ชายาตัวร้าย ชินอ๋องลวงรัก สนพ.Dbooks

ตอนที่ 16 : บทที่ ๘ สมรสพระราชทาน ๑

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,609
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 408 ครั้ง
    6 พ.ค. 63

บทที่ ๘ สมรสพระราชทาน


ตอนที่ ๑ 


รุ่งสางดวงตะวันเคลื่อนแตะขอบฟ้าดวงจันทราคล้อยต่ำจนอับแสง เสียงไก่ขันดังขึ้นสองครั้งแล้วเงียบหายไปพร้อมกับเงาร่างสูงควบม้าห้อตะบึงเร่งรุดเดินทางเข้าวังหลวงจนผิดวิสัย


วันนี้ในท้องพระโรงขุนนางน้อยใหญ่ต่างพากันตกตะลึงพรึงเพริด เมื่อจู่ ๆ หลิงชินอ๋องทูลขอพระราชทานสมรสกับบุตรสาวนายอำเภอเถียนต่อหน้าพระพักตร์ฝ่าบาท ส่งผลให้เจ้าเมืองเว่ยมีสีหน้าดำมืดคล้ายก้นกระทะ แววตาสับสนแปรเปลี่ยนไปมาจนไม่อาจเก็บงำความรุ่มร้อนคล้ายมีไฟกองเล็กสุมอยู่ในอกดุจเพลิงลุกไหม้ ที่สุดก็อดรนทนมิได้ถึงกับสอดปากแย้งขึ้นในทันใด


“ท่านอ๋องทำเช่นนี้มิใช่ว่ากำลังปกป้องคนผิดอยู่กระมัง”


เพียงถ้อยคำสิ้นคิดของเจ้าเมืองเว่ยทำให้ผู้คนโดยรอบเงียบงัน เสียงที่ดังคล้ายนกกระจอกแตกรังเงียบลงโดยพลัน เมื่อแลเห็นสายตาของทั้งสองฝ่ายห้ำหั่นฟาดฟัน ผู้หนึ่งเป็นถึงอนุชาในฮ่องเต้หยวนเฟยไท่หวง มีนิสัยเอาแต่ใจไม่ยินดียินร้ายต่อผู้คนรอบข้าง ทั้งยังโหดเหี้ยมกล้าหาญชาญศึกถึงขั้นกล่าวได้ว่าสามารถสังหารคนได้โดยไม่กระพริบตา


หลายครั้งที่ขุนนางในราชสำนักถึงกับยื่นฎีการ้องเรียนต่อฝ่าบาทด้วยแรงสนับสนุนของเสนาบดีหม่า ที่ผ่านมาฝ่าบาทเพียงพยักพระพักตร์เบา ๆ แล้วโบกพระหัตถ์อย่างคร้านจะใส่ใจ นั่นย่อมหมายถึงพระองค์ทรงปิดพระเนตรลงข้างหนึ่งมาโดยตลอด ในขณะที่เจ้าเมืองเว่ยเป็นถึงขุนนางที่พระองค์ทรงโปรด ส่วนหนึ่งเพราะมีเสนาบดีหม่าคอยหนุนหลัง ไม่เช่นนั้นมีหรือฝ่าบาทจะทรงเหลือบพระเนตรมอง


คิดมาถึงตรงนี้ขุนนางบางคนถึงกับขวัญสะท้านจนลืมหายใจไปชั่วขณะ บางคนมีสีหน้าคล้ายถูกบังคับให้กลืนแมลงวัน ขณะเดียวกันก็ก่นด่าเจ้าเมืองเว่ยในใจ คนผู้นี้ช่างขวัญกล้าถึงกับฉีกหน้าหลิงชินอ๋องต่อหน้าขุนนางในท้องพระโรง ต่อให้ตายพันครั้งยังไม่ทำให้โทสะในใจท่านอ๋องมอดดับลงได้


ด้วยนิสัยหลิงชินอ๋องเป็นเช่นไร ผู้อื่นต่างก็รู้แจ้งกันแทบทั้งเมืองหางโจวแล้วกระมัง จึงเป็นไปมิได้ที่คนฉลาดหลักแหลมจัดเจนอย่างเจ้าเมืองเว่ยจะไม่ได้ยินข่าวเล่าลือสะท้านขวัญเช่นนี้


“ฮึ!” หลิงชินอ๋องแค่นเสียงเย็นชา ก่อนกระดกคิ้วเข้มราวกับน้ำหมึกตวัดวาดพาดเฉียงอยู่เหนือเปลือกตาดุดันดุจเหยี่ยวจ้องมองลาโง่ที่ค่อย ๆ เดินตกหลุมพรางที่เขาได้วางเอาไว้แต่แรก มุมปากกระตุกเหยียดยิ้มเย้นหยัน เพราะไม่เพียงเจ้าเมืองเว่ย แม้แต่เสนาบดีหม่าก็ต้องถูกบุตรเขยผู้ขลาดเขลาลากลงไปในโคลนตม


