[One Piece] If ...สมมติว่าเหล่าโจรสลัด [Au Fic Yaoi]

ตอนที่ 18 : [What If]ลูฟี่และเอสเป็นทหารเรือ— (9)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,745
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    15 พ.ค. 58

[What If…]ลูฟี่และเอสเป็นทหารเรือ— (9)

 

 

 

            ไม่ว่าจะดึงดูดด้วยสปิริตนั่นแค่ไหน ตาเหยี่ยวก็ยังคงเป็นตาเหยี่ยว

 

            ภาพเบื้องหน้าของเหล่าทหารเรือและคนภายในร้านบาราติเย่นั้นทำเอาต้องหยุดหายไปเฮือก ภาพความบ้าระห่ำของโรโรโนอา โซโลนักล่าค่าหัวที่กล้าเข้าไปรับมีดซึ่งแทงหัวใจอย่างไม่กลัวตาย อีกทั้งยังหันหน้าเข้ารับดาบดำของตาเหยี่ยวด้วยความกล้าหาญ

 

            ถึงบ้าแต่ก็มีศักดิ์ศรี สง่าผ่าเผย...

 

            ความมุ่งมั่นที่เป็นแรงผลักดันนั่นน่าสนใจมากเลยทีเดียวสำหรับพลตรีหนุ่ม “รู้ผลซะแล้ว...”

 

            “ชนะใจตาเหยี่ยวมิฮอว์คได้— ในอนาคตคงเป็นปิศาจร้ายที่สูสีเอาการกับหมอนั่นแน่”เอสผู้พี่กล่าวด้วยสายตาชื่นชมขณะที่มือยกลูบสร้อยฟินิกส์อย่างเผลอตัว— มันกลายเป็นนิสัยใหม่สำหรับพลโทหนุ่มไปเสียแล้วที่เวลาเจออะไรที่น่าสนใจจนเหม่อต้องยกมือขึ้นมาลูบคลึงสร้อยนั้นทุกครั้งไป

 

            ทางด้านนักดาบอันดับหนึ่งของโลกนั้นเก็บดาบเข้าที่แล้ว ดวงตาคมกริบมองประเมินร่างที่นอนล้มแผ่พังพาบกับพื้น “เจ้ากำลังแบกรับอะไรไว้บนหลังกันแน่— แค่ความโดดเดี่ยวและความทะเยอทะยาน มันไม่มากพอหรอกนะ...”

 

            “อึ่ก...แฮ่ก...”

 

            “จงตามหาให้เจอว่าเพลงดาบของเจ้ามีไว้เพื่ออะไร— แล้วเมื่อนั้นเราจะได้เจอกันอีก”

 

            ทิ้งท้ายไว้เพียงคำพูด ร่างนั้นกระโดดขึ้นเรือกางเขนของตนก่อนจะหายไปกับสายหมอกอย่างที่ควรเป็น— เหล่าผู้คนบริเวณนั้นทำสีหน้าอีหลักอีเหลื่อ ไม่รู้ว่าควรจะจัดการอะไรอย่างไรก่อนดี

 

            จะมีก็แค่เสียงของคนสามคน – ผู้ชายสามคนที่มาจากเรือเล็กใกล้ๆวิ่งหน้าตื่นเข้ามาหาร่างของหนุ่มฮากามะสีเขียว “โซโล!!” “ลูกพี่!!” “ลูกพี่โซโลคร้าบบบบบ!!”

 

            “เอ นั่นเพื่อนหมอนั่นเหรอ...”

 

            พลโทเบี่ยงความสนใจไปมองทางด้านผู้ชายสามคนที่วิ่งเข้ามาปฐมพยาบาลอย่างงงๆ ผู้ชายจมูกยาวกับอีกสองคนที่ใส่เสื้อโค้ทยาวสีฟ้ากับสีเขียว มีทหารด้านหลังเข้ามารายงานว่าชายเสื้อโค้ทยาวๆสองคนนั่นคือนักล่าค่าหัว โยซาคุกับจอนนี่...แต่อีกคนน่าจะเป็นแค่คนติดสอยห้อยตามเฉยๆ ประเมินจากท่าทางเก้งก้างนั่นน่ะนะ...

 

            เปเด็ป...เปเด็ป...เปเด็ป

 

            “หือ...?”เอสเลิกสนใจพวกเขาพลางมองแมลงสื่อสารที่ทหารผู้น้อยเข้าไปรับ “ว่าไง มีอะไรเรอะ?”

