Playing with Prapai พระพายใส่เอี๊ยม [จบแล้วจ้า]

ตอนที่ 3 : พระพายใส่เอี๊ยม : CHAPTER 02 เขาคนนั้น... [100%] รีไรท์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,187
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 87 ครั้ง
    18 ส.ค. 61






2
เขาคนนั้น



 

           “เช้านี้มีอะไรกินบ้าง” เอชจูงมืออาร์คที่ร้องเพลงการ์ตูนตัวโปรดเข้ามาในครัวถามด้วยความหิวโหย

           เขาช่วยจัดการจัดที่นั่งให้ลูกชายฉันก่อนจะชะโงกหน้ามาดูฉันเตรียมจานอาหารให้แต่ละคนอยู่ คราวนี้ต้องเพิ่มอีกหนึ่งที่สำหรับ... เพื่อนของเอช ฉันสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พยายามทำตัวให้เป็นปกติด้วยการต่อล้อต่อเถียงกับพี่ชาย

           “ไม่เช้าแล้วนะ จะเที่ยงแล้วค่ะ นี่ก็มีออมเล็ต ไส้กรอก เบคอน ขนมปังปิ้ง อยากได้แยมรสไหนทาเอาเอง มือเท้าครบสามสิบสอง”

           “ฉันว่าอะไรยัง ไอ้น้องคนนี้ เห็นฉันเป็นพี่ไหมวะ แล้วนี่จะเที่ยงแล้ว แต่อาหารที่แกทำมันเบรคฟาสต์ชัดๆ”

           “ก็มันทำง่าย ถ้าอยากกินอะไรยากๆ ไว้เดี๋ยวไปตลาดแล้วจะซื้อมาทำให้ ตอนนี้มีอะไรก็กินๆ ไปเหอะ”

           “เออ เย็นนี้ขอพะแนงหมูของโปรดใส่มะเขือพวงเยอะๆ” ฉันอมยิ้มแล้วยื่นมือไปข้างหน้าพี่ชายหลังจากวางจานอาหารลงบนโต๊ะ “อะไร?”

           “อ้าว ถามได้ ก็ต้องขอเงินน่ะสิ ฉันยังไม่ได้ทำงานนะ อีกอย่างเรื่องเงินในบ้านพ่อกับแม่ให้นายรับผิดชอบ เพราะฉะนั้นเอาเงินมาซะดีๆ”

           “ออกก่อนไม่ได้ไง” เอชทำหน้าบูด

           “ไม่ได้ๆ เงินฉันมีไว้สำหรับเลี้ยงลูกเท่านั้น”

           “อย่ามาทำพูดดี ฉันก็เลี้ยงลูกแกเหมือนกัน ไอ้เสื้อผ้าบนตัวไอ้อาร์คนี่ก็เงินฉัน อาหารแต่ละอย่างลงกระเพาะของมันไปก็เงินฉันอีก ยกเว้นเนื้อหนังมังสากับเลือดครึ่งหนึ่งของมันเท่านั้นแหละที่ไม่ได้เป็นของฉัน”

           “เออน่า เข้าใจแล้ว ขอเงินแค่นี้ต้องร่ายยาวด้วย ใครกันแน่ที่ทำตัวแก่” ฉันทำปากยื่นก่อนวางจานพลาสติกที่มีหลุมแยกอาหารเป็นอันๆ ลงตรงหน้าอาร์คที่นั่งเก้าอี้พร้อมโต๊ะสูงสำหรับเด็ก ดวงตาใสแจ๋วจ้องจอโทรทัศน์ที่ฉายการ์ตูนโดเรม่อนอยู่ มือทั้งสองข้างถือช้อนส้อมแบบพลาสติกเข้าชุดกับจาน “อาร์ค อย่ามัวแต่ดูทีวีสิลูก กินข้าวก่อน ไหนบอกว่าหิวไง”

           “โอ๊ยๆ อ๊ากไม่มีแลง เอี๊ยมป้อนหน่อยคับ” อาร์คปล่อยช้อนส้อมในมือลงจานแล้วทำตาละห้อย

           “นี่น้อยๆ หน่อยไอ้เด็กเลี้ยงแกะ แกจะสบายมากเกินไปแล้วนะ เกิดมามือเท้าครบสามสิบสอง อย่าริอาจทำตัวเป็นคนพิการ”

           มียอกย้อนด้วย

           “เอะเอชนี่ ฉันบอกกี่ครั้งแล้วว่าเวลาพูดกับหลานให้พูดดีๆ ถ้าอาร์คนิสัยเสียขึ้นมาฉันจะสงสัยนายคนแรก!

