Kamen rider Build & Symphogear G

ตอนที่ 23 : ความเชื่อใจของกันเเละกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 214
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    29 มี.ค. 62

เซ็นโตะ : นักฟิสิกส์อัจฉริยะ คิริว เซ็นโตะ เเปลงเป็นคามเนไรเดอร์บิลด์เพื่อปกป้องเมืองโทโตะที่อาศัยอยู่ฟรอนเทียร์ได้ถูกปลุกขึ้นมาเเล้วพวกเราจึงเข้าไปในเกาะเพื่อหยุดยั้งเเผนของดร.เวลแต่ในก็เกิดการปะทะกันระหว่างซึบาสะกับคริส ทำไมถึงต้องทำเเบบนี้กันไปหาคำตอบในตอนที่23เลย



 

หลังจากทีซึบาสะได้ล่วงหน้ามาก่อนและได้รับการติดต่อจากเก็นจูโร่มาทีหูฟังของเธอรับฟังสถานการณ์ที่ฮิบิกิได้ออกมาพร้อมกับชิราเบะ

 

" ทาจิบานะกับเด็กคนนั้นงั้นหรอ รับทราบค่ะเดียวจะตามไปสมทบกับพวกนั้นทีหลัง " ซึบาสะได้ตัดการสื่อสารก่อนจะยิ้มออกมา " ให้ตายสิฝืนตัวเองเกินไปเเล้ว "

 

 

ระหว่างทีเธอกำลังคิดในใจลูกธนูจำนวนมากได้ยิงมาหาเธอแต่ซึบาสะทีไหวตัวทันได้กระโดดออกจากมอเตอร์ไซค์ก่อนทีมันจะยิงเข้ามาเเล้วรถระเบิด

 

" ดูท่าว่าจะมาหาตามทีคิดไว้เลยน่า ยูกิเนะ " ซึสบาสะได้เงยมองขึ้นไปพบคริสได้ยืนอยู่บนเนินหินตรงหน้าเธออย่างชัดเจน

 

 

" หวังว่าคงจะเตรียมคำตอบทีทำให้ฉันฟังขึ้นน่า "

 

ทางด้านชิราเบะและฮิบิกิทีได้แยกกับเซ็นโตะไม่นานทั้งสองได้เข้าใกล้ถึงโดมใจกลางฟรอนเทียร์

 

" พวกมาเรียอยู่ในนั้นงั้นหรอ "

 

" ไม่รู้เหมือนกัน แต่คิดว่าน่าจะใช่นะ  "

 

" คิดว่าหรอ? "

 

จู่ๆชิราเบะได้หยุดก่อนหน้าตาเฉยก่อนทีทั้งคู่จะยืนอยู่บนพื้นทั้งสองได้เงยหน้ามองดูบนยอดโบราณสถานพบคิรกะได้ยืนอยู่บนยอดอยู่

 

 

"คิริกะจัง "

 

Zeios Igalima raizen tron "คิริกะได้สวมใส่เกียร์พร้อมเตรียมเคียวคู่ใจในมือเตรียมต่อสู้

 



" ชิราเบะ ทำไมถึงทำแบบนี้ล่ะ "


 

" วิธีการของดอกเตอร์ มันผิด ไม่มีทางทีเขาจะช่วยเหลือคนได้หรอก "


 

" ผิดแล้วละเดส! วิธีการของดอกเตอร์นะไม่มีทางทอดทิ้งใครแน่นอน "


 

ฮิบิกิทียืนฟังทั้งสองอยู่นานก่อนจะพยายามห้ามปล่ามทั้งสองคนเอาไว้


 

" เอิ่ม ทั้งสองคนใจเย็นก่อนแล้วค่อยๆคุยกันก่อนเถอะ "

 