อันที่จริงยามตกอยู่ในอันตรายสิ่งที่น่ากลัวที่สุดมิใช่กระบี่หรือหอกอันแหลมคมพาดอยู่บนลำคอ แต่เป็นคลื่นอารมณ์โทสะที่พู่งสูงเกินกว่าจะยับยั้งบดบังดวงตาจนมืดบอด หลิงชินอ๋องจึงเลือกที่จะฉวยเอาความอ่อนแอแล้วสุมด้วยเชื้อไฟชั้นดี เพราะต่อให้คนฉลาดปราดเปรื่องย่อมโง่เขลาได้เพียงพริบตา


เว่ยซิ่นสือก้าวเท้าเดินหน้าหนึ่งก้าวก่อนจะทิ้งเข่าลงเบื้องหน้าพระพักตร์ฝ่าบาท ทูลฝ่าบาท ตอนนี้นายอำเภอเถียนเป็นนักโทษถูกคุมขังอยู่ในคุกหลวง โทษทัณฑ์ลักลอบเปิดเส้นทางให้โจรพวกนั้นขนเกลือเถื่อนออกนอกแคว้น ย่อมมีโทษไม่ต่างจากกบฏพ่ะย่ะค่ะ


ในใจของเว่ยซิ่นสือร้อนรนราวกับไฟสุมขอน จึงไม่ทันสังเกตเห็นสายตาอันเย็นเยียบของเสนาบดีหม่าจ้องมองเขม็ง ตอนนั้นเพียงหูได้ยินหลิงชินอ๋องทูลขอพระราชทานสมรสในหัวสมองก็คล้ายถูกหินก้อนใหญ่ทุบลงมาอย่างแรง ในอกร้อนรุ่มเจ็บปวดคล้ายมีเข็มนับพันเล่มแทงทะลุหัวใจ เขาถึงขั้นกระทำการต่ำช้าโยนข้อหาให้บิดาของนางเพื่อบีบบังคับให้หรูเอ๋อร์มาคุกเข่าอ้อนวอนต่อเขา แต่เป็นหลิงชินอ๋องที่สอดมือเข้ามายุ่งไม่เข้าเรื่อง ซ้ำในเวลานี้ยังคิดแต่งนางเป็นพระชายา เช่นนี้แล้วจะหาวิธีใดบีบบังคับอดีตคนรักได้อีก


ในขณะที่พยายามไขว่คว้านางกลับคืนมา เป็นนางที่พยายามดิ้นรนถอยหนีแทบทุกทาง


“เจ้ากำลังกล่าวหาว่านายอำเภอเถียนสมคบกับพวกกลุ่มโจรกบฏ?” หลิงชินอ๋องเปล่งเสียงทุ้มต่ำเนิบช้า พลางกระตุกมุมปากยิ้มเยาะ “แต่ไฉนข้าถึงได้ยินว่า นายอำเภอเถียนเป็นคนใจซื่อมือสะอาด ถึงจะเป็นเพียงนายอำเภอเมืองเล็ก ๆ แต่ก็รับใช้ราชสำนักมายาวนานถึงยี่สิบปี ความจริงใช่ว่าจะไม่มีความดีความชอบ แต่เป็นเพราะตระกูลเถียนไร้เส้นสายในราชสำนักจึงรั้งเอาไว้ได้เพียงตำแหน่งขุนนางขั้นเจ็ดเท่านั้น”


ถ้อยคำกระทบกระเทียบต่อให้คนตาบอดหูหนวกยังรับรู้ได้ว่าหลิงชินอ๋องกล่าวถึงผู้ใด เว่ยซิ่นสือนัยน์ตาดำมืดสีหน้าบึ้งตึง กรามแกร่งบดแน่น ความโกรธแล่นปราดเข้าหัวใจ จนไม่รู้ว่าตนกำลังตกหลุมพราง “ท่านอ๋องเอ่ยเช่นนี้มิใช่กำลังกล่าวหากระหม่อมยัดข้อหาแล้วสั่งโบยคนอยู่กระมัง”


“เจ้าเมืองเว่ยจะร้อนตัวไปไย” หลิงชินอ๋องเอ่ยเสียงทุ้มต่ำพลางสาวเท้าเดินเนิบช้าก่อนหยุดยืนอยู่ตรงหน้าบุรุษขลาดเขลา คนผู้นี้ไม่มีอันใดเหมาะสมกับนางมารน้อยสักกระผีก คิดมาถึงตรงนี้ รอยยิ้มในส่วนลึกของดวงตาหายวับไปทันทีแทนที่ด้วยความเยือกเย็นเสียดลึกถึงกระดูก