           เอชกลอกตามองบนแล้วคว้าไส้กรอกในจานหลานไปกินหน้าตาเฉย

           “สะ...สายกอกกกก” อาร์คเบิกตาโต พยายามเอื้อมมือคว้าไส้กรอกของตัวเอง เอชยัดเข้าปากแล้วยักคิ้วให้หลานกวนๆ อาร์คเบะปากทำท่าจะปล่อยโฮ

           “อึก!” แต่แล้วไส้กรอกอีกอันก็ยัดเข้าปากเล็กๆ หยุดการร้องไห้อย่างทันควัน ฉันเบิกตาค้าง มองลูกชายตัวเองชะงักกึกแข็งทื่อเหมือนหุ่น อาร์คเหมือนจะช็อกมากกับการกระทำห่ามๆ ที่ไม่เคยมีใครทำกับแกมาก่อน

           “มึงนี่ก็กวนตีน” คนที่เดินลงมาจากชั้นบนตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ เตะขาเอชแล้วยกจานตัวเองไปนั่งที่เก้าอี้ว่าง ในจานของเขาเหลือไส้กรอกแค่อันเดียวเพราะอีกอันอยู่คาปากอาร์ค พอคิดได้ฉันรีบดึงไส้กรอกแท่งยาวแท่งใหญ่ออกจากปากลูก อาร์คยังอ้าปากค้างแม้ปากจะว่างแล้ว เด็กน้อยจ้องพี่พระพายเขม็ง คนตัวโตถลึงตาใส่จนอาร์คสะดุ้งแล้วหลบตาพรึ่บ เรียกรอยยิ้มสะใจจากผู้ใหญ่นิสัยเสียได้ “มองไร!

           “กินข้าวเร็วลูก” ฉันรีบบอกอาร์คเพราะไม่อยากให้มองพี่พระพายนาน แม้เขาจะยังเด็กแต่เค้าโครงความหล่อปรากฏให้เห็นแล้ว ฉันเริ่มหนักใจ ไม่รู้ตัวเองทนเผชิญหน้ากับเหตุการณ์นี้ได้ยังไง “เดี๋ยวเอี๊ยมหั่นไส้กรอกให้ อาร์คใช้ส้อมจิ้มกินเองนะครับ”

           “ฮะ”

           อาร์คใช้มือหนึ่งยึดส้อมพลาสติกจิ้มไส้กรอก ส่วนอีกมือถือหุ่นไดโนเสาร์ตัวสูงสีส้มสดเดินเล่นไปบนโต๊ะอาหาร ซึ่งเป็นสัตว์ตัวโปรดเพราะเมื่ออาทิตย์ก่อนผู้เป็นลุงซื้อสมุดระบายสีไดโนเสาร์มาให้ พอไปเที่ยววันหยุดที่ผ่านมาก็ร้องขอหุ่นไดโนเสาร์มาแพ็คหนึ่ง

           “เอี๊ยม บังๆ”

           ฉันมองไปที่หน้าบ้านเพราะคิดว่าอาบังมาขายโรตี แต่คิดไปคิดมา ทำไมมาแต่หัววันเชียว ปกติเร่ขายตอนเย็นนี่นา

           “เอี๊ยม บังๆ”

           “ไหน เอี๊ยมไม่เห็นอาบังเลย”

