบ้างแล้วล่ะค่ะ  คงสวยและเงียบสงบมาก  ส่วนครอบครัวเราถนัดทางด้านงานก่อสร้างมากกว่าค่ะ ” มารดาของเกสราเป็นคนกล่าวชม  ผู้บริหารสาวนึกออกแล้วว่าที่ ๆ ธีรธรรมอยากพาเธอไปคือที่ไหน?  ฟังจากที่เอื้องฟ้าบรรยายสถานที่มาแล้ว  เกสราอยากไปเดินชมแปลงดอกไม้นานาพันธุ์และพายเรือชมนาบัวเป็นที่สุด  คงต้องบอกนักบินหนุ่มที่คอยตักอาหารใส่จานและบอกให้เธอกินเยอะ ๆ พาไปเที่ยวจังหวัดหนองคายให้ไวเสียแล้ว

            “ จะไปช่วงไหนก็ได้นะคะ  ทางเรายินดีต้อนรับเสมอค่ะ  ถ้างั้นเดี๊ยนขอเชิญท่านรองนายกและคุณดวงรัตน์ไปปฏิบัติธรรมด้วยกันที่สวนสวรรค์รีสอร์ตด้วยกันนะคะ ” คุณหญิงวีรญากล่าว

            “ คือ เป็นธรรมเนียมของครอบครัวเราน่ะครับ  ก่อนวันสงกรานต์จะเชิญญาติสนิทมิตรสหายและคนในครอบครัวไปปฏิบัติธรรมกับแม่ชีเมตตาเป็นเวลาสามวันสามคืน  พอถือศีลเสร็จก็ฉลองสงกรานต์กันต่อเลยครับ  ได้ทั้งบุญและได้ร่วมสนุกด้วย ” ธีรธรรมเป็นคนกล่าวขยายความ

            “ แม่ชีเมตตา! นี่โลกแคบจริง ๆ ด้วย  รู้ไหมครับว่าแม่ชีเมตตาเป็นญาติกับผมเอง ” นายทนงกล่าวเสียงดังฟังชัดพร้อมกับหัวเราะเอิ๊กอ๊ากชอบใจ  พร้อมทั้งอธิบายว่าญาติฝ่ายไหน  เกสราก็พึ่งจะรู้วันนี้ว่าตัวเองมีป้าเป็นแม่ชีชื่อดัง  สงสัยนับจากวันนี้เป็นต้นไป  เธอคงต้องสนใจครอบครัวให้มากขึ้น  ที่ผ่านมาไม่ค่อยจะได้รู้จักคนในตระกูลมากนัก  จนคิดว่าตัวเธอเป็นคนไร้ญาติขาดมิตร  แต่จะโทษตัวเธอที่ไม่สนใจก็ไม่ได้  เพราะพ่อแม่เองก็ไม่ได้พาลูกไปพบญาติ ๆ ในครอบครัวเลย  ซึ่งเกสราก็ไม่รู้เหตุผลเช่นกันว่าเพราะอะไร? ที่เห็นได้ชัดเจนก็คือ  ความสัมพันธ์ในครอบครัวของผู้บริหารสาวนั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงกับครอบครัวของธีรธรรม  จนเกสราคิดว่า  ครอบครัวเธอมีเพียงแค่พ่อ แม่ ลูกเท่านั้น  แท้ที่จริงแล้วไม่ใช่  จากจุดนี้ทำให้ดอกเตอร์สาวเกิดคำถามมากมายในหัวเกี่ยวกับเครือญาติ  ทำไมไม่เคยเห็นใครไปมาหาสู่เลย  แต่ตอนนี้ทำได้เพียงนั่งฟังผู้ใหญ่สนทนากันและหันไปสนทนากับธีรธรรมบ้าง

