Kamen rider Build & Symphogear Re:Boot

ตอนที่ 115 : Be The One Part 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 338
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    27 ต.ค. 63

เสียงฝีเท้าของผู้คนที่กำลังวิ่งหนีพร้อมกับกำเเพงสกายวอลได้พุ้งขึ้นมาจากพื้นดินคัตสึรากิที่กำลังตกใจกลัวจนล้มลงไปนอนกับพื้นก่อนที่ชิโนบุจะวิ่งเข้ามาหา

 

" ทาคุมิ......ฟังพ่อให้ดีนะ ฟังนะแสงนั้นทำให้เกิดความชั่วร้ายขึ้น สักวันนึ่งสิ่งมีชีวิตนอกโลกที่ใช้พลังนี้จะทำให้โลกนี้ดับสูญ คนที่กำกุญแจจะช่วยโลกนี้เอาไว้ ก็คือบันโจ ริวกะ "

 

" บันโจ? "

 

" เขาเป็นเด็กที่เกี่ยวข้องกับการวิจัยของพ่อ....สักวันนึ่งบันโจคุงจะปรากฎตัวต่อหน้าลูก " ชิโนบุที่ฝากฝั่งความหวังให้เเกลูกตัวเอง " พลังของเขาจะเปลี่ยนแปลงโลกได้ "

  

" ทำไมถึงเอามาบอกผมละ? "

 

" ฝากดูเเลลูกชายผมด้วย " ชิโนบุหันไปบอกยามที่อยู่เเถวนั้น

 

" ครับ...ไม่เป็นไรนะ...เดียวผมจะพาไปที่ปลอดภัยก่อน......อัก " จู่ๆด้านหลังของยามเกิดการระเบิดจนร่างได้ล้มก่อนที่คัตสึรากิจะลุกขึ้น

 

" พ่อ " คัตสึรากิได้ตะโกนเรียกพ่อของให้หันมาหาเเต่ร่างกายของเขาได้กลายเป็นเซ็นโตะเเทนที่ยืนอยู่ตรงหนั้น 



" พ่อทำไมถึงได้มาเป็นนักวิทยาศาสตร์ละ? "

 

ไม่นานภาพก็ได้ตัดไปพร้อมกับเซ็นโตะที่รู้สึกตัวอีกก่อนจะกวาดสายตามองไปมาทำให้รู้ว่าตอนนี้อยู่ในเรือประมงลำนึ่งที่อยู่ท่าเรือแห่งนึ่งในโทโตะในขณะที่เซ็นโตะกำลังมึนๆอยู่ดันตัวลุกขึ้นมานั่ง


" รู้สึกตัวแล้วเหรอเซ็นโตะ? " อัลเทอร์ที่นั่งอยู่ข้างพอเห็นว่าเซ็นโตะลุกขึ้นมาก็รีบเข้าไปหาทันที


" อัลเทอร์เหรอ.....แล้วที่นี่ที่ไหนกัน " เซ็นโตะที่กำลังมึนๆอยู่ก็ได้หันไปเจอกับอีโวลต์ที่นั่งขิบน้ำร้อนจากแก้วในมืออยู่

 

" โย่ว....ตื่นแล้วหรอ? "


" ทำไมแกถึงอยู่ที่ที่นี่ "


" อีโวลต์ช่วยพวกเราออกมา " อัลเทอร์บอกทำให้เซ็นโตะที่ได้ยินแทบไม่เชื่อก่อนจะหันกลับไปมองอีโวลต์ " แต่ว่าตัวฉันอีกคนกับมิคุถูฏพวกนั้นจับตัวไป....พวกเราเลยหนีกันมาแค่2คน " 


" ทำไมแกถึงช่วยชีวิตฉัน "


" เป้าหมายของอิโนะคือ การปลดใช้งานฮาซาร์ดทริกเกอร์มันใช้ผู้คนออกล่าบิลด์เพื่อลดกำลังใจของเธอเพื่อชิงพลังมันมาได้.....ทีเพลือก็แค่ชิงแพนโดร่าบ็อกซ์มา โลกก็จะถูกทำลาย " อีโวลต์ได้อธิบายเเผนของอิโนจนมหดเเต่ดูเหมือนว่าเซ็นโตะอยู่ในสภาพโทรมอย่างมาก " ดูเหมือนว่าเธอจะโทรมน่าดูเลยนิ โดนอิโนะปั่นหัวสะเละไม่สามารถช่วยพวกพ้องหรือคู่หูได้แถมยังหลงไปกับแผนของฮิโนะจนต้องมานั่งจ๋อยแบบนี้ แต่ก็ไม่แปลกนิเดิมทีก็เป็นแค่ฮีโร่จอมผลอมที่เอาแต่วิ่งเล่นไปกับความถูกต้องจอมปลอมอยู่แล้วนิ ทั้งเธอและพ่อของเธอก็ได้แต่นั่งร้องไห้ขี้มูกโป้ง "

 

" น้ำหน้าอย่างแกจะไปรู้อะไร!!!! " เซ็นโตะได้ลุกขึ้นตบเเก้วในมือของอีโวลต์จนหลุดมือแต่สีหน้าเขาไม่ได้โกรธอะไรก่อนที่เซ็นโตะจะเดินจากไป


" เห้..เซ็นโตะ!? " อัลเทอร์ที่ได้รีบลุกขึ้นวิ่งตามเซ็นโตะออกไปโดยปล่อยให้อีโวลต์สบัดมือจากที่โดนน้ำร้อนลวกอยู่เพียงลำพัง

 

" รู้ดีกว่าเธอด้วยซ้ำไป ก็พวกฉันเป็นคนสร้างคิริว เซ็นโตะขึ้นมา "

 

เซ็นโตะที่เดินเอ่อละเหยลอยชายไปมากลางสายฝนระหว่างเดินอยู่เซ็นโตะได้หยุดนิ่งก่อนจะเตะกองขยะที่อยู่ตรงหน้าระบายอารมณ์ก่อนจะเดินต่อจนมาถึงตรอกซึ่งเป็นจุดที่เริ่มต้นทุกสิ่งทุกอย่างพร้อมมองเห็นร่างตัวเองที่นอนอยู่ตรงนั้นลางๆก่อนที่บิลด์โฟนจะมีสายเข้าก่อนทีเซ็นโตะจะค่อยๆยกขึ้นมาเเนบกหูรับสาย

 

" รอดหวุดหวิดไปนะแก....ถ้าหากอยากให้ฉันปล่อยตัวเพื่อแกกับบันโจ ริวกะละก็นำแพนโดร่าบ็อกซ์มาที่ทีฉันบอกสะ " อิโนะที่อยู่ในสายพูดออกมาพร้อมกับข้างๆนั้นมีกรงขังที่มีฮิบิกิที่ได้สติอยู่กับมิคุ

 

" อย่าบอกนะว่าจะไปจริงๆ  " คัตสึรากิได้พูดขึ้นมาก่อนที่เซ็นโตะจะเข้าไปในโลกเเห่งความทรงจำพร้อมกับในมือที่ถือบิลด์ไดรฟเวอร์

 

" ทุกสิ่งที่เป็นของฉัน ล้วนถูกสร้างขึ้น"

 

" ก็ตามนั้นแหละ....นายแค่จมอยู่กับอุดมคติ ความทรงจำที่นายนึกออกเป็นสิ่งที่ไรเดอร์ซิสเต็มสร้างขึ้นที่ผมสร้างมันขึ้นมาเพื่อกำจัดอีโวลต์ ถึงแม้จะรู้ว่ามันค่ออาวุธสงครามแต่ก็ทำเพื่อสนองความต้องการของพ่อ แต่สุดท้ายพวกเราก็แต่ถูกหลอกใช้ " คัตสึรากิได้พูดร่ายยาวพร้อมกับระบายความในใจของตัวเองโดยที่มีเซ็นโตะยืนรับฟัง " อย่างที่อิโนะพูด....ถ้าหากว่าพวกเราไม่สร้างไรเดอร์ซิสเต็มขึ้นมา สงครามก็คงไม่เกิดผมเชื่อในวิทยาศาสตร์ เชื่อในตัวคุณพ่อ แต่กลับลงเอ๋ยแบบนี้ "

 

เซ็นโตะได้นึกไปถึงในความฝันที่เห็นพ่อของเขายิ้มอย่างเต็มอกเต็มใจได้เอามือขึ้นมาเเตะที่อกพร้อมในมือก่อนจะก้มมองไปที่บิลด์ไดรฟเวอร์ของตัวเองที่พังเสียหายจากพลังฮาซาร์ดทริกเกอร์ที่ระเบิดก่อนหน้านี้

 

" ก็จริงอยู่ที่ถ้าเราไม่สร้างไรเดอร์ซิสเต็มขึ้นมาสงครามก็อาจจะไม่เกิด....แต่ว่าถ้าไม่มีมันโลกนี้คงสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉันสัมผัสและพบแน่ " เซ็นโตะพูโไปก่อนที่ผ่านเรื่องราวทั้งหมดที่ผ่านมาตั้งแต่แรกเริ่มได้เจอกับฮิบิกิ บันโจและคนอื่นๆ " ฉันนึกออกแล้วละ...คนที่กุ้มกุญแจที่จะช่วยโลกก็คือบันโจ "

 

" ยังไม่เข้าใจอีกรึไง!!! บันโจจะนำโลกไปสู่การล่มสลาย!!!! "

 

" นายต่างหากที่ไม่รู้อะไร.....หมอนั้นนะเป็นคนคิดน้อย สมองมีแต่กล้าม ถูกหลอกง่ายแต่ว่า หมอนั้นยอมสู่เพื่อวันพรุ่งนี้ของใครสักคนเป็นคูาหูคนสำคัญของฉัน สายสัมพันธ์ของฉันกับหมอนั้นไม่ใช่ของปลอมแน่ ถ้าคุณพ่อสร้างบิลด์ขึ้นมาเพื่อล้มอีโวลต์ละก็ สิ่งที่ท่านพูดเกี่ยวบันโจจะต้องมีอยู่จริงแน่เราจะต้องตามหา "

 

" ถึงอย่างนั้นพวกเราไม่สามารถหาคีย์เวิร์ดก็ไม่มีทางเข้าถึงข้อมูลนั้นได้ "

 

" เราจะต้องตามหาให้เจอให้ได้..... " เซ็นโตะได้ตอบกลับไปเงียบๆก่อนจะหันไปหาอัลเทอร์ที่ยืนกลางสายฝนอยู่ไม่ห่าง


" นายจะเอาแพนโดร่าบ็อกซ์ไปให้พวกนั้นใช่มั้ย...ทั้งที่รู้ว่านั้นเป็นกับดัก " อัลเทอร์ที่เหมือนจะรู้ทันก็ได้ถามใส่เซ็นโตะแต่ก็ไม่ได้คำตอบอะไรกลับมา " ถ้างั้นฉันก็จะไปด้วย....ฉันจะขอต่อสู้เคียงข้างกับนาย "


" เธอรู้ตัวใชjมั้ยถ้าหากว่าเธอสวมใส่กังกุงเนียร์อีกครั้งละก็.....ชีวิตของเธอก็จะ "


" คิดว่าฉันคนนี้กลัวตายอย่างงั้นเหรอ.....อย่ามาพูดบ้าๆน่า " อัลเทอร์ที่พูดขัดเซ็นโตะก่อนจะก้าวเดินตรงเข้าไปหาพร้อมเอายื่นหมัดไปแตะที่กลางอกของเซ็นโตะ " ถ้าหากว่าฉันต้องตายจริงๆละก็ฉันอย่างน้อยขอให้การตายของฉันเป็นทางผ่านไปสู่โลกที่นายสร้างทีเถอะ " อัลเทอร์ได้พูดออกมาเต็มปากซึ่งเซ็นโตะที่ได้ยินแบบนั้นก็ได้หลุดยิ้มออกมา


" ให้ตายสิ....เธอเนี่ยเหมือนกับฮิบิกิจริงๆนะ "


" ก็เพราะฉันกับหล่อนคือคนเดียวกันนิน่า " 


ทั้งสองต่างยิ้มให้กันก่อนจะเดินไปตามทางท่ามกลางสายฝนพร้อมกับความมั่นใจที่เพิ่มมาเต็มร้อย


