INFINITE f(x) l BACK

ตอนที่ 18 : Chapter - 16 - 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 244
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    26 เม.ย. 59








บริษัท Woolim Ent.

 

หลังจากที่ลูน่าและวิคตอเรีย นั้นเดินออกไปจากเหตุการที่เกิดขึ้นด้วยอารมณ์ เสียทำให้ซองกยู อูฮยอนตามออกไป ตอนนี้ทุกคนอยู่ในสถานการณ์ที่เงียบสงัดอีกครั้ง จุงยอบ ประธานบริษัทจึงสั่งให้ทุกคนแยกย้ายยกเว้นโฮย่า ที่อยู่คุยงานด้วย

 

“ว่าแต่บอสมีไร อีกเนี๊ยยยยย” โฮย่าถามด้วยควางสงสัย

“มันมีงานถ่ายแบบเข้ามาหน่ะ เขาอยากได้นายกับนักร้องผู้หญิง” จุงยอบเอ่ยอย่างใจเย็น

“ใครหรอครับบอส!!” โฮย่ายิ้ม

“อ่อ คงจะมาถึงแล้วล่ะมั้ง” จุงยอบมองไปตรงประตู

“มาแล้วคะ พะ พี่โฮย่า!” เสียงผู้มาใหม่เอ่ยอย่างสั่นๆ

“เธอ ยะ ยองจี!!” โฮย่าหันไปมองหน้าจุงยอบอย่างไม่เข้าใจ

“ฉันรู้ เธอสองคนอาจลำบากใจ แต่ขอนะ ทางสปอนเซอร์ขอมาแบบนี้จริงๆ” จุงยอบ

“ครับ/ค่ะ” ทั้งสองตอบแล้วก็เงียบกันกะทันหัน ทั้งห้องเงียบจนได้ยินเสียงแอร์

 

“งั้นนี่นะ รายละเอียด ฉันไปเคลียร์งานก่อนล่ะ” จุงยอบเอ่ยและเดินออกไป ทำให้โฮย่าและยองจีเงียบ ต่างคนต่างไม่พูด ต่างคนต่างเงียบ เหมือนกับว่าทั้งสองนั้นถูกแช่แข็งไว้ด้วยช่วงเวลาดังกล่าว

 

ร้าน f(x) café

 

ตอนนี้ผู้คนในร้านคึกคักเป็นพิเศษเพราะมีหนุ่มหล่ออย่างมยองซู ที่มานั่งเหมือนกับเป็นพีเซนเตอร์ให้ร้านยังไง อย่างงั้น โดยมีแฟนคลับต่างมองในความหล่อของเขา และบวกไปกับ พนักงานของร้านที่มีความหน้ารักอยู่แล้ว ทำให้ร้านดูครึกคัก

 

“นี่นายยยย มยองซูอ่า เก็บแก้วไปล้างหน่อย” เสียงซอลลี่ตะโกนออกมาจากหลังเคาเตอร์ ที่ตอนนี้หัวยุ่งวุ่นวายสุดๆ เพราะเจ้าของร้านอย่างเพื่อนเธอ พากันหายไปไหนไม่รู้ ปล่อยเธอทำนู้นทำนี่ คนเดียว คนก็ยิ่งเยอะอยู่ ถึงแม้จะมีซองยอลคอยช่วยนู้นนี่ก็เหมือนมาสร้างความวุ่นวายมากกว่า

 

“นี่ยัยซอลลี่ ฉันหน้าตาของวงอินฟินิทเลยนะ!!” มยองซูตะโกนบอกซอลลี่

 

“อ้อหรออ แต่ถ้าหน้าตาของวงไม่ช่วยตอนนี้ หน้าตาของวงอาจจะเละได้นะ” เสียงคริสตัลที่ตะโกนจากประตูหน้าร้านเพราะเธอไปซื้อของมาเข้าร้านเพิ่มปกติหน้าที่นี้วิคตอเรียจะรับผิดชอบ แต่ด้วยการที่เพื่อนเธอหายไปไหนไม่รู้นี่สิ ปัญหาใหญ่

 

“ครับบบ ต้องการไรครับ!” มยองซูรีบลุกจากที่นั่งอย่างเร้วมามาถามเมนูลูกค้าอย่างตั้งใจสุดๆ

 

ผลัก!!!!