            “ เดี๊ยนเองก็พึ่งจะรู้นะคะเนี่ย ” คุณหญิงวีรญายกมือขึ้นทาบอก  ไม่อยากจะเชื่อว่านิมนต์แม่ชีท่านนี้มาเป็นผู้นำในการปฏิบัติธรรมก็หลายสิบปี  สนิทรักใคร่กันประหนึ่งคนในครอบครัว แต่ก็ไม่เคยเห็นแม่ชีเมตตากล่าวถึงครอบครัวเลยเช่นกัน  และนี่จู่ ๆ ก็จะได้มาเกี่ยวดองกันในอนาคต  นี่มันเรื่องบังเอิญจริง ๆ หรือเนี่ย ” เสียงหัวเราะเริ่มดังขึ้นเป็นระยะเมื่อบทสนทนาได้เปลี่ยนไป

“ น่าเสียดายคืนนี้เกริกไม่ได้มาด้วย  เอื้องสั่งให้แม่ครัวทำแกงกะหรี่ไก่รสจัดจ้านไว้ให้  เมื่อคืนเห็นกินใหญ่เลย  บอกว่าอร่อยมาก ” มารดายังสาวของกัปตันธีรธรรมกล่าว

“ ลูกชายผมแตกต่างจากลูกสาวมาก  ตอนนี้คลั่งไคล้งานศิลปะกับเสียงเพลงถึงขนาดไม่สนใจทางบ้านเลย  ธุรกิจที่บ้านมีให้ทำ  ก็ไม่ยอมทำ  ชอบทำตัวเรื่อยเปื่อย  ผมขอโทษด้วยนะครับ  ที่พูดถึงเรื่องในบ้าน  ผมแค่ผิดหวังกับลูกชายน่ะครับ ” นายทนงกล่าวพร้อมกับยกแก้วบางใสบรรจุน้ำองุ่นมีดีกรีขึ้นจรดริมฝีปาก  ก่อนจะดื่มลงคอพรวดเดียวหมดแก้ว  นางดวงรัตน์ส่งสายตาประหารราวกับเป็นสัญญาณการเตือนสามีให้เก็บอารมณ์บ้าง        

            “ เป็นธรรมดาล่ะครับ  พ่อแม่อย่างเราต่างก็หวังให้ลูกได้ดี  มีความสุข  แต่ก็อย่าลืมนะครับว่า  เราเลี้ยงพวกเขาได้แต่ตัว  หัวใจของพวกเขาเราควบคุมไม่ได้  ส่วนลูกของผมจะให้พวกเขาเลือกเดินในเส้นทางที่พวกเขาคิดว่าดีและเหมาะสมกับตัวเองครับ ” บุรินทร์กล่าวด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม  ก่อนจะรินไวน์ให้ท่านรองนายกรัฐมนตรีเพิ่ม เกสราได้ยินนักบินอาวุโสของบริษัทพูดเช่นนั้น  ถึงกับประทับใจมาก  ทำไมบิดามารดาของเขาไม่มีความคิดอย่างชายสูงวัยท่านนี้บ้าง

            “ ตายจริง  นี่ก็สี่ทุ่มแล้วนะคะคุณ  พรุ่งนี้มีประชุมเช้าด้วย  หมดแก้วนี้ต้องกลับบ้านแล้วนะคะ ” มารดาผู้บริหารสาวกล่าวเสียงเรียบ  ส่งสายมองไปที่สามีอย่างเข้าใจกัน  ซึ่งท่านรองนายกรัฐมนตรีได้แต่พยักหน้ารับทราบ  แน่นอนไวน์ที่บุรินทร์รินใส่แก้วให้นายทนงนั้น  หมดลงภายในเวลาสิบนาที  เป็นอันว่าการรับประทานอาหารค่ำร่วมกันระหว่างสองครอบครัวได้สิ้นสุดลง  เกสราเดินออกมาที่ลานจอดรถพร้อมบิดามารดา  โดยมีธีรธรรมตามหลังมาไม่ห่าง

            “ เกสไม่ต้องกลับพร้อมคุณแม่กับคุณพ่อหรอกนะ  ให้ธรรมไปส่งละกัน จะนอนที่บ้านหรือไปนอนกับเกริกก็แล้วแต่ ” นางดวงรัตน์กระซิบบอกลูกสาว  เกสราเผลอยิ้มในแสงไฟสลัว  คลายความอึดอัดลง