 

            “รายงานพลโทเอส ตอนนี้เรือของหนวดขาวหนีกลับเข้าอาณาเขตของตัวเองไปแล้ว แต่ว่ามีรายงานว่าหัวหน้าหน่วยที่ 1 ฟินิกส์มาร์โก้ปรากฎตัวที่อาณาจักรอลาบาสต้าครับ!”

 

            “!!”

 

            เจ้าไก่ฟ้าท่าทางจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่แล้ว... การหนีจากนิวเวิล์ดมาถึงอลาบาสต้าที่อยู่ครึ่งทางแรกของแกรนด์ไลน์นั่นอาจเป็นสัญญาณบ่งบอกได้ว่ากำลังหลบหนี หรือ กำลังหลงทางและหาที่พักฟื้นอะไรสักอย่าง— ไม่ก็มีแผนแปลกๆอะไรที่คิดไว้แน่ๆ

 

            พลโทหมวกคาวบอยพยักหน้ารับก่อนที่ลูกน้องจะรายงานกลับไปถึงเรื่องการรับภารกิจครั้งนี้ เขาหันกลับมาทางน้องชายซึ่งกำลังสนอกสนใจพวกหน้าใหม่บริเวณนั้นจนละสายตาไม่ลง จะให้ทำอย่างไรได้— หากต้องตาน้องชายแล้ว นั่นหมายความว่าเขาไม่มีทางปล่อยให้หลุดไปเฉยๆแน่

 

            เอาแต่ใจก็แบบนี้แหล่ะนะ

 

            “ลูฟี่...ฉันจะเอาเรือออกไปก่อนล่ะนะ”เขาเปรยเสียงเบาขณะตบบ่าน้องชาย “จะให้เรือเล็กนายไว้เผื่อต้องการจะออกไปไหนทำอะไรแล้วกัน”

 

            “ขอบใจมาก เอส...”

 

            “เพื่อไอ้น้องชาย ได้เสมอ”ร่างโปร่งพยักหน้าให้สัญญาณเหล่าลูกน้องปล่อยเรือเล็กลงไว้ให้กับลูฟี่ทันที ทางเด็กชายหมวกฟางก็ยิ้มแป้นแล้นรับแล้วก็กระโดดลงจากเรือหลักไป “แล้วเจอกันที่นิวเวิล์ดหลังฉันเสร็จงานนะ รักษาตัวด้วย”

 

            “โอส!เดินทางปลอดภัยนะเอสสสสสสส”

 

            การแยกทางครั้งนั้นทำให้เกิดเรื่องที่ไม่น่าเชื่อหลายอย่างตามมาในอนาคต

 

 

 

 

 

            “ตรงสู่อลาบาสต้า”

 

            คำสั่งแข็งขันกับคำขานอันพร้อมเพรียงบนเรือใหญ่ในขณะเดินทางเป็นสัญญาณพร้อมรบอย่างดี เมื่อคราวเร็วๆนี้นั้นมีข่าวมาด้วยว่าเกิดกลุ่มโจรสลัดขนาดเล็กหนวดดำได้เดินทางผ่านอลาบาสต้า มาร์แชล ดี ทีช...มีดี.เหมือนกันแต่ว่ากลับทำเรื่องร้ายแรงหลายอย่างเช่นการฆ่าเพื่อนบนเรือของหนวดขาว

 

            โจรสลัดนี่มันยังไงกัน...ไหนจะเจ้านั่นอีก

 

            จระเข้ทราย— ท่านเซอร์แห่งเจ็ดเทพโจรสลัด...พวกฝ่ายสอดแนมหลายคนก็กระซิบบอกเขากับปู่มาว่าหมอนั่นเดินทางไปทำกิจธุระที่อลาบาสต้ามาได้พักใหญ่แล้ว แต่ร่องรอยว่ามีแผนอะไรนั้นกลับปิดเงียบไม่มีวี่แววว่าจะแบแผ่หลามาให้อ่านง่ายๆ...ทั้งนี้คงต้องยอมรับว่าทหารระดับล่างเริ่มเฟะแล้ว

 

            สองอำนาจใหญ่ที่พอจะก่อกวนแทรกซึมในกองทัพได้ก็มีโดฟลามิงโก้กับคร็อกโคไดล์นี่แหล่ะ

 

            แถมสองคนนั่น— การเคลื่อนไหวก็เหมือนเป็นไปในทางเดียวกัน... วางแผนอะไรไว้แน่ๆ ยิ่งการหายตัวไปของเจ้าหญิงเนเฟลตาลี วีวี่ก็เพิ่งโด่งดังมาในระยะหลัง ทั้งยังองค์กรอาชญากรรมที่ขยายตัวหนักข้อขึ้นของบาร์ล็อค เวิร์คก็อีก...