ขณะเดียวกันที่ห้องที่พวกอิโนะอยู่ซึ่งหลังจากที่วางสายไปโกบาระก็ได้มานั่งอยู่ที่เก้าอี้พร้อมรินไวน์แดงใส่แก้วและยกขึ้นมาดื่มรวดเดียวหมดแก้ว


" หมอนั้นคงไม่มาหรอกมั้ง.....ป่านนี้คงจะหิ้วแพนโดร่าบ็อกซ์หนีไปไหนแล้วก็ได้ " โกบาระได้พูดขึ้นมา


" คุณเซ็นโตะไม่ใช่คนขี้ขลาดอย่างที่พวกคุณคิดหรอก " ฮิบิกิที่พอได้ยินโกบาระพูดดูถูกใส่เซ็นโตะก็ได้เถียงขึ้นมา


" ห๊าา.....อย่างหมอนั้นนะมันก็เป็นแค่ไอ้คนขี้ขลาดอย่างที่ฉันบอกนั้นแหละน้ำยาอย่างมันจะไปทำอะไรได้แค่ช่วยคนไม่ได้สักคนด้วยซ้ำ "

 

" คุณเซ็นโตะนะ.......เพื่อพวกพ้องเเล้วไม่ว่ายังไงก็จะต่อสู้เพื่อความรักเเละความสงบสุขถึงเเม้.....จะถูกผู้คนมากมายเกลียดชังก็ตาม " ฮิบิกิได้พูดออกมาอย่างมั่นใจก่อนที่ไซกะที่นั่งอยู่จะทนไม่ไหวก็เดินผ่านกรงเข้ามาในสภาพของเหลวและกลับมาเป็นร่างเนื้อเหมือนเดิม


" หุบปากเน่าของแกได้แล้ว " ไซกะได้ตบเข้าที่หน้าของฮิบิกิที่นึ่งจนล้มลง


" ฮิบิกิ! "  มิคุได้เข้าไปหาฮิบิกิก่อนที่จะหันกลับไปหาไซกะ " คุณเซ็นโตะเห็นค่าชีวิตผู้คนมากกว่าตัวเอง....ไม่ว่าใครลำบากทั้งมิตรหรือศัตรูเข้าจะก็ยื่นมือช่วยเหลือ เขานะ....คือฮีโร่เเห่งความถูกต้อง "


" หุบปากเน่าๆของเธอสะ " ไซกะที่กำลังจะเดินเข้าไปตบมิคุอีกรอบแต่ก็ได้มีกระสุนนึ่งยิงเฉียดหน้าของไซกะไปเล็กน้อยทำให้เธอหันไปหาก็พบว่าเป็นอนาเธอร์คริสที่เป็นคนยิง


" พอแค่นั้นแหละคะ....ฉันคงจะปล่อยให้คุณทำร้ายตัวประกันไปมากกว่าไม่ได้หรอกคะ.....ต่อให้สองคนนั้นเป็นศัตรูก็ตาม "


" นี่เธอเป็นอีแค่....โฮมุนครูสแท้ๆจะมากเกินไปแล้ว " ไซกะที่ได้เอาลอสบอทเทิลของตัวเองขึ้นมากำลังจะแปลงร่างแต่อนาเธอร์ซึบาสะได้ฟันเข้าที่มือของเธอจนมือขาดพร้อมลอสบอทเทิลกระเด็นตกลงพื้นไปก่อนที่มือที่ขาดจะถูกสร้างขึ้นมาใหม่ " แกเองก็ด้วยเหรอ "

 

" ถ้าหากว่าคุณยังทำร้ายคริสละก็....ต่อให้เป็นเป็นพวกคุณที่สร้างพวกเราขึ้นมาก็ตามฉันก็จะฟันคุณไม่เลี้ยง "


" หน่อยย "


" พอได้แล้วน่าไซกะ.... " อิโนะได้กล่าวห้ามเอาไว้ก่อนทำให้ไซกะยอมหยุดและเดินไปนั่งอย่างหน้าหงุดงหงิด


" หึหึ...โดนเล่นสะแล้วนะ "


" หนวกหูน่า "


ทางด้านห้องขังคาซึมิเเละเก็นโทคุที่พยายามต่อตัวขึ้นไปเพื่อจะหนีออกจากที่นี้โดยที่คาซึมิเเบกเก็นโทคุขึ้นบ่า

 

" เร็วสิ.....ยืดเเขนไปมากกว่านี้เหมือนกับต้นไม้เลย "

 

"  อ้ากกก....มันสุดได้เเค่นี้แหละเฟ้ย!!! "

 

" เร็วเข้า ไอ้หนวด เอื่อมไปอีกอ้ากกก " 

 

สุดท้ายทั้งสองก็ล่วงลงมาเป็นครั้งที่เท่าไรเเล้วก็ไม่รู้

 

" โถ่เว้ยไอ้หนวด หัดทำตัวสูงมากกว่านี้สิ!? "

 

" เงียบไปเลย....ไอ้มันฝรั่ง "

 

" เห้อ.....ถ้าหากมีเข็มขัดละก็ "

 

" สภาพดูกันไม่ได้เลยนะ " เสียงนึ่งได้พูดขึ้นทำให้คาซึมิและเก็นโทคุเงยหน้าขึ้นไปหาก็พบกับเจนนี่ที่ปรากฎตัวต่อหน้าทั้งสอง

 

" นี่เธอ.....ถ้าจำไม่ผิดเป็นเพื่อนของมาเรียกับเซเรน่านิน่า "     

 

" ฉันไม่ใช่เพื่อนกับยัยนั้นสักหน่อย "


" ทำไมถึงยังมีชีวิตอยู่ละก็เธอ "


" ตายไปแล้วนะเหรอ.....คิดเหรอว่าฉันคนนี้จะตายง่ายๆกับเรื่องแค่นั้นนะ " เจนนี่ที่ได้พูดจาดูหยิ่งใส่กับคาซึมิก่อนจะลุกขึ้น


" แล้วเธอมาที่นี่ทำไมกัน " 


" ฉันมาที่นี่....ก็เพื่อสิ่งนี้ " เจนนี่พูดจบก่อนจะยกเนบิวล่าสตรีมกันขึ้นมาเล่งไปทางทั้งสองคาซึมิและเก็นโทคุที่เห็นก็ตกใจทันทีก่อนจะมีเสียงลั่นไกขึ้นมาสองนัด



วันรุ่งขึ้นภายในเมืองโทโตะที่มีแต่ความเงียบเหมือนกับว่าเป็นกลายเป็นเมืองร้างใจกลางถนนนึ่งที่เต็มไปด้วยเหล่าประชาชนที่มายืนห้อมล้อมพวกอิโนะและฮิบิกิ มิคุที่ถูกจับเป็นตัวประกันโดยมีอนาเธอร์ซึบาสะและอนาเธอร์คริสค่อยยืนเฝ้าอยู่ที่ด้านหลังของพวกเขาก็มีพวกซึบาสะที่ยืนเรียงตะหงานเป็นอารักขา



ในขณะที่พวกอิโนะนั้นกำลังรอการมาของเซ็นโตะจนเวลาผ่านไปนานพอสมควรจนโกบาะคิดว่าคงไม่มาจู่ๆเสียงของแมชชีนบิลด์เดอร์ได้ดังสั่นนขึ้นมาจากไกลทำให้ประชาชนตามหันไปมองก็พบกับเซ็นโตะที่ขับมาจอดตรงหน้าพร้อมอัลเทอร์ทั้งสองได้งมาจากรถและเดินตรงเข้าไปหาฝูงชนพร้อมในมือของเซ็นโตะแพนโดร่าบ็อกซ์มาด้วย 


ผู้คนค่อยๆเเวกทางให้เซ็นโตะกับอลัเทอร์เดินเข้าไปจนมาถึงก็พบกับพวกอิโนะและพวกซึบาสะที่ยืนอยู่เซ็นโตะได้เอาแพนโดร่าบ็อกซ์วางไว้บนเเท่นก่อนจะมองไปหาซึ่งอิโนะได้หันไปส่งซิกกับอนาเธอร์ซึบาสะและอนาเธอร์คริสได้ปล้อยตัวฮิบิกิและมิคุตามที่บอกอัลเทอร์ได้รีบวิ่งเข้าไปรับทั้งสองทันที

 

" เป็นอะไรมากมั้ยทั้งสองคน? " อัลเทอร์ได้ถามกับทั้งสองที่ตามร่างกายมีบาดแผลเล็กน้อยตามตัว

 

" มะ...ไม่เท่าไรหรอก "


" อะ...อื้ม "


" ให้ตายสิทั้งทีแผลเต็มตัวแบบนี้ยังจะทำปากกล้าอีกนะ " อัลเทอร์ที่พอได้ยินแบบนั้นก็ถึงกับหลุดขำออกมากับปากไม่ตรงกับใจของทั้งสอง

 

" ตามสัญญา....คืนตัวบันโจมาสะและทำให้ทุกคนกลับเป็นเหมือนเดิมเดียวนี้ "

 

" คงจะไม่ได้หรอกบันโจคุง......จำเป็นกับพิธีเพราะงั้น " อิโนะที่ปฏิเสธกับการคืนตัวบันโจก่อนจะหยิบฮาซาร์ดทริกเกอร์ขึ้นมาติดตั้งกับไดรฟเวอร์ของตัวเองและหันไปหาโกบาระ ไซกะและบันโจ


[ MAX HAZARD ON ]


" มาตัดสินกันดีกว่า " 

 

[ GREAT CROSS-Z DRAGON! ]

 

" แปลงร่าง "

 

[ ARE YOU READY? ]

 

[ OVER FLOW! WAKE UP OF CROSS! GET GREAT DRAGON! BURA! BURA! BURA! BURA! RA! YABEI! ]


GIF - GIFs


หลังจากที่อิโนะได้รวมร่างกับโกบาระกับไซกะและบันโจจนแปลงร่างบลัดก็ได้หันมาหาพร้อมกับอนาเธอร์ซึบาสะและอนาเธอร์คริสจะก้าวเดินออกมาอยู่ข้างๆ 


" ไปหาทีหลบสะ " อัลเทอร์ได้บอกกับมิคุก่อนที่เธอจะแบกร่างฮิบิกิเดินออกไปเหลือเพียงแค่ตัวอัลเทอร์กับเซ็นโตะที่ยืนเผชิญหน้ากับพวกบลัดเพียงสองคน


" พ่อ.....มอบพลังให้กับผมด้วย " เซ็นโตะได้หยิบบิลด์ไดฟรเวอร์ของชิโนบุที่เคยใช้ขึ้นมาก่อนจะระลึกถึงพ่อของเขาและนำมันมาสวมพร้อมหยิบจีเนียสบอทเทิลขึ้นมา " ลุยกันเถอะ "


" อ่า...Balwisyall Nescell gungnir tron!!! " อัลเทอร์ได้หยิบเกียร์ของตัวเองขึ้นมาก่อนจะสวมใส่เกียร์ของเธอ



 

[ GREAT ALL YEAH GENIUS ]

 

[ ARE YOU READY? ]

 

" แปลงร่าง!!! "

 

[ KANZEN MUKETSU NO BOTTLE YAROU! BUILD GENIU! SUGEI! MONOSUGEI! ]


GIF - GIFs

 

บิลด์และอัลเทอร์ได้ก้าวเดินตรงเข้าไปหาพวกบลัดช้าๆก่อนที่อัลเทอร์จะพุ้งออกไปด้วยความเร็วเช่นเดียวกับทางอนาเธอร์ซึบาสะทั้งสองที่เข้าปะทะกับโดยที่อัลเทอร์กำหมัดสุดแรงและชกออกไปด้วยพลังของเธอกับอนาเธอร์ซึบาสะได้เหวี้ยงดาบในมือเข้าฟันปะทะกับหมัดของอัลเทอร์


" อึก....อื้อออ!!! " อัลเทอร์ที่พยายามใช้แรงของเธอทั้งหมดที่มีดันดาบของอนาเธอร์ซึบาสะกลับจนดาบของเธอค่อยๆดันกลับมาที่หน้าเธอ


" โห้ววว....ดูจะแตกต่างจากนิดหน่อยนิ.....แต่ว่าพวกเรานะ " อนาเธอร์ซึบาสะที่เหมือนจะสู้แรงของอัลเทอร์ไม่ไหวแต่ก็ยังคงยิ้มออกมาก่อนที่จะมีกระสุนนึ่งยิงพุ้งเข้ามาแต่คราวนี้อัลเทอร์ได้ใช้มืออีกข้างหยุดกระสุนเอาไว้ได้นั้นทำให้อนาเธอร์คริสที่ซุ่มยิงถึงกับตกใจอย่างมาก


