คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

LIE RED TALE :: นิทานของสาวน้อยหมวกแดง

ตอนที่ 6 : บทที่ ๔ : เพื่อน


     อัพเดท 26 เม.ย. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: เทพนิยาย, คำสาป, หมาป่า, แม่มด, นิทาน, กริมม์, โรแมนติก, ดราม่า
ผู้แต่ง : มะนาวขาว ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มะนาวขาว
My.iD: https://my.dek-d.com/pinkmelon
< Review/Vote > Rating : 96% [ 172 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 62,794
3,398 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 528 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
LIE RED TALE :: นิทานของสาวน้อยหมวกแดง ตอนที่ 6 : บทที่ ๔ : เพื่อน , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2123 , โพส : 36 , Rating : 80% / 6 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด




บทที่ ๔

เพื่อน

            ชาฮาร์ลนลานเกินกว่าจะกล้าออกจากที่ซ่อน เขาอยากให้พิธีลุล่วงด้วยดี แต่ไม่อยากให้แมรี่โกลด์ตาย เด็กชายคิดอะไรไม่ออก เพราะเขากลัวเหลือเกิน กลัวเรื่องเลวร้ายจะเกิดขึ้น หากแมรี่โกลด์ต้องตายเพื่อแก้คำสาปของพระจันทร์จริงๆ เขาคงช่วยอะไรไม่ได้ ครอบครัวย่อมสำคัญกว่า ถึงคิดอย่างนั้นชาฮาร์ก็ยังอยากช่วยเด็กหญิง ต้องทำอย่างไร ทำอย่างไรดี คิดสิ... ชาฮาร์

            ไม่ จะไม่มีเรื่องร้ายเกิดขึ้นหรอก ในฝันนายพรานมาช่วยไว้ทัน แมรี่โกลด์จะปลอดภัย ต้องปลอดภัยเหมือนในความฝัน...

            ชาฮาร์ไม่รู้ว่าทำไมถึงฝันเห็นคนที่เพิ่งพบกันอย่างแมรี่โกลด์ เขาควรจะเชื่อฝันบอกเหตุของตนดีหรือเปล่า

            หัวหน้าหมาป่าหยิบมีดสั้นขึ้นมาจากพื้น ขณะที่โคราเมจับแมรี่โกลด์มัดตรึงไว้ด้วยเชือก เพราะเด็กหญิงมีสติรู้ตัวจึงพยายามขัดขืน ทำให้พิธีดำเนินไปอย่างยากเย็น น่าแปลกที่แม้ความตายกำลังอยู่ตรงหน้า เด็กหญิงกลับแสดงความเกรี้ยวกราดออกมาแทนความกลัว เธอไม่กลัว ไม่ร้องไห้ ซ้ำยังส่งเสียงดุด่าจนโคราเมขู่ดังแฮ่

             แซคคาร์จ้องมองดวงตาของแมรี่โกลด์ เด็กหญิงไม่หลบตา แสดงถึงความเป็นคนไม่ยอมแพ้ ออกจะเข้มแข็งเกินเด็กด้วยซ้ำ หัวหน้าหมาป่าลอบชื่นชมอยู่ในใจ นึกเสียดายที่เด็กน้อยผู้กล้าหาญต้องจากไปก่อนวัยอันควร

“มนุษย์ผู้อ่อนแอเอ๋ย หากไม่มาขัดพิธีกรรม ชีวิตเจ้าคงไม่ต้องลงเอยอย่างนี้”

เขาไม่อยากฝ่าฝืนกฎ ไม่เคยคิดแม้แต่น้อย กฎของพิธีกรรมมีมานานกว่าหลายร้อยปีจนตอนนี้ไม่มีใครจำเหตุผลของกฎแต่ละข้อได้แล้ว แต่จะไม่ทำอะไรเลยก็ไม่ได้ มนุษย์หมาป่าอดทนได้ไม่นานหรอก ไม่รีบจะมีแต่แย่... เพราะคำสาปอาจทำให้เกิดการสูญเสียมากกว่าหนึ่งคน...

แมรี่โกลด์ถลึงตาใส่ “หมาป่าเลว ท่านผิดสัญญา”

หัวหน้าหมาาป่าร่างยักษ์ตกใจ

“ข้าไม่กลัวท่านหรอก หากข้าตายพวกท่านนั่นล่ะจะพินาศ”

“เจ้าเป็นใคร” แซคคาร์ถามทันที แสดงความกระวนกระวายจนปิดไม่มิด “หมายถึงสัญญาอะไร”

เด็กหญิงเชิดคางขึ้น เอ่ยปากจะตอบแต่โคราเมพูดแทรกก่อน “แซคคาร์ ได้เวลาแล้ว”

หัวหน้าเผ่าขบกราม เขาเงื้อมีดสั้นขึ้น แทงมันลงบนร่างเครื่องสังเวย และภาวนาขอให้ทุกอย่างลุล่วงไปด้วยดี

...ทว่าก่อนมีดจะถึงตัว แมรี่โกลด์ก็แก้เชือกได้สำเร็จและเบี่ยงหลบทางมีด เธอควักขวานเล็กซึ่งซ่อนไว้ในผ้าคลุมออกมา รีบฟันใส่หมาป่าด้วยแรงทั้งหมดที่มี แต่แรงของเด็กหญิงน้อยเกินไปจึงไม่อาจสร้างบาดแผลได้ แต่ก็มากพอให้รู้สึกเจ็บ

