INFINITE f(x) l BACK

ตอนที่ 19 : Chapter - 17 re-write - 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 148
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    3 พ.ค. 61



บ้านพักตากอากาศ ปูซาน

                เวลา 13.50 น.

           

“พวกเธอจะเอาไงต่อ”  ร่างบางมองถามเพื่อนตนเองที่นั่งกันอยู่ที่ห้องรับแขก ด้วยสีหน้าไม่สู้ดีเท่าไร เพราะกว่าวิคตอเรียจะปลีกตัวจากโฮย่ามาได้เล่นต้องมอมเหล้าเลยก็ว่าได้ ลูน่าที่ต้องแอบหนีออกทางหลังบริษัทอีก คริสตัลแทบจะวางยาสลบ มยองซูเลยก็ว่าได้ ทำให้เธอหน้าตาอิดโรยกันทีเดียว

 

            “ไม่รู้วะ ตอนนี้คิดไม่ออก” วิคตอเรียที่นั่งไขว้ห้างและพ่นควันสีขาวออกจากปาก

 

“เธอ แต่ฉันว่าเราควรจบเรื่องนี้จริงๆสักที” คริสตัลที่นั่งอยู่ริมสุดออกความคิดเห็นออกมาและมองหน้าเพื่อนเธอ

 

“ฉันว่า บางที LA ก็น่าอยู่นะ ว่าไหมยองจี” ไอยูที่นั่งไถไอแพดอยู่พูดขึ้นมาและเหลือบไปมองยองจีอย่างใช้ความคิด

 

“เหมาะกับการเริ่มต้นใหม่ด้วย ว่าไหม” ยองจีหันไปถาม ลูน่าที่นั่งอยู่ถัดไป

“คิดดีๆนะ เจ็บแต่จบคนดีในชีวิตยังมีอีกเยอะ” ไอยู

“ฉัน....” ลูน่ากำลังจะพูดแต่ต้องชะงักลง

 

“พี่ค่ะ เธอมาแล้วค่ะ” ลูน่าหันไปมองน้องสาวที่ตนรู้จักนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน คิม เคย์ และ อี มีจู จาก เลิฟลิซไงละ อาจจะมีคนสงสัย เธอพึงตบกับมีจูไปไม่ใช่หรอ แต่ใครจะไปทั้งหมดนั้นมันก็แค่แผนๆหนึ่งของเธอเท่านั้น โลกนี้ไม่มีอะไรแน่นอนจริงไหน ขนาดคนที่ไว้ใจยังกล้าทรยศกันเลย

 

“ยัยมิจู ยัยตะกละ” คริสตัลเอ่ยและมองคนมาใหม่นั่งกินผลไม้ที่เธอปลอกไว้

 

“โทษกันไม่ได้นะ ยัยนั้นบอกเองแท้ว่าแสดงๆ ไหงโดนเต็มเบ้าฉันเลย” มีจูพูดพร้อมหันไปมองลูน่าอย่างงอน ก็เธอเล่นฟาดมือมาเต็มหน้าเธอเลย ตัวเล็กแต่มือหนักชิบ

 

“อยู่ไหน พวกนั้นอยู่ไหน” วิคตอเรียถามเสียงนิ่ง

“ด้านนอกที่ห้องรับรองค่ะ” มีจู

 

ห้องรับรอง

พรึ่บ ซ่า

 

น้ำจากเหยือกถูกสาดไปที่บุคคลที่มาใหม่ละรอที่ห้องรับรอง วิคตอเรียสาดน้ำเสร็จแล้วยิ้มมุมปากไม่ต่างไรจากคริสตัล และลูน่าที่ดึงหน้าไม่เอ่ยไม่ต้อนรับและมีความยินดีอะไรกับการมาของทั้งสามคนนั้นเลยเช่นกัน ส่วนคนอื่นไม่ได้ตามมาด้วย เพราะเรื่องสาวนตัวของทั้งสาม

 

“พะ พี่วิคตอเรีย สาดน้ำใส่หนูทำไมคะ” เสียงหวานที่เอ่ยออกมาก็ไม่ใช่ใครที่ไหนนอกจากน้องที่เธอเคยไว้ใจและรักเหมือนน้องแท้ๆ คิม แซรอน

 

“ไม่รู้ตัวหรอทำไรลง ให้คิดอีกทีสิค่ะ” เธอจ้องหน้าคนตรงหน้าไม่มีแล้วแววตาที่เอ็นดู

