ด้วยรัก...จากใจ (ลุ้นรัก Part 4)

ตอนที่ 12 : ตอนที่ 12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,094
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 48 ครั้ง
    2 เม.ย. 63

 

            

ตอนที่ 12

 

            ภายในห้องโถงขนาดใหญ่บนชั้นสูงสุดของคอนโดระดับซูเปอร์ลักชัวรี่ย่านสาทร  ซึ่งเป็นที่พำนักส่วนตัวของกัปตันธีรธรรม  ขณะนี้กำลังมีการประชุมของผู้นำนักบินของสายการบินแห่งชาติ  เกี่ยวกับข้อเสนอแนะและข้อต่อรองเกี่ยวกับเงื่อนไขการทำงานที่เรื้อรังมาร่วมปี

            “ ตกลงเอาตามที่ธรรมเสนอก็ได้  ถ้าหากบินไกลใช้กัปตันแค่หนึ่งคน  แต่เพิ่มวันหยุดให้ในต่างแดน  ก็ถือว่าโอเค  แต่เงื่อนไขนี้ถือว่าเป็นการทดลองนะ  ไม่ใช่การแก้ไขปัญหาระยะยาว ” กัปตันพิษณุ วัยห้าสิบต้น ๆ กล่าว

            “ ถ้างั้นพวกเราน่าจะทดลองบินกันก่อนสักสามเดือนละกันว่าไหวไหม? ถ้าไม่ไหวก็ค่อยหาทางแก้ไขกันต่อไป เฮ้อ! ใคร ๆ ต่างก็คิดว่า อาชีพนักบินอย่างเราได้เงินเดือนสูง ทำงานก็น้อย  ขับรถหรู  อยู่บ้านหลังโต  กินอยู่อย่างกับราชา แต่ไม่มีใครพูดถึงมุมมืดที่ซ่อนอยู่ในอาชีพพวกเราเลย ” กัปตันอาวุโสอีกท่านกล่าวพลางหัวเราะ

            “ จริงป๋า  ภาพลักษณ์ข้างนอกน่ะมันดูดี  แต่ถ้าได้ไปนั่งในค็อกพิทดูสิ ความรับผิดชอบของพวกเรามันมากขนาดไหน  เครื่องบินลำละเป็นพันล้าน  ผู้โดยสารและลูกเรือที่ฝากชีวิตไว้กับพวกเราอีกล่ะ  ไหนจะลูกเมียที่คอยอยู่ข้างหลัง  มันอยู่ในความรับผิดชอบของพวกเราทั้งหมด ” นักบินวัยสี่สิบตอนปลายกล่าว

            “ งานทุกอย่างมันมีทั้งด้านสว่างและด้านมืด  คุณเกสราคงเลือกมองแต่ด้านสว่างของอาชีพนักบินก็เป็นได้  ถึงคิดจะอัดงานให้พวกเราเต็มสูบแบบนี้  พี่ยอมรับนะว่าเธอเป็นผู้บริหารที่เก่งและฉลาดมาก  ใช้การต่อรองเพื่อยื้อเวลาหาข้อเสนอใหม่ ๆ มาถกจนกว่าจะหาบทสรุปได้ พี่ล่ะอยากให้เธอไปนั่งในห้องนักบินจริงเชียว จะได้รู้ว่ามันเป็นยังไง? เวลาที่เจอสภาพอากาศแปรปรวนแต่ละที  ใจสั่นขนาดไหน? จะได้เปลี่ยนความคิดบ้าง  อย่างน้อยจะได้รู้ว่า ทำไมนักบินอย่างพวกเราถึงต้องออกมารักษาสิทธิ์กัน  ในเมื่อการบินสากลก็ได้กำหนดเวลาทำงานของนักบินทั่วโลกไว้อย่างชัดเจน ” กัปตันสุเทพ ประธานนักบินยูเนียนกล่าวเสริม

            “ ก็เพราะทุกสายการบินพยายามที่จะแหกกฎเหมือนกันไงล่ะครับป๋า  ถ้าพวกเราไม่มีกฎหมายสากลเกี่ยวกับการบินคุ้มหัว  มีหวังทำงานกันตายไปข้างเลย ” กัปตันพิษณุ นักบินอารมณ์ดีกล่าว

“ ผมคิดว่าคนอย่างคุณเกสราคงศึกษากฎระเบียบการทำงานของนักบินมามากพอสมควร  ถึงได้กล้าที่จะทำแบบนี้  แต่ที่ผมเป็นห่วงก็คือ  วงการการบินตอนนี้มีการแย่งตัวกัปตันและซีเนียร์โคไพลอตกันเยอะมาก  สายการบินแห่งชาติของเราก็โดนดูดไปหลายสิบคนแล้วในช่วงสามเดือนที่ผ่านมา  ยิ่งตอนนี้สายการบินโลว์คอสเปิดตัวขึ้นมาใหม่ราวกับดอกเห็ด  คิดดูสิว่า  สายการบินของชาติจะสะเทือนแค่ไหน?  ถ้าหากกัปตันโดนซื้อตัวไป ” กัปตันสูงวัยกล่าวอย่างเข้าใจสภาวะนักบินขาดแคลน  ซึ่งในที่นี้หมายถึง ตำแหน่งกัปตัน  เพราะเครื่องบินไม่สามารถบินได้ถ้าหากปราศจากนักบินที่มากด้วยประสบการณ์และชั่วโมงที่สูง  หาได้หมายถึงนักบินที่พึ่งจบใหม่ 

“ แต่ป๋าคิดว่าพวกนักบินที่เดินออกไปนั้น คงเห็นยอดเงินที่เสนอให้มากกว่า ไม่เหมือนพวกเราที่พร้อมยืนหยัดอยู่คู่กับสายการบินแห่งชาติอันเป็นที่รักและภาคภูมิใจ ถึงแม้จะเกิดการเปลี่ยนแปลงตามสภาพเศรษฐกิจก็ตาม  พวกเราก็ยังรักองค์กรของพวกเราไม่เสื่อมคลาย ” ประธานสมาพันธ์นักบินกล่าว

“ สายการบินแห่งชาติของเราคือความภาคภูมิใจของคนทั้งประเทศ  พี่เติบโตมาพร้อมกับครอบครัวที่ทำงานรับใช้สายการบินแห่งชาติมาหลายชั่วคน  บอกตรง ๆ นะว่ารักและภูมิใจกับสายการบินแห่งชาติมาก  แต่ก็เข้าใจระบบธุรกิจ  ถ้างั้นพวกเรามาระดมความคิดเพื่อที่จะนำเรื่องนี้ไปเสนอกับดีดีกันดีกว่า ” นักบินอาวุโสกล่าวพร้อมกับส่งเสียงหายใจแรงออกจากปอด

“ ผมเห็นด้วยอย่างยิ่งครับพี่กาน  สรุปเรื่องลดกัปตันเที่ยวบินลองไฟทล์ พวกเราได้ข้อสรุปแล้ว  ต่อไปพวกเรามาคิดหาแนวทางป้องกันนักบินที่กำลังจะก้าวขึ้นมาเป็นกัปตันและซีเนียร์โคไพรอทไม่ให้ออกจากบริษัทกันดีกว่า  ถือว่าช่วยผู้บริหารหาแนวทางแก้ปัญหาละกันนะครับ  สายการบินแห่งชาติของพวกเราต้องกลับมาเป็นสายการบินในฝันของทุกคนให้ได้เหมือนเดิม ” ธีรธรรมกล่าวพร้อมรอยยิ้มที่มุมปาก  กัปตันรุ่นพี่บางคนถึงกับแซวนักบินหนุ่มว่าสนใจผู้บริหารสาวอยู่รึเปล่า?  เพราะทุกครั้งหลังประชุมใกล้จบ  มักจะโน้มน้าวให้กัปตันท่านอื่น  ช่วยคิดหาวิธีการใหม่เพื่อนำไปเสนอผู้บริหารสาวอายุน้อย  กัปตันหนุ่มสุดในห้องโถงถึงกับยิ้มกว้างอย่างปิดไม่มิด  กัปตันรุ่นใหญ่ถึงกับส่งเสียงหยอกล้อชายหนุ่ม

