Kamen rider Build & Symphogear Re:Boot

ตอนที่ 27 : ตอนที่ 26 ความน่ากลัวของมนุษย์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 391
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    18 มิ.ย. 63

บันโจ นักฟิสิกส์ อัจฉริยะ คิริว เซ็นโตะได้เป็นมาสไรเดอร์บิลด์ เพื่อล้างมลทินให้กับันโจ ริวกะหลังจากที่ได้รู้ความจริงว่าเซ็นโตะนั้นก็คือ นักวิทยาศาสตร์ปีศาจ คัตสึรากิ ทาคุมิ ตัวเขาที่เกิดยอมรับอดีตที่ตัวเองทำไม่ได้เพราะคำพูดของ บันโจเลยสามารถทำให้เขากลับมาต่อสู้ได้อีกครั้ง

 

เซ็นโตะ เดียวๆหยุดก่อนเลย...ทำไมนายพูยังกับว่านายเป็นพระเอกไปได้ละ

 

บันโจ : อะไรกันก็ฉันพูดถูกไม่ใช่หรอนี้กำลังเล่าความเดิมอยู่นะ

 

ฮิบิกิ :  ความสัมพันธ์ของฮิบิกิเเละมิคุเองก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมอีกครั้ง เอาล่ะตอนที่26จะเกิดอะไรขึ้นไปดูกัน

 

เซ็นโต/บันโจ โดนตัดจบเฉยเลย!!!

 

-----------------------------------

 

เซ็นโตะที่กำลังเดินอยู่ท่ามกลางฝนโดยมือข้างนึ่งของเขากำลังถือถุงที่มีของจากร้านสะดวกซื้อเเละอีกข้างได้ถือร่มเอาไว้อยู่ระหว่างทางนั้นเองมีบางอย่างทำให้เขาได้หันไปสะดุดตาเข้ากับบางอย่างภายในตรอกซอยนึ่งก็คือนอยท์ที่กำลังกรูเข้ามา

 

" นอยท์งั้นหรอ " เซ็นโตะได้ทิ้งของทุกอย่างใสนมือพร้อมเอาบิลด์ไดรฟเวอร์ขึ้นมาสวมพร้อมหยิบบอทเทิลขึ้นมา

 

[ NINJA COMIC! ]

 

" แปลงร่าง "

 

[ SHINOBI ENTERAINER! NINNIN COMIC! YEAHH!! ]

 

บิลด์ได้ใช่ดาบในมือเข้ามาขว้างนอยท์เอาไว้ก่อนที่ตนจะวิ่งหลบการโจมตีของมันเเละอย่างง่ายดาย

 

[ BUTONOJITSU TATSUMAKI!] 

 

บิลด์ได้สร้างกระแสลมมหาศาลเคลือบดาบเเล้ววิ่งพุ้งเข้าไปโจมตีตัดร่างของนอยท์ด้วยการโจมตีไม่กี่ทีจนไมม่เหลือซากบิลด์ได้ค่อยๆหันไปมองข้างหลังพบร่างของเด็กสาวที่นอนสลบพร้อมสภาพตัวเปียกโชก

 

" เห้....เป็นอะไรมั้ย " บิลด์ได้เข้าไปเขย่าตัวก่อนจะทำให้เห็นใบหน้านั้นก็คือคริสที่นอนสลบไปพร้อมมีไข้สูง " ยูกิเนะ คริส "

 

 

หลังกจากนั้นไม่นานเซ็นโตะได้เเบกร่างคริสกับมาที่Nascitaเเละให้มิโซระและซาวะดูเเลทำความสะอาดให้คริสที่ตอนนี้กำลังนอนอยู่บนเตียง

 

" ผู้หญิงคนนั้นใครกันนะ " บันโจได้กล่าวถามออกมาขณะที่กำลังต่อยกระสอบทรายอยู่

 

" ยูกิเนะ คริสผู้หญิงที่ใช้เกราะNeshutanเข้าชิงDurandalคราวก่อนไง "

 

" ห๊าาา....เด็กตัวแค่นี่เนี่ยนะไม่อยากจะเชื่อเลย "

