Teacher you’re my love ปิ๊งรักครู(หนุ่ม)หน้าใสหัวใจเย็นชา

ตอนที่ 8 : ภายใต้ความสัมพันธ์ (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 110
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    14 ก.ค. 59

7

***ภายใต้ความสัมพันธ์***

 

     “ดูนะอย่างประโยคนี้ พหุพจน์มัน...”


ตึ๊ง!

                เสียงข้อความไลน์ในมือถือของว่าที่ศาสตราจารย์คีย์บอร์ดดังขึ้นเป็นครั้งที่ 15 (เท่าที่นับได้) ไม่รวมรอบที่ฉันหลับหูหลับตาทำเป็นไม่สนใจ ซึ่งไม่อยากจะสารภาพเลยว่ามันทำให้สมาธิฉันกระเจิงทุกครั้งที่เสียงของมันดังขึ้น

                “เฮ้อ....” ฉันเอามือเสยผมพร้อมพ่นลมหายใจออกมาแรงๆ

                “ขอโทษที ถือซะว่าเป็นการฝึกฝนสมาธิละกัน” อ้อเหรอ...ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าที่เขาไม่ยอมปิดเสียง หรือที่ตั้งการแจ้งเตือนไว้ตลอดนั้นเพราะเขาเจตนาที่จะรับรู้การเคลื่อนไหวของ ผู้หญิงคนนั้นอยู่ ก็ตั้งแต่ออกไปเมื่อช่วงพักเขาก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคน จากคนที่มาถึงจะตั้งหน้าตั้งตาสอน เขาก็เอาแต่นั่งกดมือถือ สอนฉันคำสองคำก็หันไปกดอีก นี่ถ้าการไปหาแฟนแล้วทำให้นายกระวนกระวายขนาดนี้นายไม่จำเป็นต้องกลับมาก็ได้นะ!

                “ถ้าคิดถึงเขาขนาดนั้นก็ไปหาสิ จะทรมานตัวเองอยู่แบบนี้ทำไม” ซึ่งตอนนี้ฉันก็ถึงขีดสุดแล้ว

                “ฉันติดสอนอยู่”

                “ไม่เป็นไรนักเรียนอนุญาต” ฉันบอกอย่างเคืองๆ ชิ! นายคงรักแฟนมากสินะ “ไปเถอะ เขาก็คงคิดถึง   นายแย่”

                “ไม่เป็นไรหรอก เขาเข้าใจ” เข้าใจ?...ถ้าเข้าใจแล้วทำไมถึงได้ทักแชทมาทุก 5 นาทีแบบนี้ล่ะ

                “แฟนนายเขารู้รึเปล่าว่านี่เป็นเวลาสอนของนาย” แล้วเธอรู้รึเปล่าว่านักเรียนที่นายมาสอนสอนพิเศษให้เป็นเด็กสาวแสนสวยอย่างฉัน ...ให้ตายฉันหลงตัวเองชะมัด

                “อืม ฉันเล่าให้ฟังหมดแล้ว แต่ฉันไม่ได้บอกหรอกว่าเธอโตแล้ว” หมอนั่นพูดพลางตอบแชทไปด้วย “เฮ้ย...ซวยแล้ว!” จู่ๆ คีย์บอร์ดก็เบิกตาตี๋ๆ ให้โตขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์(?)

                “อะไร” และความเสือกก็ทำให้ฉันเอี้ยวตัวไปมองหน้าจอแชทเขา

 


                …[‘เซลฟี่กับนักเรียนให้ดูหน่อย’]…

 

                ฉันกับคีย์บอร์ดหันมามองหน้ากัน ไม่คิดว่าแฟนเขาจะท้าให้ส่งรูปคู่ไปให้ดูแบบนั้น และวินาทีนั้นฉันรีบสางผมเผ้าให้เข้าทรงเตรียมพร้อมรอไว้ก่อน

                “หน้าฉันโอเคเนาะ” ฉันหันไปขอความเห็น หากแต่สิ่งที่เขาตอบมานั้น...

