ข้าไม่ต้องการศัตรูอีกแล้ว

ตอนที่ 3 : บทที่ ๒ ปีนขึ้นเตียง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,873
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 203 ครั้ง
    19 ก.ค. 63

เกล็ดหิมะโปรยปราย อากาศหนาวมาเยือน จวนต่างๆ ของชนชั้นสูงทั้งหลาย ล้วนแข่งขันกันจัดงานเลี้ยงชมเหมยหิมะ จิบชาพูดคุย ทำให้ในช่วงเวลานี้ทั่วเมืองหลวงแคว้นต้าเฉิงที่เหน็บหนาวล้วนเต็มไปด้วยความครึกครื้นรื่นเริงแม้อากาศจะหนาวจับจิตก็ตาม 

“ท่านแม่ หนาว” เซิ่งหลัวหลันในชุดขนจิ้งจอกหนานุ่มเอ่ยคำด้วยตัวที่สั่นไหว เมื่อต้องผละมือออกจากเตาอุ่นมือที่ถือเอาไว้ เพื่อให้มารดาจับจูงมือของนางเดินเข้าไปในจวนใหญ่โตแห่งหนึ่ง

“อดทนนะ หลันเอ๋อร์ วันนี้เป็นงานเลี้ยงในจวนท่านอาหญิงเซิ่งเฉียวของเจ้า เจ้าต้องเป็นเด็กดีนะ” หลันหว่านรั่วเอ่ยปลอบผู้เป็นบุตรสาว

“อื้ม ทน” เซิ่งหลัวหลันที่ได้รับการปลอบโยนยอมรับคำอย่างว่าง่าย พลางเบนสายตามองดูทิวทัศน์รอบด้านแทน..

สีขาว สีขาว มีแต่สีขาว.. แม้แต่ไม้สีเขียวสักต้นก็ไม่มี ไม่รู้ว่ามันมีทิวทัศน์ใดให้พวกชนชั้นสูงทั้งหลายชื่นชม ข้าผู้เป็นนางมารไม่เข้าใจโลกของคนธรรมดาจริงๆ…

เซิ่งหลัวหลันคิดขณะเดินตามการจูงของผู้เป็นมารดาเข้าไปในทางเดินที่แบ่งสัดส่วน แยกชายหญิงออกจากกันอย่างชัดเจน..

 

“คารวะท่านอาหญิง” หลังจากถูกมารดาจูงเข้ามายังกลุ่มของสตรีแล้ว เซิ่งหลัวหลันก็ย่อกายทำความเคารพหญิงสาววัยประมาณยี่สิบปีผู้เป็นเจ้าของงานเลี้ยง และมีศักดิ์เป็นอาหญิงของนาง พลางเหลือบมองไปยังด้านข้างของหญิงนางนั้นที่มีหนึ่งเด็กชาย หนึ่งเด็กสาววัยประมาณห้าขวบปี และสี่ขวบปียืนอยู่..

“หลันเอ๋อร์ ไม่พบกันนานแล้ว เจ้าโตขึ้นมากทีเดียว” น้ำเสียงอ่อนหวานของเซิ่งเฉียวเอ่ยทักทายผู้เป็นหลานสาวกลับ พลางมองตามสายตาของนางที่มองดูบุตรชายหญิงของตน..

“หลันเอ๋อร์ คงจำพี่ชายพี่สาวไม่ได้แล้วกระมัง เด็กชายจอมซนคนนี้คือญาติผู้พี่ของเจ้า เฉียนฉางเซิง ส่วนเด็กหญิงคนนี้คือเฉียนฉางชิงญาติผู้พี่ของเจ้าอีกคน” เซิ่งเฉียวเอ่ยบอกด้วยสีหน้าเมตตา เซิ่งหลัวหลันจึงส่งยิ้มให้อีกฝ่ายอย่างไร้เดียวสา แต่ในความคิดของนางนั้น..

