Playing with Prapai พระพายใส่เอี๊ยม [จบแล้วจ้า]

ตอนที่ 2 : พระพายใส่เอี๊ยม : CHAPTER 01 เมื่อพบสบตา... [100%] รีไรท์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,517
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 100 ครั้ง
    18 ส.ค. 61





1
เมื่อพบสบตา





[IAM : TALK]        

           การเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวไม่ใช่เรื่องง่าย ภาระการรับผิดชอบหนักหนาเอาการ ต้องทำหน้าที่เป็นสองคนในร่างเดียว ฉันก็เพิ่งรู้ว่ามันไม่ตลกเลยสักนิด...

           ตอนนั้นเป็นช่วงปิดเทอมกำลังเตรียมตัวเข้ามหาวิทยาลัย ชีวิตฉันก็เหมือนวัยรุ่นทั่วไป เฮฮามีเพื่อนเยอะแยะ อนาคตสดใส จนกระทั่ง... ฉันท้อง ทำให้ต้องหยุดเรื่องเรียนเอาไว้ปีหนึ่ง ดูแลตัวเองจนคลอด กลายเป็นคุณแม่ในชั่วพริบตา ราวกับความฝัน แม้ไม่อาจยอมรับแต่ก็ทำอะไรไม่ได้

           มีหลายคนแนะนำให้ไปเอาออก แต่ฉันไม่ทำ แม้จะเกิดจากความไม่ตั้งใจ ไม่พร้อม แต่ก็เป็นเลือดเนื้อของฉัน เป็นลูกของฉัน

           วินาทีที่รู้ว่าตัวเองมีลูก เหมือนโดนสายฟ้าฟาด มันอึ้งมันชามันไร้ความรู้สึกไปหมด เหมือนโลกทั้งใบพังทลายลงตรงหน้า กลัวทุกอย่าง ระแวงจนแทบคลั่ง แต่เพราะคนรอบข้างเห็นใจและคอยให้กำลังใจ ทำให้ฉันผ่านเรื่องราวไม่คาดคิดนั้นได้ และดูแลครรภ์เป็นอย่างดี บำรุงทุกอย่างหวังให้เจ้าตัวน้อยมีสุขภาพแข็งแรง จนคลอดลูกชายหน้าตาน่ารักเหมือนลูกครึ่งเกาหลีออกมา

           อาร์ค คือดวงใจของฉัน ดวงใจของทุกคนในครอบครัว

           แม้พวกเขาจะไม่รู้ว่าใครเป็นพ่อ แต่ก็ให้ความรักอย่างไม่อิดออด ฉันเชื่อว่าพวกเราจะทำให้อาร์คมีความสุขโดยไม่ต้องโหยหาผู้เป็นพ่อ

           ส่วนเขา... ผู้ชายที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงยิ่งใหญ่ในชีวิตฉันคงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองมีลูก ความสัมพันธ์คืนนั้นเหมือนกับฝัน ตื่นขึ้นมาก็หายไป เราไม่ได้คุยอะไรกันมาก เป็นฉันเองที่ไม่ต้องการความรับผิดชอบใดๆ ตอนนั้นเขากำลังจะไปเรียนต่อเมืองนอก เขาเป็นผู้ชายสำราญ เจ้าชู้เสเพล และที่สำคัญ... เป็นเพื่อนของพี่ชายฉัน

           ฉันมีอะไรกับเพื่อนพี่ชายตัวเอง

           และเขาก็ไม่ได้เป็นฝ่ายผิด ฉันไม่อาจดึงให้เขามาเกี่ยวข้องได้ เวลาใครถามถึงพ่อของลูก ฉันก็ปิดปากเงียบ ต่อให้ตายก็ไม่ยอมบอก

           อาร์คสามารถเติบโตอย่างมีความสุขได้ เขามีแค่ฉันก็พอ

           โชคดีที่พ่อแม่รักฉันและอาร์คมาก ไม่เคยพูดจาทำร้ายจิตใจทำให้สภาพจิตของฉันดีขึ้น จนมองการท้องก่อนวัยอันควรเป็นเรื่องเล็กน้อย ไม่ใช่ว่าเป็นเรื่องถูกต้อง แต่มันเกิดขึ้นแล้ว ได้แต่ยอมรับมัน และทำให้ทุกอย่างดีขึ้น ไม่ทำร้ายตัวเองและลูก ตั้งใจทำทุกอย่างเพื่อครอบครัว

