iKON X YOU magic lover เจ้าหญิงโลกมนตรา

ตอนที่ 5 : บุคคลในความทรงจำ 2 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 238
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    10 มี.ค. 58

บทที่ 3

 
  ชายชุดดำพูด ก่อนจะช้อนตัวของฉันไปอุ้มในท่าเจ้าสาว "ปล่อยฉันนะ นายเป็นใคร ที่พูดหมายความว่ายังไง!!" ฉันดิ้นและตะโกนถามใส่ชายแปลกหน้า "ฉันชื่อ ซึงฮุน และที่พูดว่าเวลาหมดแล้วก็คือ เวลาที่เธอจะมีชีวิตแบบมนุษย์ธรรมดาได้หมดลงแล้วไง" เขาพูดแล้วเดินไปที่หน้าต่าง "ดะ เดี๋ยว! นะ นายจะกระโดดลงไปหรือไง!!" เขาไม่พูดอะไรและกระโดดลงจากหน้าต่างทันที "กรี๊ดดดดด!!!" ฉันกลัวจนเผลอเอื้อมมือไปกอดคอของซึงฮุนและหลับตาแน่น "หึ เธอกลัวหรอ  นานา" ฉันลืมตาขึ้นมองซึงฮุนด้วยสีหน้าบูดบึ้ง นายนี่เยาะเย้ยฉันงั้นหรอ! ซึงฮุนยิ้มมุมปาก ก่อนจะเดินไปที่ป่าข้างๆบ้านฉัน "นี่!! ปล่อยนะ!! นายจะพาฉันไปไหนเนี้ยย!!" ฉันทั้งดิ้น ทั้งทุบ ทั้งตี แต่ตาบ้านี้ก็ยังทำหน้าตายและเดินต่อไป "ย๊าาา!! ซึงฮุนน!!" "กึก" จู่ๆนายซึงฮุนก็หยุดเดินและมีสีหน้าอึ้งๆก่อนจะก้มหน้าลงมามองฉัน "มะ เมื่อกี้ เธอ..เรียกชื่อฉัน" ซึงฮุนเอ่ยด้วยเสียงที่แผ่วเบาแต่ฟังดูอ่อนโยน "ก็นายชื่อซึงฮุนไม่ใช่หรือไง?!" ฉันพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เริ่มจะมีน้ำโห "หึ ขอบใจ ที่เรียกชื่อฉัน" ฉันตาฝาดไปหรือป่าว? นายนี่ยิ้ม? "เมื่อกี้นายยิ้มหรอ?" "ป่าวหนิ ฉันไม่ได้ยิ้มสักหน่อย เธอคงตาฝาดไปเอง" "เหอะ นายหน่ะอย่ามาโกหกหน่อยเลย จะบอกอะไรให้นายยิ้มแล้วนายดูหล่อขึ้นมากก!!!" ฉันพูดด้วยน้ำเสียงประชดประชันและหมั่นไส้ คนอะไร นิสัยแปลกชะมัด "ตุบ!" ฉันมองตรงไปข้างหน้าที่เป็นต้นตอของเสียง พร้อมกับที่ซึงฮุนหยุดเดิน ฉันเพ่งสายตามองไปยังข้างหน้า ก็พบกับหญิงสาวในชุดราตรีสีดำกรุยกราย สายตาของเธอมองตรงมาที่ฉันอย่างเคียดแค้นพลางริมฝีปากบางแสยะยิ้มออกมาอย่างน่ากลัว ความรู้สึกกลัวผุดขึ้นมาอีกครั้ง "นายจะพาเหยื่อของฉันไปไหนจ้ะ ซึงฮุน" หญิงตรงหน้าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น "ฉันจะพา นานาไปไหน ก็ไม่เกี่ยวกับแม่มดเลวๆอย่างเธอหนิ ริซ" ซึงฮุนวางฉันลงที่โคนต้นไม้พลางพูดกับหญิงสาวที่เขาเรียกว่าริซ " นั่งตรงนี้ แล้วอย่าลุกไปไหน เข้าใจไหม?" "รู้แล้วหน่าา" ฉันตอบปัดๆไป ก่อนที่ซึงฮุนจะหันไปประจันหน้ากับริซอะไรนั้น 
   
         "ริซ ฉันขอเตือนเธอไว้ก่อน ว่าอย่ายุ่งกับ นานา"


          "ทำไมหล่ะ ทำไมฉันจะยุ่งกับนังน่าโง่นั้นไม่ได้!!!" หญิงสาวนามว่าริสตะโกนออกมาอย่างเหลืออด จนฉันสะดุ้ง
      
          "เพราะ นานา คือคนสำคัญของเรา" ซึงฮุนตอบหญิงสาวตรงหน้าด้วยสีหน้าที่จริงจัง


          "ทำไม ทำไมใครๆก็รักแต่นังนี่?!! มันก็แค่มนุษย์น่าโง่ที่ไม่มีอะไรเลยย!!!"