 

            แล้วเรื่องของฟินิกส์ที่ไปอยู่อลาบาสต้า

 

            ทั้งหมดนี่มีเงื่อนงำอะไรกันแน่ มือเรียวบางได้แต่คลึงสร้อยคอของตัวเองด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “หลายเรื่องมันชักจะประดังประเดมากเกินไปแล้ว— นี่มันอะไรกันนะ”

 

            ช่วงวิปลาสของยุคใหม่งั้นเหรอ...

 

 

 

 

 

            อีกด้านหนึ่ง ทางด้านอลาบาสต้า

 

            “ฟู่ว... ท่าทางจะเดินทางกลับมาแล้วสินะ คร็อกโคไดล์”

 

            ดวงตากึ่งหลับกึ่งตื่นใต้ผ้าคลุมสีหม่นเหลือบมองตามประชาชนที่ร้องโห่เฮกันบนถนนกลางของเมืองเรนเบสด้วยความเฉยชา หากมองไปไวๆจะเห็นว่ามีร่างใหญ่ในชุดโอเวอร์โค้ทสีดำตัวหนาเดินผ่านกลับเข้าไปภายในคาสิโนขนาดใหญ่นั่นลางๆ

 

            พิจารณาดูแล้วคงเพิ่งออกจากศูนย์ใหญ่นั่นไม่นาน— มาร์โก้กระชับผ้าคลุม เขาลอบนึกว่ามันจะอยู่ในศูนย์ใหญ่นานกว่านี้เสียหน่อยแล้วค่อยใช้สายแมลงสื่อสารคอยสั่งพวกลูกน้องตัวเองทำงาน ท่าทางว่าการทำแบบนั้นจะเหมือนกับการโผล่หางให้ทหารเรืองแคลงใจงั้นสินะ

 

            แต่ถึงกลับมาที่นี่มันก็ไม่ขยับตัวอะไรเลยนี่นา...

 

            “มีแผนอะไรอยู่กันแน่นะ— ทั้งเจ้านั่น...และโดฟลามิงโก้”

 

            พวกเจ็ดเทพโจรสลัดสุดท้ายแล้วก็ทำอะไรได้ตามอำเภอใจสินะ สินบนรัฐบาลไปเยอะหรือระบบภายในของพวกรัฐบาลโลกกับทหารเรือมันเน่าเฟะถึงข้างในกันแน่

 

            ...ไม่หรอกมั้ง เอสยังไม่เป็นแบบนั้นเลยนี่...

 

            งั้นเขาคงยกเว้นพลเรือโทหนุ่มน้อยคนนั้นไว้ก่อนได้ “ป่านนี้พวกพ่อกับวิสต้าจะเป็นยังไงบ้างนะ— แต่เราคงต้องหาที่รักษาแผลจากกระสุนหินไคโรสักระยะระหว่างอยู่ที่นี่ล่ะ...”

 

            พึมพำกับตัวเองพร้อมกับเดินกลับออกจากเรนเบสอย่างเงียบเชียบ หลังการปะทะกับไคโดเมื่อไม่นานนี้ทำให้หลายคนบนเรือหนวดขาวเจ็บหนักกันไม่ใช่น้อย ทั้งตัวเขา อิโซ โจซ วิสต้าต่างก็เจ็บหนักไปเยอะเหมือนกัน แหงล่ะ— นั่นกองทัพโซออนทั้งฝูงนะ ไม่หนักข้อก็ไม่รู้จะร้องเพลงภาษาอะไรแล้ว

 

            ทางพ่อหนวดขาวเองก็ได้แผลมาเพิ่มเล็กน้อย ไม่นานการต่อสู้ก็สงบลงด้วยการถอนตัวของทั้งสองฝ่าย— หนวดขาวที่พอจะรู้ว่าไคโดมุ่งไปยังเดรสโรซ่าและมีแผนจะเดินทางอย่างเงียบๆไปยังครึ่งแรกของแกรนด์ไลน์ก็เลยกระจายกำลังของตัวเองเพื่อดูความเคลื่อนไหวของมัน

 

            ในตอนนั้นเขาเป็นคนเดียวที่อาการดีสุดและพอจะฝ่ากลับมาครึ่งแรกของแกรนด์ไลน์ได้เร็วที่สุดจึงถูกพ่อหนวดขาววานให้มาก่อนคนแรก— ทางด้านวิสต้าจะส่งคนไปเดรสโรซ่าเพื่อดูว่าพวกนั้นจะทำอะไร

 

            พอมาถึงเรื่องน่าสังเกตอีกเรื่องก็ตามมา— เซอร์ คร็อกโคไดล์ถึงอลาบาสต้าแทบจะวันเดียวกันกับที่โดฟลามิงโก้เหยียบเดรสโรซ่า

 

            สองคนนี้แม้จะออกมาจากมารีจัวร์คนละวัน แต่มาถึงพร้อมกัน— ในวันที่ลูกน้องของไคโดขึ้นฝั่ง

 

            ฮั้วกันทั้งสามฝ่ายงั้นสิ...