           หลังจากที่คลอดลูกฉันก็กลับไปเรียนมหาวิทยาลัยใหม่ เป็นรุ่นน้องเพื่อนในวัยเดียวกันหนึ่งปี เพื่อนเก่าๆ ก็ห่างหายอาจเพราะอับอายจนไม่กล้าสู้หน้าใคร โชคดีที่พี่ชายเรียนจบแล้ว ฉันจึงยัดเยียดความเป็นพ่อให้เขาโดยไม่สนใจใบหน้าบูดบึ้งแม้แต่น้อย ฉันท้องอาร์คตอนอายุ18 จนตอนนี้21แล้ว อาร์คก็อายุ2ขวบเศษ

           ฉันรู้ว่าตัวเองยังเป็นแม่ที่ไม่ได้เรื่อง บางครั้งความคิดยังเหมือนเด็กๆ อยู่เลย เฮ้อ! ทำให้ฉันเลี้ยงลูกเหมือนน้องชายตัวน้อยเสียมากกว่า

           วันนี้เป็นวันหยุด เมื่อคืนพี่ชายของฉันไปเที่ยวกับเพื่อนกลับเกือบสว่างแหนะ ด้วยบ้านนี้มีแต่หนุ่มๆ สาวๆ เพราะพ่อแม่อยู่ต่างประเทศ จึงไม่มีใครตื่นเช้าสักคน ฉันเองก็เพิ่งแหกขี้ตาตื่นเมื่อตอนเก้าโมง พอทำกับข้าวเสร็จก็ขึ้นไปปลุกลูกชายแต่กลับเห็นเตียงว่างเปล่า

           “อาร์คอยู่ไหนลูก” ฉันเรียกหาลูกชายตัวเองพลันได้ยินเสียงน้ำไหลในห้องน้ำ

           เดี๋ยวนี้หัดอาบน้ำเองแล้วเหรอ เด็กแค่ไม่กี่ขวบทำเองได้? ชักจะเก่งขึ้นทุกวัน ฉันกลัวว่าตื่นมาวันหนึ่งจะเห็นลูกตัวเองปีนต้นถั่วไปหาแจ็คเหมือนอย่างในนิทานที่เขาชอบฟังก่อนนอน ด้วยความแปลกใจฉันจึงเปิดประตูห้องน้ำเข้าไป

           “อาร์ค...” ฉันหยุดหายใจไปชั่วขณะเมื่อเห็นใครบางคนยืนอยู่ท่ามกลางสายน้ำที่ร่วงลงมาจากฝักบัวบนหัว อยากเสียสติคิดเพ้อเจ้อว่าอาร์คคงตัวโตขึ้น สูงขึ้น มีกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ และอะไรๆ ก็ดูดีไปหมด ภาวนาให้ส่วนนั้นยังเป็นเจ้าช้างตัวน้อยที่ฉันนึกเอ็นดู

           ฉันเบิกตาค้างไม่กะพริบ นึกไม่ถึงว่าจะมีผู้ชายแปลกหน้าอยู่ที่นี่ ภาพตรงหน้าน่าตกใจเกินไปจึงได้แต่ยืนอึ้งอยู่ที่เดิม ลืมไปเลยว่าควรจะเดินออกไป หรือไม่ก็เบือนสายตาไปทางอื่น ที่ไม่ใช่อะไรๆ ของผู้ชายแบบนี้

           เขากำลังอาบน้ำแต่ฉันดัน... เปิดประตูพรวดพราดมาเจอ ชายคนนั้นกำลังหันข้างให้ฉันอยู่ เหมือนยังไม่รู้ว่ามีคนอื่นอยู่ในห้องน้ำนี้ด้วย เขาบีบแชมพูมาสระผม ผิวกายขาวกำยำเปียกปอนไปหมด ฉันสูดลมหายใจเข้าลึก เหมือนเขาจะได้ยินเสียงจึงหมุนตัวมาหา เล่นเอาฉันเบิกตากว้างขึ้น หน้าตาของเขาหล่อเหลา รูปหน้างดงามยิ่งกว่าผู้หญิง ยามที่เปียกน้ำอยู่ทำให้เซ็กซี่ เส้นผมสีอ่อนแนบไปกับศีรษะ หยดน้ำแพรวพราวน่าหลงใหล แต่ความเป็นชายใต้หน้าท้องของเขาต่างหากที่ดึงดูดสายตา

           ฉันควรจะหลบเลี่ยง แต่กลับยืนนิ่งแข็งทื่อเป็นรูปปั้น สบดวงตาคมคายเจ้าเล่ห์นั่น แล้วเลื่อนลงไปตามลำคอ กระดูกไหปลาร้า แผงอกที่มีเม็ดสีชมพูประดับ หน้าท้องมีซิกซ์แพ็กส์ และไหนจะ...

