INFINITE f(x) l BACK

ตอนที่ 20 : Chapter - 18 re-write 200%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 166
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    5 ม.ค. 60

ตลาดปูซาน

 

“พี่วิคตอเรีย เดี๋ยวฉันไปซื้อขนมนะ พี่ไปซื้อเหล้าละกันแก่สุด อิอิ” มีจูเอ่ยบอกวิคตอเรียเมื่อมาถึงตลาดชื่อดังของปูซาน มีจู เคย์ ที่ดูตื่นตากับของกินต่างมองไปมองมา วิคตอเรียผยักหน้าก่อนที่จะแยกย้ายกันไปซื้อของ

 

 

วิคตอเรียเดินไปมาเรื่อยๆเพื่อหาซื้อของที่จะทำเย็นนี้ เธอเลือกที่จะไปซื้อหมู และเนื้อ อาหารทะเลเป็นอันดับแรกก่อนที่จะไปซื้อเหล้า เธอเดินเลือกไปอย่างละ 2 กิโลกรัม กำลังพอดีเลยก็ว่าได้

 

 

“ป้าค่ะ เอาหมู 3 กิโล กุ้ง 2 โล ปลาหมึก 2 โล หอย  2 โล ไก่ 3 โลค่ะ” วิคตอเรียเอ่ยบอกแม่ค้าที่เธอสั่งไป ก่อนที่จะมองไปรอบๆมองดูของที่จะเลือกเพิ่มเติม

 

 

“ป้าครับเอาเหมือนคุณคนนี้ ครับ” วิคตอเรียหันไปมองเสียงผู้ชายทุ้มที่สั่งอย่างเธอเขามีสีผมที่เด่น ผมสีบอร์นที่ดูดี เธอมองเขาสักพักก่อนที่จะละสายตาและไปเอาของที่สั่งไว้ และจะเดินออกไปแต่ต้องชะงัก เพราะ

 

 

“เอ่อ คุณครับ” วิคตอเรียหันว้ายหันขวา ก่อนที่จะใช้มือที่ว่างชี้มาที่ตัวเองอย่างงง

 

“คุณละครับ” ผู้ชายคนนั้นพูดแล้วเดินมาหาเธอ

 

“ว่าไงคะ ??” เธอถามเขา

 

“คุณช่วยพาผมซื้อของ ปาร์ตี้หน่อยได้มั้ยครับ ผมเลือกไม่เป็นหน่ะครับ” เขาเอ่ยอย่างยิ้มๆเขิลๆ

 

“พี่วิคคคตอออเรียยยยยย” มีจุที่วิ่งมาหน้าตาตื่นพร้อมขนมในมือ

 

“อะไร อีผี” วิคตอเรียมองอย่างเพลียๆ

 

“งื้ออออ ขนมอร่อยงะ ขอตังค์หน่อยนะ”วิคตอเรียมองหน้าอย่างเอือมๆ ก่อนหยิบการ์ดให้มิจู

 

“เอ่อ ผม คิม ซอกจินนะครับ เรียกจินก็ได้ คุณ” ซอกจินชี้ไปทั้งสองสาว

 

“เอ่อ ฉันชื่อ วิคตอเรียค่ะ ส่วนยัย นี่ชื่อ มีจู” เธอพูดและยิ้ม

 

“อ่าครับ เรื่องที่ผมบอก คุณพอช่วยได้มั้ยครับ” เขาหันไปมองวิคตอเรีย

 

“อ๊า แย่จริง ฉันต้องไปซื้ออย่างอื่นต่อด้วยสิ มีจูอ่า ไปพาพี่เขาไปซื้อหน่อยนะ ฉันไปละ” วิคตอเรียพูดแล้วยิ้มก่อนที่ก่อนที่จะเดินออกไป

 

 

“ว่าแต่นาย มีไรงะ” มีจูถามด้วยเสียงงอแงและมองไปที่ร้านขนม ทำให้ซอกจินมองด้วยความเอ็นดู

 

“ฉันอยากหาซื้อขนมไปปาร์ตี้หน่ะ ช่วยได้มั้ย”

 

“มาๆๆ เร็วขนมอร่อยแยะเลย” มีจูจับมือซอกจินแล้ววิ่งไปที่ร้านขนมอย่างร่าเริง

 

 