 

" ร่างกายเต็มไปด้วยบาดเเผลเเถมไข้ขึ้นสูงมากกว่าจะฟื้นก็คงต้องอีกสักพักเลยละ " มิโซระได้เดินมาบอกอาการกับเซ็นโตะ

 

" งั้นหรอ... "

 

" จะว่าไปเซ็นโตะ....ฉันเจอเจ้าสิ่งนี้ด้วยตอนนี้ที่กำลังเปลี่ยนชุดให้เธอนะ " มิโซระได้ยื่นจี้สร้อยคอสีเเดงสำหรับเธอไม่เคยเห็นมาก่อนยกเว้นเซ็นโตะเพียงคนเดียวที่รู้ว่ามันคืออะไรเขาได้ยื่นมือไปรับมา

 

" คุณซาวะ...ช่วยหาข้อมูลเกี่ยวกับเด็กคนนี้ได้รึเปล่า "

 

" เข้าใจเเล้วให้เป็นหน้าที่ฉันเอง " ซาวะกล่าวจบก็เดินขึ้นบันไดไป

 

" เเล้วถ้านายรู้เรื่องของเธอเเล้วจะทำไงต่อละ? " มิโซระไสงสัยจึงเดินเข้าไปถาม

 

" แค่อยากรู้เรื่องของเด็กคนนี่ก็เท่านั้นเเหละ "

 

 

ณ คฤหาสน์ภายในป่า

 

เก็นโทคุที่ได้มาอยู่อาศัยกับฟีเน่ชั่วคราวที่คฤหาสน์พร้อมกับท่าทีที่สงบใจเย็นทั้งที่ตัวเองกำลังถูกไล่ล่าจากทางรัฐบาล

 

" ดูเหมือนว่านายจะไม่ซีเรียสอะไรเลยน่า " ฟีเน่ได้ก้าวเดินออกมาหาเก็นโทคุที่นั่งอยู่ที่โต๊ะยาวกลางห้องโถง

 

" ร้อนรนไปก็เท่านั้น....ไม่ว่ายังไงฉันจะต้องไปเอาเเพนโดร่าบ็อกซ์มาให้ได้ "

 

" หึ.....ด้วยตัวคนเดียวเเบบนั้นนะไม่ไหวหรอก " ฟีเน่ที่พูดเชิงดูถูกก่อนจะไปนั่งบนโต๊ะ

 

" เธอไงล่ะ.....ช่วยใช้เจ้านั้นเรียกนอยท์ออกมาเพื่อเรียกร้องความสนใจภายในเมือง "

 

" นี้นาย.....คิดจะยอมสละเมืองเพื่อเอาเเพนโร่าบ็อกซ์เลยงั้นหรอ "

 

" ไม่ว่ายังไงฉันจะปกครองทั้งประเทศด้วยพลังของมัน....จะไม่ยอมยกให้ใครได้เด็ดขาด!!! " เก็นโทคุได้พูดเสียงดังไปทั่วห้องจนทำให้ฟีเน่ได้หลุดยิ้มออกมา

 

" ก็ได้....ถ้านายต้องการยังงั้นละก็ " ฟีเน่ได้วางเเกล้วไวน์ของเธอลงบนโต๊ะเเล้วเดินเข้าไปหาเก็นโทคุช้าๆพร้อมเอามือจับคางของเขาเงยขึ้นมาหา " ความรู้สึกที่เคียดเเค้นของนาย.....ฉันจะสนองมันให้เอง "

 

 


ทางด้านของเซ็นโตะที่กำลังสร้างแสครชไดรฟเวอร์อยู่นั้นซาวะก็ได้ยื่นเอกสารให้กับเซ็นโตะ

 

ยูกิเนะ คริส เป็นลูกสาวของเป็นนักเล่นไวโอลีนชื่อดัง ยูกิเนะ มาสาโนริ เเละ เเม่ของเธอคือนักร้องชื่อดัง โสเนตโต เอมุ ยูกิเนะ เมื่อแปดปีก่อนทั้งสองได้เป็นอาสาสมัครทั้งสองได้เดินทางไปที่วาเวลพร้อมกับลูกสาวของพวกเขา "