" ล้อเล่นน่า....เธอคนนั้นรับกระสุนของฉันได้งั้นเหรอ? " 


" ถ้าคิดว่าจะเล่นมุกเดิมละก็...ขอบอกเลยว่ามันไม่ได้ผลหรอก!!! " อัลเทอร์ได้โยนกระสุนทิ้งแล้วเตะเข้าที่ด้านข้างของอนาเธอร์ซึบาสะจนกระเด็นออกข้างไปเล็กน้อย


" หน่อยยัยนี้!! "


" ซึบาสะ!! "


" ถ้าไม่เข้ามาฉันจะเข้าไปหาเอง!!! " อัลเทอร์ที่พอเห็นทั้งสองไม่ยอมเข้ามาก่อนที่ตัวเธอจะพุ้งเข้าไปหาเอง


ทางด้านของบิลด์กับบลัดที่เดินวนกันไปมาก่อนที่ทั้งสองจะพุ้งเข้าแลกหมัดใส่กันและกันไปมาซึ่งบลัดก็ได้ใช้พลังเคลื่นที่ด้วยความเร็วมาอยู่ข้างหลังของบิลด์เพื่อจะโจมตีจากด้านหลังแต่บิลด์ก็ได้สร้างร่างแยกออกมาเข้ารับการโจมตีแทนก่อนที่ตัวเองจะพุ้งเข้าไปต่อยทีหน้าของบลัดจนหัน 


บลัดที่เซไปเล็กน้อยก่อนจะหันกลับมาก็เห็นบิลด์ที่พุ้งเข้ามาจึงใช้พลังสร้างม่านป้องกันขึ้นมาแต่บิลด์ที่รวบร่วมพลังเอาไว้ที่มือทั้งสองได้แวกม่านป้องกันจนสลายไปแต่ก็ทำให้ถูกบลัดเตะอัดเข้าที่ท้องจนกระเด็นกลิ้งกับพื้นบลัดจึงยกมือขึ้นเหมือนส่งสัญญาณ


" กำจัด...กำจัด...กำจัด "

 

เสียงของผู้คนที่อยู่รอบข้างเริ่มส่งเสียงออกมาขณะที่การต่อสู้ของทั้งสองยังดำเนินอยู่ฮิบิกิที่มองไปมาหันไปเห็นมิโซระเเละซาวะเองก็อยู่ในฝูงชนอยู่ด้วยทำให้ฮิบิกิและมิคุที่หันไปมอง

 

" คุณมิโซระ คุณซาวะ ทั้งที่คุณเซ็นโตะและอัลเทอร์สู้เพื่อทุกคนแท้.....ทำไมถึงยังไม่ได้สติอีกละ " มิคุที่มองไปที่ผู้คนที่บังคงโดนสะกดจิตอยู่


" คุณซึบาสะขอร้องละคะได้สติสักทีเถอะ คริสจัง!! คุณคานาเดะ!! คุณมาเรีย!! ชิราเบะจัง!! คิริกะจัง!! เซรเน่าจัง!! ยูมิ!! ชิโอริ!! คูริโยะ!! " ฮิบิกิได้หันไปตะโกนเรียกพวกซึบาสะที่ยังคงยืนนิ่งไม่เคลื่อนไหวอะไรเอาแต่มองดูการต่อสู้ของบิลด์และอัลเทอร์ที่ตอนนี้เริ่มเสียบเปรียบ


อัลเทอร์ที่กัดฟันเข้ารับมือกับอนาเธอร์ซึบาสะและอนาเธอร์คริสพร้อมกันโดยที่อนาเธอร์ซึบาสะได้โยนดาบของเธอกลายเป็นบอร์ดก่อนที่เธอจะขึ้นไปอยู่บนบอร์ดพุ้งเข้าโจมตีใส่อัลเทอร์ที่เอาแต่หลบหลังจากที่อัลเทอร์หลบการโ๗มตีของอนาเธอร์ซึบาสะก็ต้องมาหลบการโจมตีของอนาเธอร์คริสที่ยิงเข้ามาอีก


" น่ารำคาญจริงๆ..... " อัลเทอร์ที่ได้บ่นออกมาจู่ๆเธอได้ไอออกมาจนเธอเธอจ้องเอามือไปลองก็พบว่าเป็นเลือดทำให้เธอรู้ทันทีว่าสภาพของเธอตอนนี้กำลังแย่แต่ถึงงั้นก็กัดฟันลุกขึ้นและวิ่งพุ้งเข้าไปสู้ต่อในขณะเดียวกัยบลัดที่สู้อยู่กับบิลด์ก็เตะไปพร้อมปล่อยพลังออกจากขาซัดร่างของบิลด์ลงไปนอน


" ฮ่าห์ๆๆน่าปวดใจเเทนจริงๆน่า.....ทั้งๆทีพวกนายกำลังเสี่ยงชีวิตเพื่อปกป้องแต่คนพวกนี้กลับตำหนิและบอกให้ไปตายอีก " บลัดที่รู้สึกตลกกับเหตุการณ์ในตอนนี้ที่มีผู้คนโห๋ร้องให้กับบิลด์และอัลเทอร์อย่างต่อเนื่อง

 

" กำจัด...กำจัด...กำจัด "

 

" ฮ้ากกกกกก!!!! " บิลด์ได้ลุกขึ้นวิ่งเข้าไปต่อสู้อีกครั้งแต่ก็ถูกกระหน้ำโจมตีใส่จนล้มลงไปนอนอีกครั้ง

 

" กำจัด...กำจัด......กำจัด " มิโซระที่จู่เหมือนท่าทางเปลี่ยนไปพร้อมกับน้ำตาได้ไหลหยดลงกำไลของเธอทำให้เกิดแสงสีทองอ่อนออกเป็นวงกว้างซึ่งมันก็ได้ตอบสนองกับเกียร์ของพวกซึบาสะเช่นกัน



"  เป็นไรไปๆๆๆ ดูท่าทางจะอ่อนแรงลงเยอะเลยนี้ไอ้แรงก่อนหน้านี้หายไปไหนหมดแล้วละ"อนาเธอร์ซึบาสะพุ้งเข้ามาจากข้างเธอจึงหันไปเพื่อจะป้องกันแต่ร่างกายที่ขยับช้าลงและเริ่มไม่ตอบสนองตามที่เธอคิดจึงทำให้รับการโจมตีเข้าไปเต็มๆ 


" อ้ากกกก!!! "อัลเทอร์ที่กระเด็นลงกลิ้งกับพื้นก่อนจะพลิกตัวตั้งหลักได้จู่ๆอนาเธอร์คริสที่รอโอกาสก็ได้ชาร์จพลังงานไว้ที่ปลาบกระบอกและยิงออกไปกระสุนพลาสม่าได้พุ้งตรงเข้ามาอย่างกระชันชิดทำให้อัลเทอร์ไม่สามารถหลบได้นอกจากตั้งรับการโจมตีเข้าไปอีกครั้ง


ร่างของอัลเทอร์ที่กระเด็นลงไปนอนอีกครั้งพร้อมตามร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผลของเฮดโฟนเสียหายจนกระเด็นหลุดออกไปพร้อมกับเกียร์ที่แขนซ้ายกับเกราะขาทั้งเต็มไปด้วยรอยร้าวดวงตาซ้ายของเธอที่ถูกเลือดจากหัวที่ไหลลงมาจนปิดตาจนทำให้มองไม่เห็นและเลือดที่ดวงตาข้างขวาที่ไหลออกมาไม่หยุดพร้อมกับที่มุมปากทั้งสอง


" อ่อก!! "


" อัลเทอร์!? " บิลด์ที่เห็นอัลเทอร์ลงไปนอนกับพื้นแล้วจึงได้หันไปมองจนพลาดท่าถูกบัลดที่พุ้งเข้ากระหน้ำโจมตีสามครั้งซ้อนจนซัดร่างกระเด็นไปนอนข้างๆกัย


" ดูเหมือนว่าจะรู้ผลแล้วนะ....เชิญแค้นสะให้เต็มที่ แค้นกับชาวเมืองหน้าโง่พวกนี้ที่เอาแต่เกลียดแกอยู่ฝ่ายเดียว.....และจงเกลียดตัวเองที่โดนหลอกใช้สะเถอะนะ ฮ่าห์ๆๆ " บลัดได้เดินตบหลังบิลด์เบาก่อนจะเดินไปทีเเพนโดร่าบ็อกซ์พร้อมดึงฮาซาร์ดทริกเกอร์ออก

 

" หนวกหู.......หนวกหูเฟ้ย!!! " บิลด์ที่ตะโกนออกมาทำให้บลัดหันกลับมามอง " ต่อให้ถูกปฏิเสธการมีอยู่ หรือถูกเกลียดชังก็ช่างมันแต่ถึงอย่างงั้นฉันก็จะสู้ต่อไป!!! " บิลด์ได้ลุกขึ้นพร้อมตะโกนออกมาออร่าสีทองได้ระเบิดออกมาจากร่างเเล้วได้มารวมอยู่ในแรบบิทบอทเทิลทำให้กลายเป็นสีทอง


GIF - GIFs


" ซะ...เซ็นโตะ " อัลเทอร์ที่หันไปมองร่างของบิลด์กลับมาลุกขึ้นอีกครั้ง


ที่หน้าอกของบลัดที่จู่ๆมีออร่าสีเงินได้ปรากฎออกมาเหมือนตอบสนองกับบอทเทิลวีทองที่อยู่ข้างเอวของบิลด์ก่อนจะสั่งให้ประชาชนได้วิ่งกรูเข้าไปโจมตีบิลด์

 

" บันโจ....ขอรับชีวิตของนายไปก่อนละนะ " บิลด์ได้เอาเเรบบิทสีทองใส่เข้าไปในฟูลบอทเทิลบลาสเตอร์เเล้วเคลื่อนที่ด้วยความเร็วหลบประชาชนจนไปถึงตัวของบลัดได้ฟันโจมตีเข้าใส่จนร่างกระเด็นพร้อมร่างบันโจได้หลุดออกมา

 

บลัดได้หันมายิงพลังที่มือใส่เเต่ฮิบิกิได้สวมเกียร์เข้ามาป้องกันการโจมตีเอาไว้จนร่างของเธอและบิลด์กระเด็นกลิ้งออกจากกลุ่มคนไปจนเซ็นโตะและฮิบิกิคืนร่างพร้อมกันกับร่างของบันโจที่ยังไม่ได้สติ


" ฮิบิกิ!? " มิคุที่ได้วิ่งเข้าไปหาฮิบิกิที่นอนกลิ้งอยูที่พื้นเช่นกัน " ฝืนเกินไปแล้ว "


" ก็แบบว่า....ทนดูมากกว่านี่ไม่ได้แล้วนะ "


" บันโจทำใจดีๆเอาไว้นะ "

 

" เป็นการโจมตีที่ดีนิ....แต่ว่ามันสายไปเเล้ว " บลัดได้หันไปมองด้านแพนโดร่าบ็อกซ์ที่มีฮาซาร์ดทริกเกอร์ด้านในกำลังทำปฏิกิริยาก่อนจะยิงเเสงขึ้นไปบนฟ้าพัดร่างของผู้คนกระเด็นไปคนรละทางเเละปรากฎสกายวอลขนาดเล็กสามชั้นขึ้นและกำลังได้หมุนรอบตัวของบลัดกับแพนโดร่าบ็อกซ์อยู่


 


" หากพลังของอีโวลต์พุ้งไปยังท้องฟ้า....ถ้างั้นฉันก็จะพุ้งเข้าสู่แก่นกลางเพื่อทำลายโลกนี้ทิ้งสะ " บลัดได้กล่าวออกมาก่อนที่บันโจจะได้สติและลุกขึ้นมาด้วยสภาพมึนงง

 

 " คุณบันโจ "

 

"  บันโจ.... "

 

" เซ็นโตะ....ฮิบิกิ? " บันโจที่ยังสับสนกับเหตุการณณืตรงหน้าก่อนจะก้มไปดูมองดราก้อนบอทเทิลที่กลายเป็นสีเงินไปเเล้ว



" บอทเทิลนี้มัน? "