“ เจ๋งมากนะไอ้น้อง สอยให้ได้ล่ะ ” หนึ่งกำลังใจจากรุ่นพี่กล่าวกับธีรธรรม

“ อย่าลืมแจกการ์ดป๋าด้วยนะ ” หลังจากนั้นไม่นานเสียงหัวเราะก็ได้ดังขึ้นลั่นห้องพักสุดหรูบนยอดตึกสูง  ต่างเข้าใจกันดีว่า  ความรักมักเกิดขึ้นได้ในทุกสถานการณ์  ธีรธรรมก็ยังหนุ่มยังแน่น  เกสราก็ยังสาวอยู่  ไม่ผิดนี่นา  ถ้าหากลูกจ้างจะหลงรักผู้บริหารสาวสวย  เมื่อเปรียบเทียบกับนักบินอาวุโสทุกท่านในห้องพักนี้  ต่างก็พบเจอเนื้อคู่ในสายงานที่ตัวเองทำอยู่ทั้งนั้น 

 

 

 

 

 

 เกสรานัดน้องชายให้มาพบที่สำนักงานใหญ่ของสายการบินแห่งชาติ เกริกพลตื่นตาตื่นใจกับห้องทำงานใหม่ของพี่สาวเป็นอย่างมาก  ถึงกับยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาบันทึกภาพประทับใจไว้หลายภาพจากมุมต่าง ๆ ในห้อง  ก่อนจะขอพี่สาวกลับมาถ่ายรูปที่นี่อีกครั้งพร้อมด้วยกล้องถ่ายรูปคู่ใจ  ระหว่างที่สองน้องนั่งรับประทานอาหารเที่ยงกันสองต่อสอง  ถึงแม้ชวินจะขอร่วมวงด้วยก็ตาม  ผู้บริหารสาวกลับปฏิเสธเสียงแข็ง  และขอให้เลขาหนุ่มแจ้งไปยังผู้บริหารที่ดูแลฝ่ายครัวของสายการบิน  ว่าเธอจะเข้าไปตรวจครัวบ่ายนี้  เลขาหนุ่มจำต้องออกจากห้องทำงานผู้บริหารใหญ่ไปด้วยอารมณ์หงุดหงิด  นับวันยิ่งเกลียดตำแหน่งเลขามากยิ่งขึ้น  ได้แต่เฝ้ารอวันที่จะได้นั่งตำแหน่งใหญ่แทนเกสรา

“ นายชวินคนนี้นี่  ทำไมท่าทางดูก้อร่อก้อติกพี่สาวเกริกจัง ” เกริกพลถามยิ้ม ๆ มองหน้านิ่งเรียบ น่ายำเกรงของพี่สาว

“ บ้า! พี่ไม่สนหรอก  ไม่ใช่สเปค ”

“ ตอบอย่างไวเลยนะพี่เกส ใช่สิ  มีแฟนแล้วนี่ ”

“ ก็จริงนี่นา  ถ้าพี่มีแฟนแบบพี่ชวิน  คงรำคาญมาก  แต่เรื่องงานน่ะโอเค  เลิกสนใจเรื่องพี่ชวินได้แล้วเกริก ” เกสรามองอาหารบนโต๊ะที่ธีรธรรมได้สั่งให้เชฟที่ร้านอาหารอีกแห่งส่งมาให้ถึงห้องทำงาน

“ เกริกเห็นด้วยกับพี่เกส  ท่าทางพี่ชวินคุณชายมาก  ถึงคบเป็นเพื่อน  เกริกก็ขอผ่าน  คนแบบนี้คงเรื่องเยอะน่าดู  นิสัยออกผู้หญิงมากด้วย ” สองพี่น้องหัวเราะเสียงดังอย่างเข้าใจกัน  ก่อนจะลงมือรับประทานอาหารเที่ยง  เกสราติดใจขนมจีนน้ำยาแกงเขียวหวานไก่เป็นอย่างมาก  ออกปากชมกับน้องชายนับครั้งไม่ถ้วน   

“ พี่เกสมีแฟนเป็นเจ้าของร้านอาหารนี่เหมาะสมสุด ๆ ละ  เพราะงานครัวทำอะไรไม่เป็นเลยสักอย่าง  กินเป็นอย่างเดียว  ไม่ต้องมาขึงตาใส่เกริกเลย!  ขนาดหอมหัวใหญ่กับหอมแดงยังแยกไม่ออกเลย  อย่างอื่นไม่อยากพูดถึง  บอกได้คำเดียวว่าอาย! ” ผู้เป็นน้องชายกล่าวยิ้ม ๆ ส่วนพี่สาวได้แต่มองค้อน

“ ไม่ต้องมาล้อพี่เลยเกริก  ก็คุณแม่ไม่เคยให้พี่เข้าครัวเลยนี่นา  งานครัวเป็นเรื่องไร้สาระ  บอกว่าเสียเวลาทำอย่างอื่น ” เกริกพลเองก็ไม่ต่างจากพี่สาวมากนัก  ที่รู้จักทำอะไรเป็นเองก็ตอนที่มาเช่าห้องอยู่คนเดียว

“ ว่าแต่พี่เกสนัดเกริกมากินข้าวด้วยมีเรื่องลับเฉพาะอะไรจะคุยด้วยเหรอ? ” หนุ่มผมยาวถามขณะที่ตักอาหารเข้าปาก

“ มีหลายเรื่องน่ะสิ  เรื่องแรกเลย  เย็นนี้เกริกไปที่คอนโดของพี่ธรรมกับพี่นะ ”

“ ได้! ไม่มีปัญหา เรื่องต่อไปว่ามา ”

“ กินข้าวเสร็จแล้ว  ไปซื้อชุดว่ายน้ำให้พี่ด้วย  เอาแบบนี้เลยนะ ” เกสราโชว์แบบที่ต้องการให้น้องชายดู เกริกพลแทบสำลักน้ำแกงเลียง จนพี่สาวต้องวางโทรศัพท์ลง มองหน้าน้องชายอย่างเอาเรื่อง

“ เกริกไปซื้อให้ได้  แต่พี่เกสแน่ใจนะว่าจะกล้าใส่ชุดนี้  ถามจริงเลิกอายแล้วเหรอ? หรือว่า ” หนุ่มเซอร์ถามพลางหัวเราะ  เมื่อก่อนครั้นจะให้เปิดเผยสัดส่วนต่อที่สาธารณะคงยากและคนอย่างเกสราก็ไม่ยอม  แต่นี่กลับอยากสวมชุดว่ายน้ำสุดยอดแห่งความเซ็กซี่ซะงั้นวันนี้

“ ไม่อาย  เพราะพี่ธรรมบอกว่าเป็นสระว่ายน้ำส่วนตัว  จะแก้ผ้าลงสระก็ได้  ไม่มีใครเห็น ” น้องชายได้ยินคำตอบถึงกับพยักพเยิดหน้าหนี  หัวเราะจนตัวงอ  ก่อนจะหันมายิ้มกว้างให้พี่สาวคนสวย

“ จะใส่อ่อยพี่ธรรมใช่ไหมเนี่ย? แหม! มีแฟนแล้วกล้าอวดหุ่นน้าพี่เกส ” เกริกพลมองอาการขวยเขินของเกสราด้วยรอยยิ้มกว้าง  ที่เห็นพี่สาวมีความสุข  โหนกแก้มของผู้บริหารสาวเริ่มแดงเรื่อ  หลบสายตาน้องชาย  ก่อนตอบเสียงใส    

“ ขอพี่ใส่อะไรที่อยากใส่บ้างเถอะเกริก  เก็บกดน่ะ  ทั้งชีวิตพี่มีคุณแม่เป็นคนออกแบบเครื่องแต่งกายให้ทุกอย่าง  ถ้าอยู่กับคนที่พี่สนิทและไว้ใจที่สุด  ก็ขอพี่ใส่อะไรตามใจตัวเองบ้างได้ไหม?  พี่เป็นผู้หญิงนะ  ชอบของสวยของงามเป็นเหมือนผู้หญิงคนอื่นเขาเหมือนกัน  แล้วเกริกยังจะมาว่าพี่อีก ”

“ เกริกก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่นา  แค่ล้อเล่นเฉย ๆ พี่เกสนี่ลึก ๆ แล้วเป็นสาวเซ็กซี่ซ่อนเปรี้ยวปนหวานนะเนี่ย  ดูจากประวัติการดูเสื้อผ้าในเว็บสิ  เปิดไหล่  โชว์อก  สั้นได้ใจเพศผู้มาก  แล้วนี่....” เสียงตีแขนคนพูดดังเปี๊ยะ  โทรศัพท์ส่วนตัวของเกสราถูกดึงกลับจากมือน้องชายจอมกวน

“ ให้ดูแค่ตัวอย่างชุดว่ายน้ำ  เกริกนี่เสียมารยาทมากเลยนะ ”