          "ก็ที่นานาเป็นแบบนี้ก็เป็นเพราะแม่ของเธอไม่ใช่หรือไงริซ!!!" ซึงฮุนพูดตะคอกเสียงดังและกำมือแน่น เรื่องทุกอย่างที่สองคนนี้พูดกันมันดังอยู่ในหูของฉันตลอดเวลา คำถามมากมายผุดขึ้นมาในหัว ตกลงแล้วฉันเป็นใครกันแน่ ฉันเคยรู้จักคนพวกนี้หรอ ทำไมทุกอย่างมันช่างดูวุ่นวายไปหมด

          "ก็ได้ซึงฮุน วันนี้ฉันจะไม่ทำอะไรมัน ดูแลคนสำคัญของนายให้ดีเพราะถ้าเมื่อไหร่ที่นายคราดสายตา ฉันจะขยี้มันให้เละเป็นผุยผง" คำพูดที่แสนน่ากลัวหลุดออกมาจากปากของริซ สิ่งที่เธอพูดทำให้ฉันขนลุก เธอมันตัวอันตราย เมื่อเธอพูดจบเธอก็หันหลังเดินและหายไปกับความมืด

  

               "เจออย่างนี้แล้วเธอจะไปกับฉันดีๆได้หรือยัง นานา" ซึงฮุนหันหลังมาพูดกับฉันที่นั่งน่ามึนอยู่ที่เดิม

         
          "แล้วนายจะบอกฉันได้หรือยัง ว่านายจะพาฉันไปไหน" ฉันมองหน้าซึงฮุนอย่างจริงจังพลางสองแขนก็ยกขึ้นมากอดไว้ตรงอก

          "ได้ ฉันจะบอกเธอ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เธอจะต้องไปอยู่ที่โลกปีศาจกับฉันและไปเป็นเจ้าหญิงที่โลกนู้น" 


          "นาย วะ ว่าไงนะ โลกปีศาจเนี้ยนะ?! เจ้ายงเจ้าหญิงอะไรกันซึงฮุน ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้น ฉันจะอยู่ที่นี่ บ้านของฉัน" ฉันมองหน้าชายตรงหน้าและพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง เขาบ้าไปแล้วหรือไง โลกปีศาจ เจ้าหญิงอะไรกัน ไม่เห็นจะเข้าใจสักอย่าง


          "เธออยู่ที่นี่ไม่ได้นานา มันอันตรายเกินไป เธอไม่ได้ยินที่ยัยนั้นพูดหรอ ยัยนั้นไม่มีทางหยุดแค่นี้แน่ อย่างน้อยถ้าเธอไปอยู่กับฉันแล้วไปเป็นเจ้าหญิงให้โลกปีศาจ เธอก็ยังอยู่ในความดูแลของพวกฉันตลอดเวลา"

 
          "ทำไมซึงฮุน ทำไมนายต้องทำเพื่อฉันขนาดนี้ทั้งที่เราไม่เคยรู้จักกัน" ฉันไม่เข้าใจ ทำไมเขาถึงต้องการปกป้องฉันขนาดนี้ ทั้งๆที่เราไม่รู้จักกัน เราไม่เคยเจอหน้ากัน


         "เรารู้จักกันสินานา แต่มันนานมากแล้วจนเธอลืมฉันคนนี้ไป" พูดพรางเดินไปจับไหล่หญิงตรงหน้าแล้วมองลึกลงไปในดวงตาสีน้ำตาล


        "ฉันจะไม่ยอมให้คนที่ฉันรักต้องเจ็บปวดอีกแล้ว" กระซิบที่ข้างหูคนตัวเล็กกว่าก่อนริมฝีปากจะทาบลงบนแก้มนวล


 ขะ เขาหอมแก้มฉัน!! ซึงฮุนหอมแก้มฉัน ฉันเงยหน้าขึ้นมองคนตัวสูงก่อนจะสบเข้ากับดวงตาที่วูบไหวและแสนเศร้าของเขา อะไรกันทำไมเขาถึงดูเศร้าขนาดนี้


      "ไปกันเถอะนานา" ซึงฮุนพูดก่อนจะเอื้อมมือมาจับที่มือของฉันและออกแรงดึงเบาๆ 


      "หยุดอยู่ตรงนั้นแหล่ะฮยอง นานาจะไม่ไปไหนกับฮยองทั้งนั้น เพราะนานาคือคนของพวกเรา"


เสียงหนึ่งดังขึ้นหยุดการเคลื่อนไหวของเราสองคน ฉันและซึงฮุนหันไปหาเจ้าของเสียงก็พบกับชายที่ฉันจูบด้วย กับผู้ชายอีก 6 คน 


       " อะ โอ้ยย" อาการปวดหัวของฉันกลับมาอีกครั้งจู่ๆก็มีภาพมากมายไหลเข้ามาในหัว ฉันเห็น
ซึงฮุนกับผู้ชายอีก 4 คน กำลังหัวเราะกับผู้หญิงคนหนึ่ง นั้นมันฉันนี่ อะไรกันตกลงฉันรู้จักพวกเข้าหรอ ภาพเมื่อกี้หายไปแทนที่ด้วยภาพชายแปลกหน้าที่จูบกับฉันและชายที่ยืนอยู่ข้างๆเขาอีก 6 คน
 "ฮ่าๆๆ บีไอนายอย่าทำหน้าอย่างนั้นสิ" บีไอ? ใครกัน ภาพทุกอย่างซ้อนกันไปหมด