" เป็นการแสดงที่เยี่ยมยอด.....เดียวฉะนมอบรางวัลให้.....รางวัลนั้นก็คือความตายยังไงละ!! " บลัดได้หันไปหาพวกเซ็นโตะก่อนจะทีรวบร่วมพลังมหาศาลจากแพนโดร่าบ็อกซ์มาที่มือและยิงพุ้งเข้าไปหาแต่ก่อนที่การโจมตีจะถึงตัวของเซ็นโตะอัลเทอร์ที่ได้พุ้งเข้ามารับการโจมมตีของบลัดเอาไว้เต็มๆต่อหน้าต่อตาของทุกคนร่างของอัลเทอร์ที่ทรุดลงไปนอนกับพื้นพร้อมชุดที่ท้องไหม้จากการโจมตีของบลัดก่อนที่ตัวเธอจะไอจนเลือดกลบปาก

 

" หึ....จะตายยากตายเย็นอะไรหนักนะ....แต่ก็ช่างเถอะอีกเดียวโลกก็จะล้มสลายแล้ว " บลัดพูดจบก็ได้พุ้งลงไปใต้พิภพพร้อมกับแพนโดร่าบ็อกซ์


" อัลเทอร์!? "


" ตัวฉันอีกคนนึ่ง!? " ฮิบิกิและมิคุได้รีบเข้าไปหาอัลเทอร์ทันทีซึ่งทั้งสองได้เข้าหาทันที


" ยัยบ้า!? จะฝืนตัวเองก็ให้มันน้อยสิ "


" ถ้า...หากว่า...ทาจิบานะ ฮิบิกิละก็....ต้องเข้าใจ...อยู่แล้ว...ไม่ใช่เหรอ " อัลเทอร์ที่พูดออกมาด้วยน้ำเสียงเบามากจนแถบไม่ได้ยินมิคุที่รีบถอดเสื้อนอกของเธอมาปิดแผลที่ท้องเพื่อห้ามเลือดที่ไหลออกมาไม่หยุด " ที่ฉันทำแบบนั้นไป....ฉันไม่เสียใจเลย เพราะยังไงฉันก็มีเวลาอยู่อีกไม่นานแล้วด้วย "


" พอแล้วละ...ไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว!!! " มิคุที่ได้ตะโกนออกมาพร้อมกับน้ำตาเช่นเดียวกับฮิบิกิกุ้มมือของอัลเทอร์เอาไว้ก่อนจะห้ามน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่


" เซ็น...โตะ...ฉัน...ทำ ตามที่บอกแล้วนะ.... " อัลเทอร์ได้ค่อยหันไปพูดกับเซ็นโตะพร้อมกับยิ้มออกมา


" ยัยบ้าเอ๋ย.... " เซ็นโตะที่ได้กัดฟันกลั้นน้ำตาเอาไว้ก่อนที่จะได้ยินเสียงฝีเท้าจำนวนมากได้เดินเข้ามาทำให้เซ็นโตะหันไปก็พบกับซีบาร์ลอสแสมชและซิสเซอร์ลอสแสมชที่มาพร้อมกับประชาชนจำนวนมาก



" บิลด์จัง " ซิสเซอร์ลอสเเสมชได้เรียกเซ็นโตะจนทำให้หันไปหา " มาเล่นกันเถอะ "

 

" ทางนี้ยังสนุกไม่สาแกใจเลย....สบโอกาสพอดี " ซีบาร์ลอสเเสมชได้เดินมาพร้อมกับด้านหลังที่ประชาชนยังคงถูกสะกดจิตถืออาวุธในมือเข้ามาเเต่จู่ๆได้มีดาบขนาดใหญ่ได้พุ้งลงมาปิดไม่ให้ประชาชนได้เข้ามามีเพียงเเค่ลอสเเสมชทั้งสองพร้อมมิสไซล์จำนวนมากยิงเข้าใส่ทั้งสอง

 

" ให้พวกเรารวมวงด้วยคงไม่ขัดข้องน่า " คาซึมิได้เดินมาพร้อมกับเก็นโทคุเเละพวกซึบาสะที่หลุดพ้นจากการล้างสมองเเล้ว

 

"  พวกนาย.... "

 

" ทุกคน " ฮิบิกิได้หันไปมองพวกซึบาสะที่ยืนอยู่ตรงหน้า

 

" ดูเหมือนว่าพวกเราจะโดนล้างสมองจนทำร้ายทาจิบานะเข้าเเล้วเเหะ " ซึบาสะได้พูดออกมาพร้อมหันไปเอามือกุ้มขมับ

 

" ให้ตายสิ....เสียท่ามันเต็มเลยจริงๆ "

 

" ถึงเวลาเอาคืนเเล้วละ " มาเรียได้พูดขึ้นก่อนที่ทุกคนจะยกอาวุธในมือขึ้นมา

 

[ ROBOT JELLY! / CROCODILE! ]

 

" แปลงร่าง "

 

[ TSUBURERU! NAGARERU! AFUREDERU! ROBOT IN GREASE BURAAA! ]

 

[ WARERU KUWARERU! KUDAKECHIRU! CROCODILE IN ROGUE ORAAA! ]


GIF - GIFs

 

" เผาไหม้เปลวไฟในจิตใจ.....แล้วกำจัดเเกซะ "

 

" จงเสียสละเพื่อความถูกต้องสะเถอะ "


กรีสและโร๊คได้วิ่งพุ้งออกไปในขณะเดียวกันรอบๆก็เต็มไปด้วยอรูคานอยท์จำนวนมากที่พุ้งขึ้นมาจากพื้นดินพร้อมกับอนาเธอร์ซึบาสะและอนาเธอร์คริสยืนอยู่ตรงหน้าของพวกมัน

 

" พวกคานาเดะไปจัดการกับอรูคานอยท์เถอะ " ซึบาสะได้หันไปบอกกับคานาเดะที่ยืนอยู่ข้างๆ


" ส่วนฉันกับรุ่นพี่จะขอลุยกับเจ้าตัวก็อปปี้พวกนี้สะหน่อยนึ่ง " คริสที่เปลี่ยนเกียร์ที่แขนทั้งสองกลายเป็นครอสโบว์และเล่งไปทีอนาเธอร์คริส


" เข้าใจแล้ว...ไปกันเถอะทุกคน " คานาเดะได้ขานตอบก่อนจะบอกกับพวกมาเรียและพวกยูมิก่อนจะวิ่งพุ้งออกไปเข้าต่อสู้กับอรูคานอยท์โดยที่อนาเธอร์ซึบาสะกับอนาเธอร์คริสไม่ได้ขัดขว้างอะไร


" เอาล่ะ....พวกเราเองก็ลุยกันเถอะคริส "


" ถ่าซึบาสะว่าอย่างงั้นละก็....ฉันก็ไม่ขัดข้อง "


" ดูท่าทางนั้นจะเข้าคู่กันดีนะ "


" ไม่แค่อีกฝ่ายหรอก...พวกเราเองก็เหมือนกันยูกิเนะ "


" อ่าา......พวกเราจะคืนพวกแกที่บังอาจมาทำลายยัยบ้าอขงพวกเรา "


" และแก้แค้นให้กับอัลเทอร์พวกพ้องสำคัญของพวกเรา "


" เตรียมตัวเตรียมใจได้เลย " ซึบาสะและคริสได้พูดออกมาพร้อมกันก่อนที่ซึบาสะจะิ่งพุ้งเข้าไปปะทะกับดาบของอนาเธอร์ซึบาสะทันทีขณะเดียวกันทางคริสเองก็ได้ยิงกระสุนเข้าใส่เช่นเดียวกันกับอนาเธอร์คริสที่ยิงส่วนจนต่างฝ่ายต่างก็ยิงเข้าใส่กัน


" แบบนี้แหละ....ต้องแบบนี้สิทำให้ฉันสนุกหน่อยแล้วกัน...คุณตัวจริง " อนาเธอร์ซึบาสะที่หลังจากได้ปะดาบกับซึบาสะก็รู้สึกถึงความสนุกได้ทันที


 หลังจากที่แต่ละคนได้แยกออกไปนั้นเซ็นโตะที่มองดูแรบบิทบอทเทิลในมือที่เป็นสีทองก่อนจะหันไปหยิบดราก้อนบอทเทิลจากบันโจมา



" เห้ย....คิดจะทำอะไรนะ.....นั่นมันกระต่ายกับมังกรนะทำยังไงก็เข้ากันไม่ได้หรอก "

 

" ก็ไม่เเน่หรอกนะ " เซ็นโตะที่เหมือนรู้อะไรบางอย่าง

 

---- FLASH BACK ----

 


" มาสไรเดอร์บอทเทิลที่มีฮาซาร์ดสูงกว่า7 จะวิวัฒนาการตอนที่เกิดบอทเทิลวิวัฒนาการอีกอันก็จะเกิดปฏิกิริยาเคมี  " เซ็นโตะที่สามารถเข้าถึงข้อมูลสุดท้ายจากพ่อของเขาที่ทิ้งเอาไว้ให้ได้สำเร็จ

 

" สรุปก็คือ....จำเป็นต้องมีมาสไรเดอร์2คนแต่คนที่มีฮาซาร์ดเลเวลเกิน7 ก็มีแต่บิลด์กับบันโจ ริวกะที่มียีนของอีโวลต์เท่านั้น "

 

" บางที่พ่อออาจจะรู้อยู่เเล้วแน่ๆ...ถึงได้สร้างบิลด์ไดรฟเวอร์ใส่บอทเทิล2ช่องมาแต่แรก "

 

---- FLASH BACK END ----

 

" ต้องทำได้แน่ถ้าเป็นบอทเทิลของนายกับฉันละก็ "

 

ก่อนที่ทั้งสองจะได้ทำอะไรประชาชนทั้งหลายได้วิ่งกรูเข้ามาเเต่จู่ๆมีม่านบาเรียที่ป้องกันเซ็นโตะกับบันโจเอาไว้

 

" เซ็นโตะคุง " ซาวะได้ตะโกนเรียกทั้งสองจนหันไปหาพบเธอที่เเบกร่างมิโซระที่ตอนนี้เวอ์นาจกำลังคุ้มร่าง

 

" ขอให้พวกเธอจงแปลเปลี่ยนเป็นความหวัง " เวอร์นาจได้ยิงพลังเข้าไปใส่จีเนียสบอทเทิลที่เข็มขัดของเซ็นโตะเเละบอทเทิลในมือได้ลอยขึ้นมาเเล้วรวมกันเป็นบอทเทิลเเบบใหม่


 


" บอทเทิลมัน "

 

" มิโซระจัง " จู่ๆเวอร์นาจหายไปพร้อมมิโซระได้หมดสติซาวะได้รีบประคองร่างของมิโซระเอาไว้ก่อนจะล้มลงไปนอน

 

" เอาล่ะ....มาเริ่มการทดลองสุดท้ายกันได้เลย " เซ็นโตะใส่ครอสบิลด์บอทเทิลลงไปในไดรฟเวอร์พร้อมหมุนคันโยกไปมาบันโจที่ยังไม่ไดเดินออกจึงถูกงขังเอาไว้เพราะตัวท่อลำเลียงสสารของบอทเทิล

 

" อะ...เอ้ะ....อะไรนะ...เดียวสิฉันยังอยู่ข้างในนะ "

 

[ CROSS-Z BUILD!! ]

 

[ ARE YOU READY? ]

 

" ไม่พร้อมเฟ้ย!!! "

 

" แปลงร่าง "

 

" อ๊าาาา "

 

[ RABBIT!! DRAGON!! BE THE ONE!! CROSS-Z BUILD!! YEAHHH!! ]


GIF - GIFs

 

" หืม.... "

 

" เอ้.... "

 

" นี้มัน "

 

" หรือว่าพวกเรา..... "

 

" รวมร่างกันสะงั้น!!!! " ทั้งสองอุทานออกมาพร้อมกันก่อนจะวิ่งไปหาวิ่งมาเหมือนคนบ้า

 

" มันอะไรกันนะ เซ็นโตะอธิบายมาเดียวนี้เลยนะ "

 

" อะ...เอิ่ม...เดียวก่อนเเบบนี้มันผิดหลังฟิสิกข์โดยสมบรูณ์เลย " ท่าทางครอสบิลด์ที่สลับไปมาระหว่างเซ็นโตะเเละบันโจ " อ่าาาา.....ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไรรีบไปเถอะ "

 

" โธ่เว้ย....ช่วยไม่ได้ละน่า "

 

ครอสบิลด์ได้วิ่งกระโดดข้ามฝูงประชาชนไปก่อนจะลิยบนิตามไปหาบลัดพร้อมมีโรนตัวนึ่งค่อยถ่ายทอดสดภาพตามลงมาด้วย

 

" รอก่อนสิเจ้าบ้า!!! "

 

" ยังจะดิ้นรนให้เสียเปล่าอีก " บลัดได้หันไปก่อนที่ครอสบิลด์จะพุ้งเข้ามาล็อคเอาไว้ก่อนที่บลัดสะลัดฟหลุดเเล้วหันมาเเลกหมัดใส่กัน

 

" ฉันในตอนนี้ "

 

" สมการแห่งชัยชนะ "

 

" อัก....หว่าาาา " ครอสบิลด์ที่มือไปขาไปทั้งสองที่ไม่มีความพร้อมเพรียงจนร่างปลิวไปมา

 

" เลิกขัดจังหวะสักทีสิ....โว้วว....อ้ากกกกกก!!! " ครอสบิลด์ที่หมุนลอยไปมาจนกระเเทกกับสกายวอล

 

" นายต้องตามฉันสิ "

 

" นายต่างหากละ...... "

 

" หึ....พวกอ่อนแอนะมันดีเเต่เหา " บลัดได้บินพุ้งเข้าไปหาก่อนที่ครอสบิลด์ยันตัวลุกพอดี

 

" อย่ามาล้อเเล่นกันน่ะเฟ้ย!!!!!! " ครอสบิลด์ได้กระโดดเตะขาคู่ใส่บลัดจนกระเด็นไปอีกฝั่ง

 

ทางด้านบนภาพการต่อสู้ได้ส่งมาที่มอนิเตอร์ของตึกเเละเหล่าประชาชนที่ยืนดูค่อยเชียร์บลัดอยู่เเต่ทางด้านบซาวะที่เเบกร่างมิโซระมานั่งที่ฟุตบาทก่อนที่เจ้าตัวจะรูสึกตัว

 

" เซ็นโตะกับคนอื่นๆละ "

 

" ตอนนี้พวกเขากำลังต่อสู้เพื่อทุกคนอยู่ "


ด้านของคานาเดะและมาเรียเข้าต่อสู้กับฝูงอรูคานอยท์ตรงหน้าโดยที่การที่คานาเดะได้กระหน้ำฟันเข้าใส่ร่างของอรูคานอยท์ตรงหน้าไปทีละตัวก่อนที่มาเรียจะใช้แส้ดาบของเธอพุ้งเข้าโจมตีใส่อรูคานอยท์รอบตัวทั้งหมด


" ปิดฉากรวดเดียวกันเลย " 


" ได้ "


ทั้งสองได้หันมาพูดกันและกันก่อนที่มาเรียจะเอาดาบสั้นเสียบเข้ากับเกียร์ที่แขนซ้ายจนกลายเป็นปืนเรลกันขณะที่คานาเดะได้ตั้งหอกเล่งไปที่พวกอรูคานอยท์ก่อนที่ปลายหอกจะเป็นออกเป็นปากกระบอกปืนพลาสม่าทั้งคู่ได้ยิงออกไปพร้อมกันจนเป่าร่างของอรูคานอยท์ทั้งหมดตรงหน้าหายไปด้วยการโจมตีครั้งเดียว


" เยี่ยม " คานาเดะได้เอาหอกกังกุงเนียร์มาฟาดบนบ่าพร้อมยื่นหมัดไปหามาเรียซึ่งมาเรียก็ขนหมัดกลับ


ฝั่งของเซเรน่าและคิริกะที่เข้าโจมตีใส่สิ่งของรอบข้างไม่ว่าจะเป็นเสาป้ายบอกทางหรือรถเพื่อกักพวกอรูคานอยท์ทั้งหมดเอาไว้ให้พวกมันกระจุกอยู่จุดๆเดียวและค่อยจัดการกับตัวที่แยกออกมา


" ตอนนี้แหละคุณชิราบะ / ชิราเบะ " ทั้งสองได้ตะโกนให้สัญญาณก่อนที่ชิราเบะจะพุ้งลงมาอยู่กลางกลุ่มของอรูคานอยท์ก่อนที่เธอจะกางใบเลื้อยจากเกียร์ที่หัวของเธอ


" จัดการในรวดเดียวไปเลย!!! " ชิราเบะได้ตะโกนออกมาก่อนจะใช้ใบเลื้อยขนาดใหญ่พร้อมหมุนตัวเองไปรอบเฉือดเฉือนร่างของอรูคานอยท์ขนาดครั้งท่อนบางตัวก็ขาดเป็นชิ้นๆก่อนที่แต่ะตัวจะระเบิดพร้อมทั้งหมดจนเหลือแค่เขม่าควันสีแดงลอยออกมา


" สำเร็จแล้วเย้! " คิริกะและเซเรน่าได้วิ่งเข้ามาหาก่อนที่ทั้งสามจะแตะมือกัน


ขณะเดียวกันทางคูริโญะได้ใช้ดาบของเธอเข้าฟาดฟันใส่ร่างของอรูคานอยท์ไปมาก่อนจะแทงเข้าที่ร่างของตัวนึ่ง


" ช็อตไปสะเถอะ!! " คูริโยะได้ปล่อยสายฟ้าเข้าใส่ร่างของอรูคานอยท์ที่เธอเสียบดาบเอาไว้ก่อนจะมันจะล่ามไปตัวอื่นที่อยู่รอบๆทั้งหมดไปด้วยก่อนที่อรูคานอยท์ที่เป็นฝูงบินจะบินพุ้งลงมาโจมตีใส่จนเธอต้องวิ่งหลบไปมาก่อนจะมีตัวตัวนึ่งที่พุ้งเข้ามาแต่โชคยังดีที่ชิโอริได้พุ้งเข้ามาและใช้หอกของเธอแทงร่างของมันได้พอดี


" แต้งกิ้วนะชิโอริ "


" ได้เสมอคะ "


" ชิโอริ.....ส่งฉันไปข้างบนที " ยูมิที่วิ่งเข้ามาหาชิโอริทีอยู่กับคูริโยะพร้อมส่งซิกเหมือนมีแผนบางอย่างซึ่งชิโอริเองก็เข้าใจ


" เข้าใจแล้วค่ะคุณอิตาบะ " ชิโอริได้ตั้งท่าพร้อมจับหอกของเธอให้มั่นก่อนที่ยูมิจะกระโดดไปเหยียบบนหอกพอดี " หนึ่ง...สอง...ซั่ม!!! " ชิโอริได้ใช้แรงทั้งหมดของเธอดีดร่างของยูมิพุ้งขึ้นกลางวงล้อมฝูงบินพอดี


" ไหม้เป็นตะโกลด้วยเปลวไฟของฉันคนนี่สะ!!! " ยูมิได้ที่ง้างธนูของเธอเอาไว้อยู่แล้วก่อนที่จะยิงออกไปเป็นเปลวไฟที่ก่อตัวเป็นมังกรพุ้งเข้าแผดเผาร่างของอรูคานอยท์ที่อยู่บนท้องฟ้าทั้งหมดก่อนที่ร่างของเธอจะกระโดดลงมายืนอยู่บนยอดตึก " เยี่ยม!! "


" ทำได้แล้วนะคุณอิตาบะ "


" ใช้ได้เลยนิ "


" คิดว่าฉันเป็นใครกันละ " ยูมิที่ได้ก้มไปหาทั้งสองพร้อมยกนิ้วให้


ด้านของซึบาสะและคริสที่ปลิวกระเด็นออกมาเช่นเดียวกับทางของอนาเธอร์ซึบาสะและอนาเธอร์คริส


" ให้ตายสิรู้สึกหงุดหงิดจริงๆที่ต้องมาสู้กับคู่แฝดตัวเองแบบนี้..... " คริสได้บ่นออกมาก่อนจะลุกขึ้น


" อีกฝ่ายดูเหมือนจะรู้การโจมตีของเราทุกรูปแบบ....ไม่ว่าแยกเดียวหรือคู่กันช่างสมบรูณ์แบบอะไรแบบนี้แต่ว่า " ซึบาสะที่วิเคราะห๋ศัตรูก่อนจะชักดาบอีกเล่มออกมา " การได้ต่อสู้กับตัวเองแบบนี้ถือว่าเป็นการฝึกที่ไม่เลว "


" ถึงแม้ภายนอกจะแตกต่างแต่ว่าพลังกลับทัดเทียมงั้นเหรอ.....น่าสนุกจริงๆนี้แหละความสนุกที่ฉันตามหา " อนาเธอร์ซึบาสะที่รู้สึกชอบใจอย่างมากกับการต่อสู้ครั้งนี้


" ซึบาสะดูท่าทางจะสนุกน่าดูเลยนะ "


" คริสเองก็เหมือนกันไม่ใช่เหรอ " อนาเธอร์ซึบาสะได้หันไปแซวกับอนาเธอร์คริสที่ตอนนี้กำลังยิ้มออกมา


" นั้นสินะ...ตั้งแต่พวกเราถูกสร้างมาก็ไม่ได้รู้สึกถึงความรู้สึกสักเท่าไร.....บางทีนี่อาจจะเป็นความรู้สึกของมนุษย์จริงๆก็ได้ " อนาเธอร์คริสที่ได้พูดพร้อมกับรู้สึกถึงความรู้สึกที่ตัสเองไม่เคยเจอมาก่อนจนยิ้มออกมา


" นั้นสินะ.... "  อนาเธอร์ซึบาสะที่รู้สึกเช่นเดียวกันก่อนจะยิ้มออกมุมปาก " มาลุยกันเถอะคริส "


" อื้ม "


[ Aisatsu nado muyo tsurugi mau zange no jikan Jigoku no okusoko de enma dono ni hirefuse ]


อนาเธอร์ซึบาสะได้ร้องเพลงออกมาก่อนจะวิ่งพุ้งออกไปแล้วโยนดาบของเธอลอยขึ้นฟ้าให้กลายเป็นบอร์ดพุ้งเข้าโจมตตีใส่ซึบาสะและคริสทันทีจนทั้งสองถึงกับต้องกระโดดหลบทันที


" นี่มัน!?
 ร้องเพลงเหมือนกับพวกเราตอนนั้นเลยนิน่า " 


" ขี้โกงนิน่า....นี่มันเพลงที่ฉันกับรุ่นพี่ต้องร้องสิ "


[ Hitotsu me wa utsu futatsu me mo utsu Mittsu yottsu mendokuse...kizuna Nameru denai! ) Namen ja ne! ]


คริสที่ยิ่งรู้สึกหงุดหงิดเข้าไปใหญ่ก่อนที่อนาเธอร์คริสที่วิ่งไปรอบจะเข้ากระหน้ำยิงเข้าใส่จนคริสและซึบาสะก็ต้องหลบการโจมตีของเธอไปด้วยจนพลาดท่าถูกอนาเธอร์ซึบาสะที่ควบคุมบอร์ดกลับเข้ามาพุ้งชนใส่ร่างของคริสจนเธอกระเด็นไปชนกับซึบาสะจนกระเด็นลงไปนอนกับพื้น


" ให้ตายสิ...น่าหงุดหงิดเป็นบ้า "


" ใจเย็นก่อนยูกิเนะ...ถ้าหากว่าทางนั้นก็Unisonได้....พวกเราก็ทำได้เหมือนกัน "


" อ่า....นั้นสินะมาแสดงพลังของพวกเราให้เจ้าพวกตัวปลอมดูกันไปเลย " คริสที่ตะโกนออกมาก่อนจะลุกขึ้นและหันไปข้างหลังที่อนาเธอร์ซึบาสะกำลังพุ้งเข้ามาพร้อมเปลี่ยนครอสโบว์ในมือกลายแกทลิ้ง


[ Zenryoku no chikara de zenkai de tsuppashire Osoreru koto wa iranai kimi no michi ]


" อะไรนะ? " อนาเธอร์ซึบาสะที่ตกใจเมื่อเห็นคริสหันมาพร้อมกราดยิงและร้องเพลงเดียวกับที่เธอและอนาเธอร์คริสร้องจนกระโดดหลบออกมาจากบอร์ดก่อนที่มันจะถูกยิงจนเป็นรูพรุนและระเบิดไป " เรื่องแบบนี้เป็นไปไม่ได้ "