" นี้มันสนามรบไม่มีทางทีจะทำอะไรแบบนั้นหรอก " ทั้งสองหันไปตะหวาดใส่ฮิบิกิพร้อมโดยไม่ได้นัดหมายจนทำให้เจ้าตัวยืนนิ่งเถียงไม่ออกไปเลย

 

" ตอนนี้รีบไปสะ มีเพียงแค่เธอเท่านั้นทีสามารถหยุดมาเรียได้แน่ "

 

" แต่ว่า "

 

" ตอนนี้ลิ้งเกอร์มีผลอีกได้ไม่นาน จนถึงตอนนั้นจะยันทางนี้เอาไว้เอง เพราะงั้นไปเถอะ  จงเชื่อมั่นเพลงในหัวใจเธอนะ "

 

ฮิบิกิได้ยินคำพูดของชิราเบะทีคล้ายกับทีเรียวโกะพูดกับเธอก่อนจะหายไปเธอที่ได้ฟังเเบบนั้นก็พยักหน้าเเล้ววิ่งออกไป

 

" ไม่มีทางให้ไปหรอก! "   คิริกะทีกำลังจะเข้าไปขัดขว้างเเต่ถูฏชิราเบะได้ยิงใบเลื้อยเข้าสะกัดเอาไว้ก่อนจนเธอต้องเอาเคียวขึ้นมาปัดป้องกันเอาไว้

 

 

" ทำอะไรนะชิราเบะ คนเเบบนั้นเป็นคนทีเธอเกลียดไม่ใช่หรอ เเล้วไปปกป้องทำไมล่ะ? "


 

" ถึงจะเป็นเเบบนั้นเเต่ว่าเธอคนนั้นไม่เคยโกหกหับความรู้สึกตังเองเเม้เเต่น้องเพราะงั้น  เธอคนนั้นทำในสิ่งที่ต้องทำก็เท่านั้น เเละได้เปล่งประกายจนหน้าอิจฉาถึงเเม้จะเล็กน้อยฉันก็อยากจะเชื่อ "


 

" งั้นเองหรอ เเต่ว่าฉันมาไกลจนถอยกลับได้แล้ว ถึงแม้จะต้องยอมทิ้งตัวตนไปก็ตาม " 


 

" ตัวตนของคิริจังงั้นหรอ? "


 

" ทั้งฉัน Mom มาเรีย ต้องยอมสูญเสียบางสิ่งบางอย่างไปเพื่อให้รู้ว่าตัวเองยังมีชีวิตอยู่ "


 

" นั้นนะหรอคือเหตุผล "


 

" นั้นเเหละคือเหตุผล ​"


 

ทั้งสองได้โจมตีเข้าใส่กันเเละกันถึงเเม้ทั้งสองจะเคยเป็นที่ดีต่อกับเเต่ว่าเวลานี้พวกเขาคือศัตรูกันเเละเข้าห้ำหันกันคิริกะได้กางใบมีดเคียวออกเป็นสามอันเเล้วปล่อยมันออกไปทางชิราเบะเองได้ยิงใบเลื้อยขนาดใหญ่เข้าใส่ปะทะกัน


 

อีกด้านนึ่งการต่อสู้ก็เริ่มไปเเล้วเช่นกันนั้นก็คือระหว่างซึบาสะกับคริสทั้งสองได้ใส่กันไม่ยั้งเเต่ละฝ่ายไม่ยอมกันเเหละคริสได้ใช่ปืนพกกลในการสาดกระสุนใส่ส่วนทางซึบาสะได้ใช่ดาบปัดกระสุนออกไปมาเเล้วเข้าประชดทั้งสองต่างเปลี่ยนทั้งรุกเเละรับกันอย่างไม่มีปัญหา

 

ระหว่างทีการต่อสู้ของทั้งสู้กำลังดำเนินอยู่โดยมีมาเรียได้ยืนมองการต่อสู้ผ่านเเท่นหินในห้องสะพาน

 