“นะ หนูเปล่า ทำไรหนิ” เธอตอบออกไป

“หรอ หึแหกตาดูซะ” วิคตอเรียโยนกองรูปไปตรงหน้าทั้งสามคน

 

“พี่สิก้า กับพี่ฟานี่ดูด้วยก็ได้นะ” คริสตัลเอ่ยและแสยะยิ้ม ก่อนที่ทั้งสามจะดูรูปแล้วก็อึ้งไปตามกัน มันเป็นรูปที่ แซรอนแล้วก็อูฮยอนแอบไปมาหากันบ่อย และก็จบลงที่คอนโด ไม่ต่างไรจากซองกยู และทิฟฟานี่ ถ้าจะจำได้วันนั้นที่ธอไปส่งกาแฟให้ทิฟฟานี่ ด้วยความที่เธอเดินเร็วหรืออะไรสักอย่างที่ทำให้เธอไปเห็นภาพที่น่าสมเพส

 

ภาพที่ซองกยูและทิฟฟานี่กำลังนัวเนียกันอยู่ ตอนนั้นขาทั้งสองข้างของเธอแทบก้าวไม่ออกเลยละ แต่มือไวด้วยสิ ที่เกิดเผลอไปกดถ่ายรูปที่ทุเรศนี้เข้าให้ เรื่องราวทั้งหมดนี่อย่างกับละครว่าไหมคนอย่างคริสตัลไม่คิดว่าพี่สาวแท้เธอจะแทงข้างหลังเธอเอง ด้วยการมีอะไรกับแฟนเธอ ตอนที่เธอไม่อยู่บ้าน แต่วันนั้นเธอดันลืมองไว้ในบ้านใครคิดละกลับไปแล้วจะเธอมยองซูและเจสสิก้ามีอะไรกัน เหอะเธอคิดซะว่ามันเป็นกรรมละกัน

 

“ซูจองไม่ใช่อย่างที่เธอคิดนะ” เจสสิก้าพยายามจับแขนคริสตัล

 

“อย่ามาจับเสนียด พี่รู้อะไรมั้ยรอบแรกฉันพอให้อภัย แต่มันไม่ใช่แค่รอบเดียวไง” คริสตัลเอ่ยและสะบัดตัวหนี

 

“ละ ลูน่า”

 

“ไม่ต้องพูดอะไรหรอกค่ะ ฉันรู้หมดแล้ว ไม่คิดเลยนะ ว่าพี่ฟานี่จะเลวอย่างนี้ ทำไมค่ะ”- ลูน่าถามเธอแลเขย่าตัวทิฟฟานี่

 

“พะ พี่ขอโทษ ฮึก อย่าโกธรพี่เลยนะ” ทิฟฟานี่ขอร้อง

 

“อย่าโกรธหรอ เหอะ” พรึ่บ ลูน่าผลักทิฟฟานี่ลงโซฟา และแหงนหน้าขึ้นมองบนพยายามสงบจิตใจตนเอง

 

“โอ๊ยย ละ เลือด!!” ทิฟฟานี่ร้องอย่างตกใจที่เห็นเลือดไหลออกมาจากระหว่างขาตนเองทำให้ทุกคนมองด้วยความตกใจไม่เว้นแม้แต่ลูน่า

 

“พี่ค่ะ ทิฟฟานี่ทำใจดีไว้นะ” แซรอนเข้าไปพยุง ตามด้วยเจสสิก้าที่มือสั่นๆหาโทรศัพท์ แต่ใครจะไปรู้ไวเท่าความคิด วิคตอเรียโทรเรียกรถโรงพยาบาลให้แล้ว ทำให้เจสสิก้าที่พยายามโทรหาโรงพยาบาลแต่ถูกคริสตัล ปัดมือถือออกละเก็บใส่กระเป๋า

 

“ทำอย่างนี้ทำไม  คริสตัลเขากำลังแย่นะ” เจสสิก้าเอ่ยถาม

 

“หึ เดี๋ยวเขาก็มา” คริสตัลยิ้มและเอ่ยอย่างใจเย็น ไม่ถึง 5 นาทีรถโรงพยาบาลก็มาถึงและพาตัวทิฟฟานี่ส่งโรงพยาบาล และมีทั้งสามตามไปด้วยพร้อมกับ ไอยู และยองจี ที่ฝากมีจูและเคย์เฝ้าที่นี่จะโทรบอกความเคลื่อนไหว

