เพราะลุงๆชอบทำให้เราหวั่นไหว

ตอนที่ 4 : EP4:Keanu Reeves

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 936
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    22 ส.ค. 59

นอกจากอพาร์ตเมนต์ที่แสนจะสะดวกสบายแล้วก็ลุงข้างห้องเนี่ยแหละที่เป็นเพื่อนข้างห้องที่เยี่ยมยอด คุณไม่รู้หรอกว่าเขาทำงานอะไร เห็นทุกคนลือกันให้แซดว่าเขาคือดาราดังเมื่อยี่สิบปีที่แล้ว จะสนไปทำไมกับข่าวลือไร้สาระแต่ที่สำคัญคือเขาเป็นคนดีมีน้ำใจพอที่จะช่วยขับรถไปส่งที่นั่นที่นี่จนถึงเปลี่ยนหลอดไฟ

วันนี้ไม่มีอะไรต้องซ่อม คุณกำลังอบคุกกี้ให้เขา คีนู รีฟส์ เพื่อตอบแทนที่เขาช่วยคุณตลอดปีและไม่เคยเรียกร้องอะไรสักครั้ง ไม่แปลกใจที่เขาจะไม่ค่อยมีเพื่อนเพราะการทำที่ขังตัวเองอยู่แต่ในห้องก็ไม่ได้ช่วยเรื่องเกี่ยวกับมนุษย์สัมพันธ์ คีนูอาจจะไม่ชอบเข้าสังคมเฉยๆมากกว่า ไม่ใช่พวกต่อต้านสังคมเพราะทุกครั้งที่เขาพบหน้าคุณเขาจะสุภาพและมีน้ำใจช่วยถือของมาที่ห้องเสมอ

อันที่จริงคุณกับเขาก็กำลังอยู่ในช่วงเรียนรู้กันอยู่ ไม่อยากจะรีบร้อนเกินไปเพราะอายุที่ห่างกันสามสิบกว่าปีจะต้องดังไปทั่วอพาร์ตเมนต์ ไม่แน่อาจจะดังไปทั่วรัศมีสิบกิโลเมตรก็ได้ 

เอาล่ะ คุณกำลังจะทำคุกกี้ แต่จะเริ่มไงดีนะ คุณเปิดดูสูตรคุกกี้ในอินเตอร์เน็ต 

ว่าแต่ร่อนแป้งนี่ทำกันยังไงนะ? เนยจืดไม่มี ใช้เนยเค็มแทนคงไม่ว่าอะไรมั้ง?

ยี่สิบนาทีแห่งความวุ่นวายจบลงเมื่อคุณเอาคุกกี้อบในเตาอบแต่มันขาดอะไรไปสักอย่าง อ้อใช่ นม คุณเดินไปที่ตู้เย็นหวังว่านมคงจะเหลือสักแก้ว โชคร้ายที่มันหมดเกลี้ยงแกลลอนไปแล้ว ไม่ต้องห่วงเรื่องคุกกี้เพราะตั้งเวลาอบไว้เรียบร้อยแล้ว คุณออกจากห้องทันที และไม่ลืมที่จะล็อคห้องก่อนออกไปด้วย

คุณกลับมาจากไปซื้อนมที่ร้านค้าใกล้ๆ เดินเปิดประตูเข้าไปในห้องแวบแรก กลิ่นที่ไม่ดีเอามากๆตีขึ้นจมูกจังๆ แย่แล้ว ต้องเกิดอะไรขึ้นกับคุกกี้แน่ๆ คุณเร่งรัดไปที่เตาอบให้ไวที่สุดเพื่อจะดูขนมอบที่อยู่ในนั้น

หน้าตาของไอ้คุกกี้พวกนี้มันดูไม่ได้เลย ออกมาทุเรศสุดๆเพราะมันไหม้จนกลายเป็นสีดำเลย แถมกลิ่นยังคละคลุ้งไปทั่วห้องอีกต่างหาก แย่จริงทำไมกลายเป็นแบบนี้ไปได้เนี่ย

