iKON X YOU magic lover เจ้าหญิงโลกมนตรา

ตอนที่ 4 : บุคคลในความทรงจำ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 264
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    9 มี.ค. 58

บทที่ 2
  
    ฉันนอนคิดทบทวนเรื่องเมื่อคืน ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับฉันบ้าง จนตอนนี้ฉันก็ยังสงสัยว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใครแล้ว.....ฉันไปจูบกับเขาทำไม!!! ฉันทำอะไรลงไปเนี้ย ยอมให้เขาจูบง่ายๆได้ยังไงแถมหมอนั้นยังพูดอะไรแปลกๆอีกตั้งเยอะ ไม่เข้าใจเลยจริงๆ "เหลือเวลาอีกไม่นานหรอก นานา" คำพูดของเขาคนนั้นยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของฉัน ทำไมทั้งคุณแม่และอีตานั้น ถึงพูดแบบนั้น ในเวลาใกล้เคียงกันด้วย แต่มันก็ทำให้ฉันรู้สึกว่าฉันคงจะเหลือ...เวลาอีกไม่นานแล้วสินะ อะไรบางอย่างทำให้ฉันคิดว่า คำพูดของคุณแม่และชายแปลกหน้า มันกำลังจะเกิดขึ้นกับตัวฉันและฉันมั่นใจเลยว่า ชีวิตต่อจากนี้ของฉัน คงจะไม่สงบสุขอีกแล้ว...







B.I PART


   "เป็นไงบ้างว่ะ บีไอ นานาสบายดีหรือป่าว แล้วๆนานาปลอดภัยใช่ไหม แล้วๆ เธอผอมลงหรือป่าว ละ "  "โอ้ยยย ไอ้บ็อบบี้ ถามอย่างงี้แล้วกูจะตอบทันไหมครับ" หลังจากที่ผมกลับมาจากบ้านของนานาไอ้บ็อบบี้มันก็วิ่งมาหาผมเป็นคนแรกแล้วรัวคำถามใส่ผมแบบไม่ยั้ง ก็รู้ว่ามันเป็นห่วงนานา แต่ถามทีละคำถามก็ได้ป่ะ ผมล่ะเหนื่อยใจกับมันจริงๆ
   "ขอโทษว่ะ แหะๆ ก็กูเป็นห่วงนานา หนิ แล้ว ตกลงนานาเป็นไงบ้าง" ไม่พูดเปล่ามันยังวิ่งมาจับแขนผมอีกต่างหาก "นานา สบายดีสวยขึ้นกว่าเดิมเยอะ แต่ยังหวานเหมือนเดิม..." ผมพูดพร้อมกับอมยิ้ม จนพวกที่เหลือต่างมองหน้าผมอย่างสงสัย "หวาน? อะไรหวาน?" จินฮวานฮยองเอ่ยถามผมด้วยสีหน้าที่ไม่ไว้ใจผมอย่างมาก "กะ ก็ นิสัยไง ยะ ยังหวานเหมือนเดิมเลย แหะๆ" ผมแก้ตัวน้ำขุ่นพลางเกาหัวตัวเองอย่างเก้อๆ เห้ออ เกือบไปแล้ว หลังจากนั้นพวกเราก็ทานมื้อค่ำกันและต่างแยกย้ายกันเข้านอน ผมออกมายืนที่ระเบียงห้องและนึกถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นกับผมและนานา ยิ่งคิดแล้วผมยิ่งอยากให้เธอกลับมาหาพวกเราเร็วๆ พลันสายตาผมแหงนไปเห็นพระจันทร์ ที่ก่อนหน้านี้เป็นสีทองอร่ามแต่ตอนนี้กลับเป็นสีแดงฉานจนน่ากลัว เร็วกว่าความคิดผมรีบวิ่งออกไปเรียกทุกคนและบอกให้ไปที่บ้านของนานา เพราะรู้สึกได้ว่าเธอกำลังตกอยู่ในอันตราย เพราะในวันที่พระจัทร์เป็นสีเลือด...คือวันที่พวกมันจะตื่นขึ้น




