เพราะลุงๆชอบทำให้เราหวั่นไหว

ตอนที่ 3 : EP3:Colin Firth

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,093
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    12 ส.ค. 59

ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นสำหรับร้านเหล้าเลย ทำงานตั้งแต่เย็นจนถึงเช้า นอนพักผ่อน ทำงานอีกครั้ง แล้วก็นอนเพื่อต้นรับวันใหม่เห็นมั้ยล่ะน่าเบื่อจะตาย เมื่อไหร่จะเปิดเทอมนะ คุณหวังจะให้ช่วงเวลาผ่านไป ไม่อยากอยู่ที่นี่เท่าไหร่นัก ยกเว้นเงินเดือนที่คุ้มค่าเหนื่อยในแต่ละเดือนและเจ้านายที่ใจดี ยอมให้คุณพักห้องพักโดยเสียเงินแค่ค่าน้ำค่าไฟ

"มองหาใครอยู่เหรอ? (ชื่อคุณ)" เจ้าของร้านทัก

"เปล่าค่ะ ไม่มีอะไร" เขาไม่เชื่อคุณเลยเพราะรอยยิ้มนั่น เขาดูคุณออกว่าคุณกำลังรอใครสักคน

วันนี้วันพฤหัสบดีคุณตั้งหน้าตั้งตามองหาลูกค้าประจำคนนึง แต่ยังไม่เห็น เขาอาจจะไม่ว่างมาหรืออาจจะเปลี่ยนไปนั่งร้านอื่น เขาแต่งตัวเหมือนคนที่ทำงานระดับสูงเพราะมักจะใส่สูทมาที่นี่ทุกครั้ง แต่เพราะร้านนี้ไม่ใช่ผับเปิดเพลงอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์แบบที่วัยรุ่นชอบเลยทำให้มีแต่พวกโตๆ หรือพวกผู้ใหญ่มานั่งกันเสียมากกว่า คุณจึงเห็นคนใส่สูทมานั่งดื่มที่นี่กันตามปรกติ

"คุณ วอดก้าโทนิคสองแก้วครับ" ชายผมบลอนด์ตาฟ้าซีดเดินเข้ามาหาคุณ นั่งรอตรงหน้าเคาน์เตอร์ 

"สักครู่นะคะ" คุณหันไปหยิบขวดเหล้าแล้วทำตามสูตรที่ถูกสอนมา ทั้งๆที่สูตรนี้ก็สามารถก็ทำเองที่บ้านได้แต่ไม่เคยเข้าใจว่าทำไมต้องมาถึงที่ร้านนี่ด้วย 

"วอดก้าโทนิคสองแก้ว" คุณวางแก้วเหล้าตรงหน้าชายคนนั้นแล้วหยิบผ้ามาเช็ดนั่นเช็ดนี่เพราะเขาจ้องคุณมากเกินไป

"แถวนี้มีร้านอาหารที่เปิดจนถึงเที่ยงคืนมั้ยครับ"

"มีร้านอาหารญี่ปุ่นค่ะ ห่างจากที่นี่สามช่วงตึก เลี้ยวซ้าย หน้าร้านมีโคมไฟสีแดงอยู่ขวามือ" 

"อ้อ ดีเลย งั้นคุณพอจะมีเวลาว่างไปทานอาหารญี่ปุ่นหลังเลิกงานกับผมมั้ย?" เขายิ้มเจ้าเล่ห์

"ฉันเลิกงานตีสอง แล้วอีกอย่างพรุ่งนี้ฉันต้องทำความสะอาดร้านน่ะค่ะ ขอโทษด้วย" คุณปฏิเสธเขาไปอย่างสุภาพเพราะคนตรงหน้าไม่เข้าข่ายผู้ชายที่คุณต้องการแม้แต่น้อย

"ถ้าอย่างนั้นถ้าคุณโทรหาผมหลังจากที่เสร็จงานตอนเช้าแล้วล่ะ แบบนี้เป็นไง" 

"ฉันต้องซักผ้าน่ะ" คุณยังหาข้ออ้างเฉไฉไปเรื่อย

"งั้นผมช่วยคุณโดยการเอาเสื้อผ้าไปที่ร้านซักรีด แบบนี้โอเคมั้ย?" ไม่ว่าจะตอบให้ตายกันไปข้างเขาก็คงตื๊อคุณอยู่ดี

หนุ่มผมบลอนด์คนนี้จ้องคุณตาเป็นมันราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ และฟันเขี้ยวทั้งสองข้างทำให้เขาดูอันตรายมากขึ้น

"อย่าเล่นตัวไปหน่อยเลยน่า พรุ่งนี้ไปเที่ยวกับผมเถอะ" เขาจับแขนคุณดึงไว้ไม่ให้ไปไหน  คุณหันกลับไปมองพยายามสะบัดให้หลุดจากมือที่แข็งแรงนั้น



ตุบบบบบบ!!