วิคตอเรียที่แอบเดินหนีมาก่อนหน้านี้แอบถอนหายใจโล่งๆ ไม่ใช่ว่าเธอไม่อยากช่วยซอกจินหรอกนะ แต่ดูแล้วเธอกับเขาคงเข้ากันไม่ได้ ไปกับมีจูดีแล้ว เธอไม่ชอบกินขนมหวานซะด้วยสิ เธอเดินมาอยู่โซนขายเครื่องดืม แอลกอฮอล์ ระหว่างที่เธอเดินอยู่นั้น เธอก็นึกได้ว่า ต้องโทรหา เคย์ ก่อน เดี๋ยวจะลืมเวลานัด

 

Rrrrrr Rrrrrrr

 

“ตายยากซะจริง โทรมาละ ว่างไง” วิคตอเรียรับสายและเดินมองหาร้าน

 

( พี่วิค พี่ว่าเราต้องซื้อไรอีกมั้ย ตอนนี้ หนูซื้อ ผักกับผลไม้แล้ว )

 

“งั้น พอแค่นี้ละเดี๋ยว พี่จะหาซื้อเหล้าก่อนไปรอที่รถละกัน นะ โอ๊ะ Sorry”  วิคตอเรียที่เดินอยู่กับตกใจ เพราะจู่ๆเธอเดินไปชนใครไม่รู้ ทำให้เธอรีบขอโทษ ก่อนที่จะมองหน้า คุณพระเกิดมาเธอไม่เคยเจอใคร ที่โครตจะดูดีเท่านี้มาก่อนเลย ผมที่ถูกย้อมด้วยสีเทา รูปร่างที่โครตจะดีหุ่นนายแบบ โอ๊ย เธออยากจะล่อเขาเข้าห้องเธอมาก

 

“เป็นไรมั้ยครับ คุณ” เขาถามพร้อมจับไหล่เธอดูซ้ายดูขวา

 

“เอ่อ ไม่เป็นไร ขอโทษด้วยที่เดินชน” วิคตอเรียยิ้มให้

 

“เอ่อ ผมสิต้องขอโทษ” เขายิ้มอย่างเป็นมิตรให้เธอ

 

“เอ่อค่ะ งั้นขอตัวก่อนนะ” เธอบอกเขาก่อนที่จะเดินออกมา และ เดินเข้าร้านเหล้าที่เธอเลือกไว้ แต่ก็ต้อง ชะงักยกโทรศัพท์ขึ้นมาคุยเพราะเธอลืมไปเลยว่าคุยกับ เคย์ไว้อยู่ และเธอก็งั้นไม่วางสาย

 

(พี่วิคคคค พี่เป็นไร)  ปรายสายถามเธอ

 

“เมื่อกี้เดินชนคนหน่ะ เอ่อ เดี๋ยวพี่รีบซื้อรีบไปแล้วกันนะ เคย์โทรบอกยัยมีจูให้เร็วๆด้วยละ ยัยนั้นยิ่งเห็นขนมดีกว่าอะไรอีก”

 

( ค่ะๆๆ งั้นแค่นี้ก่อนนะ พี่วิค) วิคตอเรียวางสายก่อนที่จะเดินไปดูไวน์ และ โซจู เหล้าบลาๆ ก่อนจะสะดุดเข้ากับ เหล้าที่อยู่ในตู้ ที่ดูเหมือนจะแพงและเหลือแค่สองขวดด้วยสิ

 

“ขอในตู้นั้นด้วยค่ะ/ครับ” 

 

“เอ่อ” คนขายมองหน้าทั้งสองคนสลับกันไม่ใช่ว่าไม่อยากขายแต่มาพร้อมกันถึงสองคน เขาจะขายให้ใครในเมื่อทั้งสองคนนี้มาพร้อมกันซะด้วยสิ

 

“งั้นให้เธอก็แล้วกันครับ เดี๋ยวผมไปดูขวดอื่นก็ได้ครับ”

 

เขาคนนั้นอีกแล้ว

“เอ่อ คุณเอาไปเถอะเดี๋ยวฉันดูขวดอื่น” วิคตอเรียพูดอย่างเกรงใจ   

 