" ซึบาสะ!! " อนาเธอร์คริสที่พอเห็นอนาเธอร์ซึบาสะกำลังพลาดท่ากำลังจะยิงช่วยแต่ซึบาสะก็ได้เข้ามาประชิดจนเธอต้องหันไปยิงแต่ด้วยความไวพริบและพริ้วไหวของซึบาสะทำให้หลบกระสุนที่ยิงมาได้ " เร็วอะไรขนาดนี้" 


[ Furikaeru koto naku mae dake wo mite yuke kanarazu Sasaete Se wo oxe yaru "Shinjiru" koto Akirameruna! ]


ซึบาสะที่พุ้งเข้ามาและใช้ดาบในมือของเธอที่จุดเปลวไฟสีน้ำเงินเธอได้โบกสบัดดาบในมือทั้งสองฟันเป็นกากบาทพุ้งเข้าใส่ซึ่งอนาเธอร์คริสก็ได้ชาร์จพลังงานทั้งหมดเอาไว้ที่ปืนและยิงออกไปเพื่อต้านการโจมตีของซึบาสะเอาไว้ก่อนที่กระสุนจะพุ้งผ่านไป


แต่ซึบาสะก็เข้าประชิดตัวได้สำเร็จและเอามือทั้งสองแตะกับพื้นและยกขาชี้ฟ้าก่อนจะกางดาบที่ขาทั้งสองและหมุนไปมาด้วยความเร็วฟันตัดปืนของอนาเธอร์คริสจนปืนเกิดเสียหายทำให้เธอต้องโยนปืนทิ้งไปก่อนที่มันจะระเบิดจนซัดร่างของเธอกระเด็นอัดกับเสาไฟข้างหลัง


[ Dare shimo michi wo erabu toki ga kite soxe zenbu ga Byōdō tte wake ni ikanai ga ]


" คริส!! "


" มั่วมองไปไหนกัน!!! " คริสได้ตะโกนขึ้นก่อนจะหันอาวุธทุกอย่างมาทางอนาเธอร์ซึบาสะพร้อมกราดยิงไม่ว่าจะเป็นแกทลิ้งมิสไซล์หรือจรวดตอปิโดพุ้งเข้าใส่


[ Kanarazu kodoku janai tte koto dake Wasurezu sono mune ni yume to tomo ni Yuki ni mo Kaze ni mo Hana ni mo Dare ni mo Makenai jibun no iro de tatakai naku yūki no hāto Hitori ni wa shinai!!! ]


อนาเธอร์ซึบาสะที่เห็นแบบนั้นก็ไม่สามารถทำอะไรจึงรับการโจมตีของคริสทั้งหมดเข้าไปเต็มจนร่างของเธอกระเด็นลงไปนอนกับพื้น


"ซึบาสะ.... " อนาเธอร์คริสที่เหมือนจะได้สติเงยหน้าหันไปมองก็เห็นอนาเธอร์ซึบาสะที่นอนอยู่ที่พื้นอย่างสะบักสะบอมก่อนที่ซึบาสะจะเดินตรงเข้าไปหาแ ละหันดาบเข้าใส่อนาเธอร์ซึบาสะ


" หึ.....แพ้ราบคาบเลย....เอาเลยสิในเมื่อพวกเราพ่ายแพ้แล้วจุดจบของพวกเราก็มีแต่ต้องหายไปเท่านั้น "


" ถ้าหากว่านั้นคือจุดจบนั้นเป็นสิ่งที่โชคชะตาของเธอกำหนดแล้วละก็ " ซึบาสะที่ยกดาบในมือขึ้นหวังจะปิดชีพโดยที่มีคริสยืนมองอยู่ไม่ไกล


" ขอร้องละ.....อย่าทำอะไรซึบาสะ!! " อนาเธอร์คริสที่พยายามตะโกนเพื่อขอชีวิตกับซึบาสะแต่ดาบของเธอก็ได้ฟันลงอย่างเต็มแรงทางอนาเธอร์ซึบาสะก็หลับตาเตรียมรับชะตากรรม " ไม่นะ!!! " อนาเธอร์คริสที่จะโกนออกมาพร้อมหลับตาไม่อยากเห็นภาพตรงหน้า


" ลืมตาได้แล้วคุณนายเจี้ยวเจียม " คริสที่เดินเข้าไปหาตัวเองอีกคนพร้อมแตะไหล่ของอนาเธอร์คริสจนเจ้าตัวลืมตาขึ้นและมองไปทางซึบาสะที่ได้หยุดดาบของตัวเองเอาไว้ได้จนห่างจากใบหน้าของอนาเธอร์ซึบาสะไม่กี่เซน


" ทะ....ทำไมละ....ทำไมถึงหยุดละ " อนาเธอร์ซึบาสะได้ถามกลับซึบาสะได้เก็บดาบในมือไปดื้อๆ


" ฉันนะไม่ใช่คนที่จะเอาชีวิตใคร...ยิ่งเป็นเป็นตัวฉันอีกคนที่ยอมถูกให้โชคชะตากำหนดแบบนี้ยิ่งแล้วใหญ่เลยด้วยซ้ำ " ซึบาสะได้ก้มลงไปหาอนาเธอร์ซึบาสะพร้อมยิ้มออกมาด้วยใบหน้าที่อ่อนโยนก่อนจะยื่นมือลูบหัวตัวเองอีกคนที่อายุน้อยกว่า " เธอที่ถูกสร้างขึ้นมา.....ถึงแม้จะหน้าตาเหมือนกับฉันแต่ก็เป็นเหมือนเด็กที่หลงผิด ถ้าหากฉันไม่ยอมยื่นมือเข้าช่วยละก็ คงไม่สามารถช่วยเหลือใครได้อีกแล้วละ "


อนาเธอร์ซึบาสะที่ได้ยินแบบนั้นก็ได้แต่อ้ำอึ่งกับตัวเองก่อนที่อนาเธอร์คริสจะวิ่งเข้ามากอดร่างของเธอจนทำให้หันไปมองก็เห็นว่าตัวอนาเธอร์คริสที่กอดตัวเธอเอาไว้แน่นจนไม่ยอมปล่อย


" คริส... "


" ดีจริงๆ...ดีจริงๆที่ปลอดภัย "


" ถึงจะรู้สึกแปลกที่เห็นตัวเองทำตัวเรียบร้อยก็เถอะ....แต่ว่านะการให้โอกาสใครสักครั้งกับคนที่ทำผิดนะก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายละนะ " คริสได้ยืนเอามือประกบที่หลังหัวพร้อมพูดสอนให้กับตัวเองอีกคนที่ได้เงยหน้าขึ้นมาหา


" ขอบคุณจริงๆนะ.... " อนาเธอร์คริสได้กล่าวขอบคุณคริสทั้งน้ำตาก่อนที่อนาเธอร์ซึบาสะจะหันไปหาซึบาสะได้พยักหน้าให้กับเธอเช่นกันจนเธอได้ก็มีน้ำตาได้ไหลออกมา



ทางด้านกรีสได้เข้าต่อสู้กับซีบาร์ลอสเเสมชตัวต่ออยู่ที่ฮอลย์สนามกีฬา

 

" เอาละเจ้าบ้า!!!! " กรีสได้วิ่งพุ้งเข้าใส่ซีบาร์ลอสแสมช

 

" เข้ามาเลยเจ้าบ้า!!! "

 

ทั้งสองได้วิ่งเข้าใส่กันปะทะกันด้วยเเรงมหาศาลต่างฝ่ายต่างไม่ยอมเเต่กรีสที่เเพ้เเรงกจนถูกยกร่างทุ่มลงกับก่อนจะเตะอัดใส่จนร่างร่วงทะลุระเบียงตกลงไป

 

" มั่วมองไปไหนกันห๊าาาา!!! " กรีสได้บินขึ้นมาด้วยเกราะไหล่ที่ปล่อยของเหลวสีน้ำตาลแล้วพุ้งเข้ามาเตะอัดใส่ร่างของซีบาร์ลอสเเสมชกลิ้งลงไปนอนกับพื้นก่อนจะเข้าไปซ้ำต่อทันที

 

ทั้งสองได้วิ่งเข้าฟัดกันไปมาจนทั้งสองกลิ้งตกลงไปตามบันไดเลื่อนลงไปอีกชั้น

 

" โมโหแล้วนะเฟ้ย!!! จัดให้หนัก!!! เลือดขึ้นหน้าแล้ว!!! "  กรีสได้เอาชูโบชะบอทเทิลกับแกทลิ้งบอทเทิลใส่เข้าที่ทวินเบรคเกอร์มือซ้ายเเละเอาโรสบอทเทิลกับล็อคบอทเทิลใส่ทวินเบรคเกอร์ข้างขวา


[ TWIN BREAK / TWIN FINISH ]


" ของขึ้นอยู่งั้นเหรอ!!! " ซีบาร์ลอสแสมชได้รีบตั้งการ์ดป้องกันก่อนที่กรีสจะยิงน้ำออกมาจากทวินเบรคเกอร์ข้างซ้ายจนร่างของซีบาร์ลอสแสมชกระเด็นลงไปนอนกับพื้นก่อนจะรีบลุกเพื่อวิ่งหนัก่อนจะโดนหนามและโซ่ที่ยิงออกมาจากทวินเบรคเกอร์ข้างขวาหมัดตรึงกับเสาเอาไว้


" จงพุบเข่าต่อหน้าชั้นสะ!!!  " กรีสได้กระหน่ำยิงกระสุนแกทลิ้งเข้าใส่เสาอย่างบ้าคลั่งจนกระสุนทะลุเสาเข้าร่างอขงซีบาร์ลอสแสมชที่โดนมัดตรึงเอาไว้

 

"  อ้ากกกก.....ไม่จริงน่า!!! " ซีบาร์ลอสแสมชที่ไม่สามารถดิ้นไปไหนได้ก็ถูกโจมตีฝ่ายเดียวจนร่างระเบิดหายไปพร้อมกับเสา

 

"  สำเร็จแล้วนะมี่ตัน..... " กรีสทีทรู้สึกตัวอีกทีว่าตัวเองไม่ได้อยู่ที่เดียวกับมิโซระจึงหันมองไปมา "  มี่ตัน....มี่ตัน ที่นี่มันที่ไหนหว่าา "

 

ทางด้านโร๊คที่เข้าต่อสู้กับซิสเซอร์ลอสเเสมชและกำลังถูกไล่ต้อนอยู่ฝ่ายเดียว

 

" อ่าวๆเป็นอะไรไป.....ทำได้เเค่นี้หรอ " ซิสเซอร์ลอสเเสมชได้กระหน้ำโจมตีใส่โร๊คไม่หยั่งจนกลิ้งลงไปกับพื้น " ฉันเกลียดผู้ชายที่อ่อนเเอนะรู้มั้ย!!!! "

 

โร๊คได้รีบลุกขึ้นและวิ่งเข้าไปชกใส่แต่ซิสเซอร์ลอสแสมชได้ใช้ดาบแหลมที่แขนทั้งสองฟันเข้าใส่ร่างของโร๊คไม่หยั่งและกระโดดเอาขาตะครุบร่างของโร๊คและเหวี้ยงจนโร๊คเสียหลักลงไปนอนกับพื้นและตัวเองวิ่งเข้าไปจะซ้ำแต่โร๊คที่ได้รวมพลังทั้งหมดเอาไว้ที่หมัดได้ชกอัดเข้าใส่จนร่างของซิสเซอร์ลอสสแมชกระเด็นลงไปนอน


" อะ....อัก.....ทำไมกันบ้าน่าฝ่ายเราน่าจะแข็งแกร่งกว่านิน่า "


[ CRACK UP FINISH! ]

 

" พวกฉัน...จะปกป้องประเทศนี้ " โร๊คได้ลุกขึ้นก่อนจะวิ่งพุ้งเข้าไปหาซิสเซอร์ลอสแสมชซึ่งทางเธอก็ได้ยิงใบมีดจากแขนทั้งสองเข้าใส่แต่โร๊คก็วิ่งหลบไปมาจนเธอต้องสร้างเป็นกำเเพงป้องกันโร๊คได้พุ้งไรเดอร์คิกซ์ใส้พร้อมออร่าปากจระเข้ตะครุบร่างของซิสเซอร์สบัดไปมาก่อนจะเวียงอัดกับกำเเพงจนร่างระเบิด

