Kamen rider Build & Symphogear Re:Boot

ตอนที่ 116 : AXZ ตอนที่ 15 ภาชนะที่บริสุทธิ์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 352
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    29 ต.ค. 63

ณ บนยอดตึกสูงแห่งนึ่งในเมืองเซย์โตะ


เซนเจอร์แมนได้ยืนมองบรรยากาศวิวเมืองใช่ช่วงยามดึกพร้อมดอกไม้ในมือสามดอกเอาไว้เพื่อระลึกถึงเพื่อนเธอทั้งสามที่จากไปแล้วก่อนจะโยนให้มันปลิวตามสายลม

 

" 73,800 73,801 " เซนเจอร์แมนได้มองดูดอกไม้เหล่านั้นก่อนจะลมพัดหายไป " ตั้งเเต่ท่านเเม่ตายไปฉันก็อยู่คนเดียวมาโดยตลอดผู้คนที่เรารักมักจะจากไปเร็วเสมอชีวิตของฉันมีเพื่อเก็บพลังชีวิตเท่านั้นสินะ " เซนต์เจอร์แมนที่พึมพำกับตัวเองอยู่นั้นก่อนจะรู้สึกถึงใครที่มาอยู่ด้านหลัวเธอจึงหันไปก็พบกับอดัมเเละทิกกี้อยู่ด้านหลัง

 

" ทำไมฟังเหมือนเตรียมจะตายไงงั้นน่า "

 

" ฉันจะสร้างโลกใบใหม่ในอุดมคติของฉันเป็นจริงโดยการเสียสละของผู้คน "

 

" เอะเฮะๆๆ อะไรกันนะความรู้สึกเเบบนั้นนะ "

 

" เพราะเเบบนั้นถึงได้เริ่มนับสินะ " อดัมที่ยืนเงียบมานานก็ได้เอ๋ยปากถามออกมา " กับบาปของตัวเอง เเละการหลอกลวงตัวเอง "

 

" ถ้าหากท่านยังเป็นมนุษย์อยู่....ก็จะเข้าใจเอง " เซนต์เจอร์แมนได้แซะใส่จนทำให้อดัมที่ได้ยินแทนทีจะโกรธกับยืนนิ่งเงียบไม่ตอบโต้ใดๆ

 

ณ ศูนย์บัญชาการS.O.N.G 


" แล้วพวกเซ็นโตะคุงละ? " เก็นจูโร่ที่กำลังจะเริ่มประชุมก็ได้สังเกตุเห็นว่าพวกเซ็นโตะไม่อยู่จึงได้ถามหา


" ถ้าเป็นคุณเซ็นโตะละก็ตอนนี้อยู่ที่ห้องใต้ดินNascita ค้นคว้าข้อมูลของแพนโดร่าพาเนลอยู่คะ " ฮิบิกิได้ตอบคำถามของเก็นจูโร่ทันควัน


" ส่วนพวกพี่คาซึมินอนนี้ก็กำลังฝึกอยู่ห้องฝึกซ้อมคงไม่ออกมาอีกสักพักเลยเดส "


" พูดง่ายๆก็เซ็นดตะยุ่งอยู่กับงานส่วนอีก3คนคงไม่มีหัวพอจะฟังรู้เรื่องเริ่มกันแค่พวกเราก็ได้เดียวทีเหลือจะนำข้อูลไปให้กับเซ็นโตะเองเริ่มเลยลุง " คริสได้พูดสรุปสั้นๆให้เก็นจูโร่ฟังแบบเข้าใจง่าย


" อะ....อ่า...เอาแบบนั้นก็ได้...งั้นช่วยเอาขึ้นจอหลักทีโทโมซาโต้ " เก็นจูโร่ที่เห็นมากันครบเเล้วก่อนจะหันไปบอกกับโทโมซาโต้ได้เปิดเเผนที่โบราณขึ้นที่เป็นกลุ่มดาวโอไรอ้อนให้ทุกคนในห้องได้ดู


" นี้คือข้อมูลที่ได้มาจากแผนที่ของศาลเจ้าสึกิ.....และกับการต่อสู้ที่ผ่านมากับพวกนักเล่นเเร่แปรธาตุทำให้รู้ว่าพวกนั้นมีวัตถุประสงค์อยู่ที่เล้นทางของโอไรอ้อน มีความเป็นไปได้ว่าพวกนั้นคิดจะดึงพลังจากประตูแห่งพระเจ้า " 

 

" พวกเราได้ติดต่อไปยังสมาคมศาลเจ้าทั้งหมด....เพื่อทำการอพยพผู้คนเเล้วละครับด้วยความช่วยเหลือจากรัฐบาลใหม่ "

 

" เป็นไปไม่ได้.....คนอย่างอีโวลต์เนี่ยนะ " บันโจที่รู้สึกตะหงิดๆ

 

" คิดจะทำพิธีบนเส้นเลย์ไลน์....เจ้าพวกนั้นคิดจะสร้างสัตว์ประหลาดเเบบนั้นหรือยังไงกัน " มาเรียที่นึกถึงงูที่เธอเคยสู้ที่วาเวล

 

" บางที่อาจจะไม่ใช่สัตว์ประหลาดเเต่เป็นพระเจ้าก็ได้ "

 

" พวกเราจะสู้กับมันได้หรอ? " คริสได้เอ๋ยถามออกมาก่อนที่ฮิบิกิจะหันไปตอบอย่างมั่นใจ

 

 " ก็ไม่ใช่ว่าไม่มีหรอกนะ......พวกเรามีแต่ต้องพึ่งพลังแห่งการพิชิตพระเจ้านะ " เก็นจูโร่ที่จู่ๆได้พูดขึ้นมาทำให้ทุกคนหันไปหา

 

" พิชิตพระเจ้า? "

 

" มีวิธีเเบบนั้นด้วยหรอเดส "

 

" มีตำนานมากมายที่กล่าวถึงเรื่องการฆ่าพระเจ้าจากหลายๆที่  ดูเหมือนว่าที่สงครามเยอรมนีเองก็มีพระเจ้าเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยเหมือนกัน.....ซึ่งเป็นผลมาจากเรื่องของพันธุ์ศาสตร์ "

 

" ถ้างั้นละก็ "

 

" เสียใจด้วย....ข้อมูลที่พวกเราได้รับมาได้หายไปพร้อมกับสถาบันคาซานาริไปเเล้ว....เเถมพวกนั้นก็ได้ทำลายข้อมูลทุกอย่างทีั่เกี่ยวโยงกับพลังนั้นจนไม่เหลือซากเลยครับ อย่างกับว่าพวกนั้นจงใจปิดเรื่องการพิชิตพระเจ้าเเละรวมถึงเรื่องที่นำไปสู่พลังของพระเจ้าด้วย "

 

" ถ้าหากว่าเราไม่มีพลังที่จะเอาไว้โค่นพระเจ้าได้....แล้วจะให้พวกเราต่อกรยังไงละ? " คานาเดะได้ยิงคำถามใส่เก็นจูโร่ที่เหมือนจะมีแผนการเตรียมรับมือเอาไว้อยู่แล้ว

 

" โอกาว่า "

 

" เข้าใจเเล้วครับผมจะลองติดต่อหน่วยข่าวกรองทั้งในเเละนอกประเทศดูว่าพอจะช่วยอะไรได้บาง "


ณ ห้องใต้ดิน Nascita


เซ็นโตะที่กำลังค้นคว้าข้อมูลที่พึ่งปลดล็อคได้จนไม่ได้หลับไม่ได้นอนมาหลายวันก่อนจะเลื่อนเก้าอี้ที่ตัวเองนั่งจากโต๊ะคอมไปที่โต๊ะข้างหลังเพื่อจดบันทึกและเลื่อนเก้าอี้ไปที่กระดานใสๆเพื่อทำการแก้สมการที่ค้นพบได้


ในระหว่างนั้นเองประตูก็ได้เปิดออกพร้อมเสียงฝีเท้าจำนวนนึ่งกำลังเดินลงบันไดมาทำให้เซ็นโตะที่โฟกัสกับงานของตัวเองจึงหันไปหาก็พบฮิบิกิ มิคุ ชิราเบะ คิริกะและเซเรน่าได้ลงมาหาก่อนที่คริสจะเดินลงมาคนสุดท้าย


" หื้ม...พวกเธอเองเหรอ? " เซ็นโตะที่พอเห็นว่าเป็นพวกฮิบิกิก็ได้เขยิบเก้าอี้เข้าไปหา 


" สวัสดีตอนเที่ยงๆนะคะคุณเซ็นโตะ " ฮิบิกิได้กล่าวทักทายสวัสดีเป็นคนแรก


" ขอรบกวนหน่อยนะคะ " มิคุที่เองก็กล่าวต่อพร้อมกับในมือที่ถือของบางอย่างมาด้วย


" ขอรบกวนด้วยค่าาา " ชิราเบะ คิริกะและเซเรน่าได้กล่าวทักทายพร้อมกันเป็นเสียงเดียว


" ก็อยากจะบอกอรุณสวัสดิ์อยู่หรอกแต่ดูจากสภาพคงไม่ได้นอนเลยใช่มั้ยเนี่ย " คริสที่พอมองสภาพก็ไม่ค่อยอย่างจะกล่าวทักทายแบบปกติเท่าไรก่อนที่จะยื่นแท็ปเล็ตให้กับเซ็นโตะ " นี่คือข้อมูลจากการประชุมที่ผ่านมาเอาไปอ่านด้วยอย่ามั่วแต่ยุ่งกับเรื่องทางนั้นให้มากละ " 


" โอ้ว....แต้งกิ้วคริสจัง "


" อย่มาเพิ่มคำว่าจังตามใจชอบสิยะ!!! " คริสที่สะดุ้งทันทีเมื่อจู่เซ็นโตะเพิ่มคำว่าจังต่อท้ายชื่อของเธอจนหน้าของเธอตอนนี้แดงไปหมดก่อนที่จู่เสียงท้องร้องจะดังลั่นห้องและเจ้าของเสียงก็เป็นของเซ็นโตะที่นั่งคอตกทันที่เมื่อได้ยินเสียงท้องของตัวเอง


" อ่ะ....หิวชะมัดลืมไปเลยว่ายังไม่ได้กินอะไรเลย "


" ไอ้นิสัยที่หมกมุ่นเองก็ไม่เปลี่ยนเหมือนกัน " 

 

" จริงสิคะ...พอดีหนูทำข้าวกล้องมาฝากเยอะแยะเลยถ้าไม่รังเกียจก็มานั่งกินด้วยมั้ยคะ " มิคุที่พอได้ยินเสียงท้องร้องของเซ็นโตะก็ยกตะกร้าในมือขึ้นให้ดู


หลังจากที่ตกลงกันเสร็จเรียบร้อยทุกคนก็ด้ขึ้นมาข้างบนก่อนจะที่มิคุจะเปิดตะกร้าทีถือมาข้างนั้นมีข้างกล่องอันใหญ่อันนึ่งพอเปิดออกมาปรากฎเป็นแซนวิชและข้าวปั้นจำนวนนึ่งที่มีสีสันน่าทานอย่างบอกไม่ถูก


" โห้วววว....สุดยอดนี่ทำเองหมดเลยเหรอเนี่ย " เซ็นโตะที่รู้สึกว้าวอย่างมากเมื่อเห็นข้าวกล่องฝีมือของมิคุก่อนจะหยิบแซนวิชอันนึ่งขึ้นมา " ถึงจะเคยกินสตูว์ฝีมือของมิคุมาก่อนก็เถอะนะ....ขนาดแค่ข้าวกล่องธรรมดายังทำให้ดึงดูดแบบนี้ใครได้เป็นแฟนคงจะดีไม่น้อยเลย "


" คุณเซ็นโตะชมเกินไปแล้วคะ "


" งั้นเหรอ....ฮ่าห์ๆๆ ถ้างั้นทานละน่าคราบ " เซ็นโตะที่ไม่รีรอหยิบแซนวิชชิ้นนึ่งขึ้นมากินก็รู้สึกถึงความอร่อยที่กระจายไปทั่วปาก " อื้มม.....อร่อย....อร่อยชะมัด "


" ไม่ต้องรีบกินก็ได้ค่ะ ยังมีอีกตั้งเยอะทุกคนเองก็มากินด้วยกันเถอะ "


" โอ้วว "


ไม่กี่นาทีทุกคนก็ได้มานั่งกินข้าวกล่องฝีมือของมิคุพร้อมหน้าพร้อมตากันทันทีซึ่งในระหว่างที่นั่งกินกันอยู่นั้นเซเรน่าก็ได้สังเกตุเห็นว่าในร้านนั้นไม่เห็นพวกมิโซระอยู่เลยก่อนจะหันไปหาเซ็นโตะที่นั่งจิบกาแฟอยู่


" พี่เซ็นโตะว่าแต่ไม่มีใครอยู่ที่ร้านเลยเหรอคะ? "


" อ่อ...มิโซระกับคุณซาวะออกไปซื้อของส่วนบันโจ คาซึมิกับคุณเก็นตอนนี้คงฝึกอยู่ที่ศูนย์บัญชาการละมั้ง....กว่าจะกลับมากันก็คงอีกนาน "


" งี้นี่เอง....ถึงว่าทำไมดูเงียบจัง " คริสที่พอเข้าใจก่อนจะมองไปรอบๆร้านซึ่งเวลาเดียวกันนั้นคิริกะที่มองไปเห็นปฏิทินที่ตอนนี้เป็นวันที่10 กันยายนนั้นทำให้ตัวเธอนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้


" จริงด้วยเดสสสส!! "  คิริกะที่จู่ๆก็ตะโกนขึ้นมาทำให้ทุกคนต่างตกใจกันหมด


" ปะ...เป็นอะไรไปเหรอคิริกะจังจู่ๆก็ตะโกนขึ้นมาแบบนี้ "   


" ใกล้ถึงวันนั้นแล้วนะเดส "


" ใกล้ถึง.....วันอะไรเหรอคิริจัง? "


" ก็อีก2วันใกล้จะถึงวันเกิดของคุณฮิบิกิแล้วยังไงละเดส " คิริกะได้พูดพร้อมชี้ไปที่วันที่13บนปฏิทิน 


" หื้ม...วันเกิดฉันเหรอ? ว่าแต่ทำไมคิริกะจังถึงรู้ว่าวันเกิดฉันวันไหนละ? " 


" ก็ได้ยินมาจากคุณคริสนะคะเกี่ยวกับวันเกิดของคุณฮิบิกินะเดส "


" คริสจัง...บอกเรื่องวันเกิดฉันไปงั้นเหรอ? "  ฮิบิกิที่พอได้ยินคำตอบจากคิริกะก่อนจะหันไปมองคริสที่เหมือนจะสะดุ้งจึงรียเยื้อนหน้าหนีทันที 
" จำได้ด้วยเหรอเนี่ย "


" กะ....ก็แค่นึกออกเท่านั้นแหละนะ "


" ถึงคุณคริสจะพูดแบบนั้นแต่ตอนมาบอกกับพวกเราเนี่ยท่าทางตื่นเต้นมากเลยนะคะ " เซเรน่าที่เหมือนจะนึกตอนที่ได้ยินเรื่องวันเกิดฮิบิกิครั้งแรกกับท่าทางของคริสที่มาบอก