           “บังทีวี” อาร์คชี้ไปที่พี่พระพาย ฉันมองตามก่อนจะสะดุ้งเมื่อสบตากับดวงตาคมกริบนั่น ให้ตาย! เขามองฉันอยู่ก่อนแล้ว เขาพูดกับเอชแต่สายตาจับจ้องเราสองคนแม่ลูกไม่วางตา หัวใจฉันเต้นรัว ขนลุกทั่วกาย เหงื่อซึมออกมา มือสั่นเล็กน้อย แต่พยายามบังคับให้นิ่งเข้าไว้

           ใจเย็นๆ เขาอาจจำฉันไม่ได้ก็ได้ ฉันเองยังจำเขาไม่ได้เลยถ้าไม่ได้รู้ชื่อ

           เวลาผ่านมาตั้งหลายปี เขาคงไม่ใส่ใจผู้หญิงธรรมดาอย่างฉันหรอก บอกตัวเองให้สบายใจ แต่สายตาของเขากลับทำให้ฉันนั่งตัวเกร็ง

           “โลง! โลงบังทีวีอ๊าก!” อาร์คตะโกนบอก พี่พระพายหันไปมองด้านหลังตัวเองก่อนจะหันมาทำหน้าเหลอหลา ตอนนี้เขานั่งบังทีวีอาร์คอยู่จริงๆ ด้วยเป็นรายการการ์ตูนจึงไม่มีใครสนใจ เด็กที่กำลังจดจ่อหงุดหงิดเพราะโดนขัดขวางความสุข

           “แล้วไง? ไอ้เปี๊ยก” พี่พระพายเลิกคิ้วถามกลับ

           เรียกลูกฉันว่าอะไรนะ! หน็อย!!! อาร์คสบตาเขาแล้วนิ่งไป ท่าทางหวาดกลัว  ปากเล็กๆ เม้มแน่นอย่างน่าสงสารราวกับพยายามกลั้นเสียงสะอื้น แต่ฉันรู้... ลูกชายแค่แสดงละครเท่านั้น ฉันอยากจะดุว่าเพื่อนพี่ชายแต่ทำไมไม่กล้าก็ไม่รู้ เกรงใจ? บ้า ไม่ใช่ซะหน่อย! อึดอัดยังไงชอบกล

           “โธ่ไอ้นี่ เก่งแต่กับเด็ก สตรี และคนชรา แม่ง! หลานกูมึงยังจะไฝว์? หลบไปๆ หลานกูจะดูการ์ตูน” เอชยกเท้าถีบเก้าอี้ตัวที่พี่พระพายนั่งให้ขยับออกห่างเพื่อเปิดทางให้อาร์คได้เห็นหน้าจอโทรทัศน์ เมื่อคนเป็นลุงเอาอกเอาใจตามที่ต้องการ หลานตัวแสบเจ้าเล่ห์แม้อายุจะแค่เนี่ยก็ยิ้มร่า ผงกหัวไปตามจังหวะดนตรีประกอบ

           พี่พระพายหลุดขำนั่นทำให้อาร์คเหลือบมองยิ้มๆ ดูเหมือนจะเลิกกลัวแล้ว

           “อัง อัง อัง โตดเตะโมะดาอิซุคิ โดลาเอ... มอน” อาร์คร้องเพลงประกอบการ์ตูนเรื่องโปรดพลางจิ้มไส้กรอกเข้าปาก เคี้ยวไปแหกปากไปอย่างมีความสุข แข่งกับเสียงพูดคุยของอีกสองคน มีเพียงฉันที่นั่งก้มหน้าก้มตาดูแลลูก หลีกเลี่ยงการสบตาและมองหน้ากับผู้ชายอีกคน

           แม้จะหลบตา แต่รู้สึกได้ว่าสายตาที่เหมือนจะจ้องทะลุผ่านจิตใจฉันจับจ้องตลอดเวลา ฉันคิดว่าตัวเองคงคิดมาก ช่วงหลายปีมานี้ฉันเปลี่ยนแปลงไปไม่น้อย ภาวนาให้เขาไม่คิดอะไร