END B.I PART



     ฉันนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่ห้องนั่งเล่นจนลืมเวลา สายตาก็เหลือบไปดูนาฬิกาก็พบว่านี่มันเที่ยงคืนกว่าๆแล้ว ฉันตัดสินใจปิดหนังสือและเก็บเข้าชั้นวาง ก่อนจะปิดไฟและเดินขึ้นห้องไป ฉันล้มตัวลงบนที่นอนอย่างอ่อนแรง หลับตาลงได้สักพัก จู่ๆก็รู้สึกปวดหัวอย่างรุนแรง จนต้องลุกจากเตียงเพื่อไปหายา แต่เดินไปได้ไม่กี่ก้าว ฉันก็ล้มลงกับพื้น พลางสองมือกุมขมับที่ตอนนี้ปวดจนน้ำตาของฉันไหลออกมา ฉันไม่รู้ว่าฉันเป็นอะไรฉันไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน อาการที่เป็นอยู่ตอนนี้ทำให้ฉันรู้ว่ามีอะไรผิดปกติเกี่ยวกับตัวฉัน จู่ๆความรู้สึกหนึ่งก็ผุดขึ้นมา ความรู้สึกถึงความเยือกเย็นและน่ากลัว มีบางอย่างกำลังมา ฉันพยายามดันตัวลุกขึ้นเพราะรู้ว่าตัวเองกำลังจะไม่ปลอดภัย มือข้างขวาของฉันจับขอบเตียงและพยายามลุกขึ้นจนสำเร็จ ฉันเดินไปที่ประตูและจับลูกบิดเปิดประตูเตรียมตัวจะเดินออกไป "ปัง!!" แต่กลับมีมือหนึ่งดันประตูปิดกลับไปเหมือนเดิม ฉันหันไปหาเจ้าของมือก็พบกับชายชุดดำ ใบหน้าของเขาช่างดูเย็นชา แต่เหมือนมีอะไรดลใจให้ฉันผลักเขาออกไปให้ออกห่างจากตัวเอง แล้ววิ่งไปหยิบไม้กวาดที่วางอยู่ใกล้ๆ "นะ นายเป็นใคร!  ยะ อย่าเข้ามานะ!"  ฉันเตบ็งเสียงออกไปให้ดังที่สุด สองมือจับไม้กวาดแน่นเตรียมจะฟาดคนตรงหน้าได้ทุกเมื่อ "หึๆ ทำไมหรอ? เธอจะเอาไม้กวาดกระจอกๆนั้นฟาดฉันหรือไง ฮ่าๆๆๆ" นอกจากนายนี่จะไม่กลัวแล้วยังหัวเราะฉันอีก แถมยังเดินเข้ามาใกล้ฉันเรื่อยๆ ยิ่งชายตรงหน้าขยับเข้ามาใกล้เท่าไหร่ อาการปวดหัวของฉันก็ยิ่งทวีความรุนแรงมากยิ่งขึ้น จนในที่สุดหมอนี่ก็เดินมาถึงตัวฉันและฉวยไม้กวาดของฉ้นไปไว้ในมือก่อนจะหักมันเป็นสองท่อนด้วยมือเปล่า มือหนาของเขาเอื้อมมาจับที่ข้อมือของฉันทั้งสองข้างแล้วฉุดเข้าไปหาตัวเอง "เวลาหมดแล้ว นานา หึ"


 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

24 ความคิดเห็น

  1. #20 wyour-na (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2558 / 05:20
    เกิดอัลลัยยยยกับเราาาา
    #20
    0
  2. #5 oil_mimi (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มีนาคม 2558 / 21:23
    สนุกมากค่ะ ค่อนะค่ะ
    #5
    1
    • #5-1 parotice(จากตอนที่ 4)
      8 มีนาคม 2558 / 23:15
      ขอบคุณน้าา เด่วพน ไรท์มาลงให้อีกน้าา
      #5-1
  3. #4 oil_mimi (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มีนาคม 2558 / 20:57
    สนุกมาก ต่อนะค่ะ
    #4
    0