"  อื้มๆๆ...ตอนนี้ดูตื่นเต้นจนออกหน้าออกตาเลยละ "


" อึก.....พวกเธอสามคนนะหยุดล้อฉันเล่นได้แล้ว!!!! " คริสที่สุดอดกลั้นก็ได้ตะคอกใส่ขึ้นมาทันที


" วันที่13กันยาเหรอ.... " เซ็นโตะที่ได้ยินเกี่ยวกับวันที่13ก็ทำให้นึกถึงบางอย่างจนสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อยก่อนจะสลัดความรู้สึกนั้นทิ้งไปและหันไปหยิบแท็ปเล็ตที่ได้มาจากคริสเพื่อดูข้อมูลการประชุมไปและกินแซนวิชในมือไปด้วย " พลังของพระเจ้า...และพลังที่สามารถฆ่าพระเจ้าได้งั้นเหรอ "


" เดียวสิ พี่ชายอย่ามั่วแต่ทำงานสิตอนนี้ปากเลอะหมดแล้วนะ " ชิราเบะที่หันไปเห็นเซ็นโตะเริ่มหมกมุ่นกับข้อมูลตรงหน้าและกินแซนวิชไปด้วยทำให้ซอสเปื้อนปากเธอจึงหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาเช็ดมุมปากให้ซึ่งทำให้ทุกคนที่ต่างเห็นโมเมนต์ตรงหน้าก็ถึงกับจ้องเขม้งกันทันที


" นะ.....นี่พวกเธอทำอะไรกันนะยะ!? " คริสที่ปรี้ดแตกจนลุกขึ้นทุบโต๊ะและชี้ใส่ทั้งสองทันที


" อะไรเหรอคะ? คุณคริสฉันแค่เช็ดให้พี่ชายเท่านั้นเอง "


" อึก....ถะ....ถึงอย่างงั้นก็เถอะ "


" ดะ.....เดียวก่อนสิชิราเบะจังแล้วทำไมถึงต้องเรียกคุณเซ็นโตะว่าพี่ชายด้วยละ...ถ้าเป็นเซเรน่าจังฉันไม่แปลกใจหรอกนะ!? " ฮิบิกิที่ลุกขึ้นถามกับชิราเบะทันที


" มันแปลกเหรอด้วยเหรอ? "


" ก็ใช่นะสิ!!! " ฮิบิกิและคริสที่ตะโกนออกมาอย่างพร้อมเพรียงแต่กับไม่สะเทือนชิราเบะแม้แต่น้อย


" ก็จริงอยู่ที่ว่าฉันกับพี่ชายต่างสายเลือดแต่ก็นับถือเป็นพี่ชายแท้ๆ ยิ่งความคุณคาซึมิอีกด้วย " ชิราเบะที่พูดได้ออกมาหน้าตาเฉยทำเอาฮิบิกิและคริสที่ได้ยินแบบนั้นก็ถึงกับได้แต่อ้ำอึ่งพูดอะไรไม่ออก


" คุณเซ็นโตะ "


" นายยอมรับเรื่องแบบนี้งั้นเหรอหะ เซ็นโตะ!? "


" ว่าไงคะ พี่ชาย "


ทั้งสามที่หันไปเพื่อถามกับเซ็นโตะที่นั่งกินข้าวปั้นอย่างเอร็ดอร่อยพร้อมกับอ่านข้อมูลในแท็ปเล็ตไปด้วย


" จริงฉันก็ไม่ถือสาอะไรหรอกนะ " เซ็นโตะที่ตอบไม่คิดอะไรก่อนจะหันไปมองก็ถึงกับสะดุ้งทันทีเมื่อเห็นฮิบิกิและคริสที่ปล่อยออร่าบางอย่างออกมา " ซะ.....ซวยแล้ว...อะ....อ่าาา จริงสิพอดีนึกได้ว่ามีธุระรีบไปก่อนนะคราบบบบ!!! " เซ็นโตะที่เห็นว่าท่าไม่ดีก็รีบวิ่งหนีออกจากร้านไปทันที


" อะ...หนีไปแล้ว!!! "


" รู้สึกสงสารคุณเซ็นโตะขึ้นมาเลยแหะ " มิคุที่นั่งดูเหตุการณ์ทั้งหมดกับเซเรน่าซึ่งทั้งสามก็ได้แต่เก็บอาการความสงสารเอาไว้ในใจแทน


" น่าๆๆทุกคนใจเย็นก่อนเดส....จริงสิฉันมีความคิดดีๆเเล้วละ ในวันที่13 ที่จะถึงนี้เป็นวันเกิดของคุณฮิบิกิเรามาจัดปาร์ตี้ฉลองกันเถอะ!!! "

 

" เอ้...อ่าาา จะดีเหรอ "

 

" ไม่ดีใจรอคะคุณฮิบิกิ? " เซเรน่าที่พอเห็นปฏิกิริยาของฮิบิกิที่ดูเหมือนจะไม่ค่อยเห็นด้วยสักเท่าไรทำให้เธอสงสัยจนหันไปถาม

 

" อ่า...ไม่เลยๆดีใจด้วยซ้ำ.....แค่คิดว่าในสถานการณ์แบบนี้มันไม่ค่อยเหมาะที่จะจัดปาร์ตี้เท่าไรละน่า "

 

" แล้วกันอุตส่าห์...เป็นวันเกิดแท้ๆนะเดส? "

 

" อ่า....เรื่องนั้นก็...แบบว่ามันช่วยไม่ได้นิน่า "

 

" จะมีงานวันเกิดไม่ได้....ถ้าไม่มีปราตี้นะเดส "

 

" คิดง่ายเกินไปเเล้วนะ ยัยคนใสซื่อ "

 

" ใสซื่อหรอ? " คิริกะที่โดนคริสติก่อนจะนึกไปถึงตอนที่คากลิสตรองเองก็เคยพูดกับเธอเเบบนั้นเหมือนกัน


ทางเซ็นโตะที่มาที่จุดชมวิวพร้อมกับเอาช่อดอกไม้ที่วางไว้เป็นสเมือนป้ายสุสานอัลเทอร์มาเปลี่ยนก่อนจะพนมมือไหว้เพื่อเป็นการไหว้อาลัยพอไหว้เสร็จเซ็นโตะที่หันหลังกำลังจะกลับก็พบกับคิริกะที่ยืนอยู่แต่ว่าสีหน้าของเธอนั้นกลับไม่ร่าเริงเหมือนทุกที


" ดูทำหน้าเข้าสิไม่สมกับเป็นเธอเลยนะ คิริกะ " เซ็นโตะได้พูดทักทายก่อนที่จะหันไปเอาแขนวางบนร้าวเพื่อชมวิวของพระอาทิตย์ที่กำลังตกดินก่อนที่คิริกะนั้นจะเดินมายืนชมวิวข้างๆ

" พอดีว่ามีอะไรให้คิดนิดหน่อยนะเดส "


" แล้วเรื่องที่ว่าเนี่ยเป็นอะไรเหรอ.....ลองปรึกษากับฉันได้นะ "


" พี่เซ็นโตะตอนที่พี่...ไม่สิตอนที่พี่เซ็นโตะที่ยังเป็นคัตสึรากิ ทาคุมิได้เป็นส่วนนึ่งในของรีเซ็บเตอร์โปรเจ็คใช่มั้ยคะ " คิริกะที่จู่ๆก็ได้ถามเกี่ยวกับเรื่องของF.I.Sขึ้นมาทำให้เซ็นโตะที่ได้ยินก็ไม่ได้ตอบอะไร " อาจจะเป็นเรื่องไร้สาระแต่ว่า....พี่พอจะนึกออกมั้ยว่าวันเกิดของฉันเป็นวันอะไร "


" โทษทีนะ.....ฉันเองก็ไม่รู้ความทรงจำในตอนที่อยู่เฟาส์กับF.I.Sมันยังเลื่อนลางอยู่....ก็เลยตอบไม่ได้โทษทีนะ "


" ไม่หรอกคะ...ขอโทษที่ถามอะไรแปลกๆนะคะ " คิริกะที่หลังจากรู้คำตอบจู่ๆก็ยิ้มออกมา " ฉันไม่สามารถที่จะใช้ความใสซื่อของฉัน....เปลี่ยนแปลงหรือช่วยอะไรได้เลยเหรอคะ "


" เรื่องนั้นนะ.....นั้นสิ่งที่เธอต้องตามหาด้วยตัวเอง.... " เซ็นโตะที่ช่วยอะไรได้ไม่มากก็ได้แต่ให้คำแนะนำเล็กน้อยออกไปก่อนจนึกย้อนกลับไปเกี่ยวกับวันเกิดของตัวเองที่ไม่ใช่ของคัตสึรากิ ทาคุมิก็ทำให้นึกแต่วันที่ทุกอย่างได้เริ่มต้นขึ้น " ถ้าเอาตามจริงแล้วฉันก็ไม่ได้ต่างจากเธอเท่าไรหรอกนะ "


" เอ้ะ? "


" ตัวฉันที่ถูกสร้างขึ้น....ไม่มีแม้แต่ครอบครัวหรือวันเกิดหรอก....เป็นเพียงแค่ฮีโร่จอมปลอมที่ถูกสร้างขึ้นเป็นเครื่องมือที่ถูกอีโวลต์ชักใยเท่านั้น " เซ็นโตะได้พูดไปพร้อมกับกำร้าวเหล็กเอาไว้ก่อนที่จะค่อยๆผ่อนแรงลง " เพราะงั้นฉันถึงเข้าใจดีกว่าที่เธอรู้สึกตื่นเต้นและดีใจกับวันเกิดของฮิบิกิมากแค่ไหน.... "


" พี่เซ็นโตะ " คิริกะที่ได้รับฟังสิ่งที่เซ็นโตะพูดออกมาก่อนจะรู้สึกถึงบางอย่างที่มาลูบหัวเธอพอเลื่อนสายตาขึ้นไปดูปรากฎเป็นมือของเซ็นโตะที่กำลังลูบหัวของเธออย่างอ่อนโยน


" ความใสซื่อของเธอนะ...เป็นข้อดีของเธอสิ่งนั้นแหละจะสามารถทำให้ผู้คนรอบข้างของเธอมีความสุขเพราะงั้น...ในวันเกิดของฮิบิกิใช่มั้ยทำให้ปาร์ตี้นั้นกลายเป็นปาร์ตี้ทีสนุกสุดเหวี้ยงไปเลยนะ "


" แน่นอนเดส!? "  คิริกะที่พอถูกเซ็นโตะปลอบก็รู้สึกดีขึ้นจนกลับมาเป็นคิริกะคนเดิม


หลังจากที่พูดคุยกันเสร็จเซ็นโตะก็ได้พาคิริกะกลับมาส่งที่อพาร์ทเม็นท์ของเธอซึ่งก่อนที่คิริกะจะเข้าไปก็ได้หันกลับมาโบกมือลาซึ่งเซ็นโตะก็โบกไม้โบกมือกลับพอคิริกะได้เข้าไปแล้วเซ็นโตะก็ได้ถอนหายใจออกมาทันที


" แอบไล่ตามคนอื่นแบบนั้นนะ.....คิดว่าตัวเองเป็นสโต๊กเกอร์รึไงนะ " เซ็นโตะที่พูดออกมาลอยๆเหมือนรู้ว่ามีใครแอบตามมาก่อนจะหันไปข้างมองฝั่งตรงข้ามที่มีซอยเปลี่ยวอยู่ไม่ถึงนาทีก็ได้มีร่างนึ่งเดินออกมาซึ่งคนที่แอบไล่ตามเซ็นโตะมาคือเจนนี่ " ก็ได้ยินมาจากพวกคาซึมิอยู่ว่าเธอยังไม่ตาย.....คนที่สถานะทีไม่สามารถอยู่ได้ทั้งบาวาเรียกับอีโวลต์ได้อย่างเธอมีธุระอะไรเหรอ "


" ฉันก็แค่อยากจะช่วยเซนต์เจอร์แมนก็เท่านั้น "


" ช่วยเหรอ? "


" ฉันรู้จุดทีจะทำพิธีขั้นตอนสุดท้ายอยู่....เซนต์เจอร์แมนกำลังถูกอดัมหลอกใช้อยู่.....ขืนปล่อยให้พิธีเสร็จสมบรูณ์ชีวิตของเซนต์เจอร์แมนก็จะ "


" ฉันนะคือนักวิทยาศาสตร์ปีศาจ คัตสึรากิ ทาคุมิเขียวนะ ดีแล้วเหรอ....ที่มาขอร้องคนที่เคยทำการทดลองต่างๆนาๆอย่างฉันเนี่ยนะ " เซ็นโตะได้ถามเน้นย้ำกับเจนนี่ด้วยคำพูดที่ยิ่งไปถึงอดีตของตัวเจนนี่เองซึ่งทำให้เธอที่ฟังแบบนั้นแทนที่จะรู้สึกโกรธแต่กับสงบนิ่งอย่างน่าแปลกใจ


" ฉันรู้ดีว่าเจออะไรมาบางตอนอยู่F.I.Sแต่ว่าฉันในตอนนี้นะเพียงแค่อยากช่วยเซนต์เจอร์แมนเท่านั้น...เพราะงั้นขอร้องละขอชั้นยืมพลังของนายที่เถอะ " เจนนี่ได้ก้มหัวขอร้องโดยอย่างเต็มใจไม่มีท่าทางอายหรือไม่ชอบใจเลยแม้แต่น้อยเซ็นโตะที่พอกิริยาของเจนนี่ก็ได้อ้ำอึ่งอยู่แปปนึ่ง


" เข้าใจแล้ว....ฉันจะช่วยเอง " เซ็นโตะได้ตอบรับคำขอของเจนนี่ซึ่งทำให้เธอเงยหน้าขึ้นมาก่อนที่จะมีหมวกกันน็อคโยนมาที่เธอจนเธอต้องเอามือทั้งสองเอื้อมไปรับ " ขึ้นมาสิ "


 

ณ ศาลเจ้าเเห่งนึ่ง

 

เหล่าการ์ดที่เฝ้าอยู่รอบจู่ๆก็ถูกกระสุนปริศนาพุ้งเข้าใส่จนร่างงแหลกสลายหายไปจนคนนึ่งพยายยามติดต่อเพื่อเช็คสถานการณ์

 

Blue one เกิดอะไรขึ้น Blue two อัก!! " ไม่ทันไรเขาก็ถูกกระสุนปริศนายิงเข้าใส่กลางอกก่อนที่ร่างจะสลายหายไปปรากฎร่างของเซนเจอร์แมนที่เป็นคนสังหารเดินไปตามทางเพื่อไปยังศาลเจ้าที่เป็นเป้าหมาย

 

" 73,808 73,809 73,8010 73,811 " เซนเจอร์แมนที่นับคนที่เธอฆ่าเพิ่มจนเดินมาถึงศาลเจ้าที่เป็นตำเเหน่งสำหรับทำพิธี

 

