ข้างห้อง - MR. 305 [สนพ. Bookish House Publishing ]

ตอนที่ 6 : 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,622
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 821 ครั้ง
    22 ต.ค. 62

˗ˏˋ 𝐯𝐪𝐥𝐤𝐲𝐫𝐢𝐞 𝚒𝚜 𝚝𝚢𝚙𝚒𝚗𝚐 ˎˊ˗

MR.305  EP.6

พี่บาร์ กินปะ

โหมึงซื้ออะไรมาเยอะแยะเนี่ยพี่บาร์พูดหลังจากที่เห็นว่าผมหิ้วถุงเซเว่นใบโตประจำเช้าวันนี้มาออฟฟิศ ยอมรับเลยว่าตอนตื่นเช้าแล้วออกมาเจอไอ้ถุงนี่ ผมตกใจมาก ปกติของในถุงจะมีแค่ประมาณวันละสองถึงสามอย่าง แต่วันนี้มันล่อมาเกือบสิบอย่าง ทั้งขนมปัง ช็อกโกแลต ลูกอม นม น้ำผลไม้ เยอะมากกก...

เอาไปเลย ผมไม่ได้ซื้อเอง

แล้วใครซื้อให้มึง อ้ะๆ...นี่มึงมีสาวมาชอบเหรอวะพี่บาร์ตีหน้าใส่ทันที

เอ้า ขอโทษ ก็กูหล่อกว่ามึงอะพี่บาร์

ก็นะ

โอ้โห...งั้นกูไม่แดกละ เดี๋ยวคาคอว่าจบ พี่แกก็โยนถุงกลับมาให้คืน

ผมหัวเราะออกมาก่อนจะเลือกของในถุงให้พี่แกสองสามชิ้น พอกลับมานั่งที่โต๊ะก็ถึงได้มีโอกาสสังเกตเห็นกระดาษสีส้มใบเล็กๆ ซ่อนอยู่ข้างใน

เป็นกำลังใจให้นะ

ลายมือไก่เขี่ยมาก ช่วยด้วย...

ผมก้มลงมองกระดาษในมืออีกครั้ง และอีกครั้ง วันนี้เป็นครั้งแรกที่คนในปริศนาเขียนมาให้ ลายมือมาขนาดนี้ผมว่าอย่างไรก็ผู้ชายแน่นอน และผมก็ขอเดาว่าต้องเป็นไอ้สุขสันต์ ตั้งใจว่าวันนี้จะไปคุยให้รู้เรื่อง

ไอ้เจ! แฟ้มอยู่ไหน! ! !”

แต่ก่อนจะไปเคลียร์กับไอ้หมีนั่น สงสัยจะต้องเคลียร์กับจอมมารคนนี้ก่อน เฮ้อ...

 

เจ๊พิม

ว่าไงจ๊ะหน่องเจ่เจ๊

เจ๊เลิกเรียกผมแบบนั้นเหอะ ขอร้อง

น่ารักเข้ากับแกดีออก อะ ว่ามามีอะไรเจ๊พิมเอี้ยวตัวกลับมามองผม มาดการชงกาแฟของเจ๊ตอนนี้บ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าแกพร้อมจะล้วงความลับผมขนาดไหน

มีคนส่งของมาให้ผม

อะไร ถ้าเคอร์รี่ก็ไม่ต้องมาคุย

โอ้ย เจ๊พิมมม~

โหตอกหน้ากันอย่างนี้เลยเหรอ เจ็บนะเนี่ย เห็นอย่างนี้ผมก็มีเสน่ห์นะเว้ย

อะๆ แล้วยังไง มีคนส่งของให้แล้วมันน่าคุยตรงไหนเนี่ย สมัยฉันสาวๆ ก็มีคนส่งให้ฉันเยอะเหมือนกันย่ะ ธรรมดามาก

ผมคิดว่าคนที่ส่งให้ผมเป็นผู้ชาย แล้วก็อยู่ข้างห้องกันด้วย ผมควรทำไงดีผมพูดออกไป นี่ผมจนปัญญามากนะเลยมาขอคำปรึกษาจากคนฮอตอย่างเจ๊พิมเนี่ย

เจ๊พิมเลิกคิ้วเล็กน้อย เหมือนจะไม่ได้แปลกใจเท่าไรที่ได้ยิน ก็คิดไว้แบบนั้นอยู่แล้ว ผู้หญิงที่ไหนจะมาส่งให้แก

เจ๊!”