 

“เห็น ลูน่ามั้ย!!!” ซองกยูที่ผลักประตูร้านเข้ามาอย่างอารมณ์เสีย และมองไปรอบๆร้านเพื่อนหาเธอ

 

“ไม่นะ พี่ตัวเล็กไม่ได้มาที่นี่” ยองแจที่ยืนจดรายละเอียดอยู่ ตอบซองกยู

 

“เวรเอ๊ยย!!” เสียงซองกยูสถบออกมา ก่อนที่จะขับรถออกไป ทำให้คนในร้านมอง เพราะเขาไม่เคยเห็นซองกยูโมโหขนาดนี้เลยก็ว่าได้

 

“ทุกคนค่ะ อีก สิบนาที ร้านจะปิดแล้วนะค่ะ!!”เสียงซอลลี่เอ่ยบอกเพราะนี่ก็ใกล้จะปิดร้านเต็มที หลังจากเธอบอกไม่นานคนเริ่มทยอยออกจากร้าน และพวกเขาและเธอเริ่มทำความสะอาดร้าน

 

“เฮ้!!! ทุกคนนนนน!!

 

“ซองจง!!” ทุกคนตะโกนออกมา และเดินไปล้อมรอบซองจงไว้อย่างจะกินเลือดกินเนื้อเขา ทำให้ซองจงได้แต่ มองเหล่าพี่ๆเพื่อนๆและ รุ่นน้องอย่างปลงกับตัวเองเหมือนเขาจะคิดผิดที่มาในตอนนี้เป้นอย่างมาก

 

“มึงเล่ามา พี่ซองกยูไปโมโหอะไร ยัยสองคนนั้นอยู่ไหน”

 

“เอ่อ!! ทีละคำถามนะครับ อ๊ากกกกก” ซองจงตอนนี้ที่โดนบังคับจึงเล่าทุกอย่างที่ตัวเองรู้มาให้ทุกคนฟังอย่างหมดเปลือก

 

“เห้ออออ สมควรโกธรว่ะ” คริสตัล

“อืม พูดไปก็จริง” ซอลลี่

“เห้ยยยย ใครจะไปรู้ว่า น้องพวกนั้นจะร้ายขนาดนี้” มยองซู

 

“เห้ยยยย นี่ถ้าเหตุการณ์แบบนี้ไม่เกิดขึ้น จะไม่เชื่อ เข้าข้างน้องตัวเองว่างั้นไ คริสตัลมองหน้ามยองซู

 

“มันไม่ใช่แบบนั้น ทุกคนจะเชื่อในสิ่งที่ตาเห็นป่ะว่ะ” มยองซู

“เอ่อ ทุกคนจะเชื่อในสิ่งที่ตาเห็น แต่มันไม่จำเป็นทุกเรื่องป่ะว่ะ”

“เห้ยย อย่าเถียงกันดิ แค่นี้ก็เยอะพอแล้วปัญหา” ซอลลี่เอ่ยห้ามทั้งสองคน

 

“ใช่ ใจเย็นๆกันหน่อย” ซองยอล ทั้งสองงต่างพากันเงียบกันทั้งหมด โดยทั้งร้านที่มีแค่พวกเขาและเธอต่างพากันเงียบและแยกย้ายโดยไม่มีเหตุผล หลังจากที่แยกย้าย แต่มี คนอยู่สองคนที่ รู้สึกจะไม่เข้าใจกันอยู่

 

“เป็นไร นี่ยังไม่หายงอนอีกหรอ” มยองซูขับรถและมองผู้หญิงด้านข้างที่เบ้ปาก อย่างไม่พอใจเขาอยู่

 