     "โอ้ยยย ช่วยด้วยยย ฮึก บีไอ ซะ ซึงฮุน กรี๊ดดดดด" อาการปวดหัวของฉันทวีความรุนแรงขึ้น


     "นานา!!" และนั้นเป็นสิ่งสุดท้ายที่ฉันได้ยินก่อนทุกอย่างจะดับมืดลง




JINHWAN PART



      ผมได้พบกับเธออีกครั้ง ผู้หญิงที่เป็นรักแรกของผม แววตาที่สดใสของเธอยังคงเหมือนเดิม
ผมคิดถึงเธอเหลือเกิน อยากจะวิ่งเข้าไปกอดเธอให้รู้แล้วรู้รอด แต่ก่อนที่ผมจะคิดอะไรไปได้มากกว่านี้ จู่ๆหญิงเจ้าของร่างบางก็ร้องขึ้นพลางมือบางทั้งสองของเธอก็กอบกุมไว้ที่หัว บ่งบอกว่าเธอมีอาการปวดหัวอย่างรุนแรง ร่างบางค่อยๆทรุดตัวลงล้มกับพื้น แต่โชคยังดีที่มี ซึงฮุนฮยอง ประคองไว้อยู่ไม่อย่างนั้นหัวเธอคงฟาดกับพื้นไปแล้ว

  "โอ้ยยย ช่วยด้วยยย ฮึก บีไอ ซะ ซึงฮุน กรี๊ดดดดด" นานาร้องขึ้นด้วยความเจ็บปวด ปากบางของเธอร้องเรียกชื่อของบีไอและซึงฮุนฮยอง น้ำสีใสไหลออกจากดวงตาของเธอ ก่อนจะกรีดร้องออกมาและร่างกายของเธอก็หยุดนิ่งไป



  "นานา!!" พวกเราทุกคนร้องเรียกชื่อของนานาพร้อมกันก่อนที่ต่างคนต่างก็วิ่งเข้าไปดูนานาที่ตอนนี้หมดสติอยู่ในอ้อมกอดของซึงฮุนฮยอง


  "นานา นานา เธอเป็นอะไรไปนานา ฝื้นสิ!" เสียงของยุนฮยองดังขึ้น เจ้าตัวส่งสองมือไปเขย่าที่ตัวของนานา


  "ไอ้ยุนฮยองใจเย็นๆ นานาแค่หมดสติไปคงไม่เป็นอะไรมากหรอก" ไอ้บ็อบบี้พูดพลางดึงตัวยุนฮยองออกไปสงบสติอารมณ์


  "ซึงฮุนฮยอง ผมจะพานานาไปเองฮยองไม่ต้องห่วง ผมจะดูแลนานาเป็นอย่างดี" ไอ้บีไอพูดขึ้นพลางดึงตัวนานาออกจากซึงฮุนฮยองและอุ้มเธอไว้ในอ้อมแขน 


 
  "หึ พวกนายคงคิดถึงนานามากสินะ งั้นวันนี้ฉันจะให้นานาอยู่กับพวกนายไปก่อน แต่คงไม่มีวันหลังหรอกนะ ฝากดูแลนานาด้วย พรุ่งนี้พวกฉันจะไปรับเธอ" ซึงฮุนฮยองเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชาและแววตาที่จริงจัง ที่จริงพวกเรากับพวกของซึงฮุนฮยองเคยสนิทกันมาก่อน แต่มีบางอย่างที่ทำให้พวกเราสนิทกันต่อไปไม่ได้ บางอย่างนั้นก็คือพวกเราเป็นศัตรูหัวใจกัน และ พวกฮยองก็เป็นเจ้าชายแห่งโลกปีศาจ แตกต่างจากพวกเราที่เป็นเจ้าชายแห่งโลกมนตรา และเธอนานา เจ้าหญิงเลือดผสม...



END JINHWAN PART









จบไปอีกหนึ่งตอนแล้วค้าบบติดตามกันหน่อยน้าา


 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

24 ความคิดเห็น

  1. #8 oil_mimi (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 21:45
    สนุกมากกกกก ติดตามนะคะ สู้ๆค่ะไรต์
    #8
    0
  2. #7 YH_EXO (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 10:43
    ต่อเร็วๆน้าา
    #7
    0
  3. #6 oil_mimi (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 มีนาคม 2558 / 23:56
    ต่อนะค่ะ พลีสสสสส-/-
    #6
    1
    • #6-1 parotice(จากตอนที่ 5)
      10 มีนาคม 2558 / 01:15
      สนุกมั้ยง่า กลัวไม่สนุกกันจังเลย
      แต่ก้ขอบคุณนะค่ะที่ติดตาม มีกำลังใจแต่งขึ้นเยอะเลยยย
      #6-1