" อยู่กันเต็มเลยนะ....ไม่คิดว่าพวกนั้นมีแผนอยู่งั้นหรอ " ทิกกี้ที่ตามมาด้วยเเปลกใจจึงถามออกไป " เอาไงดีละ เซนเจอร์แมน "

 

" ไม่ต้องอะไรทั้งนั้น......ฉันจะใช่พลังชีวิตที่รวมมาจนถึงตอนนี้เป็นแกนกลาง " เซนเจอร์แมนได้ถอดชุดของเธอออกจนหมดจนเปลื่อยเปล่าเเล้วเดินเข้าไปตรงจุดที่เป็นพิธี

 

" นามของอัญมณีแห่งหมู่ดาวที่เป็นทีรวใรวมจิตวิญาณทั้งมวลสายลมแห่งป่าที่พัดผ่านยามค่ำคืนแม้เเต่แสงจันทร์ยังหวาดกลัว " จุดที่เซนเจอร์แมนได้ส่องเเสงพุ้งขึ้นไปก่อนเเยกออกเป็น6เเสงที่พุ้งไปยังศาลเจ้าตามตำเเหน่งโอไรอ้อน 


File:Symphogear AXZ Episode 10 13.png


" ในฐานะที่เป็นแกนกลางของพลังทั้ง7ขอมอบพลังเเห่งชีวิตนี้เป็นเสาหลักเพื่อเปิดประตู "


File:Symphogear AXZ Episode 10 06.png 


รอยสักวิชาเล่นเเร่แปรธาตุของเซนเจอร์แมนได้ส่องเเสงออกมาก่อนที่ตัวเธอจะลอยหงายหน้าขึ้นพร้อมเสียงกรีดร้องที่บ่งบอกถึงความเจ็บปวดค่อยดังขึ้นเรื่อยโดยมีทิกกี้มองดูอยู่ก่อนจะมีโทรศัพท์ที่จู่ๆวางอยู่ตรงโขดหินจึงเดินเข้าไปรับ

 

" ว่าไงทิกี้ทางนั้นราบรื่นดีมั้ย? "

 

" อืม...ทุกอย่างต้องขอบคุณเซนเจอร์แมนเลยล่ะ....แถมเส้นทางเเห่งโอไรอ้อนเองก็เรียงกันพอดีเลยละการวางแผนเเละการคำนวณเป็นงานถนัดของฉันนิน่า "

  

เวลาเดียวกันทางพวกเก็นจูโร่ก็เห็นผ่านจอมอนิเตอร์ในศูนบ์บัญชาการโดยมีพวกซึบาสะและพวกบันโจอยู่ด้วยเช่นกัน


 


" ผบ.ครับ "


" เริ่มแล้วสินะ...รีบพาฮิบิกิคุงกับคิริกะคุงไปที่ตำแหน่งนั้นโดยเร็วทันที " เก็นจูโร่ที่พอเห้นภาพจากมอนิเตอร์ก็ได้เออกคำสั่งทันที


" ผบ.ค่ะตรวจพบบางอย่างที่กำลังเคลื่อนที่ไปยังจุดกึ่งกลางของเลย์ไลน์คะ "


" ว่าไงนะ? " เก็นจูโร่ที่พอได้ยินโทโมซาโต้รายงานก่อนที่เธอจะเอาภาพขึ้นหน้าจอปรากฎเป็นเซ็นโตะที่ขับแมชชีนบิลด์เดอร์ดดยที่มีเจนนี่ซ้อนท้ายอยู่ด้วย


" นั้นมันเซ็นโตะนิ? "

 

" เจนนี่! ยังมีชีวิตอยู่จริงๆงั้นเหรอ? "

 

หลังจากที่เเสงเลย์ไลน์ได้เริ่มขึ้นเก็นจูโร่จึงเรียกพวกซึบาสะมารวมตัวกันที่ศูนย์บัญชาการก่อนที่ยัทซึฮิโระจะติดต่อเข้ามา

 

" ท่านพ่อ " ซึบาสะที่ตกใจมือเห็นพ่อของตัวเองที่ติดต่อเข้ามา

 

" ทางนี้เตรียมพร้อมเรียบร้อยเเล้วลงมือได้ทุกเมื่อ "

 

เวลาเดียวที่แล็ปของเอลไนท์ที่เห็นมอนิเตอร์ดูพลังงานที่กระจาย6จุดตามเลย์ไลน์

 

" ต้องรีบเเล้ว......เเผนการของบาวาเรียเริ่มเเล้วเราจะมั่วชักช้าไม่ได้ " เอลฟไนท์พยายามรีบเร่งซ่อมแซมเกียร์ที่เหลืออย่างเร่งรีบ

 

ทางด้านเซนเจอร์แมนที่ใช่ตัวเองเป็นเเกนกลางของเลย์ไลน์ทั้ง7จุดพร้อมพลังชีวิตที่ค่อยถูกดูดออกไปเรื่อยๆพร้อมนึกถึงเหล่าผู้คนที่สำคัญกับเธอก่อนที่ประตูเเห่งพระเจ้าจะเริ่มเปิด

 

" เปิดเเล้วละ....ประตูแห่งพระเจ้า "

 

" เส้นทางแห่งเลย์ไลน์เอ๋ย....ข้าขอมอบชีวิตนี้เพื่อเป็นแกนกลางมีขอใช้ตุ๊กตานี้เพื่อเป็นร่างจุติพระเจ้า " เซนเจอร์แมนได้ร่ายบทก่อนที่เเสงจะสาดส่องทิกกี้ก่อนเอาร่างของเธอลอยขึ้นไปพร้อมพลังได้ค่อยเข้าสู่ร่างของเธอ

 

" อ่าา....เข้ามาเเล้ว....พลังของพระเจ้า "


ในขณะที่พิธีกำลังเริ่มเซ็นโตะและเจนนี่ที่มาถึงที่ทำพิธีพอดีซึ่งทั้งสองก็ได้รีบลงจากรถทันทีพร้อมกับมองดูสิ่งที่อยู่ตรงหน้า


" บ้าเอ๋ยพิธีเริ่มขึ้นแล้ว " 


" พอจะมีวิธีหยุดพิธีได้มั้ย " เซ็นโตะได้เดินเข้ามาถามกับเจนนี่ซึ่งเธอก็ได้หันไปมองที่ทิกกี้ที่ลอยอยู่กลางอากาศ


" ถ้าหากว่าจัดการทิกกี้ได้พิธีกรรมก็จะหยุดลง " เจนนี่ที่ชี้ไปที่ทิกกี้ก่อนที่พื้นที่รอบๆจะปรากฎร่างของอรูคานอยท์จำนวนมากเจ็มศาลเจ้าไปหมด " อรูคานอยท์....ทั้งที่ไม่มีเวลามาเสีบเวลากับเจ้าพวกนี้ซะด้วย "


" ถ้างั้นก็มีแต่ต้องบุกฝ่าไปเท่านั้น " เซ็นโตะได้หยิบบิลด์ไดรฟเวอร์ของพ่อของเขาขึ้นมาสวมทันที


" ตัวคนเดียวกับอรูคานอยท์เนี่ยนะจำนวนมันต่างกันเกินไป "


" ไม่ใช่ฉันคนเดียวสะหน่อย....เธอเองก็ต้องช่วยฉันด้วย "


" แต่ว่าฉันมีแค่เนบิวล่าสตรีมกันเท่านั้นนะ " เจนนี่ที่ไม่เห็นด้วยกับแผนของเซ็นโตะก่อนที่เจ้าตัวจะยื่นแสครชไดรฟเวอร์ให้กับเธอ " แสครชไดฟรเวอร์เอามาให้ฉันทำไม "


" ก็แน่อยู่แล้วให้เธอแปลงร่างยังไงละ " เซ็นโตะได้ยัดแสครชไดรฟเวอร์ใส่มือของเจนนี่ก่อนจะหยิบเจลลี่บอทเทิลอันนึ่งที่มีรูปลายกระต๋ายกับรถถังพร้อมตัวอักษรที่เขียนว่า' Rabbit Tank SclashJelly '



 " ส่วนนี้คือแรบบิทแทงค์แสครชเจลลี่....รู้มันว่าลำบากแค่ไหนกว่าจะสกัดให้มาเป็นแบบนี่ได้ใช้เวลาแทบตายถ้าหากเป็นเธอที่สามารถแปลงร่างด้วยอีโวลต์ไดรฟเวอร์ละก็คิดว่าคงใช้แสครชไดรฟเวอร์ได้ชิลๆแน่ "


" ทำไม....ถึงให้ฉันใช้ละ "


" คนที่จะต้องหยุดเซนต์เจอร์แมนนะไม่ใช่ฉัน....แต่เป็นเธอต่างหากละพวกเธอเป็นเพื่อนกันก็ต้องช่วยกันเองสิไม่ใช่ให้คนนอกอย่างฉันเข้ามายุ่ง....ต้องใช้พลังของตัวเองเพื่อช่วยเพื่อนสิถึงจะถูก " เซ็นโตะได้ท้าทายกับเจนนี่ก่อนจะหยิบจีเนียสบอทเทิลขึ้นมา


" พลังของฉันเหรอ....ให้ตายสิพูดแบบนี้ไม่สมกับเป็นคัตสึรากิ ทาคุมิที่ฉันรู้จักเลยไม่ใช่รึไง "


" ก็ฉันไม่ใช่คัตสึรากิ ทาคุมิแต่เป็นฮีโร่ที่หลงตัวเอง คิริว เซ็นโตะต่างหากละ "


" ฮีโร่เหรอ...สำหรับฉันนายมันก็แค่คนเพี้ยนๆคลั่งวิทยาศาสตร์มากกว่า " เจนนี่หลุดขำออกมาเล็กน้อยก่อนจะเอาแสครชไดรฟเวอร์มาสวมและเงยหน้าไปมองฝูงของอรูคานอยท์ที่อยู่ตรงหน้า " มีแต่ต้องลุยเท่านั้นสินะ "


" ก็ตามนั้นแหละ "


[ GREAT ALL YEAH GENIUS ]


[ RABBIT TANK JELLY ] 


[ ARE YOU READY? ]


" แปลงร่าง "


[ KANZEN MUKETSU NO BOTTLE YAROU! BUILD GENIU! SUGEI! MONOSUGEI! ] 


[ TSUBURERU NEGARERU AFUREDERU RABBIT TANK IN BUILD CHARGE BURAAAA ]



" ลุยกันเถอะ " บิลด์ได้หันไปหาบิลด์ชาร์จที่ยืนอยู่ข้างพร้อมกับเรียกฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์กับหอกกังกุงเนียร์ออกมาอยู่ที่มือ


" พร้อมเสมอ " บิลด์ชาร์จได้หันไปตอบกับบิลด์ก่อนที่จะเรียกทวินเบรคเกอร์มาที่มือชขวาพร้อมกับอีกมือที่มีของเหลวสีน้ำเงินได้ไหลมารวมกันจนปรากฎเป็นอาวุธที่คล้ายกับทวินเบรคเกอร์แต่เป็นทรงรถถังแทนที่มีคันโยกสีแดงอยู่ด้านหลัง


[ TANK BREAKER ] 



" ต้องให้บอกวิธีใช้มั้ย? "


" ไม่ละ....เดียวทางนี้จะหาวิธีเอาเอง "


" เห้...น่าสนุกดีนิ...ฉันจะเปิดทางให้เอง " บิลด์พูดจบก็ได้วิ่งพุ้งออกไปพร้อมใช้ฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์และหอกกังกุงเนียร์ในมือเข้าฟาดฟันใส่ร่างของอรูคานอยท์ก่อนที่จะมีบางตัวพุ้งเข้ามาหาบิลด์ชาร์จที่ยืนอยู่


บิลด์ชาร์จได้ใช้ทวินบรคเกอร์ทะลวงเข้าใส่ร่างของอรูคานอยท์ก่อนจะหันไปใช้แทงค์เบรคเกอร์ยิงออกไปนัดนึ่งทำให้เกิดแรงถีบจนหลังจากยิงไปนัดนึ่งทำให้ร่างแถบกระเด็นกระสุนที่ยิงออกไปนั้นทะลุร่างของอรูคานอยท์เรียงกัน5ตัวรวด


" แรงดีนิน่า.....สมกับที่เป็นรถถัง " บิลด์ชาร์จที่พอเห็นประสิทธิภาพของอาวุธก็รู้สึกทึ่งอย่างบอกไม่ถูก


" ดึงที่คันโยกสีแดงสิจะเพิ่มความแรงของกระสุนได้ " บิลด์ที่หันไปอธิบายวิธีใช้เพิ่มเติมก่อนจะหันกลับไปแล้วโยนหอกกังกุงเนียร์ทะลุร่างของอรูคานอยท์สามตัวปะกกับต้นไม้จนร่างสลายหายไป


" คันโยกเหรอ...เจ้านี้สินะ " บิลด์ชาร์จที่หันแทงค์เบรคเกอร์ไปที่ฝูงของอรูคาอยท์ตรงหน้าและดึงคันโยกตามที่บอกนึ่งครั้งทำให้พลังงานได้มาร่วมที่ปลายกระบอก


[ CHARGE ]


บิลด์ชาร์จได้ยิงเหนียวไกกระสุนที่ชาร์จอยู่ปลายกระบอกใส่กลุ่มอรูคานอยท์ที่อยู่ตรงหน้าหายไปทันทีเพียงแค่การโจมตีเดียวเดียว


" บิลด์ทั้งสองเข้าต่อสู้แล้วครับ " ฟูจิทากะได้รายงานสถานการณ์ให้กับทุกคนในห้องฟังก่อนที่จู่ๆเรดาร์ก็ตรวจจับสัญญาณค่าพลังงานที่พุ้งขึ้นสูงจนน่าตกใจทางฝั่งของโทโมซาโต้

 

" กำลังมีพลังงานมหาศาลไหลผ่านเลย์ไลน์อยู่ "

 

" ขืนเป็นเเบบนี้ละก็....ประตูเเห่งพระเจ้าถูกเปิดออกเเน่ "

 

" พร้อมเเล้วนะเก็น " ทางยัทซึฮิโระที่ถือกุญเเจดอกนึ่งเอาไว้ซึ่งเป็นเเบบเดียวกับที่เก็นจูดร่ถืออยู่เช่นกัน

 

" อ่า....ลุยกันเลย "

 

ทั้งสองที่เสียบกุญเเจไขพร้อมกันทำให้เหล่านักบวชที่ประจำอยู่ศาลเจ้าแต่ละตำแหน่งที่อยู่รอบๆเลย์ไลน์ได้ทำการตัดเชือกที่ผู้กอยู่กับคีย์สโตนเเต่ละจุดรอบๆเพื่อตัดการเชื่อมต่อลง


File:Symphogear AXZ Episode 10 15.png 


" คีย์สโตนบนเลย์ไลน์ทำงานเเล้วครับ "

 

" เลย์ไลน์ตอนนี้ถูกตัดขาดเรียบร้อยเเล้วค่ะ "

 

" ช่วยพวกเราได้มากเลยละน่า พวกนักเล่นแร่แปรธาตุ....อย่าทำให้พวกเราต้องลำบากไปมากกว่านี้เลย "


