เจียงเทียนชาวสวนไร้เทียมทาน

ตอนที่ 16 : มือซ้าย,มือขวา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 672
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    16 ก.ค. 63

 

           " เทียนเอ๋อ แล้วที่เจ้าบอกว่าจะออกไปหาคนช่วยเพิ่ม เช่นนั้นพ่อก็รู้จักผู้กล้าอยู่หลายคน สนใจคนจากพ่อไหม? "

           เจียงเกาเสนอแนะออกมา 

           โดยเจียงเทียนได้ยินอย่างนี้ตอนแรกก็สนใจ แต่ว่าพอนึกไปถึงสถานการณ์ในชีวิตที่แล้ว เกี่ยวกับสหายของพ่อแต่ละคน เขาก็ส่ายหัวอีกที

           " สหายของพ่อหลายคนหวังดีต่อพ่อก็จริง แต่พวกเขาก็มีความทะเยอทะยานของตัวเองอยู่มาก หากเราเผยความลับที่ว่าพวกเรากลับมาฝึกฝนและแข็งแกร่งแล้ว ไม่นานพวกเขาย่อมหาภาระมาให้เรา ไม่สมเป้าหมายที่เราต้องการทำธุรกิจ "

           แม้ภายนอกจะดูคอยช่วยเหลือสหายยามลำบากเช่นเจียงเกา แต่ว่าความเป็นจริงเงินซักแดง ข้าวซักกระสอบ หรือองค์รักษ์ซักคนก็ไม่เห็นจะมีมา

           เจียงเทียนพยายามใช่คำนุ่มนวลที่สุดที่จะดเอ่ยบอกว่าสหายของพ่อเขาพอพูดคุยได้ แต่หากจะไว้ในใจการทำงานสำคัญนั้นเป็นไปไม่ได้

           " แล้วถ้าเป็นสหายของแม่ล่ะ? "

           ตอนนั้นเจียงหนิงที่เงียบอยู่นานก็เอ่ยขึ้นมาบ้าง 

           " สหายของท่านแม่ก็เป็นกลุ่มคนชนนั้นผู้กล้าเช่นเดียวกัน แต่เฮ้อ....ข้าไม่ใช่คิดระแรงเกินเหตุ หากเราป้องกันได้เราก็ควรป้องกัน ข้าว่างานนี้ให้ข้าหาคนเองดีกว่า เพราะหากเรายังมีระดับปราณไม่ถึงขั้น 8 ก็ไม่อาจคิดจะปรากฎตัวออกสู่สาธารณะได้เลย และนั่นต้องใช้เวลามากกว่า 1 ปี ซึ่ง 1 ปีนี้พวกท่านต้องแข็งขันกันฝึกวิชายุทธให้มากๆ ส่วนข้าจะออกท่องไปหาคนงานเพิ่มเอง ตกลงไหม? " 

           เจียงเทียนกล่าวพลางสรุปปัดข้อเสนอพ่อแม่ตัวเองทิ้งลง

           ทำให้ทางเจียงเกาและเจียงหนิงได้แต่พยักหน้าตามด้วยท่าทีแอบอาย เพราะพวกตนไม่ใช่ไม่รู้นิสัยสหาย ทว่าพวกเขาก็อยากจะช่วยบรรเทางานของลูกที่ต้องทำ

           เช้าวันรุ่งขึ้น ทางเจียงเทียนก็ชวนสองพี่น้องแซ่จูมาทานอาหารด้วย

           จนเมื่อทานอาหารเสร็จเจียงเทียนก็ไปดูอาการของจูเก้อที่ห้อง แน่นอนเขารู้แล้วต้องรักษาชายผู้นี้ยังไง ทว่าเขาก็จุดประสงค์อื่น

           " คุณชาย พี่สาวข้านั้นลงทุนลงแรงไปกับเรื่องนี้มาก ดังนั้นหากจะให้นางตัดใจทันทีก็เป็นไปได้ยาก ดังนั้นขอท่านให้เวลาข้า ถ้าสิ่งที่ท่านกำลังคิดทำ ช่วยใส่ชื่อข้า พี่สาว และอาซุงเข้าไปด้วยได้ไหมขอรับ? "