 

            “ขอบคุณนะ อะ นี่เงิน...”

 

            กลับมาที่ปัจจุบัน หัวหน้าหน่วยที่หนึ่งของกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวแวะมาซื้อยาที่ร้านๆหนึ่งในเรนเบสก่อนจะกลับที่พักราคาถูกของตัวเองแถวๆนั้น เพื่อให้ง่ายต่อการติดตามเขาจึงเลือกที่จะพักอยู่นี่ดีกว่าไปที่อื่นเป็นไหนๆ...

 

            ดวงตาสะลึมสะลือมองตามรายทางไปเรื่อยระหว่างเดินกลับ ช่วงสนทยาของที่นี่นับว่าไม่เลว— หากมีฝนตกดับร้อนสักหน่อยคงจะดีกว่านี้

 

            แอ๊ด ปึง

 

            “อื๋อ?”ระหว่างที่กำลังจะวางของบนโต๊ะทานข้าวเก่าๆก็พบกับจดหมายจากนกพิราบสื่อสารเฉพาะของกลุ่มตัวเอง จากรอยขีดบนซองพอจะรู้ได้ว่ามาจากอิโซ— เพื่อนที่ชวนสับสนเพศ(...)ของเขาเอง “อะไรกัน มีอะไรเร่งด่วนขนาดต้องส่งมา...”

 

            เปิดอ่านเงียบๆไปพลางหยิบยามาวางไปพลาง

 

            [พวกโดฟลามิงโก้มีการทดลองลับทำผลไม้ปีศาจเทียมสายโซออน สไมล์ ไคโดเป็นคนรับซื้อทั้งหมดเพื่อจะให้ลูกน้องของมันกิน— รายละเอียดว่าการทดลองของมันอยู่ที่ไหนยังไม่ชัดเจน]

 

            “...โอเค ทางนั้นฮั้วโดยตรงเลย”

 

            สายตาไล่ลงมาบรรทัดล่าง [ไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับคร็อกโคไดล์เลยว่ามันตกลงอะไรกับไคโด— แต่เหมือนจะมีเหตุจำเป็นที่ต้องติดต่อโดฟลามิงโก้บ่อยๆ]

 

          มาร์โก้ทำแค่เลิกคิ้ว มือหยาบวางกระดาษแผ่นนั้นลงเมื่ออ่านบรรทัดสุดท้ายที่เตือนเรื่องการเคลื่อนไหวของทหารเรือซึ่งมุ่งตรงมายังอลาบาสต้า หลังจากนั้นก็เดินไปหยิบเศษกระดาษเก่าๆกับปากกาขนนกมาเขียนด้วยลายมือบรรจงสวยเพื่อจะให้นกสื่อสารส่งมันกลับไป

 

            คร็อกโคไดล์ออกจากมารีจัวร์ขึ้นฝั่งอลาบาสต้าเวลาใกล้เคียงกับโดฟลามิงโก้มาก พวกลูกน้องของไคโดที่เห็นหลัดๆก็ขึ้นเวลาเดียวกัน— แต่จะเคลื่อนไหวอะไรยังไม่รู้ การหายตัวไปของเจ้าหญิงวีวี่ยังคงต้องรอข่าวคราวอีกเล็กน้อย’

 

            ทั้งเนื้อทั้งตัวที่เขามีก็แค่ข่าวคราวเท่านี้ การใช้นกพิราบสื่อสารนั้นมีข้อเสียตรงความล่าช้าและการฝ่าพายุอาจทำให้น้ำหมึกเลอะเทอะไปหมด แต่มันปลอดภัยตรงที่พวกทหารเรือไม่สามารถดักฟังหรือรู้เรื่องข่าวสารของพวกเขาได้อย่างแน่นอน “ไป...”