 

 

 

โรงพยาบาลปูซาน

 

 

ตอนนี้ทั้งหมด คริสตัล วิคตอเรีย และลูน่า นั่งรออยู่หน้าห้อง ไอซียู ตอนนี้ลูน่าคิดอย่างเดียวขออย่าให้เป็นอย่างที่เธอคิดเลยแล้วกันถ้าเป็นอย่างนั้นจริงเธอ จะเสียหลักเลยละ เธอเหลือบไปมองเจสสิก้าและแซรอนที่นั่งกันอยู่อักมุม เธอละอยากจะฆ่าให้ตายซะหมดจริงๆไม่นานหนัก หมอก็ออกมา

 

“หมอ เป็นไงบ้างคะ” เป็นวิคตอเรียที่ถามออกไป

 

“คนไข้เสียได้รับการสะเทื่อนที่แรงแต่ไม่มากและตกใจ แต่ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงครับ ปลอดภัยดีทั้งแม่และเด็ก” หมอบอกอาการของทิฟฟานี่

 

“เหอะ” ลูน่าทรุดลงไปนั่งกับเก้าอี้ทันทีตอนนี้ตัวเธอชาไปทั้งตัวเลยก็ว่าได้

“ว่าไงนะคะหมอ” คริสตัลถาทย้ำเพื่อความแน่ใจ

 

“อ่าวเพื่อนคุณยังไม่บอกหรอครับว่า” ทั้งหมดส่ายหน้ารวมทั้ง ยองจีและไอยูที่เดินเข้ามาหลังจากไปซื้อกาแฟมา

 

“คุณ ทิฟฟานี่ เธอตั้งครรภ์ได้ เดือนกว่าๆละครับ ดีนะครับที่ครั้งนี้ไม่เป็รนไรมากให้เธอระวังหน่อยนะครับ หมอขอตัว” หมอเดินออกไปทำให้เธอหันมาถามลูน่า

 

“โอเคนะ” ไอยูเข้าไปกอดลูน่า

 

“อืม” ลูน่าตอบออกมาก่อนที่จะมองไปทางต้นเสียงฝีเท้าที่วิ่งเข้ามาใหม่ คนที่เธอตั้งใจว่าจะเกลียดเขาตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป

 

“ลูน่า เธอเป็นไรรึเปล่า” เขาจับตัวเธอหมุนไปมาเพื่อดู แต่กลับถูกลูน่าสะบัดออกอย่างไม่เหลือเยื้อใย และมองเขาด้วยสายตาที่ ไม่เคยเห็นมาก่อน

 

“ปล่อยเพื่อนฉันเดี๋ยวนี้ ซองกยู” เป็นยองจีที่เอ่ยออกไป

“ทำไม ฉันตะ.” ซองกยูหันไปมองยองจัและถามแต่ถูกเสียงของลูน่าขัดขึ้นมาซะก่อน

“กลับไปดูเมียและลูกของนายซะ คิม ซองกยู” ลูน่าเอ่ยออกมาเสียงแข็ง

“เธอพูดอะไร เธอไงเมียฉัน” ซองกยู

“เพื่อนเธอเป็นอะไร คริสตัล วิคตอเรีย” มยองซู และอูฮยอนมองดูเหตุการณ์อย่างงง

“อย่ามาเรียกชื่อฉัน” คริสตัล

“เป็นไรกันไปหมดว่ะ อย่าเงียบดิ๊” อูฮยอนเริ่มหมดความอดทนตะโกนขึ้นมา

“เลิกกัน!!” วิคตอเรียเอ่ยออกมา

 

“เหอะ อะไรนะ”เขาถามย้ำ ก่อนที่จะถูกวิคอเรียผลักให้อูฮยอนไปตรงแซรอนทำให้แซรอนเกื่อบล้มแต่อูฮยอนรับไว้ทัน และเป็นคริสตัลที่โยนรูปทั้งหมดออกมาก่อนทั้งสามที่ดูแล้วจะอึ้งตามกัน

 

“มันไม่ใช่งั้นนะลูน่า”

“ทิฟฟานี่ เธอท้อง!!” ลูน่าตะโกนใส่หน้าซองกยู ทำให้เขาดูนิ่งไป

 

“เลิกกันต่อไปนี้เราอย่ามาเจออย่ามายุ่งกันเลย ขอร้องละ”ลูน่าเอ่ยก่อนที่จะปล่อยโฮออกมา พร้อมกับมือที่พยายามปัดน้ำตาออกไป เธอเกลียดความอ่อนแอ