 

" ทั้งสองคนค่อยช่วยเหลือผู้ลี้ภัยจากสงครามเเละร้องเพลงให้กำลังใจกับผู้ลี้ภัย " เซ็นโตะได้เงยหน้าขึ้นมาถาม เเต่สิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้มีเเค่นี้ "

 

เซ็นโตะที่เเอบตกใจใเเต่ไม่ได้เเสดงออกขณะที่นั่งอ่านข้อมูลต่อไป

 

 ผู้ก่อการร้ายได้ลอบเข้าไปในที่ลี้ภัยก่อนจะเกิดจะมีการทิ้งระเบิดลงมานั้นทำให้ทั้งสองเสียชีวิตจากการถูกลูกหลงผู้ที่รอดมาได้มีเพียงเเค่ ยูกิเนะ คริส "

 

ซาวะได้เดินไปนั่งพร้อมบิดขี้เกียจไปมาที่เก้าอี้โยก

 

หลังจากนั้นยูกิเนะ คริส ก็ถูกพวกก่อการร้ายลักพาตัวไปเป็นทาสและหลังจากนั้น2ปีต่อมาเธอได้ถูกช่วยจากสหประชาชาติที่แทรกเเซงเข้ามาในวาเวลจากนั้นเธอก็ถูกส่งตัวกลับมาที่ญี่ปุ่น....เเต่ว่าพอกลับมาถึงก็หายสาบสูญไป "

 

เเล้วพอรู้มั้ยว่าใครเป็นคนพาตัวเธอไป " เซ็นโตะได้หันไปถามซาวะ

 

" ที่ฉันสามารถเจอได้ก็มีเเค่นี้เเหละ "


" งั้นเหรอ....แต้งกิ้ว " เซ็นโตะได้กล่าวขอบคุณก่อนจะหันกลับไปสร้างแสครชไดรฟเวอร์ต่อ

 

ไม่กี่นาทีต่อมาคริสที่ค่อยๆลืมตาขึ้นมาภาพเเรกที่เธอเห็นคือสถานที่ทีเธอไม่คุ้นก่อนจะลุกขึ้นนั่งพร้อมเอามือขึ้นมากุมหัวเอาไว้

 

ได้สติเเล้วหรอ " คริสได้ยินเสียงนึ่งก่อนจะรีบหันไปพบกับเซ็นโตะก็ได้รีบลุกขึ้น

 

แก "คริสตั้งท่าป้องกันตัวเเต่เนื่องจากบาดเเผลจึงทำให้ทรุดเเต่เซ็นโตะรีบเข้าไปรับร่างเอาไว้ทันก่อนทีเธอจะล้ม

 

" นี้คือวิธีการขอบคุณคนที่ช่วยเหลือหรอเนี่ย " เซ็นโตะได้บ่นออกมาเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆวางร่างของคริสลงนอนเหมือนเดิมก่อนห่มผ่าให้

 

ทะ...ทำไมถึงช่วยฉันกันละ " คริสที่พยายามพูดเเต่ไม่ค่อยชัดเพราะบาดแผล

 

 ยูกิเนะ คริส ผู้ครอบครองเรลิท ชิ้นที่ 3 ธนูในตำนานอิจีว่า ลูกสาวของเป็นนักเล่นไวโอลีนชื่อดัง ยูกิเนะ มาสาโนริ เเละ เเม่ของเธอคือนักร้องชื่อดัง โสเนตโต เอมุ ยูกิเนะ  "

 

ทำไมถึงรู้ได้ละ " คริสที่ได้ยินประวัติย่อของเธอก่อนจะรีบลุกขึ้นมานั่งบนเตียง

 

เรื่องนั้นช่างมันเถอะ.....ตอนนี้เธอคงหิวเเล้ว " เซ็นโตะได้ยกชามข้าวต้มใส่ถาดเดินไปหาข้าวต้มร้อนๆกลิ่นเข้าจมูกคริสก่อนที่เซ็นโตะนั่ง