“คุณละเอาไป ผมสั่งไม่มีแต่” เอาเอ่ยด้วยเสียงเด็ดขาดก่อนที่จะเดินไปดูไวน์ขวดอื่น วิคตอเรียมองอย่างช่างใจก่อนที่จะ มองดูขวดอื่นด้วนพรางๆ ก่อนที่จะไปหยิบไวน์อีกขวด พร้อมกับสั่งโซจู หนึ่งลัง ก่อนที่จะไปคิดเงิน

 

“ลุงค่ะ เดี๋ยวอีกขวดนึงนี่ให้ผู้ชายคนนั้นนะ” วิคตอเรียพูดและยื่นการ์ดไปให้ลุงคนเจ้าของร้านคิดเงินก่อนที่จะให้คนแบกของไปส่งที่รถ และไม่ลืมทิ้งโพสอิสให้กับผู้ชายคนนั้นไว้แผ่นหนึ่ง ว่าใจความว่า

 

เรามาแบ่งกันดีไหมค่ะ คนละขวดถือว่าเป็นของขวัญที่พบกันแล้วกันนะ

By V

 

ชายหนุ่มอ่านข้อความดังกล่าวแล้วก็อดยิ้มออกมาเบาๆ ก่อนที่จะถามคนขายว่าเธอกลับแล้วหรอ แต่ก็ต้องพบกับคำตอบที่น่าเสียดายคือเธอกลับไปแล้ว ก่อนที่เขาจะเดินออกจากร้านและยิ้มให้กับโพสอิส

 

“หวังว่าจะได้เจอกันอีกนะครับ  คนสวย J

 

 

บ้านพักตากอากาศ

 

“อ๊า โฮซอกอ่า หยิบถาดขนมให้ฉันที” เสียงใสของคริสตัลดังขึ้นขณะ ทำบราวนี่อยู่ ในห้องครัว โดยตั้งใจทำอย่างมาก มีลูน่าที่อบพิซซ่ากับยองจี และไอยูคอยช่วย ไม่ห่าง

 

“ถามจริงๆ จะทำเลี้ยงคนทั้งหมู่บ้านหรอ ทำเยอะจัง” เจโฮปบ่นออกมาอย่าช่วยไม่ได้ตอนนี้เขาถูกใช้เยี่ยงทาสไม่ว่าจะ ล้างจาน หั่นของ นวดแป้ง บลาๆ ภาวนาให้เพื่อนตัวดีเขามาเร็วๆอาจจะแบ่งเบาความทาสนี้

 

ติ๊งต่องงงงงง ติ๊งต่องงง

 

“เดี๋ยวฉันไปดูเองงง” ไอยูตะโกนออกมาและรีบวิ่งไปที่ประตู และจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อยก่อนจะเปิดออก มาเธอพบกับผู้ชายที่น่ารัก ทั้ง 4 คนยื่นอยู่หน้าประตูทุกคนดูหล่อมาก แต่เธอก็ไปสะดุดกับผู้ชายที่น่ารักคนนึง เขาดูโดนเด่นมาก และยื่นอยู่ข้างหน้าสุด

 

“กาตุ่ยยยยยยย น่ารักกกกก” ไอยูไม่พูดเปล่าพร้อมกับยื่นมือทั้งสองข้างบีบแก้มผู้ชายตรงหน้าอย่างมั่นเขี้ยวววว

 

“อะ โอ๊ยย ผมเจ็บนะ”

 


 



“ใครสั่งให้นายน่ารัก เข้ามาสิ ฮี่ฮี่ฮี่ๆๆๆ”  ไอยูผายมือให้พวกเขาเข้ามาก่อนจะไปที่ห้องครัว เพราะถ้าไปห้องรับแขกอาหารขนมไม่เสร็จพอดี


“พวกนายวางของที่นี่ก่อนนะ แล้วไปห้องครัวกัน” ไอยูบอกพวกเขาทั้งสี่วางของลงและเดินตามเธอมายันห้องครัว

 

“เจโฮปนี่เพื่อนนายป่ะ??” ไอยูถามและชี้ไปทางพวกเขาทั้งหมด

 

“อ่าใช่ นี่ จอน จองกุก” เจโฮปชี้ไปที่ผู้ชายหน้ากระต่ายที่ยืนมองทั้งหมดทำอาหาร แต่ไม่ได้เรียกให้สาวๆยกเว้นยองจี เงยหน้ามาสนใจได้เลย

 