“ไม่นะ”

ตอนนั้นเองที่ชาฮาร์มองดูจากที่ซ่อน เห็นว่าแมรี่โกลด์กำลังจะทำร้ายพ่อ ด้วยสัญชาตญาณเด็กชายจึงกระโจนออกไป คว้าตัวแมรี่โกลด์และขู่คำรามใส่เธอเยี่ยงสัตว์ร้ายอย่างเผลอตัว

แต่พอสบตากับแมรี่โกลด์ ชาฮาร์ก็ได้สติ

ดวงตาสีทองบัดนี้รื้นไปด้วยน้ำตา ชาฮาร์จึงรู้ว่าเธอกำลังหวาดกลัว แต่เธอกลัวใคร... กลัวท่านพ่อ... หรือว่ากลัวเขา

“ฆ่ามัน ชาฮาร์!

โคราเมตะโกนสั่ง ชาฮาร์หันไปมอง เห็นหมาป่ารุ่นพี่เป็นเพียงคนเดียวที่ยังยืนอยู่ พ่อของเขากำลังดิ้นทุรนทุรายอยู่ภายใต้คำสาป ชาฮาร์รู้ดีว่าเขาทำตามคำสั่งนั้นไม่ได้ นอกจากคนสั่งจะเป็นพ่อของเขา เมื่อเห็นว่าเด็กชายลังเลไม่ได้ดังใจ โคราเมจึงย่างเข้ามาหมายจะจัดการเอง

แต่ชาฮาร์จับพิรุธได้ เขารีบอุ้มเด็กหญิง และถอยออกมา “พี่โคราม...”

“ข้าบอกให้ เจ้า ฆ่า มัน”

โคราเมตอนนี้ไม่ใช่โคราเมที่ชาฮาร์เคยรู้จัก ดวงตาของพี่แดงก่ำ ชาฮาร์มีตาสีแดงเหมือนกัน แต่โคราเมกลับดูน่ากลัวราวกับปีศาจ

เด็กชายกระชับร่างในอ้อมแขน ตัดสินใจวิ่งหนีแบบไม่คิดชีวิต

            เพราะความกลัวทำให้ชาฮาร์วิ่งไวจนเห็นภาพรอบข้างมีสีเป็นเส้นๆ จ้ำวิ่งโดยไม่หันไปมองข้างหลัง คิดแค่ว่าต้องไปให้พ้นก่อนที่โคราเมจะตามทัน แมรี่โกลด์จะไม่มาตายเพราะเป็นเพียงธิดาจันทราตัวสำรอง มันไม่ยุติธรรมกับเธอเลย และการลักพาตัวเธอมาก็ช่างเป็นการกระทำที่โง่เขลาเสียจนไม่รู้จะเอาหน้าไปให้ท่านพ่อมองได้อีกไหม

เด็กชายสะบัดความคิดทิ้งไป แมรี่โกลด์เคยช่วยชีวิตเขาไว้ นี่คือเวลาที่ต้องตอบแทน

“เขาไม่ตามมาหรอก” แมรี่โกลด์พูดเบาๆ ในอ้อมกอดของเขา ชาฮาร์จึงชะลอความเร็วลง แต่ไม่ถึงกับหยุด เด็กหญิงจึงเอ่ยต่อ “เจ้าก็รู้ว่าข้าไม่พูดปด”

“ทำไม” เด็กชายถาม เขาจำได้ดีว่าแมรี่โกลด์ถูกสาปให้พูดโกหกไม่ได้ แต่ตัวเด็กหญิงในเวลานี้สำคัญกับพิธีกรรมมาก จะไม่มีใครออกมาตามกลับไปได้อย่างไร

แมรี่โกลด์ไม่ตอบ เธอซุกหน้ากับเสื้อของเขา มือน้อยกำหมัดสั่นระริก ชาฮาร์คิดว่าเธอกำลังร้องไห้ ทั้งคู่มาถึงพื้นที่โล่งซึ่งมีหญ้าอ่อนขึ้นพอให้นั่งได้สบาย ชาฮาร์จึงปล่อยแมรี่โกลด์ลงพลางแอบมองใบหน้าของเธอ เด็กหญิงรีบยกมือปาดน้ำตาราวกับกลัวเขาเห็น ท่าทางขบขันจนชาฮาร์ลอบอมยิ้ม

ทั้งสองนั่งพักให้พอหายเหนื่อย ต่างคนต่างเงียบไม่รู้จะพูดอะไร อีกอย่างคือชาฮาร์ไม่รู้จะพาแมรี่โกลด์หนีไปไหน ในเมื่อไม่มีคนตามมาก็ขอพักตรงนี้ก่อนแล้วกัน

“ผู้ชายตัวผอมที่เหมือนจิ้งจอกจับข้ามาตอนข้าตามหาเจ้า” เธอเปิดบทสนทนา “มีหูเหมือนเจ้าแต่นิสัยกลับไม่เหมือน เขาป่าเถื่อน”

ชาฮาร์จินตนาการตาม ก็คิดว่าแมรี่โกลด์ช่างเข้าใจเปรียบเทียบ สุนัขจิ้งจอกจะมีใบหน้าเรียวแหลมและเจ้าเล่ห์กว่าหมาป่า “ปกติเขาไม่เป็นแบบนั้นหรอก โคราเมเป็นพี่ของข้าเอง พี่ใจดีนะ”