           เขาไม่ได้แสดงท่าทีใดๆ ออกมา เหมือนกับ ณ ที่นี้ไม่มีฉันอยู่ แต่สิ่งที่ทำให้ฉันรู้ว่าเขาเห็นหัวฉันก็คือ... ดวงตาที่จ้องมาอย่างแน่วแน่ ท้าทาย เขาไม่ได้บอกให้ออกไป ไม่ได้โกรธโมโห และไม่ได้หยุดการกระทำ ยังคงปล่อยให้สายน้ำซัดผ่านร่างกาย ปล่อยให้ฉันมองอย่างหน้าไม่อาย

           ชายหนุ่มผู้หล่อเหลายกแขนแข็งแกร่งขึ้น ใช้มือขยี้หนังศีรษะ สระผมให้ตัวเองแล้วเปลี่ยนมาเป็นฟอกฟองสบู่ มือหนาทั้งสองข้างลูบไล้ร่างกายตัวเอง เริ่มจากแผงอก ตามด้วยใต้รักแร้ที่มีขนดกดำ จากนั้นเลื่อนไปยังหน้าท้อง กลับมาที่หัวไหล่ แขนทั้งด้านนอกด้านใน ก่อนเลื่อนไปตามลำตัวลงมาที่ขา น่อง จากนั้นวกกลับมายังหน้าท้องและแผงอกอีกครั้ง ฝ่ามือหนาใหญ่คู่นั้นค่อยๆ เคลื่อนไปทั่วท่ามกลางการจับจ้องของฉัน ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมฉันยังคงมองอยู่

           มองแบบเสียสติ ใช่! ฉันเสียสติไปแล้วแน่ๆ

           ใบหน้าฉันร้อนเห่อเมื่อมองเห็นความปรารถนาที่ชี้ตระหง่านของเขาซึ่งสั่นสะเทือนตามจังหวะการเคลื่อนไหว หัวใจฉันเต้นรัวเร็วอย่างบ้าคลั่ง ร่างกายร้อนรุ่มไปหมด รู้สึกร่างกายอ่อนเปลี้ย ไร้แรงก้าวหนี

           ฉันตัดสินใจผิดที่ไม่ออกไปตั้งแต่แรก!  

           คราวนี้ขยับตัวไม่ได้ซะแล้ว ทำได้เพียงจ้องมองการกระทำของเขาอย่างหน้าร้อนเห่อ แล้วเบิกตากว้างเมื่อเขาจับตัวตนที่ตั้งชันนั้น อ๊าก! จะทำอะไร

           ฉันกลั้นหายใจ เขาไม่ได้เล่นกับมัน เพียงแค่ชำระทำความสะอาดเท่านั้นเหมือนทำเป็นปกติวิสัย แต่ดวงตาคู่นั้นกลับจ้องมองฉัน ประกายร้อนแรงซ่อนอยู่ในนั่น รู้สึกแข็งขาอ่อน แทบจะทรุดลงไป คราวนี้ฉันตั้งสติได้แล้ว ได้แล้วจริงๆ! ค่อยๆ ถอยหลังไปที่ประตู ส่ายหน้าสะบัดความทรงจำทั้งหมดให้ออกไปจากสมอง

           ออกไปนะ! ฉันไม่รู้ไม่เห็นอะไรทั้งนั้น

           และเขาเป็นใคร!

           หน้าอายจริงๆ แค่มองเขาอาบน้ำฉันก็มีความต้องการแล้วเหรอ

           ฉันรีบวิ่งออกมาจากห้องน้ำ หันซ้ายหันขวาทำอะไรไม่ถูก ร่างกายสั่นไปหมด นอกจากนั้นยังมีความรู้สึกที่ไม่ต้องการเข้าใจปนมาด้วย รู้สึกเหมือนเลือดในกายพลุ่งพล่าน ความร้อนมากระจุกอยู่ที่จมูก และเลือด... ก็ไหลออกมา หือ?? ไม่นะ! ฉันเลือดกำเดาไหล รีบตาลีตาเหลือกหยิบทิชชูมายัดใส่สองรูจมูก อ้าปากสูดลมหายใจฟึดฟัดเหมือนกระทิงอยากขวิดคน!