 

" หาเรื่องให้เอาจริงเองนะ.... "

 

ทางด้านครอสบิลด์ที่กำลังต่อสู้กับบลัดอยู่ใต้ดินทั้งสองฝ่ายที่เเลกกันโจมตีไปมาก่อนจะกระเด็นไปคนละทางอัดกับสกายวอลก่อนทีจะวิ่งพุ้งเข้าใส่กันบลัดได้ใช้พลังสร้างคอบบร้าออกมาพร้อมครอสบิลด์ได้สร้างมังกรพุ้งออกไปเข้าต่อสู้ก่อนที่ทั้งสองจะขึ้นขี่พุ้งเข้าปะทะใส่กัน

 

" บอกแล้วไงว่าผู้คนนั้นเกลียดชังมาสไรเดอร์ ที่ทำให้นึกถึงสงครามต่อให้ไม่ถูกล้างสมองเจ้าพวกนั้นก็ไม่ได้ขอบอกขอบใจกับสิ่งที่พวกแกทำหรอก!! " บลัดได้พูดออกมาก่อนที่คอบบร้าของเขานั้นจะพุ้งเข้าซัดร่างของครอสบิลด์จนร่างปลิวออกจากมังกรและถูกหางรัดร่างเอาไว้เพื่อบดขยี้ให้ทรมาณช้าๆ

  

" อัก.....อ้ากกกกก!!!! " ครอสบิลด์ที่ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดพร้อมกับแรงของตัวคอบบร้าที่บีบรัดแรงขึ้นเรื่อยๆจนฮิบิกิที่มองดูผ่านมอนิเตอร์กับมิคุที่ก็ได้แต่ให้กำลังใจก่อนที่อัลเทอร์ที่นอนบาดเจ็บสาหัสอยู่จะค่อยใช้เรี่ยงแรงที่เหลือน้อยจับมือของฮิบิกิเอาไว้


" ไปสิ....สองคนนั้น...ต้องการความช่วยเหลือ....จากเธอนะ "


" ฉันนะ....ไม่ไหวหรอก....จริงอย่างพวกเขาพูดต่อให้เราช่วยและปกป้องผู้คนไปแค่ไหนก็ไม่มีใครหันมาขอบคุณหรืออะไร....ที่เลวร้ายที่สุดอาจจะเพราะพวกเราทำให้ทุกคนต้องนึุกถึงสงครามที่พรากชีวิตครอบครับ....และเพื่อนฝูงพวกเขาไปก็ได้ "


" ฮิบิกิ.... "


" ยัยบ้าเอ๋ย!!! "  อัลเทอร์ได้ตะคอกใส่ฮิบิกิทำให้เจ้าตัวถึงกับสะดุ้งเงยหน้าขึ้นมาและมองไปที่อัลเทอร์ที่ตอนนี้กำลังโกรธ " นี่เธอนะ...กำลังจะบอกว่าสิ่งที่ตัวเธอสิ่งที่ทาจิบานะ ฮิบิกิที่ใช้กำปั้นนี่ผ่านอุปสรรคมากมายเพื่อทำร้ายผู้คนงั้นเหรอ....ฉันรู้ดีว่ามันไม่ใช่เลยกำปั้นนี่นะไม่สิมือคู่นี้นะคือมือที่จะยื่นออกไปเพื่อช่วยเหลือผู้คนไม่ใช่เหรอ? "


" มือที่ยื่นไปเพื่อช่วยเหลือผู้คน...... " ฮิบิกิที่มองมือของตัวเองที่เต็มไปด้วยเลือดของอัลเทอร์อยู่แบบนั้นก่อนที่ตัวอัลเทอร์จะเอาคอร์เกียร์กังกุงเนียร์ของเธอยื่นไปแตะกับเกียร์ของฮิบิกิที่หอยอยู่ที่คอ


" ทาจิบานะ ฮิบิกิ.....กังกุงเนียร์นะได้เลือกเธอเพราะเชื่อว่า...เธอจะต้องสามรถช่วยผู้คนและช่วยประเทศนี้ด้วยมือคู่นั้นได้อย่างแน่นอนเพราะงั้น....ฉันเองก็จะเชื่อในตัวเธอเหมือนกับเธอที่เชื่อในตัวฉันเหมือนกัน "


" ตัวฉันอีกคน.... " ฮิบิกิที่มองดูอัลเทอร์ก่อนที่คอร์กังกุงเนียร์ของอัลเทอร์จะหลอมร่วมกับเกียร์ของเธอจนมันส่องแสงสีทองออกมาพร้อมกับร่างอขงอัลเทอร์ที่ค่อยละอองสีเหลืองลอยออกมาจากร่าง


" หลังจากนี้ขอฝากด้วยละ.....จงปกป้องผู้คนที่เธอรักและประเทศนี้...ไม่ว่าจากพวกอิลูมินาติหรือว่าจะจากอีโวลต์เพื่อสร้างโลกที่ความรักและสันติสุขเบ่งบานในใจ..... " อัลเทอร์ที่พูดออกมาพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมาและรอยยิ้มที่ยิ้มให้กับฮิบิกิและมิคุก่อนที่ร่างกายของเธอจะสลายหายไปต่อหน้าของทั้งสองร่วมถึงมิโซระและซาวะที่อยู่ใกล้ๆเองก็เช่นกัน


" อึก....ฮึก....อัลเทอร์..... " มิคุที่ได้ร้องไห้ออกมาและเรียกชื่อของอัลเทอร์แบบนั้นในขณะที่ฮิบิกิได้กำเกียร์กังกุงเนียร์ที่กำลังส่องแสงสีทองออกมาเป็นจังหวะ


" ตัวฉันอีกคนนึ่ง.....ความรู้สึกของเธอทั้งหมด...ฉันรับเอาไว้หมดแล้วละ " ฮิบิกิได้ลุกขึ้นก่อนจะเอามือเช็ดน้ำตาออกและวิ่งพุ้งออกไปฝ่าฝูงชนที่เอาแต่ยืนเชียร์บลัดที่กำลังจะรัดร่างของครอสบิลด์เอาไว้อยู่ " ฉันจะใช้พลังนี้เพื่อปกป้องผู้คนBalwisyall Nescell gungnir tron!!!  "


สิ้นเสียงของฮิบิกิร่างของเธอได้ปกคลุมไปด้วยแสงสีทองและพุ้งลงไปในหลุมเป็นจังหวะเดียวกันกับที่ครอสบิลด์นั้นยังถูกคอบบร้าของบลัดบีบรัดร่างอยู่


" อัก....อ๊ากกกก!!! ขืนปล่อยไว้มีหวังร่างได้ขาดเป็นสองท่อนแน่!! "


" จนกันแค่นี่แหละคิริว เซ็นโตะ " บลัดที่ยืนอยู่บนหัวของคอบบร้ากำลังหัวเราะชอบใจก่อนที่จะรู้สึกถึงบางอย่างจึงเงยหน้าขึ้นไปก็พบแสงสีทองที่ได้พุ้งลงมาจากปากหลุมพุ้งเข้ามาก่อนจะเห็นเป็นร่างๆนึ่งที่พุ้งเข้าชกซัดร่างของบัลดกระเด็นปลิวออกไปอัดกับสกายวอลพร้อมกับร่างคอบบรัาที่สลายหายไป


" ใครกัน!! " บลัดที่ออกจากสกาบวอลที่ตัวเองพึ่งโดนซัดมาและหันไปมองแสงสีทองที่อยู่ตรงหน้าของครอสบิลด์ก่อนที่แสงนั้นจะค่อยหายไปพร้อมปรากฎร่างอขงฮิบิกิที่อยู่ในร่างX-driveสีทอง



" ฮิบิกิ.... "


" ต่อให้ไม่มียกย่องกับสิ่งที่พวกเราทำก็จริงแต่ว่า!!! " ฮิบิกิได้พูดออกมาก่อนจะบินพุ้งเข้าไปซัดกับบลัดทันที " ที่พวกเราต่อสู้จนมาถึงตรงนี้ไม่ใช่เพื่อให้ใครมาสนใจหรือต้องการคำขอบคุณอะไรทั้งนั้น "

 

" ถ้างั้นทำไมพวกแกถึงต้องปกป้องพวกมนุษย์หน้าโง่ขนาดนั้นด้วย พวกแกสู้ไปเพื่ออะไรกันแน่" บัลด์ได้ยิงคำถามต่อก่อนจะยิงพลังซัดร่างของฮิบิกิปลิวออกไปก่อนที่ครอสบิลด์จะพุ้งเข้าซัดต่อ

 

" เรื่องนั้นนะ...ัมนอขงตายอยู่แล้ว!!! " จู่ๆภาพในฝันตอนนั้นของเซ็นโตะได้ขึ้นมาระหว่างที่กำลังสู้

 

" ฝากดูเเลลูกชายผมด้วย " ชิโนบุหันไปบอกยามที่อยู่เเถวนั้น

 

" พ่อ " คัตสึรากิได้ตะโกนเรียกพ่อของให้หันมาหาเเต่ร่างกายของเขาได้กลายเป็นเซ็นโตะเเทน " พ่อทำไมถึงได้มาเป็นนักวิทยาศาสตร์ละ "

 

" love&peaceไงละ.....เพื่อความรักและสันติสุขพอถึงได้เลือกมาเป็นักวิทยาศาสตร์ถึงได้ทำงานนี้ " ชิโนบุได้ชูสองนิ้วขึ้นมาให้เซ็นโตะเห็น

 

" พวกฉันต่อสู้เพื่อความรักและสันติสุข เพื่อส้รางวันพรุ่งนี้ให้กับทุกคน...ความรู้สึกนั้นจะไม่มีใครมาทำลายได้!!!! " ครอสบิลด์ได้ปัดมือออกเเล้วกระหน้ำต่อยใส่บลัดไม่ยั่งก่อนจะเอาหัวโม่งอัดใส่จนร่างกระเด็นอัดสกายวอล


" ลุยกันเถอะ.....ฮิบิกิ!! " 


" ค่ะ!! "


" ฮ้าาาาาา " ครอสบิลด์และฮิบิกิได้พุ้งเข้าเตะซัดร่างของบลัดทะลุสกายวอลออกไปพร้อมกับพลังทั้งหมดได้มาอยู่ที่ขาทั้งสองเพื่อผลักร่างของบัลดกับขึ้นไปบนพื้นโลก

 

" พลังนี้มันอะไรกัน....ฉันคนนี้เนี่ยนะเสียท่าให้กับพวกมนุษย์นะ!? "

 

" พวกเราในตอนนี้นะ...ไม่คิดที่จะแพ้ให้กับแกเด็ดขาดไงละ ฮ้ากกก!!!! " ร่างของทั้งสามได้กลับขึ้นมาสู่พื้นผิวโลกพร้อม " ค้นพบสมการเเห่งชัยชนะเเล้ว " ครอสบิลด์ฮิบิกิและฮิบิกิได้พูดออกมาพร้อมกัน

 

[ ARE YOU READY? ]


" อย่าคิดว่าฉันจะยอมแพ้ให้กับพวกแกเชียวนะ!!! "  บลัดที่ตั้งหลักกำลังจะยิงพลังเข้าใส่แต่ว่าก็ได้มีกระสุนพลาสม่ายิงซัดเข้าใส่สกัดบลัดเอาไว้ซึ่งคนที่ยิงคืออนาเธอร์คริส


" ซึบาสะ!!! " อนาเธอร์คริสได้ตะโกนส่งสัญญาณก่อนที่อนาเธอร์ซึบาสะจะพุ้งเข้ามาแล้วใช้ดาบของเธอเสียบเข้าไปที่กลางอกของบลัดจนมิดด้าม


" นี่พวกแก!!! "


" ลาขาดกันละ.....อิโนะไม่สิมาสไรเดอร์บลัด!!! " อนาเธอร์ซึบาสะได้ตะโกนอัดหน้าบลัดก่อนจะฟันตัดร่างของบลัดจนร่างแน่นิ่งไปก่อนจะถูก

ล็อคเอาไว้กลางอากาศด้วยเส้นสมการสีเงินและสีทองพร้อมกับครอสบิลด์จะพุ้งเข้าไรเดอร์คิกซ์ใส่กับฮิบิกิที่รวมพลังทั้งหมดเอาไว้ที่หมัด