แมรี่โกลด์ทำเสียงเหอะในลำคอ “เขาให้ข้าดมดอกไม้ชนิดหนึ่ง ดอกไม้นั่นทำให้มึนหัวจนสลบไป ตื่นมาอีกทีก็อยู่ในกระท่อมรวมกับสัตว์ตัวอื่นๆ มีมนุษย์หมาป่าเต็มไปหมด คนตัวใหญ่คนนั้นเข้ามาคุยกับข้าด้วย ...เขาน่ากลัวนะชาฮาร์ แต่ข้าคิดว่าเขามีบางอย่างเหมือนกับพ่อ... เขาบอกว่าจะปล่อยข้าไปเพราะข้าเป็นมนุษย์”

“เอ้อ...” ชาฮาร์อึกอัก “...ข้าก็ไม่ค่อยรู้อะไรมากนัก”

“ในกระท่อมนั้นมีสัตว์มากมาย บ้างก็ถูกทำร้าย กระต่ายตัวนั้นก็ด้วย ข้าจำได้เพราะเคยเล่นกับมันบ่อยๆ ตอนไปที่ริมแม่น้ำ แต่ตอนนั้นมันเป็นแค่กระต่ายตัวโตสีขาว คนตัวใหญ่คนนั้นบอกจะให้มันเป็นเครื่องสังเวยอะไรนั่น พอถูกปล่อยตัว ข้ากะจะอยู่รอกระต่ายกลับไปด้วย...” เด็กหญิงทำหน้าเบ้ “พอตกดึกมันกลับกลายร่างเป็นคน ข้าไม่คิดว่าคนตัวใหญ่จะฆ่ามันได้ลงคอ...ชั่วร้ายนัก”

 เมื่อเด็กหญิงเอ่ยต่อว่าบิดา ชาฮาร์ก็ถึงกับเลือดขึ้นหน้า “นี่ เจ้ารู้บ้างไหมถ้าไม่ทำพิธีกรรมจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง พวกเราต้องเจ็บปวดทรมานทุกเดือนตลอดหลายร้อยปีเพราะคำสาป การฆ่ากระต่ายขาวนั่นจะเป็นวิธีที่จะแก้คำสาปนี้ได้ แต่เจ้ากลับทำให้มันหนีไป ไม่สำนึกบ้างเลยหรือ!

แมรี่โกลด์งุนงงเพราะเด็กชายไม่เคยพูดรุนแรงกับเธอขนาดนี้มาก่อน

“แต่ก็ไม่เห็นต้องฆ่าแกงกันเลยนี่”

“ทุกคืนพระจันทร์เต็มดวงเราต้องทำพิธีสังเวยจ้าวแห่งพระจันทร์ มันเป็นวิธีเดียวที่จะทำให้ความทรมานนั้นทุเลาลง เขาปล่อยตัวเจ้าไปเพราะมีกฎว่าห้ามใช้มนุษย์ ถ้าข้าไม่พาเจ้าออกมาเจ้าก็ตายไปนานแล้ว รู้ตัวไหม”

“ทุกเดือนเหรอ!” เด็กหญิงเบิกตาโต “อย่างนั้นก็ต้องฆ่าสัตว์ทุกเดือนเหรอ นี่ไม่ใช่แค่ชั่วร้าย ต้องเรียกว่าฆาตกรต่างหากถึงจะเหมาะ!

“นี่!” ชาฮาร์โต้ “คิดจริงๆ หรือว่าพ่อของเจ้าไม่เคยฆ่าสัตว์ ถ้าอาศัยอยู่ในป่าดำที่เต็มไปด้วยอันตรายก็ต้องเคยฆ่าใครมาก่อนอยู่ดี อย่างนั้นพ่อเจ้าก็เป็นฆาตกรเหมือนกัน!

ทว่าคราวนี้ไม่มีเสียงใสเถียงกลับมา แต่เป็นเสียงฟาดมือดังเพี้ยะซึ่งรุนแรงจนหน้าหัน ประทับรอยนิ้วมือแดงเรื่อบนข้างแก้ม

“เจ้า...”

“เงียบนะ” เด็กหญิงเอ่ยเสียงสั่น น้ำตารินอาบแก้มนวล “หุบปากไปเลย ถอนคำพูดเดี๋ยวนี้ ข้าไม่เกลียดเจ้า เจ้ามันไม่เลว พ่อข้า_เคยฆ่าสัตว์!

คำพูดที่ออกมายิ่งทำให้แมรี่โกลด์ร้องฟูมฟายหนักขึ้น ชาฮาร์ไม่เข้าใจคำแปลกๆ

ที่เธอกำลังพูดว่าพ่อของตน แต่แล้วก็นึกถึงวันก่อนซึ่งเด็กหญิงเคยเล่าให้ฟังว่า หากเธอโกหกคำที่เอ่ยมาจะบิดเบือน ชาฮาร์จึงรู้ว่าที่เธอพูดไปเพราะอารมณ์โกรธ เด็กหญิงพร่ำพูดคำโกหกออกมาด้วยความเจ็บแค้นตัวเอง ทั้งยังร้องไห้ไม่หยุด จนเขาเริ่มรู้สึกแย่

“แมรี่...”