           “แล้วมึงจะทำอะไรต่อ?” เอชถามเพื่อนตัวเองพลางเล่นโทรศัพท์มือถือไปด้วย

           “ตอนนี้ม๊าโอนคลับให้กูดูแล ส่วนป๊าก็เตรียมตำแหน่งให้กูไปรับ แต่กูยังไม่อยากทำงาน เพิ่งเรียนจบมาขออยู่สบายๆ สักพัก แต่ม๊าก็เร่งให้กูทำงานอยู่นั่น บอกจะได้แต่งงานสักที”

           “!” ฉันชะงักมือที่กำลังหั่นไส้กรอก

           “แต่งก็ดีสิ มึงชอบบ่นว่าไม่มีแฟน เลือกเอาหนึ่งในบรรดากิ๊กๆ มึงดิ เยอะนักนี่ ถ้ามายืนต่อแถวกันกูว่ามียาวถึงสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ล่ะ”

           “แต่งกูก็อยากแต่งกับคนที่กูรักสิวะ ไม่ใช่ใครก็ไม่รู้ เพราะป๊ากับม๊ากำลังมองหาลูกสะใภ้ หวังจะเอามาล่ามให้กูอยู่ในกรอบบ้าง ฮ่ะๆ” พี่พระพายเฮฮาไม่ได้เครียดกับชีวิตสักนิด ไม่บอกคงคิดว่าเขายังเป็นเด็กมัธยมอยู่

           “ไอ้วิณณ์ยุ่งกับงานที่โรงแรมทำให้กูต้องดูแลร้านเกือบทั้งหมด ถ้ามึงอยากเพิ่มความวุ่นวายให้ร้านกูก็มา แต่ขอร้องอย่างเดียวอย่าทำชิบหายก็พอ”

           เอชร่วมหุ้นกับพี่วิณณ์ทำร้านกาแฟ แต่พอพี่วิณณ์หันไปมุ่งมั่นกับงานที่โรงแรมของครอบครัว เอชเลยต้องดูแลเองทั้งหมด มีบ้างที่ฉันเข้าไปช่วย ได้ยินว่าพี่วิณณ์จะขายหุ้นให้คู่หมั้นเอช เพื่อจะได้กลายเป็นธุรกิจครอบครัวไปเลย

           “มึงก็ยังมองกูเป็นเด็กอยู่ใช่ไหม แบบนี้ไงป๊ากับม๊าถึงอยากให้กูรีบมีครอบครัว จะได้มีความรับผิดชอบมากขึ้น โดยเฉพาะลูก ถ้ามีลูก...”

           “อ๊ะ!” ด้วยอารามตกใจฉันเผลอปัดมือไปโดนแก้วน้ำส้ม ทำให้น้ำส้มเปื้อนจานอาหารของอาร์ค

           “ฉุบไข่ๆ” อาร์คใช้ช้อนคนออมเล็ตผสมกับน้ำส้มอย่างนึกสนุก

           “ไม่เอาไม่เล่น รีบกินจะได้ไปเล่นกับพี่ข้าวต้มนะครับ”

           อาร์คหยุดคนแล้วยัดขนมปังเข้าปากเล็กของตัวเองจนแก้มป่องเหมือนหนูแฮมสเตอร์ ฉันหยิบทิชชูมาเช็ดน้ำส้มบนโต๊ะ หูก็เงี่ยฟังบทสนทนาที่หยุดชะงักไปก่อนหน้านี้

           “ถ้ามีลูกกูคงเป็นผู้ใหญ่ขึ้น ป๊ากับม๊าเลยอยากให้กูมีลูกเร็วๆ อีกใจก็คงอยากอุ้มหลานแหละ กูเป็นลูกชายคนเดียวนี่นา เฮ้อ... กูก็อยากจะคลอดลูกมันซะตอนนี้เลย”

           มือฉันสั่น รู้สึกได้ถึงสายตาอันแรงกล้าที่มองการกระทำของฉันตลอดเวลา หัวใจเต้นตึกๆ เขาคงไม่คิดสงสัยอะไรหรอกใช่ไหม หลายปีมานี้เขาไม่รู้อะไรนี่นา ฉันคงคิดมากไป ไม่มีอะไรหรอก และที่เขาเอาแต่จ้องฉันคงเป็นเพราะบังเอิญไปเจอตอนที่เขาอาบน้ำ

           นึกถึงแล้วก็หน้าร้อนวูบวาบ... เผลอกลืนน้ำลายลงคอ

           “เอี๊ยม อ่ะ อ๊ากป้อน” อาร์คที่เห็นฉันกลืนน้ำลายพอดียื่นไส้กรอกให้ ฉันยิ้มรับก่อนอ้าปากกิน มือลูบศีรษะเล็กๆ ของลูกชายด้วยความรัก

           “ขอบคุณครับ”

           “อาหย่อยไหม?”