 

ฉะ...ฉันไม่หิวสักหน่อย " คริสที่จ้องมองข้าวต้มเเต่ได้หันหน้านี้ไม่ยอมกินก่อนทีท้องของเธอร้องออกมากังพอสมควรจนทำให้เธอหน้าเเดงด้วยความอายเซ็นโตะที่นั่งขำก่อนจะเอามือขึ้นปิดปากกลั้นขำ

 

ถ้ายังไม่อยากกินละก็.....งั้นจะวางไว้ตรงนี้ละกันเเละอีกอย่างชุดของเธอกำลังซักอยู่นะ " เซ็นโตะวางถาดข้าวต้มไว้ข้างๆเเล้วเดินไปที่คอมพิวเตอร์ของตัวเอง

 

คริสที่มองดูข้าวต้มตรงหน้าไม่ละสายตาก่อนจะทนไม่ไหวจึงได้หยิบมากินอย่างโหยหาเว้นโตะที่เเอบหันไปมองก็ยิ้มออกมาเธอใช่เวลาไม่นานก็ได้กินจนหมดพร้อมกระดกน้ำดื่มล้างคอ

 

" ทำไม....กันละทั้งทีเราเป็นศัตรูกันเเท้ๆ "

 

" แสดงว่าเธอรู้สิว่าฉันเป็นใครนะ " เซ็นโตะได้ขยับเก้าอี้เข้าไปหาคริสที่อยู่บนเตียง " ฉันอยากจะถามอะไรเธอหน่อยนะ "

 

" ทั้งทีนายสืบเรื่องของฉันมาขนาดนั้นเเล้วยังต้องการอะไรอีกละ "คริสที่ดูเหมือนจะไม่ให้ความร่วมมือก็ทำเอาเซ็นโตะถอนหายใจออกมา

 

" งั้นขอถามตรงๆเลยนะ.....ผู้หญิงที่สวมNeshutanสีทองนั้นนะเป็นคนที่ดูเเลเธอมาสินะ "

 

" ฟีเน่งั้นหรอ....ฉันในตอนนี้นะถูกเขี่ยทิ้งเเล้วละ "

 

" เขี่ยทิ้งงั้นหรอ? "

 

" ฉันนะ.....ไม่สมควรต้องมาให้นายสงสารหรอก.....ฉันนะได้ทำร้ายผู้คนมากมายนับไม่ถ้วนจนเเทบจะไม่สามารถยกโทษให้ตัวเองได้ " คริสที่พูดไปพร้อมกับก้มมองดูที่มือของตัวเองที่กำลังสั่น

 

" แล้วสิ่งนั้น....เธอต้องการทีจะทำจริงๆรึเปล่าละ "

 

" เรื่องนั้นนะ......ใครมันจะต้องการกันละ!!! " คริสได้ตะโกนออกมาโดยที่เซ็นโตะนั้นได้มองดูเธอเเละได้รู้ว่าเขากับเธอนั้นต่างเคยทำผิดมาเหมือนกันจึงเข้าใจความรู้สึกของเธอได้ดี " ที่ฉันทำไปนะเพื่อให้ฟีเน่.....ไม่ทอดทิ้งฉันก็เท่านั้น "

 

" เธอน่ะ.....ไม่ต้องทำอะไรเเบบนั้นเเล้วละ " เซ็นโตะได้เดินเข้าไปเอามือเเตะลงบนหัวของคริสจนทำให้เธอได้เงยหน้าขึ้นมามอง " เธอน่ะไม่ต้องทนทุกข์อยู่คนเดียวอีกต่อไปเเล้วละ "

 

สิ้นคำพูดของเซ็นโตะน้ำตาของคริสได้ไหลออกมาไม่หยุดก่อนเธอจะร้องออกมาไม่หยุดโดยมีเซ็นโตะค่อยอยู่เป็นเพื่อน

 

 

ใจกลางเมืองโทโตะฮิบิกิเเละมิคุที่กำลังเดินเล่นอยู่ย่านการค้าพร้อมกับฝูงชนที่กำลังเดินไปมา

