ข้างห้อง - MR. 305 [สนพ. Bookish House Publishing ]

ตอนที่ 7 : 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,389
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 771 ครั้ง
    25 ต.ค. 62

MR.305 EP.7



ซ่า~ ซ่า~

เอาแล้ว ท้องฟ้าเล่นงานแล้ว ดูพยากรณ์อากาศไว้ ไอ้เราก็คิดว่ามันจะมาแบบซอฟต์ๆ ดันลงมาเป็นห่าใหญ่เลยทีนี้ แค่จะเดินออกไปรอแท็กซี่ตรงถนนหน้าคอนโดผมก็ท้อแล้วอะ เดินฝ่าฝนไปมีหวังร่มหักแหง

ฉิบหายละ แปดโมงแล้วยิ่งมองเวลาผมก็ยิ่งลุกลี้ลุกลน เหม่อมองท้องฟ้าไปก็เท่านั้น ดูท่าทางมันคงไม่หยุดง่ายๆ แน่

เฮ้อ เอาวะ ไปยืนรอตรงนั้นก็ได้ ขอให้มีแท็กซี่มาไวๆ ด้วยเหอะ

ปริ้นนน!

เชี่ยแม่ง!” อะไรเนี่ย   หัวใจจะวาย

คือผมกำลังจะเดินออกจากหน้าคอนโดไปรอแท็กซี่อยู่แล้ว แต่จู่ๆ เสียงบีบแตรรถก็ดังขึ้นข้างๆ (แบบข้างๆ หูกูเลยไอ้สัส) ขับมาจอดตั้งแต่เมื่อไหร่วะ ผมงี้ใจหายแวบ นึกว่าจะโดนชนซะแล้ว ผมก้มหัวขอโทษให้คนในรถก่อนจะรีบเดินไป แต่มันก็ยังคงบีบแตรใส่อีกครั้ง กลายเป็นว่าผมก็ยืนงง ตากฝนมองรถยนต์คันนั้น

อะไรวะ! มีอะไรกับกูปะเนี่ย

ขึ้นมา

ไอ้สุขสันต์!” ผมเรียกชื่อเจ้าของรถที่มันลดกระจกลงเล็กน้อย เดี๋ยว...มันเรียกผมให้ไปรถมันเหรอ?

อะไรของมึง! เกือบชนกูเนี่ย แล้วบีบแตรใส่ทำไม

บอกให้ขึ้นรถ จะไปทำงานยังไง ฝนก็ตก

ก็นี่ไง จะไปรอแท็กซี่

เลิกเถียง จะไปส่งมันพูดแค่นั้น ก่อนจะเลื่อนกระจกขึ้นเหมือนเดิม

ผมยืนมองรถของไอ้ยักษ์สลับกับแท็กซี่คันหนึ่งที่กำลังวิ่งมา ใจกำลังจะไปหาแท็กซี่แล้ว แต่ยังไม่ทันจะได้ก้าวขา ไอ้หมีดันบีบแตรใส่ซะดังจนผมสะดุ้งอีกรอบ

ไอ้บ้านี่! บีบได้บีบดีนะมึง

ขึ้นรถ อย่าดื้อรอบนี้มาฟูลออฟชั่น เสียงดุ หน้าเริ่มโหด

เฮ้อ เอาวะ ดีกว่าไม่มีรถไป ดีซะอีกไม่ต้องเสียเงินค่าแท็กซี่

ผมรีบวิ่งมาอีกข้างแล้วเข้าไปนั่งในรถแบบทุลักทุเล พยายามที่จะไม่ให้รถของไอ้หมีมันเปียก แต่เหมือนไอ้หมีมันหงุดหงิดท่าทางของผมถึงได้คว้าเอาร่มเปียกๆ นั่นโยนไปเบาะหลังทันที

เฮ้ย! มึงทำงั้นไม่ได้ ร่มมันเปียกเนี่ยมึงเห็นไหม

ชักช้ามันบ่นก่อนจะขับรถออกไป

มักง่ายจังวะ รถมึงปะเนี่ยผมว่ามันก่อนจะเอี้ยวตัวไปเอาร่มมาวางไว้ตรงหว่างขา ยังดีที่สะบัดน้ำออกไปบ้างแล้วมันเลยไม่หยดมาก