“ ทำเป็นมีโมโหกับน้อง  พี่เกสอยากแต่งตัวแบบไหนก็แต่งสิ  ใครจะมาว่าอะไร  จะแก่แล้วนะ  หรือว่ากลัวคุณแม่ไม่ปลื้ม ” เกริกพลกล่าวเสียงเยาะ  ใบหน้ายังเต็มไปด้วยรอยยิ้ม  เกสราได้แต่ถอนหายใจ  ยอมรับว่าน้องชายพูดถูก  ถึงแม้จะไกลหูไกลตามารดา  แต่จิตใต้สำนึกของดอกเตอร์สาวยังคงฝังเรื่องที่ผู้เป็นแม่อบรมสั่งสอนมาแน่น  มิเคยลืมเลือน

“ เลิกพูดถึงเรื่องคุณแม่เถอะ เมื่อคืนเกริกไปนอนที่ไหนเหรอ? ถึงไม่กลับห้อง ”

“ ไปนอนกับเพื่อนน่ะ ” เกริกพลตอบ  พลางหลบสายตาพี่สาวจอมสังเกต

“ เพื่อนผู้หญิงหรือผู้ชาย ”

“ ผู้หญิง ”

“...” เกสรามองหน้าน้องชายนิ่ง  พูดไม่ออก

“ อ้าว! นิ่งเลยพี่เกส  ตะลึงอะไร? ” เกริกพลถามปนเสียงหัวเราะ ท่าทางพี่สาวของเขาเหมือนโดนสาปให้เป็นก้อนหิน

“ เพื่อนผู้หญิง  แล้ว...ทำไม...ถึงไปนอนค้างกับเขาได้? มีคนอื่นอยู่ด้วยไหม? ” เกสราถามเสียงตะกุกตะกัก ส่วนพ่อน้องชายกลับหัวเราะราวกับเธอถามคำถามแปลกประหลาด

“ พี่เกสคงไม่รู้จักคำว่า คู่นอนแค่ข้ามคืนสินะ ” เกริกพลอธิบายความหมายที่พูดให้พี่สาวได้รับรู้อย่างละเอียด  ผู้บริหารสาวถึงกับอ้าปากค้าง  ลำดับคำถามที่อยากถามน้องชายแทบไม่ถูก

“ แล้วถ้าแฟนตัวจริงเกริกรู้  เขาจะไม่ว่าเอาเหรอ? ” เกสราถามตรง ๆ

“ ก็ตอนนี้เกริกยังไม่มีใครนี่นา พี่เกสอย่าทำหน้าซีเรียสมากสิ  เรื่องแบบนี้มันเป็นเรื่องของคนสองคน ผู้หญิงเขายินยอม  เกริกก็พร้อมใจ  ต่างคนต่างสมยอม  ประสบสุขตามที่หวัง  แล้วก็จากกัน  จบ! ” เกริกพลตอบพี่สาวราวกับว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องธรรมดามาก  เกสราอ้ำอึ้งอยู่นาน  พลางนึกถึงบุรุษเจ้าของหัวใจดวงน้อย  คงทำตัวไม่ต่างอะไรจากเกริกพลมากนัก  ถึงได้มีข่าวฉาวกับดาราชื่อดัง      

“ แล้วเกริกคิดว่าพี่ธรรมจะเป็นแบบเกริกไหม? ” เกสราถามตามซื่อ  เกริกพลฟังคำถามจากผู้บริหารสายการบินแห่งชาติแล้ว  ถึงกับหัวเราะแทบลงไปนอนกับพื้น

“ ขอตอบตามที่เกริกคิดนะพี่เกส คือ  เรื่องแบบนี้เนี่ยมันเป็นเรื่องธรรมชาติของผู้หญิงกับผู้ชาย  ที่สามารถมีเพศสัมพันธ์กันได้โดยปราศจากความรัก  เกริกขอเรียกว่ามันว่าความใคร่ละกันนะ  ซึ่งเจ้าความใคร่เนี่ย  มันเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา  แต่ถ้าหากว่าวันหนึ่ง  เกริกเจอผู้หญิงที่เกริกรักมาก  เกริกก็ไม่อยากมีความใคร่กับใครละ  นอกจากขอมอบความรักทั้งกายและจิตใจให้กับเจ้าของหัวใจตัวจริง  พี่เกสเข้าใจที่เกริกพูดไหม? ” หนุ่มผมยาวยกมือขึ้นเสยผมแสกกลางให้พ้นหน้า  เกสรายังทำหน้านิ่งครุ่นคิดตามคำบอกกล่าวของน้องชาย  หนุ่มเซอร์สุดหล่อยังสละเวลาอธิบายความหมายที่พี่สาวยังไม่เข้าใจเพิ่มเติม  จนสาวหน้าซื่อพยักหน้าเข้าใจ  ยังมิวายถามคำถามสุดเขินอายกับน้องชายผู้มากประสบการณ์เกี่ยวกับเรื่องเพศสัมพันธ์

“ แล้ว...เกริกคิด...ว่า...พี่ เอ่อ พี่...ควรมีเพศสัมพันธ์แบบลึกซึ้งกับพี่ธรรมเมื่อไหร่ดี? ” เกริกพลมองหน้าพี่สาวนิ่ง  เกสราเองก็เช่นกัน  สบตาน้องชายไม่มีถอย คอยฟังคำตอบอย่างตั้งใจ

“ อย่ามาถามเกริกเลยพี่เกส...ถามใจตัวเองจะดีกว่า  ว่าพร้อมที่จะมีเพศสัมพันธ์แบบลึกซึ้งกับพี่ธรรมแล้วหรือยัง? ถามคนนอกบอกเลยว่า ไม่ได้คำตอบถูกใจคนถามหรอก  พี่สาวเกริกไม่ใช่คนโง่  คิดเองตัดสินใจเองเป็น  เกริกคงไม่ต้องขยายความมากไปกว่านี้แล้วนะพี่เกส ” เกสรายิ้มกว้างให้น้องชาย

“ พี่กลัวว่ามันจะเร็วไป  ถ้าหากมีอะไรลึกซึ้งกับพี่ธรรมตอนนี้  อีกทั้งเราสองคนพึ่งจะเปิดใจคบหากัน  แต่ทุกครั้งที่อยู่ใกล้กับพี่ธรรม  มันก็จะรู้สึก...วูบวาม  อ่อนไหวง่าย กลัวว่า  สักวันพี่คง...” เกสราตอบน้องชายกระท่อนกระแท่น  อาการเอียงอายที่ปรากฏให้เกริกพลเห็นนั้น  เกริกพลถึงกับยิ้มกว้างตามเคย

“ ความรักของพี่เกสครั้งนี้เนี่ย  มันคือความรักที่แท้จริง  ไม่ใช่ความรักแบบวัยรุ่นหรือคนตาบอดในรัก  ที่เพรียกหาความรักโดยไม่รู้จักถูกผิดและความรับผิดชอบ ”

“ พี่ไม่ใช่เด็กแล้วนะเกริก  รู้น่าว่าต้องการความรักแบบไหน ”

“ เรื่องเพศสัมพันธ์  เกริกขอย้ำอีกครั้งนะพี่เกสว่า มันเป็นเรื่องของอารมณ์และจิตใจ  ไม่มีถูกไม่มีผิด  ขึ้นอยู่กับความพึงพอใจของแต่ละคน  พี่เกสรักพี่ธรรม  พี่ธรรมรักพี่เกส  ต่างฝ่ายต่างอยากมอบความรักอันลึกซึ้งให้แกกัน  ก็ย่อมเป็นสิ่งที่ทำได้  อีกทั้งพี่ทั้งสองก็เป็นโสดกันทั้งคู่  ไม่ได้ทำผิดศีลข้อไหน  แต่สำหรับเกริกนะ  ก่อนพี่เกสมีเพศสัมพันธ์กับพี่ธรรมจริง  ก็ควรพาตรวจโรคซะก่อน  ต่อให้พี่ธรรมบอกว่าป้องกันก็ไม่ควรชะล่าใจ  รู้ไหม? ”

“ แน่นอนน้องรัก  ก่อนที่พี่มีอะไรกันกับพี่ธรรมด้วยความรักทั้งกายและใจ  พี่จะต้องพาพี่ธรรมไปตรวจโรคก่อนอย่างแน่นอน  ไม่เชื่อคอยดู...นี่ก็จวนเวลาที่พี่จะต้องออกไปตรวจงานที่แผนกครัวละ  เกริกรีบไปซื้อของให้พี่เลย  แล้วไปเจอกันที่คอนโดพี่ธรรมนะ ” เกสราพูดพลางมองเวลาที่ข้อมือสวยไปด้วย  ก่อนจะลุกเดินไปหยิบบัตรจากกระเป๋าเงินคู่กายให้น้องชายเพื่อนำไปซื้อสินค้าตามที่เธอต้องการ