เสียงของแข็งอัดเข้าที่หน้าไอ้หล่อขี้ตื๊ออย่างจัง มันคือกำปั้น ตอนที่คุณมองหน้าว่าใครที่ทำแบบนี้ คุณร้องเสียงหลงไม่รู้ว่าจะดีใจหรือจะตกใจที่เขาชกหน้าคนอื่นเมื่อกี้ 
"คุณเฟิร์ธ!!"

ชายที่เพิ่งเดินเข้ามายิ้มให้ คุณกับเขารู้จักกันถึงจะแค่ในฐานะแขกกับบาร์เทนเดอร์ก็เถอะ เขาคือคนที่คุณกำลังรออยู่ แต่ไม่ใช่ในสภาพที่เขากำลังชกต่อยแน่ๆ

"อะไรกันเนี่ยลุง?" 
ไอ้หนุ่มคนนั้นยังไม่สำนึก แถมยังลุกขึ้นไม่ดูสารรูปตัวเองว่าเลือดกำลังไหลลงมาจากมุมปาก

"ฉันถือว่านายลวนลามเธออยู่นะ" คุณเฟิร์ธลูกค้าประจำกำลังมองมาทางคุณ

"ผมแค่จับมือเฉยๆ" เขากางแขนทั้งสองของท้าทายคู่ต่อสู้

"งั้นนายก็พวกฉวยโอกาส!" คนหนุ่มที่ดูเหมือนอายุน้อยกว่าถูกกระชากคอเสื้อจนเกือบล้ม

"ไม่รู้หรือไงว่าเธอไม่ชอบน่ะ ห้ะ!"

"ไม่ยักรู้ว่าคุณมีรสนิยมชอบคนรุ่นพ่อ" เขายังยิ้มอยู่ทั้งที่มีเลือดไหลออกมาตามร่องฟัน

สิ้นสุดประโยคเขาก็ถูกลากออกไปนอกร้านทันที เรื่องไม่จบง่ายๆเพราะคนปากแบบนั้นไม่น่าจะรอด

คุณเฟิร์ธแลกหมัดอย่างสูสีกับหนุ่มคนนั้น ถอดเสื้อนอกออกอย่างรวดเร็วปลดเข็มขัดแล้วม้วนที่ข้อมือชกไม่ยั้งมือ ส่วนคนผมบลอนด์ใช้กำลังเฮือกสุดท้ายชกเข้าที่จมูกจังๆ ตามด้วยบริเวณใบหน้าอีกสองสามที 

ไม่มีใครกล้าเข้าไปห้ามแม้แต่เพื่อนๆที่มาด้วยกันของหนุ่มคนนั้น มีแต่เสียงที่ชวนพนันว่าใครจะเป็นฝ่ายชนะ สุดท้ายคนที่ยืนอยู่คนสุดท้ายก็คือคุณเฟิร์ธที่กำลังหอบตัวโยนจากการออกแรงครั้งนี้ เขาเดินมาหาคุณทั้งที่เลือดออกจากจมูก มุมปากและคิ้วข้างขวา

"(ชื่อคุณ) คุณโอเคนะ?" เขาถาม

"ฉันต่างหากที่ต้องถาม ตามมา ฉันจะไปทำแผลให้" คุณหยิบกล่องปฐมพยาบาลวางที่เคาน์เตอร์

"เช็ดเลือดหน่อยก็น่าจะดี" ไม่รู้ว่าเขามีความสุขอะไรนักหนากับการทะเลาะวิวาท

"ไม่ถึงกับต้องลงไม้ลงมือเลยนะคุณเฟิร์ธ" คุณพูดกับคนที่นั่งตรงข้าม

"ผมทนไม่ได้ที่เขาทำแบบนั้นกับคุณ" 