“ความจริงเรื่องนี้ยังไม่มีหลักฐานแน่ชัดเสียด้วยซ้ำ ว่านายอำเภอเถียนร่วมสมคบคิดกับพวก 'โจรกบฏหวงซวง' จริงหรือไม่”


คำว่าโจรกบฏหวงซวง ทำให้เสนาบดีหม่าบดกรามแน่นสายตาขุ่นเขียวจ้องมองหลิงชินอ๋องคล้ายอยากจะฉีกเนื้อป่นกระดูก ขณะเดียวกันก็รู้สึกเข่นเขี้ยวที่บุตรเขยแสดงความโง่เขลาออกมาจนสุดระงับ เห็นทีแผนการที่วางเอาไว้อาจล้มไม่เป็นท่าเพราะความเขลาของคนใกล้ตัว


เว่ยซิ่นสือกำหมัดแน่นในใจบังเกิดความร้อนใจขึ้นหลายขุมจนยากจะระงับ กว่าจะรู้ตัวว่าตนเองพลาดเสียท่าตกลงในหลุมพรางของจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ก็ไม่ทันแล้ว


หลิงชินอ๋องกระตุกมุมปากยกสูงบังเกิดรอยยิ้มในดวงตา ก่อนหมุนตัวกลับมาสบพระเนตรฝ่าบาท “ทูลฝ่าบาท...” คิ้วเข้มกระดกขึ้นพลางกลั้นขำในลำคอยามเห็นพระพักตร์ดำคล้ำ ถลึงพระเนตรดุดัน เขาแสร้งทำเป็นมองไม่เห็นแล้วเอ่ยอย่างระมัดระวังว่า “เดิมทีคดีเกลือเถื่อนเป็นเรื่องที่ราชสำนักไม่อาจปล่อยวาง เวลานี้เบาะแสที่กระหม่อมตามสืบได้ข้อสรุปว่าเป็นกลุ่ม'โจรกบฏหวงซวง' ที่กําเริบเสิบสาน ส่วนหนึ่งเพราะมีขุนนางในราชสำนักลอบสมคบคิดกระทำการใหญ่พ่ะย่ะค่ะ” เอ่ยจบท้องพระโรงมีเสียงเข่ากระแทกพื้นเสียงดังกึกก้อง ภาพเหล่าขุนนางน้อยใหญ่ต่างพากันตัวสั่นประหวั่นพรั่นพรึง


แน่นอนว่า โทษกบฏประหารทั้งตระกูลไม่ละเว้น รู้เช่นนี้แล้วต่อให้อยากยืนแต่ขาทั้งสองข้างพลันอ่อนยวบราวกับไร้กระดูก


เสนาบดีหม่าบดกรามแน่น ร่างสั่นเทาด้วยความโกรธอาฆาตแค้นพุ่งขึ้นจากปลายเท้าทะลุศีรษะขณะทิ้งเข่าโขกศีรษะเบื้องหน้าพระพักตร์ เอ่ยเสียงหนักแน่นว่า “ท่านอ๋องกล่าวเช่นนี้ไม่ต่างจากเหวี่ยงแหลงในทะเล ที่ผ่านมาตระกูลหม่าของกระหม่อมรับใช้ราชสำนักมาหลายชั่วอายุคนย่อมแสดงถึงความจงรักภักดีไม่เสื่อมคลาย


“พวกเจ้าลุกขึ้นเถอะ” ฮ่องเต้หยวนเฟยไท่หวงยกพระหัตถ์ขึ้นโบกเบา “ความจริงเจ้าเมืองเว่ยมีอำนาจในการไต่สวนและวินิจฉัยความผิดนายอำเภอเถียน  หากแต่เราแลเห็นความคลุมเครือและเชื่อว่าหากสืบดูสักเล็กน้อยย่อมต้องให้ความเป็นธรรมกับทั้งสองฝ่ายได้แน่”


บรรยากาศตึงเครียดเมื่อครู่เลือนรางจางลงหากมิได้ยินประโยคต่อมาของผู้เป็นใหญ่เหนือผู้คนทั้งปวง