 

“ขอร้องเถอะลูน่าอย่าทำอย่างนี้ จะให้ฉันทำอะไรฉันก็ยอม” ซองกยูกอดเธอจากด้านหลังเธอพยายามที่จะแกมือเขาออกแต่มันไม่ง่ายซะเท่าไร

 

“อะไรก็ได้ใช่มั้ย ซองกยู” ลูน่าสูดลมหายใจเข้า “ช่วยทำตามด้วยนะซองกยู สิ่งที่ฉันจะขอต่อไปนี้คือ นายช่วยลืมฉันและไปรับผิดชอบทิฟฟานี่ซะ เด็กต้องการพ่อ ทิฟฟานี่เขาต้องการนาย นี่ละสิ่งที่ฉันจะขอเรื่องเขาเราควรจบกันที่ตรงนี้ เจอกันไม่ต้องทัก  ทำเหมือนเราไม่รู้จักกัน” มือซองกยูที่กอดลูน่าอยู่ค่อยๆคลายลงช้าๆทำให้ตัวเธอเป็นอิสระ

 

“มยองซู เลิกกันเถอะ ดูและพี่สาวคนเดียวของฉันดีๆนะ ฉันรักเธอมาก อย่าทำให้เอเสียใจ เธอเป็นคนขี้งอน ขี้วีน อย่าขัดใจเธอนะ ต่อไปนี้ขอให้นายมีความสุขลืม ทุกอย่างเกี่ยวกับฉันซะ” คริสตัลบอกและเดินจับมือมยองซูกับเจสสิก้า ก่อนที่จะดึงสร้อยคอที่มยองซูเคยให้ไว้ออกและเอาไปวางไว้ในมือเจสสิก้า

 

“คะ คริสตัล แต่” มยองซูพยายามที่จะมองเข้าไปลึกในตาคริสตัลแต่เขาก็พบกับความว่างเปล่าเขาอยากจะดึงเธอมากอดอีกสักครั้งแต่คงไม่ได้แล้ว

 

“ฉันรู้นายเองอาจจะยังไม่รักพี่สาวฉันแต่เอจะทำให้นายรักได้แน่นอน ฉันหวังว่าจะได้ยินข่าวดีเร็วๆนะ” คริสตัลเอ่ยอย่างนิ่งๆ แต่ใครจะรู้ เธอต้องซ่อนอะไรไว้ภายในใบหน้านิ่งของเธอเอง

 

“เธอ แล้วเรื่องของเราละ” อูฮยอนหันมองวิคตอเรียทั้งที่ในวงแขนของเขายังคงมีแซรอนอยู่ทำให้เธออยากจะเดินหนีออกจากตรงนี้ซะจริง

 

“เรื่องของเรามันจบตั้งแต่มีเขาเข้ามาแล้วอูฮยอน ลืมผู้หญิงอย่างฉันไปซะ ดูแลน้องเขาดีๆ นายไม่ผิดหรอกอูฮยอนหรือไม่ก็ให้นายคิดแค่ว่าฉันนี่ละที่ไปมีคนใหม่เอง และตายจากนายไปนานแล้ว พูดสิคำนั้นนะ คำว่าเลิกกันอาจจะทำให้นายลืมฉันได้” วิคตอเรียมองและรอให้เขาพูดออกมาเธอรู้ว่าเขาเป็นพวก รักแรง เกลียดแรง ไม่ชอบการเสียหน้า

 

“ได้ เราเลิกกันเถอะ ฉันเกลียดเธอ” อูฮยอนเอ่ยและเดินออกไปพร้อมกับแซรอน วิคตอเรียได้แต่ถอนหายใจโล่งๆ เพราะเธอคิดเรื่องจะเลิกกับเขามานานแล้ว แต่เธอแค่กลัวกลั เขาต้องอยู่คนเดียวแต่ตอนนี้เขามี เด็กนั้นแล้ว เธอควรเดินออกมา

 

“ ย๊า ฮอ ยองจี เธอมาทำอะ..”