‘ท่านอาหญิงผู้นี้ของนาง เสแสร้งได้เก่งมากกว่าฉินฮูหยินผู้เป็นมารดา น่าชื่นชมนัก!’ เซิ่งหลัวหลันเอ่ยชม พลางหันไปทักทายญาติผู้พี่ทั้งสอง..

 

“พี่ชาย พี่สาว ข้าเซิ่งหลัวหลัน” น้ำเสียงนุ่มนิ่มเอ่ยคำด้วยใบหน้าแต้มยิ้มละไม สีหน้าไม่มีอาการติดขัดใดๆ ทั้งสิ้น..

เสแสร้งเป็นเด็กมาหลายปี นางมารร้าย เช่นจื่อหลัวหลัน นับวันยิ่งทำได้ดีขึ้นเรื่อย ๆ..

 

“น้องสาวน่ารักจริง พวกเราไปเล่นกันเถอะ” เฉียนฉางเซิงเอ่ยชวนน้องสาวตัวน้อยในสายตาตนด้วยใบหน้าใจดี.. ส่วนเฉียนฉางชิงก็เอ่ยชวนอย่างกระตือรือร้น

“ไปเถอะ ไปเล่นกัน” เมื่อถูกเอ่ยชวน เซิ่งหลัวหลันจึงหันไปมองผู้เป็นมารดา “ไปเถอะจ๊ะ เล่นให้สนุกนะ แม่จะให้หรูอี้ตามเจ้าไปด้วย” หลันหว่านรั่วเอ่ยอนุญาต

“เจ้าค่ะ ท่านแม่” อวี่อิงย่อกายรับคำ แล้วหันหลังให้มารดา วิ่งตามสองพี่น้องที่จูงมือกันเดินไปก่อนแล้ว โดยมีหรูอี้สาวใช้ของผู้เป็นมารดาเดินตามหลัง..

 

“เด็กๆ ช่างน่ารักกันจริงๆ พี่สะใภ้ หากท่านมีน้องชายให้หลันเอ๋อร์เพิ่มอีกสักคนก็คงดี นางจะได้มีน้องชายให้คอยจูงมือเหมือนฉางชิงที่มีพี่ชายคอยดูแล” เมื่อเด็กๆ เดินห่างออกไป เซิ่งเฉียวก็เอ่ยคำออกมาด้วยใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม แต่เมื่อได้ยินคำตอบของหลันหว่านรั่ว ใบหน้าแต้มยิ้มนั้นก็ค่อยๆ หุบลง

“อืม ข้าก็คิดอยู่ แต่ก็กลัวว่าหากมีลูกชายเยอะเกินไป ข้าจะเลี้ยงดูพวกเขาได้ไม่ดีพอ ทั้งยังต้องหาสินสอดให้พวกเขาอีกตั้งมากมาย คิดแล้วก็กลุ้มใจนัก น้องเฉียวไม่รู้ว่าเจ้าที่มีลูกชายหลายคนจะแนะนำข้าได้บ้างหรือไม่..” หลันหว่านรั่วเอ่ยคำด้วยสีหน้ากลุ้มใจ แต่แววตากลับฉายแววรู้ทัน..

ในยามนี้หลันหว่านรั่วที่มีบุตรสาวหนุนหลัง มีสามีให้ความรักใคร่ คล้ายกับว่าเป็นคนละคนกับหลันหว่านรั่วกุลสตรีอ่อนแอที่คุกเข่าลงเบื้องหน้าฮูหยินผู้เฒ่า..