สาเหตุที่ทำให้เป็นแบบนี้ก็คือคุณลืมปรับอุณหภูมิหรือกำลังไฟอะไรสักอย่าง มันอบด้วยอุณหภูมิร้อนที่สุด ไม่น่าทำอะไรพวกนี้เลย เละไม่เป็นท่า คุณควรจะเลิกคิดเรื่องทำอาหารได้แล้ว

ก๊อกๆ เสียงเคาะประตูดังขึ้น

แย่แน่เลยคุณทำป้าสีชมพูข้างห้องถึงกับควันออกหู เพราะกลิ่นไหม้ยังคลุ้งทั่วทั้งทางเดิน ไม่ต้องแปลกใจถึงที่มาของป้าคนนี้ เพราะแกมักจะใส่ชุดสีชมพูตลอดเวลาตั้งแต่ชุดทำงานจนไปถึงสีผ้าขนหนู และการที่ป้ามาโวยวายคุณที่ห้องมันไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ

"นี่หนู! เธอจะเผาอพาร์ตเมนต์หรือยังไงน่ะ? รีบทำให้กลิ่นนี้มันหายไปเดี๋ยวนี้เลยนะ!" 

"ขอโทษค่ะ หนูจะรีบจัดการเดี๋ยวนี้เลยค่ะ" แต่ส่วนลึกๆในใจของคุณแอบคิดว่าใครพอจะมีเวทมนตร์เสกยัยป้านี่ให้หายไปได้บ้าง ไม่มีอะไรที่จะทำได้นอกจากหุบปากและโค้งคำนับเป็นการขอโทษ ถอนหายใจหลังประตูก็น่าจะช่วยให้ดีขึ้นมั้ง? 

ก๊อกๆ เสียงเคาะประตูอีกแล้ว คราวนี้จะเป็นใครอีกล่ะเนี่ย ใครก็ได้แต่ไม่ใช่ไอ้หน้าม้าเต่อจากหนังเรื่องNo Country for Old Menจะดีที่สุด...หรือถ้าเป็น Dr.Hannibal Lecter คงจะเลวร้ายไม่ต่างกัน

"ถ้าจะบอกว่าฉันกำลังจะเผาอพาร์ตเมนต์นี้ล่ะก็ กรุณาต่อแถวนะเพราะรู้สึกว่าจะมากันเยอะมาก" คุณเดินกระทืบเท้าปึงปัง

"งั้นผมจะไปต่อคิวรอแล้วกัน.." เสียงที่คุ้นเคย คีนู! คุณจำเสียงนี้ได้ 

"ขอโทษค่ะ กำลังจะไปเปิดประตูเดี๋ยวนี้แหละค่ะ" คุณไม่รอช้า รีบกระโดดข้ามสิ่งกัดขวางต่างๆเช่นโต๊ะรับแขก เก้าอี้สำหรับทานมื้อเย็น รวมถึงโต๊ะรับแขกด้วย

"ขอโทษค่ะฉันไม่รู้จริงๆ ฉันตั้งใจพูดแต่.. ฉันไม่ได้ตั้งใจพูดแบบนั้นกับคุณนะ" เขาคงจะไม่ถือโกรธคุณหรอก เขาอารมณ์ดีแทบจะตลอดเวลา

"ผมรู้ว่าคุณไม่ได้ตั้งใจ" เขามองซ้ายมองขวาก่อนจะเริ่มพูดอีกครั้ง
"ผมเข้าไปได้ไหม?" 

คุณผายมือเป็นสัญลักษณ์ 'เชิญค่ะ อยากให้พูดแบบนี้มาตั้งนานแล้ว!'

