ต้านรัก CEO จอมบงการ

ตอนที่ 24 : Chapter 12 : ตกหลุมจอมบงการ (Love Trap) 75%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,478
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    26 ก.ย. 60

หลังส่งแอนเจลิน่าให้ผู้เป็นพ่อ คามิลล่าก็ลงมานั่งดื่มกาแฟพลางทานเบเกอรี่ที่ร้านแห่งหนึ่งบนถนนสตริป และบังเอิญเหลือเกินที่เกร็กมาร้านนี้เหมือนกัน ทั้งสองจึงได้ร่วมโต๊ะอีกครั้ง

          “มาร้านนี้ประจำเหรอคะ” สาวผมบลอนด์ทักเจ้าของร่างสูงที่เพิ่งนั่งลงตรงข้าม

          “ใช่ครับ กาแฟร้านนี้รสชาติเยี่ยมมาก คุณล่ะ ไม่นึกว่าจะเจอกันที่นี่” มันคงไม่ใช่ความบังเอิญเท่านั้น แต่คนบนฟ้าขีดเส้นให้เขาและเธอมาเจอกันแน่ๆ เกร็กคิดเข้าข้างตัวเอง

          “ฉันมาร้านนี้ครั้งที่สามแล้วค่ะ ติดใจรสชาติกาแฟเหมือนกัน แถมเบเกอรี่ยังอร่อยด้วย” พี่เลี้ยงสาวยิ้มกว้าง ปกติช่วงเช้าประมาณแปดถึงเก้าโมงแล้วแต่ตาราง หลังพาแองจี้ไปส่งให้ชาร์ลส์แล้ว คามิลล่าจะมีเวลาว่างประมาณชั่วโมงเศษ สิบโมงจึงไปรับหนูน้อยกลับมาดูแล เพื่อให้เจ้าของโรงแรมหนุ่มทำงานต่อ

หกโมงเย็นเป็นเวลาเลิกงานของเธอ ยกเว้นวันไหนชาร์ลส์งานยุ่งหรือติดธุระ หญิงสาวก็รับหน้าที่ดูแลแองจี้ตลอดทั้งวัน โดยเด็กน้อยจะค้างกับคามิลล่าเลยที่ห้องพักของเธอในโรงแรมดิ แอชตัน วินเทอร์ ส่วนวันเสาร์อาทิตย์ที่ชาร์ลส์พาลูกสาวกลับบ้านที่แคลิฟอร์เนียเป็นวันหยุดของพี่เลี้ยงสาว

“แล้วทำงานเป็นไงบ้างครับ มีปัญหาไหม” เกร็กชวนคุย

“ไม่มีเลยค่ะ คุณแองจี้น่ารักมาก ว่านอนสอนง่าย แกเป็นเด็กที่เลี้ยงง่ายที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอมาเลย โชคดีจริงๆที่ได้งานนี้” ดวงตาสีฟ้าเป็นประกายพราวพร่าง นอกจากความสุขในการทำงานแล้ว ค่าจ้างก็ไม่น้อยทีเดียว

“ผมดีใจที่เห็นคุณสนุกกับการทำงาน หวังว่าจะได้เจอกันอีกนานๆนะครับ”

“แน่นอนค่ะ ว่าแต่คุณเถอะ คิดจะเปลี่ยนงานบ้างไหม”

เกร็กส่ายหน้าและตอบอย่างไม่ลังเล “ไม่เลยครับ คงทำงานกับบอสจนแก่กันไปข้างนึงนั่นละ เราเป็นเหมือนเพื่อนมากกว่าเจ้านายกับลูกน้อง และผมก็ได้โอกาสดีๆในชีวิตเยอะตั้งแต่ทำงานกับบอส คงไม่ไปไหนแล้วครับ”

“ฉันก็อยากเป็นพี่เลี้ยงคุณแองจี้ไปจนแก่เหมือนกัน แต่คงเป็นไปไม่ได้ เพราะพอเธอโตขึ้น คงไม่ต้องการพี่เลี้ยงอีกแล้ว”

เมื่อได้ยิน ชายหนุ่มก็ฉุกคิดขึ้นมาว่างานของเขากับคามิลล่าไม่เหมือนกัน เพราะงั้นเขาต้องพิชิตใจเธอให้สำเร็จ ก่อนที่เธอจะเปลี่ยนไปดูแลเด็กคนอื่นเมื่อแอนเจลิน่าเติบโต ถ้าไม่รีบ คราวนี้อาจไม่มีโอกาสแก้ตัวอีก

ครู่ต่อมากาแฟของเกร็กก็ถูกยกมาเสิร์ฟ สองหนุ่มสาวนั่งจิบเครื่องดื่มพลางพูดคุยกันอย่างถูกคอ ระหว่างนั้นโทรศัพท์มือถือของเกร็กดังขึ้น เมื่อเห็นชื่อบอส เขาก็รีบแตะหน้าจอรับสาย

“ครับบอส”

“ตอนนี้นายอยู่ในโรงแรมหรือเปล่า” ชาร์ลส์ถาม เพราะบางครั้งเกร็กก็ออกไปติดต่อประสานงานนอกสถานที่

“ผมอยู่ร้านกาแฟไม่ไกลจากโรงแรมครับ”

“งั้นอีกครึ่งชั่วโมงมาหาฉันที่ห้องทำงานหน่อย”

“ได้ครับบอส” เกร็กตอบรับแข็งขัน แล้วเจ้านายของเขาก็วางสายไป “เดี๋ยวอีกสิบนาทีผมต้องไปแล้วนะครับ” ชายหนุ่มบอกคนนั่งตรงข้าม

“ตามสบายค่ะ เดี๋ยวฉันนั่งต่ออีกพักก็ต้องไปรับคุณแองจี้เหมือนกัน” คามิลล่าพูดจบ เครื่องมือสื่อสารในกระเป๋ากางเกงยีนก็ส่งเสียงดัง

“บอสแหง” เกร็กหัวเราะครืน แล้วก็เป็นตามที่คิดจริงๆ

“ค่ะคุณชาร์ลส์ อ๋อฉันอยู่ร้านกาแฟค่ะ” หญิงสาวเอ่ยอย่างสุภาพ “ค่ะได้ค่ะ”

หลังจากวางสาย คามิลล่าก็ตวัดสายตากลับไปมองเกร็กและพบว่าดวงตาสีสนิมของชายหนุ่มกำลังจับจ้องใบหน้าของเธอนิ่ง เมื่อถูกจับได้ เขาก็ยกมือขึ้นลูบท้ายทอยพลางหัวเราะกลบเกลื่อน

“ร้านนี้สวยดีนะครับ” บ้าเอ๊ย ทำไมเขาต้องเขินด้วยวะ

สาวผมบลอนด์กวาดตามองรอบร้านและหัวเราะแหะๆ “ค่ะ ก็สวยดี” ประกายประหลาดในดวงตาของฝ่ายนั้นทำให้เธอประหม่าขึ้นมาเฉยๆ

“เมื่อกี้บอสโทร.มาเหมือนกันเหรอครับ” เกร็กชวนคุยเรื่องอื่น

“ใช่ค่ะ”

“มีธุระกับเราสองคนพร้อมกัน?” คิ้วหนาเลิกสูงขึ้นด้วยความสงสัย แต่เดาไม่ออกว่าเรื่องอะไร

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

161 ความคิดเห็น