ทางด้านของบิลด์ทั้งสองที่เข้ารับมือกับอรูคานอยท์อยู่นั้นก็ได้หันไปมองเห็นแสงเลย์ไลน์ได้หายไปก่อนที่ร่างของเซนต์เจอร์แทนและทิกกี้ที่กำลังทำพิธีได้ล่วงตกลงมาอยู่พื้นพร้อมกัน


" พิธีหยุดแล้วงั้นเหรอ? " บิลด์ที่ใช้ฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์ฟันเข้าใส่ร่างของอรูคานอยท์ตรงหน้าก่อนที่บิลด์ชาร์จจะดึงคันโยกสามครั้งซ้อนและเอาแรบบิทแทงค์แสครชเจลลี่ใส่กับแทงค์เบรคเกอร์


[ CHARGE-CHARGE-OVER CHARGE ]


[ ARE YOU READY? ]


[ TANK-TANK FINISH ]

 

บิลด์ชาร์จได้รวบร่วมพลังเอาไว้ทั้งหมดและยิงออกไปจนทำให้ร่างของเธอถูกแรงถีบส่วนกลับจนต้องทิ้งน้ำหนักต้านแรงถีบจนพื้นเกิดร้าวเพราะแรงกระสุนที่ยิงออกไปทำให้ร่างของอรูคานอยท์ที่เหลือนั้นสลายกลายเป็นจุล


" อึก.....ทิกกี้ " เซนต์เจอร์แมนที่รู้สึกตัวก่อนจะหันไปมองทิกกี้ที่อยู่ที่พื้นและหันไปพบกับบิลด์และบิลด์ชาร์จที่ยืนอยู่ " บิลด์งั้นเหรอ? "


" พอแค่นั้นแหละเซนต์เจอร์แมน....เธอไม่จำเป็นต้องทำพิธีเพื่อเปิดประตูพระเจ้าอีกแล้วละ " บิลด์ชาร์จได้เอ๋ยปากพูดกับเซนต์เจอร์แมนทันที


" เสียงนั้น...เจนนี่เหรอ "  


" ใช่แล้วละ " บิลด์ชาร์จได้ตอบก่อนที่จะคืนร่างให้เซนต์เจอร์แมนเห็นร่างของเธอทันที " ฉันมาที่นี่เพื่อมาหยุดเธอยังไงละ..... "


" หยุดฉันงั้นเหรอ? "


" เซนต์เจอร์แมนคิดจริงๆเหรอว่าสิ่งที่อดัมพูดนะเป็นความจริง....ว่าพลังของพระเจ้าจะนำมาซึ่งโลกที่ไร้กดขี่ ข่มเหงอย่างที่เธอหวังเอาไว้จริงนะเหรอ? "


" คนทรยศอย่างเธอ....ไม่มีสิทธิมาบอกฉันหรอกนะ!!! " เซนเจอร์แมนได้ลุกขึ้นมาก่อนจะสวมใส่Faut Robesแล้ววิ่งพุ้งเข้ามาพร้อมเปลี่ยนปืนของเธอกลายเป็นดาบหวังจะปลิดชีพเจนนี่ทันทีแต่ว่าโชคยังดีที่บิลด์ได้เอามาและใช้ฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์มากันเอาไว้ก่อน


" ทำบ้าอะไรของเธอนะ!? พวกเธอเป็นเพื่อนกันไม่ใช่รึไง "


" เพื่อนเหรอ? กับไอ้คนทรยศแบบนั้นเนี่ยนะ!? อย่ามาล้อเล่นหน่อยเลยฉันจะเอาพลังของพระเจ้ามาและสร้างโลกตามอุดมคิตของฉัน!!! " เซนต์เจอร์แมนได้พุ้งออกมาและพุ้งกลับไปใหม่และกระหน้ำฟันเข้าใส่บิลด์ไม่หยั่ง


" เซนต์เจอร์แมน.... "


" ยัยนี้พูดยังไงก็ไม่ฟังแล้ว!!! " บิลด์ที่พยายามป้องกันการโจมตีของเซนเต์แมนอยู่นั้นก็อนที่ทางเซนต์เจอร์แมนจะยิงกระสุนน้ำเข้าซัดร่างของบิลด์จนกระเด็นออกมาและยิงกระสุนสายฟ้าซัดเข้ามาซ้ำจนทำให้สายฟ้านั้นช็อตร่างของบิลด์ที่เปียกแฉะไปด้วยน้ำ " อ้าาากกกก!!!  "


" ฮ้ากกกกก!!! " เซนเจอร์แมนที่กำลังวิ่งเข้าไปหาร่างของบิลด์ที่ทรุดอยู่ที่พื้นแต่ว่าก็ได้มีร่างนึ่งพุ้งเข้ามารับคมดาบของเธอเอาไว้ปรากฎเป็นร่างของฮิบิกิที่อยู่ในร่างของอิกไนท์



" ซิมโฟเกียร์!? ยังจะมาขัดขว้างอีก "

 

" พวกเรามีเเต่ต้องต่อสู้กันจริงๆหรอค่ะ "

 

" พวกเราต่างต่อสู้เพื่อความยุติธรรมที่เหมือนกัน.....มันไม่มีทางเลือกอื่นอีกเเล้ว!!! "

 

[ Shin'nen toka shukumei toka omosa janai nda Sō wa itte mo itchokusen ga nazeka tsutawaranai ]

 

เซนเจอร์แมนที่พยายามกระหน้ำฟันใส่ฮิบิกิไม่หยั่งแต่ก็ถูกปัดป้องกันด้วยอาร์มเมอร์เกียร์ที่แขนทั้งสองข้างก่อนที่เซนเจอร์แมนหันศอกให้เเละใช้ปืนที่ซ้อนอยู่ใต้ศอกยิงใส่จนฮิบิกิต้องกระโดดหลบกระสุนออกมาก่อนที่คิริกะอยู่ในร่างอิกไนท์จะพุ้งเข้ามาโจมตีจากด้านหลังแต่เซนต์เจอร์แมนได้หันไปพร้อมยกแขนซ้ายขึ้นก็มีปืนซ้อนอยู่ก็ยิงกดคิริกะเอาไว้


บิลด์ได้ลุกขึ้นและใช้ใช้พลังจีเนียสสร้างครอสโบว์อิจีว่าขึ้นมากระหน้ำยิงใส่เซนต์เจอร์แมนที่หันหลังอยู่แต่เธํอก็แก้เกมด้วยการยิงกระสุนลงพื้นพร้อมผลึกสีเหลือจะพุ้งขึ้นมาจากพื้นเพื่อกันกระสุนที่บิลด์ยิงเข้ามาแต่บิลด์เข้าประชิดตัวพร้อมเรียกดาบอาเมะโนะฮาบาคิริกับดาบสั้นของอากาโทลัมมาอยู่ที่ฟันเข้าปะทะอีกครั้ง

 

" การที่เอาชีวิตของผู้คนมาเสียสละเพื่ออุดมคติ....มันไม่ใช่ความยุติธรรมหรอกนะ "

 

" การที่เเกใช้ไรเดอร์ซิสเต็มที่เป็นอาวุธทางการทหารเองก็ไม่ต่างกันหรอก!! "เซนเจอร์แมนได้เถียงคืนก่อนจะยิงกระสุนออกเป็นมังกรไฟพุ้งเข้าใส่ร่างอขงบิลด์ในระยะประชิดจนกระเด็นออกไปและมังกรนั้นก็ได้พุ้งเข้าใส่ร่างของคิริกะที่อยู่ใกล้ไปด้วยก่อนที่มันจะพุ้งเข้าไปหาฮิบิกิที่ยืนอยู่แต่เธอก็ใช้อาร์มเมอร์เกียร์ของเธอกลายเป็นสว่านแล้วพุ้งทะลวงมังกรเพลิงของเซนต์เจอร์แมนสลายไป

 

[ Nakanaka todokanai Gamusharana Believe song Sekai (Fight!tasuke (Fight!)Aiwa 

(Fight!difikaruto (Fight!!) Tochū keika no kotoba toka janaku Honto no omoi wo mite ]

 

คิริกะได้เอาเคียวทั้งสองเล่มรวมกันจนกลายเป็นกรรไกรขนาดใหญ่เเล้ววิ่งพุ้งเข้าใส่พร้อมกับฮิบิกิเองก็วิ่งเข้าขนาบเเต่เซนเจอร์แมนได้ยิงกระสุนลงพื้นพร้อมกระโดดหลบออกไปทำให้ตรงพื้นที่เคยอยู่เกิดเป็นผลึกขึ้นเเล้วกระหน้ำยิงใส่เเต่ทั้งสองที่หลบกระสุนพุ้งขึ้นมาจนอยู่เหนือหัวของเซนเจอร์แมนสำเร็จ

 

เซนเจอร์แมนได้รีโหลดกระสุนไม่พร้อมเกราะที่ไหล่กลายเป็นปืนสองกระบอกกระหน้ำยิงใส่คิริกะจึงใช่เคียวค่อยปัดกระสุนทั้งหมดก่อนที่เซนเจอร์แมนจะยิงกระสุนนึ่งออกไปกลายเป็นพายุน้ำซัดร่างของทั้งสองจนร่วงลงไปกับพื้น

 

" ความเชื่อมั่นนั้นนะมันเปราะบาง " เซนเจอร์แมนที่วิ่งพุ้งเข้าจะจัดการเเต่บิลด์ได้พุ้งเข้ามาขัดขว้างเอาไว้จนดาบสั้นอากาโทลัมหักลงจึงสร้างดาบอาเมะโนะฮาบาคิริอีกเล่มขึ้นมาป้องกันการโจมตีของเซนต์เจอร์แมนเอาไว้ " พวกเราจะใช้พลังของพระเจ้าเพื่อยึดครองประสาทบนดวงจันทร์สะ "

 

" ทำไม....ต้องทำถึงขนาดนั้น " บิลด์ที่พยายามป้องกันการโจมตีของเซนเจอร์แมนที่กระหน้ำเข้ามาจนคาตานะในมือข้างนึ่งหักก่อนจะยกอีกเล่มขึ้นมารับการโจมตีเอาไว้

 

" เพื่อปลดปล่อยจากคำสาปของบาลาชเเละแก้ไขประวัติศาสตร์ยังไงละ!!!  "

 

[ Setsu ni utai hibiki aitai dake nanda Ten ni (Shoutin'!) yume ni (Shoutin'!) Go! (Go!) Go! (Go!) kanae! ]

 

เซนเจอร์เเมนที่โจมตีใส่จนคาตานะในมือบิลด์หักพร้อมร่างกระเด็นถอยไปก่อนจะหันไปหยิบฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์ที่ตกอยู่ขึ้นมาทั้งสองได้ยิงกระสุนอัดเข้าใส่กันไม่หยั่ง

 

" เพราะเเบบนั้นถึงต้องสังเวยชีวิตผู้คนงั้นหรอ? "

 

" ใช่เเล้วละทั้ง 32,831 กว่าชีวิตที่ต้องตายไปและอีก 40,977 ที่ได้มานี้เเหละคือสิ่งที่ฉันเเบกรับเอาไว้......ฉันจะไม่ยอมให้ชีวิตนี้ต้องสูญเปล่าเเน่!! " เซนเจอร์แมนที่ยิงกระสุนจำนวนมากพุ้งออกไปเเต่ก่อนจะถึงตัวบิลด์ก็ได้วาร์ปหายไป

 

" หายไปไหนเเล้ว " บิลด์ที่ตกใจที่จู่ๆกระสุนที่พุ้งเข้ามาได้หายไปก่อนจะโผล่มาพุ้งลงมาจากฟ้าจำนวนมากใส่ร่างของบิลด์ไม่หยั่ง " อัก.....อ้ากกกก!!! "

 

" แก......เองก็จงสังเวยชีวิตนั้นเถอะ!!! " เซนเจอร์แมนที่ใช่จังหวะนั้นใช่ดาบในมือเเท่งเข้าใส่ร่างของบิลด์เต็มต่อหน้าต่อตาของฮิบิกิ คิริกะและเจนนี่ร่วมถึงคนอื่นๆที่ศูนย์บัญชาการเช่นกันร่างของบิลด์ที่แน่นิ่งก่อนจะแยกสลายกลายเป็นโมเลกุลสีรุ้งและอ้อมมาอยู่ข้างหลังของเซนต์เจอร์แมนและล้อคแขนทั้งสองเอาไว้

 

" ที่นี้ก็หนีไปได้ไม่ได้เเล้ว "

 

" ว่าไงนะ "

 

[ Ichigeki hitsuai kizuna atsuku tabanetara Shin no (Shoutin'!) hāto (Shoutin'!) Go! (Go!) Go! (Go!) Todoku to shinjite bun mamorou kyō wo Jibun rashī kakugo wo nigitte ]

 

ทางด้านหลังของบิลด์นั้นฮิบิกิได้พุ้งเข้ามาด้วยไอพ้นที่หลังเอวพร้อมง้างหมัดพุ้งเข้าใส่ก่อนจะถึงตัวบิลด์ได้ใช่ความเร็วหลบออกมาก่อนที่เซนเจอร์แมนจะโดนเต็มๆก่อนที่คิริกะจะพุ้งเข้ามาใช่ขาทั้งสองข้างติดกับเท้าของฮิบิกิเเละยิงไอพ้นจากเกราะไหล่เสริมเเรงต่อย


Symphogear Axz GIF - Symphogear Axz GIFs


ร่างของเซนเจอร์แมนที่พุ้งลงพื้นอย่างเเรงเเละยังถูกกระเเทกซัดกระเด็นจนเสาศาลเจ้าพังทะลายก่อนจะนอนกองอยู่บนพื้น

 

" เพื่อโลก....และอนาคตแล้ว....เพื่อที่จะต้องไม่มีใครต้องเจ็บปวด " เซนเจอร์แมนที่นอนบาดเจ็บเเสนสาหัสพร้อมความทรงจำร้ายๆของเธอได้ผุดขึ้นมาอีกครั้งในยุคโรมันเธอที่กำลังถูกผู้เป็นพ่อตบตีใส่จนร่างที่เล็กๆร่วงลงไปนอนอกับพื้น

 

" เป็นเเค่ทาส....กล้ามาขอร้องกับฉันงั้นหรอ? "

 

เเละภาพตรงหน้าเด็กน้อยคือเเม่ของเธอที่ตายด้วยโรคร้ายต่อหน้าต่อตา

 

" เพื่อที่จะต้องไม่มีใครต้องมาอับอายอีก....ฉันจะทำให้การกดขี่เหล่านั้นหายไป "

 

ฮิบิกิกับคิริกะที่ตอนนี้หลุดจากร่างอิกไนท์เเล้วก่อนที่เซเนอจณืแมนจะลุกอีกครั้งทำให้บิลด์ได้ตั้งการ์ดพร้อมต่อสู้รวมถึงพวกครอสได้มาล้อมเธอเอาไว้เเต่สุดท้ายร่างก็ร่วงลงไปนอนกับพื้นตามเดิม