           “ของที่อ๊ากป้อนอร่อยที่สู๊ด”

           “คิกๆ” อาร์คหัวเราะอย่างชอบใจแล้วชะโงกหน้ามาหอมแก้มฉัน ปากเล็กๆ มันเยิ้มไปด้วยน้ำมันจากไส้กรอกและเบคอน ฉันเองก็หอมแก้มลูกคืนก่อนจะชะงักกึกเมื่อนึกขึ้นได้ว่ามีคนนอกอยู่ด้วย พอหันไปมองทางเขา เจ้าตัวก็กำลังมองมาจริงๆ ฉันทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะ หลบตาแล้วดื่มน้ำส้มเงียบๆ

           “แน่ใจว่ามึงไม่ได้ไปไข่ทิ้งไว้ที่ไหน? ไม่แน่นะเว้ย อีกหน่อยอาจจะมีผู้หญิงอุ้มลูกมาหามึงแล้วเรียก ผัวขาๆ” เอชแซวด้วยความสนุก แต่ฉันกลับ...ร้อนรน

           “บางที...”

           “เฮ้ย! หรือมึงไปไข่ไว้จริง”

           “ไม่รู้ ตอนนี้ยังไม่แน่ใจ” พี่พระพายบอกเสียงเรียบ แม้จะไม่คุ้นเคยกับเขา แต่นิสัยที่รู้มาจากเอชคือเขาเป็นพวกกะล่อนปลิ้นปล้อน ทะเล้น และพูดจาไร้ความเป็นผู้ใหญ่ หากแต่ตอนนี้ท่าทางเขาดูสงบผิดปกติ

           เอชกินอาหารจนเกลี้ยงจานแล้วดื่มน้ำส้มตาม

           “แล้วนี่มึงจะกลับเลยไหม พอดีกูจะออกไปร้าน”

           “อืม” พี่พระพายพยักหน้ารับ เอชขมวดคิ้วยุ่ง

           “มึงเมาค้างเหรอ ท่าทางแปลกๆ”

           “อืม” พี่พระพายบอกสั้นๆ อีกครั้ง ก่อนจะลุกขึ้นเดินออกไปจากโต๊ะอาหาร แต่ก่อนไปเขาหันมาพูดกับฉัน “เอี๊ยม ...ขอบใจสำหรับอาหาร”   

           “คะ?... ค่ะ” ตอนแรกยังตกใจ แต่พอคิดได้ก็รีบยิ้มรับ พี่พระพายมองฉันสักพักแล้วเดินออกไป ฉันแอบถอนหายใจอย่างโล่งอก เขาไม่รู้เรื่องจริงๆ หรอก ก็แค่... รู้สึกแปลกๆ ที่ฉันไปเห็นเจ้านั่นของเขาล่ะมั้ง

           แล้วผู้ชายบ้าอะไร มีคนบุกเข้าไปในห้องน้ำไม่โวยวายแถมยัง... อาบน้ำต่อหน้าตาเฉย คิดแล้วหน้าก็ร้อน เลิกๆ

           “ฉันไปก่อนนะ อยู่บ้านกับไอ้อาร์คดีๆ ล่ะ อย่าทำให้ฉันต้องปวดหัว ยุ่งทั้งแม่ทั้งลูก”

           “ไปเหอะน่า!” ฉันไล่อย่างนึกรำคาญ เอชยื่นมือมาหยิกแก้มอาร์คแล้วเดินขึ้นห้องไปเตรียมตัวเข้าร้าน เจ้าตัวเล็กหันมาฟ้องหน้ามุ่ย

           “โลงเอ็ดแก้งอ๊ากๆ”

           ฉันถอนหายใจแล้วเท้าค้างมองอาร์ค “อิ่มหรือยังครับ?”