                “เธอจะบ้ารึไง จะให้ฉันถ่ายรูปเธอไปให้เขาดูเนี่ยนะ มีหวังเขาบุกมาที่นี่แน่”

                “ก็ไม่เห็นจะเป็นไรเลย แฟนนายก็รู้แล้วไม่ใช่หรอว่าศิษย์นายเป็นผู้หญิงอ่ะ”

                “ฉันบอกเขาว่าเธอเป็นผู้หญิง แต่ไม่ได้บอกว่าอายุสิบหกแล้ว” เหอะ ประเด็นคือกลัวแฟนหึง!

                ย่ะ! อยู่กับแฟนเขาจะพูดถึงฉันว่าไงบ้างนะ

                “งั้นนายบอกเธอไปว่าไง”

                “ฉันก็บอกว่า...เฮ้ย!” นับถือในความแรงของผู้หญิงคนนั้น หล่อโทรหาคีย์บอร์ดในทันทีเพื่อทดสอบความจริงใจ ฉันก็ไม่อยากจะไปยุ่งเรื่องส่วนตัวของเขาเท่าไหร่หรอก ยิ่งเรื่องความรักของไอ้คนคนนี้ฉันไม่อยากยุ่งด้วยแล้ว หมั่นไส้! อุตส่าห์มีใจให้แต่กลับทำร้ายเราโดยการบอกว่ามีแฟนแล้วเนี่ยนะ

 



                ฉันเลยนั่งเท้าคางพลางทำความเข้าใจกับสื่อการเรียนไประหว่างรอครูไปคุยโทรศัพท์กับแฟนสาว ซึ่งกว่าจะเสด็จกลับมาสอนได้ก็กินเวลาไปหลายนาทีเชียว

                “ขอโทษทีนะ วันหลังจะทดเวลาให้แล้วกัน”

                “ไม่เป็นไรก็ได้ค่ะ ไม่จำเป็นต้องรักษาเวลาไว้ทุกวินาทีหรอก ปล่อยๆ ไปบ้างก็ได้” ฉันประชดประชันออกไปอย่างกับเขาจะแคร์! “อันที่จริงวันนี้จะปล่อยเร็วหน่อยก็ได้นะ จะได้ไปเคลียร์กับแฟนไง”

                “ไม่เป็นไร เรียนต่อเถอะ” คีย์บอร์ดดึงหนังสือตรงหน้าฉันไปไว้ตรงกลาง ไม่อยากบอกแค่เห็นหน้าเขาสมาธิฉันก็เตลิดไปไกลแล้ว

                “แฟนนายสำคัญกว่านะ”

                “เราเลิกกันแล้ว”

                “อ๋อ..” เลิกกันแล้ว ห๊ะ!! นายว่ายังไงนะ “เดี๋ยวนะ! นายเพิ่งไปหาเธอมา แล้ว...แล้วก็เพิ่งคุยกันไป ทะ ทำไมตอนนี้ถึงเลิกกันแล้วล่ะ” อะไรกันเนี่ย นี่มันเรื่องอะไรกัน

                “ช่างมันเถอะ สนใจเรื่องเรียนดีกว่า เมื่อกี้ถึงตรงนี้ใช่มั้ย ต่อนะ” ไม่! บอกแล้วไงฉันสายเสือก

                “ไม่ๆๆ ฉันอยากรู้ ช่วยเล่าให้ฟังหน่อยสิ นะนะ โอ๊ย!” อ้อนได้ไม่เท่าไหร่ก็โดนคีย์บอร์ดเอาเฝือกโขลกหัว แถมปรามฉันด้วยสายตาดุอีกต่างหาก เออ!! ไม่เล่าก็ไม่ต้องเล่า

                “สนใจสิ่งที่จะเป็นอนาคตของเธอดีกว่า โฟกัสตรงนี้” ว่าแล้วเขาก็ใช้มือหนาควบคุมศีรษะฉันให้มองตรงหน้ากระดาษ บอกให้ฉันสนใจสิ่งที่จะเป็นอนาคตงั้นหรอ?


     ก็เขาไงอนาคตของฉัน...บอกเลยว่าพอรู้ว่าเขาเลิกกับแฟนแล้วมันทำให้ฉันมีความหวังขึ้นมามากเลย ถึงเขาจะไม่ได้ชอบฉัน แต่ฉันก็ไม่อยากให้เขามีแฟน

 


...

 

21.20 น.

แกร็ก แกร็ก!


