ต้านรัก CEO จอมบงการ

ตอนที่ 23 : Chapter 12 : ตกหลุมจอมบงการ (Love Trap) 50%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,146
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    25 ก.ย. 60

“แล้วใครหอมใครก่อนดีคะ” ชาร์ลส์ทำท่าขมวดคิ้วถาม แต่ดูน่าหมั่นไส้มากกว่าน่ารัก

          “เป่ายิ้งฉุบดีไหมคะ” คนตัวเล็กเสนอ

          “โอเคไหมเวย์” เจ้าของโรงแรมหนุ่มหันไปถามหญิงสาวที่กำลังยืนเข่นเขี้ยวตนอยู่

          “นะคะพี่เวย์ นะค้า” แองจี้ช่วยอ้อนอีกแรง

          เวณิกาดึงแขนชาร์ลส์มาอีกมุมของห้องเพื่อเจรจากันให้เข้าใจ “นี่คุณ ไม่ต้องหอมได้ไหม”

          “ได้ไงล่ะ แองจี้รออยู่ คุณไม่เห็นเหรอว่าแกมีความสุขแค่ไหนที่เราอยู่ด้วยกัน อีกอย่างตอนนี้เราเริ่มเล่นละครแล้ว สิ่งที่คุณต้องทำก็คือทำตัวเป็นคนรักที่ดีของผม” น้ำเสียงทุ้มแกมบังคับ “เอ๊ะ ว่าแต่ถ้าหอมแก้มคุณคิดค่าเสียหายครั้งละเท่าไหร่นะ รู้สึกจะไม่ได้ระบุในสัญญา”

          หญิงสาวกัดริมฝีปาก เธอพลาดไปแล้วจริงๆ ดูเหมือนราคาค่าเสียหายที่ตั้งไว้ถูกไป เพราะชาร์ลส์ไม่ได้สะทกสะท้านกับเงินที่ต้องจ่ายเลย ทันใดนั้นเธอก็ปิ๊งไอเดียบางอย่าง

          “สิบล้าน!” เวณิกาเอ่ยเสียงเด็ดขาด

          “อะไรนะ?” ชาร์ลส์เลิกคิ้วหนาขึ้น

          “ฉันไม่ได้พูดผิดค่ะ สิบล้าน”

          “แพงไปหรือเปล่าครับ จูบสองล้าน กอดหนึ่งล้าน แต่แค่หอมแก้ม คุณเรียกตั้งสิบล้าน”

          “ไม่ค่ะ ฉันบอกแล้วไงว่าอันไหนที่ไม่ได้ระบุในสัญญาขึ้นอยู่กับวิจารณญาณของฉัน และครั้งนี้ฉันคิดสิบล้าน” ดวงตาสีนิลเด็ดเดี่ยว งานนี้ชาร์ลส์ไม่กล้าหอมแน่

          “ได้ ผมจะจ่ายให้สิบล้าน”

          “หา!?!” เขาทำให้เธอเหวออีกครั้ง

          “มาได้แล้ว” มือหนาคว้าข้อมือบางและพากลับไปยังจุดที่แองจี้ยืนอยู่ ขณะที่หญิงสาวอยู่ในอาการงุนงง “แดดดี๊กับพี่เวย์ไปตกลงกันมาว่าใครชนะหอมก่อนค่ะ” ชาร์ลส์บอกลูกสาว

          “เดี๋ยวนะ นี่คุณจะให้ฉันสิบล้านจริงเหรอ” ประโยคหลังเธอลดเสียงเบาลงให้ได้ยินกันสองคน

          “ผมไม่เคยพูดเล่นสักหน่อย” ชาร์ลส์ตอบเสียงดังระดับเดียวกัน

          “เดี๋ยวหนูเป็นกรรมการให้นะคะ แดดดี๊กับพี่เวย์พร้อมนะคะ เป่ายิ้ง

          เวณิกาจำต้องตามน้ำไปก่อน เธอตั้งท่า ชาร์ลส์ก็เช่นกัน

          “ฉุบ!