           “ยังคับ”

           “รีบกินนะครับ ถ้ายังมัวแต่ดูพี่โดเรม่อนคราวหน้าเอี๊ยมจะไม่เปิดให้ดูตอนกินข้าวอีกแล้ว” ฉันขู่เสียงเฉียบขาด อาร์ครีบยัดอาหารเข้าปากทันที ปากก็เคี้ยวไป ตาก็ดูทีวีไป

           ฉันลูบศีรษะลูกรักอย่างอ่อนโยน ฉันเลี้ยงเขาเหมือนน้องชายคนหนึ่ง ไม่ได้รู้สึกว่าเป็นภาระเลยสักนิด ไม่มีพ่อของเด็ก ฉันก็ไม่ลำบาก เพราะยังมีพี่ชาย มีพ่อแม่ กำลังใจและความรักแค่นี้ก็เพียงพอแล้ว

           ฉันเงยหน้ามองชั้นบนของบ้านที่มีสองหนุ่มอยู่ด้วยความหวาดกลัว ทั้งสองคนต้องไม่รู้เรื่องนี้

 

 

 

 


 
Talk : เดี๋ยวๆ มีหลายคนเข้าใจผิดคิดว่า เอช คือ เฮียเอซ จาก Chaned up 
ต้องบอกไว้ก่อนว่าไม่ใช่ๆ นั่น เอซซึ นี่เอชชึ     ช ซ นะคะ (เอช - เอส)
ถามว่าทำไมต้องตั้งให้สับสน อันตัวไรต์เป็นพวกไม่คิดไรมาก 555
เอช เอซ มาสตั้นท์ก็ตอนมีรีดสับสนนี่แหละ เค้าขอโทษษษษษษ
เรื่องสองเรื่องไม่เกี่ยวข้องกันเลย เฮียเอซคนนั้นเป็นลูกชายคนเดียวน้อ
มีเมียชื่อนีลไปแล้ว 555

 
 
 
PLAYING WITH PRAPAI พระพายใส่เอี๊ยม
ตัวพิมพ์
www.mebmarket.com
โปรยนิดจิตแจ่มใส... ผมชื่อพระพาย ใครๆก็ว่าผมหน้าหล่อ(หื่น)เหมือนพี่โจ๊กโซคูล ช่วยไม่ได้มียีนเด่นหน้าตาดีอ่ะนะ เออนี่เพื่อนผมมีหลานชาย แต่!!! ผมเคยมีอะไรกับแม่ของเด็ก แบบนี้ก็แสดงว่า... เด็กนี่มีสิทธิ์เป็นลูกของผม ชะมะ?----------------------------------------------------------------“หลานมึงน่าเอ็นดู๊น่าเอ็นดู มึงไม่รู้จริงๆ เหรอว่าพ่อเด็กเป็นใคร”ไอ้เอชชะงักแล้วหันมามองผมงงๆ คงสงสัยว่าผมถามทำไม แต่นิสัยเดิมของผมก็ชอบจุ้นไปเรื่อยมันเลยไม่คิดมาก เปิดปากอย่างไม่กั๊ก“ก็เออสิวะ กูไม่รู้จริงๆ แต่อย่าให้กูรู้นะว่าใครเป็นพ่อของไอ้อาร์ค” ไอ้เอชขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน ใบหน้าที่เคยเป็นมิตรดูอึมครึมเหมือนฟ้าก่อนฝนลง ดวงตาคมแปลบมีประกายไฟพวยพุ่ง ผมเผลอกลืนน้ำลายลงคอ หัวใจหดหู่ เกิดมายังไม่เคยกลัวความผิดขนาดนี้มาก่อนเลย“ถะ...ถ้ารู้มึงจะทำอะไร” “ถามได้ ก็ตัดตอนมันสิวะ แม่งไข่แล้วหายแบบนี้มึงจะให้กูปิดซอยจัดโต๊ะจีนฉลองเหรอ!”
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 87 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,011 ความคิดเห็น