 

" ไม่คิดเลย...ว่าคุณเซ็นโตะเป็นบิลด์นะเนี่ย "

 

" เอาจริงๆตอนที่ได้เห็นครั้งเเรกก็ตกใจเเทบตายเหมือนกัน " ระหว่างที่ทั้งสองนั้นกำลังคุยกันเรื่องของเซ็นโตะฮิบิกิที่นึกอะไรได้บางอย่าง " จริงสิไว้วันไหน...ฉันจะพาไปNascitaนะถ้ามิคุเห็นฐานลับของพวกเราละก็ต้องตกใจเเน่ "

 

จู่ๆเหล่าผู้คนที่เดินกันเป็นปกติต่างวิ่งหนีอะไรบางอย่างที่กำลังทำร้ายพวกเขาอยู่ทั้งสองได้หันไปมองพบนอยท์จำนวนมากกำลังทำร้ายผู้คน

 

" นอยท์งั้นหรอ? " ฮิบิกิได้มองเห็นเป็นคนเเรกได้ตะโกนขึ้นมา

 

เวลาเดียวกันที่ฐานลับใต้ดินหลังจากที่คริสได้ร้องไห้ระบายความในใจของเธอเสร็จเซ็นโตะที่ได้ยินเสียงจากคอมของเขาจึงรีบเข้าไปดู

 

" พบสัญญาณปรากฎตัวของนอยท์งั้นหรอ? "

 

คริสที่ได้ยินแบบนั้นก็ตกใจจึงรีบหันไปหาก่อนที่เซ็นโตะจะวางจี้สร้อยคอเอาไว้ที่โต๊ะเเล้วรีบไปคว้าเอาบิลด์ไดรฟเวอร์และเสื้อโค้ทของเขา

 

" เธออยู่ที่นี้แหละ.....เดียวฉันจะรีบกลับมา " เซ็นโตะพูดจบก็รีบวิ่งออกไปคริสได้มองไปที่จี้สร้อยคอของเธอก่อนจะรีบลงจากเตียงไปเอามา

 

" เป็นเพราะฉันงั้นหรอ "

 

 

อีกด้านนึ่งเซ็นโตะเเละบันโจได้วิ่งมาถึงย่านการค้าพบนอยท์จำนวนมากกำลังเข้าทำลายผู้คน

 

" คุณเซ็นโตะ!!! " ฮิบิกิได้วิ่งมาจากข้างหลังพร้อมกับมิคุที่ตามมาด้วย

 

" พอดีเลย.....มาช่วยกันหน่อย " เซ็นโตะได้หยิบบิลด์ไดรฟเวอร์ออกมาพร้อมกับบันโจ

 

" ค่ะ....มิคุรีบไปที่ปลอดดภัยก่อนเถอะ " ฮิบิกิได้หันไปพูกับมิคุก่อนจะยื่นกระเป๋าตัวเองให้

 

"อืม....ฮิบิกิเองก็ระวังตัวด้วยนะ " มิคุได้รีบวิ่งไปที่หลบภัยทันที

 

[ KAIZOKUDENSHA! ]

 

[ BESTMATCH! ]

 

[ WEAK UP! CROSS-Z DRAGON! ]

 

[ ARE YOU READY? ]

 

" แปลงร่าง "

 

[ TEIKOKU NO HANGYAKUSHA KAIZOKURESSYSHA YEAHHH ]

 

WAKE UP BURNING! GET CROSS-Z DRAGON! YEAH!