อ้าว พอกูพูดความจริงก็รับไม่ได้

ตอนนี้เปอร์เซ็นต์ความมั่นใจของผมลดลงมาเหลือครึ่งหลอดแล้ว ไม่นะเว้ย เกิดมาเป็นผู้ชายหล่อๆ แบบนี้ยังจะมีผู้ชายมาสนใจอีกเหรอ ผมไม่ได้น่ารักขนาดนั้นเว้ย

ผมเป็นผู้ชายนะเจ๊ ชอบผู้หญิง

เจ๊พิมถอนหายใจก่อนจะเดินเข้ามาจับไหล่ผมเอาไว้ เจได แกฟังเจ๊นะ ทุกวันนี้เพศมันไม่มีผลกับความรู้สึกแล้ว แกอย่ามั่นใจมากนักว่าเป็นผู้ชายแล้วจะรักได้แค่ผู้หญิง เพราะวันหนึ่งแกอาจจะเสียใจถ้าพูดประโยคนี้ใส่ใครสักคน

ผมและเจ๊พิมมองตากันครู่หนึ่ง ก่อนที่เจ๊พิมจะผละออกไป ประโยคเมื่อกี้บวกกับสีหน้าจริงจังของเจ๊พิมทำให้ประเด็นนี้ฝังหัวผมตลอดทั้งวัน มันจะเป็นไปได้จริงๆ เหรอ กับการที่เปลี่ยนไปชอบเพศอื่นได้ทั้งๆ ที่ชอบเพศตรงข้ามมาตลอดทั้งชีวิต สุดท้ายผมก็อดทนต่อความฟุ้งซ่านไม่ได้ เปิดหน้า Google เลยแล้วกันวะ!

 

ชอบผู้หญิงมาตลอด ชอบผู้ชายได้ไหม

ทำไมกูป๊อดจังวะ ฮือออ... ไม่กล้ากดดูอะ

 

ความคิดเห็นที่ 1 @SuwatloveThanitt : ได้สิครับ ผมก็เป็น

ความคิดเห็นที่ 2 @BB1234 : ได้สิครับ ไม่อย่างนั้นมันจะมีเพศมากมายขนาดนี้เหรอ

ความคิดเห็นที่ 3 @sewanonot : เป็นไปได้ครับ เพราะบางทีคบผู้หญิงมันก็เยอะเกินไป จะมีอะไรก็ต้องกลัวท้อง ไหนจะโวยวายตอนช่วงเป็นเมนส์อีก คบผู้ชายสบายใจดีครับ ไม่ต้องพยายามมาก

 

เอาล่ะเหวยยยยยย...

พอมาถึงจุดนี้ผมก็เริ่มนึกถึงหน้าไอ้หมีสุขสันต์ขึ้นมาทันที ความคิดที่ว่ามันอาจจะชอบผมแวบกลับเข้ามาในหัวอย่างช่วยไม่ได้ เชี่ยเรื่องจริงปะเนี่ย ฮือออ... ไม่ได้นะเว้ย ถึงว่าทำไมช่วงนี้มันมาวอแวบ่อยจัง เราอาจจะเป็นเพื่อนบ้านกันได้ แต่เป็นแบบนั้นไม่ได้หรอกนะสุขสันต์