แทบจะดีใจจนเนื้อเต้นเลย คีนูเดินไปรอบๆห้องคุณ แอบขำเล็กน้อยกับสไตล์การแต่งห้องที่เอาโซฟามาต่อกันให้กลายเป็นคอกและวางหมอนกองพะเนินอยู่ด้านใน

"คือฉันตั้งใจจะอบคุกกี้แต่เหมือนเตาอบจะไม่ค่อยเป็นมิตรเท่าไหร่น่ะค่ะ" คุณสางผมแก้เขิน การทำอาหารเป็นสิ่งที่ผู้หญิงควรทำเป็นแท้ๆแต่คุณไม่ได้เรื่องเอาเสียเลย

"ไม่ใช่ทุกคนหรอกที่จะทำอาหารได้" เขาไม่หัวเราะเยาะคุณ กลับปลอบใจคุณด้วยซ้ำไป

"คุณพูดถูก ฉันเป็นหนึ่งในนั้นด้วย" 

"เปล่าเลย ผมว่าคุณทำอาหารอร่อยอยู่นะ" เขายักคิ้วให้

"คุณไม่เคยชิมสักหน่อยน่า อย่าพูดยอฉันไปหน่อยเลย"

"ผมได้กลิ่นนะ พอดีเปิดหน้าต่างเอาไว้" เขาหยิบถาดคุกกี้ไหม้ๆเทลงถังขยะทั้งหมดและยังล้างทำความสะอาดเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
"ตามมานี่สิ ผมจะทำอาหารกลางวันทานพอดีเลย" 

ไชโย! คุณร้องตะโกนในใจ เขาเป็นผู้ชายที่น่ารักและสมบูรณ์แบบสุดๆถึงอายุจะน้อยกว่าพ่อของคุณไม่กี่ปีก็เถอะ คงจะตลกน่าดูที่ลูกเขยกับพ่อตาอายุไล่เลี่ยกัน

"เดี๋ยวตามไปนะคะ ฉันขอตัวเข้าห้องน้ำสักครู่" คุณอยากสงบสติอารมณ์ในตอนนี้เสียก่อนเลยปล่อยให้อีกคนออกไปจากห้อง

เยส! นี่เป็นวันที่ดีที่สุดในรอบปี เขาเริ่มจะชวนคุณเข้าไปที่ห้อง ซึ่งถือเป็นพื้นที่ส่วนตัวหลังจากรู้จักกันมาได้สักพัก ในที่สุดคีนูก็เริ่มมีความเคลื่อนไหวบ้างแล้ว

คุณล็อกประตูห้องโดยหยิบกุญแจไปด้วยและก็วางมันบนโต๊ะของเพื่อนข้างห้อง

"คุณกำลังทานมังสวิรัติอยู่หรือเปล่า?" เขาถาม

"เปล่าค่ะ" 

ห้องนี้ดูโล่งมากๆ โซฟายาวตัวเดียว เก้าอี้โต๊ะอาหารตัวเดียว เตียงคิงไซส์ ทุกอย่างมีแค่ชิ้นเดียวเท่านั้น

"ส่วนใหญ่ผมอยู่คนเดียว ของทุกอย่างเลยมีแค่ชิ้นเดียว"เขาเดินออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับเปลี่ยนเป็นกางเกงขาสั้นสีเทา
"คนเดียวมานานแล้ว"

คีนูหยิบปลาออกมาจากตู้เย็นที่ถูกเก็บไว้อย่างดีเตรียมพร้อมสำหรับการประกอบอาหาร
"คุณจะมาที่ห้องผมเมื่อไหร่ก็ได้นะ ไม่มีเหตุฉุกเฉินหรืออะไรให้ซ่อมก็มาเรียกได้"

"เกรงใจคุณจัง แต่ก็ขอบคุณนะคะสำหรับข้อเสนอดีๆ" 

เขาเปิดเตาแก๊สเตรียมทอดปลาเมื่อครู่ใส่น้ำมันลงไปประมาณหนึ่ง ระหว่างรอให้น้ำมันเดือดก็หันกลับมาคุยกับคุณต่อ

"(ชื่อคุณ) จะรังเกียจไหมถ้าผมขอให้คุณอยู่ต่อ.."