 

“พี่สะใภ้ล้อข้าเล่นแล้ว ลูกชายข้ามีแค่ฉางเซิงคนเดียว ส่วนคนอื่น ๆ เขาก็ล้วนมีมารดาของตนเองคอยดูแล ข้าคงให้คำแนะนำแก่ท่านไม่ได้ ไปเถิด พวกเราไปนั่งกินขนม จิบชาพุดคุยกัน อย่าเอาแต่ยืนพูดคุยอยู่ตรงนี้เลย..” เซิ่งเฉียวเอ่ยคำด้วยมุมปากกระตุกเล็กน้อย แล้วรีบเปลี่ยนเรื่องไปทันที ส่วนหลันหว่านรั่วก็เปลี่ยนตามอย่างรู้มารยาท… พี่สะใภ้กับน้องสาวสามีล้วนเข้ากันได้เป็นอย่างดี

ส่วนเด็กๆ ที่พาดันไปวิ่งเล่นนั้น ขณะนี้พวกเขากำลังพบกับปัญหาเรื่องใหญ่ เรื่องใหญ่มากๆ..

 

“ท่านพ่อ พวกเขาพาท่านพ่อข้าไปไหน” เซิ่งหลัวหลันที่เล่นซ่อนแอบอยู่หลังพุ่มไม้ซึ่งถูกปกคลุมด้วยหิมะ โดยมีฉางชิง กับฉางเซิงแอบอยู่ข้างๆ เพื่อหลบหรูอี้ที่เล่นเป็นคนไล่จับ  เอ่ยถามออกมาด้วยสีหน้าไม่เข้าใจ เมื่อเห็นว่าบ่าวรับใช้คนหนึ่งกำลังพยุงบิดานางที่มีท่าทีเมามายไปยังเรือนหลังหนึ่งในจวนตระกูลเฉียว..

เซิ่งหลัวหลันแสร้งทำหน้าไม่เข้าใจ ทั้งๆ ที่ความจริงนางเข้าใจเรื่องราวแทบทั้งหมด แผนการชั้นต่ำเช่นนี้ นางมารที่มีแผนการเหนือชั้นมากมายเช่นนางจะดูไม่ออกได้อย่างไร..

ไม่รู้ว่าวันนี้มีผู้ใดคิดวางแผนจะปีนขึ้นเตียงท่านพ่อของนาง..

 

“นั่นเป็นเรือนรับรอง พวกเขาคงพาท่านพ่อเจ้ามาพักผ่อน” ฉางเซิงเอ่ยตอบ พลางเหลือบมองหรูอี้ที่กำลังเดินมาทางพวกเขา “นางมาแล้ว พวกเรารีบย้ายที่หนีนางเร็วเข้า” เขาเอ่ยบอกอย่างกระตือรือร้น เตรียมดึงหลัวหลัน กับ ฉางชิงให้หลบหนี..

“ไม่เอา จะไปหาท่านพ่อ” เซิ่งหลัวหลันส่ายหน้าแล้วเลิกเล่นซ่อนแอบพุ่งตามไปยังทิศทางที่มีคนพยุงบิดาของตนไปอย่างรวดเร็ว..

“อ๊ะ หลันหลัน ห้ามไป ท่านแม่ให้เจ้าเล่นกับข้า ห้ามไปไหน” ฉางชิงร้องเรียกไล่หลังด้วยสีหน้าบึ้งตึง พลางหันมองพี่ชายตนเอง “ท่านแม่บอกให้พวกเราพาหลันหลันมาวิ่งเล่นตรงนี้ ไม่ใช่ไปที่อื่น ต้องตามกลับมา” นางเอ่ยบอกพี่ชาย แล้ววิ่งตามเซิ่งหลัวหลันไปทันที 

“ไม่ใช่ท่านแม่บอกว่าเล่นตรงที่ใดก็ได้ ยกเว้นเรือนรับรองหรอกหรือ” ฉางเซิงเอ่ยคำพลางยกมือขึ้นเกาศีรษะ แล้วรีบวิ่งตามน้องสาว กับญาติผู้น้องของตนไปทันที.. 

เด็กๆ ทั้งสามหายลับไป ทิ้งไว้เพียงหรูอี้ที่เปิดผ้าปิดตาออกมา แล้วมองดูเด็กๆ หายลับไปด้วยสีหน้ามึนงง..