“ เกริกขอเอารูดซื้อเลนส์กล้องถ่ายรูปด้วยนะพี่เกส ” หนุ่มผมยาวเดินเข้ามาซบบ่าอ้อนพี่สาว ราวกับลูกแมวแสนเชื่อง

“ ตามใจ  อยากได้อะไรเพิ่มก็ซื้อเลย ” เกสราตอบด้วยรอยยิ้มหวาน  เกริกพลรัดร่างบอบบางแน่น  กล่าวขอบคุณพี่จบตบท้ายด้วยการจี้เอว  เกสราหัวเราะดังลั่น  ก่อนจะออกปากไล่น้องชายไปจัดการหาซื้อของให้   เมื่อพ้นร่างของน้องชายไปแล้ว  ผู้บริหารสาวยังยืนกอดอกมองไปยังสนามบิน  รอยยิ้มหวานที่สะท้อนบนแผ่นกระจกหนา  ทำให้เจ้าของร่างบางระหงยิ้มกว้างมากขึ้นกว่าเดิม 

“ พร้อมแล้วใช่ไหมเกสรา ที่จะได้เรียนรู้บทรักแห่งชีวิต ” ดอกเตอร์สาวยิ้มกว้างแทนคำตอบ  พลางนึกถึงรสสวาทที่ฝ่ายชายปรนเปรอให้อย่างวาบหวาม  จากชีวิตที่ผ่านมา เกสราคือผู้ที่ประสบผลสำเร็จทั้งในด้านการเรียน  การงานและที่สำคัญยิ่ง  เกสราคือผู้ที่ประสบผลสำเร็จในชีวิตครอบครัวด้วยเช่นกัน  ผู้บริหารสาวอายุยังน้อย  เดินกอดอก  ยิ้มกว้างกลับมาที่โต๊ะทำงาน สุขใดเล่าจะเท่ากับมีคนรักและเข้าใจในทุกเรื่องอยู่เคียงข้าง  ดอกเตอร์สาวยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เมื่อนึกถึงใบหน้าอันหล่อเหลาของคนที่รักยิ่งในหัวใจ

 

ระหว่างที่ผู้บริหารของสายการบินแห่งชาตินั่งรถประจำตำแหน่งไปยังที่พักของกัปตันธีรธรรม  หญิงสาวนั่งจดบันทึกไอเดียงานที่จะต้องเร่งทำด้วยมือ  หลังจากที่ได้เข้าไปตรวจระบบการบริหารงานที่ห้องครัวใหญ่ของการบิน  ทำให้เกสราพบข้อบกพร่องหลายประการ ไหนจะปัญหาจุกจิกมากมาย  ความไม่โปร่งใสในการสั่งซื้ออาหารและอื่น ๆ ดังนั้นงานของเธอก็คือ  ต้องคิดหาแนวทางที่จะต้องแก้ไข ปรับปรุงและเปลี่ยนแปลงปัญหาการขาดทุนให้เป็นกำไรให้ได้เร็วที่สุด  เท่ากับว่างานใหญ่อีกเรื่องของเกสราก็คือ ต้องจัดการล้างครัวของสายการบินแห่งชาติยกใหญ่  ดอกเตอร์สาวนึกขอบคุณนักบินผู้กุมหัวใจเธอที่พาไปร้านอาหารด้วย ทำให้ได้ความคิดนี้ไปประยุกต์ใช้กับองค์กรใหญ่ที่เธอดูแลอยู่  เสียงเปิดประตูรถคือเสียงเตือนให้ผู้บริหารสาวต้องหยุดเรื่องงานไว้แค่นั้น  เพราะเวลาส่วนตัวของเธอได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว  เมื่อสตรีร่างระหงกำลังจะก้าวเท้าลงจากรถ  สายตาคู่สวยเห็นมือหนานุ่มที่เริ่มคุ้นตา  ยื่นออกมารอให้เธอได้วางมือบางลง  มือที่ว่างเปล่าอีกข้างของชายหนุ่มยื่นมารับกระเป๋าถือของหญิงอันเป็นที่รักมาถือให้  เกสรามัวแต่สนใจงานจนลืมมองข้างทางว่าทิวทัศน์เป็นอย่างไร  จนกระทั่งมาถึงหน้าที่พักสูดหรูบนทำเลทอง  เมื่อหญิงสาวเดินเคียงคู่กับกัปตันหนุ่มเข้าไปยังตัวอาคารที่พักอาศัยสูงชัน  พนักงานทั้งหลายที่ทั้งคู่เดินผ่านต่างยกมือไหว้พร้อมด้วยรอยยิ้มเป็นมิตรและอบอุ่น  พลอยทำให้เกสรายิ้มตามตั้งแต่ลงจากรถ  รู้สึกได้ถึงการต้อนที่เป็นกันเองและตราตรึงใจ ผู้บริหารสายการบินถึงกับเอ่ยปากชมพนักงานของคอนโดกับชายข้างกาย เมื่อธีรธรรมได้ยินเช่นนั้นถึงกับยิ้มกว้าง พลางนึกในใจผู้หญิงคนนี้เป็นคนที่มองอะไรลึกมาก  ก่อนจะเฉลยว่าคอนโดแห่งนี้คือของครอบครัวเขาเอง  และคนที่ทำหน้าที่อบรมพนักงานก็เป็นครูสอนพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินและเจ้าของโรงเรียนสอนบุคลิกภาพ  ทำให้เกสราถึงกับยิ้มกว้างเมื่อรู้คำตอบ  เมื่อประตูอาณาจักรส่วนตัวของกัปตันรูปงามได้ถูกเปิดต้อนรับเกสรา  เท้าทั้งคู่ของหญิงสาวกลับก้าวไม่ออก  สายตามองเข้าไปสำรวจพื้นที่แปลกใหม่ตรงหน้า  ใบหน้ายิ้มอ่อนอย่างสบายใจ  ผู้บริหารสาวมัวแต่ยืนตะลึงให้กับความสวย หรูหราและงดงามของห้องพักตรงหน้า  ธีรธรรมยิ้มกว้างก่อนจะเดินเข้าไปโอบบ่าเล็ก  พาเดินก้าวข้ามธรณีประตูเข้ามาสัมผัสด้านในอย่างใกล้ชิด

“ ที่นี่สวยมากค่ะพี่ธรรม  เกสชอบ  แค่เดินเข้ามาก็รู้สึกหายเหนื่อย  สุขใจอย่างบอกไม่ถูก  รู้สึกว่าที่นี่ทำให้เกสรู้สึกโล่งมาก ” เกสราตอบพลางกวาดตามองจากมุมซ้ายไปขวา  ก่อนจะเลื่อนสายตาตามขั้นบันไดหินอ่อนสีควันบุหรี่ขึ้นไปยังระเบียงลอยฟ้าซึ่งมีประตูให้เห็นไกล ๆ  ธีรธรรมจึงบอกว่าห้องนอนของเขาอยู่ด้านบน  ส่วนห้องนอนอีกสามห้องข้างล่างคือของผู้มาเยือน  ทุกสิ่งอย่างในห้องนี้ได้ถูกคัดสรรและจัดวางได้อย่างลงตัวและมีสไตล์  เฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นและโทนสีเย็นสบายตาบ่งบอกถึงความเป็นตัวตนของเจ้าของห้องได้ดีมากและที่สำคัญ  รสนิยมของเกสราก็คล้าย ๆ กันกับกัปตันสุดหล่อที่ยิ้มไม่หุบตั้งแต่ไปรับเธอจากที่รถ     

“ ชื่นใจจังที่ได้ยินเกสพูดแบบนี้  ห้องนี้ยินดีต้อนรับเกสครับ  คิดซะว่า  ที่นี่คือบ้าน คือพื้นที่ส่วนตัวของเกส  เกสอยากทำอะไร? ไม่ต้องขอพี่ธรรมนะ  เพราะอะไรที่เป็นของพี่ธรรมก็เหมือนเป็นของเกสด้วย  เอาโทรศัพท์มาให้พี่ธรรมหน่อยสิ  ไม่ต้องทำหน้าแบบนั้นเลย! โทรศัพท์เกสเปรียบเสมือนกุญแจเปิดเข้าออกห้องนี้ไง  พี่ธรรมทำให้เห็นอยู่หยก ๆ ว่าเปิดห้องยังไง  ยังจะมาทำหน้าสงสัยอีก ” ธีรธรรมขอจัดการเรื่องส่วนตัวให้เสร็จก่อนที่คนอื่นที่นัดไว้จะมาถึงห้องพักของเขา 