" ทำไมกันละ ทั้งๆที่ชิราเบะกับคิริกะเป็นเพื่อนรักกัน " มาเรียทีเห็นภาพตรงหน้าจนเกิดเข่าอ่อนความรู้สึกมากมายได้เป็นเข็มทิ่มเเทงใส่เธอจนไม่สามารถทนได้ " มันเป็นความผิดของฉัน ฉันไม่ได้ต้องการเห็นภาพเเบบนี้สักหน่อย "

 

ระหว่างทีมาเรียกำลังเศร้าเสียใจจู่เสียงของดร.นาตาชาได้ดังขึ้นมา

 

" มาเรีย มาเรีย ได้ยินรึป่าว "

 

Mom "

 

" ตอนนี้เธออยู่คนเดียวสินะ  จากการวิเคราะห์ฟรอนเทียร์เเล้วเหมือนจะมีวธีที่่สามารถหยุดดวงจันทร์ได้อยู่"

 

" ว่าไงนะ? "

 

" นี้คือความหวังสุดท้าย เเละจำเป็นต้องใช่เพลงของเธอด้วยมาเรีย "

 

" เพลงของฉันงั้นหรอ "

 

" คุณคิดจะทำอะไรกันเเน่ ดอกเตอร์ นาตาชา " บิลด์ได้มายืนอยู่ข้างหลังดร.นาตาชาก่อนจะคืนร่างเป็นเซ็นโตะดอกเตอร์ก็ได้หันมามองเเละรู้ตัวตนทีเเท้จริงของเซ็นโตะเช่นกัน

 

" ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ คัตสึรากิ ทาคุมิ ถึงเเม้ว่าหน้าตาจะไม่ใช่ก็ตาม "

 

" คัตสึรากิ ทาคุมิ "

 

" เธอเองก็ฟังอยู่สิน่ะ มาเรีย "

 

" ทำไมเเกถึงอยู่นั้นปล่อยMomไปซะ "

 

" ฉันไม่ได้มาทำอะไรทั้งนั้น เพียงเเค่อยากฟังจากปากของคุณก็เท่านั้นดอกเตอร์นาตาช่า อะไรทีคุณคิดว่าฟรอนเทียร์สามารถช่วยหยุดไม่ให้ดวงจันทร์ตกลงมาได้กัน "

 

" งั้นฉันจะอธิบายให้เธอฟังเอง ดวงจันทร์ เป็นบริวารของโลกที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อสังเกตการณ์  "

 

" หลังจากเหตุการณ์ลูน่า เเอคแทคในตอนนั้นก็เกิดทำให้ดวงจันทร์เกิดความเสียหายจนเสียแรงโน้มถ่วง " เซ็นโตะได้อธิบายขึ้นเสริมทำให้ดร.นาตาช่าเเอบตกใจเล็กน้อย

 

" ดูท่าว่าคุณคงจะหาข้อมูลมาเหมือนกันสิน่ะค่ะ อึก อ่อก " จู่ๆดอกเตอร์ก็ได้ไอออกมาเป็นเลือด

 

Mom เกิดอะไรขึ้น "

 

" ดร.นาตาช่า "

 

 

ทางด้านประตูทางออกบนเรือหน่วยที่2 เก็นจูโร่กับโอกาว่าได้ตัดสินใจจะออกไปด้วยเช่นกันจึงได้ขึ้นมาบนรถจิ้บโดยทีโอกาว่าเป็นคนขับ

 

" ไม่อยากจะเชื่อเลย เป็นลูกศิษย์ที่ชอบสร้างปัญหาให้ได้ตลอดจริงๆ "

 

" ผมว่าดีกว่าซะอีกนะครับ ทีให้ทำอะไรตามใจชอบเเบบนี้นะ "

 

" หึ นั้นก็จริงละน่า "

 

ระหว่างทีทั้งคู่กำลังออกสัญญาณการติดต่อจากห้องบัญชาการได้ดังขึ้นมาจากเเท็ปเล็ตของโอกาว่า