“ห้ามเรียกชื่อข้า!” เด็กหญิงแผดเสียง “ข้า_อยากให้คนอย่างเจ้าเรียกชื่อ...ข้า...ข้าอยากให้เจ้าไปให้พ้น!

คราวนี้เป็นคำจริงจากใจของแมรี่โกลด์หมดทั้งสิ้น เด็กหญิงร้องไห้หนักจนชาฮาร์ทำอะไรไม่ถูก เขาไม่เคยเห็นใครร้องไห้ จึงไม่รู้วิธีปลอบ

“พ่อกำลังมา” เธอสะอื้น “พ่อต้องโกรธมากแน่หากไม่เจอตัวข้า”

“อะไรนะ”

ชาฮาร์ตกใจ นี่เป็นเหตุผลที่แมรี่โกลด์รู้ว่าจะไม่มีใครตามมาสินะ ชาฮาร์รู้สึกเคืองเล็กน้อยแต่เพราะเธอกำลังร้องไห้ เขาจึงเก็บความขุ่นเคืองนั้นเอาไว้

“อีกไม่นานพ่อต้องมาหาข้า ข้าจะให้พ่อตีเจ้า”

“แล้วเขาจะทำอะไรครอบครัวข้าไหม” เด็กชายเร่งถามอย่างใจเย็น แมรี่โกลด์เงยหน้ามองเขา ดวงตาฉายแววอึดอัด

“ไม่รู้”

เธอไม่รู้นั่นคือความจริง ชาฮาร์พยักหน้ารับ เมื่อเด็กหญิงไม่หยุดร้องเสียที ก็ไม่รู้จะปลอบอย่างไร เขาเอนตัวพิงต้นไม้อย่างหมดเรี่ยวแรง วันนี้มีหลายสิ่งหลายอย่างเกิดขึ้น ทุกอย่างสับสนวุ่นวายไปหมดจนเขารับแทบไม่ไหว เขายังต้องเรียนรู้อะไรอีกมาก นอกเหนือจากเรื่องเล่าของพี่โคราม

“ข้าคงอ่อนแอจริง” เขาเอ่ยลอยๆ ในที่สุดเด็กหญิงก็หยุดร้อง เธอมองเขาก่อนเอนตัวพิงต้นไม้ตามโดยไม่พูดอะไร

“คนตัวใหญ่คนนั้นคือพ่อของข้า เป็นหัวหน้า” เด็กชายเอ่ยเสียงแผ่ว “ข้าไม่อยากให้พ่อหรือคนในเผ่าต้องทรมาน ก่อนนี้ข้าไม่เคยสนใจเรื่องพิธีกรรมเลย เพราะรู้ว่าพ่อจัดการได้ทุกอย่าง”

เด็กหญิงยังคงเงียบ ชาฮาร์ไม่แน่ใจว่าเธอกำลังฟังหรือเปล่า แต่เขาอยากเล่า

“พ่อเป็นคนเก่ง...เก่งมาก ทุกคนนับถือพ่อ ไม่ใช่แค่ตัวใหญ่แต่เขาสามารถจัดการเรื่องยากให้เป็นเรื่องง่าย เรื่องร้ายให้กลายเป็นดีได้ มหัศจรรย์ดีนะว่าไหม” เด็กชายเผยยิ้ม “ข้าอยากเก่งเหมือนพ่อ เก่งทุกด้าน เข้มแข็ง ว่องไว แล้วก็ฉลาด เลยต้องฝึกฝนมากกว่าคนอื่น แต่เจ้าก็ยังบอกว่าข้าอ่อนแอ ...เอ้อ ข้าบอกหรือยังว่าข้าอายุสิบขวบ...เท่าเจ้าเลย”

ชาฮาร์ลองชวนแมรี่โกลด์คุย แต่คิดว่าไม่สำเร็จเพราะเด็กหญิงเหมือนจะไม่ฟังเขาเลยสักนิด เด็กชายถอนหายใจเบาๆ แล้วเล่าต่อ

“เลยคิดว่าเราอายุเท่ากันน่าจะเป็นเพื่อนกันได้ เรา...เอ้อ...” ชาฮาร์ก้มหน้า ยกมือเกาหูขนปุย “เราเป็นเพื่อนกันได้ไหม แมรี่โกลด์”

เป็นครั้งแรกที่เขาเรียกชื่อของเธอเต็มคำ ทั้งที่ถูกห้ามให้เรียก แต่เขาชอบชื่อของเธอ ถึงจะไม่รู้ความหมายก็ตาม ชาฮาร์คาดหวังให้แมรี่โกลด์ตอบ ไม่ว่าจะพูดจริงหรือโกหกก็อยากฟัง

น่าเสียดายที่คนถูกถามไม่คิดจะเอ่ยอะไรออกมาแม้แต่คำเดียว

ชาฮาร์จึงผิดหวัง ในเมื่อพูดด้วยแล้วไม่พูด อย่างนั้นเขาคุยกับตัวเองก็ได้ เด็กชายหมาป่าจึงตัดสินใจจมอยู่กับความคิด เสมือนนั่งพูดคนเดียวในใจ