“ฮะ..โฮซอก” คริสตัลเอ่ยออกไป ทำให้บุคคลที่มาใหม่หันไปมอง

 

“ซะ ซูจอง ซะ ซูยอน” เจโฮปที่มาและหันไปมองเอ่ยอย่างตกใจ เขาไม่คิดว่าคนที่มายื่นเคลียร์ปัญหากันจะเป็นลูกพี่ลูกน้องเขา เขาอยากจะตัดคอตัวเองจริงๆเลยไม่น่าไปทักยัยนั้นเลยอุส่าห์หนีมาเที่ยวชิวๆจากกลุ่มเพื่อนละไง ทำงานมาเหนื่อย ดันมาได้ดูหนังสดที่โรงพยาบาล

 

“ลาก่อนนะคะ อย่าเจอกันอีกเลย” ลูน่าเอ่ยก่อนที่จะเดินออกไปพร้อมกับวิคตอเรีย และมีคริสตัลที่หันไปมองมยองซู เป็นครั้งสุดท้าย สุดท้ายจริงๆที่เธอจะมีและเห็นเขาอยู่ข้างกาย

 

“ลาก่อน ความรักของฉัน” คริสตัลเดินออกไป โดยมี เจโฮปเดินตามลูกพี่ลูกน้องตนเองมาติดๆ เขาเป็นห่วงเธอ

 

“ยองจี เธอพาเพื่อที่เหลือกลับไปก่อน เราได้เคลียร์กันยาวแน่ยัยเลขาหน้าโง่” เจโฮปเอ่ยก่อนที่จะเดินไปจูบที่หน้าผากของยองจีเบาๆก่อนที่เธอจะเบ้ปาก ก่อนเดินไปตามเพื่อนที่รออยู่

 

“ไปหาที่คุยกันไหมคริสตัล?” เจโฮปเอ่ยก่อนพาเธอไปสูดอากาศที่ริมชายหาดเพราะเขาคิดว่าเราควรที่จะปล่อยอะไรเครียดกับสายลมและท้องทะเลนี่ละ

 

“อิโฮป ร้อนน พามาไม นึกจะพาไปตากแอร์” เสียงคริสตัลโวยวายข้างหลังเจโฮป พัง ในสมองเจโฮปมีแต่คำว่า พัง กับ พัง เขากะจะสร้างบรรยากาศให้คนเป็นน้องผ่อนคลายจากจากเรียกดูก็รู้สุดยอดความนับถือ

 

“เห้อ เธอนี่มัน ฉันไม่รู้หรอกนะ ว่าเธอกับยัยพี่สาวขี้หวีดเธอมีปัญหาหาอะไรผู้ชายหน้าเป็นนั้นอีก แต่มีไรก็ระบายออกมาได้นะ ฉันนี่อยู่ข้างเธอเสมอนะ ยังไงเธอก็ยังมีพี่ชายคนนี้อยู่” เขาเอ่ยและดึงคริสตัลเข้ามากอด

 

“ฮือออ นายเชื่อป่ะ ฉันรักมากนะแต่ไม่คิดว่าจะแทงข้างหลังอย่างนี้ ฮึก ดูดิฮือออ ฉันไม่อยากอยู่แล้วฉันเหนื่อย อยากหนีไปให้พ้นๆไม่ไหวแน่ๆถ้ายังต้องเจอกันอย่างนี้ ฮือออ” คริสตัลปล่อยโฮออกมา เจโฮปลูบหัวและลูบหลังเบาๆ อย่างกล่อมเด็กให้หยุดร้อง

 

“ชู่วว ไม่เอาน่า ไม่ร้อง ชู่วววว” คริสตัลยังคงร้องไห้อยู่ กว่าจะหยุดนี่เล่นเอาเจโฮปซะเหนื่อยเลยก็ว่าได้ ก่อนที่เขาจะไปส่งเธอที่บ้านพักตากอากาศ

 

โรงพยาบาล ปูซาน

 

ซองกยูค่อยๆเดินเขามาในห้องพักฟื้นที่ทิฟฟานี่นอนอยู่อย่างเงียบ เขาเองก็เจ็บปวดมากที่ทำให้ลูน่าเสียใจ แต่ถ้ามองในอีกมุมนึง ทิฟฟานี่เองก็เสียใจไม่แพ้กัน ทำไงได้ในเมื่อเขามันชั่วเองจับปลาสองมือ เขาลากเก้าอี้มานั่งข้างๆเตียงของทิฟฟานี่

 

“ฮยอง ผมขอตัวก่อนนะ เดี๋ยวซื้อข้าวมาฝาก สิก้าคุยกันหน่อยสิ” มยองซูเอ่ยก่อนที่จะเดินออกไปพร้อมกับเจสสิก้า