 

" ผบ. "

 

" มีอะไรหรอ? "

 

" ช่วยกรุณาดูนี้ด้วยครับ "

 

โอกาว่าได้ดูแท็ปเล็ตทีได้ฉายการถ่ายทอดสดของมาเรียไปทั่วโลก

 


" ฉันมาเรีย คาเดนซาฟน่า อีฟ เป้าหมายทีเเท้จริงของพวกนั้นก็คือการหยุดดวงจันทร์ไม่ให้ตกลงมาใส่โลก โดยการทีฉันได้อ้างตัวว่าเป็นฟีเน่"

 

" นี้มันอะไรกันนะ? "

 

" นี้คือวิดีโอทีเผยแพร่ไปทั่วจากฟรอนเทียร์ค่ะ "

 

" บางทีนี้อาจจะเป็นเเผนของ FIS ไม่ผิดแน่ครับ "

 

3เดือนทางรัฐบาลอเมริกาได้ปิดบังเรื่องดวงจันทร์เอาไว้เป็นความลับร่วมถึงเรือยงของนครบาวาเรีย สิ่งนี้ความจริงทุกอย่าง "

 

" คุณต้องการจะเปิดเผยข้อมูลพวกนี้สู่สังคมงั้นหรอ " เซ็นโตะได้มองดูวิดีโอถ่ายทอดสดผ่านบิลด์โฟนก่อนจะหันไปมองดร.นาตาช่าทีกำลังเช็ดเลือดทีมุมปากออก 

" คุณต้องการให้เกิดความกลลาหลไปทั่วโลกงั้นหรอ!! "

 

" ฉันรู้ดีทุกคนคงจะไม่เชื่อคำพูดจากฉัน เเต่ว่านะถ้าเป็นเพลงละก็อาจจะทำให้เชื่อใจกันก็ได้ "

 

Granzizel bilfen Gungnir zizzl

 

มาเรียได้สวมใส่เกียร์ต่อหน้าผู้คนทั่วโลก

 

" พลังของฉันคนเดียวไม่สามารถ หยุดดวงจันทร์ได้แต่ว่าฉันต้องการพลังจากทุกคน และเพลงของทุกคน " เธอพูดจบก็เริ่มร้องเพลงออกมาทันที


File:Symphogear G Ep 12 05.png


Taga tame ni kono koe nariwataru no ka?  Soxe taga tame ni kono uta wa areba i ka? 

 

Mo nani mo ushinau mono ka to kimeta... Omoi wo kasaneta kiseki yo sadame wo kechirase 

 

Kodo utsu inochi tachi tatakau sono se ni Kadenza no aru ga mama tabane yo ai wo 

 

Zettai ni makerarenai tatakai ga aru no da Sekai yo utae...axa wo utae 

 

บทเพลงของมาเรียได้ถูกส่งออกไปทั่วโลกขณะเดียเกียร์ของเธอก็ได้เปล่งแสงออกมาเวลาเดียวกันประตูได้เปิดออกพร้อมรถทีพวกเก็นจูโร่ได้ขับพุ้งออกมาเเละมุ่งหน้าไปยังจุดทีมีการถ่ายทอดสดอยู่ทันที

 

 

อีกด้านนึ่งซึบาสะเเละคริสที่ยังคงต่อสู้กันอย่างสุดชีวิตโดยมมีดร.เวลยืนดูอยู่ห่างพร้อมรอยยิ้ม

 

" อ่าวๆ ถ้าไม่รีบจัดการเธอล่ะ ก็ที่สัญญาเอาไว้ถือว่าเป็นอันยกเลิกนะครับ " เสียงของดอกเตอร์ได้ดังผ่านหูฟังของคริสทำให้เธอเเทบไม่มีสมาธิพร้อมกับถูกกดดันมากกว่าเดิม