“ใครเขาจะกล้างอนนายล่ะ” คริสตัลหันมองข้างนอกรถ

 

“หรอ นี่งอนสินะ ยิ้มหน่อยเร็ว” มยองซูดึงแก้มคริสตัล ทำให้เธอหน้ามุ่ยเข้าไปใหญ่เลยก็ว่าได้ เขาได้แต่ตลกหน้าของเธอเบาๆ เธอทำหน้าบึ้งใส่เขา ตั้งแต่ร้านของลูน่า ยันที่บ้านเขาเลยก็ว่าได้

 

“เอาพี่คริสตัล ปะ เป็น” มุมซูน้องชายของแอลที่เดินลงจากบ้านทักแต่เห็นหน้าคริสตัลแล้วเขาต้องรีบสงบปากให้เร็วที่สุดเพราะเธอสามารถกินเขาได้ทั้งตัวเลยล่ะ เธอเดินกระแทกเท้าขึ้นห้องไปไม่วายที่มยองซูเอ่ยขัด

 

“เห้ยยย เดินกระแทก เดี๊ยวบันไดพังหรอกยัยช้างงง ปึก!!” คริสตัลโยนกระเป๋าตนเองใส่หน้ามยองซู เขาเป้าไปเต็มๆหน้าเขาเลย

 

“เห้ยยย ยังใช้หน้าตาทำงานนะเว๊ยยย ยัยแสบ!!

 

“5555555555 ขำว่ะ” มุนซูขำอย่างจริงจัง ที่พี่ชายตนเองโดนทำร้าย เพราะเขาไม่ค่อยเห็นโมเม้นต์นี้ของผู้ชายตนเองบ่อยหนักเท่าไร

 

“ขำ หาพ่อมึงหรอครับ” มยองซูปรับโหมดและมองหน้าน้องชายตนเอง

“อิอิ พ่อพี่ พ่อผมก็คนเดียวกันล่ะครับ” มุนซูยิ้มกวนๆใส่เขา

 

“เรื่องที่จัดการล่ะ ว่าไงได้มามั้ย” มยองซูมองหน้ามุนซู ถามหาของที่สั่งให้น้องชายตนทำ และเป็นจุดที่ทำให้คริสตัลงอน

 

“ได้พี่ อีกสักพักที่รักพี่เซอร์ไพรแน่ ว่าแต่เมียพี่เขางอนอะไรพี่??” มุนซู

 

“เรื่องมีอยู่ว่าเมื่อวาน! ตอนเย็น ยัยแสบนั้นบอกเหงาอยากเลี้ยงแมว เพราะไปเจอแมวตัวหนึ่งมาน่ารักมาก กูมองยังไงแม่-งก็น่าเกลียด แต่น้อยกว่าแมว ไอ่ซองยอลหน่อย อยากได้ครับ อ้อนขอเลี้ยง แต่กูไม่ให้ แค่อยากจะแกล้งเฉยๆ ใครจะคิดงอนจริงจังขนาดนี้” มยองซูเล่าเรื่องให้น้องชายฟัง พลางทำหน้าตาสงสาร

 

“โอ๊ยยย สมน้ำหน้า นี่ถ้าผมเป็นคริสตัลนะ พี่โดนตบคามือแน่ๆ”

 

“เอ่อไงง แต่แม่-ง ถึงกะจะแว๊บไปซื้อ แต่มีคนไปซื้อตัดหน้า กูให้มึงไปตามหาแมวตัวนั้นไง เอาตัวที่คล้ายพอ”

 

เมี๊ยววววว แง้วววววว

 

คริสตัลเดินลงมาจากบนห้องและ อุ้มแมวมาทำหน้าบึ้งเข้าไปใหญ่ ทำให้มยองซูถึงกับไปไม่ถูกเลยทีเดียว เพราะเขาคิดว่า ซื้อแมวให้เธอและเธอจะหายงอนซะอีก แต่ป่าวเลย คริสตัลกับบึ้งกว่าเดิมอีก