           เสียงน้ำยังคงไหลไม่หยุดราวกับคนข้างในมีความสุขกับการอาบน้ำเหลือเกิน ได้ยินเสียงหัวเราะดังเล็ดลอดมา ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมตัวเองยังไม่ออกไปให้พ้นๆ ฉันแหงนหน้ามองเพดาน ในใจท่องนโมสามจบเกือบสองรอบ ฉันเป็นผู้หญิงน่าไม่อายตั้งแต่เมื่อไหร่กัน!!! ก่นด่าตัวเองอยู่แบบนั้นจนกระทั่งเอชเดินเข้ามาในห้อง ในอ้อมแขนอุ้มอาร์คมาด้วย ที่แท้ลูกก็ไปอยู่กับพี่ชายฉันนั่นเอง อาร์คยังคงงัวเงียเหมือนยังนอนไม่เต็มอิ่ม กอดคอลุงไว้แล้วหาวยาวๆ จนเห็นฟันเล็กๆ เอชเห็นฉันยืนตัวสั่นมือกุมจมูกอยู่แถวหน้าประตูห้องน้ำก็ขมวดคิ้วยุ่ง

           “แกเป็นอะไรไปเอี๊ยม”

           “คะ...คือ...คือ” จะให้ตอบว่ายังไงอ่ะ มีผู้ชายที่ไหนไม่รู้เปลือยล่อนจ้อนอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำ ฉันเห็นเลยเลือดกำเดาไหลอย่างนั้นเหรอ ฉันส่ายหน้าปฏิเสธกับความคิดโง่ๆ ของตัวเอง

           “คือ???”

           ฉันค่อยๆ ยกนิ้วชี้ไปที่ห้องน้ำ จังหวะนั้นประตูก็เปิดออก ผู้ชายคนนั้นเดินออกมา บนร่างมีเพียงผ้าขนหนูพันช่วงเอวไว้อย่างหมิ่นเหม่ เขามองฉันแวบหนึ่งก่อนจะเดินเข้าไปหาเอช ฉันอาศัยจังหวะที่ทั้งสองคนมองหน้ากันดึงทิชชูออกจากรูจมูกโยนทิ้งถังขยะอย่างรีบๆ แล้วสูดจมูกเฮือกใหญ่

           “อ้อ แกตกใจเพื่อนฉันเหรอ มันอยากอาบน้ำอุ่นแต่ห้องฉันไม่มีไงเลยให้มาอาบห้องแก” เอชบอกแล้วยื่นร่างลูกชายตัวน้อยให้ ฉันอ้าแขนรับโดยอัตโนมัติทั้งที่ตายังจับจ้องผู้ชายคนนั้นอยู่ ชั่ววินาทีต่อมาฉันสังเกตเห็นว่ามุมปากของเขากระตุกยิ้มก่อนที่เจ้าตัวจะเดินออกไป

           เพื่อนเอชมีหลายคนที่ฉันรู้จัก แต่คนนี้ไม่เคยเห็นหน้าในรอบหลายปีมานี้ แม้จะคุ้นๆ แต่ก็นึกไม่ออก เป็นใครกัน?

           “พาคนอื่นมาอาบน้ำห้องฉันก็ช่วยบอกกันหน่อย ถ้าเกิดฉันอยากอาบน้ำขึ้นมาไม่แก้ผ้าโทงๆ ไปอวดเพื่อนนายเหรอ!

           “ถ้าเป็นแบบนั้นจริงฉันคงขายหน้าแย่” เอชบอกด้วยใบหน้ามู่ทู่ “ฉันกลัวก็แต่แกน่ะจะไปวิ่งไล่ปล้ำเขา จุ๊ๆ”

           “เอช!

           “ก็แกไม่อยู่ในห้อง เข้ามาก็เจอไอ้อาร์คตื่นพอดี แล้วขี้เกียจถ่อไปข้างล่าง อีกอย่างแกก็ได้ยินเสียงน้ำ นอกเสียจากแกอยากเข้าไป...” 

           “จะบ้าเหรอ! ใครเขาจะอยากเข้าไป! ฉันคิดว่าอาร์คอยู่ข้างในต่างหาก” ฉันถลึงตาใส่พี่ชายตัวเองอย่างไม่พอใจ พูดจาน่าเกลียด เห็นน้องตัวเองเป็นคนยังไง เอชไม่คิดมากจนฉันไม่กล้าบอกเรื่องที่เกิดขึ้นเลย กระดากอายชะมัด แค่คิด... ก็หน้าร้อนผ่าวแล้ว

           “เป็นไรทำไมหน้าแดง ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า”

           “ปะ...เปล่า ไม่เป็นอะไร”

           “ก็ดี เกิดไม่สบายขึ้นมาติดลูกแล้วจะยุ่ง แล้วนี่ตกลงลูกแกจะตื่นหรือจะนอน” เอชมองอาร์คที่หลับปุ๋ยอยู่ในอ้อมแขนของฉัน ใบหน้าเล็กๆ ซุกอยู่ที่ซอกคอฉันอย่างน่าเอ็นดู “ขี้เซาเหมือนแม่มันไม่มีผิด เป็นแม่คนแล้วยังทำตัวเหมือนเด็กอนุบาล”

           “เลิกแดกดันฉันได้แล้วเอช น้องสาวคนนี้มีอะไรดีบ้างไหมในสายตานาย”

           “นอกจากหน้าตา ฉันก็ไม่เห็นว่าแกจะมีอะไรดี เรียนก็โง่! แต่จะว่าไปหน้าตาแกก็ไม่ได้เรื่องเหมือนกัน”

           “เอช!!!