 

            พรึ่บๆๆ นกพิราบบินออกจากหน้าต่างของห้องพักบริเวณมุมอับออกไปด้านนอก ร่างสูงสันทัดมองตามมันไปด้วยสายตาเหม่อลอยก่อนจะหันหลังกลับมานั่งทำแผลเงียบๆ

 

            ไม่รู้เลยว่าขณะนี้ภายนอกกำลังมีใครบางคนที่เขาเฝ้าฝันหาเดินขึ้นฝั่ง

 

 

 

 

 

            “อ้า... อลาบาสต้ายามเย็นนี่ก็สวยจริงๆล่ะน้า”

 

            “พลโทเอสครับ ทำไมไม่ใส่เสื้อคลุมอีกแล้ว!”พวกลูกน้องนายทหารผู้น้อยกระวีกระวาดรีบหยิบเสื้อคลุมมาให้เอส ไม่ปล่อยให้เจ้าตัวได้เดินลงเรือไปก่อน— ประเดี๋ยวหลงกันอีกจะแย่เอา

 

            เอสหันมองหน้าเจือน “นี่ๆ เรามาสืบราชการลับรึเปล่า ใส่เสื้อไปทำไมกัน”

 

            “ตะ แต่”

 

            “แล้วก็เอาเรือไปจอดหลบๆที่มุมอับด้วย ถ้ายังไม่ใช้แมลงสื่อสารติดต่อไปก็อย่าตามมาเด็ดขาด— ไปเลยนะ ชิ่วๆ”ทำปากยู่พลางยกมือไล่แบบเด็กๆ เล่นเอาพวกทหารใต้บังคับบัญชากุมขมับกันเป็นทิวแถว

 

            ไม่สนใจรอให้พวกที่เหลือท้วงติง เอสหมัดอัคคีกระโดดลงจากเรือไปบนพื้นหินริมชายฝั่งก่อนจะกระโดดไปมาอย่างรวดเร็วเพื่อเข้าสู่ตัวเมือง

 

            นายอยู่ที่ไหนนะ เจ้าไก่ฟ้า คิดไปพลางออกเดินบนท้องถนนเหมือนนักท่องเที่ยวทั่วไป ดวงตาคมกึ่งหวานมองรอบด้านที่มีร้านรวงวางขายของบ้าง แสดงโชว์ริมทางบ้าง— ที่อาณาจักรแห่งนี้มีของขึ้นชื่อหลายอย่างที่ไม่อาจหาได้จากอาณาจักรอื่น

 

            หนึ่งในนั้นคือน้ำหอม...

 

            เอสทำหน้าเหยเกเล็กน้อยเมื่อเดินผ่านหน้าร้านน้ำหอมขนาดใหญ่ที่มีกลิ่นฉุนโชยออกมาจากด้านใน เขาไม่ใช่ผู้ชายที่แอนตี้น้ำหอมหรอก— แต่หากเอามันมาวางรวมๆกันเยอะๆโดยไม่ปิดไว้สักหน่อยเขาก็อยากจะว่ายน้ำหนีมันไปสักครึ่งอาณาจักรแล้วค่อยวกกลับมาใหม่

 

            เอาเถอะ อดทนเดินผ่านไปมันก็คงไม่มีอะไรเกิดขึ้นแหล่ะน่ะ...

 

            รีบจ้ำพรวดผ่านร้านไปโดยไม่หายใจ กลั้นเอาไว้กระทั่งพ้นระยะน้ำหอมแล้วถึงสูดอากาศบริสุทธิ์ให้เต็มปอด “เฮื้อออออ แฮ่ก แสบจมูกเว่อร์— ทำไมผู้หญิงถึงชอบฉีดกันนักหนา”

 

            แถมฉีดแต่ละทีล่อซะครึ่งขวด แอบจิกกัดสาวหลายคนที่เคยเข้ามาจีบเขาก่อนหน้านี้(...)

 

            “เช่าห้องพักแถวไหนดีล่ะน่ะ”เลิกคิดฟุ้งซ่านแล้วกระชับหมวกคาวบอยสีแสบตาของตน มองไปรอบด้าน— แถวนี้ใกล้เคียงกับเรนเบสอยู่พอดู...ถ้าเดินไปอีกหน่อยน่าจะมีห้องพักให้ซุกหัวนอนสักคืนสองคืนพร้อมกับทำภารกิจจากจอมพลเซ็นโงคุไปด้วย

 

            ป่านนี้ลูฟี่จะเป็นไงบ้างแล้วนะ คิดไปเพลินๆระหว่างก้าวเดินตรงไปเรื่อยๆ พอใกล้ถึงเรนเบสก็หันเจอที่พักแบบห้องเช่าราคาถูกพอจะให้ได้นอน “คุณลุง ผมเช่าห้องหน่อยดิ”

 

            “โฮ่... โทษทีนะ ห้องอาจจะเต็มแล้วน่ะสิ”

 

            “เอ๋ เหรอ...ว้า”เอสเกาหัว นี่ค่ำแล้วด้วย— อย่าบอกนะว่าเขาต้องไปนอนกลางถนนไม่ก็บนตึกน่ะ

 

            “แต่ถ้าเธออยู่แชร์ห้องได้ยังมีห้องหนึ่งที่มีที่ว่างนะ”

 

            คำพูดของชายแก่ทำให้เขาตาเป็นประกาย ถ้าแค่เรื่องแชร์ห้องเขาไม่มีปัญหาอยู่แล้ว แค่มีที่ให้นอนและที่หลบแดดสบายๆเป็นพอ “งั้น เดี๋ยวฉันไปที่ห้องนั้นแล้วตกลงกับเขาแล้วกัน ลุงรอแป๊บนะ!”