 

“เอาแล้วไง อีพี่แอลสุดหล่อแห่งอินฟินิท

 

“เอาไปเลยนะ หนบอกว่าไม่อยากให้เลี้ยงไง บ่นไง ขนเยอะ เดี๊ยวข่วนนู้น ข่วนนี่ เวลามีงานไม่มีใครดูแต่ มีเวลาว่างมากหรอ!” คริสตัล

 

“เป๊ะเลย ฉิ-บหาย” มยองซู

“อะไรเป๊ะว่ะเฮีย!!” มุนซูกระซิบ

 

“เมื่อวานกูพูดประโยคเดียวกับที่คริสตัล พูดเป๊ะมาก เป๊ะแรง” มยองซูกระซิบและทำหน้าขอความช่วยเหลือกับมุนซู

 

“เอาน่า คริสตัล เฮียนี่อุส่าห์ หาซื้อให้เลยนะ หายงอนเฮียเถอะ เดี๊ยวเฮียพาไปกินเนื้อย่าง ของโปรดเธอหนิ เฮียบอกไม่อั้น ร้านไม่ปิดไม่กลับ” มุนซูพยายามช่วย แต่มยองซูกลับถลึงตาใส่เขา

 

“ไอ่น้องเวรร มึงนี่”มยองซูกระซิบ

“จริงหรอ??” คริสตัลถามมยองซู

 

“แน่สิ! หายงอนเถอะนะ ดูซิ แมวตัวนี้อยากให้เธอเลี้ยงจะตาย ดูตามันสิ” มยองซูชี้ไปที่แมวที่คริสตัลฃอุ้มอยู่

 

“ก็ได้ฉันเลี้ยงก็ได้ แต่นายต้องพาไปกินตอนนี้ เดี๊ยวนี้ พามุนซูไปด้วย เดี๊ยวจะโทรชวนพี่สิก้าไปกินด้วย ไม่อั้นใช่มั้ย?

 

“ครับบบบบ” มยองซูยิ้ม

 

“ดี ว่าแต่ตัวนี้ชื่อไรอ่า?” คริสตัลอุ้มและหวงแมวดุจลูก มยองซูมองหน้ามุนซู มุนซูส่ายหน้า

 

“กูไม่รู้ กูแค่ซื้อมาเฉยๆๆ” มุนซู

 

“มึงนี่นะ เคลียร์แน่มึงนะ ทำหน้าที่น้องชายได้เลวมากก” มยองซูกระซิบและทำท่าปาดคอและยิ้มให้น้องชาย

 

“ชื่อไร” คริสตัลเริ่มรำคาญทั้งมุนซู มยองซู แล้วกระซิบกันอยู่ได้

 

“พยอน แปลว่าดาว” นี่ไม่ใช่เสียงมยองซู มุนซู และคริสตัลแต่เป็นเสียง เจสสิก้า ที่โผล่หน้ามายิ้มแป้นเกาะประตูหน้าห้องรับแขกอยู่

 

“พี่สิก้า มยองซูบอกจะเลี้ยงเนื้อย่างด้วยไม่อั้น” คริสตัล

“จริงหรอ!! ไปกันเถอะ ขบวนการ 4ซู!!” เจสสิก้าตะโกน

“คือไรว่ะเจ๊!! 4ซู” มุนซูถามและมยองซู คริสตัลงงไปตามกัน

“ก็นี่ไง มยองซู มุนซู ซูยอน ซูจอง 4ซูมั้ยล่ะ!” เจสสิก้า

“เอ่อวะ พี่คิดได้เนอะ” คริสตัล

 

“แน่นอน!!” เจสสิก้ายิ้มและ พากันเดินออกไปทานอาหารสุดอร่อยโดยที่มยองซูเป็นคนเลี้ยงใครจะมีความสุขเท่าคริสตัลล่ะจริงมั้ย....

 

 

ดาดฟ้าตึก Woollim

 

19.30 น.