  1. #3987 YLLK (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 13:17

    คิคิคิ
    #3,987
    0
  2. #3846 queengirlxx_ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 12:28
    ชอบอ่ะ น่ารัก เจ้าเปี๊ยกนี่แหละ ทำให้เรื่องสนุก มีสีสัน โอ๊ย รักอาร์ค
    #3,846
    0
  3. #2505 P R A Y O N G ❀ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 19:37
    พระพาย...นั่นอาจเป็นเส้นผมเอชก็ได้ //ถุย 55555 
    #2,505
    0
  4. #246 MILKMIN (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 05:32
    เรื่องนี้น่ารักมากอ่านซ้ำรอตอนใหม่ยังไม่เบื่อเลยย ชอบบ
    #246
    1
  5. #245 PuyzZMeekaeW (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 00:42
    รอจ้าไรท์จ๋าาาาาาา
    #245
    0
  6. #244 BeamBeamBie (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 21:15
    คุณหลอกดาวววว
    #244
    0
  7. #243 imboo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 20:56
    โดนโดนแล้วล่ะ~5555น่าสงสารพระพายถึงกับจะตอนเลยหราเฮียเอช
    #243
    0
  8. #242 ~ฮันนี่งิงิ~ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 19:54
    รออออออ
    #242
    0
  9. #241 colinamoursmell (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 19:11
    น่ารักสุดๆๆเลยอะ
    #241
    0
  10. #240 SparklingSweet (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 18:06
    รีบเอาไปตรวจเลยพระพายๆๆๆ เราอยากเจอวิณณ์น้อยกับลูกสาวด้วยค่า นิต้าตามมาด่าพระพายเร้ว55555555555555
    #240
    1
  11. #239 nalin_twin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 01:26
    พระพายแกอยากมีลูกใช่มั๊ย // สู้นะคะไรท์ รออยู่ค่ะ
    #239
    0
  12. #238 unfair-play (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 20:55
    รอดมั้ยนิ
    #238
    0
  13. #237 devilrecords (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 20:40
    พระพายแกระวังพี่เขยอย่างเอชได้เลย งานนี้สนุกแน่
    #237
    0
  14. #236 PuyzZMeekaeW (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 20:10
    พระพราย..นายโดนตัดตอนแน่นวล กร๊ากกกกก
    #236
    0
  15. #235 PS.Miliw (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 19:31
    ถ้าเอชรู้พระพายจะรอดมั้ย5555
    #235
    0
  16. #234 nokbamboo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 17:54
    พระพายเครียดขนาดนั้นเลยเหรอ อย่างฮาอ่ะ วิณณ์พาลูกสาวมาด่วยเหรอ แล้วนิต้ามาเ้วยหรือเปล่า รอตอนหน้านะไรท์
    #234
    0
  17. #233 onenazaaaaa (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 17:22
    พระเอกเราฉลาด
    #233
    0
  18. #232 BowAgase (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 13:13
    ถึงกับต้องตรวจดีเอ็นเอ5555
    #232
    0
  19. #231 Cartoon024 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 12:34
    รอผลตรวจเลยพระพาน
    #231
    0
  20. #230 หว๋าย.... (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 12:33
    นี้ ขนาด ยังไม่แน่ใจ แก พระพาย คิดหลายด้านมากเลยอ่ะ...
    #230
    0
  21. #229 Victory30 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 12:18
    เราคิดว่าใช่อะพระพาย5555555
    #229
    0
  22. #228 katuannn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 11:00
    โอ้นนยยยยยฮาเว่อร์
    #228
    0
  23. #227 NAME :: Aida (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 10:52
    ไปตรวจด่วนเลยค่ะ จะได้หายข้องใจ
    #227
    0
  24. #226 PuyzZMeekaeW (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 22:49
    ช๊อบบบบบบบบบบเรื่องนี้ของไรท์ ที่มี-เปี๊ยกอ๊ากนี้แหละ 5555
    #226
    0
  25. #225 Cartoon024 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 11:38
    อาร์คน่ารัก พระพายนี่รู้รึยัง
    #225
    0