[One Piece] If ...สมมติว่าเหล่าโจรสลัด [Au Fic Yaoi]

ตอนที่ 8 : [What If]ลูฟี่และเอสเป็นทหารเรือ— (4)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,842
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 92 ครั้ง
    4 พ.ค. 58

[What If…]ลูฟี่และเอสเป็นทหารเรือ— (4)

 

            การประชุมจบลงอย่างมึนงงที่สุดในรอบปี...

 

            ใช่ พวกคุณฟังไม่ผิดหรอก...สำหรับจิมเบย์แล้วนี่มันมึนงงที่สุดตั้งแต่เคยประชุมมา เพราะนอกจากจะประชุมกันไม่รู้เรื่องเพราะเสียงบ่นของการ์ปกับหลานชายแล้วยังมีการห้ามมวยคู่เอกคู่รอง(การ์ปกับลูฟี่/การ์ปกับเซ็นโงคุ)อีกให้วุ่นวายจนงานไม่เป็นงาน การไม่เป็นการ

 

            สุดท้ายซึรุจึงสรุปหัวข้อเร็วๆเพียงแค่ว่าต้องการดูความซื่อสัตย์ของทั้งเจ็ดคนแล้วให้กลับไปได้...นั่นจึงทำให้เหล่าเจ็ดเทพโจรสลัดได้ออกมาจากห้องประชุมละครลิงนั่น

 

            “เสียเที่ยวอย่างบอกไม่ถูกเล้ย”เสียงนี้เป็นโมเลียที่กำลังขึ้นเรือพร้อมจะกลับไปยังทิลเลอร์ บาร์คแล้ว “แต่เอาเถอะ ละครลิงพวกนั้นก็พอฆ่าเวลาเล่นไปได้ล่ะนะ ไปกันได้แล้ว”สั่งเหล่าคนรับใช้ให้ออกเรือไปทันที

 

            วีรบุรุษมนุษย์เงือกก็แอบคิดเช่นนั้นว่าเสียเที่ยว ...แต่ก็ไม่มากเท่าไหร่ เพราะมาครั้งนี้เขาก็ได้เห็นหน้าเด็กหนุ่มที่ลูกชายหนวดขาวเพ่งเล็งไว้แล้ว— เขายอมรับจริงๆว่าเด็กนั่นก็น่าสนใจไม่น้อย แม้ระหว่างประชุมจะดูหลับๆตื่นๆเหมือนคนน้องก็เถอะ

 

          ขณะที่กำลังยืนคิดอยู่นั้นหางตาก็เหลือบไปเห็นจระเข้ทรายยศท่านเซอร์ใกล้ๆพอดี ดูทีท่าเงียบๆ...เหมือนว่าเจ้าตัวกำลังคิดอะไรอยู่แล้วก็เดินไปทิศทางตรงกันข้ามกับเรือ ตรงไปห้องรับรองของทหารเรือเอาดื้อๆ ทำเอาลูกหาบลูกน้องตั้งตัวกันไม่ถูก “ฉันจะอยู่นี่สักพักแล้วกัน...”

 

            ขนาดจระเข้นั่นยังนึกครึ้มจะอยู่นี่เลยงั้นเหรอ... จิมเบย์เกาหัว

 

            “ฟุฟุฟุฟุ เบบี้5 ฉันยังไม่กลับไปเดรสโรซ่าเร็วๆนี้หรอกนะ”อีกคนที่ได้ยินเสียงมาไกลๆกำลังนั่งยองๆเล่นบนหลังคาศูนย์บัญชาการกองทัพเรือ ไม่สนสีหน้าอ้าปากเหวอของทหารแต่ละนายเลยสักนิด “อ๋า...ธุระของฉันน่ะซี่ บอกพวกกลาดิอุสกับที่เหลือด้วยว่าฝากจัดการงานที่เหลือให้ระหว่างฉันไม่อยู่สักอาทิตย์...หรือเดือนก็ได้ แค่นั้นล่ะ”

 

            แกรก แล้วก็เลิกติดต่อพร้อมเก็บแมลงสื่อสารพกพาเข้ากระเป๋า เดินตัวเบากลับไปที่ห้องรับรองหน้าตาเฉยไม่สนคำท้วงคำจาอะไรทั้งนั้น...