 

            “โอ้ ห้องอยู่สุดทางเดินเลยน่ะนะไอ้หนุ่ม...”

 

            “ครับๆ!”

 

            วิ่งแท่ดๆตรงไปตามทางเดินแคบๆ ที่พักนี้มีห้องอยู่แค่สามห้อง...ประตูหันออกไปทางบ่อน้ำสำหรับตักน้ำขึ้นมาใช้ในชีวิตประจำวัน สุดทางเดินนั้นไม่ใช่ประตูไม้เพียงแต่เป็นม่านสีสบายตาปิดเอาไว้ ไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมมันถึงถูกนักหนา

 

            รอช้าอยู่ใย ครืด!!

 

            “เฮ้!นี่นาย ฉันขอแชร์ห้องกับนาย— ...”

 

            “...เอ่อะ”

 




 

 






 

            เจ้าของห้องแสนคุ้นตากับเจ้าบ้าที่พรวดพราดเปิดม่านเป็นเด็กมองหน้าแล้วเอ๋อแดกกันอยู่พักใหญ่ เอสอ้าปากค้าง...เจ้านี่มันมาร์โก้ที่เคยมาบ้านของเขานี่นา— แถมตอนนี้เหมือนจะเพิ่งเช็ดตัวเสร็จและกำลังใส่กางเกงขายาว...

 

            เดี๋ยวๆ อะไรนะ ใส่กางเกง...!?

 

            ฉ่า! หน้าของหนุ่มน้อยหน้าใสร้อนไปจนถึงใบหูก่อนจะรีบหลับหูหลับตาร้อง “ว้าก!! โทษที!!ฉันจะออกไปเดี๋ยวนี้ล่ะ!”

 

            “เหวย!? เดี๋ยวเอสสสสสส ฟังก๊อนนนนนนนนน”

 

            ครืด! โครม!

 

            เสียงปิดม่านอย่างรวดเร็วของร่างเพรียวดังขึ้นพร้อมกับตัวเจ้าของห้องที่สะดุดขากางเกงตัวเองลงไปนอนหน้านาบพื้น สถานการณ์อยู่ในสภาพอีหลักอีเหลื่อขั้นสุดเมื่อเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น— เอสยืนหน้าแดงหันหลังให้ม่านตัวเกร็ง นี่เขาจะอายผู้ชายโป๊ทำไมล่ะเนี่ยยยยยยย

 

            “อะ เอส ฟะ ฟังก่อน...”เสียงเบาๆโอดโอยมาจากด้านในห้อง

 

            “ตะ แต่งตัวให้เสร็จก่อนเลยนะเจ้าบ้า!แล้วค่อยออกมาคุย!”

 

            พลโทหนุ่มยกมือกุมหน้าตัวเองระหว่างฟังเสียงพึ่บพั่บๆจากข้างใน ดูท่าทางว่าเจ้าคนข้างในจะรีบมากอย่างกับเขากำลังวิ่งตามลูกหนี้ไงไม่รู้ ครืด!!

 

            “เอสฟังก่อน!!”

 

            “นี่ก็ย้ำอยู่นั่นแหล่ะไอ้บ้า!!ก็ยืนฟังอยู่ตรงนี้ไงเล่า!!”จะย้ำอะไรสามสี่รอบ แผ่นเสียงเอ็งตกร่องหรือยังไงฟร้า!!

 

            “คะ คือ— ...”พอโดนโวยใส่สติสตังค์ของหนุ่มผมทองก็พอจะกลับมา “คือวันนั้นฉันขอโทษนะที่หนีไปเฉยๆไม่รอทานข้าวเย็นด้วยน่ะ แต่มันมีธุระเข้ามา— แล้วก็นะ ฉันยอมให้นายจับก็ได้แต่อย่าเกลียดฉันเลยนะเอส คือแบบ ฉัน— ...”