          เมื่อแองจี้พูดจบ ทั้งสองคนก็ยื่นมือออกมาข้างหน้า ชาร์ลส์ออกกรรไกร ในขณะที่เวณิกาออกค้อน และแน่นอนว่าเธอต้องเป็นฝ่ายหอมก่อน

          ชาร์ลส์ยื่นหน้าเข้ามาให้และเอียงแก้มขวาโดยไม่ต้องให้ใครบอก “หอมเลยครับที่รัก” ชายหนุ่มบอกเสียงหวาน

          “หอมเลยค่ะพี่เวย์ หอมเลยๆๆ” แองจี้เชียร์ใหญ่

          “เวย์ อย่าช้าสิ” คนที่รอให้หอมอยู่เร่ง

          “หนูเปิดประตูเรียกคุณแอนนามาช่วยเชียร์ด้วยดีไหมคะ” เด็กน้อยบอกอย่างพาซื่อ

          “ไม่ต้องค่ะแองจี้ พี่เวย์หอมเดี๋ยวนี้ละ” เพื่อไม่ให้คนเห็นมากกว่านี้ เวณิกาเลยกลั้นใจหอมแก้มสากไปหนึ่งที

          “นั่นเรียกว่าหอมแล้วเหรอ เดี๋ยวผมจะทำให้ดูเป็นตัวอย่าง หอมแก้มเขาทำแบบนี้ต่างหาก” ว่าแล้วชาร์ลส์ก็กดจมูกโด่งลงบนแก้มใสของหญิงสาวทั้งสองข้างโดยที่อีกฝ่ายไม่ทันตั้งตัว แล้วสูดกลิ่นหอมละมุนเข้าเต็มปอดพลางหลับตาพริ้ม “อ้า แก้มคุณทั้งนุ่มทั้งหอมจนผมอยากจะหอมวันละหลายๆครั้งเลย”

          หญิงสาวอ้าปากค้าง กระแสความร้อนวาบหวามแล่นลามไปทั่วทั้งตัว เมื่อใบหน้าแกร่งผละออกไป หัวใจเธอยังเต้นแรงอย่างต่อเนื่องด้วยความประหม่า

          “ผมให้โอกาสแก้ตัวอีกครั้ง ถ้ายังหอมแบบเดิม เงินที่ผมตกลงว่าจะให้ถือว่ายกเลิก” ดวงตาเขาเป็นประกายวิบวับ

          “ฉันจะเชื่อใจคุณได้ไหมเนี่ย” บอกตรงๆว่าชาร์ลส์ไม่น่าไว้ใจเลยสักนิด

          “ได้เสมอ เอาละ หอมแก้มผมอีกข้าง แล้วต่อไปจะได้บอกข่าวดีให้แองจี้รู้” น้ำเสียงเขามีแววสั่งเหมือนเคย เพราะคงสั่งใครต่อใครจนเคยชิน

          เวณิกามองใบหน้าคมแกร่งกร้าวที่มีหนวดเคราขึ้นตามแนวสันกรามแล้วรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง ความหล่อเหมือนพระเอกฮอลลีวู้ดของเขาทำให้เธอใจสั่นได้ตลอดเลย ให้ตายเถอะ

          “หอมเลยค่าพี่เวย์ หนูอยากรู้ข่าวดีแล้ว” นางฟ้าตัวน้อยยิ้มเผล่

          “หอมเลยที่รัก”

          หญิงสาวลอบถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะหอมแก้มชาร์ลส์กลับแบบที่เขาแสดงตัวอย่างให้ดู “พอใจยังคะ” กลิ่นอาฟเตอร์เชฟของเขาเย้ายวนและรัญจวนใจอย่างประหลาดจนเธอต้องห้ามตัวเองไม่ให้รู้สึกวูบวาบ แต่ห้ามความรู้สึกนั้นยากพอๆกับห้ามไฟไม่ให้มีควัน

          “ดีขึ้นกว่าครั้งแรก แต่ยังไม่ดีเยี่ยม ไว้คราวหน้าเอาใหม่นะ” ริมฝีปากหยักลึกแย้มยิ้มขัน ไม่รอให้เธอต่อปากต่อคำ ชาร์ลส์หันไปหาลูกสาวและเอ่ย “ข่าวดีที่แดดดี๊จะบอกแองจี้ก็คือ เย็นนี้แดดดี๊กับพี่เวย์จะแต่งงานกันค่ะ และต่อไปแองจี้ก็เรียกพี่เวย์ว่าหม่ามี้ได้เลย”

          “นี่คุณพูดจริงเหรอ?” เวณิกาอุทานเสียงสูง ตอนแรกเธอนึกว่าแค่ล้อเล่น นี่มันเร็วยิ่งกว่าสายฟ้าแลบเสียอีก!

          คนอื่นมีแต่ปุ๊บปั๊บรับโชค แต่สำหรับเธอคงต้องเรียกว่าปุ๊บปั๊บรับสามี แถมยังพ่วงลูกสาวมาด้วยอีกตั้งหนึ่งคน โอ้พระเจ้า เธอมาไกลกว่าที่คิดมากเหลือเกิน จากทริปท่องเที่ยวในฝัน จบลงตรงนี้ได้ยังไงกัน นี่เธอต้องกำลังฝันไปแน่ๆ ใครก็ได้ช่วยปลุกที

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

161 ความคิดเห็น