" อึก..... " เซนต์เจอร์แมนที่ยังคงพยายามลุกขึ้นอีกครั้งแต่เพราะอาการบาดเจ็บทำให้เธอลุกไม่ไหวก่อนที่จะรู้สึกถึงมือที่มาแตะไหล่ของเธอทำให้เธอเงยหน้าไปก็พบว่าเป้นมือของเจนนี่


" พอได้แล้วละเซนต์เจอร์แมน.... " 

 

" ฉันเองก็เชื่อมาตลอดเหมือนกัน......ว่าหมัดของฉันคือความความถูกต้องเเต่ว่า " ฮิบิกิได้เดินเข้าไปหาเซนเจอร์แมนที่นอนอยู่ตรงหน้ากับเจนนี่ " เพียงเเค่หมัดนี้ไม่อาจจะปลี่ยนเเปลงอะไรได้เพราะงั้น "

 

" อ้ะ.... " เซนเจอร์แมนที่เงยหน้าขึ้นมาต้องตกใจเมื่อฮิบิกิได้ยื่นมือมาที่เธอเป็นครั้งที่สอง

 

" เพราะงั้นถึงได้ไม่เกรงกลัวกับผลที่ตามมา......การใช้พลังของพระเจ้าลบล้างคำสาปนะ.....ไม่ใช่วิธีที่ถูกต้องเลย....การจะเปลี่ยนผู้คนได้ก็ต้องด้วยผู้คน " ฮิบิกิได้พูดออกมาพร้อมกับรอยยิ้มคิริกะที่ยืนมองภาพตรงหน้าพร้อมยิ้มเหมือนกับบิลด์ที่ยืนอยู่ข้างๆ

 

" หึ....ไม่ว่าเมื่อไร.....เธอก็ไม่เคยยอมเเพ้เลยสินะ.....บางที่สิ่งนั้นอาจจะเป็นพลังที่จะเปลี่ยนโลกก็ได้ " เซนเจอร์แมนที่เข้าใจก่อนจะยื่นมือเข้าไปหามือของฮิบิกิ

 

" คิดว่าความสงสารนั้นของเธอจะหายไปเเล้วซะอีก " เสียงนึ่งที่ได้หยุดการกระทำของทั้งสองทำให้ทุกคนต่างหันไปมองพบอดัมที่ลอยอยู่บนฟ้าพร้อมมองพวกเขาอยู่ก่อนที่สัญลักษณ์ของกลุ่มดาวโอไรอ้อน


 


" อดัม ไวเฮิร์บ " 

 

" คิดจะทำอะไรนะเดส "

 

" แสงเเห่งโอไรอ้อนนิน่า " บิลด์ที่เห็นก็รู้ได้ทันที

 

" เดียวสิไม่ใช่ว่าหยุดมันเเล้วหรอ? "

 

ทางด้านเอลฟไนท์ที่เห็นเหตุการณ์ผ่านมอนิเตอร์ในห้องเเล็บก็ต้องตกใจ

 

" นั้นมันเลยไลน์บนท้องฟ้า.....อดัมไม่ได้จะใช้พลังชีวิต เเต่ใช้พลังของดาวฤกษ์เเทนเเบบนั้นจึงได้ใช้เส้นทางแห่งโอไรอ้อน เพื่อเปิดประตูแห่งพระเจ้าแทนงั้นเหรอ? "

 

อีโวลต์ที่ยืนมองดูอยู่บนยอดเเพนโดร่าทาวเวอร์ก็ถึงกับยิ้มมุมปากออกมา

 

" ให้ตายสิ.....มีแผนเเบบนี้ซ่อนอยู่อีกหรอเนี่ย.....ร้ายจริงๆน่าอดัม "

 

ร่างของทิกกี้ที่อยู่บนพื้นได้ลอยมาอยู่ข้างอดัมก่อนจะมีเเสงสีเเดงส่องลงมาที่ตัวเธอพร้อมสัญลักษณ์เลย์ไลน์บนท้องฟ้าจะปล่อยพลังลงมาที่ตัวเธออีกครั้ง


File:Symphogear AXZ Episode 10 26.png 


" อดัม.....ในที่สุด.....ก็มาจนได้ "

 

" พวกแกไม่มีทางตัดเส้นทางที่ยาวไกลนี้ได้หรอก "

 

" พวกเราจะหยุดมันให้ดูเอง!!! " บิลด์ได้กระโดดพุ้งเข้าไปพร้อมกับฮิบิกิก่อนอดัมจะถอดหมวกออกเเล้วเขวี้ยงออกไปเเต่ที่ปลายหมวกรอบด้านได้กลายเป็นกงล้อไฟเข้าโจมตีใส่ทั้งสอง

 

" อ้ากกกกก!!! " ทั้งสองที่กระเด็นตกลงมาอยู่ที่พื้น


" ทั้งสองคนเป็นอะไรรึเปล่าเดส? "

 

" ช่วยบอกที่เถอะท่านลอร์ด พลังนี้คือพลังที่จะปลดปล่อยผู้คนจากกดขี่ได้จริงๆงั้นหรอ? "

 

" ทำได้หรือเปล่านั้นนะ......เพียงเเต่ฉันจะใช่มันทำหรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับฉันยังไงละ " อดัมที่รับหมวกที่พุ้งกลับมาที่มือก่อนจะเอามาสวม

 

" บังอาจหลอกงั้นหรอ.....คากลิสตรอง พาราตี้ทุกชีวิตที่พวกเราได้รับมา "

 

" เพิ่งจะมาจับผิดฉันได้เนี่ย...ช้าไปหน่อยน่า " อดัมที่ดีดนิ้วเพียงครั้งเดียวจู่ๆทิกกี้ได้ค่อยหันมาก่อนจะอ้าปากยิงพลังที่มีเเรงทำลายล้างสูงเข้าใส่ทันทีอดัมที่เห็นพลังเเล้วก็ถึงกับยิ้มออกมา  "พลังนี้แหละ  "


[ Gatrandis babel ziggurat edenal Emustolronzen fine el baral zizzl Gatrandis babel ziggurat edenal Emustolronzen fine el zizzl ] 


เสียงเพลงที่ขับร้องออกมาก่อนที่คิริกะจะใช้เคียวของเธอค่อยป้องกันพลังเอาไว้เพื่อไม่ให้ถึงตัวของบิลด์ ฮิบิกิ เซนต์เจอร์แมนและคิริกะ


 


" ฉันอาจจะไร้เดียงสาจริงๆ....เเต่ว่าไม่มีใครที่จะไร้เดียงสา โดยไม่กลัวตัวเองกันหรอก ใครกันที่ค่อยเเบกรับภาระของผู้คนเหล่านั้นกัน " ดวงตาของคิริกะที่ค่อยมีเลือดไหลออกมาทั้งสองข้าง

 

" นี้มันหรือว่า บทเพลงสุดยอดงั้นหรอ? "

 

ไม่นานคิริกะที่ต้านป้องกันการโจมตีของอดัมเอาไว้ไม่อยู่จนเคียวของระเบิดซัดร่างของเธอกระเด็นร่วงตกลงมานอนกับพื้นก่อนที่ฮิบิกิจะวิ่งเข้าไปหา

 

" คิริกะจังใช้บทเพลงสุดยอดเเบบนั้นมันวู่วามเกินไปแล้ว!! "

 

" ก็มัน....ใกล้ถึงวันเกิดของคุณ...ฮิบิกิเเล้วนิน่า วันเกิดนะมันสำคัญมากเลยนะ "

 

" มันใช้เวลามาพูดเรื่องนี้สักที่ไหนละ "

 

"ฉันน่ะ...ไม่รู้วันเกิดจริงๆของตัวเองหรอก " คิริกะได้เอ๋ยพูดออกมาทำให้ฮิบิกิอึ่งไปเล็กน้อย " การที่ทำให้วันเกิดของคนอื่นมีต่อไป....มันคือสิ่งสำคัญสำหรับฉัน " คิริกะที่พูดไปก่อนที่หลอดลิ้งเกอร์ที่ถูกฉีกจำนวนสามหลอดได้หล้นออกมาให้ได้ทุกคนเห็น


File:Symphogear AXZ Episode 10 30.png 


" ลิ้งเกอร์? "

 

" ลดการกดดันของร่างกายเพื่อใช่บทเพลงสุดยอดด้วยการใช่ลิ้งเกอร์เกินขนาดงั้นหรอ...." บิลด์ที่เข้ามาเห็นต้องตกใจกับสิ่งที่คิริกะทำ " ยัยบ้าเอ้ย....เจนนี่ฝากพาคิริกะไปที่ปลอดภัยที " บิลด์ได้หันไปบอกกับเจนนี่

  

" เข้าใจเเล้ว.... " เจนนี่ได้เข้ามาหาพร้อมอุ้มร่างคิริกะขึ้นมาก่อนจะหยิบเนบิวล่าสตรีมกันขึ้นมาก่อนจะยิงควันเข้าใส่ร่างตัวเองที่แบกร่างของคิริกะเอาไว้อยู่หายไป

 

" ไม่ยอมให้ทำร้ายคนพวกนี้ไปมากกว่านี้เเล้ว "  เซนเจอร์แมนที่ออกตัวปกป้องพวกบิลด์ทันที

 

" โห้วว....นั้นคือคำตอบของเธองั้นหรอ? "

 

" ถ้าหากต้องการพลังอันศักดิ์สิทธิ์ของพระเจ้าละก็.....แกนั้นเเหละคือคนที่ทำให้ฉันจะต้องกำจัดทิ้ง "

 

" ปากเเข็งจังเลยน่าเธอนะ....นั้นเเหละคือส่วนฉันไม่ชอบที่สุดเลยแต่ว่าอีกไม่นานพลังของ พระเจ้าก็จะเสร็จสมบรูณ์แล้วเมื่อถึงตอนนั้นพวกเเกก็ไม่มีทางจะหยุดมันได้อีกเเล้ว "

 

" ไม่ว่ายังไงพวกเราก็จะหยุดให้ได้ " บิลด์ได้หยิบฮาซาร์ดทริกเกอร์ขึ้นมาติดตั้ง

 

[ MAX HAZARD ON! ]

 

" บิลด์อัพ "

 

[ OVERFLOW BUILD GENIUS YABEL SUGEI MONOSUGEI! ]

 

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ kamen rider build genius hazard

 

" พวกเราที่เชื่อในความถูกต้องเหมือนกัน.....ถึงเเม้จะเคยเป็นศัตรูกัน "

 

" เเต่ตอนนี้ ศัตรูของพวกเราคนเดียวกันได้มาอยู่ตรงหน้านี้เเล้วอยู่ค่ะ  "

 

" ศัตรูมีพลังมาก......พวกนายมีอะไรจะพูดมั้ย " เซนเจอร์แมนได้หันไปมองฮิบิกิ บิลด์เเละครอสที่ยืนด้านข้างของเธอ

 

" คำตอบก็มีแค่อย่างเดียวเท่านั้น.....อดัม ไวเฮิร์บ พวกเราจะหยุดความทะเยอะทะยานของเเกซะ!!! " บิลด์ได้ชี้ไปที่อดัมเป็นการท้าทาย


" ตอนนี้ทีมแพทย์ฉุกเฉินรับตัวคิริกะจังแล้วคะ " โทโมซาโต้ได้รายงานให้กับทุกคนภายในห้อง

 

" ค่อยยังชั่ว " ชิราเบะที่ได้ยินเเบบนั้นก็โล่งใจก่อนที่คริสจะเดินมาเเตะไหล่เพื่อให้สบายใจ


" แล้วเจนนี่ละ? " มาเรียได้หันไปถามกับโทโมซาโต้กับฟูจิทากะเพื่อหสคำตอบ


" ทางหล่อนไม่ได้มีการขัดขืนอะไรแม้แต่หน่อยครับ.... " ฟูจิทากะได้ตอบให้มาเรียหายสงสัยก่อนจะเอาภาพขึ้นจอเล็กๆให้เห็นภาพที่เจนนี่ยืนยกมือให้กับเจ้าหน้าที่


" พี่เจนนี่ดีจังเลย " เซเรน่าที่เห็นว่าเจนนี่ไม่ได้ขัดขืนก็รู้สึกโล่งใจอยู่นิดนึ่ง


" นั้นนะหรอ....พลังของพระเจ้าที่ว่านะ " ซึบาสะที่กำหมัดตังเองเพื่อสยบความกลัวของตัวเองหลังจากได้เห็นพลังของพระเจ้าไปเมื่อครู่


" ถ้าหากว่าปล่อยให้อาละหวาดละก็.....มีหวังเมืองไม่สิทั้งโลกอาจจะจบสิ้นได้เลยนะ " คานาเดะพูดด้วยสีหน้าที่ไม่สู้ดีจนเป็นกังวล

 

" จริงสิพลังสังหารพระเจ้าละ......ทางนี้เองก็มีของแบบนี้อยู่ไม่ใช่หรอ? " คริสได้หันไปถามกับเก็นจูโร่ที่นั่งกอดอกสงบจิตใจอยู่

 

" ตอนนี้โอกาว่ากำลังไปที่หน่วยข่าวกรองอยู่......ตอนนี้ยังไม่เจอของที่ใช้ได้เลย " เก็นจูโร่ที่บอกข่าวร้ายให้กับทุกคน

 

ทางด้านของพวกบิลด์ที่กำลังเผชิญหน้าอยู่กับพลังของพระเจ้าที่อยู่ตรงหน้า

 

" พลังของพระเจ้า....ควรนำมาใช่เพื่ออนาคตของมนุษยชาติ.....ไม่ได้มีไว้เพื่อสนองตัณหาให้ตัวเองสักหน่อย "

 

" อนาคต มนุษยชาติหรอ? ช่างไร้เหตุผลสิ้นดี!? " อดัมได้ถอดหมวกออกเเล้วเขวี้ยงพุ้งเข้าไปหาเซนเจอร์แมทันทีเเต่เธอที่พยายามยิงสกัดไม่เป็นผลก่อนที่ฮิบิกิจะเข้ามาชกใส่จนมันกลับไปหาอดัม

 

" ทำไมถึงมาช่วยฉันละ "

 

" ความเสี่ยงไงละ เพื่อนของฉันเคยบอกเอาไว้ "

 

" ความเสี่ยงงั้นหรอ? "

 

" คงจะรู้สึกดีสินะที่จะได้ตายไปพร้อมกันนะ " อดัมได้สร้างเปลวไฟจากมือก่อนจะปล่อยออกไปเป็นสายฝนเพลิงบิลด์ได้ต่อยลงไปที่พื้นก่อนจะปรากฎมีผลึกเพชรพุดออกมาจากพื้นกลายเป็นโดมป้องกันการโจมตีของอดัมเอาไว้เซนต์เจอร์แมนได้พุ้งออกจากโดมเพชรแล้วกระหน้ำยิงเข้าใส่อดัมอย่างก่อนต่อเนื่องแต่กระสุนทั้งหมดก็ถูกกลายเป็นน้ำแข็งก่อนจะถึงตัวของอดัมไปทั้งหมด

 