มีคำถามมากมายที่ไม่รู้จะถามใคร เขาอยากกลับไปดูว่าทุกคนเป็นอย่างไรบ้าง พิธีกรรมถูกล้มเลิกจะเกิดอะไรขึ้น แล้วทำไมโคราเมถึงดูไม่เป็นอะไรเลย

เด็กชายหมาป่าขมวดคิ้ว จริงสิ พี่โครามไม่เจ็บปวดเพราะคำสาปเหมือนกับคนอื่น เขาจำภาพหน้าของหมาป่ารุ่นพี่ตอนก่อนจะหนีออกมาได้ มันติดตามาก โคราเมในตอนนั้นเหมือนกับปีศาจไม่มีผิด ดูดุร้าย น่ากลัวราวกับเป็นคนละคน

ชาฮาร์นึกถึงพ่อของแมรี่โกลด์ในจินตนาการ ถ้าตัวเล็กเท่าลูกสาวก็คงดี จะได้ทำอะไรพ่อของเขาไม่ได้

พลันเด็กชายหมาป่าเริ่มคิด หากพ่อของแมรี่โกลด์เป็นมนุษย์ ก็เท่ากับว่าเป็นมนุษย์อ่อนแอ แล้วถ้าเกิดออกมาตามหาแมรี่โกลด์อย่างที่เธอบอก มาเจอกับพี่โครามที่กำลังคลุ้มคลั่งอย่างนั้นจะสู้ไหวหรือ

แย่แล้ว แมรี่โกลด์ต้องเสียใจมากแน่ถ้าสูญเสียพ่อไป

ชาฮาร์ผุดลุกขึ้น “กลับกันไหม”

เด็กหญิงหมวกแดงทำหน้าฉงน เป็นเชิงถามว่าจะกลับไปทำไม ชาฮาร์จึงอธิบายต่อ “พ่อของเจ้ากำลังมาไม่ใช่หรือ เขาอาจไม่ปลอดภัยถ้าเจอกับหมาป่าที่กำลังคลุ้มคลั่งทั้งฝูง”

พอได้ยินดังนั้นแมรี่โกลด์ก็นึกขึ้นได้ เธอลุกขึ้นจะตามเด็กชายหมาป่าซึ่งเดินนำไป แต่เด็กชายกลับหยุดกลางคัน ไม่เดินต่อเสียดื้อๆ แมรี่โกลด์ซึ่งใจร้อนเป็นห่วงพ่อเลยถามอย่างร้อนรน

“มีอะไร”

“ใครกำลังมา” ชาฮาร์ยกนิ้วจุปากบอกให้เงียบ “เสียงม้า ใกล้เข้ามาแล้ว”

คนถูกสั่งให้เงียบทำหน้าไม่ค่อยเชื่อ จากนั้นร่างสูงก็กระชากแขนเธอ ดึงไปซ่อนตัวหลังพุ่มไม้ใกล้ๆ เด็กหญิงพยายามดึงมือกลับแต่เขาจับแน่นไม่ปล่อย แถมยังใช้มืออีกข้างกดหัวเธอให้หมอบต่ำ

เสียงม้าดังใกล้เข้ามา สักครู่หนึ่ง ม้าสีน้ำตาลเข้มตัวใหญ่ท่าทางแข็งแรงก็ปรากฏตัวพร้อมกับผู้ขี่ คนขี่ม้าเป็นมนุษย์เพศชายวัยกลางคน ใบหน้าเข้มเคร่งไว้หนวดเคราเฟิ้มดูดุดัน เขามีคิ้วที่หนามากและขมวดมุ่นเป็นปมตลอดเวลา มีดวงตาสีน้ำตาลซึ่งกำลังส่อแววกังวล ผิวคล้ำแดด ร่างกายสูงใหญ่กำยำ ท่าทางป่าเถื่อนน่ากลัว

ตอนที่ชาฮาร์กำลังมองสำรวจโครงหน้าของชายขี่ม้านั่นเอง แมรี่โกลด์ก็สะบัดมือออกจากการเกาะกุมของเขา เธอรีบวิ่งออกจากที่ซ่อน ตรงไปหาชายแปลกหน้าซึ่งเมื่อสังเกตเห็นเธอ เขาก็รีบลงจากม้าทันที

“แมรี่โกลด์!” ชายผิวคล้ำเรียกชื่อเด็กหญิงก่อนโผเข้ากอดร่างเล็ก ต่อมาชาฮาร์ต้องอึ้งอ้าปากค้างเป็นรอบเท่าไหร่ไม่รู้ของวันนี้ เมื่อได้ยินคำที่เธอขานตอบ


“พ่อ” 

 

+++++

แต่งไปแต่งมา ก็สามารถตัดจบตอนได้อย่างพอดีทีเดียว ก็เลยเอาไปอ่านกันเต็มๆครั้งแรกเลยนะคะเนี่ย
โผล่มาแล้วกับตัวละครเกือบจะสำคัญอีกตัวหนึ่ง ป๊ะป๋าของหนูแมรี่นี่เอง >_<

ที่ชาฮาร์ตกใจก็เพราะว่าลูกสาวออกจะส๊วยยย สวย แต่คนเป็นพ่อกลับน่ากลัวเสียอย่างนั้น ก็เป็นนายพรานนี่เนอะ

ขอบคุณทุกคอมเม้นและกำลังใจ
ชอบไม่ชอบติชมได้ มีคำผิด ตำหนิตรงไหนบอกได้ ไม่ว่า ไม่กัด ^_^