           เอชแลบลิ้นปลิ้นตาใส่แล้วกระโดดออกจากห้องไปในจังหวะที่ฉันยกเท้าขึ้นเตรียมถีบ เพราะการกระทำของฉันทำให้อาร์คงัวเงียตื่นขึ้นมา ดวงตาคู่เล็กมีขี้ตาติดอยู่ สองมือน้อยขยี้แรงๆ สามสี่ที

           “เอี๊ยม อ๊ากหิว”

           “หิวแล้วเหรอครับ ตื่นมาก็หิวเลยนะ แบบนี้สิพุงถึงได้ยื่นก่อนหน้า” ฉันหยิกพุงกลมๆ ของลูกชายอย่างเอ็นดู อาร์คยิ้มแป้นอย่างน่ารัก

           “โลงเอ็ดบอกว่าเด็กๆ มี... มีโพงไม่เป็นลาย โผ้ยายมีสิเลื่องยาย โดยฉาเพาะฉาวๆ มีโพงแล้วทำให้โลงเอ็ดหมดอาโลม”

           ฉันหน้าชาวาบ! หางตากระตุก รีบหันไปจ้องหน้าพี่ชายที่ยืนแข็งทื่อเหมือนท่อนไม้อยู่นอกประตู เขายกมือขึ้นสองข้างทำตาละห้อย

           “ฉันไม่ได้พูดนะ”

           “เด็กไม่โกหก”

           “ไอ้อาร์ค ไอ้เด็ก...”

           “หยุดเลยนะ! จะพูดจะจาอะไรหัดดูซะบ้างว่ามีเด็กอยู่” ฉันรีบชี้มือห้ามเขาที่กำลังจะด่าว่าหลาน เขาทำหน้าบึ้งตึงแล้วถลึงตาใส่อาร์ค ซึ่งเด็กน้อยก็ตอบโต้ไม่ยอมแพ้โดยการแลบลิ้นใส่

           “หน็อย ไอ้หลานทรยศ มีแม่ล่ะลืมลุง”

           “เอี๊ยมๆ โลงเอ็ดว่าอ๊ากๆ” ลูกชายตัวดีฟ้องนั่นทำให้ฉันได้แต่หัวเราะ ตัวเองก็หาเรื่องลุงเหมือนกัน “โลงเอ็ดไม่ลักอ๊ากแล้ว หลือว่า... หลือว่า... เพาะอ๊ากมีโพง แง้!!!

           “โอ๋ๆ ไม่ใช่ลูกไม่ใช่ ลุงเอชโมโหหิวน่ะ”

           อาร์คชะงักปากที่กำลังอ้ากว้างจนเห็นฟันที่ยังขึ้นไม่ครบทั่วปาก ได้กลิ่นไม่พึงประสงค์ลอยโชยมา ดีนะที่มีฟันผุไม่กี่ซี่ ไม่อย่างนั้นฉันได้สลบตรงนี้แน่ ตั้งใจว่าอาทิตย์หน้าจะพาอาร์คไปหาหมอฟันซะหน่อย

           “โลงเอ็ดโคงอยากกินฉาวๆ” ฉันเลิกคิ้ว อาร์คเลยสาธยายต่อ “เวลาโลงเอ็ดหิวจะต้องกินฉาวๆ เป็นอาหาร โลงเอ็ดชอบกินเผ็ด ชอบกินเผ็ด ไม่ลุทำไมถึงชอบ อะ...อ๊ากไม่เห็นชอบเลย เวลาเผ็ดโลงเอ็ดชอบทำเฉียง ซู๊ด ซี๊ด... แถมบางทีนะเอี๊ยม ก็ล้องเสียงดัง อ๊าๆ!

           เอชหน้าคล้ำลงเรื่อยๆ ไม่กล้าสบตาฉัน เวลาที่ให้พี่ชายเลี้ยงลูกก็ไม่ได้สนใจด้วยว่าจะพาไปไหนบ้าง ในหัวฉันเริ่มจินตนาการไปถึงฉากกินเผ็ดของผู้เป็นพี่ชาย จึงแผดเสียงใส่เขาจนนกแทบแตกรัง

           “เอช!!!