 

เรือนรับรองของจวนตระกูลเฉียน ซึ่งเป็นจวนของขุนนางขั้นห้า นับว่ามีความสง่างามสมฐานะ ไม่ว่าจะเป็นสวนไม้พุ่มที่จัดวางอยู่ในตำแหน่งอย่างเหมาะสม หรือเครื่องเรือนที่ตกแต่งอย่างเรียบง่ายแต่แฝงไว้ซึ่งความสง่างาม..

“เจ้าพาข้ามาที่ใด” น้ำเสียงที่เมามายเจ็ดส่วน มีสติสามส่วนของเซิ่งเหรินฉีเอ่ยถามบ่าวรับใช้ชายที่พยุงตนอยู่

“เรียนท่านโหวน้อย นี่คือเรือนรับรองของจวนขอรับ ท่านสามารถพักรอให้สร่างเมาที่เรือนนี้ได้” บ่าวรับใช้เอ่ยตอบท่าทางนอบน้อม

“อ้อ เช่นนั้นเจ้าพยุงข้าไปพัก แล้วฝากเจ้าไปตามฮูหยินข้า ให้มาดูแลข้าด้วย” เซิ่งเหรินฉีพยักหน้าอย่างเข้าใจ แล้วยอมให้บ่าวรับใช้พยุงตนเองเข้าไปในห้องๆ หนึ่งของเรือนพัก ส่วนบ่าวรับใช้เมื่อพาเซิ่งเหรินฉีไปนอนพักเรียบร้อยแล้ว ตัวเขาก็รีบเดินไปอีกทางของเรือนรับรองอย่างรวดเร็วทันที..

 

“หลันหลัน เจ้ากำลังทำอะไร..” ณ มุมห้องของเรือนรับรอง ฉางเซิงที่เพิ่งตามมาถึงกระซิบถามเซิ่งหลัวหลันที่กำลังแอบอยู่มุมห้อง หลังจากที่เซิ่งหลัวหลันยอมคลายมือเล็กๆ ที่ปิดปากของเขากับฉางชิงเอาไว้…

“แอบดูท่านพ่อ พวกเจ้าเงียบไว้” เซิ่งหลัวหลันกระซิบบอก พร้อมทำสีหน้าลึกลับทำให้เด็กชายหญิงทั้งสองที่ไม่ได้โตมากกว่านางเท่าไหร่ และยังไม่มีความคิดเป็นของตัวเองรีบทำท่าทีตามนาง..

“แอบดูท่านลุงทำไมหรือ” ฉางชิงกระซิบถามกลับ

“ข้าแอบดูว่าจะมีสตรีมาปีนเตียงท่านพ่อหรือไม่ เหมือนที่ท่านแม่พวกเจ้าถูกสตรีอื่นมาแย่งท่านพ่อเจ้าไป” เซิ่งหลัวหลันยอมเอ่ยคำพูดมากเกินกว่าปกติ ที่เด็กสามขวบครึ่งจะพูดออกมาติดต่อกัน เพื่ออธิบายให้ญาติผู้พี่ทั้งสองเข้าใจ

“หา จะมีนางมารมาแย่งท่านพ่อเจ้างั้นหรือ” ฉางชิงกระซิบกระซาบ สีหน้าบึ้งตึง เพราะนางไม่ชอบสตรีที่มาแย่งท่านพ่อของตนไปจากท่านแม่ ทำให้ท่านแม่ของนางร้องไห้แม้สักคนเดียว..