“ส่วนนี่  ปาร์ค จีมินนี่ ถัดไป ก็ คิม แทฮยอง คนสุดท้าย มิน ยุนกิ” ทั้งหมดแนะนำตัวเจโฮปก็หันมาแนะนำต่อ

 

“นี่ คริสตัล จอง ลูกพี่ลูกน้องกูเอง นี่ ลูน่า ปาร์ค นี่ ไอยู และเมียกูคงไม่ต้องแนะนำหรอก มีอีกสามคนไปตลาดนะ” เจโฮปแนะนำเสร็จสัพ

 

“มิน ยุนกิ นี่ใช่ มินพีดีรึป่าว? ออกัสดี? มิน ซูก้า??” ลูน่าละหน้าขึ้นมาจากการทำพิซซ่าเตรียมเข้าตู้อบก่อนมองหน้าบุคคลที่มาใหม่

 

“น่ารัก!!!” ทั้งสามคนร้องออกมาและมองหน้าลูน่า

 

“น่ารัก?? หื้มมม” ลูน่าทวนคำ

 

“อ่าใช่ คนนี้ละ มินพีดี” จีมินแนะนำให้ลูน่ากระจ่างในข้อสงสัย

 

“ ฮัดชิ้วววว โอ๊ยยยอะไรเนี๊ยย” คริสตัลเงยหน้าจากถาดแป้งตรงหน้าก่อนที่จะมองคนที่มาใหม่ตรงหน้าเธอ และทำหน้าสงสัย

 

“ใคร??? เพื่อนหรอ โฮปอ่า”

 

“สวย!!!!!” แทฮยองร้องออกมาแต่กลับถูกเจโฮปขัดขึ้นซะก่อน

 

“อ่า ฉันแนะนำทำไมไม่สนใจนะ แก่นี่จริงๆเลย นี่ จีมิน ยุนกิ จองกุก แทฮยอง” เจโฮปแนะนำอีกรอบ

 

“อ้ออออ จีมินนี่ ยุนกิ จองกุกกี้ แทฮยองงี่” คริสตัลชี้และทวนชื่อแต่ละคน

 

“ฉันว่าพวกนายไปช่วยกันตกแต่งของด้านนอกดีกว่า เดี๋ยวตรงนี้ฉันจัดการเอง” ลูน่า

 

“งั้น ฉันไปด้วย หลงงะ หลงกาตุ่ยน้อยของพี่ งั่มมม” ไอยูพูดแล้วเอาหน้าไปถูไหล่ลูน่า

 

“งั้นฉันไปด้วยนะ” ยองจีบอกและลากเจโฮปไปเอาองที่ห้องเก็บของพร้อมกับจีมิน

 

“งั้นนาย สามคนไปช่วยข้างนอกก็ได้” ลูน่า

 

“งั้นผมไปเอาของช่วยพี่ยองจีอีกแรงนะครับ พี่สาวพาผมไปหน่อย” จองกุกเดินไปช่วยยองจีมีไอยูเดินนำไปข้างหน้า

 

“อ่า ยัยคริสตัล แกดูพิซซ่าฉันด้วย เดี๋ยวมาเข้าใจมั้ย”

 

“เอ่อ รู้ละน่า ไปๆๆ” คริสตัลชี้นิ้วไล่

 

“ซูก้า นายมากับฉันดิ มาๆๆ” ยุนกิที่ยืนงงอยู่ ถูกลูน่าคว้าแขนออกไปข้างนอกด้วย เหลือเพียงแต่ แทฮยองที่ยืน อยู่ไม่รู้จะทำอะไรดีเพราะ คริสตัลมัวแต่อ่านสูตรจากหนังสือหน้าที่เลอะไปด้วยแป้ง

 

“อ๊า แป้งตรงนี้ไม่มีนี่น่า อยู่ไหนนะ” คริสตัลงงงวยอยู่กับการหาแป้งแต่ก็เจอแป้งที่อยู่บนตู้ที่มีความสูงต่างจากเธอมาก เธอพยายามเอื้อมมือขึ้นไปหยิบต่ก็ไม่ถึง จู่ๆมีร่าง ที่สูงกว่าเธอมาซ้อนข้างหลังเธอและหยิบให้เธอ ก่อนที่คริสตัลจะหันไปชนกับแผงอกเขาเข้าอย่างจัง

 