 

“อื้ออ น้ำ” ทิฟฟานี่ค่อยลืมตาขึ้นมาพร้อมกับอาการเจ็บคอ ขอน้ำก่อนที่ซองกยูจะค่อยๆ ป้อนน้ำให้ทิฟฟานี่ดื่ม

 

“เป็นไงบ้าง” เขาถามออกไปเสียงเรียบ

 

“ก็ดีค่ะ ขอโทษ ที่ทำให้ลูน่ารู้เรื่องเรา ต่อไปนี้ฉันจะไม่ยุ่งกับนายอีกแล้ว ฉันไม่อยากทำให้ใครเสียใจ” ทิฟฟานี่เอ่ยออกมาและปาดน้ำตาออกจากหางตา

 

“จะไม่บอกกันจริงๆหรอ” ซองกยูเอ่ยถามเสียงเรียบ

“บะ...บอกอะไร”  เธอค่อยลุกขึ้นนั่งช้าและมองซองกยู

“เธอท้องใช่ไหม เธออยากให้เด็กไม่มีพ่องั้นหรอห๊ะ” ซองกยูตะโกนออกมาเบาๆ

 

“แต่ละ ลูน่าเขาจะเสี... อ๊ะ” ทิฟฟานี่ร้องออกมาที่จู่ๆ ซองกยูดึงเธอเข้าไปกอดเอาไว้เธอกอดตอบและลูบหลังเขาเบาๆ

 

“เลิกกันแล้ว อึก ฉันเลิกกับลูน่าแล้ว ยัยนั้นบอกให้ฉันมาดูแลเธอ ถือเป็นคำขอครั้งสุดท้าย” เธอสัมผัสได้ถึงน้ำตาเขาที่ไหลลงบนเสื้อของเธอ

 

“ไปง้อเธอเถอะนะ ฉันอยู่ได้” ทิฟฟานี่พูดออกมาเสียงสั่งๆ เธอโกหกเธอต้องการเขาแต่เธอกลัวว่า จะได้เขาแค่ตัวแต่ใจเขาไม่ได้อยู่ที่เธอ

 

“ฟานี่ ช่วยไรฉันอย่างนึงสิ ได้ไหมครับ” เขาผละจากเธอ มองหน้าเธอ เธอผลักหน้าให้เขาเบาๆเป็นการตอบ

 

“ช่วยรักษาใจฉันทีสิ ทำให้มันหายและทำให้มันรักเธอได้ไหมครับ เราจะได้มาสร้างครอบครัวของเรา” ทิฟฟานี่ได้ฟังคำนั้นถึงกลับร้องไห้ออกมา ก่อนที่จะผยักหน้าให้ซองกยู

 

“ได้สิ ฉันจัรักษามันเอง” เขาดึงเธอมากอด และพลางบอกตัวเอง รอก่อนนะ รอให้มันให้ดีฉันจะทำหน้าที่คนรักและและพ่อที่ดีของลูกให้ดีที่สุด

 

 

ร้าน coffee

 

“แอล นายจะไปก็ได้นะนายไม่จำเป็นต้องห่วงฉันหรอกง้อ คริสตัลเถอะ” เจสสิก้าเอ่ยออกมาและมองหน้าเขา

 

“ใช่ค่ะ พี่อูฮยอนไปง้อเขาเถอะนะ” แซรอนที่นั่งข้างเจสสิก้ามองอูฮยอน

 

“มันไม่มีความหมายหรอก แซรอน ครับ เราลองมาคบกันมั้ย พี่รู้มันเร็วไปเรามาเริ่มต้นกันมั้ย เรื่องที่เกิดขึ้นขอให้มันเป็นเรื่องของอดีต แต่นับจากวันนี้เป็นต้นไป มันคือปัจจุบัน เราจะไม่พูดถึงอดีต และจะไม่ลืม ค่อยให้อดีตคอยเตือนเรา” อูฮยอนลูบมือแซรอนที่ว่างไว้บนโต๊ะเบาๆ ตอนนี้เขาก็ไม่รู้หรอกว่าชอบคนตรงหน้ารึยัง แต่ใจมันสั่งว่าไม่อยากเจ็บต่ออีกไปแล้ว

 

“พี่แน่ใจหรอ พี่ทำใจได้แล้วหรอ”

 