           “เฮ้ย! เด็กมันมโน”

           “ฉัน-ไม่-ได้-โง่-นะ!” ฉันเน้นคำจนพี่ชายหน้าซีด “นายเอาอาร์คไปรับรู้เรื่องแบบนั้นได้ยังไง น่าเกลียด อี๊!!! คอยดูนะ ฉันจะฟ้องพ่อกับแม่ นายโดนแน่”

           “เฮ้ย! อย่านะเว้ยยัยบ้า ฉันไม่ได้ให้รู้ แต่เด็กมันฉลาดเอง แกควรดีใจนะที่ลูกไม่ได้เชื้อโง่มาจากแก แหม หลานชายลุง ทำไมเก่งเกินวัยแบบนี้ แต่ว่าเลิกพูดเถอะนะ เดี๋ยวลุงซื้อลูกอมให้ เด็กดี...” พี่ชายฉันจัดการปิดปากหลานด้วยของโปรด

           “นายไม่คิดจะให้ลูกฉันเหลือฟันไว้เคี้ยวข้าวเลยสักซี่เหรอ” ฉันหรี่ตามองเอช

อย่างไม่พอใจ

           “ก็อาร์คชอบ น่า แค่นี้เอง หยวนๆ เด็กมันก็ชอบของหวานเป็นเรื่องธรรมดา อย่าทำตัวเป็นแม่ขี้จุกจิกจู้จี้สิ อายุเท่านี้ ทำเป็นสาวแก่วัยเข้าโลงไปได้”

           “เวลาให้พาอาร์คไปหาหมอก็ไม่ไป ใครล่ะเดือดร้อน ก็ฉันอีก”

           “เรื่องไร ลูกใครลูกมันสิวะ ฉันเลี้ยงให้เวลาแกไปเรียนก็บุญเท่าไหร่แล้ว ดูสิ พาไอ้อาร์คกระเตงๆ ไปโน่นนี่จนคนคิดว่าเป็นลูกฉัน ถ้าฉันไม่มีเฟย์อยู่แล้วมีหวังชาตินี้ทั้งชาติขายไม่ออก ใครกันแน่ที่เดือดร้อนวะ ขอถาม”

           ฉันเหยียดยิ้มใส่ “อ้าว ก็รู้ตัวนี่ว่ามีแฟน แล้วทำไมชอบไปกินอาหารเผ็ดๆ กับคนอื่นนัก”

           เอชตาเหลือก สำลักน้ำลายตัวเองแทบตาย

           “ก็บอกแล้วว่าลูกแกมโน ฉันไม่ได้มีใครเล้ย! แต่แกต้องเหยียบเรื่องนี้ให้มิดเลยนะ” ประโยคหลังเขาเอี่ยวตัวมากระซิบเสียงเหี้ยม

           “ฉันน่ะไม่ต้องห่วง ห่วงแต่หลานชายนายนั่นแหละ ยิ่งฉลาดๆ ในเรื่องไม่ควรอยู่ด้วย ไม่รู้เลี้ยงหลานยังไง” ฉันอดบ่นไม่ได้ นับวันนิสัยของอาร์คก็ยิ่งน่าปวดหัว บางทีฉันก็ไม่เข้าใจการกระทำของเขา เด็กคนนี้มีนิสัยหลายด้าน ไม่สามารถระบุได้ในแบบเดียว

           “ฉันถึงต้องติดสินบนไง”

           “ติดฉินบนคืออะไลลอฮะ?” อาร์คถามตาแป๋ว

           “ติดสินบนก็เหมือน... บนเจ้าที่น่ะ เวลาอยากได้อะไรก็ติดสินบนไว้ แล้วท่านจะช่วยให้สมหวัง”

           “งั้น... อ๊ากขอให้... ขอให้พ่อกับมาได้ไหมคับ”

           “!!” คำถามนี้ทำให้พวกเรานิ่งงัน เอชหรี่ตามองฉัน เขาเองก็อยากรู้เรื่องพ่อของอาร์คเหมือนกัน หัวใจฉันเต้นรัว ในหัวมีความทรงจำเกี่ยวกับเขาคนนั้นน้อยมาก อาร์คยังเด็กไม่ได้รู้เรื่องอะไรมาก รู้แค่ว่าเพื่อนคนอื่นๆ มีพ่อกับแม่ แต่เขามีแค่แม่ โชคดีที่ยังเล็กไม่ประสีประสา

           “ถ้าอาร์คอยากให้พ่อกลับมา ก็ต้องเป็นเด็กดีเชื่อฟังเอี๊ยม ไม่เกเรนะครับ อย่างแรกเลยต้องไปล้างหน้าแปรงฟันก่อน ไม่อย่างนั้นจะไม่ได้กินข้าว แล้วพุงอ้วนๆ ของลูกก็จะหายไป”