“นายแทฮยองงี่ นายมาทำอะไรตรงนี้” เธอถามและมองใบหน้าที่หล่อราวกับเทพบุตรที่มีรอยยิ้มแฝงไปด้วยปีศาจ ผิวที่ดูคมเข้มกว่าคนในกลุ่มแต่ก็ไม่ถึงกับดำ แววตาที่เต็มไปด้วยสเน่ห์

 

“มาช่วยเธอ เห็นทำอยู่คนเดียว เธอทำอะไร”

 

“ฉันจะทำบราวนี่ แต่ฉันไม่ได้ทำนานแล้ว ลืมเลยมางมหนังสือดู นายทำเป็นมั้ย”

 

“ไม่นะ แต่ก็ดูแล้วไม่น่ายาก มาฉันช่วยเธอทำเอง” ทั้งสองคนก็ทำบราวนี่อย่างสนุกสนานใบหน้าทั้งสองเต็มไปด้วย แป้ง และดังมาด้วยเสียงหัวเราะ ที่ดังออกมาจากห้องครัว เจโฮปที่ยื่นมองอยู่ก็อดไม่ได้ที่จะยกกล้องโพลาลอยด์ที่เขาพึ่งเอาลงมาเก็บภาพนี้เอาไว้ และเขียนด้านหลังเอาไว้ว่า       “การเริ่มต้นความรักครั้งใหม่” 

 

“ไอ่จรู๊กกกก ถ่ายรูปไว้ดิ๊” เจโฮปที่เห็นจองกุกเดินผ่านมาพร้อมกล้องโปรตัวใหญ่และบอกให้เขารัวช็อตเก็บเอาไว้

 

 

 

บนชายหาด

 

“อ๊า สดชื่นนน” ลูน่าอ้าแขนรับอากาศข้างนอก ก่อนที่จะมองวิวไปยันทะเลที่มีคลื่นซัดตลอดเวลา ยุนกิที่มองลูน่าอยู่เขาก็นึกสงสัยว่าเธอลากเขาออกมาทำไม แต่ถึงเขาสงสัยไปก็เท่านั้น เขาหยิบกล้องโปรที่เขาคล้องคออยู่ขึ้นมาและแพลนกล้องไปยันลูน่า ที่ยืนรับลมชมวิวอยู่

 

“จะถ่ายก็บอกสิ จะได้เป็นนางแบบให้” ลูน่าหันมาพร้อมกับยิ้มให้กล้อง

 

“ฉันถ่ายวิวก็พอ  เพ้อเจ้อ” ยุนกิแพลนกล้องไปทางอื่น

 

“ชิส์ ว่าแต่นายมาพักผ่อนหรอ”  ลูน่าถามออกมาด้วยความสงสัย เพราะ มิน ยุนกิ คนนี้นี่ได้ยินชื่อเสียงเลื่องลือมานาน ไม่คิดว่าจะมาเจอตัวจริงๆ สักครั้งเพราะเขาทำธุรกิจส่วนตัวของตัวเองไปด้วย แต่งานเพลงที่เขาได้โปรดิวซ์ ล้วนแต่ดังมากๆเลย เธอคนหนึ่งที่ฟังเพลงของเขา

 

“จะว่าไปก็ใช่ พักผ่อนก็ดีเหมือนกันไม่คิดว่ารอบนี้จะมาเจอ ลูกเจ้าของสถานนีช่องรายการเพลงชื่อดัง ที่อกหักหมาดๆมา”

 

“ปากคอเราะร้าย นิสัยไม่ดี ไม่ได้เรียกอกหัก ฉันเทเขาก็พอกะจะหันมาจีบ พีดีชื่อดังบวกกับนักธุรกิจซะหน่อย นายว่าไง” ลูน่าหันไปมองหน้ายุนกิ

 

“เพ้อเจ้อ ฉันอายุมากกว่าเธอนะ”

 

“แล้วไงงะ ซูก้า” ลูน่าพูดแล้วหัวเราะออกมาก่อนที่จะมองหน้ายุนกิที่อึ้งๆกับคำพูดลูน่า

 

“นี่เธอ!!