 

            คุมะกับแฮนค็อกไม่มีท่าทีสนหัวงานอยู่แล้ว...คนหนึ่งกลับไปรับการทดลองจากเวก้าพังค์ต่อ ส่วนคนหนึ่งกลับเข้าไปนั่งห้องพักรับรอง— อธิบายขยายเพิ่มด้วยว่ามีสีหน้ากระดี๊กระด๊ามากทีเดียว

 

            อะไรกันนะวันนี้ “สีหน้าเหมือนเป็นกังวลนะ”

 

            จิมเบย์ลอบสะดุ้งก่อนจะก้มมองมิฮอว์คที่เดินมาข้างๆตอนไหนไม่รู้

 

            “ก็ดูแต่ละคนสิ ทำหน้าอย่างกับจะเอาเด็กพลเรือหลานการ์ปนั่นไปทดลองอะไรก็ไม่รู้”

 

            เขาพูดจริงๆนะ...

 

            “ไม่น่าขนาดนั้นหรอก”ชายตาเหยี่ยวพูดเบาๆระหว่างเดินกลับเรือลำน้อยของตัวเอง “แต่ก็น่า...คนแก่ก็คงมีอารมณ์อยากฟาดเด็กบ้างเป็นธรรมดา...”

 

            แน่ใจนะว่าแค่ฟาด...

 

            ไม่ได้ทักท้วงอะไรต่อ มนุษย์เงือกผู้เป็นเพื่อนร่วมตำแหน่งมองส่งชายคนนั้นจนห่างออกไปไกล เขาเองก็ต้องรีบกลับไปรายงานพ่อหนวดขาวบ้างแล้ว...ถึงจะรู้สึกไม่ดีเท่าไหร่ที่ปล่อยตัวอันตรายสามคนไว้ที่นี่คอยหาเรื่องหลานชายของการ์ปก็เถอะ

 

            งานนี้ผู้ใหญ่หรือผู้เยาว์จะเขี้ยวเล็บคมกว่ากันก็ต้องรอฟังทีหลังล่ะนะ...

 

 

 

            “อู้ย ฉันทำอะไรผิดกันเนี่ยปู่”

 

            “ผิดทุกเรื่อง!”

 

            เสียงปู่หลานคู่ฮาดังออกมาจากห้องทำงานของเซ็นโงคุ ซึ่งขณะนี้มีทั้งสามปู่หลาน เขา และ สามพลเรือเอกเข้ามานั่งเทศนากันให้หูดับเรื่องตอนอยู่ในที่ประชุม

 

            “ดันไปแสดงท่าทางงี่เง่าต่อหน้าพวกโจรสลัดนั่นซะได้”เป็นครั้งแรกที่อาคาอินุอยากได้ยาแก้ปวด

 

            “ก็นะ... ยังเด็กกันอยู่นี่นายังไงก็ต้องไม่ชอบยืนรอคนแก่คุย เค้าเรียกวัยอะไรน้า...เอ้อ นั่นแหล่ะ ช่างมันไปละกัน”อาโอคิยิยังคงนั่งพิงโซฟาไขว่ห้างเนือยเป็นปกติ ลืมคำว่าวัยต่อต้านที่จะพูดออกมาในเวลาสั้นๆเพียงสามวินาที...

 

            “โฮ่ๆ ยังไงก็เถอะน้า”คิซารุพูดด้วยเสียงสูงๆต่ำๆเป็นเอกลักษณ์ “พลโทการ์ปก็ผิดที่บ้าจี้เอาเรื่องล่ะ”

 

            “ไม่เถียง”แทบทั้งห้อง(ยกเว้นการ์ป)เห็นด้วยทันที

 

            “เฮ้ย!โทษฉันได้ไง!ก็ดูเจ้าหลานสองตัวนี้ก่อนเซ่!”

 

            ถึงจะโบ้ยไปตอนนี้ก็ไม่มีใครใคร่จะใส่ใจแล้ว หลานสองหน่อตัวเอ้แลบลิ้นปลิ้นตาใส่ปู่กันเงียบๆแล้วก็ตามมาด้วยเสียงเขกหัวคนละโป๊กสองโป๊ก เอาลูกมะนาวไปประดับหัวแทนหมวกเลยทีเดียว

 

            จอมพลเรือถอนหายใจหนักหน่วง หลังจากวันนี้เขาคาดว่าตัวเองน่าจะแก่ลงอีกซัก10-20ปี มากพอจะให้เกษียณหนีเพื่อนและหลานชายของมันไปให้พ้นๆน่ะนะ “เอาเถอะ เหนื่อยแล้วเหมือนกันแถมฉันยังมีงานมีการต้องทำ สำคัญกว่าการมานั่งเทศน์เด็ก แยกย้ายไปซะ”

 

            “ครับ”ขานรับกันพร้อมเพรียง

 