“ จะดีเหรอพี่ธรรม  เกสมีห้องเกริกเป็นที่พักส่วนตัวแล้วนี่คะ ” ผู้บริหารสาวกล่าว  แต่กลับควักเครื่องมือสื่อสารไร้สายในกระเป๋าถือยื่นให้เจ้าของห้อง

“ เพิ่มห้องนี้เข้าไปอีกที่จะเป็นไรไป  แค่เดินเข้ามายังบอกว่าชอบแล้ว  นอนค้างที่นี่สักคืน  แล้วจะรักเลย  ไม่เชื่อคอยดูสิ ” ธีรธรรมรับโทรศัพท์ของสาวงามไปกำแน่น  ส่งยิ้มยั่วยวนให้ดอกเตอร์สาว

“ อะไรนะคะ! จะให้เกสนอนค้างที่นี่คืนนี้งั้นเหรอ  เสื้อผ้าใส่ไปทำงานก็ไม่ได้เตรียมมา  ไหนจะ...” นักบินหนุ่มกอดคอแฟนสาวไปที่โต๊ะอาหารกลางห้อง  ซึ่งได้ถูกจัดเตรียมไว้รอก่อนลงไปรับ 

“ ไม่ต้องพูดมากเลย เดี๋ยวเกริกเอาของใช้ส่วนตัวมาให้ เกสมาเหนื่อย ๆ ดื่มน้ำมะพร้าวหอมเย็น ๆ กับผลไม้ก่อนสิ  นี่แหนมเห็ดฝีมือแม่เอื้อง  ส่วนนี่ก็ขนมขบเคี้ยว  มีแต่ของอร่อย ๆ ทั้งนั้น  เกสกินรองท้องไปก่อน  ทุ่มครึ่งพี่ธรรมถึงจะเริ่มย่างบาบีคิวที่ริมสระว่ายน้ำด้านนอก ” เกสราหุบปากเงียบ  สายตาจ้องไปที่จานของว่างพร้อมกับกลืนน้ำลายลงคอ  ร่างบางค่อย ๆ ย่อกายนั่งลงที่เก้าอี้ตามแรงกดของฝ่ามือหนานุ่ม  ก่อนจะหันไปปลดรหัสโทรศัพท์ให้กับนักบินหนุ่มตามคำสั่ง  พลางนึกหมั่นไส้น้องชายที่ให้ความร่วมมืออย่างดีกับกัปตันหนุ่ม  แต่ก็เอาเถอะอภัยให้  อย่างน้อยเกริกพลก็ยังไปไหนมาไหนกับเธอตลอด

“ น่าอร่อยจังเลยค่ะ  ถ้ารู้ว่ามีแฟนแล้วดีแบบนี้  เกสจะมีนานแล้ว  แต่ขอเข้าห้องน้ำก่อนได้ไหมคะพี่ธรรม  จะได้ล้างมือด้วย ”

“ ขอโทษนะเกส  แฟนดี ๆ แบบพี่ธรรมหายากนะจะบอกให้  ไม่ใช่แค่รักอย่างเดียวแล้วพอ  แต่ผู้ชายนี้เอาใจใส่ ดูแลในทุกเรื่องไม่ห่างด้วยนะ  เกสรับรักผู้ชายคนนี้แล้ว  ก็ต้องรักไปจนตายจากกันไปข้างเลยนะ  ถึงจะเรียกว่าจบชีวิตคู่ของเรา ”

“ โอ๊ยขำ! ฉี่เกสจะราดอยู่แล้วนะพี่ธรรม   ห้องน้ำไปทางไหนคะ ” ดอกเตอร์สาวอายจนหน้าเปลี่ยนสี  หัวเราะแก้เขิน  เจ้าของห้องจึงรีบพาไปทันที  แต่โดนไล่ให้ออกจากห้องน้ำ  ธีรธรรมหัวเราะชอบใจที่แกล้งสาวสวยได้  ก่อนจะเดินไปนั่งลงที่หน้าจอคอมบนโต๊ะทำงาน  เพื่อจัดการให้โทรศัพท์มือถือของเกสรา  ซึ่งเปรียบเสมือนกุญแจดิจิตอลสามารถผ่านเข้าออกห้องพักส่วนตัวของเขาได้  ระหว่างที่ธีรธรรมกำลังทำรายการเพิ่มข้อมูลคนที่สามารถเข้าห้องเขาได้  ผู้บริหารสาวสนทนาเรื่องที่ไปตรวจห้องครัวของสายการบินใหญ่ให้คนรักฟังพร้อมกับรับประทานของว่างไปด้วยอย่างเอร็ดอร่อย  

“ พี่ธรรมขอออกความเห็นในฐานะเจ้าของร้านอาหารนะ  ถ้าเกสสามารถลดการสูญเสียของวัตถุดิบในครัวได้  ควบคุมการตรวจรับและจัดซื้อปริมาณของที่ต้องการใช้ตามจริงอย่างเข้มงวด  วิธีนี้ก็จะช่วยให้พอมีกำไรเพิ่มได้ระดับหนึ่ง ” ถึงแม้ปากจะสนทนาพาทีกับสาวร่วมห้อง สายตานักบินขอแอบสำรวจหน้าจอโทรศัพท์มือถือของผู้บริหารสาวอย่างถือวิสาสะก่อนคืนให้เจ้าของตัวจริง  จนได้รู้ว่าเกสราใช้นามว่าอะไรของระบบอินสตาแกรมและที่เด็ดไปกว่านั้น  แฟนสาวของกัปตันหนุ่มได้กดติดตามและได้เข้ามากดชื่นชอบรูปของเขาด้วยเป็นร้อยรูป  ธีรธรรมจำชื่อนี้ได้แม่น  อยากจะหัวเราะเสียงดังแต่ก็กลัวไก่ตื่น  เมื่อชายหนุ่มเสร็จธุระหน้าจอคอมแล้ว  จึงเดินกลับมานั่งที่โต๊ะอาหารขนาดใหญ่เพื่อร่วมพูดคุยกับเกสราตามปกติ

“ คงจริงอย่างที่พี่ธรรมพูดค่ะ  วันนี้เกสเดินตรวจเกือบละเอียดเลยก็ว่าได้  มีเรื่องสงสัยหลายอย่าง  แต่ถามคำถามอะไรกับผู้อำนวยการฝ่ายครัวการบิน  ก็โยนไปให้ลูกน้องตอบแทนบ่อย ๆ จนเกสชักสงสัยแล้วว่า  ผู้อำนวยการฝ่ายครัวทำหน้าที่อะไรบ้าง? ถามอะไรก็อ้ำอึ้ง  ตอบคำถามไม่ค่อยตรงประเด็น ”

“ ง่าย ๆ เลยก็คือ  ท่านผู้อำนวยการอาจจะสนใจงานไม่มากพอ  พอเจอคำถามง่าย ๆ ของเกสเข้าให้  เลยประหม่า  กลัวตอบผิด ก็เลยโยนให้ลูกน้องตอบแทนดีกว่า  เผื่อตอบผิด  ลูกน้องก็รับโทษไป  นายใหญ่ก็รอดไงล่ะ ” ธีรธรรมตอบพลางยิ้มกว้างอย่างรู้ทัน  ผู้บริหารสาวนั่งฟังและครุ่นคิดอยู่ครู่  ก่อนเอ่ยกับนักบินหนุ่ม

“ หรือว่า  ถึงเวลาแล้วที่เกสควรแยกงานแผนกใหญ่ ๆ ให้ออกไปบริหารงานตัวเองคะพี่ธรรม? ”

แยก เกสหมายถึง จะแยกเป็นบริษัทลูกหม้อของบริษัทการบินแห่งชาติงั้นเหรอ? ” นักบินหนุ่มถาม  นึกเห็นด้วยกับวิธีนี้  ถึงแม้ธีรธรรมไม่ได้เรียนจบด้านการบริหารธุรกิจโดยตรง  แต่ก็พอเข้าใจ