 

            เด็กหนุ่มเลิกคิ้ว “จับ...? จับทำไมอ่ะ”

 

            “ก็ที่ฉันเป็นคนของพ่อหนวดขาว— ...”เอ๊ะ เดี๋ยวนะ เจ้านี่ไม่รู้แล้ว— เขาจะปากโป้งไปทำไมวะเฮ้ย!?

 

            “...อ้อ นายเป็นคนเดียวกับเจ้าไก่ฟ้าเมื่อคราวนั้นสินะ”พยักหน้าตามอย่างซื่อบื้อ(....)

 

            “ไม่ใช่ไก่ฟ้านะ ฟินิกส์ต่างหากล่ะ ฟินิกสสสสสสสสสสส์”

 

            เย็นนั้นจึงกลายเป็นมหกรรมถกเถียงเรื่องนกสีฟ้าไปซะฉิบ กว่าจะลงเอยด้วยการแชร์ค่าห้องกันก็ปาเข้าไปเกือบสองชั่วโมง— หลังจากนี้จะเจอมหกรรมอะไรอีกบ้างมาร์โก้ก็ได้แต่กุมขมับรอต่อไป

 

 




Cr. ภาพปลากอบ-- เอ้ย ประกอบ! Here

---------------------------------------------------------
//ไรต์นั่งนับโหวตแล้วนะแต่มันเท่ากันหมดเลย1-3เนี่ยฮา
เอาล่ะ เห็นใจว่าห่างจากไก่ฟ้าจัง(....)มานาน เลยมาลงให้นะจ๊ะ!
ขออธิบายเพิ่มเติมอะไรหน่อยนะคะ สำหรับรูทออลฟี่น้อยกะเอสมัลโก้

เราจะข้ามเรื่องที่ลูฟี่เจอทุกคนได้ยังไงไปเลยนะคะ(.....) เพราะว่าช่วงแรก...หรือกลางแล้วเนี่ย55555
เอาเป็นว่าช่วงตรงนี้เราอยากจะโฟกัสคู่เอสกับมาร์โก้ให้จบๆไปอ่ะจ้ะ จะไปนั่งบรรยาสองฝั่งพร้อมกัน
มีหวังเรื่องนี้คงจบตอนที่700เหมือนวันพีชจริงๆ(.....) ใครแฟนฟี่น้อยก็อดเปรี้ยวไว้กินหวานนะคะ!

ส่วนรูทอื่น-- หมอลอว์ มาเป็นซีรี่ย์คั่นจริงๆค่ะ 55555 เราจะลงต่อเมื่อเราตันอะไรแบบนั้นอ่า
แต่คิดว่าน่าจะตันบ่อยแหล่ะ(หืม) เลยจะพยายามเขียนสต๊อกไว้แล้วมาลงนะ

รูทเด็กเกรียน5-6หน่อ-- อยากให้น้ำลายสอเล่น จะสปอยเลยว่า เสี่ยนกโดนแน่ค่ะตอนหน้า555
ส่วนคุมะ พี่หมีของเราเกรงว่าจะไม่ให้โดนล่ะค่ะ-- เราไม่รู้เรื่องพลังของโบนนี่จังเท่าไหร่ ไม่รู้ว่าจะมีผลอะไรกับตัวคุมะที่เป็นไซบอร์กรึเปล่า กลัวเฮียแกกลับมาเป็นเด็กแล้วไร้เหตุผล เลยให้เป็นพี่เลี้ยงเด็กต่อ(....)

ส่วนรูทสุดท้าย-- นกชมพูเคะ แต่งสต๊อกไว้แล้วล่ะค่ะ หลังๆเมาเอง//ดมยาดม
เราคงจะเอามาลงเล่นตอนอากาศดีๆ?ล่ะค่ะ55555 แต่ไม่ต้องห่วงนะ จะลงไว้ค่ะ เดี๋ยวไว้รัสรับประทานไรเตอร์คีสอาจจะน้ำตาร่วงเอา(....)

สุดท้ายนี้ ขอบคุณทุกวิว คอมเม้น และ แฟนคลับเรื่องนี้ทุกคนจริงๆค่ะ^[++++]^)
//หวาย เลย1,000มาไกลเลย วาดอาร์ตขอบคุณไม่ทัน กลับมาจากทะเลตัวเกรียมๆ555555









 

ปล.ใครที่เปิดเทอมแล้วพยายามเข้านะคะ!
ถ้าเหนื่อยก็แวะมาพักอ่านเล่นได้เลย จะได้สดชื่นๆ(?)เนอะ
//ไรต์คีสอัพได้เรื่อยๆถึงสิงหาเบยเนะ;)//ทำตัวนีท--