“พี่ทำใจไม่ได้หรอกครับ แต่พี่ไม่อยากเจ็บต่อไป ดูแลมันหน่อยได้มั้ยครับ” อูฮยอนเดินมานั่งคุกเข่าต่อหน้าเธอละเอามือเธอมาแนบอก ให้รู้รู้ถึงแรงสั่น

 

“งั้นจะลองดูนะ” แซรอนยิ้มออกมา

 

“นาย ฉันว่า..” “หุบปาก” เจสสิก้าที่เห็นแซรอนและอูฮยอนเดินออกไปจึงจะคุยกับคนตรงหน้าแต่กลับถูกเขากลับมา

 

“ต่อไปนี้เรามาเริ่มต้นกันใหม่ เพราะถึงยังไงคริสตัลก็ไม่กลับมาหาฉันอีกแล้ว”

 

“นายไม่ลองไปง้อ เธอละเผื่อจะดี” เจสสิก้าพูดออกไปด้วยความรู้สึกเฟลเบาๆ และมองหน้ามยองซู โดยที่ไม่รู้เลยว่าเขาเริ่มจ้องเธอตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว

 

“ปกติเธอเรียกฉันว่าอะไร” เขาถามเธอ

“แอล” เจสสิก้าตอบเสียงเรียบ

“งั้นเรามาทำความรู้จักกันใหม่ ฉันชื่อมยองซู” เขายื่นมือออกไป

 

“ฉันชื่อ จะ เจส... ไม่สิ ซูยอน จอง ซูยอน” เธอจะเอ่ยชื่อเธอแต่กลับถูกเขาส่งสายตามาขู่ประมาณว่าบอกชื่อจริงเธอสิ ก่อนที่จะยื่นมือออกไปจับคืน

 

“ต่อจากนี้ไป ฉันจะจีบเธอ เตรียมตัวไว้ให้ดี” มยองซูแล้วยิ้มแบบน่ารัก ทำให้เจสสิก้าคิด แต่พอเขาฟังคำที่อูฮยอนพูดแล้วมันก็น่าคิด ต่อจากนี้ไปขอใช้ชีวิตตามใจตัวเองหน่อยแล้วกัน ไม่ว่าจะผิดจะถูก  ขอแต่มีคนตรงหร้าอยู่ใกล้ก็พอแล้ว

 

            ขอบคุณนะ คิม มยองซู ที่ยอมเริ่มต้นใหม่ ขอบคุณ ซูจอง ถึงแม้เธอจะเกลียดพี่

 

 

 

 

บ้านพักตากอากาศ

 

 

“อ๊า จริงๆเลย ทำไมชั่วกันอย่างนี้นะ” เคย์เอ่ยออกหลังจากได้ฟังเรื่องทั้งหมดและเพิ่มเติมคือ มี เจโฮปมานั่งร่วมวงด้วย และมี วิคตอเรีย คริสตัล ลูน่า ที่นั่งฟังและส่ายหน้าไปมากับความเล่นใหญ่ของ เจโฮป และมีจู เคย์ ส่วนไอยู กับยองจีค่อนข้างที่จะเอิ่มกับนิสัยความเล่นใหญ่นี้จริงๆ ว่าเล่นใหญ่ยังเพื่ออะไร

 

“อ๊า ทำไมฉันไม่มาพักร้อนจากแอลเอ ก่อนหน้านี้ว่ะ มีไรเยอะแยะเลย” เจโฮปบ่นออกมาเพราะงานยุ่งแท้เลย นานทีเขาจะได้กลับจาก LA มาเกาหลีเรียกได้ว่าแทบจะปีละครั้งเองก็ว่าได้

 

“ชิส์ ทำมาเป็นบ่น ชวนแล้วเคยอยากมาที่ไหน” ยองจีบ่นออกมาก่อนเบ้ปากมองเจโฮป

“อ๊า ไม่ต้องเบ้ปากเลย ยัยเห็ด เดี๋ยวกลับพักโรงแรมซะละ”

“แต่ฉันอยากอยู่กับเพื่อนง่ะ” ยองจีหันไปอ้อนเจโฮป

 

“ไม่ได้ ไม่ต้องเลย” เจโฮปยื่นคำขาด กับให้ยองจีหน้าหงอยเบาๆก่อนหันไปมองเพื่อนเธอด้วยหน้าตาหน้าสงสาร ขอความเห็นใจ

 