 

ตอนนี้โฮย่านำร่างตนเองมาสู่บนดาดฟ้า ใครจะไปคิดไปฝันว่าเขาจะเจอผู้หญิงคนนั้นอีก คนที่เขาคิดถึงมาโดยตลอด โฮย่ารู้สึกตัวอีกที ก็ขึ้นมาอยู่ที่นี่ซะแล้ว เขารู้สึกทำไรไม่ถูกเลยเมื่อเจอเธออีกครั้ง เขาได้แต่หวนนึกถึงวันเก่าๆ เหมือนกับเพลง Almost

 

“Never almost had you ไม่เคยแม้เกือบจะมีคุณ”  

 

โฮย่าได้แต่ส่ายหน้ากับเพลงที่เขามักฟังประจำ ที่มันทำให้เขารู้สึกว่าเขาทำไมถึงทำอย่างนี้ เขาได้แต่มองดูวิว บนตึกก่อนที่จะเหลือบไปเห็นผู้หญิงตัวเล็กคนหนึ่งนั่ง อยู่และมองออกไปนอกตึก มีกระป๋องเบียร์วางเกะกะอยู่ข้างตัว 3- 4 กระป๋อง

 

“เธออยู่นี่เองหรอ รู้มั้ยซองกยูมันตาหาอยู่?” โฮย่ามองร่างบางที่นั่งนิ่ง

 

“รู้ แต่อยากอยู่คนเดียว อยากทบทวนอะไรบางอย่าง ที่นายขึ้นมาคงเหมือนกันสินะ” เธอถามเขาที่นั่งลงข้างเธอ

 

“คงงั้น”โอย่าหยักไหล่ แต่จู่ๆเธอเปิดกระป๋องเบียร์และยื่นให้เขา โฮย่ารับมาแล้วดื่ม บางทีการมีใครสักคนคอยนั่งเป็นเพื่อนก็ดีไปแบบ

 

“ผู้หญิงคนนั้นกลับมาแล้วหรอ?

“เห็นหรอลูน่า เธอเห็นด้วย?” โฮย่าถามลูน่ากลับ

 

“เห็นตั้งแต่ที่เธอเดินเข้ามาแล้ว นายจะไม่กลับไปหาเธอหรอ ทั้งที่นายก็ยังรู้สึกเหมือนเดิมอยู่” ลูน่า

 

“ไม่รู้ ตอนนี้ฉันไม่รู้ว่าฉัน ควรทำยังไงดี สับสนไปหมด จู่ๆเธอก็กลับมาทั้งที่ฉันไม่ต้องตามหา แล้วเธอจะจากไปอีกหรือป่าวล่ะ” โฮย่ายกเบียร์ขึ้นดื่ม

 

“เห้อออ ฉันไม่รู้หรอกฉันรู้ เพียงแค่ว่า การลบใครบางคนออกไปมันไม่ง่ายเหมือนการรู้จักใครซักคนหรอกนะ” ลูน่ายิ้มให้โฮย่าก่อนที่จะดื่มเบียร์ต่อ

 

“งั้นขอตัวก่อนล่ะกัน อยู่กับเธอแล้วสบายใจดีนะ ถึงว่าล่ะไอ่กยู ถึงรักเธอมากขนาดนี้” โฮย่าลุกขึ้นและปัดฝุ่นเล็กน้อย

 

“ขอบใจสำหรับ เบียร์ล่ะกัน” โฮย่าชูกระป๋องเบียร์ให้ลูน่าดู เธอยิ้มเบาๆก่อนที่เขาจะเดินออกไปพร้อมกับ กดโทรศัพท์หาเพื่อนเขา

 

( มึงมีอะไร?) ปรายสายถามด้วยเสียงที่อารมณ์เสีย

 

“ก็อยากจะบอกว่า กูเจอยัยลูหมาที่ไหนไม่รู้ นั่งอยู่บนดาดฟ้าบริษัท มาดูหน่อยล่ะกัน ดื่มไปเยอะด้วย” โฮย่าเอ่ยอย่างเสียงกวนๆ

 

(ลูน่า???) ซองกยูถามแต่โฮย่าไม่ตอบกลับตัดสายซองกยูทิ้งและเดินมาข้างล่างตึก ก่อนขับรถออกไปพักผ่อนซะหน่อยดีกว่า โฮย่าขับรถไปเรื่อยๆ ที่ๆทำให้เขาสบายใจเมื่อได้เห็นแล้ว รู้สึกดีที่ได้มา ที่ๆมีแต่ความทรงจำดีๆ

ปูซาน!!!