" การที่ได้พลังมาเเล้วเหยียบย้ำผู้อื่นเเละทำให้ผู้อื่นโกรธเเละรู้สึกอึดอัดนั้นนะ......เเต่ถ้ามีใครบางคนคิดที่จะสู้กับของเเบบนั้นย่อมมีใครสักคนเห็นต่างอย่างแน่นอน.....พอมาคิดดูเเล้วคุณเซนเจอร์แมนนะ....ฉันอยากจะคุยกับคุณมากที่จะสู้กันด้วยซ้ำ....เพราะแบบนั้นร่างกายถึงได้ขยับไปเองเเบบนี้ " ฮิบิกิได้หันไปพูดกับเซนเจอร์แมนทำให้เจ้าตัวได้ยินเหตุผลที่ฮิบิกิได้ช่วยเธอจนทำให้เธอรู้สึกอึ่งไปแว็บนึ่ง

 

" นี่เธอ "


" อย่าเถียงให้เสียเวลาเลย.....ในเมื่อฮิบิกิเห็นเธอเป็นพวกพ้องแล้วก็จะไม่คืนคำหรอกนะ " บิลด์ได้เดินออกมาก่อนจะแนะนำให้เซนต์เจอร์แมนเลิกคิดที่จะทำให้ฮิบิกิเปลี่ยนความคิดทันที

 

"  ทาจิบานะ ฮิบิกิ คิริว เซ็นโตะเป้าหมายของพวกนายคือทิกกี้ตุ๊กตาที่ทำหน้าที่เป็นแกนกลางให้กับพลังของพระเจ้า "

 

" เเสดงว่าถ้าหากทำลายเสานั้นได้.....ก็จะสามารถหยุดพลังของพระเจ้าได้สินะ!!! " ครอสที่อยู่ในร่างแม็กม่าดราก้อนฟอร์มบินสยายปีกพุ้งเข้าไปหาทิกกี้เพื่อจะโจมตีใส่แต่ว่าอดัมที่ได้สร้างกำแพงวายุขึ้นมาป้องกันหมัดของครอสเอาไว้ก่อนจะซัดร่างของครอสกระเด็นลงมาอยู่ที่ " อ้ากกก เจ็บๆๆๆ " 

 

" โผล่มาได้ถูกจังหวะจริงๆเลยนะ...เจ้าบ้ากล้ามไร้สมอง "

 

" ว่าใครบ้าฟะ.....อย่างน้อยก็เติมคำว่ากล้ามเนื้อไปด้วยสิ "

 

" ก็เติมไปเเล้วไง "

 

" คุณเซนเจอร์แมน "

 

" ถึงฉันจะไม่คิดที่จะร่วมมือก็เถอะ....แต่ว่าจะขอลองเสี่ยงดู "

 

" การเสี่ยงเเบบฉันก็ไม่เลวใช่มั้ยละค่ะ " ฮิบิกิได้เอ๋ยออกมาพร้อมรอยยิ้มก่อนที่บิลด์เเละครอสจะเห็นด้วย

 

[ Masshōmendo man'naka ni akiramezu butsukaru nda Zenryoku zenkai de genkai (toppa xe) ]

 

ฮิบิกิได้พุ้งเข้าไปหาอดัมเต็มแรงเเต่ก็ถูกหลบได้ก่อนที่ครอสจะพุ้งเข้าอีกด้านทำให้อดัมรับหมัดของครอสแทนในระหว่างนั้นเองเซนเจอร์แมนก็ได้ใช้ปืนของเธอเข้าโจมตีอดัมจากมุมอับอดัมที่ไหวตัวทันได้จับร่างของครอสมาเป็นโล่ห์กันกระสุนของเซนต์เจอร์แมนก่อนจะเหวี้ยงร่างชนอัดกับฮิบิกิที่วิ่งเข้ามาจนล้มลงไปกองกับพื้น

 

" หลอกล่อและหาโอกาสโจมตีงั้นเหรอ...ถึงจะเป็นแผนที่ดีแต่ว่านะ....คิดเหรอพวกเธอที่ไม่ลงรอยกันแล้วมาร่มมือกันจะเอาชนะฉันได้นะ "

 

" ถ้าเเค่พวกนั้นละก็นะ " บิลด์ได้พูดออกมาโดยที่ร่างยืนอยู่ข้างหลังของอดัมอยู่แล้วพออดัมหันไปก็ถูกชกเข้าที่หน้าเต็มเบ้าจนหันพออดัมจะโจมตีส่วนกลับบิลด์ก็ได้เคลื่อนที่ด้วยความเร็วมาอยู่ข้างหลังและเตะเข้าที่กลางหลังจนเซไปข้างหน้าก่อนที่บิลด์จะเข้าโ๗มตีอีกครั้งอดัมก็ได้กระโดดไปลอยไปบนอากาศสะก่อน


[ Tagai ni nigiru mono katachi no chigau seigiDakedo (ima wa Brave) kasaneau toki da ]

 

" ต่อให้เร็วเเค่ไหน....ถ้าโจมตีไม่ได้ก็ไร้ความหมาย " อดัมที่กระโดดลงไปอยู่ที่ต้นไม้ก่อนที่กระสุนของเซนเจอร์แมนจะยิงเข้าไปสร้างกระเเสไฟฟ้าทำให้ร่างของอดัมชะงักไปครู่นึ่งเปิดโอกาสให้ครอสเเละฮิบิกิจะพุ้งเข้าไปต่อยซัดเข้าที่ร่างอดัมจนทะลุต้นไม้ไปทำให้ทุกคนที่ดูผ่านมอนิเตอร์ต่างตกใจกับการรวมมือของทั้ง4คน

 

" เมื่อกี้ยังพึ่งจะฆ่ากันอยู่เลย...งัยมาร่วมมือกันสู้เเบบนี้ละ" คริสที่รู้สึกไม่พอใจจึงบ่นออกมา

 

" ฉันว่ามันก็ปกติน่า......เธอเองก็เคยเป็นไม่ใช่หรอยูกิเนะ " ซึบาสะได้พูดออกมาทำเอาคริสเถียงกลับไม่ได้

 

" ถึงเเบบนั้นก็ไม่น่าจะเข้ากันได้เเบบนี้เลยนิน่า "

 

" ก็จริงอยู่เเต่ว่าตอนนี้ทุกนาทีมีค่า ถึงเเม้จะเสียเปรียบก็ตาม "

 

[ Shihai sare (kamishimeta) kuyashisa ni (aragatta) Sono kokoro tsutau ki ga xa nda (Wow×3) Kyokugen no (kyokugen no) omoi kometa tettsui Tomo ni, issho ni! Tokihanatou!! ]

 

เซนเจอร์แมนที่ยิงกระสุนเพื่อสร้างที่ทำให้เดินบนอากาศไปจนถึงเเสงเสาที่ทิกกี้อยู่ก่อนที่ฮิบิกิกระโดดไต่ขึ้นไป

 

" ไม่ยอมให้ทำเเบบนั้นได้หรอก!!! " อดัมได้พุ้งเข้าไปก่อนจะโจมตีใส่ฮิบิกิจนกระเด็นออกมา " ทุกอย่างถูกเตรียมพร้อมไว้หมดเเล้วให้กับฉัน โดยมีทิกกี้เป็นภาชนะ "

 

" พลังเอ้อล้นไปหมดเลย!!!! " ทิกกี้ที่ตอนนี้รับพลังขงอพระเจ้าจำนวนมหาศาลเอาไว้จนถึงขีดสุด

 

" ขืนไปล่อยไว้ละก็ "


" แต่ว่าไอ้เจ้านั้นมันค่อยขัดขว้างแบบนี้ก็หยุดไม่ได้นะสิ "


" ในที่สุดก็เข้าใจแล้ว...... " บิลด์ที่เหมือนจะพอเข้าใจสถานการณ์ตรงขึ้นมาก่อนจะหันไปหาอดัม " ตลอดที่ผ่านมาฉันสังเกตุมาตลอดถึงแม้พลังของเลย์ไลน์จะปรากฎออกมาแล้วแต่ดูเหมือนหมอนั้นจะไม่คิดที่จะแตะและค่อยขัดขว้างเราตลอดก็คิดได้อย่างเดียวก็คือคิดจะถ่วงเวลาเพื่อให้เปิดประตูดดยสมบูรณ์งั้นสิ "


" ฉันละเกลียดคนที่รู้เยอะจริงๆ " อัดมที่พอถูกบิลด์อ่านทางออกก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาทันที


" อย่างที่เขาพูดนั้นแหละท่านลอร์ด....ดูเหมือนท่านจะมั่นใจตัวเองมากซะจนคิดว่าแค่ว่าจะเปิดประตูออกโดยที่ไม่เหนื่อยแม้แต่นิดเดียว.....แต่พอเจอพวกเราร่วมมือกันก็ทำเอาท่านเหงื่อออกเลยเหรอ? " เซนต์เจอร์แมนได้เอ๋ยออกมาเพื่อเป็นการดูถูกก็ยิ่งทำให้ตัวอดัมเริ่มมีน้ำโหขึ้นมาทันทีทำให้สบโอกาส " ตอนนี้แหละ ทาจิบานะ ฮิบิกิ คิริว เซ็นโตะ " 

 

[ I trust! Hanasaku yūki (Shakin' hands) Nigiru dake janai nda (Shakin' hands) Kobu (shi wo) hiraite tsunagitai...! ]

 

เซนต์เจอร์แมนได้หันไปบอกกับบิลดและฮิบิกิก่อนที่เธอจะยิงกระสุนมังเพลิงสีน้ำเงินออกไปพร้อมกับครอสที่ร่วมพลังแม็กม่าเอาไว้ทีมือและปล่อยออกไปเป็นมังแม็กม่าอดัมได้โยนหวมกและเปลี่ยนกลายเป็นกงล้อเพลิงเข้าต้านการโจมตีของทั้งสองเอาไว้ก่อนที่จะเกิดระเบิดขึ้นบลด์และฮิบิกิได้อาศัยจังหวะนั้นพุ้งออกเข้าไปโจมตีอดัมทันที


ทำให้อดัมต้องใช้มือทั้งสองรับหมัดของบิลด์และฮิบิกิเอาไว้จึงเปิดโอกาสให้เซนต์เจอร์กระโดพุ้ลงมาและเปลี่ยนปืนของเธอกลายเป้นดาบฟันเข้าที่แขนซ้ายแต่อดัมก็ไ้ดรีบใช้พลังเล่นแร่แปรธาตุปล่อยกระแสลมจากมือทั้งสองดันร่างของบิลด์และฮิบิกิออกไปและรีบหลบออกแต่ก็ช้าไปจนถูกฟันเข้าที่แขนเต็มอย่างช่วยไม่ได้


" เร็วเข้า ก่อนที่ทิกกี้จะได้พลังของพระเจ้าโดยสมบรูณ์ " เซต์เจอร์แมนได้หันไปบอกกับทั้งสองซึ่งก่อนที่ทั้งคู่จะพุ้งออกไปแต่อดัมก็ลอยลงมามายืนตรงหน้าทั้ง4แต่พอเห็นแขนที่ถูกฟันนั้นปรากฎเป็นแขนกล

 

" เห้ยๆๆเเขนนั้นมัน "

 

"  ไม่คิดเลยว่าตัวจริงหัวหน้าองค์กรบาวาเรียอิลูมินาติ "

 

" ตุ๊กตางั้นหรอ? "

 

" ตุ๊ตางั้นหรอ? " อดัมที่ได้ยินเเบบนั้นก็น้ำเสียงที่เรียบนิ่งก็ได้หายไปทำให้ทุกคนต่างตกใจก่อนที่ความโกรธจะถูกลปล่อยออกมาพร้อมเสียงตะโกนที่กู้ร้องออกมา " ตุ๊กตางั้นหรอ!!! "


" ไม่ยกโทษให้หรอก......คนที่ทำให้อดัมเจ็บปวดไม่ยอมยกโทษเด็ดขาด!!! "ทิกกี้ตะโกนร้องออกมาก่อนที่พลังระเบิดออกมาซัดบิลด์เเลครอสต้องกระเด็นอัดลงไปนอนกับพื้นทั้งคู่พร้อมเเสงสว่างปกคลุมร่างของทิกกี้เอาไว้

 

" เเสงนั้น.....มาเเล้วงั้นหรอ? "

 

ทุกคนในศูนย์บัญชาการที่ตอนนี้ระบบได้ล้มทั้งหมดจากเเหล่งพลังงานมหาศาลจนตอนนี้กำลังรีบูสระบบใหม่

 

" คราวนี้เกิดอะไรขึ้นอีกละเนี่ย? "

 

" ฟื้นระบบเรียบร้อยเเล้ว "

 

" กำลังเอาขึ้นจอหลักค่ะ......นี้มัน " โทโมซาโต้ได้ยิงภาพขึ้นจอหลักก็ต้องตกใจรวมถึงคนอื่นๆ

 

" นะ....นี้มันอะไรกัน " สีหน้าของเก็นจูโร่ที่ช็อคเอามากๆ

 

ทางด้านฮิบิกิกับเซนเจอร์แมนเองก็ไม่ต่างกันรวมถึงบิลด์เเละครอสเองก็ด้วยภาพตรงหน้าของพวกเขาคือสัตว์ประหลาดขนาดใหญ่ลักษณะคล้ายนางเงือกอยู่ตรงหน้าเเละท้องฟ้าที่ผิดเพี้ยนรวมถึงบรรยากาศรอบข้าง



" ความแข็งแกร่งของพระเจ้างั้นหรอ? " อดัมที่บินอยู่ข้างสัตว์ประหลาดตัวนั้นโดยที่ตรงกลางที่มีผลึกด้านในนั้นมีทิกกี้อยู่ข้างใน " ไม่คิดเเหะว่าจะได้มาภายในวันนี้นะเนี่ย "

 

" ขอโทษด้วยนะ......ฉันนะทนเห็นอดัมเจ็บปวดไม่ได้.....ก็เลยเผลอไป "

 

" ช่างเถอะ.....เป้าหมายของเราในตอนนี้นะ...คือการเเสดงพลังของพระเจ้าให้ได้เห็นกันDivine Weaponอันศักดิ์สิทธิ์ "

จู่ๆสัตว์ประหลาดร่างทรงของพระเจ้าที่มีทิกกี้เป็นตัวแกนกลางก็เริ่มยิงลำเเสงออกมาไปยังตรงจุดที่พวกบิลด์อยู่ทำให้ต่างคนต่างกระโดดหลบการโจมตีเเต่ก็ไม่พ้นจากลูกหลงก่อนที่จะเริ่มยิงถล่มเมืองไปทั่วจนบ้านเมืองพังพินาศหมดจากการทำลายล้างทำให้มหาวิบัติได้เริ่มต้นขึ้น

ฮิบิกิที่โดนลูกหลงค่อยๆลืมตาขึ้นก่อนจะเห็นสภาพเมืองในตอนนี้ไม่มีความเป็นเมืองอยู่อีกเเล้วนอกจากนอกจากเศษซากเท่านั้นรวมถึงทุกคนในศูนย์บัญชาการ

 