“ก็พักที่นี่ดิ ห้องนี่นี่ก็เยอะออก”คริสตัลบอกเจโฮป

“แต่เพื่อนฉันมาด้วยละสิ เกรงใจ” เจโฮปบอกคริสตัล

 

“จะเกรงใจทำไม ห้องตั้งเยอะแยะ จริงมั้ย ก็บอกเพื่อนนายมาที่นี่ก็จบละ ดินเนอร์ๆ” ไอยู

 

“ปาร์ตี้ ดินเนอร์ปาร์ตี้ อย่างนี้ต้องมีเหล้าละสิ” วิคตอเรียเอ่ยอย่างดีใจ เพราะเธอหน่ะชอบปาร์ตี้จะตายไป เธอมีมุมบางที่แม้แต่อูฮยอนก็ไม่อาจจะรู้ได้

 

“ใช่ๆๆมาสิ พี่เจโฮป คนเยอะๆจะได้สนุก” เคย์

 

“จะมาก็มาน่า อย่าเล่นตัวเลยเจโฮป ขอเหล้ามาสักสองสามขวดละกัน” ลูน่าเอ่ยและก็หัวเราะออกมามองหน้าเจโฮป ก่อนที่เจโฮปจะยิ้มล่า และยกโทรศัพท์ที่วางอยู่ตรงโต๊ะขึ้นมาแนบหู

 

“พวกมึงได้ยินทั้งหมดแล้วใช่มั้ย รีบมาเดี๋ยวกูส่ง โลเคชั่นไปให้ และก็ของฝากที่ยัยตัวเล็กนี่พูดด้วย เอาเสื้อผ้าของกูและเมียกูมาด้วยให้ว่อง ไอ่สัด ซื้อของมา ปาร์ตี้ด้วยยย” ติ๊ดด เขาตัดสายก่อนที่จะยิ้มให้พวกสาวๆ

 

“ร้ายกาจมากเลยค่ะ ซิสสส” มีจูเอ่ยแล้ะเอาหน้าไปถูแขนวิคตอเรีย

“จะเอาอะไร” วิคตอเรียเหล่มองง

 

“โถววว ซิส ปาร์ตี้ มันต้องมีของกิน เราซื้อของกินกันเถอะ ไปเถอะ ยัยน่ารักเตรียมขึ้นรถเร็วเราจะเหมาตลาด!!” มีจูดึงวิคตอเรียออกไป อย่างรวดเร็ว ทำให้ที่เหลือขำกัน

 

“เตรียมของกัน ดินเนอร์ ปาร์ตี้ ต้องมีชุด!!” คริสตัลที่มาพร้อมกับสำเนียงอังกฤษสุดเป๊ะพูดขึ้นก่อนลากเพื่อนตามไป ทิ้งเจโฮปนั่งงง

 

“โอปป้า เตรียมของล้างผักนะ” ลูน่าเอ่ยเสียงหวานพร้อมกับรอยยิ้มปีศาจก่อนจะเดินขึ้นไปด้านบนบ้านพร้อมที่เหลือ ปล่อยให้เจโฮปนั่งอย่างหมดอาลัย

 

“อกหักจริงป่ะวะ แม่ง ฮือออออ ช่วยโฮปปี้ที”

 

 

The End

The en

The e

The

Th

T

Just kidding

 

............................................................................

 

คิดถึงกันมั้ย 5555 หายไปนาน ไรท์บอกเลยนะค่ะว่า “ความรัก ที่ใช่มันอาจจะไม่ใช่เสอมไปเหมือนคนสองคน ที่บอกรักกัน คนที่เขาบอกอาจจะไม่ใช่เราก็ได้” เจอกันตอนหน้านะค่ะ 


? cactus
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

281 ความคิดเห็น

  1. #273 arissaras2302 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 19:56
    มาอัพต่อไวๆๆนะคะขอบคุณด้วยนะคะที่มาอัพต่อ
    #273
    0
  2. #269 หนูน้อยทาสติ่ง (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 กันยายน 2559 / 21:07
    สงสารลูวิคตัลไรท์หาคู่ใหม่ให้เลยปล่อยพวกผชที่ไม่
    ใจแข็งไป555
    #269
    0
  3. #241 doramon (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 มีนาคม 2559 / 15:38
    สงสารวิคจัง 😭😭
    #241
    0
  4. #239 ณิชาพร ช่างปลูก (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 มีนาคม 2559 / 12:32
    หายไปนานนมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก มาอัพบ่อยๆนะ
    #239
    0