 

ตอนนี้เขาขับรถมาถึงบ้านเกิดเขาแล้ว เขาจอดรถอยู่ตรงชายทะเล ที่ไม่มีคนมากหนัก ที่ๆสงบเหมือนดังเคย มากี่ทีเขาก็สบายใจทุกครั้ง เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนถอนหายใจออกมา และไปตามชายหาด แต่ก็พบกับผู้หญิงคนหนึ่งเข้าให้

 

“เว๊ยยย วันนี้เป็นไรว่ะ เจอแต่คนทะเลาะกับแฟน” โฮย่าเดินไปนั่งที่โขดหินที่ผู้หญิงคนนั้นนั่งอยู๋ ก่อนที่เธฮจะหันมามองเขา

 

“นายมาได้ไง ฉันว่าฉันมีมุมสงบๆของตัวเองแล้วแท้ๆ” เธอมองไปยังทะเลที่น้ำเริ่มลดลงไปเรื่อย เพราะตอนนี้ก็เวลา 22:00 แล้ว

 

“ฉันเหมือนเธอล่ะ มุมสงบๆที่สบายๆ จริงมั้ยล่ะ วิคตอเรีย?” เขาถามเธอ

 

“ก็จริงนะ ฉันอุส่าห์หลบมาทำใจซะหน่อย ไม่คิดว่าจะเจอใคร แต่เจอนายนี่ล่ะ” วิคตอเรียยิ้มให้เขา

 

“ถ้าเป็นไอ่นัม จะดีมากว่างั้น”

 

“ไม่รู้ เขาจะรู้รึป่าวเถอะว่าฉันอยู่ที่ไหน?” วิคตอเรียเอ่ยคำถามที่ชวนให้โฮย่าคิด

 

“จริง แต่ไม่แน่หรอก ไม่สงสารมันหรอ มันโมโหมากเลยนะ ตอนนี้กรุ๊ปไลน์ฉันแทบพังอยู่แล้วเนี๊ย”

 

“ช่างเขาสิ ขอเวลาสงบๆคิดไรหน่อยล่ะกัน ว่าจะทำไงต่อดี” วิคตอเรีย

 

“งั้นเราไปเที่ยวกันมั้ย เที่ยวให้ลืมเศร้า ก่อนที่พระอาทิตย์จะขึ้น ฉันมีบ้านพักตากอากาศอยู่ที่นี่” โฮย่าชวน

“ดีเหมือนกัน” วิคตอเรียตอบก่อนที่ โฮย่าจะส่งมือให้และฉุดวิคตอเรียให้ขึ้นมาจากโขดหิน ก่อนที่ทั้งคู้จะเที่ยวกัน...........






© themy

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

281 ความคิดเห็น

  1. #266 Smiling (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2559 / 15:30
    ตัลน่ารักที่สุด
    #266
    0
  2. #236 Nanny eiei (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 มกราคม 2559 / 17:14
    รอค่า
    #236
    0
  3. #232 Book (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 10:54
    ยมองตัล น่ารัก
    #232
    0
  4. #210 LoveKrystal (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2558 / 22:11
    ตัลแอลน่ารักอะ



    ขบวนการ4ซู 55555+คิดได้สิก้า



    #210
    0
  5. #206 ployoneone (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2558 / 09:13
    รอคร้าาาา
    #206
    0
  6. #199 like krystal (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2558 / 23:47
    รอค่าาาาาาาา
    #199
    0