" ของเเบบนี้ ซิมโฟเกียร์กับไรเดอร์ซิสเต็มจะหยุดมันได้ยังไง " ชิราเบะที่เห็นพลังกาทำลายทำให้เกิดกลัวขึ้นมาเช่นเดียวกับเซเรน่าที่ยืนตัวสั่นจนมาเรียต้องเข้ามาจับมือของเธอเอาไว้ซึ่งตัวเธอเองก็รู้สึกกลัวและสิ้นหวังไปด้วย


" นะ....นี่มัน....ไม่ใช่เรื่องเล่นๆแล้วนะ " คานาเดะเองที่ถึงพอเห็นภาพก็ได้แต่อ่ำอึ่งจนมือไม้สั่นไปหมดเพราะความน่ากลัวของพลังพระเจ้า

 

" เซนเจอร์แมนเธอเคยถามไว้สินะว่าจะมีมนุษย์เหลืออยู่รอดมั้ย.....คำตอบคือฉันเองยังไงละ " อดัมได้พูดกับเซนเจอร์แมนที่ตอนนอุ่ท่ามกลางความเสียหายขนาดใหญ่ " คงพูดเเบบนั้นไม่ได้สินะ....ก็เดิมที่ฉันไม่ใช่มนุษย์อยู่เเล้ว "

 

" อดัม ไวส์เฮิร์บ เเกเป็นตัวอะไรกันเเน่ "

 

" ฉันถูกสร้างขึ้นมา....เพื่อเป็นตัวเเทนให้กับเขาผู้นั้น "

 

" เขาผู้นั้นหรอ? "

 

" เต่พวกนั้นก็ได้ทิ้งฉัน ที่เป็นต้นเเบบอย่างไม่ใยดีโดยให้เหตุผลว่าวฉันน่ะสมบรูณ์แบบเกินไป ไร้สาระเป็นบ้า ไร้เหตุผลสิ้นดี สมบรูณ์แบบเเล้วทิ้งขว้างไป "

 

" นั้นมันก็เพราะเเกมันไม่สมบรูณ์ยังไงละ " ครอสได้ตะโกนออกไป

 

" ถ้างั้นข้อผิดพลาดเหล่านั้น...ฉันจะเเก้ไขมันเองให้มันสมบรูณ์แบบตามต้องการเลย!!! " อดัมได้สั่งให้ทิกกี้ได้ยิงลำเเสงอัดเข้าใส่ครอสเต็มๆ

 

" อ้ากกกก!!! " ครอสที่ถูกลำเเสงยิงเข้าเต็มจนร่างกระเด็นอัดกับซากตึกก่อนที่จะคืนร่างกลับพร้อมหมดสติไป

 

" บันโจ!!! "

 

ไม่นานทิกกี้ก็จะทำการยิงลำเเสงอีกครั้งฮิบิกิที่ไม่ยอมให้ทำเเบบนั้นกำลังจะพุ้งออกไป

 

" คิดจะทำอะไรนะ "

 

" ไม่ยอมให้โจมตีอีกเป็นครั้งที่แน่!!! " ฮิบิกิได้ยิงไอ้พ้นที่เอวด้านหลังบินพุ้งขึ้นไปก่อนจะง้างหมัดต่อยเข้าที่เบ้าหน้าจนลำเเสงถูกยิงออกมาถูกเบี่ยงเบนวิถีออกไปนอกโลกซึ่งโดนเข้ากับดาวเทียมของอเมริกาที่อยู่ทิศที่ลำเเสงยิงไปจนระเบิดกลายเป็นฝนดาวตก

 

" อ้ากกกก " ฮิบิกิที่กำลังล่วงหล่นถูกมือขนาดใหญ่ของทิกกี้ปัดจนร่างกระเด็นตกลงไปที่พื้น

 

" เพื่อพลังเเบบนี้.....ทั้งชีวิตผู้คนคากลิสตรองเเละพาราตี้ต้อง " เซนต์เจอร์แมนที่พอเห็นความพินาศตรงหน้าก็ถึงกับเข่าทรุดลงไปอยู่ที่พื้นโดยที่เธอนั้นไม่เข้าใจว่าทุกสิ่งที่เธอทำมาเพื่อพลังที่อยู่ตรงหน้าของเธอ


" อึก....ขืนปล่อยเอาไว้ละก็โทโตะได้หายไปทั้งหมดแน่!? "


" ใส่พลังทั้งหมดที่มือเลยบันโจ!!! "


" ไม่บอกก็ทำอยู่แล้ว!!! "


บิลด์และครอสได้กระโดดไปบนฟ้าและรวบร่วมพลังทั้งหมดเอาไว้ที่ฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์และแฒ้กม่านัคเคิลและพุ้งออกไปโจมตีพร้อมกันทันทีก่อนที่ทิกกี้จะหันมาและยิงลำแสงจากปากเข้าปะทะกับร่างของทั้งสองที่พุ้งเข้ามาซึ่งพลังของทิกกี้เป็นถึงพลังของพระเจ้านั้นก็ค่อยๆทวีคูณขึ้นเรื่อยๆจนกระทั้งร่างของทั้งสองนั้นถูกพลังซัดเข้าไปเต็มๆจนกระเด็นตกลงไปคนละทิศคนละทาง

 

ทางด้านมอนิเตอร์ที่ฐานบัญชาการที่ตอนนี้ได้ดับไปดื้อๆเพราะดาวเทียมส่งสัญญาณได้ถูกทำลายไปรวมถึงกล้องวงจรปิดดดยรอบทั้งหมดทำให้ไม่เห็นเหตุการณ์ข้างนอก

 

" กล้องวงจรปิดโดยรอบพังไปเเล้วค่ะ "

 

" กำลังขอถาพจากจีเซลอยู่ครับ.....ลำเเสงเมื่อกี้ทำลายดาวเทียมของอเมริกากลายเป็นเศษไปเเล้วละครับ"

 

" แฃ้วเซ็นโตะ บันโจ กับฮิบิกิละ? "

 

" กล้องเเถวนั้นยังคงใช้การได้อยู่...กำลังดึงภาพมาให้อยู่ครับ "

 

" ผบ. ทางกระทรวงติดต่อมาค่ะ "

 

" ตอนนี้ไม่ใช่เวลาบอกให้รอไปก่อน " เก็นจูโร่ที่ปัดปฏิเสธก่อนที่จอหลักเปิดภาพของคาซานาริ  ฟุโดได้เข้าระบบเข้ามาด้วยตัวเอง 


" มันเกิดอะไรขึ้นกัน " ฟุโดได้ถามออกมาทำเอาเก็นจูโร่ถึงกับเงียบและไม่รู้จะเริมพูดอะไรยังไงต่อ " ฉันถามว่ามันเกิดอะไรขึ้น  "

 

" อะ......ตามที่เห็นตอนนี้พวกเรากำลัง... "

 

" คิดว่าฉันจะเชื่อเเกรึไง....เหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นอยู่ตอนนี้ทั้งโลกได้เห็นหมดเเล้วครั้งต่อไปได้เห็นทั้งหมดเเน่เเละพวกนั้นกำลังจะเริ่มภารกิจที่ชื่อว่า รักษาสันติภาพของโลกโดยภายใต้การนำของUNเเละกำลังบุกมาที่ประเทศของพวกเรา ไม่เห็นหรือไง!!! "

 

" เเต่ว่า มันยังมีหนทางอยู่นะครับ เพราะแบบนี้ถึงมีพวกเราไง " เก็นจูโร่ที่ยังไม่ทันพูดจบสัญญาณติดต่อก็ถูกตัดไป

 

" เเล้วจะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้กัน " คริสได้เอ๋ยถามขึ้นมา

 

" การต่อสู้ครั้งนี้ ผู้นำของตระกูลคาซานาริก็จะเข้าร่วมด้วย " ซึบาสะได้ตอบโดยที่เป็นช่าวที่ไม่ดีอย่างมาก


" ดูท่าว่า....งานนี้คงจะเลวร้ายอย่างบอกไม่ถูกจริงๆ " คานาเดะที่รู้สึกไม่ดีว่าหลังจากนี้จะเกิดอะไรขึ้นต่อไป

 

" ได้ภาพมาเเล้วจะยิงขึ้นจอหลักครับ " ฟูจิทากะได้ยิงภาพที่มอนิเตอร์ให้เห็นฮิบิกิที่อนสลบอยู่พร้อมบันโจที่อยู่ไม่ไกลมาก

 

" คุณฮิบิกิ คุณบันโจ!!! "

 

" โถ่เอ๋ย....ตอนนี้ไม่ใช่เวลามานอนนะ!!! "

 

" อดัม...ทิก...กี้พยายามเเล้วนะ......เพราะงั้น....ชมฉันที่สิ "

 

" ทำได้ดีมากทิกกี้ "

 

" เน่....อดัมช่วยเข้ามากอดฉันที่สิ......ถึงจะรู้ก็เถอะว่าไม่ชอบ "

 

" ยังทำไม่ได้หรอกนะตอนนี้....เเต่ก็ไม่คิดว่าตัวจะใหญ่ขนาดนี้ " อดัมที่กำลังมองดูร่างกายของทิกกี้อยู่นั้นจู่ๆบิลด์ที่ได้พุ้งเข้ามาพร้อมกับฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์ในมือฟันเข้าที่ร่างอขงทิกกี้แต่ก็ถูกกำเเพงที่มองไม่เห็นป้องกันเอาไว้จนจนมันระเบิดคามือของบิลด์


แต่ถึงอย่างงั้นบิลด์ที่ยังไม่ยอมใช้พลังจีเนียสสร้างเคียวอิกาลิม่าที่มือแล้วฟันเข้าใส่ทันทีแต่ใบมีดก็หักลงทันทีเมื่อสัมผัสมีดก่อนจะหมุนตัวเตะพร้อมใบเลื้อยของชูชาร์กาน่าได้ออกมาจากใต้ฝ่าเท้าตัดเข้าที่ลำตัวจนแต่ใบเลื้อยของชูชาร์กาน่าก็แตกละเอียดทันทีก่อนจะถูกทิกกี้ยิงลำแสงซัดใส่จนร่างกระเด็นอัดกับซากตึกที่อยู่ใกล้ๆ

 

เซนเจอร์แมนเองก็ได้ออกมาจากกองซากตึกและกระหน้ำยิงใส่เรื่อยๆจนร่างของทิกกี้ที่ค่อยเกิดความเสียหายหลายๆจุดขึ้น

 

" มีเเต่ต้องยิงอย่างเดียวเท่านั้น " เซนเจอร์แมนทีพอเห็นโอกาสที่จะต่อกรก็ได้กระหน้ำยิงเข้าอย่างต่อเนื่องถึงแม้จะยิงเข้าทะลุสำเร็จแต่บาดแผลทั้งหมดก็ถูกรักษาหายไปปลิดทิ้ง

 

บิลด์ได้พุ้งออกจากซากตึกมายืนอยู่บนยอดตึกที่อยู่ประชิดกับทิกกี้ก่อนจะเอาแกทลิ้งกันของอีจิว่าที่มือทั้งสองพร้อมยุทโธปกรณ์ทั้งหมดไม่ว่จะาจะเป็นเครื่องยิงมิสไซ์ที่ออกมาจากข้างเอวและตอปิโดสองลูกที่ไหล่ทั้งสองข้างบิลด์ได้สาดกระสุนทุกอย่างออกไปเข้าใส่ร่างขงทิกกี้จนะเกิดเป็นบาดแผลขนาดใหญ่แต่ก็ถูกรักษาจนหายไปเหมือนเดิม


" อึก.....ยังหรอก...ยังหรอกน่า!! " บิลด์ได้สลัดอาวุธของอีจิว่าออกทั้งหมดและพุ้งออกไปที่กลางอกที่เป็นคอร์ทีทิกกี้ใช้เป็นแกนกลางแล้วสร้างดาบอาเมะโนะฮาบาคิริหวังจะโจมตีแต่ก็ถูกลำแสงจากยิงเข้าใส่จนบิลด์ต้องยกดาบขึ้นมาแต่ดาบอาเมะโนะฮาบาคิริก็แตกละเอียดพร้อมร่างของบิลด์ที่ปลิวกระเด็นลงไปนอนหมดสภาพอยู่บนกองเศษซากเมือง


นอกจากนี้ทิกกี้ก็ได้หันไปยิงลำแสงจากปากเข้าใส่ร่างของเซนต์เจอร์แมนที่ยังคงยิงใส่จนเธอต้องวิ่งหนีเพื่อพ้นขากวิถีแต่ก็ไม่ทันจนโดนเข้าเต็มหลังเต็มก่อนจะลงไปนอนกับพื้นทุกคนที่มองเห้นการต่อสู้ก็เริ่มวิตกกังวลอย่างมาก

 

" พลังมิติเวลาบิดเบี้ยวและการป้องกันที่สมบรูณ์แบบ "

 

" ถึงเเม้....เกียร์ของเราจะซ่อมเสร็จเเล้วจะไปทำอะไรมันได้ล่ะ "

 

" มนุษยชาตินะไม่สมบรูณ์แต่ถ้ามีคนปกครองที่สมบรูณ์แบบ....ก็จะมีเเต่ความสมบรูณ์แบบอย่างฉันที่เป็นต้นเเบบของมนุษย์ชาติยังไงละ "

 

" อย่าลำพองให้มันมากนักนะ.....เจ้าตุ๊กตา " เซนเจอร์แมนได้ด่าออกไปเเต่ดูเหมือนอดัมไม่รู้สึกสะทกสะท้านเลย

 

" เเล้วเธอเรียกตัวเองว่าเป็นนักเล่นเเร่แปรธาตุได้งั้นหรอ? ถ้าอยากสมบรูณ์เเบบก็ต้องยอมรับกฎให้ได้เท่านั้น "

 

" สิ่งที่ฉันต้องการมีเเค่ปลดปล่อยมนุษย์จากการกดขี่เท่านั้น....แต่ว่าการต่อสู้เพื่ออุดมคติของพวกเราที่เสียสละมาหลายชีวิตต้องสูญเปล่าเพราะเเก "

 

" ขอเเค่มี Divine weapon สิ่งอื่นฉันก็ไม่ต้องการเเล้ว....ฉันจะทำให้หัวใจของพวกเเกหยุดเต้นเอง " อดัมที่ลอยลงมายืนที่พื้น

 

" เป็นแค่ไอ้ตุ๊กตาโรคจิตแท้ๆ......อย่ามาพูดบ้าบอว่าจะเป้นพระเจ้าจะสร้างโลกน้อยเลย " เซ็นโตะที่ตอนนี้ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผลแต่ก็กัดฟันลุกขึ้นอีกครั้ง


" สภาพแบบนั้นคิดเหรอว่าจะหยุดฉันคนนี้ได้งั้นเหรอ " อดัมที่พอเห็นสภาพของเซ็นโตะที่ทั้งเนื้อทั้งตัวนั้นเต็มไปด้วยบาดแผลมากมาย


" ฉันจะหยุดให้ดู......ด้วยไรเดอร์ซิสเต็มที่พ่อและฉันสร้างขึ้นเนี่ยและ " เซ็นโตะได้หยิบจีเนียสบอทเทิลขึ้นมาและเสียบลงไดรฟเวอร์แปลงร่างเป็นบิลด์จีเนียสฮาซาร์จอีกครั้งและวิ่งพุ้งเข้าโจมตีใส่อดัมแต่เพระาอาการบาดเจ็บและเรี่ยวแรงที่เริ่มจะยืนไม่อยู่ทำให้อดัมที่เพียงแค่เอี่ยวตัวหลบไปมาและเตะอัดเข้าที่กลางอกของบิลด์เพียงนิดเดียวก็ลงไปนอน