 

“อะไร ของนายยย ซูก้า” เธอลุกขึ้นปัดตัวก่อนที่จะลุกขึ้นและมองมาทางยุนกิที่ลุกขึ้นตาม

“ยุนกิ! เรียกยุนกิสิ”

 

“ทำไมละ” ลูน่าเอียงคอถามด้วยความสงสัย มันเป็นภาพที่ใครเห็นจะต้องหลงเธอแน่ๆๆ เพราะมันดูน่ารักมากเลย

 

“ก็แค่อยากลองจีบคนพึ่งอกหักมาเหมือนกันละ” ยุนกิยิ้มก่อนจะเดินไปยังทะเลด้านหน้า ทิ้งให้ลูน่าหน้าแดงกับคำพูดเขา

 

 

บ้านพักตากอากาศ

 

“ทุกคนกลับมาแล้วววว” เสียงหวานเอ่ยขึ้นมาหลังจากกลับมาจากซื้อของที่เดินเข้ามาของพะรุงพะรังเต็มมือ ก่อนที่จะนำไปวางห้องครัวแต่ก็ต้องพบกลับความว่างเปล่า เธอว่าของแล้วก็เดินเข้าไปในสวนหลังบ้าน

 

“พี่วิคตอเรีย เงียบจัง” เคย์ที่หอบของตามหลังมามองไปรอบๆ

 

“สงสัยจะอยู่หลังบ้านไปดูป่ะ” มีจูเดินนำไปหลังบ้าน

 

“เห้ยยย ไอ่เหี้ยจรู๊กกกกกกก หน้ากูวววว” เสียงดังเอะอะโวยวายมาจากหลังสวนหลังบ้านที่ทำให้วิคตอเรียเดินไปต้องหยุดชะงัก พร้อมกับทำหน้างง ตามด้วยมีจูและเคย์ที่หยุดไปตามๆกัน

“ใครวะ พี่วิคตอเรีย” มีจูมองบุคคลเหล่านั้นที่วุ่นวายกันอยู่

 

“อ๊ากกกกก ไอ่เหี้ยแทททท อุ๊บ!!” จีมินที่วิ่งหนีแทฮยองอยู่นั้นต้องชะงักไปเพราะเห็นหน้าวิคตอเรียที่ยื่นอยู่แต่แรกแล้ว ยิ่งงงเข้าไปใหญ่

 

“วิคตอเรียยยย มาไงวะ” จีมินเอ่ยออกมา

 

“นายจีมินนายมาทำไรที่นี่ห๊ะ!!” เสียงเอ่ยดังมาจากข้างหหลังของวิคตอเรียโดยที่เธอไม่ได้พูดอะไรแต่กลับเป็นคนข้างหลังนั้นพูดแทน

 

“ยัยเตี้ยยยยย” จีมินร้องออกมา

 

“อ่าววิคตอเรียมาแล้วเอ่อเข้ามาสิ จะแนะนำให้รู้จักแต่ละคน”ทั้งหมดได้มารวมตัวกันที่ริมสระน้ำเริ่มแนะนำกันแต่ละคน

 

“เอ่อนี่ จีมิน แทฮยอง และจองกุก” ยองจีทำหน้าที่แนะนำสามหนุ่มทั้งหลาย

 

“อ่า ส่วนนี่คือ วิคตอเรีย เจ้าของบ้านหลังนี้ และนี่ มีจู เคย์ เด็กในปกครองยัยวิคตอเรีย” คริสตัลแนะนำ

“ถึงว่าละ ทำไมคุ้นๆ รถ BMW ที่จอดอยู่ลานจอดรถ” จีมินพูดออกมาอย่างคลายความสงสัย เพราะ เขาก็คุ้นอยู่ตั้งนานว่าเคยเจอที่ไหนมาก่อนที่แท้ก็คือรถขอวงเพื่อนสาวแสนสวยที่เจอกันบ่อยๆ ที่ฟิตเนสนี่เองและยังเป็นเพื่อนรวมคณะอีกตอนเรียน

 

“นายจะทำไม ไอ่เตี้ยย” วิคตอเรียหยักคิ้วแบบกวนๆ

 

“เอ่อ ไอ่เหม่ง ฉันยังไม่จัดการที่เธอเตะฉันที่ยิมนะ” จีมินพูดพร้อกับถกเสื้อโชว์รอยช้ำที่เอวให้ดู ก็วันนั้นเธอยอมรับว่าพลาดเตะจริง วอนอย่าด่าเยอะ เตะไปแล้ว วิคตอเรียทำหน้าเหยๆ