พระพักตร์งดงามราวกับดวงจันทร์แขวนอยู่บนสายหมอกนิ่งขรึมครุ่นคิดครู่หนึ่งจึงกล่าวว่า “เช่นนั้นก็ให้ชินอ๋องเป็นผู้ไต่สวนคดีนี้เองเถอะ หากนายอำเภอเถียนเป็นผู้บริสุทธิ์เราจะพระราชทานสมรสให้แก่เจ้าเอง” เอ่ยจบร่างสูงสง่าสวมอาภรณ์สีทองปักลายมังกรห้าเล็บยืดพระวรกายตั้งตรง แล้วกล่าวว่า วันนี้ฟังพวกเจ้าถกเถียงกันมานาน เรารู้สึกเหนื่อยล้ายิ่งนัก


เฉากงกงได้ยินดังนั้นพลันรีบก้าวเท้าเดินมาด้านหน้าก้าวหนึ่ง ก่อนสะบัดแส้ไปมาสองทีแล้วขานขึ้นเสียงดัง


“ปิดประชุม”


“...”


ขุนนางในราชสำนักต่างพากันงุนงง ก้มหน้านับนิ้วเท้าเมื่อทรงเอ่ยรวบรัดเช่นนี้แล้วใครจะกล้าฝืนรับสั่งกันเล่า ผู้ใดไม่รู้ว่าฮ่องเต้หยวนเฟยไท่หวงอำมหิต ดวงตามังกรคู่นี้ยังแฝงความเจ้าเล่ห์อย่างร้ายกาจไว้บนมุมพระโอษฐ์ที่กระตุกขึ้นน้อย ๆ 


*****************************
 ปลายนิ้วสะกิดหัวใจเป็นกำลังใจให้นักเขียน คอมเมนต์คุยกันค่า ^^

ติดตามมะปราง/ฟางซิน ผ่าน Facebook

https://www.facebook.com/maprangloykaew

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 408 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

566 ความคิดเห็น

  1. #551 1988yongsi (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 กันยายน 2563 / 21:31
    เอาอิเต้เที่ยงธรรมมาเปิดตัวหน่อยไรท์ ไม่เอาหูเบาน่ะ
    #551
    0
  2. #430 _Aya_ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 13:22
    สนุกมากเลยค่า รอตอนต่อไปค่ะ
    #430
    0
  3. #429 10112516 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 12:47
    ตามค่าาาาา
    #429
    0
  4. #428 Kantong Isolate (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 11:21
    จัดการพวกมันเลยค่าาา
    #428
    0
  5. #427 Koy-goi (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 10:10
    ท่านอ๋องจัดการเลยค่ะ

    คนนิสัยไม่ดี
    #427
    0
  6. #426 Taksina_Tangkwa (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 09:38
    พี่น้องเค้ารู้กัน
    #426
    1
  7. #425 Moo.chompoo (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 09:33
    หึหึเข้าทางท่านอ๋อง... จบสิ้นแน่เสนาบดีหม่า
    #425
    1
  8. #424 charin2519 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 09:19
    เนื้อเรื่องเปลี่ยนไปจากเดิมเยอะเลยคะ
    #424
    1
  9. #423 MonthikanPookpha (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 09:12

    รอออออจ้าสนุกๆๆๆๆ
    #423
    1
  10. #422 พิริสา (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 09:04
    รอท่านอ๋องฟาดปากพ่อตาลูกเขยสารเลวคู่นั้น
    #422
    1
  11. #73 นกยูง-มายา (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 16:52

    เรียกท่านพ่อตาเต็มปากเต็มคำเชียวนะ

    #73
    1
  12. #71 beehihgg (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 12:02
    รอนะคะ
    #71
    1
  13. #70 Taksina_Tangkwa (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 07:51
    รอค่ะ ต่อไปน้องหนูจะติดปีกแล้ว
    #70
    1
  14. #69 Jirapanonpitak (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 07:42
    ค้างคร้าอย่างแรงงงงงงง
    #69
    1
  15. #67 ongongwoo (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 00:16
    สนุกค่ะ ติดตามอยู่ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #67
    1
  16. #66 Phasuk Nyffenegger (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 23:54

    น้องหรู จ่ายค่าเหนื่อยท่านอ๋องตลอดเลยอ่ะ ปากเปื่อยแน่ๆ หุ หุ หุ รอต่อนะคะ
    #66
    1
  17. #65 สู้ๆไรเตอร์ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 23:50

    กินเต้าหู้ตลอดท่านอ๋อง สู้ๆค่ะ ไรต์

    #65
    1
  18. #64 Sayree (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 23:49
    ขอบคุณที่อัพค่าา รอตอนต่อไปป
    #64
    1
  19. #61 I am who I am (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 23:11
    ลงอีกๆๆๆๆๆ มาอีกนะไรท์^^
    #61
    1
  20. #60 0993573875you (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 23:10
    ติดตามอยู่น่ะค่ะ สนุกมากๆเลย ลงอีกเยอะๆน้าาา
    #60
    1