เฮ้อ เป็นคนหล่อที่มีผู้ชายเพื่อนบ้านมาแอบชอบนี่มันน่าเศร้าใจนะครับ

มึงทำหน้าพิลึกอะไรของมึงเสียงพี่บาร์ดังขึ้นเรียกให้ผมหันกลับไปมอง

มีผู้ชายที่เป็นเพื่อนบ้านมาชอบผม ผมควรทำไงอะพี่

มึงอย่าเพิ่ง เอาไป ทำรายงานทรัพย์สินมาให้ด้วย ขอภายในอาทิตย์นี้

ไอ้พี่บาร์ น้องเครียดอยู่นา

มึงจะเครียดกว่านี้ถ้ามึงโดนไล่ออก ทำงานไปว่าจบแล้วพี่แกก็เดินจากไป

โอ้ยยยย ขอแช่งให้ไม่มีเมียได้ไหมวะไอ้พี่บาร์เนี่ย สั่งกูจังเลย

แต่ก็นั่นแหละ บ่นไปก็เท่านั้น บ่นได้แค่ในใจ สุดท้ายก็ต้องมานั่งกางงานอยู่แบบนี้นี่ไง เซ็งว่ะ...คำปรึกษาก็ไม่ได้ แถมยังได้งานเพิ่มอีก หาเรื่องแท้ๆ เลยกูเนี่ย พับเก็บเรื่องไอ้รักๆ ใคร่ๆ นั่นไว้ก่อนก็แล้วกันวะ

 

วันนี้ผมเลือกที่จะทำตัวเฉื่อยชา กลับบ้านให้ช้าที่สุดทั้งที่ร่างแทบจะแบกไม่ไหวอยู่แล้ว ปกติผมจะนั่งวินไม่ก็แท็กซี่เข้าคอนโด แต่วันนี้ขอใช้เวลาร่วมชั่วโมงในการเดินกลับแทน เหตุผลที่ผมทรมานตัวเองแบบนี้ก็เพราะไม่อยากไปเจอหน้าไอ้สุขสันต์ ผมตัดสินใจแล้วว่าจะคุยกับมันเรื่องนี้ให้ได้ แต่...ยังไม่ใช่วันนี้

เดินมาเรื่อยๆ สุดท้ายก็มาถึง ผมค่อนข้างดีใจที่แผนวันนี้ผ่านไปได้อย่างสำเร็จและลุล่วง แต่เหมือนความโชคดีจะอยู่กับผมได้ไม่นาน ยังไม่ทันที่จะได้เปิดประตูห้อง ไอ้เจ้าของห้องตรงข้ามมันก็ดันเปิดประตูออกมาพอดี จังหวะนั้นใจผมแวบไปอยู่ตรงตาตุ่ม

ทำไมวันนี้ไอ้หมีมันดูคุกรุ่นกว่าทุกวันวะ ท่าทางตอนมันเดินเข้ามาหาอย่างกับจะมาฆ่ากัน อะไรของมันวะเนี่ย

ทำไมวันนี้กลับช้า

เอ้า มึงรู้ได้ไง ว่ากูกลับช้ากลับเร็ว

ไม่ใช่เรื่องของมึงเลย

เจได

อ้าวจะมาเสียงดุใส่กูทำไมอะ

มะมึงจะทำอะไรผมเสียงสั่นเมื่อเห็นว่าไอ้หมีสุขสันต์มันก้าวเข้ามาหาเรื่อยๆ ไม่รู้ว่าเพราะไอดำที่แผ่ออกมาจากทางด้านหลังมันหรือเปล่าที่ทำให้ผมกลายเป็นคนพูดติดอ่าง

ตอนนี้ผมค่อยๆ ถอยหนีมันช้าๆ จนในที่สุดหลังผมก็ไปชนกับประตูห้องตัวเอง ชะเชี่ยไรเนี่ย!

ถามดีๆ ก็ตอบดีๆ”

เอ้า ก็มันไม่ใช่เรื่องที่มึงต้องรู้อะผมเถียงมันกลับไป

ไอ้เหี้ย! ตอนนี้รู้สึกเหมือนเป็นเด็กตัวน้อยๆ ที่กำลังโดนพ่อดุเพราะเป่าหมากฝรั่งใส่หัวเพื่อนเลยว่ะ

เจได

ก็เดินกลับผมตอบเสียงอ้อมแอ้ม

ทำไมเดินกลับ

มันไม่มีรถผมโกหก ไอ้หมีมันยังคงมองมาที่ผมด้วยสายตาคมๆ จากนั้นก็ค่อยๆ ผละออก ผมรู้สึกหายใจโล่งขึ้นมาทันที แต่สักพักไอ้หมีสุขสันต์มันก็แบมือต่อหน้าผม อะไร