คริสได้กระโดดวิ่งไปรอบพร้อมกระหน้ำยิงกระสุนเพื่อไม่ให้ซึบาสะป้องกันได้เเต่ก็ไร้ผลก่อนทีจะหันไปมองคริสที่ยืนอยู่ตรงข้าม


File:Symphogear G Ep 12 07.png

 

" ทำไมกันถึงต้องทำแบบนี้ ยูกิเนะ  " เเต่สิ่งได้กลับไม่ใช่คำตอบเเต่เป็นความเงียบพร้อมปากกระบอกปืนทีเล่งมาทีเธอ

 

" ความเงียบนั้นคือคำตอบของเธอสินะ "

 

ทั้งสองได้เข้าต่อสู้กันอีกครั้งฝีมือของทั้งสองที่พอๆกันทำได้เพียงเเค่ต่อสู้ไปเรื่อยๆไม่มีทางรู้ผลเเพ้ชนะกันซึบาสะได้เวียงคาตานะในมือเข้ามาเเต่คริสได้ใช่ปืนขึ้นมารับดาบเอาไว้

 

" เธอคิดจะทำอะไรกันเเน่ "

 

" ฉันจะไม่ยอมให้ใครมาควบคุมฉันอีกเเล้ว! " จู่คริสได้ตะโกนขึ้นมาทำให้ซึบาสะสับสนก่อนทีจะโดดทิ้งระยะห่างก่อนจะมองเห็นทีขอของคริสทีถูฏสวมปอกคอเอาไว้

 

" ปลอกคอนั้นกำลังควบคุมยูกิเนะอยู่สินะ? " ซึบาสะทีพอมองเห็นปลอกคอทีคอของคริสก็ดูออกก็ได้ยืนมอง่าทางของเธอทีตอนนี้ดูร้อนร้นอย่างเห็นได้ชัด

 

" ทำตัวเหมือนสุนัขรับใช่แบบนั้นนะ ต้องการอะไรกันเเน่  "

 

" การทำงานสกปรกแบบนี้ ก็เหมาะสมกับคนที่ไปไม่ใช่หรอ? "

 

" ดูเหมือนว่าต้องเอาปลอกคอแมวนั้นออกสะก่อน ทีจะพาตัวกลับไปละน่า ที่อยู่ของเธอ เเละที่ทีเธอควรกลับไปไงละ"

 

คริสที่ได้ยินแบบนั้นก็ก็ตกใจเล็กน้อยเเละพยายามหลบสายตาจากเธอทันที

 

" ไม่ว่ายังไงฉันก็จะต้องช่วยเธอ  ไม่ว่าเธอจะคิดยังไงก็ตามฉันจะต้องพาเธอกลับไปให้ได้ เพราะว่าฉันน่ะไม่มีทางบินไปด้วยปีกข้างเดียวได้ เพราะมันคือหน้าที่ในฐานะรุ่นพี่ไงล่ะ"

 

คริสได้พยายามกลั้นน้ำตาแต่ก็ไม่สามารถปกปิดเอาไว้ได้ก่อนจะมองหน้าทั้งน้ำตา

 

" อย่ามาพูดอะไรบ้าๆน่า ด้วยคำพูดสวยหรูแบบนั้นนะ!! "

 

" ทำอะไรของเธออยู่น่ะ ถ้ายังยื้อต่อไปเกียร์ของเธอได้ระเบิดไปพร้อมกับสิ่งทีเธอปรารถนาหรอกน่า " เสียงของดร.เวลได้ดังขึ้นมาอีกครั้งก่อนจะทำให้เธอตั้งสติแล้วหันไปหาเพื่อพูดอะไรบางอย่าง

 

" รุ่นพี่.....คาซานาริ " ซึบาสะที่ได้ยินยูกิเนะเรียกเธอแบบนั้นเหมือนมีนัยแฝงอยู่ " ต่อไปนี้เเหละตัดสินกัน ฉันจะใช่คอมบิเนชั่นทั้งหมดทีฉันมีเลย!! "