            “แล้วเดี๋ยวเอสคุงจะไปไหนน่ะ?”อาโอคิยิถามเมื่อทิศทางเดินของเจ้าตัวไปคนละทางกับห้องพักรับรอง

 

            ฝ่ายถูกถามเอี้ยวหันมองพลางกระพริบตาปริบๆหน้าซื่อ เจ้าของนามหมัดอัคคีขยับหมวกเล็กน้อย “ฉันว่าจะไปเดินเล่นน่ะลุง...เดินเข้าห้องพักไปนอนอุดอู้ระหว่างไม่มีอะไรทำมันน่าเบื่อจะตาย”

 

            “อ้อ”ร่างสูงพยักหน้ารับ “ยังไงก็อย่าไป เอ่อ...ซน? มากนักล่ะ มีเจ็ดเทพโจรสลัดพักที่นี่สามคนแน่ะ”

 

            “ไม่ต้องห่วงหรอกน่า?”มั้ง... เอสคิดกับตัวเอง เขารู้ว่าแน่ๆล่ะ...หนึ่งในนั้นคือจักรพรรดินีสาวสวยแห่งคุจาที่กำลังตกหลุมรักเจ้าน้องทึ่มของเขาเต็มเปา ส่วนอีกสองคน...ถ้าไม่มากไม่มายอะไรอย่างจิมเบย์หรือคุมะก็คงดี แต่ถึงเป็นคนอื่นเขาก็ไม่กระทบกระทั่งอะไรออยู่แล้ว

 

            ร่างเพรียวโปร่งเดินออกมาสู่อากาศรับลมนอกศูนย์บัญชาการหลักกองทัพเรือเงียบๆ หายใจเข้าลึกสูดอากาศในวันฟ้าสดใสเข้าเต็มปอด เฮือกใหญ่ๆจึงพ่นออกมาด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแล้วตรงเข้าส่วนที่อยู่อาศัยของชาวเมืองทันที เลือกซื้ออะไรนิดๆหน่อยก่อนกลับคงจะพอทำให้เขาได้ออกแรงบ้างล่ะมั้ง

 

            และไม่รู้ว่าเพราะบังเอิญรึเปล่า...

 

            มาร์โก้ หัวหน้าหน่วยที่หนึ่งของหนวดขาวเองก็แอบมาเดินเล่นหาเขาที่นี่วั้นนี้เหมือนกัน...

 

 

 

            ย้อนกลับไปหลายวันก่อนหน้านี้สักนิด ตอนที่มาร์โก้พูดเรื่องเอสออกไป

 

            “เดี๋ยวๆๆ!! ขอสติและยาดมด้วย!”วิสต้าร้องออกมาอย่างตกใจไม่แพ้อิโซขณะที่ชายแก่เจ้าของเรือและเป็นเสมือนพ่อของทุกคนในที่นี้หัวเราะร่าอารมณ์ดีสุดขีด “มาร์โก้ นายแน่ใจนะว่านายไม่ได้ลำเมอ”

 

            “อย่างเช่นผู้หญิงชื่อแอนแล้วนายไปสลับเป็นเอส”อิโซเสริม

 

            “ถ้าลำเมอฉันคงไม่พูดออกมาทั้งชื่อนามสกุลหรอกน่ะ— เอาที่อยู่บ้านไปยืนยันด้วยไหม”

 

            “ไม่ต้องโว้ย!!!”

 

            ทั้งเรือตบมุขดังลั่นสนั่นแบบที่ไม่เคยเป็น ทำเอาโมบี้ดิ๊กทั้งลำแทบกระเด้งตัวเป็นเอฟเฟ็คเสริม(....) ทั้งลำเรือหอบเหนื่อยเล็กน้อยก่อนที่พวกหัวหน้าของเรือจะเริ่มซุบซิบกันอย่างกังวลเกี่ยวกับว่าที่สะใภ้ อีแบบนี้เอาพลโทมาเป็นลูกสะใภ้มันจะไม่จับพวกตรูกันทั้งลำเรือหรือ?

 

            กลับมามองพ่อหนวดขาวที่หัวเราะเสียงแปร่งราวกับว่ามันไม่ใช่เรื่องน่ากังวล “พ่อ ช่วยพูดอะไรบ้างเถอะน่า... ห้ามนิดนึงก็ยังดีเดี๋ยวมาร์โก้มันบินไปโฉบเด็กมาจริงๆพ่อจะซวยเอานะ”

 

            “ฉันไม่ใช่พวกลักพาตัวเด็กนา...”

 

            ทั้งเรือหันควับไปทำหน้าไม่เชื่อใส่ “แค่รู้ที่อยู่บ้านก็ไม่น่าไว้ใจแล้วเฟ้ย—...”