     ฉันพยายามค้นหาชื่อของคีย์บอร์ดในเฟสบุ๊กเพื่อติดตามเขา หวังว่าจะมีโอกาสได้รู้จักเขามากขึ้น เพราะหลังจากอยู่ในเหตุการณ์ที่ว่าเขาเลิกกับแฟนแล้ววันนั้น ฉันก็หลอกถามป๊าจนได้รู้ว่าเขาเป็นลูกชายคนเล็กของตระกูล กุลธราจิระเวชหรือเจ้าของคลินิกนารีเวชกรรมของเพื่อนสนิทสมัยเรียนของป๊า หรือเป็นลูกชายของดอกเตอร์วิสิฐหุ้นส่วนใหญ่ของโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง กับศาสตราจารย์ดอกเตอร์แพทย์หญิงดารารัตน์อาจารย์ที่ปรึกษาด้านการวิจัยของมหาวิทยาลัยอะไรสักอย่าง คีย์บอร์ดมีพี่ชายอีก 2 คน กำลังเรียนหมออยู่ที่เมืองนอกด้วยกันทั้งคู่ หรือพูดง่ายๆ คือหมอทั้งบ้าน!

     หูยย...เดิมทีเป็นผู้หญิงชอบผู้ชายใส่เสื้อกาวน์อยู่แล้ว พอรู้ว่าคีย์บอร์ดเตรียมตัวเป็นหมอกับเขาอีกคนก็ยิ่งปลื้มเขาเพิ่มขึ้นอีก ตอนนี้ยอมรับเลยว่าวันเวลาที่ผ่านเลยไปทำให้ฉันแอบคิดไม่ซื่อกับคุณครู และยิ่งรู้ว่าเขาอาสามาช่วยสอนภาษาอังกฤษให้ด้วยตัวเองแล้ว ฉันก็ยิ่ง....ชอบเขา

                แต่ก็นะ กะอีแค่หาเฟสฯ คีย์บอร์ดทำไมมันยากเย็นแบบนี้นะ

                ฮ๊าา คิดออกแล้ว...

 


                นู๋เปียโนเจ้าค่ะ : แก ช่วยไรอย่างดิ

                ฉันทักแชทไปหาน้ำอิงเพื่อนรัก ใช่ ฉันกำลังจะขอเฟสพี่ดราก้อน

 

     Water ING : ว่า...

 

     นู๋เปียโนเจ้าค่ะ : แกไม่คิดจะขึ้นเตตัสคบหากับพี่ดราก้อนจริงอ่ะ?

     ฉันคุยไปงั้นรู้ทั้งรู้ว่าหล่อนไม่มีทางยอมรับผู้ชายคนนี้เป็นแฟนแน่ๆ แต่แค่อยากได้เฟสของเขา

 

     Water ING : จะให้พูดกี่ครั้ง ว่าฉันไม่ได้เป็นอะไรกับหมอนั่น

                Water ING : อยากโดนด่าก่อนนอนสินะ

 

     นู๋เปียโนเจ้าค่ะ : ถถถถถ ก็แค่ถามดู ใจคอจะเก็บเขาไว้ในซอกหลืบไปอีกนานแค่ไหนกันยะ

     นู๋เปียโนเจ้าค่ะ : ว่าแต่พี่เขาก็ดีเนาะ เวลาแกโพสอะไรไม่เห็นมาโพสตอบเลย

     ที่ว่านี่คือแอบส่องเฟสเพื่อนมาแล้วแต่ไม่เห็นวี่แววของผู้ชายคนนั้นค่ะ กำลังหลอกถามนาง

 

                Water ING : หมอนั่นมีเฟสกับเขาซะที่ไหนล่ะ

     หะ ว่าไงนะ

               

     นู๋เปียโนเจ้าค่ะ : ห๊ะ....O[]O!