ยิ้มละไมทุกคนค่ะ 

เรื่องนี้มีแบนเนอร์แล้วนะจ๊ะ !!

 welcome to นิทานของสาวน้อยหมวกแดง

ใครอยากก๊อบไปแปะไปวางที่ไหนก็ตามสบาย หน้าห้องน้ำ ถังขยะ ราวตากผ้าก็ได้ 55 (ไม่ใช่ละ)

+❥ Free theme mouse. naru


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
LIE RED TALE :: นิทานของสาวน้อยหมวกแดง ตอนที่ 6 : บทที่ ๔ : เพื่อน , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2123 , โพส : 36 , Rating : 80% / 6 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 36 : ความคิดเห็นที่ 3359
ตลกชาฮาร์ 555 
ต้องคิดว่าพ่อเหมือนลูกเนอะะ 555

ชาฮาร์คนดีไปปอ่ะะ
จะอยู๋รอดหรอ
แมรี่โกลด์น่าถีบบ้างที!
มันเป้นสัจธรรมโว้ยยยย
ต้องทำเพื่ออยู๋รอดนะ!
Name : cherryme < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ cherryme [ IP : 180.180.31.221 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มกราคม 2557 / 14:40
# 35 : ความคิดเห็นที่ 3205
สงสารชาฮาร์ จะเป็นยังไงต่อไปเนี่ย
จะโดนขับออกจากกลุ่มรึเปล่านะ

PS.  แค่อยากเป็นคนที่เธอรัก...แค่อยากเป็นคนที่เธอนั้นจะมาเข้าใจ แค่สบตาฉันแล้วช่วยตอบ...ว่าเธอจะรักกันได้...
Name : Perz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Perz [ IP : 115.67.132.76 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 พฤษภาคม 2556 / 18:34
# 34 : ความคิดเห็นที่ 3177
น่ารัก~~~~~~~

ภาษาก็ดีมาก เนื้อเรื่องดี ไม่ติดขัด  สนุกมากเจ้าค่าาา >w
PS.  มาเป็นเพื่อนกันนะเมี๊ยวววววววว
Name : ลูกแมวน้อยสีคราม < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ลูกแมวน้อยสีคราม [ IP : 223.205.58.254 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 เมษายน 2556 / 02:19
# 33 : ความคิดเห็นที่ 3116
ตอนนี้ซาฮาร์น่ารักจังเลย >w<
...แต่ทุกอย่างจะโอเคดีใช่ไหมนะ? #ตระหนก


PS.  ฉันยิ้ม ฉันร้องไห้ ฉันหัวเราะ - ฉันเป็นแค่มนุษย์ธรรมดาๆคนหนึ่ง :)
Name : i.am.elf¿ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ i.am.elf¿ [ IP : 101.108.69.59 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มีนาคม 2556 / 13:18
# 32 : ความคิดเห็นที่ 3107
จบตอนที่ 6
ชอบตอนนี้จัง  โดยเฉพาะประโยคเวลาแมรี่โกรธ  แม้อ่านแล้วจะชวนสับสน แต่ก็ทำให้เห็นรายละเอียดปลีกย่อยที่ไรท์เตอร์จงใจสอดแทรกเข้าไปเพื่อทำให้ การอ่านมีลูกเล่นมากยิ่งขึ้น 
อ่านตอนต่อไป --->
Name : MyU_immi < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MyU_immi [ IP : 125.24.219.58 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มีนาคม 2556 / 14:30
# 31 : ความคิดเห็นที่ 3055
จะว่าไป...
ก็ว่าอยู่ว่าทั้งๆ ที่พ่อเป็นพรานแต่ลูกกลับรังเกียจการฆ่าสัตว์ซะขนาดนั้น ก็ว่าอยู่ว่าแมรี่โกลด์ทำเหมือนพ่อตัวเองไม่เคยฆ่าสัตว์
ขอบคุณนะหนุ่มหมาป่า ที่ถามสิ่งที่คาใจออกไปให้
แล้วก็... จะเกิดอะไรขึ้นต่อไปนะ?
รุ่นพี่ต้องมีอะไรแน่ๆ
PS.  It the most beautiful time of the year ;D I wanna be under the Mistletoe <3
Name : Hersy_PacktoN < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Hersy_PacktoN [ IP : 125.27.96.129 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2556 / 00:18
# 30 : ความคิดเห็นที่ 3035
ชาร์ฮาร์กลับไปในเผ่าแล้วจะเป็นยังไงบ้าง
PS.  
Name : เมมฟิส < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เมมฟิส [ IP : 115.67.6.6 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2556 / 14:47
# 29 : ความคิดเห็นที่ 2968
คำผิด

ย่อหน้าที่เก้า
     - คำว่า 'ตาป่า' เปลี่ยนเป็น 'หมาป่า'

ย่อหน้าที่สิบสาม
     - คำว่า 'เครื่อสังเวย' ตก ง ไปหนึ่งตัว

ย่อหน้าที่เจ็ดสิบหก
     - บรรทัดที่สอง        คำว่า 'เฟื้ม' เปลี่ยนเป็น 'เฟิ้ม'
                               คำว่า 'ขมวดมุ่ย' เปลี่ยนเป็น 'ขมวดมุ่น'