 

            “ก็เอาสิมาร์โก้...”

 

            “พ๊อออออออออออออออออ!!!!”ร้องเสียงหลงอีกรอบกับตาแก่ของเรือที่หัวเราะร่า

 

            “กุร่าร่าร่า... ก็บอกแล้วไง ถ้าลูกชายของพ่อถูกใจพ่อก็จะยอมยกขบวนไปสู่ขอให้! แต่ก่อนหน้านั้นเราก็รู้ดีกันอยู่ว่าหน้าตาของสองหนุ่มเรือโทเรือตรีน่ะไม่ได้ออกหนังสือพิมพ์— พามาให้พ่อดูหน่อยสิ”

 

            เมื่อผู้เฒ่าผู้แก่ออกปากแล้วเหล่าเด็กในสังกัดก็ทำอะไรไม่ได้ อย่างไรก็ได้แค่นวดขมับแล้วก็หัวเราะเนือยๆ— ยอมเขาเลยจริงๆ แบบนี้มันเหมือนเล่นของสูงชัดๆ จะจีบติดรึเปล่า กว่าจะเข้าเป็นสะใภ้จริงๆ ถึงเวลานั้นคงปาเข้าไปสิบปีล่ะมั้ง...

 

            ถึงอย่างนั้นก็เถอะ อย่างไรมันก็เป็นเรื่องน่าฉลองล่ะนะ “โฮ้ย เรามาเตรียมร้องเพลงให้คนมีความรักกันดีกว่า!”หนึ่งในบรรดาลูกเรือตะโกน หลังจากนั้นทุกคนก็หัวเราะครื้นเครงร้องเพลงล้อคนมีความรักต่อ

 

 

 

            กลับมาที่ปัจจุบัน

 

            เอสกำลังเดินตัวปลิวทักทายผู้คนในส่วนที่อยูอาศัยซึ่งโดยมากเป็นครอบครัวของทหารด้วยรอยยิ้มสดใส ทุกคนในที่นี้รู้จักเอสเป็นอย่างดี— ถึงแม้เจ้าหนุ่มนี่จะเพิ่งมาอาศัยอยู่ได้ไม่กี่ปีแต่เพราะรอยยิ้มชวนมองและนิสัยที่ทำให้ผู้คนเข้าหาเหมือนกับลูฟี่ผู้น้องทำให้ทั้งคู่เป็นที่รู้จักไปแล้ว

 

            “เอ้า เอสจ๊ะ วันนี้ไม่มีงานหรือ?”คุณป้าคนหนึ่งทักระหว่างออกมาหน้าร้านขายทาโกะยากิ

 

            “ไม่มีน่ะฮะ ว่าแต่วันนี้พวกเด็กๆไม่ช่วยงานป้าเหรอ?”ถามสารทุกข์สุขดิบไปเรื่อยเปื่อยแล้วเขาก็ยืนคุยกับเจ้าของร้านนานพอดู ตบท้ายด้วยซื้อทาโกยากิอีกห่อใหญ่ๆ

 

            ระหว่างที่เดินทางขากลับ กินทาโกะยากิอย่างสบายใจไปพลางด้วย— เขาก็เดินไม่ดูตามม้าตาเรือชนกับคนแปลกหน้าทำขนมหกเลอะเสื้ออีกฝ่ายซะไม่เหลือสภาพ “หวา!ขอโทษทีนะ! ละ เลอะหมดเลย...”

 

            “อ่า ไม่เป็นไรหรอกพลโท”

 

            เสียงทุ้มนุ่มเสนาะหูมีเสน่ห์พูดอย่างสุภาพ เด็กหนุ่มหมัดเพลิงเงยหน้ามองชายแปลกหน้า— น่าจะเป็นนักท่องเที่ยว ในสายตาของเขา— เป็นชายผมสีทองทรงแปลกๆ ดวงหน้าคมคายเป็นเอกลักษณ์และมีดวงตากึ่งหลับกึ่งตื่นมองลงมาที่เขาด้วยรอยยิ้ม

 

            “เอ่อ... คุณมาท่องเที่ยวเหรอฮะ?”

 

            มาร์โก้หัวเราะ ไม่แปลกที่จะดูเหมือนนักท่องเที่ยว...เพราะเขาใช้เสื้อที่ปิดรอยสักหนวดขาวมิดชิดเพื่อลักลอบเข้ามาที่นี่นี่นะ... “อื้ม ทำนองนั้นล่ะ...”