           “ไม่เอา อ๊ากไม่อยากให้โพงหาย อ๊ากชอบโพงโตๆ จะเอาไปแข่งกับพี่ข้าวต้ม”

           ข้าวต้มคือชื่อของลูกชายร้านเกม อายุประมาณห้าขวบ ร่างกายอ้วนใหญ่ มีพุงเกือบเท่ารถสิบล้อ ดูสิ ลูกชายฉันจะเอาพุงเท่าโอ่งมังกรไปแข่งซะแล้ว

           “เอางั้นเลยหรือครับ ถ้าอาร์คชนะพี่ข้าวต้มได้ เอี๊ยมจะพาไปกินไอศกรีม”

           “ว้าว! อายชะกีม อ๊ากอยากกินๆ จะเอาโลดช็อกโกแลดกับวานินลาาา” ใบหน้าของเจ้าตัวเล็กดูมีความสุข ฉันอมยิ้มน้อยๆ กำลังจะพาลูกชายไปล้างหน้าแปรงฟันแต่ฉุกคิดอะไรได้ก่อนจึงหันไปทางเอช

           “เพื่อนคนนี้ของนายฉันไม่คุ้นเลย”

           “ไอ้พระพายมันเพิ่งกลับมาจากเมืองนอก ไม่ได้เจอตั้งหลายปี หล่อขึ้นเป็นกอง แถมสมัยก่อนฉันก็ไม่ชอบพาเพื่อนมาบ้าน แกไม่คุ้นก็ไม่แปลก”

           “อ๋อ” ชื่อนี้... ฉันขนลุกเกรียวแล้วหันไปมองพี่ชายตัวเองด้วยแววตาแตกตื่น “เมื่อกี้ว่าไงนะ ชื่อพระพายเหรอ?”

           “ใช่ แกคงจำมันไม่ได้หรอก แกเคยเจอมันครั้งเดียวเองมั้งถ้าจำไม่ผิด เมื่อตอนงานเลี้ยงที่ฉันเรียนจบ”

           ฉันอ้าปากค้าง เซถอยหลังไปก้าวหนึ่ง มะ...ไม่จริงน่า!




Talk 3 ไรต์หลอกอีกแล้วสินะ 555 จริงๆ นั่นก็คือพระพายแหละ ที่นางเงียบปากสงบคำ คือนางไม่ได้ทอล์คไงเลยดูเงียบๆ หน่อย 
มาแต่สายตาก็เจ้าเล่ห์แล้ววววว มาดูความน่ารักของอ๊ากน้อยกันดีกว่า
ตอนหน้าพ่อมันจะมาแล้วววว โอ้ววว เอี๊ยมจำพระพายได้ซะแล้วเหรอ
ทำไมลืม?? โอ้ น่าสงสารพระพาย

Talk2 เอ... ทำไมเอี๊ยมจำเพื่อนพี่ชายไม่ได้ อาจจะไม่ใช่พระพายก็ได้น้าาา

555 ไรต์วางอะไรไว้เนี่ยยยย ไรต์ไม่ได้บอกซะหน่อยว่าคนที่อาบน้ำอยุูเป็นพระพาย

 







 

PLAYING WITH PRAPAI พระพายใส่เอี๊ยม
ตัวพิมพ์
www.mebmarket.com
โปรยนิดจิตแจ่มใส... ผมชื่อพระพาย ใครๆก็ว่าผมหน้าหล่อ(หื่น)เหมือนพี่โจ๊กโซคูล ช่วยไม่ได้มียีนเด่นหน้าตาดีอ่ะนะ เออนี่เพื่อนผมมีหลานชาย แต่!!! ผมเคยมีอะไรกับแม่ของเด็ก แบบนี้ก็แสดงว่า... เด็กนี่มีสิทธิ์เป็นลูกของผม ชะมะ?----------------------------------------------------------------“หลานมึงน่าเอ็นดู๊น่าเอ็นดู มึงไม่รู้จริงๆ เหรอว่าพ่อเด็กเป็นใคร”ไอ้เอชชะงักแล้วหันมามองผมงงๆ คงสงสัยว่าผมถามทำไม แต่นิสัยเดิมของผมก็ชอบจุ้นไปเรื่อยมันเลยไม่คิดมาก เปิดปากอย่างไม่กั๊ก“ก็เออสิวะ กูไม่รู้จริงๆ แต่อย่าให้กูรู้นะว่าใครเป็นพ่อของไอ้อาร์ค” ไอ้เอชขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน ใบหน้าที่เคยเป็นมิตรดูอึมครึมเหมือนฟ้าก่อนฝนลง ดวงตาคมแปลบมีประกายไฟพวยพุ่ง ผมเผลอกลืนน้ำลายลงคอ หัวใจหดหู่ เกิดมายังไม่เคยกลัวความผิดขนาดนี้มาก่อนเลย“ถะ...ถ้ารู้มึงจะทำอะไร” “ถามได้ ก็ตัดตอนมันสิวะ แม่งไข่แล้วหายแบบนี้มึงจะให้กูปิดซอยจัดโต๊ะจีนฉลองเหรอ!”
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 100 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,011 ความคิดเห็น