คาดเข็มขัดด้วย

เออๆ สั่งเก่งผมบ่นแต่ก็ดึงเข็มขัดมาคาดไว้

โอโห ฝนตกหนักกว่าที่คิดนะเนี่ย น้ำเริ่มท่วมถนนแล้ว

ที่ทำงานอยู่ไหน

ขับตรงไปเรื่อยๆ เลย ถึงแยกที่มันมีร้านขายดอกไม้ไอ้ฟลอร่าๆ อะไรนั่น แล้วเลี้ยวซ้าย แล้วขับตรงไปอีกเดี๋ยวก็ถึง

อืม

หลังจากนั้นเราสองคนก็ไม่ได้คุยอะไรกัน น่าแปลกใจที่วันนี้เจอไอ้สุขสันต์ตั้งแต่เช้า ปกติไม่เคยเห็นมันออกมาจากห้องเวลานี้เลยด้วยซ้ำ

มองอะไร

สงสัยผมจะมองไอ้สุขสันต์เพลินไปหน่อย มันถึงได้ตวัดสายตาคมๆ นั่นกลับมามองผม

กูก็มองไปเรื่อยอะ มึงจะสงสัยอะไร

เปิดวิทยุให้หน่อย

เปิดปุ่มไหนอะไอ้คุณหมีมันสั่ง ผมเลยต้องรีบทำ เดี๋ยวมันเมาน้ำผึ้งแล้วกระโดดถีบผมลงรถนี่ฉิบหายเลยนะ

กลมๆ บนขวา

บนขวาไหนวะ...อะ ผมชะงัก

ไอ้หมีคว้ามือผมแล้วลากไปยังปุ่มที่ถูกต้อง กลายเป็นว่ามันจับมือผมเอาไว้กลายๆ ผมเลยรีบจิ้มแล้วดึงมือออกทันที อันนี้ ทีหลังก็จำไว้ด้วย

ฮ่วย...ใจเต้นอะไร กูตกใจเฉยๆ หรอก

จะจำไว้ทำหอกอะไรวะผมบ่นงุบงิบ ก้มหน้าลงมองมือตัวเองบนตัก

มือไอ้สุขสันต์ใหญ่ฉิบหายเลยว่ะ จับทีเดียวแม่งเกือบมิดมือ ตอนเด็กนี่กินอะไรก็ผสมแคลเซียมปะเนี่ย

 

สวัสดีค่ะ มาพบกับรายการเพลงประจำเช้านี้กันนะคะ สำหรับวันนี้ทุกคนคงจะเจอกับสภาพอากาศที่ไม่เป็นใจกันสักเท่าไร ฟ้าฝนมาตกดักกันแบบนี้ เราก็เลยเลือกเพลงสำหรับวันฝนตกมาให้ฟังกันนะคะ มาค่ะ อย่ารอช้า สำหรับเพลงแรกเป็นกำลังใจให้กับทุกคนที่กำลังเดินทางไปทำงานในเช้าวันนี้ ...โปรดส่งใครมารักฉันที ของ instinct ค่ะ

 

เสียงวิทยุยังคงเล่นเองไปเรื่อยๆ ของมัน ผมละสายตาจากกระจกหันไปมองคนข้างตัว ไอ้สุขสันต์กำลังเคาะนิ้วเป็นจังหวะไปตามเพลง เห็นแล้วก็อดขำไม่ได้ สีหน้าเหมือนคนกำลังเบื่อโลกทั้งที่นิ้วดีตามเพลง

ชอบเพลงนี้เหรอ

ไม่ได้ชอบ

แหม ทำมาปฏิเสธ กูเห็นมึงกระดิกนิ้วตามจังหวะเป๊ะอะ

เล่นบ่อยเฉยๆ”

หืม?”