 

" หึ ถ้างั้นทางนี้เองก็ใช่ทั้งทีมีอยู่เหมือนกัน "

 

ทั้งสองได้ยิ้มออกซึบาสะได้เปลี่ยนดาบคาตานะในมือตัวเองเป็นดาบใหญ่ได้กระโดดพุ้งขึ้นไปบนฟ้าเช่นเดียวกับคริสได้เปลี่ยนปืนพกในมือเป็นเป็นหน้าไม้ทั้งสองได้โจมตีใส่กัน 


" ฮ้ากกกก!!  " 

 

คริสได้ยิงมิสไซล์จำนวนมากเข้าใส่ทางซึบาสะได้สร้างดาบเเสงจำนวมากพุ้งเข้าส่วนกลับเช่นกันการโจมตีของทั้งสองทีอยู่ในระยะประชิดจนเกิดระเบิดทำให้ทั้งสองรับแรงระเบิดเต็มจนพื้นที่โดยรอบมีเเต่ควันจากเเรงระเบิด

 

" สัญญาณอาเมะโนะฮาบาคิริกับอีจีว่าหายไปเเล้ว " ดร.นาตาช่าได้บอกข่าวร้ายใวห้กับเซ็นโตะที่ยื่นมองการต่อสู้ผ่านผลึกภายในห้อง

 

" ซึบาสะ คริส... "

 

 

ทางด้านการต่อสู้ของคิริกะเเละชิราเบะยังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆจนไม่มีใครอ่อนข้อให้กับใครเเม้แต่น้อยชิราเบะได้พุ้งเข้าใส่ด้วยเลื้อยเป็นล้อพุ้งเข้าใส่คิริกะ

 


 

คิริกะได้ใช่เคียวทั้งสองอันประกบกันเเล้วยิงตะขอที่ไหล่เข้าใส่เเต่ชิราเบะที่สามารถหลบได้ทั้งหมดเเล้วสามารถเข้าประชิดได้สำเร็จพร้อมโจมตีจากด้านบนเเต่คิริกะได้ใช่เคียวเข้าประกบรับการโจมตีเอาไว้ก่อนทีชิราเบะจะกระโดดออกพร้อมยิงใบเลื้อยจำนวนมากเข้าใส่

 

เเต่คิริกะสามารถปัดใลเลื้อยทั้งหมดได้ก่อนทีทั้งสองจะยืนประจันหน้ากัน

 

" คิริจัง พอเเค่นี้เถอะ "

 

" ถ้าหากนั้นคือความต้องการละก็ แสดงออกมาให้ดูหน่อยสิ  " คิริกะได้โยนปืนฉีดลิ้งเกอร์ไปให้กับชิราเบะ

 

" ลิ้งเกอร์? "

 

" ถ้าความรู้สึกไม่สามารถส่งไปถึงได้ละก็ คงไม่มีทางเลือกอื่นเเล้วละ " คิริกะได้ฉีดลิ้งเกอร์ทีต้นคอโดยไม่ลังเลก่อนจะโยนปืนทิ้งไปเช่นเดียวกับชิราเบะเองก็ฉีดเข้าไปเช่นกันก่อนทีทั้งสองจะร้องบทเพลงสุดยอดออกมา

 

Gatrandis babel ziggurat edenal Emustolronzen fine el baral zizzl Gatrandis babel ziggurat edenal Emustolronzen fine el zizzl


" บทเพลงสุดยอดของ อิกาลิม่า คือคมเคี้ยวที่สามารถตัดเเม้กระทั้งวิญญาณ " คิริกะเเทงเคี้ยวลงไปกับพื้นก่อนจะมีออร่าสีเขียวปกคลุมทีเคี้ยวเเล้วกลายเป็นเคี้ยวยักษ์สามารถให้เธอได้ขึ้นไปขี่บนด้ามจับได้