 

“งะ พี่ลูน่าละ” เคย์มองหน้า

 

“เอ่อ ไปเดินเล่นกับยุนกิหน่ะ และอีกสามคนยังไม่มาเห็นบอกไปซื้อของ นั้นไงมาพอดีเลย” ยองจีบอกก่อนจะมองไปทางหลังสวนที่ติดกลับชายหาดที่เดินเข้ามาพร้อมกันทั้งหมด พร้อมกับเสียงดังเอะอะโวยวาย

 

“กูบอกแล้ววว ให้เชื่อกู ไอ่นัมจุนน กูบอกแล้ว ให้ขับตามรถคันดำนั้นมาเนี๋ยหลังนี้เลยยย” เสียงบุคคลมาใหม่โวยวาย

 

“กูจะรู้มั้ยว่า แถวนี้มีหลังนี้อยู่หลังเดียว”

 

“นี่นายจะบ่นทำไม ฉันหนักนะ รู้งี้ฉันรีบกลับบ้านดีกว่า ไม่น่าเลยของหนักก็หนัก” ลูน่าที่ตกกระไดพลอยโจรมากับพวกนี้ได้ไงไม่รู้ตอนนี้มีของเต็มไม้เต็มมือ

 

“อ่า ช่วยหน่อยสิ ไอ้เจโฮปปป” ตอนนี้ทุกคนต่างพากันไปช่วยคนที่เหลือที่พากันหอบของไปวางไว้ที่ห้องครัวก่อนที่จะจัดเตรียมของ แต่ก็ไม่ลืมที่จะแนะนำตัวกันให้รู้จักอย่างทั่วถึง

 

“เห้ยย นายอีกแล้ว” เสียงของมีจูดังขึ้นมาทันทีที่เห็นหน้าของซอกจิน หรือ คนที่เธอพาเขาไปซื้ขของนี่เอง อะไรจะบังเอิญขนาดนั้น

 

“บังเอิญจังเลยนะครับ 5555” ซอกจินหัวเราะออกมา ทุกคนก็ต่างพากันหัวเราออกมา รวมถึงวิคตอเรียด้วยเช่นกัน เขาคนนั้นอีกแล้ว เธอเองก็ยิ้มให้เขาเบาๆก่อนจะขอตัวเอาของขึ้นไปเก็บและอาบน้ำสักนิด

 

“เชี่ยยยยยย ไอ่นัมจุน กูลืมขนมไว้ที่ร้านสั่งไว้แล้วกูลืม” เสียงของ ซอกจิน ที่นั่งเล่นมือถืออยู่ดังขึ้นมา

 

“อ่าวว เวรละไง คือสรุปกูต้องไปเอาหรอวะ” นัมจุนที่เงยหน้าจากเอกสารที่เขาต้องเคลียร์และมองหน้าซอกจินและคนอื่นๆ

 

“มีอะไรกันหรอ??” ไอยูที่นั่งเล่นไพ่นกกระจอกกับ ยองจี คริสตัล และเคย์ เงยหน้ามองพวกเขาตามด้วย ที่เหลือ

 

“ลืมขนมไว้ที่ร้าน ต้องกลับไปเอาหน่ะ” เป็น จองกุกที่ตอบแทนซอกจิน

 

“ไปเอาสิยากอะไร” มีจูที่นั่งจำบทละครอยู่หันหน้ามาบอกพวกผู้ชาย

 

“ประเด็นคือมันไม่อยู่ที่ไปคือ” เจโฮปกำลังจะเอ่ยแต่กลับถูกลูน่าขัดขึ้น “หาเพื่อนไปด้วยหรอ” เธอหยุดจากการเล่นเปียโน โดยมียุนกินั่งข้างๆ หันไปมองคนอื่นๆ

 

“ใช่แล้ววว นัมจุนฮยองเขาเหงาแน่ๆไปคนเดียวของเยอะแยะ” แทฮยอง

 

“อ่า พวกฉันไม่ว่าง แต่กูรู้มีอยู่คนนึงว่างละว่างมากด้วย” จีมินที่หันไปมองทางบรรได และยิ้มออกมาอย่างเจ้าเหล่

 

“วิคตอเรียยยย เพื่อนรักกกกก” จีมินไม่พูดป่าววพร้อมกับเดินเข้าไปกอดคอเธอแล้ว

 

“อะไร ไม่ต้องเขย่งก็ได้นะรู้ว่าเตี้ย” วิคตอเรียอดที่จะจิกกัดจีมินไม่ได้

 

“เอ่อ อันนี้ยอม ช่วยไปเป็นเพื่อนนัมจุนฮยองหน่อยดิ” จีมินออดอ้อนเพื่อนรักอย่างวิคตอเรีย

 

“ทำไมต้องเป็นฉันละ คนอื่นตะ….” วิคตอเรียกำลังจะมองไปยันคนอื่นแต่

 

“ไม่ว่าง!!!!!