"ไม่ต้องขอร้องกันขนาดนี้ก็ได้ค่ะ ฉันยินดีอยู่แล้ว"

เขายิ้มให้คุณ และหันกลับไปทำอาหารต่อ เขาวางปลาตัวนั้น เสียงน้ำมันที่กำลังเดือดดังมาจนถึงที่คุณยืนอยู่ ไม่เคยรู้ว่าการทอดปลาจะอันตรายขนาดนี้ คีนูแทบจะหลบน้ำมันที่กระเด็นอย่างไม่ขนาดสายไม่ทัน เขาดูเหมือนหนังเรื่องThe Matrixภาคแรก ฉากที่พระเอกเอนหลังหลบกระสุน

คุณเพิ่งฉุกคิดอะไรบางอย่างได้เมื่อกี้ หนังเรื่องThe Matrix ให้ตายสิ คุณโทษตัวเองที่โง่เง่ามาโดยตลอด ข่าวลือที่ทุกคนว่าคีนูเป็นดาราดังเมื่อยี่สิบปีก่อนคือความจริง! คีนู..คีนู รีฟส์!

"แล้วคุณไม่ทำงานหรอคะ?" คุณถามหยั่งเชิง

"ไม่หรอก ผมไม่ทำงานมาพักใหญ่ๆทีเดียว"

"งั้นข่าวลือที่ว่าคุณเป็นดาราหนังนี่ก็.."

"ก็เรื่องจริง" เขาตอบก่อนที่จะถามจบเสียอีก

เขาเดินมากดบ่าคุณลงกับโซฟาตัวเดียวนั้นขยับเข้ามาใกล้เรื่อยๆ
"ที่นี้คุณก็หาประวัติส่วนตัวผมจากอินเตอร์เนตได้แล้วสิ"

"ไม่หรอก ฉันอยากรู้จักคุณด้วยตัวเองมากกว่า" คุณโน้มศรีษะเขาลงและจูบริมฝีปาก

คราวนี้คุณเป็นฝ่ายรุกบ้าง จะรอให้ผู้ชายเริ่มทำนั่นนี่ให้ก็คงจะไม่ได้ดั่งใจ เขาจูบตอบเป็นสัญลักษณ์ว่า 'มาเลย ผมรอคุณมานานแล้ว คุณรุกก่อนนี่ดูเซ็กซี่ไปอีกแบบนะ'

มือเขาค้ำยันตัวเองให้คร่อมอยู่บนตัวคุณที่โซฟา กล้ามเนื้อแขนบอกได้ว่าถึงจะดิ้นให้ตายยังไงก็ไม่พ้นหรอก เขาจะคว้าตัวคุณก่อนที่จะเริ่มวิ่งหนีเสียอีก แต่คุณจะหนีทำไม? ในเมื่อช่วงเวลานี้คือช่วงเวลาที่คุณหวังลึกๆมานาน

เขาถอดเสื้อยืดตัวบางนั่นออก หุ่นของเขาดูไม่แย่เลยสำหรับผู้ชายอายุห้าสิบต้นๆ ไม่ได้มีกล้ามขนาดแซค เอฟรอน หรือเคราหนวดเคราคมเข้มแบบเลียม เฮมส์เวิร์ธ เพราะคีนูหล่อในแบบของเขา

คุณได้กลิ่นไหม้ลอยมาไม่ไกล แย่แล้วให้ตายสิ ปลาแถบใดแถบหนึ่งกำลังไหม้อยู่แน่ๆ เขารีบวิ่งไปที่กระทะแล้วหันมามองคุณทำหน้าตาแบบ 'ไม่เป็นไรที่รัก เราทานด้านที่ไม่ไหม้กันก็ได้' 

"ตลกดีนะที่วันนี้คุณและผมจะเผาอพาร์ตเมนต์ในวันเดียวกัน" เขายังมีอารมณ์ขัน

"เพราะฉันเริ่มทำแบบนั้นกับคุณ คุณก็เลย..,"

"ผมชอบที่เราจูบกันนะ" ประโยคนี้ทำเอาคุณอยากจะเอาหน้าซุกหมอนให้ตายไปซะ

ก๊อกๆ

เสียงเคาะประตูและเสียงตะโกนที่คุ้นหูของคุณป้าสีชมพูดังออกมาจากด้านนอก ดังชัดเจนพอที่คุณทั้งคู่จะได้ยิน
"คีนู เมื่อกี้เด็กสาวข้างห้องฉันทำอะไรสักอย่างไหม้ ตอนนี้ก็คุณอีกคนเรอะ คิดจะเผาที่นี่กันใช่มั้ย?"