            “ ค่ะคุณแม่ ” หญิงสาวตอบรับเสียงใส 

            “ ถ้าเกสจะอยู่ต่อก็ได้นะลูก  ธรรมไปส่งน้องด้วยละกัน  พ่อกับแม่คงต้องกลับก่อน  นี่ก็ดึกมากแล้ว ” นายทนงหันไปบอกกับนักบินหนุ่ม

            “ ไม่ต้องห่วงครับ  ผมจะดูแลเกสเอง  ราตรีสวัสดิ์ครับท่าน ” ธีรธรรมยกมือไหว้ผู้ใหญ่ทั้งสองอย่างนอบน้อม  นึกดีใจไม่แพ้เกสราที่จะได้อยู่ด้วยกันนานขึ้น

            “ หยุดเรียกท่านได้แล้วธรรม  ต่อไปนี้ให้เรียกว่า คุณพ่อ คุณแม่ เหมือนเกสเรียกเข้าใจไหม ” นายทนงบอกกับนักบินหนุ่มพร้อมด้วยเสียงหัวเราะร่วน  ก่อนจะขึ้นรถกลับบ้าน

            เมื่อรถของรองนายกรัฐมนตรีได้เคลื่อนออกจากหน้าบ้านหลังใหญ่ใจกลางกรุงไปแล้ว  ธีรธรรมกุมมือบางของเกสราเดินหันหน้าเข้าบ้าน  ก่อนเอ่ยปากกับคนข้างกาย

            “ ไปนั่งรับลมชมวิวแม่น้ำเจ้าพระยากับพี่ธรรมต่อไหมเกส ”

            “ แม่น้ำเจ้าพระยา? มีอะไรให้ดูด้วยเหรอคะ ” เกสราถามตามซื่อ

            “ มีสิ ไปไหมล่ะ ” ธีรธรรมหันไปถามสาวความรู้สูง  แต่ความรู้รอบตัวคงน้อยมาก

            “ ดึกแล้วนะคะพี่ธรรม ” หญิงสาวตอบ เท้ายังก้าวเดินตามร่างสูง  “ แต่ก็น่าสน  ไปก็ได้ค่ะ ”

            “ นี่แน่!  ” กำปั้นของชายร่างสูงทุบลงเบา ๆ ที่หน้าผากมนของสาวงามข้างกาย

            “ โอ๊ย! ทุบซะเกสหน้าหงายเลยพี่ธรรม ” คนถูกกระทำยกมือเรียวสวยขึ้นลูบหน้าผาก  มองหน้าคนที่กำลังหัวเราะชอบอกชอบใจด้วยสายตาค้อนให้

            “ อย่าน่ารักให้มันมากกว่านี้นะเกส  แค่นี้พี่ธรรมก็รักก็หลงมากพอแล้ว ” ธีรธรรมกอดคอดอกเตอร์สาวหน้านิ่งเข้ามาดมที่ขมับ  เป็นทีของฝ่ายหญิงหัวเราะบ้าง  ทั้งคู่เดินหยอกล้อกันเข้าบ้านเพื่อไปบอกลาผู้ใหญ่และพี่น้อง  เมื่อรถคู่กายของธีรธรรมเลี้ยวเข้าบริเวณร้านอาหารหรูของเขา  เกสราก้าวเท้าลงจากรถและเดินเคียงข้างกัปตันหนุ่มเจ้าของร้านอาหารแห่งนี้เข้าไปข้างใน  เมื่อพนักงานเห็นเจ้านายมาตรวจร้านโดยไม่บอกกล่าวตามความเคยชิน  จึงรีบเดินเข้ามาทักทาย  ธีรธรรมแนะนำสาวสวยข้างกายให้ผู้จัดการร้านได้รับรู้  ก่อนจะเดินไปเตรียมที่นั่งพิเศษให้เจ้านายกับสาวสวยที่ท่าน้ำของโรงแรม  ส่วนธีรธรรมนั้น  เดินตรงไปที่ห้องครัวเป็นพื้นที่แรก  เกสรามองการตรวจงานของเจ้าของร้านด้วยความสนใจ  กัปตันหนุ่มเดินเปิดตู้เย็นตู้โน้นตู้นี้หยิบโน่นหยิบนี่ออกมาดู  ปากเอ่ยถามหัวหน้าเชฟ  ผู้ดูแลการสั่งซื้ออาหารของร้าน  ผลการตรวจงานเป็นที่น่าพอนักบินหนุ่มยิ่งนัก  ทุกอย่างอยู่ภายใต้การควบคุมตามที่เขากำหนดไว้  ก่อนจะเดินไปดูชั้นวางจานชาม  แก้วน้ำและภาชนะต่าง ๆ ที่ชำรุด  ซึ่งมีการจดบันทึกไว้อย่างละเอียดทุกเดือน  ซึ่งง่ายต่อการตรวจเช็กยอดภาชนะที่เหลือ  ผู้บริหารสายการบินแห่งชาติเดินตามนักบินในสังกัดตรวจตรางานด้วยความพึงพอใจ  เห็นทีเธอจะต้องนำวิธีนี้ไปใช้บ้างแล้ว  ยิ่งองค์กรใหญ่  การตรวจเช็กยิ่งมีช่องโหว่เยอะ  เมื่อธีรธรรมพาเกสรามานั่งที่ริมแม่น้ำ  เครื่องดื่มเย็นชื่นใจปราศจากแอลกอฮอล์ได้ถูกวางตรงหน้าเกสรา  หญิงสาวยกมือขึ้นเกี่ยวผมที่หลุดลุ่ยเพราะถูกลมจากเครื่องทำความเย็นเป่าขึ้นทัดหู