โทรศัพท์

ห้ะ? โทรศัพท์อะไร

คิดว่ากำลังขอใครอยู่มันว่าออกมาเสียงดุอีกครั้ง

เห้ยๆ นี่กำลังขอโทรศัพท์กูเหรอ กูว่าไม่ใช่แล้ว อันนี้มันน่ากลัวแล้วนากูว่า

ไม่ให้ สนิทกันมากเหรอถึงจะมาเอาโทรศัพท์กันไปอะ แล้วจะเอาไปทำอะไร ทำไมไม่ขอดีๆ มาดุกันแบบนี้ใครจะไปให้ยิ่งผมร่ายยาวแบบเร็วๆ ไอ้สุขสันต์ก็ยิ่งแผ่รังสีทะมึนออกมามากกว่าเดิม

อะเริ่มเสียวสันหลังวาบๆ แล้วไอ้เหี้ย น้ำตาจะไหล เลิกมองกูแบบนั้นสักที กูบอบบาง...

จะไม่ให้?”

อะเออ! ใครมันจะไปให้วะผมตะโกนกลับไป

ไอ้สุขสันต์มันค่อยๆ ลดมือลงก่อนจะเดินเข้ามาใกล้จนเผลอสะดุ้ง นึกว่ามันจะทำอะไร แต่สุดท้ายมันก็แค่เอาปากกาที่เสียบอยู่ตรงกระเป๋าเสื้อออกไป

เฮ้ย!  มึงจะมาขโมยปากกาลูกรักกูซื่อๆ แบบนี้ไม่ได้นะ

มึงจะเอาไปทำอะไร

ไอ้หมียักษ์แบมือตัวเองข้างหนึ่งแล้วยัดปากกาใส่มือผม เขียนเบอร์มา

ผมอ้าปากค้างมองมือมัน

เร็ว!”

เนี่ย พอไม่ทำอะไรตามใจ แม่งก็ดุกูจังอะ

มึงจะเอาเบอร์กูไปทำอะไรไม่ดีหรือเปล่า ขอไปทำไม

..

คือกูเป็นคนไม่ไว้ใจใครง่ายๆ ไง

เจได

จ้า กลัวแล้วจ้า...

สุดท้ายแล้วผมก็ทนสายตากับสีหน้าดุๆ ของมันไม่ได้ แค่ให้เบอร์คงไม่มีอะไรหรอกมั้ง ไอ้สุขสันต์มันคงไม่เลวร้ายอะไรหรอก ผมค่อยๆ จับมือของมันมา มือแม่งหนาแล้วก็ใหญ่เหมือนตัวมันเลยว่ะ ผมลอบมองหน้ามันเล็กน้อยก่อนจะบรรจงเขียนตัวเลขสิบหลักลงไป พอเขียนเสร็จผมก็เผลอมองมือมันอีกที มีรอยสักตรงนิ้วมือด้วย สักว่าอะไรหว่า...

เอามือมา

เฮ้ย!” ยังไม่ทันที่ผมจะได้ปล่อยมือ มันก็พลิกเกมเป็นฝ่ายจับมือผมเอาไว้แล้วแบออก

โอโหพอเทียบกับของมันแล้ว มือผมกลายเป็นมือเด็กแรกเกิดเลย แต่ไอ้ยักษ์...มือมึงหนาแล้วก็สากมาก! ยังไม่พอ มันยังแย่งปากกาผมไปจากมือแล้วเขียนอะไรสักอย่างยิกๆ ใส่มือของผม สีหน้ามันบ่งบอกได้ชัดว่าหงุดหงิดเมื่อผมขยับมือไปมา

นิ่งๆ”

เนี่ย! สั่งตลอด แล้วกูก็ไม่รู้เป็นอะไร เสือกกลัวเสียงมันไปอีก โว้ย! หงุดหงิดตัวเอง

และแล้วนาทีระทึกขวัญก็จบลงเมื่อไอ้หมีมันปล่อยมือผมแล้วยื่นปากกามาคืน

เข้าห้องไปได้แล้วไปมันไล่ ก่อนที่ตัวเองจะเดินกลับห้อง ทิ้งให้ผมยืนงงอยู่คนเดียว อะไรของมันวะ