" ร่างกายแบบนั้นไม่ไหวหรอก....ทำไมถึงยังจะสู้ต่ออีกละ!? " คริสที่ทนดูภาพที่บิลด์เป็นฝ่ายถูกโจมตีเพียงฝ่ายเดียวแบบนั้นไม่ได้ร่วมถึงคนอื่นๆ

 

" ห้ามยอมเเพ้เด็ดขาด.....ถ้าเป็นเด็กคนนั้นต้องพูดเเบบนี้เเน่ " จู่ๆเสียงปริศนาที่ได้ติดต่อเข้ามาทำเอาเก็นจูโร่ประหลาดใจ

 

" ไม่มีเเหล่งที่มา.....ลองตรวจสอบเเล้วก็ไม่ทราบที่อยู่ค่ะแต่ว่านี้มัน " โทโมซาโต้ที่ได้รับข้อมูลก่อนจะยิงเข้ามอนิเตอร์หลักทันที

 

" ข้อมูลจากวาเวล.......ที่ได้ถอดรหัสไปเเล้วนิ "

 

" นี้คือข้อมูลที่พวกเรามีครับ.....มันคือสิ่งที่บันทึกเกี่ยวกับการสังหารพระเจ้าเพราะงั้นนี้เป็นโอกาศเดียวของพวกเราครับ "

 

"การสังหารพระเจ้าหรอ....ทำไมถึงรู้ได้? "

 

" พวกเราได้รับการติดต่อระหว่างที่กำลังหาข้อมูลอยู่แล้วก็ได้มันมาเเลพพวกเขาตกลงที่จะช่วยพวกเราด้วยครับ " โอกาว่าติดต่อเข้ามาอีกคนพร้อมข้อมูลหอกอันนึ่ง


 

" เดิมที่เเล้วหอกเล่มนี้เอาไว้ตรวจเช็ค.....พระเจ้าสิ้นลมรึยังตำนานทั้งหมดนั้นพูดถึงพลังอันยิ่งใหญ่มาตั้งเเต่อดีตถึงอย่สงนั้นบันทึกเหล่านี้ไม่ได้มีพลังพอที่จะสังหารพระเจ้าได้ "

 

" เเล้วมันเกี่ยวกับหอกเล่มนี้ละ? "

 

" กว่า 2พันปีก่อนมันเกี่ยวกับการตายของพระเจ้า "

 

" หรือว่าหมายถึงอาวุธนั้น.....ก็เหมือนกัยที่เราเจอในสมัยอเล็กซานเดียร์งั้นหรอ? " ซึบาสะได้เอ๋ยถามสายปริศนา

 

" มันเป็นหอกเพียงอันเดียวที่ชาวเยอรมันได้รับมาในสงคราม " สิ้นเสียงของสายปริศนาก็ได้ขึ้นรหัสของอาวุธนี้ขึ้นมาก็คือ [ GUNGNIR ]

 

" กังกุงเนียร์งั้นหรอ? "

 

" ถือว่าเป็นข่าวดี....สินะค่ะ "

 

ในระหว่างที่ทุกคนกำลังตกใจอยู่นั้นฮิบิกิก็ได้สติพร้อมได้ยินข้อมูลทุกอย่างทั้งหมดเรียบร้อยแล้ว

 

" ทาจิบานะ "

 

"ดูเหมือนว่า.....จะยังมีโอกาศสินะกุญเเจสำคัญมันอยู่ที่ กังกุงเนียร์ของฉัน "

 

" กังกุงเนียร์งั้นหรอ? " บิลด์ได้หันไปมองก่อนที่จะนึกเหตุการณ์ตอนที่ฮิบิกิได้โจมตีใส่ Yohualyepoztli เเละตอนที่โจมตีใส่ทิกกี้ที่เป็นร่างของพระเจ้าที่สามารถสร้างความเสียหายโดยที่ไม่สามารถฟื้นสภาพได้ " เป็นเเบบนี้นิเอง "

 

" ขอเพียงอีกครั้งเดียว.......จะต้องทำมันให้ได้ "

 

" ทิกกี้ " อดัมได้หันไปสั่งก่อนที่ทิกกี้จะยิงลำเเสงใส่ฮิบิกิเเต่บิลด์ได้พุ้งเข้ามาพร้อมใช้พลังของจีเนียสสร้างหอกกังกุงเนียร์ขึ้นมาและปัดการโจมตีของทิกกี้ออกไป

 

" ไปกันเถอะฮิบิกิ....ตอนนี้สมการแห่งชัยชนะนั้นคือเธอ.....ไปแสดงถึงพลังสังหารพระเจ้าให้มันเห็นหน่อย "

 

" ค่ะ!! ฮ้ากกกก!!! " ฮิบิกิได้กระโดดตามหินที่ลอยอยู่รอบตัวของทิกกี้เพื่อเข้าไปใกล้ๆ

 

" ไม่ยอมให้ทำเเบบนั้นหรอก....ผู้สังหารพระเจ้า " อดัมที่จะขัดขว้างโดยเขวี้ยงหมวกกงล้อไฟเข้าใส่เเต่เซนเจอร์แมนได้ยิงสกัดเอาไว้

 

" เเบบนี้เอง....เท่านี้จิ้กซอร์ชิ้นสุดท้ายก็ครบเเล้ว....ในตอนนั้นที่เเกไประเบิดเป้าหมายไม่ใช่ซิมโฟเกียร์ที่เเท้คิดจะทำลายข้อมูลที่สาวไปถึงการสังหารพระเจ้า "

 

" จำที่ฉันได้บอกว่าฉลาดเกินไปก็เป็นอุปสรรคได้สินะ? " อดัมได้พุ้งเข้าไปพร้อมหลบกระสุนที่ยิงพุ้งเข้ามาจนถึงตัวเซนเจอร์แมนสำเร็จเธอได้เปลี่ยนปืนของเธอกลายเป็นดาบขณะที่อดัมดึงกระชากเเขนออกเเล้วเป็นกลายเป็นดาบเข้าปะทะกันไปมา

 

" ไม่จริงน่า "

 

" ตอนนี้ก็ตายไปพร้อมกับอุดมคติของเธอซะเถอะ "

 

" ไปเลย....ทาจิบานะ ฮิบิกิ " เซนเจอร์แมนได้ตะโกนออกไปพร้อมกับฮิบิกิที่กำลังพุ้งเข้าไปหาทิกกี้

 

" ไม่ยอมให้ทำเเบบนั้นได้หรอก!! " อดัมที่จะเข้าไปขว้างเเต่ถูกบันโจที่พื้นขึ้นมาแล้วแม็กม่านัคเคิลซัดร่างอขงอดัมปลิวกระเด็นอัดกับซากตึกพอดี

 

"  นั้นมันคำพูดของทางนี้เฟ้ย!! ตอนนี้แหละ เซ็นโตะฮิบิกิ " บันโจได้ตะโกนบอกกับทั้งสองก่อนที่บิลด์จะพุ้งไปพร้อมเปลี่ยนหอกกังกุงเนียร์กลายเป็นนัคเคิลแบบเดียวกับของฮิบิกิ

 

" ฮ้ากกกกกก!!!! " ทั้งสองได้ชกหมัดออกไปปะทะกับกำปั้นของทิกกี้พร้อมกันจนเกิดแรงลมมาหศาลจากแรงปะทะกระจายออกรอบข้าง

 

" ไม่ยอมให้มาขัดขว้างอดัมหรอก!!! " มือของทิกกี้ที่เกิดรอยร้าวก่อนจะถูกทำลายถึงเเม้จะพยายามใช่พลังฟื้นสภาพก็ไร้ผล " อ้ากกกกก!!! "

 

ทางด้านในห้องศุนย์บัญชาการที่เห็นเหตุการณ์ทำให้ฝ่ายพวกบิลด์พลิกสถานการณ์ได้สำเร็จ

 

Divine weaponไม่สามารถฟื้นสภาพได้เเล้วค่ะ "

 

" ไม่คิดเลยว่าอาวุธที่จะสังหารพระเจ้าอยู่ใกล้ตัวพวกเรามาโดยตลอดแบบนี้ " คานาเดะที่รู้สึกประหลาดใจก่อนที่ประตูจะเปิดออกพร้อมคิริกะได้เดินเข้ามากับคาซึมิและเก็นโทคุ

 

" คิริจัง " ชิราเบะที่หันไปเห็นจึงเข้าไปกอดด้วยความเป็นห่วง

 

" ในที่สุดก็พบอาวุธสังหารพระเจ้าเเล้วหรอ? "

 

" ยังจำเครื่องบินเที่ยวสุดท้ายจากวาเวลได้หรือเปล่าละ?  ในนั้นได้มีบันทึกอยู่ด้วยเช่นกัน "

 

" ถึงตอนนั้นจะดูบ้าบิ่นมากเลย...แต่ก็ดีใจที่เป็นประโยชน์ได้นะเดส "

 

" ช่วยบอกหน่อยสิ...ทำไมคุณถึงเอาข้อมูลนี้มาบอกกับพวกเรากัน "

 

" เพราะพวกเขาได้ยินเสียงเพลงนะ......1ในรุ่นพี่นักบินบอกมานะครับในตอนนั้นพวกเขาได้ยินเสียงเพลงบนท้องฟ้าสีเเดงเพลิง....ตั้งเเต่นั้นมาผมเองก็อยากจะได้ยินเหมือนกันครับ "

 

ทางด้านบิลด์และฮิบิกิที่ถูกทิกกี้ระเบิดพลังใส่จนหินจำนวนมากพุ้งเข้าใส่ร่างไม่หยั่งแต่ถึงงั้นบิลด์ก็พยายามป้องกันทุกวิถีทางแต่จำนวนมากไปจนทำให้ร่าของทั้งสองถูกเหล่าเศษหินจำนวนมากบีบทับถมกันจนถูกพวกก้อนหินบดขยี้ร่วมกัน

 

" มาได้เเค่นี้เเหละ......นี้คือจุดจบของผู้ืั้ต่อกรกับพลังพระเจ้า "


" เซ็นโตะ!!! " 


" ทาจิบานะ ฮิบิกิ!!! " เซนเจอร์แมนได้ตะโกนเรียกชื่อของฮิบิกิออกมาก่อนที่หินที่ถูกทับถมอยู่กลางอากาศนั้นได้แตกออกเพราะบิลด์ที่ได้ใช้หอกกังกุงเนียร์ในมือทะลวงออกมาพร้อมดึงร่างของฮิบิกิออกมาด้วย

 

" ไปเลย!!! " บิลด์ได้เหวี้ยงร่างของฮิบิกิออกไปก่อนที่เธอทรงตัวก่อนจะพุ้งเข้าไปพร้อมอามเมอร์เกียร์กลายโหมดดริวทะยานพุ้งเข้าไปหาทิกกี้

 

" หยุดผู้สังหารพระเจ้าสะ!!! "

 

" หมัดของฉันไม่มีทางจะพลาดเป้า....ต่อให้เป็นพระเจ้าก็ตาม!!! "

 

"เอาล่ะ....ถึงเวลาเเล้วทิกกี้ออกมาจากพลังพระเจ้าเเล้วมาหาฉันคนนี้ซะ "

 

" รักอดัมที่สุดเลย!!! " ทิกกี้ที่เป็นแกนกลางของพลังได้ออกมาจากร่างของพระเจ้าพุ้งเข้าไปหาอดัมเเต่ก็ถูกฮิบิกิพุ้งจะทะลวงจนร่างขาดครึ่งพร้อมร่างของพระเจ้าสลายหายไป


File:Symphogear AXZ Episode 11 25.png 


"  สำเร็จจนได้ "  บิลด์ได้มองขึ้นไปพร้อมกับเซนเจอร์แมนที่ประหลาดใจมากๆ

 

" อะ...ดัม รักมากเลย....รักที่สุดจับฉันเอาไว้....แล้วอย่าไปไหนนะ "

 

" ความรักที่บ้าคลั่งเนี่ย...ฉันไม่ชอบเลยช่างเถอะดีจริงๆ....ที่ยังไม่หายไป " อดัมได้พูดใส่ก่อนจะมองไปบนฟ้าพบละอองพลังของพระเจ้าล่องลอยไปมาอยู่ "  ต้องหาพาชนะมารับพลังของพระเจ้า "

 

อดัมที่พยายามมองหาก่อนจะก้มไปเห็นทิกกี้ที่คลอเคลียกอดขาเขาอยู่จึงสบัดเเละเตะร่างครึ่งท่อนของทิกกี้อย่างไม่ใยดี

 

" จริงด้วยสิ....ฉันยังมีเจ้านี้อยู่นิน่าด้วยเเขนข้างนี้จะต้องสามารถรองรับพลังของพระเจ้าได้เเน่....ฉันก็จะกลายเป็นต้นเเบบของโลก " อดัมได้ยกเเขนซ้ายของตัวเองขึ้นมาก่อนที่พลังพระเจ้าจะเข้าไปหาเเต่ก็ผ่านตัวเขาไปดื้อๆ " อะไรกัน....ไม่จริงน่า หมายความว่าไงกัน "

 

พลังของพระเจ้าที่เข้าล้อมรอบร่างของฮิบิกิที่นอนอยู่ที่ฟื้นก่อนจะรู้สึกค่อยๆลุกขึ้นมาเเละประหลาดใจ

 

" นะ....นี้มันอะไรกันหมายความว่าไงกัน....อะ....อ้ากกกก!!! " ร่างกายของฮิบิกิได้ส่องเเสงออกมาพร้อมพลังของพระเจ้าได้เข้าไปในร่างกายจนหมดก่อนที่จะเเปลสภาพร่างกายกลายเป็นดักเเด้ขนาดใหญ่


File:Symphogear AXZ Episode 11 28.png 


" เกิด....อะไรขึ้น " บันโจที่มองดูดักแด้ด้วยสีหน้าที่ตกใจ ปลาดใจความรู้สึกมากมายจนทำเอาอ้ำอึ่งไปมหด

 

" เป็นไปไม่ได้.....จิตวิญญาณอันบริสุทธิ์เท่านั้น....ที่จะกลายเป็นภาชนะที่สมบรูณ์ได้นิน่า " เซนต์เจอร์แมนที่เห็นปรากฎการณตรงหน้าก็ได้แต่ตกใจเพียงอย่างเดียว


" ฮิบิกิ!!! " บิลด์จะโกนออกมาพร้อมกับสายตาที่จับจ้องไปที่ดักแด้ตรงหน้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

266 ความคิดเห็น

  1. #200 Nazzga2 (จากตอนที่ 116)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2563 / 13:43
    ทำไมข่อยเหมือนจะเห็นภาพ อีโวลในร่างแย้อวกาศกำลังขี่อดัมร่างช้างเป็นภาหนะขึ้นมาหว่า
    #200
    0