 

Love & Peace Finish!!!!! "

 

บลัดถูกครอสบิลด์ไรเดอร์คิกและฮิบิกิได้ชกซัดร่างจนลากออกไปจนจนทะลุเส้นสมการไถลไปกับพื้นถนนก่อนที่ร่างของมันยืนนิ่งพร้อมร่างครอสบิลด์และฮิบิกิจะลงมาอยู่ที่พื้นก่อนที่ร่างของบลัดระเบิดหายไปไม่เหลือซากมีเพียงเเค่บิลด์ไดรฟเวอร์กับฮาซาร์ดทริกเกอร์ตกอยู่เท่านั้น

 

" อิโนะ....ชะตากรรมของพวกนายถูกกำหนดตั้งแต่ฉันทรยศแล้วละ...หึหึ...ฮ่าห์ๆๆ " อีโวลต์ที่ก้มหยิบกระดุกของอิโนะที่ถูกเผาไหม้ก่อนจะหัวเราะเยาะเย้ยและเดินจากไปขณะเดียวผลล้างสมองก็หายไปด้วยทำให้เหล่าประชาขนทิ้งอาวุธต่างๆนาๆในมือทิ้งทันที

 

ครอสบิลด์แะลฮิบิกิได้หันไปหาอนาเธอร์ซึบาสะกับอนาเธอร์คริสที่ตอนนี้ร่างกายของพวกเธอเร่ิมค่อยๆสลายหายไปช้าๆก่อนที่ซึบาสะ คริสตะเดินมาอยู่ข้างๆ


" พวกเราถูกสร้างขึ้นด้วยการใช้ร่างของโคลนแสมชและยีนของอิโนะร่วมกัน
เมื่ออิโนะหายไปยีนในตัวของพวกเราและร่างกายนี้ก็จะหายไปด้วย "


" ขอบคุณพวกเธอมากเลยนะ....ถึงแม้จะเป็นเวลาสั้นๆแต่ก็ทำให้ฉันสนุกมากเลยละ " อนาเธอร์ซึบาสะได้กล่าวพร้อมกับยิ้มออกมาเต็มปาก


" ขอโทษกับทุกสิ่งที่พวกเราทำไปจริงๆ.....หวังว่าจะยกโทษให้นะ " อนาเธอร์คริสได้ถามกับทั้ง4ที่ยืนอยู่ตรงหน้า


" ไม่ใช่ความผิดของพวกเธอสะหน่อยนิ....ฉันเชื่อว่าตัวฉันอีกคนเองก็จะเข้าใจและยกโทษให้พวกเธอแน่ " ฮิบิกิพูดไปพร้อมกับแตะที่คอร์เกียร์ของกังกุงเนียร์ทีกลางอกของเธอ


" คงต้องบอกลากันแล้วละ "


" ถ้าเป็นไปได้ถ้าหากว่าพวกเราสามรถมีชีวิตอยู่ร่วมกันได้....มาทำอะไรที่สนุกๆกันเยอะๆเลยนะ " อนาเธอรซึบาสะได้หันไปพูดกับซึบาสะ


" อ่า...แน่นอน " ซึบาสะได้รับปากก่อนที่อนาเธอร์ซึบาสะและอนาเธอร์คริสจะจับมือกันและกันและโกบมือบายให้กับทั้ง4และร่างของพวกเธอก็ได้สลายหายไป


หลังจากการต่อสู้จบเซ็นโตะกับบันโจที่กำลังเดินกลับพร้อมกับพวกฮิบิกิโดยที่เซ็นโตะมองดูจีเนียสบอทเทิลกับแรบบิทบอทเทิลและดราก้อนบอทเทิลที่แยกออกมาเป็นเหมือนเดิม

 

" บอทเทิลกลับมาเป็นปกติเเล้วแหะ "

 

" ฉันว่าร่างบิลด์นั้นอาจจะเป็นร่างแห่งปาฏิหาริย์ก็ได้นะ....เหมือนกับร่างของทาิบานะไง "  ซึบาสะที่เดินอยู่ข้างก็ได้พูดขึ้นซึ่งเซ็นโตะท่ได้ยินแบบนั้นก็พอจะเข้าใจ


" แต่ว่าทำไมตอนที่ใช้ร่างนั้นพวกนายสองคนต้องร่วมร่างกันด้วย...แค่คิดก็รู้สึกขนลุกแทนแล้วเนี่ย " คริสได้หันไปแซวใส่เซ็นโตะกับบันโจที่ตอนนี้แบกแพนโดร่าบ็อกซ์อยู่


" แต่ว่าบอทเทิลกลับมาเป็นเหมือนเดิมแบบนี้ก็แปลงร่างเป็นครอสบิลด์ไม่ได้นะสิคะ " ฮิบิกิที่พูดขึ้นก่อนจะหันไปมองหน้าเซ็นโจะกับบันโจ

 

" ก็ดีเเล้ว....ฉันเองก็ไม่อยากจะรวมร่างกับเจ้าบ้ากล้ามนี้อีกเป็นครั้งที่สองหรอก!!! "

 

" นั้นมันคำพูดของฉันต่างหากละ!!! "

 

" อย่ามาก็อปคำพูดตนอื่นสิหัดคิดด้วยตัวเองสะมากสิเจ้าบ้า!! "

 

" อย่ามาเรียกฉันว่าบ้านะ!! "

 

" งั้นพูดคำว่าบ้าเร็วๆหลายรอบสิ "

 

" บ้าๆๆๆๆๆๆ "

 

" พูดไปทั้งหมดกี่ครั้งนะ "

 

" 3ครั้ง "

 

" 3ครั้งที่ไหนละเจ้าบ้า นายนี่มันโง่ตริงจังเกินไปแล้ว "

 

" พอเลยอย่างน้อยก็เติมคำว่ากล้ามไปด้วยสิ "

 

" ทำไมฉันจะต้องเติมด้วยละ....นายไม่เห็นมีกล้ามสักหน่อยและทำไมตอลดที่ผ่านมาต้องเพิ่มคำว่ามีกล้ามด้วยละ "

 

" อ่า..โธ่เอ๋ย....คนที่บ้าทฤษฎีนั้นแหละที่โง่ "บันโจที่หันมาเถียงเสร็จก็รีบเร่งฝีเท้าเดินออกไปพร้อมกับเซ็นโตะ


" ให้ตายสิทะเลาะกันตลอดจริงๆ " คริสที่พอเห็นทั้งสองทะเลาะจนเริ่มรู้สึกเอียนๆ


" ไม่ว่าเวลาไหนสองคนนั้นก็ทะเลาะเหมือนเดิม " ซึบาสะที่เห็นด้วยกับสิ่งที่คริสพูดก่อนที่ฮิบิกิจะยิ้มออกมาจนซึบาสะหันไปเห็น " ยิ้มทำไมนะทาจิบานะ "


" หรือว่าเธอนะจิ้นสองคนนั้นนะ "


" ใช่สะที่ไหนละคะ....ฉันคิดว่านี้อาจจะเป็นสายสัมพันธ์ของคุณเซ็นโตะและบันโจมากกว่า... "


" อย่างงี้นี่เองยิ่งทะเลาะก็ยิ่งรักกันสินะ "


" เน่...นี่เธอเอาคำพูดนี่มาจากละครน้ำเน่ารึไง " 


ทางบันโจที่เดินอยู่ก็หลุดยิ้มออกมาเช่นเดียวกับเซ็นโตะระหว่างเดินบันโจได้ยกมือขึ้นมาพร้อมกับเซ็นโตะยกมือตัวเองไปตีมือของบันโจเบาๆ

 

 

วันรุ่งขึ้นภายในเมืองโทโตะทุกอย่างก็ดำเนินต่อไปโดยไม่รู้ว่าเมื่อวานเกิดเรื่องอะไรขึ้นพร้อมกับประกาศข่าวใหม่อีกครั้ง

 

" ท่านนายกรัฐมนตรีมิโด ได้แสดงท่าทีเห็นด้วยกับระบบใหม่และเลือกนายกใหม่ทั้งสามรัฐแต่จากการกระตุ้นให้ก้าวล้างมาสไรเดอร์ก็ทำให้ชาวเมืองบางส่วนออกไปตั้งม็อบที่หน้าแพนโดร่าทาวเวอร์ "

 

เซ็นโตะที่ยืนอยู่จุดชมวิวประจำพร้อมกับฟังข่าวจากมือถือที่ฮิบิกิที่เปิดให้ฟัง 


" เป็นช่างที่ไม่หน้าฟังเลยนะคะเนี่ย " ฮิบิกิได้บ่นออกมาให้เซ็นโตะที่กำลังกระดกดื่มกาแฟกระป๋องอยู่


" คุณลุงครับ " จู่ๆได้มีเสียงเด็คนนึ่งตะโกนเรียกทำให้เซ็นโตะหันไปหาพบว่าเป็นเด็กที่เซ็นโตะได้ช่วยเอาไว้วิ่งมาหา " ขอบคุณที่ช่วยทุกคนไว้นะครับ "

 

" ไม่ใช่ลุงสักหน่อย.....พี่ชายต่างหากละ " เซ็นโตะได้ก้มลงไปลูบหัวเด็กก่อนจะยกมือเเท็กกันก่อนที่เด็นคนนั้นจะวิ่งกลับไปหาพี่สาวของเขาเเล้วหันมาโบกมือลาเซ็นโตะก่อนจะเดินจากไปทำเอาทุกคนที่อยู่ข้างหลังต่างยิ้มออกมา

 

" ดีเเล้วละ....ตราบใดที่อนาคตของทุกคนยังคงมีอยู่....แค่นั้นก็พอเเล้วละ " เซ็นโตะพูดพร้อมยิ้มออกมาก่อนจะหันไปหาฮิบิกิที่ยืนอยู่ข้างๆ " เนอะ "

 

" นั้นสินะคะ.....ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นฉันก็ใช้กำปั้นคู่นี้...และพลังที่ตัวฉันอีกคนได้มอบให้เพื่อสร้างวันพรุ่งนี้ของทุกคนที่ได้สัญญาเอาไว้ "


" ไปกันเถอะชักหิวแล้วสิ...กินอะไรกันดีละ " เซ็นโตะได้ก้าวเดินออกไปพร้อมพูดออกมาลอยๆ


" แน่อยู่แล้วก็ต้องโอโคโนมิยากิของคุณป้าไง~ "


" เอ้.....Flowerเหรอ....ถ้างั้นฮิบิบกิเป็นคนเลี้ยงแล้วกัน~ "


" ง่าาาา ขี้โกงนิน่าคุณเซ็นโตะแก่กว่าต้องเลี้ยงสิ " 


" ไม่ได้แก่สักหน่อยก็แค่26เอง " 


" แต่ว่าเด็กคนเมื่อกี้ยังเรียกว่าลุงอยผุ่เลบน่า~ " 


" ช่วยเรียกว่าลุงสักที!!! " 


เซ็นโตะและฮิบิกิหยอกล้อแซวเล่นกันไปมาโดยที่ด้านหลังของทั้งสองนั้นที่ระเบียงได้มีช่อดอกไม้สีเหลืองที่วางไว้อาลัยให้กับการจากไปของอัลเทอร์

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

267 ความคิดเห็น

  1. #199 นักเสพcrossover ที่ผ่านทางใส (จากตอนที่ 115)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2563 / 21:01

    ถถึงว่าทำไมอัลเทอร์นางเอกมากตอนนี้ สรุปตาย RIP อัลเทอร์ แต่อนาเทอร์ฮิบิกิใครส่งมานะ

    #199
    0
  2. #198 Save (จากตอนที่ 115)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2563 / 15:28

    ถ้าจะพาอัลเทอร์กับอนาเธอร์ซึบาสะกับคริสกลับมาก็ต้องสร้างโลกใบใหม่ขึ้นมาคงเหมือนกับกรณีของเซนโตะที่เป็นผู้สร้างแต่ไม่มีใครจำพวกเขาได้สักคนใช่ไหมครับ

    #198
    1
    • #198-1 Linkvrians(จากตอนที่ 115)
      24 ตุลาคม 2563 / 15:30
      ไปแล้วไปเลย
      #198-1
  3. #197 จอมพลMaus (จากตอนที่ 115)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2563 / 12:43
    อัลเทอร์ตายเหรอม่ายยยยยยย
    #197
    0