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

316 ความคิดเห็น

  1. #204 ชานมไข่มุก' (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2558 / 21:34
    ไรท์กลับมาอัพเรื่องนี้หน่อยเถอะน้าาาา T_T~~~
    #204
    0
  2. #192 nuy vasabi (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2558 / 21:08
    โฮกกกก รีบๆอัพนะคะ <3
    #192
    0
  3. #145 Yui-ya (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2558 / 11:39
    โอย... ภาพช่างเซ็กซี่ - ., - // ซับกำเดา น่ารักกันจริงคู่นี้
    เปิดบทความมาที อู้ว... ยาใจของข้าน้อย มีมาให้อ่านแล้ว!!! // พักครึ่งระหว่างเปิดเรียน
    555 จะรอติดตามนะครัช >__<
    #145
    0
  4. #138 korumi_toy (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2558 / 00:46
    ฟินจัง เหมือนฉากในหนังเลยอ่ะ หุหุหุ -.,-

    สู้ๆนะค่ะไรต์
    #138
    0
  5. #136 Sorasora24 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2558 / 23:19
    เจ้าเห็นตอนไม่ใส่ผ้าแล้วสินะเอส -////-
    อ่านไปเขินไป บิดตัวไปมากันเลยทีเดียว


    #136
    0
  6. #135 AlphaZz (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2558 / 22:36
    เปิดเข้าไปนี้แจ๊กพอตแตกเลย~~ 
    ไรท์แต่งสนุกมากเลย รอตอนต่อไปอิอิ
    ใครจะได้ลูฟี่ไปครองน๊าา~~ 
    #135
    0
  7. #131 naya-devil (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2558 / 00:32
    อ่านรวด ชอบมากๆเลยค่าาา แต่คู่เสี่ยเคะนี่ก็พึ่งเคยเจอฟิคนี้ฟิคแรกเนี่ยแหละ แต่ก็น่าสนใจดีคะ 55555 ส่วนเจ็ดเทพก็สนุกดี ตลกโดฟลามิงโก้ โดนเด็กด่า 5555555 อยากเห็นเสี่ยโดนเอาคืนมั้ง อิอิ รอค่าาาาา สู้ๆน้าาาาาา
    #131
    0
  8. #130 ~.oOBaM...bAmOo.~ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 22:28
    แอร๊ยยยยยยย เจอไก่ฟ้าแล้ววววว เอสนี่ลูกซื้อเกินไปรึเปล่าค่ะ 555 ส่วนเฮีย ให้เขาจับมันง่ายไปแล้วค่ะ!!!!!!!!!!! โถวววววว สงสัยหลังจากนี้มัลโก้ได้ปวดหัวอีกนานแน่ๆ
    #130
    0
  9. วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 19:20
    ไรเตอร์ลิขิตจริงๆค่ะ 55555 เอสตกใจบ้างนิดนึงสิลูก



    ว่าแต่ป๋าเข้กับเสี่ยแอบมีลับลมคมในอะไรกานนนน
    #128
    0
  10. #126 •Deuculia• (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 18:35
    ยินดีด้วยค่ะมาร์โก้...คุณได้รับสะใภ้แบบเดลิเวอรี่(?) 1 ea #ผิด
    เถียงกันเรื่องไก่ฟ้าซะงั้น55555 เอสคุงจะไม่สนใจประเด็นหลักหน่อยเหรอคร้าบบบบ

    #126
    0
  11. #125 torao *[]* (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 18:28
    เอสเขินล่ะๆ ><~ 
    #โอม~~ จงเอารูทลอว์มาลงๆๆ 
    #125
    0
  12. #124 p_ice (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 18:10
    ไก่ เอ้ย ฟินิกส์คุงต้องจีบเอสให้ติดนะ เอสออกจะน่ารัก

    ส่วนทางลูฟี่นี้ท่าทางจะได้ฮาเล็มมาเพิ่มในอีกไม่ช้า อิอิอิอิอิ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 15 พฤษภาคม 2558 / 18:11
    #124
    0
  13. #123 mmylism (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 17:53
    เขินแทนเอส;://////////:; รออ่านฟี่น้อยโดนรุมนะคะเขินจังคริคริ สู้ๆนะค๊า
    #123
    0
  14. #122 master ta (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 17:17
    เฮ้อ หนูเปิดเทอมล่ะ ไปโรงเรียนก็เบื่อ แต่พอมาอ่านนิยายตอนนี้ก็สดชื่นจริงๆค่ะ ชอบตอนของลูฟี่ที่เป็นทหารเรือ หายากมาที่จะเห็นคนแต่ง ขอบคุณมากนะค่ะ จะติดตามค่ะ ถึงจะไม่ค่อยคอมเม้นนะค่ะ
    #122
    0