ผมกลับเข้ามาในห้อง ทำกิจวัตรประจำวันของตัวเอง กินข้าว อาบน้ำ เคลียร์งาน จนเวลาล่วงเลยไปเกือบเที่ยงคืน บิดขี้เกียจก่อนจะเก็บข้าวของบนโต๊ะให้เรียบร้อย เดินไปคว้าโทรศัพท์แล้วทิ้งตัวลงบนเตียง นี่ก็เป็นอีกอย่างที่ผมมักจะทำทุกวันก่อนนอน อันที่จริงผมติดโซเชียลพอสมควร ไลน์ เฟสบุ๊ก อินสตราแกรม ทวิตเตอร์ เหลือแค่ทินเดอร์เท่านั้นแหละที่ยังไม่มีบัญชี

ผมนอนเลื่อนหน้าจอดูไปเรื่อยๆ จนเมื่อคิดว่าถึงเวลาใกล้จะนอนแล้วถึงได้วางมันลง แต่ผ่านไปไม่ถึงห้านาที โทรศัพท์ของผมก็สั่นเพราะมีคนโทรเข้ามา ปลายสายเป็นเบอร์คนที่ไม่รู้จัก พอคิดว่าอาจจะเป็นใครสักคนที่โทรมาเรื่องงาน เลยกดรับสายไป

สวัสดีครับ นี่ใครครับ

[นี่ไม่ได้เมมเบอร์ไว้?] น้ำเสียงแหบพร่าลอดออกมาจากสาย ผมถึงกับงง เสียงคุ้นๆ นะ

ครับ ไม่ได้บันทึกไว้ ขอโทษนะครับ นี่ใครครับ

[เจได]

อะ...กูว่ากูเริ่มนึกออกละ มีแค่คนเดียวที่เรียกชื่อกูด้วยอินเนอร์ดุๆ แบบนี้

มึงจะโทรมาทำไมไอ้สุข กูจะนอน กวนเหรอ

[โทรมาไม่ได้?]

มันก็โทรมาได้ แต่ไม่ควรเป็นตอนนี้ มึงคิดว่าใครจะรับสายมึงวะ ตอนเที่ยงคืนเนี่ยผมบ่นมันกลับ ปลายสายเงียบไปสักพัก จนผมกำลังจะตัดสาย มันก็ส่งเสียงกลับมาก่อน

[เจได]

อะไร มึงเรียกชื่อกูทำไม มีอะไร

[…]

ถ้าไม่มีอะไร กูวางนะ จะนอน

[เดี๋ยว]

โว้ยยย! มึงก็พูดมาสักทีสิวะ คนเขาง่วงเนี่ย พรุ่งนี้ก็ต้องไปทำงาน กูไม่มีเวลามานั่งรอมึงทั้งคืนนะไอ้สุข

ถ้ามึงจะเอาเบอร์กูไปแล้วโทรมากวนแบบนี้ คราวหน้ากูจะไม่ญาติดีด้วยละนะสุขสันต์ผมขู่มันกลับไปบ้าง ให้มันรู้ไปว่าถ้าผมจะเอาจริงผมก็ใจร้ายเป็นเหมือนกัน

[หึ...]

เสียงหัวเราะเบาๆ ดังลอดมาในสายยิ่งทำให้ผมหงุดหงิดมากขึ้นไปอีก

วางละไอ้สัส

[พรุ่งนี้]

อะไร…” ผมถึงกับลุกขึ้นมานั่งบนเตียง เนี่ย... ถ้ามันยังวอแวอีกนะ ผมจะเดินออกไปเคาะห้องมันเป็นจังหวะสามช่า เวอร์ชั่น EDM เลย เอาให้แม่งไม่ต้องนอนเป็นเพื่อนกันนี่แหละ

ชอบนัก ไอ้เรื่องทำให้คนหงุดหงิดเนี่ย

[ถ้าหารถกลับไม่ได้ก็โทรมา เดี๋ยวไปรับ แค่นี้]