“ ใช่ค่ะ  อย่างน้อยการบริหารงานจะได้เปลี่ยนไป  ความกระตือรือร้นในการทำงานจะได้เพิ่มมากขึ้น  ตัวผู้บริหารเองก็จะได้ตั้งใจทำงานอย่างเต็มความสามารถ ถ้าทำได้ก็ไปต่อ แต่ถ้าทำงานไม่รอดก็ต้องให้โอกาสคนอื่นเข้ามาแทน ” ผู้บริหารสาวมองหน้าคนรักยิ้ม ๆ อย่างผู้ประสบชัยชนะ  กัปตันหนุ่มตั้งใจฟังเรื่องของผู้บริหารสาวที่กำลังเสนอความคิดอันชาญฉลาดและน่าทึ่ง  สมกับตำแหน่งแม่ทัพการบินแห่งชาติ  เกสรากำลังเล่าถึงแผนการการสร้างรายได้ให้กับองค์กรอย่างไม่เอารัดเอาเปรียบใครคร่าว ๆ  มือหนานุ่มเอื้อมไปคว้ามือเล็กบอบบางขึ้นมากุมและสูดดมเป็นระยะ  จากที่เกสราเป็นฝ่ายตักอาหารเข้าปากเอง  กลับกลายเป็นฝ่ายชายที่เป็นคนตักอาหารป้อนเข้าปากแทน  บทสนทนาเรื่องงานนอกเวลากับคนของหัวใจทำให้ดอกเตอร์สาวได้ไอเดียดี ๆ น่านำไปคิดต่อมากมาย  พื้นที่บนใบหน้าของคนกำลังมีความรักเต็มเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มหวาน  ลำแขนซ้ายที่แข็งแรงกว่าเกสราตั้งฉากกับพื้นหินอ่อนสีดำเทาของโต๊ะอาหาร  ปลายนิ้วมือทั้งสี่เชยปลายคางมน  ส่วนปลายนิ้วหัวแม่มือลูบไร้ริมฝีปากรูปกระจับเคลือบด้วยสีชมพูอ่อนอย่างแผ่วเบา  ในเงาตาของคนทั้งคู่ต่างมีภาพของกันและกันปรากฏอยู่อย่างเด่นชัด  มือบอบบางข้างซ้ายของผู้บริหารสาวอยู่ในอุ้งมือขวาอันแสนอบอุ่นของหนุ่มนักบิน  มือซ้ายอ่อนนุ่มยกขึ้นสัมผัสผิวหน้าด้านซ้ายของชายหนุ่มอย่างแผ่วเบา ริมฝีปากหนาเลื่อนเข้าไปจรดหน้าผากมน  ก่อนเอ่ย  

“ พี่ธรรมสนับสนุนความคิดของเกสทุกอย่าง  แต่...อย่าลืมว่า  เวลาส่วนตัวของเรา พี่ธรรมอยากให้เราคุยเรื่องของเราด้วยนะ ” กัปตันหนุ่มบอกเสียงเรียบแต่ทำไมคนฟังถึงกับเกรงใจยังไงก็ไม่รู้

“ พี่ธรรมเป็นผู้ชายที่เกสคุยด้วยแล้วได้ทั้งความสุข  สนุกและความคิด  ก็ไหนบอกว่าเราคุยกันได้ทุกเรื่องนี่คะ  เกสก็เลยคุยสิ  คราวหน้าพี่ธรรมก็เตือนด้วยละกันค่ะ ” นักบินหนุ่มยิ้มกว้างให้กับความเฉไฉสไตล์น่ารักแบบเกสรา

“ ย้อนได้น่ารักมากนะเราน่ะ  พี่ธรรมรู้ว่าเกสคือผู้นำ  คิดอะไรเด็ด ๆ ออกก็ต้องนำเสนอ  พี่ธรรมซะอีกยังคิดไม่ทันเกสเลย  สมแล้วที่เป็นผู้บริหารใหญ่ขององค์กรระดับชาติ  พี่ธรรมภูมิใจในตัวเกสมากนะครับ ” เกสรายิ้มกว้างจนสุดความยืดหยุ่นบนใบหน้า  แววตาสดใสส่งยิ้มให้คนในดวงตา

“ ก็เพราะเกสเป็นผู้บริหารนี่ล่ะค่ะ  ถึงหยุดคิดไม่ได้  และที่สำคัญคิดอะไรไม่ได้  คิดอะไรไม่ออก  ก็ต้องยิ่งพยายามคิดให้ได้  คิดให้ออกเร็ว ๆ เพื่อผลประโยชน์สูงสุดขององค์กรค่ะ ” เกสรากล่าวเสียงหวานแต่แฝงความน่าชื่นชมในความคิด

“ พี่ธรรมขอพูดในฐานะพนักงานของบริษัทการบินแห่งชาติต่อหน้าผู้บริหารสาวสวยคนนี้นะครับว่า  ดีใจที่ได้วีรสตรีอย่างเกสมาเป็นผู้นำทัพนกเหล็กทวงบัลลังก์สายการบินดีเด่นคืน  เกสเป็นผู้หญิงที่มีวิสัยทัศน์กว้างมากในขณะเดียวกัน  เกสก็มีความเด็ดเดี่ยวสมกับคนเป็นผู้นำในตัว ” ธีรธรรมกล่าวจบ  คนถูกชมยิ้มค้างไม่รู้จะหุบลงได้อย่างไร 

“ เกสคงเกิดมาเพื่อทำงานแบบนี้หรือเปล่าคะพี่ธรรม ” ในที่สุดสาวหน้าบึ้งตึงในสายตาธีรธรรมเมื่อก่อน ได้ส่งเสียงหัวเราะสดใสดังทั่วห้อง  พลอยทำให้กัปตันรูปงามหัวเราะตาม  เมื่อสิ้นเสียงหัวเราะของทั้งคู่  การสนทนาจึงเปลี่ยนมาเป็นเรื่องขนมขบเคี้ยวบนจานแทน ต่างคนต่างป้อนอาหารให้แก่กัน  หยอกล้อ  หัวเราะยากที่จะหยุดได้ ดอกเตอร์สาวผู้ไม่ประสาเรื่องความรู้รอบตัว เอ่ยปากถามนักบินเกี่ยวกับชื่อขนมอร่อยหลายอย่างที่ได้ลิ้มลองไปแล้ว  ถึงกับปิ้งไอเดียใหม่จนธีรธรรมต้องส่ายหัว  คุยกับนักธุรกิจก็ไม่พ้นเรื่องธุรกิจ ไม่ว่าจะพูดเรื่องอะไรออกไป เกสราจับไปโยงกับบริษัทการบินแห่งชาติเสียทั้งหมด  ผู้บริหารสาวได้แต่หัวเราะให้กับอาการเพลียใจของชายเจ้าของหัวใจดวงน้อย 

“ ถ้าคุยกับพี่ธรรมแล้วไอเดียเกสบรรเจิดขนาดนี้  เวลาพี่ธรรมไปบินจะไม่เหงาแย่เหรอ ”

“ คงเหงามากค่ะ  แล้วไงล่ะคะ? ” คนถามนึกใจหาย  ถ้าหากชายตรงหน้าต้องเดินทางไกล

“ ไม่มีอะไร  ก็แค่อยากชวนไปบินด้วยกันไงล่ะ  ไปตรวจห้องครัวแล้ว  ไม่อยากไปตรวจงานห้องนักบินเวลาบินจริงด้วยเหรอครับดีดี  จะได้รู้ว่า  กัปตันเขาทำงานกันเครียดขนาดไหน?  ดีดีมีแฟนเป็นกัปตันไม่ใช่เหรอครับ ” นักบินหนุ่มบีบแก้มสาวตรงหน้าอย่างเบามือ  เกสรายิ้มกว้างโชว์ฟันขาวสะอาด

“ จะชวนเกสบินไปไหนด้วยคะพี่ธรรม ”

“ ไปสิงคโปร์  คืนวันมะรืนน่ะ  พี่ธรรมมีไลน์เช็ก  แล้วค้างที่นั่นหนึ่งคืน  กลับเที่ยง  ดีดีต้องไปนะครับ  ถือว่าไปศึกษาหาข้อมูลทั้งภาคพื้นดินและภาคอากาศไงล่ะ ” ธีรธรรมไม่พูดเปล่า  ยกวงแขนโอบร่างบาง  ส่งสายตาเว้าวอน  หญิงงามในอ้อมแขนหรือจะขัดใจตัวเองได้  ในเมื่อเป็นความต้องการของหัวใจ  เหตุไฉนต้องปฏิเสธด้วยเล่า  แล้วไลน์เช็กของนักบินคืออะไร? เกสราก็ยังไม่รู้ละเอียด