            “ ขอโทษทีนะ  ที่พี่ธรรมไม่ได้พาเกสมานั่งชมวิวอย่างที่บอก  แต่หนีบมาทำงานด้วย ” นักบินหนุ่มรูปงามยิ้มให้สาวที่นั่งข้างกายบนโซฟาพลาสติกสานทรงกลม  มีเบาะนั่งหนานุ่มพร้อมหมอนให้เอนกายเหยียดขานั่งหรือนอนชมวิวท้องฟ้า คุ้งน้ำและแสงไฟยามราตรี

            “ ดีออกค่ะ เกสจะได้เอาประสบการณ์คืนนี้ไปใช้กับบริษัทการบินแห่งชาติด้วย  พี่ธรรมรู้ไหมคะว่า บริษัทเราขาดทุนไม่น้อยเลย  เกสกำลังคิดหาวิธีลดต้นทุนและสร้างกำไรให้ส่วนนี้อยู่พอดี ” ผู้บริหารสาวกล่าวพลางเอนหลังไหล่พิงร่างหนาด้วยความสบายใจ

            “ พี่ธรรมเป็นที่ปรึกษาให้เกสได้ทุกเรื่องนะ  ขึ้นอยู่กับว่าเกสจะเชื่อใจพี่ธรรมหรือเปล่าก็เท่านั้นเอง ”

            “ ถ้าเกสไม่เชื่อใจพี่ธรรม  คงไม่มานั่งอดหลับอดนอนอยู่ด้วยแบบนี้หรอกค่ะ ” เกสรากล่าวพลางเงยหน้าสบตาคู่สวยที่จ้องมองตาลึกราวกับจะหายตัวเข้ามา

            “ เราสัญญากันแล้วนะ ว่าเกสจะพูด จะคุยกับพี่ธรรมทุกเรื่อง  แม้กระทั่งเรื่องงาน  ในเมื่อพี่ธรรมคือคนของหัวใจเกส  เกสก็คือคนของหัวใจพี่ธรรม  เราสองคนมีหัวใจดวงเดียวกันนะ  เกสไม่ได้อยู่คนเดียวอีกแล้วนะที่รัก ”

            “ ค่ะพี่ธรรม ” เกสราสบตาที่เปล่งประกายด้วยความหวังดี  อย่างปลาบปลื้มใจ  นี่คืออีกหนึ่งเหตุผลใช่ไหม?  ที่ความรักนำพาคนที่ใช่มาให้ได้พบเจอกัน  เพราะคนที่รักกัน  ความเข้าใจจะมาพร้อมโดยไม่ต้องเพรียกหา  ธีรธรรมเกี่ยวร่างบอบบางเข้าหาอ้อมอกกว้างอันแสนอบอุ่น  กอดรัดร่างบางแน่น  กระซิบบอกรักหญิงสาวอย่างหวานซึ้ง  จนอีกฝ่ายน้ำตาไหลอาบแก้มโดยไม่รู้ตัว  ก่อนที่จะเอ่ยปากถามเรื่องไม่สบายใจของเกสราระหว่างรับประทานอาหารกับครอบครัว  เมื่อธีรธรรมรับทราบแล้ว