           จูเก้อที่ยื่นมือมาให้เจียงเทียนวัดแรงดันหัวใจอยู่นั้นกล่าวออกมาเสียงร้องขอ 

           โดยเจียงเทียนได้ยินอย่างนี้ก็รู้ สหายของตนเป็นคนศักดิศรีสูง แต่ด้วยสถานการณ์ตอนนี้กลับถูกกดให้อยู่ต่ำ ดังนั้นจึงเป็นโอกาศที่จะทำให้เขาโยกโคลงไปมาโดยตามสะดวก 

           ทว่าด้วยคำว่าสหายรักในชีวิตที่แล้ว เจียงเทียนก็ไม่อาจฝืนแกล้งชายผู้นี้ได้อยู่นาน ก่อนยิ้มออกมาแบบเป็นกันเอง

           " ข้ารู้ คุณชายจูเก้อตอนแรกข้าก็คิดช่วยอยู่แล้ว ไม่อย่างนั้นไม่พาท่านมาบ้านและรู้ความลับของบ้านเราหรอก......และสิ่งที่ข้าคิดจะทำบอกตามตรงข้าไม่ปิดบังข้าต้องการทำธุรกิจเกี่ยวกับสมุนไพรระดับจิตวิญญาณ และนั่นรวมถึงพวกผลไม้ พืช และสัตว์เลี้ยงด้วย ข้าต้องการเพาะ ต้องการสร้างสิ่งเหล่านี้ขึ้นมา ในการซื้อขาย แล้วอีกอย่างข้ามั่นใจท่านมีหัวการค้าสูงจึงอยากเชิญชวน "

           " สิ่งที่ท่านทำดูแปลกแต่หลังจากนี้เรียกข้าจูเก้อก็พอ ข้าขอถามเพิ่มเติมได้หรือไม่? ว่าท่านต้องการเงินหรือ? "

           จูเก้อได้ยินสิ่งที่เจียงเทียนกล่าวมาก็ยกมือขึ้นมาลูบคางระหว่างนึกคิด

           " ใช่ส่วนหนึ่ง แต่อีกส่วนเราพบความลับอย่างหนึ่งที่ต้องใช้ของพวกนี้มากๆ เพราะมันเป็นสิ่งที่สามารถทำให้เราข้ามขั้นเกินระดับบ่มเพาะวิญญาณขั้น 9 และกลายเป็นจอมยุทธที่แท้จริงได้!! "

           ตูมม!!

           เหมือนหัวของจูเก้อระเบิดขึ้นพอได้ยินอย่างนั้น ตัวเขานิ่งแข็ง พร้อมกับลมหายใจที่หอบที่ขึ้น 

           หลังจากคืนสติ จูเก้อส่งสายตาอันเร่าร้อนไปทางเจียงเทียนพลางจะให้เขาพูดให้ชัดเกี่ยวกับเรื่องนี้

           " เรื่องนี้ข้ากล่าวตามจริง....จูเก้อ ข้านั้นอยากได้เจ้าและแม่นางจูเป็นสหายร่วมธุรกิจจริงๆ  ช่วยข้าเถอะแล้วภายใน 5 ปี ข้าจะพาเจ้าและพี่ของเจ้าไปยังจุดสูงสุดของแคว้นทั้ง 4 ในเขตนี้ทั้งหมด และบางทีหากเจ้าตั้งใจกับเรื่องนี้ เราอาจจะไประดับที่สูงกว่านี้ก็เป็นได้และนั่นคือระดับผู้เยี่ยมยุทธในตำนาน "

           เจียงเทียนพยายามล่อซื้อใจของเพื่อนเก่าในชีวิตที่แล้วให้มากที่สุด

           จนไม่รอช้าตามที่เจียงเทียนคาดเดา จูเก้อพยักหน้าเป็นไก่จิกข้าวตกลงทันที เพราะเขามองยังไงเจียงเทียนก็ไม่ได้ผลประโยชน์อะไรในการหลอกเขาเลย เมื่อท้ายสุดแล้วปลายทางของเขาก็คือความตาย จากการที่ถูกพี่ชายต่างแม่ไล่ฆ่า ดังนั้นจึงทำได้แค่พนันกับมัน

(จบ)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

27 ความคิดเห็น