“ กล้าชวน  ก็กล้าไปค่ะ  ถือว่าดีดีลงสนามตรวจสอบการทำงานของนักบินด้วยละกัน ” เกสราพูดจบ  ถึงกับหัวเราะให้กับตัวเอง  ตั้งแต่เข้ามาทำงานที่บริษัทการบินแห่งชาติ  นอกจากเคยไปดูงานที่โรงซ่อมบำรุงที่แผนกช่างแล้ว  ผู้นำสายการบินหญิงยังไม่เคยได้สัมผัสงานของกัปตันจริง ๆ ซะที  ถึงแม้จะเดินทางไปต่างประเทศเพื่อทำงาน  แต่ก็ไม่เคยคิดที่จะเข้าไปชมห้องนักบินจริงสักครั้ง  ทั้ง ๆ ที่เธอมีสิทธิ์ที่จะทำได้  ธีรธรรมดีใจแทบจะกระโดดหัวชนเพดาน  รีบบอกแฟนสาวทันทีว่าจะจองที่พักและร้านอาหารเอง  จะได้เป็นการดินเนอร์อย่างเป็นทางการครั้งแรกหลังจากที่หัวใจประกาศบอกรักซึ่งกันและกัน  ผู้บริหารสาวสวยบอกว่าจะชวนน้องชายไปด้วย  กัปตันหนุ่มหุบยิ้มแทบไม่ทัน  จากที่หน้าตายิ้มระรื่นเปลี่ยนมาเป็นนิ่งเรียบ  เป็นทีของดอกเตอร์สาวหัวเราะตัวงอด้วยความขบขันให้กับอาการเซ็งกะทันหัน  ธีรธรรมลุกจากเก้าอี้ที่นั่งอยู่เดินเข้าประชิดร่างเจ้าของเสียงหัวเราะสดใส  หลังจากนั้นเสียงกรีดร้องปนเสียงหัวเราะของทั้งคู่ได้ดังขึ้น  เกสราร้องขอให้ธีรธรรมหยุดการหยอกล้อน่าหวาดเสียวอย่างที่ทำอยู่ในขณะนี้  แต่ชายหนุ่มกลับไม่สนใจ กลับระรานหญิงสาวหนักขึ้น  หนักขึ้นเรื่อย ๆ จนร่างบอบบางหายใจแทบไม่ทั่วท้อง  ดีที่ได้เสียงออดหน้าห้องดังขึ้นและคนที่มาถึง   ไม่ใช่ใครที่ไหน? เกริกพลนั่นเอง  หนุ่มผมยาวมือหนึ่งลากกระเป๋าเดินทางขนาดกลาง  มืออีกข้างและสองบ่าสะพายถุงสัมภาระพะรุงพะรัง  ซึ่งบรรจุของใช้ส่วนตัวของเขาและพี่สาว  ที่ขาดไม่ได้ก็คือ  เครื่องมิกซ์เพลงเครื่องใหม่ล่าสุดและกล้องถ่ายภาพพร้อมเลนส์ขนาดต่าง ๆ สำหรับนักถ่ายภาพมืออาชีพ  ที่หนุ่มผมยาวเตรียมมาเพื่อถ่ายภาพวิวเมืองยามราตรีจากที่สูง  หลังจากนั้นไม่นาน  บรรดาพี่น้องของกัปตันเจ้าของห้องก็มาถึง  เกสราหันไปทางต้นเสียงโหวกเหวกโวยวาย  ที่ดังมาจากทางเข้าห้องพัก  นั่นรัตนาภรณ์เธอรู้จักและดีใจที่ได้เจอกันอีกครั้ง  ส่วนชายหนุ่มหน้าตาดีที่เดินกอดคอสาวสวยเข้ามานั่นคือใคร ? ท่าทางคงสนิทกับครูสอนเต้นมาก   ฟังจากคำพูดคำจาที่สนทนากัน

“ นี่กัปตันนฤดล หรือเรียกว่าดลเฉย ๆ ก็ได้ เป็นน้องชายพี่ธรรม  ส่วนสาวสวยคนนี้เป็นแฟนดล  ชื่อปานฤทัยหรือจะเรียกสั้น ๆ ว่าปานก็ได้  ส่วนพี่โบอิ้งกับแพน  รู้จักกันแล้ว  เหลือแต่น้องฟ้า  จะตามมาสมทบหลังจากแลนด์แล้ว  ไม่น่าจะเกินสามทุ่ม ” ธีรธรรมกล่าวแนะนำสมาชิกใหม่ให้เกสราและเกริกพลได้รู้จัก  หลังจากทักทายกันเสร็จเรียบร้อย  เกสราเดินตามเจ้าของบ้านไปยังห้องพักส่วนตัวของชายหนุ่ม  ซึ่งคืนนี้จะเป็นที่หลับนอนของเธอ  ส่วนธีรธรรมนั้นจะลงมานอนข้างล่างกับเกริกพล  ผู้บริหารสาวเหนื่อยจะโต้เถียงเรื่องไร้สาระ  จึงตอบตกลงแล้วเปลี่ยนจากชุดทำงานเป็นชุดว่ายน้ำสุดเซ็กซี่ทันที  หยิบเสื้อยืดขึ้นมาสวมทับแล้วเดินออกไปพูดคุยกับคนข้างล่าง  บรรยากาศยามพลบค่ำเวลานี้  ช่างสวยงามเกินคำบรรยาย ความรู้สึกอ่อนละมุนแปลกใหม่ที่เกสราได้สัมผัสตั้งแต่เริ่มคบกับธีรธรรมนับวันยิ่งอยากใกล้ชิดกันมากขึ้น    ถึงแม้แต่ละวันจะเจอกันเป็นช่วงเวลาสั้น ๆ ก็ตามที  ผู้บริหารสาวเริ่มรู้สึกว่าหลังจากที่หมดเวลาทำงาน  ก็อยากกลับมาหาชายคนรักทันที  นี่คือสิ่งที่เปลี่ยนแปลงอย่างเห็นได้ชัด  เกสราประทับใจและชื่นชอบมากที่คนในครอบครัวมานั่งทำกิจกรรมร่วมกันทุกวัน  รู้สึกสนุกและคลายเครียดได้มาก  เมื่อสามสาวสวยจากต่างอาชีพ  ซึ่งกำลังแช่ตัวอยู่ในสระว่ายน้ำ  ส่งเสียงพูดคุยผสานเสียงหัวเราะคิกคักพร้อมด้วยเครื่องดื่มมึนเมาในมือระหว่างรอฝ่ายชายเตรียมอาหารเย็น  เสียงหัวเราะใสแจ๋วของสาวงามทั้งสามดังขึ้นเป็นระยะ  จนฝ่ายชายชักสงสัย 

“ อยากรู้จังว่าพวกผู้หญิงในสระว่ายน้ำกำลังคุยเรื่องอะไรกันอยู่  ท่าทางจะสนุกไม่น้อยนะเนี่ย  ดูเกสสิ  จากผู้หญิงนิ่งเงียบ  ตอนนี้กลับหัวเราะดังกว่าแพนกับปานซะอีก  ไม่รู้ใครคุยเรื่องอะไรถูกใจ ” ธีรธรรมกล่าวขึ้น  พลางหันหน้าไปทางผู้บริหารสาวสุดที่รักด้วยรอยยิ้มกว้าง  พึงพอใจมากที่เห็นเกสราหัวเราะและยิ้มได้  เกริกพลเองก็รู้สึกดีไม่ต่างจากนักบินหนุ่มนัก  ภาพที่เขาบันทึกลงกล้องตั้งแต่เริ่มกดชัตเตอร์  นอกจากรูปวิวที่สวยงามแล้ว  มากกว่าครึ่งของเมมโมรี่ในกล้องก็คือรูปพี่สาวของเขาในอิริยาบถต่าง ๆ ทั้งภาพเดี่ยวและภาพคู่กับหนุ่มเจ้าของหัวใจ 

“ ดลคิดว่าแพนในฐานะสะใภ้ใหญ่คงเผาพวกเราให้ว่าที่สะใภ้ใหม่ฟังอยู่ล่ะมั้ง ” นายแพทย์กัปตันนฤดลกล่าวพลางหัวเราะเสียงดัง  มืออีกข้างหยิบเนื้อย่างชั้นดีที่กำลังหั่นอยู่เข้าปาก  เคี้ยวตุ้ย ๆ ชายหนุ่มทั้งสี่ต่างพากันหัวเราะชอบใจ

“ ผู้หญิงกับเรื่องนินทาเป็นของคู่กัน  แต่ที่แน่ ๆ คนที่ถูกกล่าวถึงคงเป็นพวกเรานี่แหละ  ไม่งั้นคงไม่หัวเราะอารมณ์ดีแบบนี้ ” นครินทร์ซึ่งเป็นพี่ใหญ่สุดกล่าวกับน้องชาย