 

     Water ING : อีกอย่าง เขาเป็นถึงหนึ่งในสมาชิกหล่อน่ารักประจำโรงเรียน เขาจะมายุ่มย่ามกับฉันให้

              กระแสตกทำไม โน่น ถ้าหล่อนสนใจไปส่องเฟสพี่ล่ำของหล่อนสิ พวกเขาน่าจะลงรูป                  เพื่อนๆ อยู่บ้าง


                Water ING : Ritthinon CB

 


                และทันทีที่ได้ชื่อเฟสของ พี่ล่ำของหล่อน ที่น้ำอิงว่ามาฉันก็รีบพับหน้าต่างของหล่อนลงแล้วทำการเข้าไปส่องเฟสของบุคคลนั้นทันที ภาพเจ้าของเฟสเปลือยท่อนบนอวดเรือนร่างสง่างามอยู่ท่ามกลางสระน้ำสีฟ้าฉากหลังกว้างประดับประดาไปด้วยแฟนคลับที่กรีดร้องให้กำลังใจมันระบุไว้ชัดเจนว่าเป็นเฟสฯ จริงของพี่ชอลลี ขณะที่ภาพปกได้มีการบันทึกภาพของผู้ชาย 5 คนในชุดนักเรียนประจำสถานบันนั่งเรียงกันหันหลังให้กล้อง


                และฉันก็บ้าพอที่จะนั่งมองหาคีย์บอร์ด

 


                จากนั้นก็เข้าไปหาเฟสเขาในเครือเพื่อนของพี่ชอลลี แต่คนรู้จักที่ฉันเจอกลับมีแต่พี่เฮลเชียล พี่เจนัสและยัยบีบี พอเข้าดูในอัลบั้มภาพเพื่อหวังว่าจะมีการแท็กหากันบ้าง แต่ก็แทบไม่มีรูปของบุคคลที่ฉันตามหาเลย รูปที่มีก็ไม่แท็กหากันด้วย ทำไมเป็นอย่างนั้นนะ

 

                ...คนที่ดีเหมาะสมกับผมที่สุด คือคนที่ผมเลือก 

                                                                ได้โปรดอย่างกดดันและทำให้ผมรู้สึกไม่ดีไปมากกว่านี้เลย...


                และนี่คือโพสล่าสุดของพี่ชอลลี ฉันค่อยๆ เลื่อนลงมาอ่านผ่านๆ ข้อความต่างๆ ก็ประมาณว่าเขาขอบคุณของขวัญที่ได้จากแฟนคลับ มีโพสรูปไปเที่ยวกับแฟนบ้าง โพสเกี่ยวกับเพื่อนบ้าง สำหรับฉันมันไม่ได้มีอะไรที่น่าสนใจเท่าไหร่ และฉันกำลังจะไปส่องเฟสคนอื่นหาโพสประหลาดก็ปรากฏให้เห็น

 

                ...ของขวัญชิ้นนี้จะไม่มีวันลืม รักพวกแกมาก ขอบคุณคีย์บอร์ด...


                ไม่ได้มีเพียงข้อความสุดสยิวแต่ยังมีภาพของทั้งสองระบุไว้เป็นหลักฐาน คนถูกเอ่ยชื่อโอบไหล่กว้าง แนบแก้มกับแก้มของหนุ่มนักกีฬาเจ้าของงานวันเกิดที่อุ้มลูกแมวขนปุยสีขาวพันเปอร์เซียไว้ในมือ รอยยิ้มของพี่ชอลลีดูมีความสุข ในขณะเดียวกันที่ใบหน้าของคนข้างๆ ก็อิ่มยิ้มไม่แพ้กัน


                น้ำแข็งใสสีชมพู : ชอบจังเลยค่ะ จิ้นคู่คีย์ชอล

                Beauty BTG : สองคนนี้ชอบมีโมเม้นท์ให้มโนอยู่เรื่อย

     ชื่อ บีบี มีไรป่ะ : หมั่นไส้! พวกเมาแล้วชอบกินกันเอง

                Hassswut CB Halcyon : มันคบกันมานานแล้ว ทั้งสองท่านกล่าวไว้ว่า กินถั่วอร่อยดี มีโปรตีน 555+

     Beauty BTG : O[]O

     Ritthinon CB : แค่คืนเหงาที่เรามาเจอกัน

     The J nus CB : วันเกิดทั้งทีไม่เห็นหัวเพื่อน โด่...นั่งคุยกันอยู่แค่สองคน

     ชื่อ บีบี มีไรป่ะ : ทุเรศ! E*^)#$^*_#%(

               


                อะไรกันเนี่ย...นี่เป็นแค่ 4-5 โพสสุดท้ายที่พวกเขาคุยกันไว้ใต้ภาพนะ คือตอนนี้ฉันสับสนอ่ะ

                รูปพี่ชอลลีกับคีย์บอร์ดใกล้ชิดสนิทสนมกันมันยังไม่ชวนคิดเท่าโพสใต้ภาพนั่นเลย เพื่อนๆ กำลังแซว หรือพวกเขากำลังเปิดเผยความจริงบางอย่างให้โลกรู้กันแน่ ไม่จริงอ่ะ....