เป็นมือเบส เล่นเพลงนี้บ่อยมันพูดก่อนจะหันมาสบตาผมเล็กน้อย

เออว่ะ ลืมไปเลยว่ามันเป็นนักดนตรี

แล้วปกติมึงเล่นทุกวันไหม

ก็ไม่เท่าไร

แล้วไม่เบื่อเหรอที่ถามแบบนี้ไม่ใช่อะไร เพราะผมเองก็เบื่องานตัวเองเหมือนกัน อุตส่าห์ชอบเลข จบมาก็มาทำงานตัวเลข แต่ไปมาๆ ชักจะเบื่อแล้ว

ไม่เบื่อ ก็ชอบ ยังชอบอยู่มันว่า ก่อนที่จะหันมามองผมอีกรอบ

อะอะไรวะ ขับรถก็มองทางดิ มองกูทำไม เดี๋ยวแม่งก็ได้ฟุตบาทเป็นอาหารเช้าหรอก

จ้อกกก~ จ้อกกก~

อุ่ย...ท้องกู เอาแล้ว ท้องไม่รักดี

เนี่ย เพราะผมรีบไง กลัวไม่มีรถเลยยังไม่ทันได้กินอะไรมาเลย แถมวันนี้ยังไม่มีถุงเซเว่นมาแขวนไว้เหมือนทุกทีด้วย ดูท่าทางเจ้าของมันก็ออกไปเซเว่นไม่ได้เพราะฝนตก ความซวยเลยมาตกที่ผมนี่ไง ดูท่าทางเหมือนไอ้หมีมันยังไม่รู้ว่าเมื่อกี้มีเสียงแปลกๆ ผมเลยทำเป็นนั่งนิ่งๆ ต่อไป

ยังไม่ได้กินข้าวเช้า?”

หูดีจังนะมึงอะ!

อือ ก็ฝนมันตก รีบพอตอบไปแล้ว ในใจก็หวังว่ามันจะเอาของกินอะไรให้บ้าง แต่มันก็ยังคงขับรถต่อ

เออ! ขอโทษละกันที่หวังมากไป

ถึงแล้ว ตึกนี้แหละ ขอบใจผมรีบบอกมันเมื่อเห็นว่ามาถึงที่ทำงานแล้ว เตรียมตัวจะกางร่มลงรถ แต่ก็แปลกใจอีกเพราะไอ้สุขสันต์ไม่ยอมปล่อยให้ผมลงตรงฟุตบาท และเหมือนจะขับเข้าไปข้างในตัวตึกเลย

เฮ้ย! มึงจอดตรงนี้ก็ได้ เดี๋ยวกูเดินไป

หุบปากไป

เอ้า! ไอ้นี่!”

ฝนตกขนาดนี้ยังจะเดินเข้าไปอีก ดื้อ

สุขสันต์!”

ถึงแล้ว ลงไปผมได้แต่เก็บคำที่อยากเถียงเอาไว้ในใจ ยกนิ้วชี้หน้ามันไปทีหนึ่งก่อนจะลงจากรถ ทว่าพอหันกลับไปก็เจอเข้ากับเดอะแก๊งครบทุกคน ทั้งเจ๊พิม พี่ปลาวาฬ และพี่บาร์ที่กำลังจะเดินเข้าบริษัทพอดี

เอ้าพี่ หวัดดี

เจไดยังไม่ทันที่จะเดินเข้าตัวตึก ไอ้สุขสันต์ที่ผมนึกว่ามันจะไปแล้วก็ดันเดินลงมาจากรถ ในมือมันถือถุงกระดาษมาด้วย เอาไปกิน เดี๋ยวปวดท้อง มันยื่นให้

เอ้า! มึงนี่

ไปล่ะ เดี๋ยวตอนห้าโมงมารับว่าจบมันก็เดินกลับขึ้นรถไปเลย ไม่ฟังเสียงเรียกเสียงทัดทานอะไรจากผมทั้งนั้น

อะไรของมันวะ...โว้ะผมมองตามท้ายรถ พอหมุนตัวจะเดินกลับเข้าตึกก็เจอสายตาสามคู่ที่กำลังมองมาด้วยรังสีแปลกๆ จนผมอดรู้สึกสยองไม่ได้

ไอ้เหี้ยจะมองอะไรกันขนาดนั้น หรือกูลืมรูดซิปเหรอวะ? เอก็ไม่นี่หว่า

อะไรพี่ มองอะไร ไปทำงานดิ

ใครมาส่งมึงเจ๊พิมเป็นคนแรกที่กล้าเปิด

ความสัมพันธ์กับคนนั้นคือ?” พี่ปลาวาฬคือทีมซัพพอร์ตชั้นดี

โอ้ย! จะมาจับผิดอะไรกูกับไอ้สุขสันต์เนี่ย!