“ ไม่รู้พี่สะใภ้ใหญ่สุดซ่ากำลังถ่ายทอดวิชาพื้นฐานอะไรให้น้องสะใภ้แสนซื่อกันบ้าง ” ธีรธรรมกล่าวติดตลก  ก่อนจะยกขวดเครื่องดื่มผสมแอลกอฮอล์ขึ้นชนกันพร้อมเสียงเฮดังลั่นสนั่น  จนฝ่ายหญิงหันมามอง  และเดินขึ้นจากสระน้ำทีละคน  เพราะเห็นอาหารกำลังลำเลียงขึ้นโต๊ะ  หลังจากที่ทุกคนนั่งลงบนเก้าอี้ไม่ทันร้อนก้น  นักบินหญิงรูปงามก็เดินเข้าสมทบ  สำหรับอาหารค่ำมื้อนี้  กัปตันหนุ่มได้หมักเนื้อสูตรที่คิดค้นขึ้นเองหลายสูตร  พร้อมเนื้อสเต๊กชั้นเยี่ยมจากหลากประเทศที่หอบหิ้วมาด้วยทุกครั้ง  เพื่อค้นหาเมนูใหม่ของร้านอาหาร  โดยให้น้อง ๆ และแฟนสาวเป็นคนช่วยติแนะ

“ เนื้อจากออสเตรเลียอร่อยสุดค่ะพี่ธรรม  เกสชอบกลิ่นหอมของใบไม้ทอดมาก  แปลกดี  มันทำให้เนื้อย่างใหม่ที่หอมเครื่องหมักอยู่แล้ว  หอมยิ่งขึ้น  แต่รสชาติแบบนี้สำหรับเกสถือว่ายังไม่เข้มข้นพอ  บอกไม่ถูกว่า  เน้นคนไทยหรือต่างชาติกินน่ะค่ะ ” ธีรธรรมและหลายคนก็เห็นด้วยกับเกสรา  แต่ที่น้องชายและกัปตันหนุ่มหัวเราะคนออกความเห็นก็คือ หญิงสาวไม่รู้ว่าใบไม้บนจานสเต๊กนั้นคือใบกะเพราทอด  ทำเอาเจ้าตัวงอนก่อนจะเปลี่ยนเป็นเสียงหัวเราะ  เพราะเกสรายอมรับว่าไม่มีความรู้ด้านพืชผักจริง ๆ เจ้าของสูตรชิมสูตรที่ถูกเลือกโดยแฟนสาวอีกครั้งและเห็นด้วยกับคนวิจารณ์  ก่อนจะขอความเห็นจากทุกคนบนโต๊ะว่าควรเพิ่มและเติมอะไรลงไป  แต่ก็ยังไม่ได้ข้อสรุปแน่ชัด  ได้แต่นัดหมายรวมตัวกันใหม่  เพราะเจ้าของร้านอาหารจะขอแก้มืออีกครั้ง 

“ เกสไม่รู้ว่าพี่ธรรมเอาเวลาไหนมาเตรียมอาหารอร่อย ๆ ให้ทุกคนกิน  ทั้ง ๆ ที่ตัวเองก็มีงานต้องทำเหมือนกัน  ไหนจะซ้อมดนตรีอีก ” ผู้บริหารสาวถามคนรักระหว่างช่วยกันเก็บจานอาหารสกปรกบนโต๊ะวางไว้อีกมุม  ขณะที่มองนฤดล ปานฤทัยและเกริกพล กำลังรื้อตาข่ายออกมากางกั้นครึ่งของสระว่ายน้ำเตรียมเล่นวอลเลย์บอลในน้ำกันต่อ        เจ้าของที่พักเดินนำสาวงามไปชมวิวเมืองอีกมุมของยอดตึกสูง  ก่อนจะยื่นแก้วเครื่องดื่มให้หญิงสาว  ทั้งคู่หยุดยืนอยู่ที่ขอบกั้นสูง

“ ถ้าพี่ธรรมคิดจะทำอะไรเพื่อคนที่รักแล้ว  เรื่องเวลาน่ะหาได้เสมอ  เกสรู้สึกยังไงบ้าง? ชอบคืนนี้ไหม? ” นักบินหนุ่มถามเสียงนุ่ม  ผู้บริหารสาวยิ้มกว้าง  ยกแก้วเครื่องดื่มขึ้นจิบอย่างสบายใจ  ก่อนหันมาตอบคนถาม

“ เกสชอบคืนนี้ที่สุดเลยค่ะ  อยากให้มีเวลาดี ๆ แบบนี้ทุกคืนเลย ”

“ แน่นอนที่รัก  เราจะมีเวลาดี ๆ แบบนี้ด้วยกันตลอดไป ” มือหนานุ่มของธีรธรรมกุมมือบอบบางแน่น  ก่อนจะยกขึ้นจรดริมฝีปาก

“ ขอบคุณมากนะคะ  ที่แบ่งปันพื้นที่ส่วนตัวกับเกส  คงไม่มีที่ไหนอีกแล้วที่จะทำให้เกสรู้สึกถึงความสุขและอบอุ่นเท่าที่นี่ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กับคนพิเศษอย่างพี่ธรรม ” คนฟังยิ้มกว้าง  วางแก้วเครื่องดื่มในมือลงบนขอบปูนหนา  ก่อนจะเดินเข้าไปโอบรอบร่างบอบบางทางด้านหลังด้วยวงแขนอันแสนอบอุ่น

“ พี่ธรรมดีใจมากที่เกสรู้สึกแบบนี้ ” ร่างของหนุ่มสาวที่โอบกอดคลอเคลียราวกับร่างเดียวกัน  ชมวิวเมืองในคืนที่ท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาว  บรรยากาศกำลังดี  สายลมที่พัดไหวรอบกายช่วยระบายความร้อนได้ดี  หญิงสาวที่อยู่ในอ้อมกอดของชายหนุ่ม  ตั้งใจฟังเสียงที่เปล่งเป็นทำนองเสนาะหู  สายตาทอดมองไปยังท้องฟ้ากว้างยามราตรี   

“......เธอเพียงคนเดียวและเพียงเธอที่ต้องการ  ฉันจะทำทุกทุกอย่างด้วยวิญญาณและหัวใจ  นั่นคือฉันจะรักเธอไม่ว่าเป็นเมื่อไหร่  สถานใด  ทั้งหัวใจฉันมีเพียงเธอ

......เธอเพียงคนเดียวและเพียงเธอที่เฝ้ารอ  ฉันจะขอภาวนาต่อหน้าฟ้าอันแสนไกล  นั่นคือฉันจะรักเธอ  ไม่ว่าเป็นเมื่อไหร่ สถานใด ทั้งหัวใจฉัน...มีเพียงเธอคนเดียว....” 

            หยาดน้ำใสที่ไหลผ่านแก้มนวลเนียน หลังจากที่ได้ยินเสียงเพลงอันแสนไพเราะจากฝ่ายชาย  เธอเองก็ขอสัญญากับเจ้าของหัวใจต่อหน้าพระจันทร์สีสวย  ว่าจะรักผู้ชายคนนี้ด้วยความรักทั้งหมดที่มี...จากใจ









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 48 ครั้ง

295 ความคิดเห็น

  1. #119 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 10:23

    เกสมีเปิดไอจีส่องพี่ธรรมบ้างแล้ว

    #119
    0
  2. #55 dawbaba (@dawbaba) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 21:25
    เอาอีกๆๆค่ะ กำลังสนุกเลย ไรท์จ้า สู้ๆนะคะ
    #55
    1
    • #55-1 Matana N. (@polski07) (จากตอนที่ 12)
      25 มีนาคม 2561 / 21:53
      รับทราบค่ะ กำลังจะปั่นเพิ่มแล้วน้า....นั่ง นอน กิน รอแม่แปปนะ 5555
      #55-1
  3. #54 pimpim (@pimpimwall) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 21:23
    สู้ๆ ค่าาา...รอต่อนะคะ
    #54
    1
    • #54-1 Matana N. (@polski07) (จากตอนที่ 12)
      25 มีนาคม 2561 / 21:52
      ขอบคุณมากค่ะ ที่เป็นกำลังใจให้กันเสมอมา
      #54-1
  4. #51 Lazyfatcat (@Lazyfatcat) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 20:00
    รออ่านตอนต่อไปนะคะ สู้ๆ ค่ะ
    #51
    1
    • #51-1 Matana N. (@polski07) (จากตอนที่ 12)
      25 มีนาคม 2561 / 21:50
      ขอบคุณมากค่ะ มีกำลังใจขึ้นโข 555
      #51-1
  5. #50 satamsomtua (@satamsomtua) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 17:44
    สู้ๆค่ะไรท์
    #50
    1
    • #50-1 Matana N. (@polski07) (จากตอนที่ 12)
      25 มีนาคม 2561 / 21:49
      ขอบคุณมากนะคะ...เลิฟจังเลย
      #50-1