            “ เกสไม่ต้องกลัวว่าครอบครัวพี่ธรรมจะไม่เข้าใจอะไรนะ  พ่อพี่ธรรมเองก็มีนักการเมืองเข้าหาไม่น้อย  แต่ครอบครัวเราไม่ชอบยุ่งกับการเมือง ” ธีรธรรมตอบ

            “ บางครั้งเกสนึกอยากจะลาออกจากบริษัทการบินแห่งชาติด้วย  แต่ว่า...คงเป็นไปไม่ได้  จนกว่าเป้าหมายที่เกสวางไว้จะสำเร็จ  ยิ่งคุณพ่อกับคุณแม่อยากให้เกสไปเป็นนักการเมืองด้วยแล้ว  เกสบอกตรง ๆ นะคะว่าไม่ชอบเลยค่ะ  แต่ไม่รู้จะหนียังไง ” ผู้บริหารสาวได้โอกาสปลดปล่อยความคิดของเธอออกมา  โดยมีคนฟังที่ดี  นั่งฟังอย่างไม่ขัด  เห็นใจผู้หญิงตัวเล็กหัวใจแกร่งคนนี้ก็ปานนั้น     

            “ ถ้าเกสไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับการเมืองจริง ๆ พี่ธรรมจะช่วยเกสเอง  ตอนนี้อย่าคิดมาก  มาพูดเรื่องของเราดีกว่า ” ธีรธรรมเชยคางมนของหญิงสาวขึ้น  ระยะห่างแค่เพียงลมหายใจกั้น

            “ เดี๋ยวค่ะ! ” เกสราไม่พูดเปล่า  มือเล็กผลักอกกว้างให้ห่างจากริมฝีปากของเธอ

            “ มีอะไรเหรอเกส? ” คนถามเสียงเข้ม

            “ เกสยังไม่ได้ถามเรื่องดาราที่เป็นข่าวกับพี่ธรรมเลยค่ะ  วันนี้เลขาเกสก็เชียร์ให้เป็นพรีเซนเตอร์ของสายการบินแห่งชาติเหลือเกิน  แต่โทษทีนะคะ  ไม่ผ่านค่ะ ” เกสรามองหน้ากัปตันหนุ่มอย่างเอาเรื่อง

            “ แล้วไง! จีจี้ไม่ได้เป็นก็ไม่เห็นเกี่ยวอะไรกับพี่ธรรมนี่นา  เกสจะไปสนใจเขาทำไม ” ธีรธรรมตอบปนเสียงหัวเราะหึหึในลำคอ

            “ เกี่ยวสิ  กลัวว่าพี่ธรรมจะหลอกเกสนี่คะ ”

            “ หลอกอะไร? ” ธีรธรรมเอนกายหนากดร่างบางลงนอนราบกับพื้นที่นั่งหนานุ่ม  เจ้าของร่างเล็กกลับฮึดสู้  สองมือดันอกนักบินหนุ่มกลับ  สายตาทั้งคู่จ้องกันนิ่ง  แต่ฝ่ายชายกลับยิ้มกว้าง  พยายามเข้าใกล้ริมฝีปากสีชมพูให้ได้

            “ แน่ใจนะคะ  ว่าไม่มีอะไรกันกับ...” เกสรายังพูดไม่ทันจบ  ริมฝีบางของเธอก็โดนจู่โจมโดยหนุ่มหล่อตรงหน้า ความอ่อนโยนผสานกับแรงตัณหาที่กำลังประทุนอกกายของทั้งสองอยู่ขณะนี้  ยากที่จะหยุดอารมณ์วาบหวิวซาบซ่านได้  ในที่สุดธีรธรรมเป็นฝ่ายถอนริมฝีปากออกก่อน  มือหนานุ่มลูบไล้เรียวขาสวยไปมาอย่างเบามือ