เลอะเทอะแล้ว พอๆ จะรีบไปทำงาน มันจะสายแล้วเนี่ยเห็นปะผมรีบปัดก่อนจะเดินนำเข้าตัวตึกทันที ทั้งสามคนเลยรีบตามมา ถึงตอนนี้ผมจะรอดพ้นจากการซักถามของบรรดาพี่ๆ แต่ผมรับรองได้เลยว่าวันนี้ผมจะต้องอดทนกับสายตาจากทั้งสามคนนี้แน่นอน

 

และทั้งหมดนั่น ก็มาลงที่มื้อเที่ยง...

มึงเล่ามาเดี๋ยวนี้นะอีเจ! คนเมื่อเช้าเป็นใคร

โอ้ยพี่ปลาวาฬ พี่จะจริงจังอะไรขนาดนั้น

ก็ร้อยวันพันปีมึงเคยมีใครมาส่งซะที่ไหนกัน แล้วพอมีก็ดันเป็นผู้ชายหล่อบึ้ม กูก็ต้องอยากรู้เป็นธรรมดา

ผมได้แต่มองทั้งสองคนที่คอยส่งลูกรับลูกคู่ให้กันอยู่อย่างนั้น

เฮ้อ สุดท้ายก็จะรู้ให้ได้เลยใช่ไหมเนี่ย

เพื่อนข้างห้องนี่แหละ วันนี้ตื่นสาย ฝนตกอีกก็เลยติดรถมา แค่นั้น

มึงแน่ใจนะอีเจว่าแค่นั้นพี่ปลาวาฬยังคงถามย้ำๆ

เออ ก็แค่นั้น นี่ก็ไม่เห็นจะสนิทกันด้วย

ไม่สนิทอะไร ให้ข้าวมาเป็นกล่อง กูเห็นนะ ของดีทั้งนั้น!” เจ๊พิมยังคงจี้ไม่เลิก

นี่ก็จะไปถามอะไรน้องมันนัก น้องมันบอกไม่มีอะไรไง จะไปจี้อะไรมัน

พี่บาร์ ตอนนี้ขออนุญาตไหว้ได้ไหมวะ คือเหมือนเทพบุตรลงมาช่วยมาก น้ำตาจะไหลไม่ไหวแล้ว

จะเอาให้ตอบให้ได้เลยหรือไง ว่านั่นอะผัวมัน

ไอ้พี่บาร์! พูดอะไรเนี่ย เดี๋ยวคนอื่นก็มาเข้าใจผมผิดอีก ผัวเผออะไร มั่ว เลอะเทอะ ผมผู้ชายเว้ย!” ผมรีบแย้งทันที ไอ้พี่บาร์ ไอ้ห่า เล่นงี้เลยอ่อ เพิ่งชมไปแหม่บๆ

เอ้า มึงจะร้อนตัวอะไรนักหนาเนี่ย

ก็พี่อะ!”

มึงไม่ต้องไปเถียงกันกับอีพี่บาร์ อีเจได คนเมื่อเช้าอะ เขาชื่ออะไร อายุเท่าไร ทำงานอะไรพี่ปลาวาฬถามผมต่อ ก่อนจะใช้มือล็อกหน้าผมไม่ให้หันไปเถียงกับพี่บาร์

โอ้ย! พี่จะอยากรู้ไปทำไมเนี่ย

ก็ถ้ามึงไม่เอากูจะได้ขอดีล อิอิ หล่อๆ แบบนั้นกูชอบมากกกกกกก

แล้วแกคิดว่าเขาจะเอาแกเหรออีปลาวาฬ

ว้ายยยย! เจ๊ ทำไมเจ๊พูดงี้ เห็นแบบนี้ปลาวาฬก็แซ่บนะคะ!”