 

 

ณ ธรรมเนียบรัฐบาลโทโตะ

 

" ตอนนี้คาเมนไรเดอร์กำลังเข้าปะทะกับนอยท์เเล้วละครับ " ได้มีเจ้าหน้าที่คนนึ่งได้เข้ามารายงานสถานการณ์ให้นายกฮิมูโระฟัง

 

" งั้นหรอ....ส่งทหารของเราไปอพยพคนในระเเวกนั้นออกมาสะ "

 

ไม่ทันไรได้มีเจ้าหน้าที่อีกคนที่ได้วิ่งมาอย่างเร่งรีบเข้ามาในห้องของเขา

 

" ท่านครับ....แฮ่กๆ "

 

" มีอะไรหรอ...ถึงรีบขนาดนั้นนะ "

 

" เราพบฮิมูโระ เก็นโทคุเเล้วละครับตอนนี้กำลังยืนอยู่มอบตัวอยู่ข้างหน้าทางเข้าครับ "

 

" ว่าไงนะ "

 

ทางด้านเก็นโทคุที่ได้ยืนยกมือขึ้นเหนือหัวบ่งบอกว่าเขาไม่ได้มามิดีมิร้ายอะไรก่อนที่จะมีทหารสองนายได้คุ้มตัวเข้ามาเก็นโทคุก่อนที่จะเเอบยิ้มออกมา

 


ตัดกลับมาทางด้านพวกบิลด์

 

ฮิบิกิได้กระโดดพุ้งลงมาต่อยกระเเทกลงกับพื้นสร้างคลื่นกระแทกซัดเข้าใส่ร่างของนอยท์ออกเป็นวงกว้างพร้อมกับครอสได้ใช้บีทโครเซอร์ตัดร่างของนอยท์เป็นสองท่อน

 

บิลด์ได้ไล่ยิงจัดการนอยท์ทีละตัวก่อนจะใช้ไคโซคุฮัชชาร์ฟันจัดการนอยท์ตรงหน้าก่อนที่จู่ๆจะมีเสียงสายเข้าดังขึ้นมาทำให้บิลด์ต้องหยิบบิลด์โฟนขึ้นมากรับ

 

" คุณเซ็นโตะ...ตอนนี้ฮิมูโระ เก็นโทคุได้โผล่มาที่ธรรมเนียบเเล้วครับ " โอกาว่าได้ที่อยู่ปลายสายได้รายงานให้ฟัง


" เก็นโทคุนะเหรอ.....หรือว่ามันตั้งใจล้อให้พวกเราออกมาเพื่อชิงแพนโดร่าบ็อกซ์นะ " บิลด์ที่ลองขาดการณ์ก่อนที่นอยท์ป้อมปราการสีเหลืองขนาดใหญ่ได้ยืนอยู่ต่อหน้าทั้งสามพร้อมนอยท์ตัวเล็กจำนวนมาก


 


" เลวร้ายสุดๆ ดูเหมือนก่อนจะไปต้องจัดการเจ้านี้ก่อนสะเเล้ว "

 

" เซ็นโตะรีบไปสิ " ครอสได้ทักก่อนจะเดินมายืนอยู่ข้างหน้าบิลด์ " รู้อยู่เเล้วละน่าว่านายจะทำอะไร ฉันกับฮิบิกิจะหาทางจัดการเอง "

 

" คุณเซ็นโตะมีบางอย่างสำคัญต้องไปทำใช้มั้ยละค่ะ "

 

" บันโจ ฮิบิกิ "

 

" กลับมาเเล้วซื้อเครื่องดื่มโปรตีนมาให้ฉันเเทนคำขอบคุณด้วยละ!!! " ครอสได้หึดสู้วิ่งพุ้งออกไป "ลุยกันเลยๆๆ "

 

" ค่ะ!! "

 

" ให้ตายสิ...อย่ามาตัดสินใจกันเอาเองแบบนี้สิ "

 

[ TAKA! GATLING! ]

 

"  บิลด์อัพ "

 

[ TENKUU NO ABARENBOUHAWKGATLINGYEAHHH! ] 

 

บิลด์ได้กางปีกออกเเล้วบินทะยานขึ้นไป

 

ตัดกลับมาทางเก็นโทคุที่กำลังถูกขุมตัวอยู่ตามทางเดินก็ได้หยุดเดินดื้อ

 

" หยุดทำไมเดินต่อไป "

 

" ขอปฏิเสธ " เก็นโทคุได้ขานออกมาก่อนจะหันมาพร้อมทรานสตรีมกันไปหายิงใส่ทหารนายนั้นจนล้มลงไปนอนเเน่นิ่งบนพื้น