คุณใช้แอลกอฮอล์เช็คเลือด เขาไม่ได้ส่งเสียงร้องแสดงว่าไม่เจ็บเท่าไหร่

"เรียกผมแค่'โคลิน' ก็พอ โคลิน เฟิร์ธ"

"ได้ค่ะ โคลิน" คุณพยายามเรียกเขาด้วยคำเรียกใหม่

"คุณคงกลัวผมแล้วสินะ" เขายิ้มหลุบตามองพื้น

"เปล่าเลย ฉันแค่ไม่เคยเห็นคุณในอารมณ์นั้นมากกว่า ว่าแต่คุณไปได้การต่อสู้พวกนี้มาจากไหนล่ะ?" คุณยังแซวเขาไม่เลิก

"ที่ผับ ปีสุดท้ายของการเรียนที่อีตัน"

"ฉันเข้าใจว่าเด็กอีตันจะมีแต่เด็กเรียนเสียอีก"คุณส่ายหน้า

"ผมอาจเป็นพวกท้ายแถว"

"ก็คิดว่าที่นั่นต้องมีแต่สุภาพบุรุษ แต่ที่คุณทำวันนี้ ก็เป็นสุภาพบุรุษดีนะคะ" คุณสบตากับเขาที่กำลังจ้องตาคุณอยู่

"โอเค (ชื่อคุณ) ถ้าคุณว่างวันพรุ่งนี้ผมคงจะพาไปทานอาหารกลางวันถือเป็นการไถ่โทษ แต่ได้ยินมาว่าพรุ่งนี้เช้าคุณต้องทำความสะอาดแล้วต้องซักผ้าอีก"

"นั่นคือข้ออ้างต่างหากล่ะ ฉันไม่อยากไปกับไอ้ขี้ตื๊อนั่น" 

"ดีเลย พรุ่งนี้แปดโมงเช้าผมจะมารับคุณ เราจะไปหาอะไรทานกันตอนเช้า" เขาหยิบเศษกระดาษเขียนเบอร์โทรของเขาไว้


โคลิน ฟ.
0xx-xxx-xxxx


คุณเก็บมันไว้อย่างดีในกระเป๋าเงิน เขายิ้มให้และเดินออกจากร้านไป

"แล้วเจอกันค่ะ โคลิน" คุณพูดกับตัวเอง

"ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เลยนะ (ชื่อคุณ)" เจ้าของร้านแซวคุณอีกแล้ว

"หยุดน่า" คุณกลั้นยิ้มไว้ไม่อยู่

"เห็นเธอยิ้ม"

คุณไล่ความคิดบ้าๆที่เขาจะซื้อแวะซื้อดอกไม้สักช่อก่อนจะมารับ หรือไปเที่ยวนั่นเที่ยวนี่ด้วยกันทั้งวัน คุณบอกให้ตัวเองหยุดคิดเรื่องพวกนี้เสียที แต่ไม่ว่ายังไงมันก็ไม่สามารถไล่ออกไปได้ ลูกค้าน้อยลงอีกสามสี่ชั่วโมงต่อมาก็จะได้เวลานอนแล้ว 

โคลินที่เพิ่งเดินออกไปเมื่อครู่กลับเข้ามาอีกครั้ง พร้อมกับดอกไม้หนึ่งดอกในมือ เขายื่นมันให้คุณ

"นี่ของคุณ" 

คุณตื่นเต้นมาก ขณะที่มองเขาตาของคุณทั้งคู่ต่างเป็นประกาย เหมือนโลกจะหมุนช้าลง แต่นั่นแค่เริ่มต้น เพราะต่อมาเขาประทับริมฝีปากลงบนริมฝีปากของคุณ เวลานี้ต่างหากที่เหมือนโลกกำลังหยุดหมุนอย่างแท้จริง คุณรับรสชาติของเลือดที่อยู่ในปากของเขาได้ โึคลินถอนจูบช้าๆ ท่ามกลางพนักงานและลูกค้าในร้าน รวมทั้งเจ้าของร้านด้วย พวกเขาทั้งหมดเห็นเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นเต็มสองตา

ทุกคนส่งเสียงเชียร์ บ้างก็เป่าปาก หรือปรบมือชอบใจ เขายิ้มเพราะความเขิน 

"อะแฮ่ม เจอกันพรุ่งนี้นะ"