ช่ายๆ ผมไม่คิดว่ามันจะเอาพี่หรอก แบร่!” ผมแลบลิ้นใส่ ก่อนที่จะสะบัดตัวออกจากการเกาะกุม พี่ปลาวาฬดูไม่ยอมแพ้ พยายามที่จะข้ามโต๊ะมาทึ้งอกผมจนได้ แต่สุดท้ายก็ต้องนั่งลงเหมือนเดิม

สัสเอ้ย...” เสียงพี่บาร์สบถดังขึ้น ผมกับทุกคนหันไปมองพี่แกที่รีบร้อนลุกจากโต๊ะ

พี่บาร์ รีบไปไหนวะ อีกตั้งครึ่งชั่วโมง ข้าวพี่ก็เหลือตั้งเกือบครึ่ง

ไม่ได้ ไอ้ใหญ่มันไล่กินหัวเด็กฝึกงาน กูต้องรีบไปเคลียร์ ไอ้เหี้ยเอ้ย มีเด็กฝึกมากี่คนโดนมันตะเพิดหมด สุดท้ายก็เป็นกู! โอ้ยยยยยยยพี่บาร์บ่น สุดท้ายก็นู่น วิ่งไปนู่นแล้ว

อันที่จริงมันค่อนข้างเป็นเรื่องปกติ ไอ้คุณใหญ่หรือบอสของพวกเราเป็นลูกชายของท่านประธานคนเก่า เหมือนเพิ่งจบมาจากต่างประเทศ พ่อเขาก็เลยให้มาบริหารงานต่อ เพิ่งจะมาได้ประมาณหกเดือน แต่เวลาเหมือนหกปี คุณใหญ่เป็นคนที่เคร่งครัดมาก สายเป็นสาย ไม่ง้อคน มีปัญหาอะไรเขาก็แก้ปัญหาฉับๆ จนลูกน้องขยาดกันเป็นแถว ส่วนพี่บาร์ก็โดนมอบหมายให้ดูแลคุณใหญ่ พี่มันก็เลยจะตายเอาแบบนี้ไง เป็นผมคงลาออกเลยอะ

หลังจากนั้นโต๊ะผมสามคนก็ไม่ได้คุยอะไรกันมาก นั่งเล่นจนหมดเวลาพักก็ขึ้นไปทำงาน สวมบทบาทพนักงานบริษัทตัวจ้อย ผมทำงานไปเรื่อยๆ เดินไปเดินมาจนหัวหมุน ลืมเวลาไปเลยว่ามันกี่โมงแล้ว จนกระทั่งมือถือสั่นเพราะสายเรียกเข้าจากเบอร์แปลก

สวัสดีครับ นี่ใครครับ

[นี่ยังไม่เมมเบอร์เอาไว้อีกเหรอ]

ครับ?”

[เจได]

เดี๋ยว...เบอร์ไอ้สุขสันต์เหรอ แหะ แหะ ลืมไง

[ยังไม่เสร็จงาน?]

เสร็จแล้ว กำลังจะกลับ มึงโทรมาทำไม

[รออยู่ รีบๆ ลงมา]

พูดจบมันก็ตัดสายไปเอง ฮัลโหลลล? แวร์ อิส ยัวร์ กูด แมนเนอร์?

อุ้ย! พี่... โผล่มาอะไรขนาดนี้ ผมตกใจหมดพอผมหันกลับไป ข้างๆ ผมก็ดันเป็นเจ๊พิมและพี่ปลาวาฬที่มาขนาบคนละข้างทันที

ไอ้เหี้ย ใจหายใจคว่ำหมด

อะไร

คนเมื่อเช้านี้ใช่ไหม เขาโทรมาหามึงใช่ปะ

อะเออ ใช่ ทำไม

เขารออยู่ข้างล่างใช่ไหม ไป! อีเจ ลงไปเดี๋ยวนี้!”

โอ้ย! จะอยากรู้อะไรกันขนาดนั้น ก็บอกแล้วว่าไม่มีอะไร

ดูปากกูนะเจ กูจะเป็นคนตัดสินเองนะคะว่ามีหรือไม่มี ไปค่ะเจ๊!”

พี่ปลาวาฬกับเจ๊พิมดูจะตื่นเต้นกับการเจอไอ้สุขสันต์มาก วิ่งไปเติมแป้งเติมปาก ก่อนจะรีบวิ่งมาดึงผมให้ลงไปชั้นล่าง พี่ปลาวาฬนี่แทบจะกระทืบลิฟต์ด้วยซ้ำที่เห็นว่ามันช้าไป

โอ้ย! ไอ้สุขสันต์มันไม่ได้หล่ออะไรขนาดนั้นไหมวะ ผมยังหล่อกว่าตั้งเยอะอะ เสียใจนะเว้ย

นั่นไงๆ ยืนอยู่ตรงนั้นเจ๊!”