" แก " ทหารอีกนายนึ่งที่กำลังจะยิงเเต่เก็นโทคุที่ไวกว่าได้ยิงเข้าที่เเขนสองนัดพร้อมกลางหัว

 

เขาใช่เวลาไม่นานได้เดินฝ่ายิงทหารเเต่ละนายที่เข้ามาขว้างจนล้มตามทางก่อนทีจะมีทหารนายนึ่งกระเด็นล้มไปนอนกับพื้นต่อหน้านายกฮิมูโระพร้อมร่างเก็นโทคุที่ได้เดินเข้ามาพร้อมเอาทรานสตรีมกันจ่อนายกฮิมูโระเอาไว้

 

" เก็นโทคุนี้เเกคิดจะทำอะไรกันนะ...ไม่ละอายใจบางรึไง "

 

" ผมบอกเเล้วไงว่า....สิ่งที่พ่อยึดติดนะไม่มีทางช่วยประเทศของเราได้หรอกรู้สึกตัวสักทีสิ!!! "

 

" แกต่างหากที่รู้สึกตัวสักที!!! "

 

ทั้งสองที่ขึ้นเสียงใสกันก่อนที่เก็นโทคุจะเป็นฝ่ายเงียบเเทนก่อนจะถอนหายใจออกมา

 

" งั้นหรอ...ถ้างั้นผมขอทำตามที่ตัวเองต้องการเเล้วกัน " เก็นโทคุได้ยิงเข้าที่กระจกนิรภัยที่เก็นเเพนโดร่าบ็อกซ์เอาไว้ทิ้งไป

 

[ BAT ]

 

[ MIST MATCH ]

 

" ไอโลหิต "

 

[ BAT B-B-BAT FIRE! ]

 

" แพนโดร่าบ็อกซ์นะ....เป็นของฉัน " ไนท์โร๊คได้คว้าเเพนโดร่าบ็อกซ์เอาไว้ก่อนจะบินพุ้งออกไปเเต่บิลด์ที่บินทะลุตึกเข้ามาชนใส่จนทั้งสองกลิ้งไปกับพื้นพร้อมเเพนโดร่าบ็อกซ์ได้หลุดจากมือของไนท์โร๊ค

 

" ไม่ยอมยกเเพนโดร่าบ็อกซ์ให้เเกหรอก!!! "

 

" ถึงเวลาที่เราต้องมาตัดสินกันสักทีคัตสึรากิ!!! "

 

ทางด้านครอสกับฮิบิกิที่ทยอยเข้าจัดการกับนอยท์ที่ละตัวพร้อมกับหาช่องโหว่เพื่อโจมตีใส่นอยท์ป้อมปราการที่กระหน้ำยิงโจมตีเข้ามาไม่มีพัก

 

[SPECIRL TUNE! HIT PARADE! HIT PARADE! HIT PARADE! ]

  

" ฮ้ากกกกก!!! " ครอสได้วิ่งพุ้งฝ่าการโจมตีของนอยท์ไปมาที่ปลายดาบได้ยืดออกมาเป็นรูปกุญเเจตวัดดาบฟันตัดขาทั้งสองข้างเพียงการโจมตีเดียว

 

[ MEGA SLASH! ]

 

" ตอนนี้เเหละ!!! "

 

ฮิบิกิได้ดึงเกียร์ที่เเขนยืดออกจนสุดเเล้วตั้งท่าพุ้งออกไปง้างหมัดจนเข้าระยะประชิด

 

" ย้ากกกก!!! " เธอได้อัดหมัดขวาของเธอต่อยซัดอัดเข้าใส่ร่างของนอยท์จนร่างทะลวงทะลุร่างจนพรุนเเล้วเเหลกสลายไป

 

" สำเร็จเเล้ว "

 

ตัดกลับมาทางด้านบิลด์ได้หยิบสปาร์คกลิ้งบอทเทิลขึ้นมาเขย่าไปมาและวิ่งพุ้งเข้าไปหาไนท์โร๊คทันที

 

[ RABBIT TANK SPARKLING ]