            “ พรุ่งนี้ไปนอนคุยกันที่เพ้นท์เฮ้าส์พี่ธรรมนะเกส ”

            “ พี่ธรรมไม่ได้พักที่บ้านหลังนั้นเหรอคะ ” ดอกเตอร์สาวหมายถึงบ้านของตระกูลอมรเลิศสกุลชัย

            “ บ้านพ่อกับแม่ก็พักบ้างถ้าอยากนอนที่นั่น  แต่พี่ธรรมมีพื้นที่ส่วนตัวของตัวเองด้วยนะ  สำหรับอยู่กับคนพิเศษน่ะ  พรุ่งนี้ประชุมกับนักบินยูเนี่ยนเสร็จ  พี่ธรรมจะไปซ้อมดนตรีที่ผับต่อ  แล้วจะกลับมาทำอาหารเย็นให้เกสชิมนะ ตกลงไหม? ”

            “ ถ้าไม่ตกลง  ก็คงโกหกแล้วค่ะ ” หนุ่มสาวหัวเราะกอดกันแน่น

            “ เอาชุดว่ายน้ำไปด้วยนะ หรือถ้าไม่มี  ไม่ต้องใส่ก็ได้  พี่ธรรมชอบ ”

            “ น่าเกลียด! ” เกสราอายจนหน้าแดง  พลางลุกจากที่นั่งเพื่อจะไปสวมรองเท้าเตรียมตัวกลับ  แต่ยังโดนตามมาระรานต่อ  นักบินหนุ่มดึงรั้งร่างสาวสวยให้กลับมานั่งที่เดิม จนเกิดการต่อสู้กันขึ้น  เสียงหัวเราะใสของเกสราปนเสียงร้องซี๊ดซ๊าด  โอดโอยของกัปตันหนุ่ม  ที่โดนทำร้ายร่างกาย  กลับทำให้นักบินหนุ่มไม่ยอมลามือจากเกสรา

            “ พี่ธรรมไปส่งเกสเถอะค่ะ  นี่ก็ตีหนึ่งกว่าแล้วนะคะ ” เกสราขอร้อง

            “ ก็ได้ กลับก็กลับ ” ปากบอกว่ากลับ  แต่ธีรธรรมยังไม่วายขอจูบเกสราอีกยกใหญ่ก่อนลา  ถ้าหากฝ่ายชายขยันป้อนบทเรียนรักแบบนี้   อีกไม่นานผู้หญิงด้อยประสบการณ์อย่างเกสราก็คงจะเก่งไม่แพ้ธีรธรรมเป็นแน่  แล้วคืนนี้จะได้ราตรีสวัสดิ์กันจบตอนไหนล่ะเนี่ย...ในเมื่อฝ่ายชายก็ร้อนฝ่ายหญิงก็แรง...เฮ้อ!  


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

295 ความคิดเห็น

  1. #118 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 10:18

    นิสัยและความคิดเหมือนกันเลยอยู่ด้วยกันคนพวกนี้

    #118
    0
  2. #48 pimpim (@pimpimwall) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 12:43
    นิสัยพอกัน
    #48
    1
    • #48-1 Matana N. (@polski07) (จากตอนที่ 11)
      25 มีนาคม 2561 / 15:57
      ก็คนแบบเดียวนี่นา
      #48-1
  3. #47 satamsomtua (@satamsomtua) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มีนาคม 2561 / 21:14
    ทุ่มเทมากพี่ธรรม
    #47
    2
    • #47-1 Matana N. (@polski07) (จากตอนที่ 11)
      22 มีนาคม 2561 / 06:24
      แน่นอน เรื่องเอาใจ เชื่อใจในฝีมือพี่ธรรม
      #47-1
    • #47-2 Matana N. (@polski07) (จากตอนที่ 11)
      22 มีนาคม 2561 / 06:24
      แน่นอน เรื่องเอาใจ เชื่อใจในฝีมือพี่ธรรม
      #47-2