ไหน ไปเร็วไอ้เจ

โอยยยย ช้าๆ ก็ได้เนี่ย ผมโอดครวญเท่าไรก็ไม่มีใครฟังเสียงน้อยๆ เลยอะ สุดท้ายแล้วผมก็โดนสองสาวลากมาจนถึงหน้าตึก ไอ้สุขสันต์มันยืนพิงรถอยู่ แหม... เท่ตายแหละพ่อคุณ ดูท่าทางมันจะเปลี่ยนเสื้อผ้ามาด้วย แต่งตัวซะหล่อเชียวนะมึงอะ

ขึ้นรถ

สวัสดีจ้า เป็นเพื่อนบ้านเจไดใช่ไหม นี่ชื่อพิมนะคะ ส่วนนี่ชื่อปลาวาฬ เราสองคนเป็นเพื่อนร่วมงานของน้องเจเองเจ๊พิมรีบแนะนำตัวทันที

โอโหน้องเจ

ขอร้อง สรรพนามนี้มันตั้งแต่สมัยเข้ามาทำงานแรกๆ เลยเถอะ เรียกได้ถึงเดือนหรือเปล่าก็ยังไม่รู้เลย

ครับ

แล้วนี่...

ครับ?ดูเหมือนไอ้สุขสันต์จะไม่เข้าใจในสิ่งที่เจ๊สองคนต้องการจะสื่อสารกับมัน มันตีหน้าอึนๆ มึนๆ ผมเห็นแบบนั้นก็เลยสะบัดตัวออกแล้วเดินเข้าไปหา

ไปๆ กลับๆ” ผมรีบดันตัวสุขสันต์ทันที แต่เหมือนสองสาวจะยังคงไม่ละความพยายาม ตามลงมาคุยกับมันอีกจนได้

สรุปว่าชื่ออะไรเหรอคะ

สุขสันต์

ชื่อน่าแฮปปี้จังนะคะ

ขอบคุณครับ

สนิทกับเจไดมากไหมคะพี่ปลาวาฬถาม

ไอ้สุขสันต์หันหน้ามามองผมเล็กน้อยก่อนจะตอบกลับไป ไม่เท่าไร

แล้ว...

ผมขอตัวกลับก่อนนะครับ สายแล้ว ต้องไปทำงานต่อ สวัสดีครับ ไปขึ้นรถไอ้หมีมันยิงรัวๆ ก่อนที่จะมาจบตรงสั่งให้ผมขึ้นรถ ผมยังคงเอ๋อเล็กน้อย โบกมือให้เจ๊ทั้งสองคนเป็นการบอกลา

ไอ้นี่มันรีบไปทำงานอะ พรุ่งนี้เจอกันเนอะ

เจไดครับ ขึ้นรถไอ้หมีมันยิงมาอีกลูก ซึ่งลูกนี้มันทำเอาผมแทบจะหลบสายตาสาวๆ ไม่ทัน เสียงหวีดเบาๆ ลอดมาให้ได้ยินจากทั้งสองคน ผมรีบขึ้นรถทันที

ไอ้เหี้ย! ใครสั่งใครสอนให้พูดคงพูดครับแบบนี้วะ

นี่ ทีหลังไม่ต้องมาส่งแล้วนะ ไม่ต้องมารับด้วย

ทำไม

มึงก็เห็นแล้วนี่ สองคนนั้นจ้องมึงขนาดนั้น ยังจะอยากมาอีกเหรอ

แค่นี้เหรอ

ไม่ มึงมาส่งกูบ่อยๆ เดี๋ยวเขาก็คิดอะไรแปลกๆ กัน กูขี้เกียจฟัง

คิดอะไรแปลกๆ นี่คืออะไร

โอ้ยย! มึงจะให้กูบอกให้ได้เลยใช่ไหมว่าเขาคิดว่ามึงเป็นผัวกูเนี่ย! รู้ถึงไหนอายไปถึงนั่น

เออ ช่างมันเถอะ จอดหน้าคอนโดพอนะ จะลงไปซื้อข้าว

แล้วสรุปว่าคิดแปลกๆ นี่คิดอะไร

มึงนี่จะอยากรู้อะไรนักวะ!” ผมอดไม่ได้ที่จะหันไปมองมัน ไอ้สุขสันต์มันสบตาผมแวบเดียวก็ยกยิ้มออกมา มันเป็นยิ้มที่ผมตีความไม่ออก รู้แต่ว่าผมเกลียดยิ้มแบบนี้ของมันมาก อะไร ยิ้มทำซากอะไร

ดีใจก็ยิ้ม

แล้วมึงดีใจอะไร

...