 

[ ARE YOU READY? ]

 

" บิลด์อัพ "

 

[ SHUWATTO HAJIKERU! RABBIT TANK SPARKLING YEAHHHYEAHHH! ]

 

"ฮ้ากกก...ฮ้าาา " ไนท์โร๊คได้วิ่งเข้าไปต่อยใส่บิลด์เเต่กลับถูกหยุดหมัดเอาไว้ได้อย่างง่ายดาย

 

" ค้นพบสมการเเห่งชัยชนะ...เเล้ว "

 

บิลด์ได้ส่วนกลับด้วยการเเทงเข่าใส่เข้าที่ท้องของไนท์โร๊คก่อนจะกระหน้ำซัดต่อยใส่ไนท์โร๊คจนร่างค่อยๆถอยหลังไปเรื่อยๆ

 

ไนท์โร๊คได้พยายามเตะตัดขาเเต่บิลด์ที่หลบได้ทันก่อนจะถูฏต่อยอัดเข้าที่หน้าอกจนร่างกระเด็นลงไปนอนบนพื้น

 

"บ้าน่า!!! เป็นไปไม่ได้อย่างฉันเนี่ยนะจะเเพ้เเก!!! " ไนท์โร๊คได้ได้เรียกปีกออกมาจากข้างหลังเเล้วบินพุ้งขึ้นไปบนฟ้าเเล้วพุ้งลงมาโจมตีโดยการหมุนตัวด้วยความเร็วสูงจนเหมือนเป็นสว่านสีดำเข้าโจมตีใส่บิลด์โดยที่ไม่ขยับหลบไปไหน

 

บิลด์ที่สามารถหยุดการโจมตีไว้ได้อย่างง่ายดายสร้างความตกใจให้กับไนท์โร๊คไม่อยู่ก่อนจะเวียงร่างกระเเทกอัดกับกำเเพง

 

" บะ.....บ้าน่า "

 

[ READY GO? ]

 

[ SPARKLING FINISH! ]

 

บิลด์ได้ไรเดอร์คิกใส่ร่างของไนท์โร๊คจนเกิดระเบิดพร้อมร่างของเก็นโทคุที่บาดเจ็บนอนอยู่กับพื้น

 

" มันจบเเล้วละ "

 

" มันยังไม่จบสักหน่อย!!! " เก็นโทคุได้ตะโกนขึ้นมาเเต่บิลด์ที่ยืนมองเงียบไม่พูดอะไรพร้อมปล่อยให้เก็นโทคุได้พูดพร่ามต่อไป " ฉันจะกลับมาพร้อมพลังที่มากขึ้นเเล้วกำจัดเเกซะ!!! "

 

เก็นโทคุได้คว้าเอาทรานสตรีมกันขึ้นมายิงควันปกคลุมร่างกายเเล้วหายไปปล่อยให้บิลด์ได้ถือเเพนโดร่าบ้อกซ์ไว้ในมือเเละรู้สึกเเปลกใจกับคำพูดของเก็นโทคุ

 

หลังจากทีเซ็นโตะได้นำแพนโดร่าบ็อกซ์มอบให้กับทางรัฐาลจัดการเซ็นโตะได้กลับมาที่ฐานลับ

 

" กลับมาเเล้วครับ "

 

" เซ็นโตะเเย่เเล้วละ "  มิโซะได้วิ่งเข้ามาหาอย่างเร่งรีบพร้อมยื่นกระดาษใบนึ่งให้

 

( ฉันรู้ว่าถูกสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นเพราฉันเพราะงั้นได้ตัดสินใจแล้วละ....ว่าจะทำในสิ่งที่ตัวเองต้องการเเละไม่ยอมให้ใครมาบ่งการอะไรฉันอีกขอบคุณที่ช่วยฉันเอาไว้จาก ยูกิเนะ คริส )

 

" หึ....ยัยบ้าเอ๋ย " เซ็นโตะที่อ่านจบก็ถอนหายใจออกมาเเล้วแอบยิ้มขึ้นมา

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

266 ความคิดเห็น