 

 

" ยังไม่เข้าใจอีกงั้นหรอ โลกที่ไม่มีคิริจังอยู่น่ะ โลกที่น่าเศร้าเเบบนั้นฉันไม่ต้งการหรอก " เกียร์ของชิราเบะได้เปลี่ยนกลายเป็นเหมือนเกราะใบเลื้อยขนาดใหญ๋

 

 

คิริกะได้บังคับเคี้ยวพุ้งเข้าใส่แต่ชิราเบะได้ใช่เลื้อยที่มือขวาปัดจนเคี้ยวเเละคิริกะขึ้นไปบนฟ้า

 

" ฉันน่ะ จะปกป้องชิราเบะ ต่อให้วิญญาณต้องถูกฟีเน่กลืนกินไปก็ตาม " คิริกะได้เร่งกำลังเคี้ยวจนพุ้งด้วยความเร็วสูงเข้าใส่ชิราเบะเเทบทันที

 

" ดอกเตอร์นะไม่มีทางช่วยหลือผู้คนหรอกน่ะ " การโจมตีของคิริกะทีให้เลื้อยซ้ายพังก่อนทีจะวนกลับมาอีกรอบ " ฉันน่ะไม่ต้องการจะอยู่บนโลกแบบนั้นหรอกน่ะ "

 

" มันช่วยไม่ได้นิน่า ไม่มีอะไรทีสามารถทำได้เเล้ว ต่อให้ต้องเกลียดชิราเบะก็ตาม "

 

คิริกะได้เข้ามาโจมตีเเต่ชิราเบะได้เอาเลื้อยทีแขนขวาขึ้นมารับการโจมตีเอาไว้จนพังไปอีกข้าง

 

" คิริจัง ไม่จำต้องสู้อีกแล้ว อย่าทำให้คิริจังที่ฉันรักหายไปน่า!!! "

 

ก่อนทีการโจมตีของคิริกะจะเข้ามาชิราเบะได้สร้างบาเรียขึ้นเป็นพลังของีเน่ป้องกันการโจมตีของคิริกะได้สำเร็จจนเคี้ยวกระเด็นไปปักกับพื้นสร้างความตกใจห้กับคิริกะร่วมถึงเธอเช่นกัน


File:Symphogear G Ep 12 13.png 


" นะ...นี้มันอะไรกันน่ะ "

 

" ไม่จริงน่า.....หรือว่าเป็นชิราเบะ  " คิริกะที่ได้รับรู้ความจริงก็หมดกำลังใจทีจะต่อสู้ต่อจนเสียสติ " ชิราเบะเป็นภาชนะของฟีเน่มาตลอด แต่ฉันกลับไม่ใช่ "

 

" คิริจัง "

 

". ฉันน่ะต้องการชิราเบะมีความสุขเเท้ๆ เเต่ว่ากลับทำให้ชิราเบะเสียน้ำตาเเบบนี้นะมัน" ทีเคี้ยวของเธอได้เปล่งเเสงพร้อมลอยขึ้นจากพื้นลอยขึ้นไปบนฟ้า " ฉันเนี่ยเป็นคนไม่ดีจริงๆเลยน่า สมควรทีจะหายไปตลอดกาล "

 

สิ่งทีคิริกะตอนนี้ต้องการคือการปิดชีวิตตัวเองด้วยมือของเธอแต่ชิราเบะทีเห็นแบบนั้นก็รีบเข้าไปหาทันที

 

" ไม่นะชิราเบะ! " เธอได้เข้าไปคว้าตัวของคิริกะเข้าอยู่ในอ้อมกอดก่อนทีเคี้ยวจะพุ้งเข้าเเทงข้างหลังเธอจนพื้นเต็มไปด้วยเลือดของเธอ

 

" ชิราเบะ!!!! "


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น