ไอ้สัส มึงนั่งไปเลย เงียบไปเลยไป!” สุดท้ายผมก็ทนมันไม่ไหว ตีแขนมันไปทีหนึ่ง ไอ้นี่ก็เหลือเกิน แขนมันมีแต่กล้าม แข็งโป๊ก ตีไปแล้วก็ต้องมานั่งจ๋อยกับตัวเอง

เชี่ยเอ้ย...สู้อะไรไอ้สุขสันต์ไม่ได้เลย ความสูงก็เตี้ยกว่า กล้ามก็น้อยกว่า ไอ้เจเอ้ย เกิดเป็นเห็บยังไม่น่าน้อยใจเท่านี้เลย



TBc.

#ข้างห้อง305

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 771 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

790 ความคิดเห็น

  1. #790 jaoslott (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2563 / 07:29
    นายสุขสันต์😏
    #790
    0
  2. #762 mdc_may (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 08:02
    ชอบพี่บาร์กับคุณใหญ่มากกก ต้องมีอะไรแน่ๆ 5555
    #762
    0
  3. #756 b._.m (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 10:35
    "เจไดครับ ขึ้นรถ" ใครไม่หวั่นไหวก็แย่แล้วววววววว
    #756
    0
  4. #720 FAHKRAMXTER (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:53
    โอ๋ๆนะน้องเจ5555
    #720
    0
  5. #685 _Rattanawadee (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 มกราคม 2563 / 09:25
    อย่าพูด​ครับ ใจบางงง
    #685
    0
  6. #640 baekbow (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 01:12
    ใจเย็นนะลูก เกิดมาเป็นเจไดไว้ให้พี่หมีจีบนี่แหละดีแล้วลูก อย่าเพิ่งอยากเกิดเป็นเห็บเลย 555 // ใจบางกับคำว่าเจไดครับมากกก
    #640
    0
  7. #558 doublendoubleo (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 20:01
    แงงงง ใจยวบมาก
    #558
    0
  8. #533 Andromayda (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 17:47
    พี่หมีเขาท็อปฟอร์มนะคะ
    #533
    0
  9. #510 12311232123312 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 17:21
    55555555น่ารักๆๆๆๆ
    #510
    0
  10. #476 shin ai2 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 15:16
    ชอบตอนพี่หมีพูดครับ น่ารักมากกกกกก
    #476
    0
  11. #431 Yanapat. (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 23:02
    น่ารักกก คนดีใจก็ยิ้มเป็นปกติอ่ะเนาะพี่หมี
    #431
    0
  12. #406 M'X19 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 17:46
    เจไดน่ารักกกกกกกกก😂😂😂
    #406
    0
  13. #355 thesaipan (สป) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 17:26
    น่ารักกก
    #355
    0
  14. #314 fallingforyou. (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 01:35
    หุ่นหมีเเต่หัวใจสีชมพูมากค่าาาา น่าร้ากกก
    #314
    0
  15. #299 MMAAYY (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 16:59
    โหหหหห

    คุณสุขสันต์รึกแรงนะครับ
    #299
    0
  16. #234 FNnp142 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 09:01
    เจไดครัช โอโห พี่หมี รุนแรงต่อใจมากอ่ะ
    #234
    0
  17. #208 YYEE (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 22:20
    น่ารัก น่ารัก น่ารัก มีแต่คำว่าน่ารักไปหมด กุมจัยยย
    #208
    0
  18. #90 ความถี่สีชมพู (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 21:37
    เจไดครับด้วยนะะะ พี่หมี ฮือ แพ้ T/////T
    #90
    0
  19. #17 BaBa_Oh741 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 12:05

    น่ารักอ่ะะะ

    #17
    0