“ใช่ พวกเจ้ารอดูเงียบๆ นะ หากนางมารมา พวกเจ้าต้องช่วยข้า” เซิ่งหลัวหลันยกนิ้วปิดริมฝีปาก ฉางชิง กับฉางเชิงจึงรีบยกมือปิดปากตนเองทันที ในตอนนี้สองพี่น้องล้วนเชื่อฟังเซิ่งหลัวหลัน เพราะพวกเขาไม่ชอบนางมารที่มาแย่งท่านพ่อของตนไปจากท่านแม่ พวกเขาจึงไม่อยากให้ญาติผู้น้องที่เพิ่งพบกัน ได้รับนางมารมาแย่งท่านพ่อเหมือนกับพวกตน

 

“ท่านโหวน้อยหลับแล้วหรือ..” เสียงแผ่วเบาของสตรีนางหนึ่งดังขึ้น ณ หน้าประตูห้องที่เซิ่งเหรินฉีนอนหลับใหลอยู่

“ขอรับ ท่านโหวน้อยหลับแล้ว” เสียงบ่าวรับใช้ชายเอ่ยตอบ “ดี เจ้ารีบไปเชิญฮูหยินของเขามา” เสียงสตรีที่สูงขึ้นเล็กน้อยเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงที่ปิดความยินดีไว้ไม่มิด จากนั้นก็เป็นเสียงบ่าวรับใช้ที่เดินจากไป และเสียงเปิดประตูห้องที่เซิ่งเหรินฉีพักอยู่..

“เข้าไปแล้ว” เสียงเบาของฉางชิงเอ่ยออกมาด้วยคิ้วขมวดมุ่น “ข้าเห็นแวบๆ นางคือท่านน้าเยี่ยนอิ๋ง” ฉางเซิงเอ่ยคำด้วยคิ้วขมวดมุ่นไม่ต่างจากน้องสาว

“ท่านน้าจะกลายเป็นนางมารหรือ นางใจดีมากนะ” ฉางชิงพูดอย่างไม่เชื่อ 

 

“แน่นอน คนที่จะเป็นนางมารไม่มีแบ่งแยกญาติมิตร พวกเจ้าต้องระวังให้ดี วันหน้าอาจมีท่านน้า ท่านอาคนใดสักคนมาเป็นนางมารแย่งบิดาของพวกเจ้า แล้วทำร้ายท่านแม่ของเจ้า ปลดนางออกจากตำแหน่งภรรยา!” เซิ่งหลัวหลันหันไปบอกเด็กน้อยทั้งสอง 

นางกำลังวางเมล็ดพันธ์แห่งความระแวงลงในใจพวกเขา ทำให้พวกเขาไม่ไว้ใจสตรีคนใดที่เป็นญาติมิตรรุ่นราวคราวเดียวกับมารดาของตนอีก..  และทำให้พวกเขาเข้าใจความรู้สึกของการถูกแย่งบิดา เผื่อในวันหน้าหากท่านยายและมารดาของเขาพากันวางแผนชั่วร้ายยัดเยียดอนุให้บิดานางอีกครั้ง พวกเขาจะได้ช่วยนางคัดค้าน หรือกระทั่งหันมาเป็นพันธมิตรเพื่อช่วยเหลือนาง..

 

“ร้ายแรงถึงเพียงนั้นเลยหรือ” ฉางเซิงถามกลับ สีหน้าหวาดหวั่น

“อืม ยังมีน้องชาย น้องสาวต่างมารดาพวกนั้น พวกเจ้าก็ต้องระวัง ทำดีต่อพวกเขาได้ แต่ก็ต้องระวังพวกเขาแว้งกัด ทำให้เจ้ากลายเป็นบุตรที่บิดาชัง” เซิ่งหลัวหลันสั่งสอนอย่างใจดี มีความเป็นมิตร เมื่อเห็นว่าญาติผู้พี่ทั้งสองนี้ยังไม่ใช่ตัวเลวร้ายอันใด..