     พี่ชอลลีมีแฟน... ซึ่งแฟนเขาก็เพิ่งท้าตบฉันไป

     คีย์บอร์ดยิ่งไม่ต้องพูดถึงเขาเพิ่งเลิกกับแฟน แต่มันก็ไม่แน่ว่าการที่เขายอมเลิกกับเธออย่างง่ายดายนั้นจะเป็นการคบเธอเพื่อบังหน้า

 

            ‘ฉันก็แค่อยากมีเบอร์น้องเก็บไว้ เผื่อน้องเขาตกที่นั่งลำบาก ฉันจะได้ช่วยไง

            ‘งั้นก็แลกเบอร์ให้ครบทุกคนสิ ถ้าน้องคนไหนตกที่นั่งลำบากจะได้ขอความช่วยเหลือจากนายไง

 

                สองคนนั้นเลยแขวะกันกลางลานพักผ่อนมาแล้ว

 

                คีย์มันก็แค่หวงแฟน

      ...ใครก็แตะต้องไม่ได้  กรี๊ดดดด.......

 

     ฉันว่าฉันจะไม่คิดเรื่องนี้แล้วนะ!! ฉันอุตส่าห์ลืมเรื่องพวกนี้ไปไม่คิดว่าสองคนนี้เป็นคู่เกย์กัน แต่ทั้งโพส ทั้งภาพในเฟสนี่มันฟ้องว่าทั้งสองคน...................

      ไม่จริง!!!

                 “ไม่จริง!! เป็นไปไม่ได้” โอปอกรีดร้องด้วยน้ำเสียงสุดแสนทรมานใจ ทันทีที่หล่อนได้เห็นโพส และภาพจาก facebook ของพี่ชอลลีที่ฉันเอามานำเสนอให้

                “มันก็อาจจะจริงอย่างที่พวกใต้โพสว่ากันก็ได้ ภายใต้ความล่ำของหนุ่มนักกีฬากับหนุ่มสุดเย็นชาคนนั้น อาจมีความสัมพันธ์บางอย่างซ่อนอยู่ก็ได้” นั่นไง น้ำอิงก็เห็นชอบตามฉัน ก่อนที่เบนต้าร์จะหันมาแย้ง

                “ฉันว่าพวกแกมโนตามภาพแน่ๆ เลยอ่ะ เป็นไปไม่ได้ที่พี่ชะ...” เสียงนางเงียบไป ขณะที่สายตาจับจ้องมองบางอย่างอยู่ และพวกเราก็มองตามสายตาของนางไป ก่อนที่มันจะไปโฟกัสกับภาพบางอย่างจากด้านหลัง

 

                ภาพของพี่ชอลลีย่ำเท้าเร็วๆ เข้ามาคว้ามือคีย์บอร์ดเพื่อดึงให้เขาหันกลับไปหา แต่อีกคนสะบัดมือออกแล้วจ้องกลับคนร่างสูงกว่าด้วยสายตาไม่พอใจ

                “ปล่อยฉัน”  คีย์บอร์ดถึงขั้นพูดกัดฟัน

                “เฮ้ยๆ มีอะไรคุยกันดีๆ ดิวะ ทะเลาะกันเป็นเด็กอยู่ได้” พี่เฮลเชียนเอาตัวเข้าขวางไว้ ในขณะที่พี่เจนัสกับพี่ดราก้อนก็ช่วยดึงเพื่อนทั้งสองออกมาจากกัน