"ขอโทษครับ จะจัดการให้เรียบร้อยเดี๋ยวนี้แหละ" คีนูตะโกนตอบ

คุณและเขาหัวเราะร่วนเพราะเด็กสาวที่คุณป้าสีชมพูพูดถึงก็คือตัวคุณเอง


THE END

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

231 ความคิดเห็น

  1. #201 อิงผู้ฆ่าหลาม (@natamonING) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มกราคม 2561 / 22:06
    อ่านแล้วยิ้มไปแล้วบิดตัวไปมา
    #201
    0
  2. #184 Poison Imovy (@fa-iboat) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 19:03
    ป้าสีชมพูทำให้นึกถึง อัมบริดจ์เรื่องแฮร์รี่เลยค่ะ
    #184
    0
  3. #87 ไอคาลิป (@african-lily) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 09:45
    เพราะลุงๆทำให้เราหวั่นไหววว ให้ตายเถอะ อย่าไว้ใจหน้าใสๆเหมือนแวมไพร์พันปีนั่นนะ ลุงเต๊าะเก่งที่สุดดด มือไว ปากไวด้วย กรี๊ดดดดดดด ยกธงในมือพร้อมเลือดกำเดาที่พุ่งเป็นสาย สิบคะแนนค่ะ!
    #87
    1
    • #87-1 Nathan Wong (@peaw-kp) (จากตอนที่ 4)
      27 พฤษภาคม 2560 / 15:56
      ตอนนี้รู้สึกว่าจะเป็นลุงที่ปากว่ามือถึงค่ะ ส่วนคนที่เหลือจะเป็นแบบปรกติทั่วไป ไม่มีอะไรซับซ้อน
      #87-1
  4. #80 Casia27 (@ferrari27) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 06:40
    ลุงคะ ลุงมันร้ายยย น่าใสๆตอนแสดงเดอะเมทริกซ์นี่ไม่ได้ช่วยอะไรเลย55555 สกินชิพขั้นนี้นี่ได้ใจไปเต็มๆค่ะ///-///
    ขอบคุณที่แต่งมาให้รีดเดอร์ทุกคนมีความสุขนะคะ5555
    #80
    1
    • #80-1 Nathan Wong (@peaw-kp) (จากตอนที่ 4)
      16 พฤษภาคม 2560 / 07:43
      ชอบลุงตอนที่เล่คอนแสตนตินเหมือนกันนะคะ. เท่ห์มากดีงามสุดๆ
      #80-1
  5. #41 MrsHolmes (@MrsHolmes) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 02:48
    กรีดร้องรุนแรง555555
    #41
    1
  6. #17 Irenal (@ayeota) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2559 / 12:44
    โอ้มายก๊อดดดดดด ทำร้ายมากกกก ชอบสุดๆค่า
    #17
    1
    • #17-1 Nathan White (@peaw-kp) (จากตอนที่ 4)
      22 สิงหาคม 2559 / 12:50
      ขอบคุณจ้า~
      #17-1
  7. วันที่ 22 สิงหาคม 2559 / 12:14
    กรี๊ดดดดด น่ารักอ่ะ ขออีกค่ะขออีก แบบนี้กำลังดีเลยค่ะ ^^
    #16
    1
    • #16-1 Nathan White (@peaw-kp) (จากตอนที่ 4)
      22 สิงหาคม 2559 / 12:49
      ขอบคุณจ้า~
      #16-1