 

 

 

จ้า พร้อมใจกันเชียวดีออกกกกกกกกกกกก

 

ตอนนี้เธอคงจะอยู่ไหนไม่ได้นอกจากรถสปอตคันหรู ของ คิม นัมจุน ที่มุ่งไปยังถนนไปตลาดปูซานซึ่งแน่นอนมีเธอนั่งเป็นตุ๊กตาหน้ารถอยู่ บรรยากาศในรถนี่ยอมรับเลย เงียบกว่าป่าช้าก็รถของ คิม นัมจุน นี่ละ

 

“เอ่อ ฟังเพลงมั้ย?” นัมจุนเอียงคอมามองเธอที่นั่งมองถนนอยู่

 

“ดีเหมือนกัน มันเงียบไปแล้ว” วิคตอเรียมองหน้าเขา แต่ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มไปให้เธอเบาๆ เพราะผู้หญิงตรหน้าเขานี่ สวยมาก เธอมีลุค ที่ดูควีนแบบสุดๆ ปากนิด จมูกหน่อย ไม่เตี้ยเกิน ไม่สูงเกินรวมๆแล้วมีเสน่ห์มาก นัมจุนมองหน้าเธออีกครั้งก่อนจะมองถนนตรงหน้าต่อ

 

“นายซื้อร้านไหน ทำไมตอนเย็นคนเยอะจัง” เธอถามและก็มองหน้านัมจุนเพราะตอนนี้คนเยอะกว่าตอนที่เธอมากเลยก็ว่าได้ เพราะตอนนี้ทั้งสองยื่นใกล้กันมาก คนเริ่มเดินเบียดเธอ นัมจุนดึงวิคตอเรียให้มาอยู่ข้างหน้าเขา และมีนัมจุนซ้อนอยู่ด้านหลัง มันดูคล้าย แบคฮัก เลยละ

 

“ค่อยเดินนะเดี๋ยวล้ม” เสียงของนัมจุนกระซิบข้างหูเธอ บอกตรงๆ เขิลลลลล เธอเชิลเขามากแต่ดีที่อยู่ด้านหลังไม่งั้นเขาเห็นหน้าเธอแดงแน่ๆ

 

“ว๊ายยยยย!!!!! ทำบ้าไรเนี๊ย”



.........................................................................


ไรท์มาแล้วขอโทษจริงๆที่หายไปนานมาแล้วว สาวๆเรามีหนุ่มมาแล้ว

5555 มีอะไรทวงฟิคไรท์ได้จาก ทวิต @pim_madam

ทักมาขอ NC ตอนเก่าได้

 

? cactus
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

281 ความคิดเห็น

  1. #278 Luna (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 21:40
    ฟิน ลูนมากๆ กรี๊ด!!
    #278
    0
  2. #267 Smiling (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2559 / 15:32
    รอคะไรท์ กำลังฟินเลยคะ
    #267
    0
  3. #248 Poii (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 เมษายน 2559 / 03:36
    รอค่ะ มาต่อไวๆนะค้ะ
    #248
    0
  4. #244 LoveKrystal (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 มีนาคม 2559 / 23:32
    รอค่ะ



    #244
    0
  5. #243 nanny eiei (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 มีนาคม 2559 / 20:56
    รออยู่นะค่าา
    #243
    0
  6. #242 doramon (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 มีนาคม 2559 / 15:40
    สปอย อยากอ่านแล้ววว
    #242
    0
  7. #240 ณิชาพร ช่างปลูก (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 มีนาคม 2559 / 12:33
    เจิมมมม
    #240
    0
  8. #238 like krystal (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 มีนาคม 2559 / 06:47
    รอค่าาา
    #238
    0