                “ก็ไอ้คีย์อ่ะพูดไม่รู้เรื่อง ฉันก็บอกมันไปแล้วว่าระหว่างฉันกับ บิวต์ไม่ได้มีอะไร มันก็ดึงดันจะจบความสัมพันธ์ให้ได้” เอาแล้วไง เรื่องส่วนตัวของพวกเขากำลังถูกเปิดเผยมาทีละน้อย “คบกันมากี่ปีวะ จะจบกันเพราะเหตุผลพวกนี้นะหรอ?”อะ อะไรกัน

                “ชักแม่น้ำทั้งห้ามาพูด ฉันก็ไม่มีวันเชื่อแกหรอก นิสัยแกเป็นยังไงทุกคนรู้ ยังไงฉันก็จะจบ ใครไม่จบฉันจะจบเว้ย!” คีย์บอร์ดสะบัดตัวออกจากแรงรั้งของพี่ดราก้อน ก่อนที่พี่ชอลลีจะพูดประโยคที่ชวนคิดยิ่งกว่าประโยคไหนๆ

                “ว่าฉันเจ้าชู้ แต่ไม่ดูตัวเองเลย” ลักษณะคำพูดคล้ายจะประชดประชัน “เราก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่นักหรอก ลับหลัง แกมันก็ นักล่าเหมือนกันนั่นแหละ” คิวท์บอยส์ต่างแยกทาง และก่อนที่พวกเขาจะออกไปจากที่นี่จนหมด แฝดความคิดของฉันก็รีบวิ่งเข้าไปฉุดแขนแฟนของหล่อนไว้

                “ดราก้อน ภาพที่เห็นเมื่อกี้มันหมายความว่ายังไง ตกลงใครนอกใจใคร แล้วใครอะไรยังไงกับใคร” อะไรของแกน้ำอิง ประโยคคำถามของแกมันวกวนจริงๆ เลย

                “นั่นสิคะพี่ดราก้อน ตกลงพี่ชอลลีกับพี่คีย์บอร์ดเป็นคู่เกย์กันจริงๆ หรอคะ” ทันทีที่พี่ดราก้อนเข้ามานางก็รีบถาม ตามด้วยเบนต้าร์และเกรซตามลำดับ

                “พี่ชอลลีมีแฟนแล้วไม่ใช่หรอคะ แล้วผู้หญิงที่ชื่อบิวต์อะไรนั่นเป็นใครคะ”

                “นี่พี่คีย์บอร์ดหึงพี่ชอลลีจริงๆ ใช่มั้ยคะ เขาสองคนกิ๊กกันจริงๆ ใช่มั้ยคะ”

                “พี่ก็ไม่รู้เหมือนกันน่ะ สองคนนั้นไม่พูดไม่จากันตั้งแต่เข้าห้องมาแล้ว” ให้ตายพี่ดราก้อนส่ายหน้า

                “นายจะไม่รู้ได้ยังไง นายเป็นเพื่อนของพวกเขานะ” ถึงจะใช่ แต่นางคงลืมไปว่าพี่ดราก้อนเพิ่งเข้ามา

                “ผมไม่รู้ แล้วอารมณ์นั้นใครมันจะไปกล้าถามเล่า” พี่ดราก้อนถึงกับขมวดคิ้ว ซึ่งพวกเราทั้งหมดไม่รู้เหมือนกัน ...ไม่รู้จะถามอะไรเขาต่อ “แต่มันก็ไม่แน่นะ ว่าคีย์บอร์ดจะหวงชอลลีจริงๆ”

                “อะไรนะ/คะ” พวกเราทั้งห้านางแหกปากตะโกนใส่หน้าพี่ดราก้อนด้วยความใฝ่รู้อย่างสุดๆ เรื่องเรียนไม่ขนาดนี้นะบอกตรง แต่พอเป็นเรื่องผู้ชายที่สนใจเข้าหน่อยนัยน์ตาลุกวาวกันเลยทีเลย

 



ณ คฤหาสน์หลังน้อยๆ ของฉัน


                “ขอโทษที่มาช้านะ” น้ำเสียงไร้อารมณ์ของคีย์บอร์ดดังมาพร้อมกับร่างสูง 184 เซนติเมตรที่ก้าวเข้ามา ในห้องนั่งเล่นที่จัดเตรียมไว้เป็นห้องเรียนชั่วคราว สีหน้าของเขาดูเคร่งเครียดปนหงุดหงิดเล็กน้อยและมันก็ชวนให้ฉันแอบคิดไปว่า เขากำลังซีเรียสเรื่องพี่ชอลลีอยู่แน่ๆ