 

            “งั้นเหรอ!”ยิ้มกว้างหน้าบานโดยไม่ต้องเอาอะไรมาสงสัยในหัวให้มากความ

 

            อุ่... มาร์โก้กำลังจะเป็นลมตายตรงนั้นเพราะดาเมจ “เอ่อ...เอ้อ อื้ม...”

 

            “ถ้างั้นให้ฉันนำเที่ยวรอบๆแล้วกัน เป็นการขอโทษเรื่องเสื้อไปในตัว— จริงสิ!เดี๋ยวฉันเอาเสื้อนายไปซักที่บ้านก่อนแล้วพอเที่ยวเสร็จค่อยกลับมาเอาไหม!”

 

            เฮ้ย จะให้ถอดเสื้อเนี่ยนะ!ฉันยังอยากจีบนายโดยไม่โดนเตะตูดนะเฟ้ย!

 

            แต่ช้าไปเสียแล้วเพราะมือของเอสก็คว้าตัวหัวหน้าหน่วยที่1ของหนวดขาวแจ้นกลับบ้านของเขาทันที เมื่อได้ลองจับดูถึงรู้ได้ว่ามือของเอสไม่ได้หยาบกร้านหรือเนียนนุ่ม มันคือมือที่เหมือนผ่านประสบการณ์มาหลากหลายกว่าผู้หญิง แต่ไม่ได้หยาบกร้านใช้งานหนักเหมือนผู้ชายทั่วไป

 

            ที่สำคัญคือมันอุ่น...

 

            มันพลอยทำให้เขารู้สึกสงบและอุ่นใจไปด้วยยามที่มือนั้นกระชับแน่นขึ้น “จริงสิ นายชื่ออะไรล่ะ...?”

 

            “...มาร์โก้...”

 

            “ยินดีที่ได้รู้จักนะมาร์โก้!”

 

            หึหึ... เขาแอบหัวเราะในใจ ยินดีที่ได้จีบนายนะ เจ้าหนูหมัดอัคคีเอส...



-------------------------------------------------------
มาอัพละค่ะ; u;) มารัวๆแฮร่
เมื่อวานไรต์เกือบได้ไปเที่ยวกับครอบครัวละค่ะ แต่ไปๆมาๆโดนยกเลิก แอแอo]-[

ปล. ไรต์ไม่ได้ขยันหรอกค่ะ;  w ; จริงๆนะ--ซักพักจะเริ่มอัพอืดๆละค่ะ//อารมณ์แปรปรวน55555 แถมยังรับผิดชอบฟิคอีกเรื่องอยู่ด้วย ต้องสลับกันรัวYuY)

ขอบคุณสำหรับคอมเม้นต์ค่ะ ดีใจที่ชอบกันนะคะ; u ;),,,


*มาอีดิธนิดหน่อยค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 92 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

316 ความคิดเห็น

  1. #104 ~.oOBaM...bAmOo.~ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2558 / 10:36
    มัลโก้วววววววววววว ร้ายกาจจจจจจจจจจจจจจ
    #104
    0
  2. วันที่ 10 พฤษภาคม 2558 / 18:48
    อื้อหือออ มาแรงมากกก
    บุกมาหาเลยทีเดียว
    #87
    0
  3. #52 Yui-ya (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2558 / 18:02
    กิ๊ส!! (เสียงจิกหมอน) มาร์โก้ จัดเลย พ่อไฟเขียวแล้ว!!! อร้ากก ฟิน
    ทางศูนย์ใหญ่ ท่าทางอีกไม่นานจะเกิดศึกชิงนางสินะ 555
    #52
    0
  4. #37 Sorasora24 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2558 / 20:29
    เอสน่ารักมากค่ะลูก ใสซื่อมากมาย >///<

    มาร์โก้จะเป็นลมตายด้วยดาเมจความน่ารัก 5555
    #37
    0
  5. #36 •Deuculia• (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2558 / 19:30
    เดินหน้าเต็มสูบเล้ยมาร์โก้!(...) เอสคุงพาเข้าบ้านถึงขนาดนี้แล้ว!! #เอ็งจะสื่ออัลไล...
    รอตอนต่อไปนะคะไรท์ ><
    #36
    0
  6. #32 hello world (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2558 / 13:54
    มาร์โก้ออกตัวแรงมาก!55+ แฮนค็อกจะไปหาลูฟี่ไหมเนี่ย??



    #แต่งสนุกดี ชอบมากกก :)
    #32
    0
  7. #31 Sono Chieri (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2558 / 12:34
    คิดจะจีบเอสงั้นหรอมาร์คุง
    #31
    0