แล้วมันก็วางสายไปเอง

อะไรของมันวะ สรุปจุดประสงค์ในการโทรมาคือการที่จะไปรับผมจากที่ทำงานพรุ่งนี้เหรอ เดี๋ยวกูว่าไม่ใช่แล้ว เอาแล้ว กูว่านี่มันชักแปลกๆ ละ เริ่มจากเลี้ยงข้าว ขอเบอร์ ต่อมาเริ่มไปรับไปส่ง มันชักจะตะหงิดๆ แล้วนะเฮ้ย

 

ความเห็นที่ 13 @Gupengaylaewnhakhuakrai : ครับ ตอนแรกมันก็ซื้อข้าวซื้อไรมาให้กิน เนียนขอเบอร์ จากนั้นก็ชอบไปรับกลับจากที่มหาลัย เริ่มจีบแบบนี้แหละครับ ไปๆ มาๆ ถึงได้มาเป็นแฟนกันแบบนี้ รักแฟนมากเลยครับ

 

 มาแล้ว แรงมากแม่ ชัดชัดเลย ฉิบหายแหล่ววว รหัสแดงงงงงง ช่วยด้วยยยยยย! ! !


#ข้างห้อง305 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 821 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

790 ความคิดเห็น

  1. #782 manee_kk (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 22:52
    ขำเจได5555555 สุ้สุ้น้า
    #782
    0
  2. #719 FAHKRAMXTER (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:48
    สุขสันต์คือดุเกินไปแล้ว5555555
    #719
    0
  3. #703 WTwinter (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 18:08
    พี่ ฉิบหายแล่ววว5555
    #703
    0
  4. #673 ooD.AmP.ii~KloGiee (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มกราคม 2563 / 06:08
    อร้ายยยยยยยยยยยยยยยยยย
    ชัดจริงไม่ติงนัง หนูลูก มันจะดีเองปล่อยให้ทุกอย่างมันเป็นไปนะคะ หุหุหุ
    #673
    0
  5. #639 baekbow (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 01:00
    จะกลัวอะไรล่ะเจ ลองดูสักครั้งก็ไม่เสียหายหรอกน่าาา // พ่อหมีดุมากแม่ กดดันน้องเก่ง 555
    #639
    0
  6. #557 doublendoubleo (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 19:50
    รหัสแดงแน้ววววว แงงงงง เอ็นดูจัง
    #557
    0
  7. #532 Andromayda (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 16:55
    เอาแล้ววว55555555เจไดต้องตกเป็นของพี่หมีแต่เพียงผู้เดียว!
    #532
    0
  8. #509 12311232123312 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 17:14
    555555555
    #509
    0
  9. #447 m ma ri (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 23:12
    ไม่รอดพูดเลย เกียมโดนตกได้เลย น้องเจได
    #447
    0
  10. #417 นักโทษหมายเลข0 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 22:15
    5555 ชอบๆๆๆๆ
    #417
    0
  11. #405 M'X19 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 17:35
    พี่หมีอย่าดุเจไดมากนางใจบาง55555
    #405
    0
  12. #354 thesaipan (สป) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 17:18
    หมีดุเก่งงง
    #354
    0
  13. #328 indytheendblue (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 11:55
    เจไดโคตรน่ารักอะ แงงงง 55555
    #328
    0
  14. #313 fallingforyou. (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 01:30
    เป็นแฟนกันจะดุเเบบนี้ป่าวจ๊ะ ขำเจได55555หนีไม่พ้นล้าวว
    #313
    0
  15. #276 Kim-kibom (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 10:56

    555 พี่หมีรุกหนักมาก

    #276
    0
  16. #257 PuayPuayPloy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 00:24
    555555555
    #257
    0
  17. #233 FNnp142 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 08:43
    กว่าจะโทรมาอ่ะพี่หมี 555555
    #233
    0
  18. #211 Kamisama-h (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 03:09
    ชัดแร้วรร่าาา
    #211
    0
  19. #202 >haruhi (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 13:43
    เอ็นดูเจ้าเจได5555
    #202
    0
  20. #89 ความถี่สีชมพู (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 21:32
    สู้ๆน้อนเจจจจจ
    #89
    0
  21. #31 Chpunmsh (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 22:01
    ไม่รอดแน่เจ 5555
    #31
    0
  22. #4 Luci13 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 20:23
    เจไดตลกมาก555
    #4
    0