                ก็หลังจากซักไซ้พี่ดราก้อน(ที่คิดแบบเดียวกัน)จนรู้มาว่า คีย์บอร์ดประท้วงพี่ชอลลีไม่ยอมพูดยอมจากับกับพี่ชอลลีมาได้ระยะหนึ่งแล้ว หากมีประโยคให้ต้องพูดเขาก็จะแขวะกันซะเป็นส่วนใหญ่ ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้เป็นคู่ซี้ตีสนิทที่ไปไหนไปด้วยกัน ซื้อนั่นซื้อนี่ให้กัน กินอะไรกินเหมือนกัน ถึงขั้นซื้อหูฟังกับกระเป๋าคู่มาใช้ร่วมกันด้วย! โดยพี่ดราก้อนเป็นคนบอกเองว่า พี่ก็อดคิดไม่ได้นะ ว่ามันสองคนอาจจะเป็นคู่เกย์กัน


                ไม่จริง!! พี่ชอลลีของฉัน ไม่สิ ตอนนี้ฉันชอบคีย์บอร์ดนี่

                แต่ไม่ๆๆๆ ฉันจะชอบเขาได้ไงในเมื่อทั้งสองคนเป็นแฟนกัน!~


                “คีย์บอร์ด  ตกลง....กับแฟนเป็นไงบ้างอ่ะ” ง่าา...ถามไปแล้ว เขาปรายตามองฉันอย่างหาเรื่อง

                “ถามทำไม?...เลิกกันแล้ว ไม่คุยกันแล้ว ไม่อยากได้ยินเรื่องนี้ด้วย” นั้นไงล่ะ จบไม่สวยไง

                “ระ เรื่องอะไร แชร์ได้นะ”

                “เรียนได้แล้ว เสียเวลา” โห่ะ มาถึงก็จะสอนเลย ไม่เอาน่ะ ฉันยังมีข้อสงสัยอยู่

                “ขอถามอะไรอย่างดิ”

                “ให้คำถามเดียว รีบๆ ถามก่อนจะเข้าเรื่องต่อไป” ครูผู้มุ่งมั่นรีบเปิดเอกสาร ขณะที่ฉันกำลังเรียบเรียงคำถามจากทุกคนมารวมไว้เป็นประโยคเดียวสั้นๆ

                “นายเป็นเกย์รึเปล่า?”

                คีย์บอร์ดหันกลับมาสบตาฉัน ดวงตาตี๋ๆ เต็มไปด้วยคำถาม หากแต่เป็นคำถามที่ฉันตีความได้ประมาณว่า เธอไปรู้เรื่องนี้มาจากไหน ใครบอกเธอ โธ่ เท่านี้ฉันก็ไม่อยากรู้คำตอบแล้วล่ะคีย์บอร์ด


                ฉันว่าต้องใช่แน่ๆ อ่ะ


 ........................................................


ขอบคุณแฟนๆ ที่ชื่นชอบและติดตามผลงานของ Piggy BluE นะคะ

ขอบคุณทุกคอมเม้นท์ที่หลั่งไหลเข้ามาอย่างน้อยนิด(?)

ขอบคุณทุกกำลังใจที่ให้กันเสมอมานะคะ

ไรท์จะพยายามมาอัพให้บ่อยที่สุดเท่าที่จะสะดวกได้นะคะ กำลังเร่งพัฒนางานเขียนอยู่ 

ยังก็ติชมกันเข้ามาได้ค่ะ อย่ามัวแต่เป็นนักอ่านเงา นะ

>>> 1 คอมเม้นท์ <<<

>>>ถือเป็น 1 กำลังใจนะคะ<<<

...............................


Teacher you’re my love 

ปิ๊งรักครู(หนุ่ม)หน้าใสหัวใจเย็นชา

  

-ตริวเตอร์หนุ่มสุดเย็นชา ปะทะ ยัยศิษย์บ๊องจอมทะลึ่ง-

คีย์บอร์ด & เปียโน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

28 ความคิดเห็น

  1. #13 Melon_cherry (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2559 / 10:35
    รออยู่นะคะ
    #13
    0