โคลินเดินออกจากร้านปล่อยให้คุณยืนฝันหวานเป็นบ้าอยู่คนเดียว

'แล้วเจอกันพรุ่งนี้ค่ะ' คุณพูดกับเขาในใจ


THE END





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

231 ความคิดเห็น

  1. #217 Icava (@ablackblue) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 21:17
    โอยยยย เขินๆๆๆๆ ลอยแล้วจ้าาา ฮรือออออ
    #217
    0
  2. #86 ไอคาลิป (@african-lily) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 09:17


    นึกภาพตาม โอยยยยยย ล้มลงไปแดดิ้นน กลิ้งไปกลิ้งมา ว้ากกกก ลุงโคลินขราาาา เกาะขากางเกงลุง หนูยอมแล้วค่ะ เอาจริงๆชอบทั้งโคลิน เฟิร์ธ ทั้งฟาเรลล์ โฮยยยยย ชื่อย่อทั้งคู่อักษรเดียวกันด้วย มิน่าฮอตๆๆๆ ปรอทแตก กรี๊ดดด วิ่งลงน้ำ

    #86
    1
    • #86-1 Nathan Wong (@peaw-kp) (จากตอนที่ 3)
      26 พฤษภาคม 2560 / 21:54
      ฟาเรลล์นี่แจกพอร์นจนเมืองคานส์แทบจะลุกเป็นไฟไปแล้วค่ะ ฮรืออออ แต่มิสามารถกลบรัศมีรอยกาของคุงเฟิร์ธได้เลยค่ะ ลุงมีเสน่ห์เหลือล้นจริงๆ
      #86-1
  3. #15 แมวดำ มุ้งมิ้ง (@46200311) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2559 / 18:02
    อยากให้ยาวกว่านี้จังเลย
    #15
    1
    • #15-1 Nathan White (@peaw-kp) (จากตอนที่ 3)
      19 สิงหาคม 2559 / 18:08
      เดี๋ยวตอนหน้าจัดให้ยาวๆเลย ถ้าเขียนจบแล้วคงจะรีไรต์นาจา~~
      #15-1
  4. #12 Irenal (@ayeota) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2559 / 16:45
    ฮือออ ชอบทั้งป๋า แมด และลุงโคลินเลยยย
    #12
    1
    • #12-1 Nathan White (@peaw-kp) (จากตอนที่ 3)
      13 สิงหาคม 2559 / 17:03
      ขอบคุณจ้า~
      #12-1
  5. #11 .second. (@forever_cara) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2559 / 08:22
    เตงงสนุกง่า5555555
    ไม่นึกว่ามีคนชอบแนวคล้ายๆเรนา-.,- ชอบมากเลยอัพต่อนะคะ
    #11
    1
    • #11-1 Nathan White (@peaw-kp) (จากตอนที่ 3)
      13 สิงหาคม 2559 / 08:34
      ขอบคุณที่ท่านผู้มีเกียรติที่ไว้วางใจผลงานของข้าพเจ้า//จะใช้ภาษาแบบเมื่อกี้ทำไมนะ?//ช่างเถอะ//ขอบคุณที่ติดตาม ดีใจที่ชอบจ้า~
      #11-1
  6. วันที่ 13 สิงหาคม 2559 / 07:26
    กรี๊ดดดดด น่ารักมากค่ะ ต่อได้ไหมค่ะอยากรู้ว่าเค้่ไปไหนกัน ^^
    #10
    1
    • #10-1 Nathan White (@peaw-kp) (จากตอนที่ 3)
      13 สิงหาคม 2559 / 07:45
      ไรเตอร์ไม่รู้ ไรเตอร์ไม่ได้ถาม555555//ไรเตอร์กวนทำไม5555 //นั่นสินะ//ทำหน้าตาสำนึกผิด
      #10-1
  7. #8 PiMmAiNdY (@0806161911) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 16:42
    กรี้ดดดดได้จูบลุงด้วยสุภาพบุรุษตามแบบฉบับ555
    #8
    1
    • #8-1 Nathan White (@peaw-kp) (จากตอนที่ 3)
      12 สิงหาคม 2559 / 17:15
      ไรเตอร์ขี้มโนค่ะ555
      #8-1