และที่สำคัญคือนางไม่ต้องการให้พวกเขากลายมาเป็นศัตรูของนาง เพียงเพราะแผนการตื้นเขินไม่มองการณ์ไกลจากท่านยายของพวกเขา ที่ต้องการความมั่นคงในจวนโหวเพราะตนไม่มีบุตรชาย ต้องการแบ่งอำนาจจากลูกสะใภ้เพราะกลัวตนเองจะถูกลืมเลือน จนต้องยัดเยียดบุตรหลานของตนให้มาเป็นอนุของลูกเลี้ยง.. 

ทั้งๆที่ความจริงแล้ว ตำแหน่งกับอำนาจในจวนโหวของนางในฐานะฮูหยินผู้เฒ่าเพียงหนึ่งเดียว ไม่เคยถูกใครสั่นคลอนแม้สักครั้ง.. อีกทั้งท่านพ่อกับท่านแม่ของนางก็นับว่าเป็นคนกตัญญู หากฮูหยินผู้เฒ่าไม่ทำเรื่องร้ายแรงถึงขั้นล้างผลาญชีวิตผู้อื่น ตำแหน่งของนางในจวนโหว ผู้ใดจะสั่นคลอนได้ ผู้ใดจะกล้าลืมเลือนนางที่เป็นฮูหยินผู้เฒ่าเพียงหนึ่งเดียว..

ดังนั้น สำหรับนางแล้วท่านย่าเลี้ยงของนางผู้นี้มีความคิดตื้นเขินนัก แต่ไม่เป็นไรนางจะทำให้ท่านย่าเลี้ยงผู้นี้มองการณ์ไกลได้ในสักวันหนึ่ง แล้วเปลี่ยนจากศัตรู มาเป็นมิตรของนางให้ได้!

มีพันธมิตรเอาไว้  ย่อมดีกว่ามีศัตรู!

ช่วยคอมเม้นต์ แนะนำ ติชม ให้กำลังใจไรท์กันด้วยนะคะ : เรื่องนี้ก็จะแนวสบายๆ น่ารัก น่าเอ็นดู? มาเอาใจช่วยนางมารน้อยของเราที่ไม่อยากมีศัตรูกันนะคะ

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 203 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

97 ความคิดเห็น

  1. #81 Poonchanit (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กันยายน 2563 / 20:50
    ไม่อยากมีศัตรู 555
    #81
    0
  2. #46 OpinPpsakunchai (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 18:21
    เหล่ เป็นสแลงปัจจุบันนะคะ
    ไม่ควรใข้ค่ะ
    #46
    0
  3. #38 NuReader (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2563 / 09:01
    ตามดูนางมารน้อยค่า จัดการว่าที่อนุอย่างไรน้อ
    #38
    0
  4. #12 Bluewhite2 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 18:23

    ชอบไป ตามค่ะๆ อยากบอกว่าติดตามนิยายของไรท์มาตั้งแต่เรื่อง สื่อรักข้ามภพแล้ว ไรท์แต่งได้สนุกมาก ขอบคุณนะค่ะที่แต่งนิยายออกมาให้อ่าน
    #12
    0
  5. #11 ครับพี่ครับ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 16:44

    แม่เลี้ยง กับลูกน่ารังเกียจจริงๆ


    #11
    0
  6. #10 Paperbags (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 07:00
    สนุกดีค้า ติดตามๆๆ
    #10
    0
  7. #8 amyra18 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 01:57
    โอ้ย ค้าง กำลังลุ้นเลยค่ะ
    #8
    0
  8. #7 Jerrypari (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 01:56

    เริ่มเรื่องก็สนุกแล้ว ติดตามตอนต่อไปนะคะไรท์

    #7
    0
  9. #6 mee_pa (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 00:29
    สร้างมิตรให้ตัวเองแล้วสร้างศัตรูให้ผู้อื่น ดีๆ
    #6
    0
  10. #3 Satan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 19:40
    รอนะคะ อยากให้อัพบ่อยๆ
    #3
    0
  11. #2 poprechsible (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 18:54
    รอรอรอมาเร็วๆนะครับ
    #2
    0