PS.  อย่าเสียใจภายหลัง กับสิ่งที่คิดและลงมือทำไปแล้ว
Name : กฤษฏิ์ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ กฤษฏิ์ [ IP : 182.53.59.227 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ธันวาคม 2555 / 03:33
# 28 : ความคิดเห็นที่ 2928
ชาร์ฮาร์อ่อนโยนมาก
Name : Fie [ IP : 118.172.245.140 ]

วันที่: 24 พฤศจิกายน 2555 / 09:53
# 27 : ความคิดเห็นที่ 2744
ชอบชื่อตัวละครเเหละตั้งได้ดี
ขนาดไม่ได้เข้ามาอ่านนาน(มาก)ก็ยังจะเนื้อเรื่องได้อยู่เลย
เป็นเหมือนนิทานที่ต่อให้ไม่ได้ฟังนานแล้วก็ยังจำได้
PS.  คำวิจารณ์ดีๆจากคนที่อ่านนิยายของเราทำให้ยิ้มได้ไปสามวันเลย
Name : ปากกาและหยดหมึก < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ปากกาและหยดหมึก [ IP : 110.169.242.172 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 ตุลาคม 2555 / 17:50
# 26 : ความคิดเห็นที่ 2690
เปลี่ยนจากขอเป็นเพื่อน มาเป็นแฟนแทนได้ไหม?
PS.  ไม่มีสิ่งใดได้มาโดยง่าย ,,, ทุกการกระทำ แด่ความฝัน
Name : M.T.Miracle < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ M.T.Miracle [ IP : 180.183.148.207 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 ตุลาคม 2555 / 22:19
# 25 : ความคิดเห็นที่ 2582
♥ กรี๊ดดดดดด (>O<)//
แมรี่โกลด์หัวแก้วหัวแหวนเอ๋ยยยย . ช่วยถ่ายช็อตหน้าเหวอของชาฮาร์มาให้หน่อยเร้ววว /
55555555 
PS.  良い! ご挨拶。(。・ω・。) , Qessep, 
Name : ' ❀ ( pat ) -. < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ' ❀ ( pat )  -. [ IP : 182.53.183.21 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 สิงหาคม 2555 / 15:56
# 24 : ความคิดเห็นที่ 2581
♥ กรี๊ดดดดดด (>O<)//
แมรี่โกลด์หัวแก้วหัวแหวนเอ๋ยยยย . ช่วยถ่ายช็อตหน้าเหวอของชาฮาร์มาให้หน่อยเร้ววว /
55555555 
PS.  良い! ご挨拶。(。・ω・。) , Qessep, 
Name : ' ❀ ( pat ) -. < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ' ❀ ( pat )  -. [ IP : 182.53.183.21 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 สิงหาคม 2555 / 15:56
# 23 : ความคิดเห็นที่ 2430
สนุกมากอ่ะ 5555
นึกภาพชาร์ฮาทำหน้าเหวอแล้วฮาได้ใจ
PS.  Nothing in this world that we do not.
Name : Texiora < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Texiora [ IP : 110.49.235.142 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 สิงหาคม 2555 / 16:13
# 22 : ความคิดเห็นที่ 2241
 สนุกดีค่ะ ทำเรื่องได้น่าติดตามมากๆเลยค่ะ เเต่ดูท่าจะยาว เลยบุ๊คมาร์คหน้านี้ไว้นิดนึงนะค่ะ ^^
Name : รอยยิ้ม^^ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ รอยยิ้ม^^ [ IP : 125.24.132.121 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 มิถุนายน 2555 / 16:26
# 21 : ความคิดเห็นที่ 2033
มาอ่านต่อครับ



อุอุอุ

แมรี่โกลด์   (วิ่งเข้าไปคล้องพวงมาลัย)


"พ่อยก"หนูอยู่ทางนี้นะลูกนะ

PS.  วันนี้ไม่รู้เหตุของวันพรุ่งนี้ "คิดมากไปทำไม"
Name : Snake's Eye < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Snake's Eye [ IP : 180.183.181.69 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 พฤษภาคม 2555 / 16:43
# 20 : ความคิดเห็นที่ 1960
จากบทที่ 4 เพื่อน
          ยัยหนูแมรี่ นี่ห้าวเป้งจริงๆแหะ รู้จักกลัวบ้างไหมเนี่ย
          ทำไมแมรี่ โกลด์ ถึงบอกอย่างนั้นล่ะ " หากข้าตายพวกท่านนั้น
แหละจะพินาศ" แสดงว่ามีความเกี่ยวพันกับเผ่าหมาป่า ชิมิ น่าสนใจ
          บทนี้ชาฮาร์กล้าต่อต้านพวกเดียวกันเลย รึ โดนไล่ออกจาเผ่า
แหงพระเอกเรา แล้วจะไปอยู่ที่ไหนล่ะ อย่าไปอยู่สกลนครนะ ที่นั้น
เค้าชอบเผ่าแกไม่น้อยเชียวแหละ ( เอ๊ะ ! ยิ่งวันยิ่งเม้นท์ไร้สาระ)
          เอาสาระบ้างดีฝว่า บทนี้น่าตื่นเต้นดีตอนยัยหนูเราจะถูก เจี๋ยน ! 
นึกว่าจะออกแนว ซอว์ ภาค 2 ซะแล้ว แต่ชาฮาร์ก็ใจเด็ดไม่น้อยนะที่
พุ่งออกไปช่วยอย่างน้้น ตอนแรกนึกว่าพ่อของแมรี่จะเป็นคนเข้ามาช่วย
ซะอีก ผิดคาดแหะ แต่สุดท้ายชาฮาร์ก็พาแมรี่มาส่งให้พ่อนายพรานจนได้
ว่าแต่ พ่อแมรี่จะชอบชาฮาร์ไหมนะ ไม่ใช่เอาไปส่งเทศบาลซะล่ะ มนุษย์
หมาป่านะ ไม่ใช่หมาวัด เฮ้ย..
           