  1. #213 Netnapa Pluemjit (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 15:16
    พระพายจริงๆๆๆๆๆๆๆอ้ะ
    #213
    0
  2. #203 SparklingSweet (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 02:24
    ไรท์ขาาา ฟันนุ้งอาร์คต้องเป็นซี่รึเปล่าคะ ทำไมใช้เล่ม หรือเป็นมุขยังไงรึเปล่าเอ่ย เก๊าตามไม่ทัน+__+
    #203
    1
  3. #182 ~ฮันนี่งิงิ~ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 22:54
    รอออออ
    #182
    0
  4. #147 littletoeyy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 21:20
    เอี๊ยมรู้แล้ว คิคิ เอาไงต่อดีพระพาย มาต่อเร็วๆน้าา
    #147
    0
  5. #146 Mod_kangnangfa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 16:53
    รอออออออ
    #146
    0
  6. #145 Pinkkypig_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 12:30
    ไรท์ขา...... // ต้มกันซ่ะเปลื่อยเลยน่ะ 555
    #145
    0
  7. #144 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 08:49
    ถ้ารู้ว่าเพื่อนตัวเองเป็นพ่อหลานนี้จะเกิดอะไรขึ้น
    #144
    0
  8. #143 fandefsoul (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 07:11
    เรื่องจะเป็นยังไงเนี่ย
    #143
    0
  9. #142 unfair-play (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 06:16
    รอออออออ
    #142
    0
  10. #141 OiIntaka (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 01:54
    ต่อเลยได้มั้ยยยย
    #141
    0
  11. #140 katuannn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 01:49
    เอาแล้วๆๆๆๆ ชอบเรื่องนี้อย่ามาม่า ไวๆ เลยนะพลีสสส
    #140
    0
  12. #139 nokbamboo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 01:29
    เอี้ยมเอางัยต่อดีหล่ะที่นี้
    #139
    0
  13. #138 Poppop Jaa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 01:09
    ถ้าเป็นพระพายคงกวนติงกันไปละ มั้ง??
    #138
    0
  14. #137 แม่แบบแผ่นพิมพ์ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 00:14
    มาดึกค่ะวันนี้
    #137
    1
    • #137-1 PuyzZMeekaeW(จากตอนที่ 2)
      30 มีนาคม 2560 / 00:52
      รอได้จ้าไรท์ สู้ๆ ??????
      #137-1
  15. #136 Netnapa Pluemjit (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 23:37
    ใข่พระพรายหรือเปล่า
    #136
    0
  16. #134 Pinkkypig_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 02:04
    ชอบความเอชมาก 555 // ถ้าไม่ใช่พระพาย ธามหรอ?
    #134
    0
  17. #133 PuyzZMeekaeW (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 00:09
    เอชชชชชชชชช ชั้นจำแกรอ่ะ 5555
    #133
    0
  18. #132 -minjungkook- (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 23:29
    ที่นางจำไม่ได้อาจจะเป็นเพราะ นางไม่ได้เจอหน้านาน ก็เลยจำไม่ได้ เดาๆๆ
    #132
    0
  19. #131 โบอึนนา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 23:20
    ไม่ใช่พระพายแน่เลยถ้าเป็นพระพายไม่ดักปล้ำก็ต้องมีคำพูดคำจากวนตีงๆจิ//รึพระพายเปลี้ยนไป๊
    #131
    0
  20. #130 BowAgase (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 21:27
    ไม่ใช่พระพายหรอทำไมเอี๊ยมจำไม่ได้
    #130
    0
  21. #129 หว๋าย.... (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 19:49
    ทำไมอ่ะ  ทำไมไม่เป็น พระพายละ....555+
    #129
    0
  22. #128 Victory30 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 19:19
    เป็นพี่น้องที่น่ารักง่าา น่ารักมากๆ ว่าเเต่ใครหว่าาา พระพายปะ พระพายเเน่ๆ
    #128
    0
  23. #127 onenazaaaaa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 18:58
    พระพายแน่ๆ
    #127
    0
  24. #126 Cartoon024 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 18:40
    ตะลึงเลยอะดิ
    #126
    0
  25. #125 ~ฮันนี่งิงิ~ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 18:33
    ใครอ่าา
    #125
    0