อ่านต่อไป>>>>>>>>>>>>
 
PS.  เราจะถมทะเลให้เต็มได้อย่างไร เราจะเติมเต็มชีวิตได้อย่างไร ถ้าใจไร้รัก
Name : Sb.kit กวีผู้นอบน้อม < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sb.kit กวีผู้นอบน้อม [ IP : 110.77.160.193 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 พฤษภาคม 2555 / 09:49
# 19 : ความคิดเห็นที่ 1955
ทำไมอายุ 10 ขวบเท่ากันแต่ทำไมแมรี่ถึงได้สูงแค่อกของชาฮาร์เองล่ะนี่
PS.  ฉันเบื่อตัวเองที่ทำอะไรไม่ได้เลย
Name : เจ้าแห่งความอมตะ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เจ้าแห่งความอมตะ [ IP : 171.99.130.155 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 พฤษภาคม 2555 / 21:10
# 18 : ความคิดเห็นที่ 1854
ปมเขื่อง แบบนี้ล่ะสนุกสุดๆๆ
PS.  อ่าน อ่านนิยาย รักที่สุดเลย
Name : sdc-som-som < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sdc-som-som [ IP : 124.120.157.158 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 พฤษภาคม 2555 / 19:19
# 17 : ความคิดเห็นที่ 1790

นึกถึงหน้าพ่อของแมรี่โกลด์...55


PS.  "ถึงโลกจะแตกแต่เราก็ยังมีจักรวาลอยู่ไม่ใช่รึไง?"
Name : .: Ar :. < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ .: Ar :. [ IP : 125.25.50.217 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 พฤษภาคม 2555 / 16:15
# 16 : ความคิดเห็นที่ 1742

ปมเยอะจังอ่ะ (' '?) แต่ก็ติดตามนะคะ


PS.  This is my dream and in my dream have you floating in a dream every night and I'm happy every time I dream about you.
Name : lจ้าหญิงน้ำแข็ง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lจ้าหญิงน้ำแข็ง [ IP : 118.172.33.47 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤษภาคม 2555 / 23:22
# 15 : ความคิดเห็นที่ 1692
 ท่าทางเรื่องนี้ปมจะเยอะ 555
Name : sweetty chocopink < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sweetty chocopink [ IP : 27.130.24.163 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 เมษายน 2555 / 21:00
# 14 : ความคิดเห็นที่ 1508

วรรคที่ขึ้นต้นว่า หัวหน้าเผ่าขบกราม เครื่อสังเวย ลืม ง นะคะ
สัญชาติญาณ ชาติ ต ไม่มีสระอินะคะ ถ้ามีแล้วมันไม่มีความหมายน่ะค่ะ
วรรคที่สี่จากสุดท้าย อธิบายถึงพ่อของนางเอกนะคะ เฟื้ม พิมพ์ผิดนะคะ ต้อง เฟิ้ม แบบนี้ คือนาวพิม สระอือ น่ะค่ะ
สนุกมากเลยค่ะ ลื่นไหลได้ตลอดทั้งเรื่อง
อ่านต่อโลดเลยละกันนะคะ


PS.  เป้าหมายสูงสุดของชีวิต อาจทำไม่ถึง แต่ก็ไม่เป็นไร ถ้ายังมุ่งมั่น และก้าวเดินต่อไป เป้าหมายนั่นอาจอยู่ใกล้แค่ปลายนิ้ว
Name : รัตติกาลแห่งความมืด < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ รัตติกาลแห่งความมืด [ IP : 110.77.250.44 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 เมษายน 2555 / 14:36
# 13 : ความคิดเห็นที่ 1453
 ทำไมโครามไม่เจ็บปวดอ่า ต้องมีอะไรแน่ๆ
PS.  โชคชะตาไม่มีจริง ทุกสิ่งเกิดจากการกระทำ พระเจ้า...เคยช่วยอะไรเราบ้าง ต่อให้ร้องไห้จนน้ำตาไหลเป็นสายเลือด สวดอ้อนวอนจนเสียงแหบแห้ง พระเจ้าก็ไม่หันกลับมา
Name : nrn_forever < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nrn_forever [ IP : 58.11.162.229 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 เมษายน 2555 / 17:02
# 12 : ความคิดเห็นที่ 1414
เรื่องนี้ไม่เหมือนนิยายที่เคยอ่านมาก่อนเลย สนุกมากๆเลยค่ะ ดำเนินเรื่องได้น่าติดตามต่อมากๆเลยค่ะ
PS.  P.S. ขอฝากนิยายเรื่อง Mirror ด้วยนะค่ะทุกท่านนน
Name : Night Fury < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Night Fury [ IP : 182.53.34.189 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 มีนาคม 2555 / 18:47
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android