Bleach “O U R ” ending Zero to Hero | IchiRuki

ตอนที่ 8 : 08 | Zero to Countdown V | White sun

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 228
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    20 พ.ย. 59

08

Zero to Countdown V | White sun

 

 

ผมสีส้มของร่างสูงพลิ้วไหวไปตามไอความร้อนที่พัดพามาจากวงล้อมแห่งเพลิง ดวงตาสีน้ำตาลเข้มจ้องเขม็งไปยังชายร่างใหญ่ด้วยใบหน้าโกรธขึ้ง ร่างสูงพุ่งตัวสุดแรงเข้าหาจูฮาบัชที่กำลังใช้หลังมือปาดเลือดตรงมุมปากที่กำลังยิ้มเยาะส่งกลับมา เปลวเพลิงจากดาบถูกเรียกมาเบื้องหน้าเพื่อป้องกันตนเองจากคมดาบสีดำจนเกิดเสียงปะทะขึ้น

 

แรงกดดันวิญญาณปะทะกันอย่างแรงจนลูเคียที่ยืนอยู่ด้านนอกกำแพงไฟยังรู้สึกได้ถึงการต่อสู้ที่ดุดัน ดวงตาสีม่วงยังคงมองกำแพงเพลิงสูงเสียดฟ้าด้วยสายตาที่เป็นกังวล..

 

อิจิโกะฟาดฟันดาบใส่ร่างเบื้องหน้าไม่ยั้งด้วยแรงแห่งความโกรธเกรี้ยวพลางพลิกตัวหลบเป็นจังหวะกับพลังของเปลวไฟที่วิ่งเป็นสายไหลวนป้องกันตัวเจ้าของใหม่ของมัน

 

"ไม่ว่าอย่างไร เจ้าไม่อาจเอาชนะข้าได้หรอก..." จูฮาบัชที่กำลังใช้ดาบเปลวไฟรับคมดาบสีดำที่กดลงมาอย่างหนักหน่วงเอ่ยขึ้น ร่างสูงใหญ่เพิ่มแรงดันวิญญาณกับเปลวเพลิงที่ร้อนแรงนั่น "จบกันแค่นี้ล่ะ" ดวงตาสีดำเบิกกว้าง จากนั้นจึงสะบัดแขนออกอย่างแรงจนสายเปลวไฟฟาดปะทะเข้าที่ตัวกลางตัวของอิจิโกะเข้าอย่างจัง

 

"อั๊ก!" อิจิโกะกระอักเลือดเพราะแรงกระแทกจากพลังของอีกฝ่าย ร่างทั้งร่างที่ถูกเปลวเพลิงห่อหุ้มตัวกระเด็นกลิ้งโค่โล่หมุนไปไกลหลายตลบและหยุดลงในสภาพสะบักสบอมไร้แรงจะยันตัวให้หายจากสภาพนอนตะแคง "อ๊ากกกกกก!!!" ชายหนุ่มร้องด้วยความเจ็บปวดหลังจากเปลวไฟนั้นได้ลุกลามไปทั้งตัวและกำลังเผาไหม้ร่างของตน

 

ใบหน้าของร่างสูงใหญ่เชิดขึ้นพร้อมกับแย้มรอยยิ้มเย้ยหยันใส่ร่างที่ถูกเปลวเพลิงแผดเผาซึ่งกำลังดิ้นเร่าอย่างพอใจ

 

"ไปจบเรื่องเสียทีดีกว่า..." จากนั้นจูฮาบัชจึงเบือนหน้าหันมองตรงไปที่ๆ ร่างบางยืนอยู่นอกกำแพงไฟ

 

"อึ๊ก!" เปลวเพลิงที่เผาร่างสูงยังคงลุกโหม อิจิโกะเหลือบมองจูฮาบัชที่กำลังเดินตรงออกไปยังสถานที่ๆ ลูเคียหลบอยู่ จึงเบิกตากว้างขึ้น

 

"หยุดนะ..." น้ำเสียงแห้งผากเอ่ยขึ้นอย่างยากลำบาก เพราะพยายามอดกลั้นกับความเจ็บปวดจากเปลวไฟที่เผาไหม้ร่าง

 

"หยุดเดี๋ยวนี้..." ร่างสูงพยายามดันร่างตนเองขึ้นจากพื้นแต่ขยับได้แค่เพียงส่วนศีรษะเท่านั้น

 

"ลูเคีย!!!!!!" อิจิโกะตะโกนลั่นจนร่างบางที่อยู่ด้านนอกได้ยินเสียงของเขา

 

 

"อิจิโกะ!!!" ลูเคียร้องเรียกเขาเช่นกันก่อนที่ร่างภายในวงล้อมไฟจะฟุบลงแน่นิ่งไปพร้อมกับเปลวเพลิงบนร่างที่สงบลง

 

จูฮาบัชที่กำลังย่างสามขุมปลดบังไคออก กำแพงไฟสูงจึงค่อยๆ ลดต่ำลงจนกลายเป็นสะเก็ดไฟเล็กเบาบางล่องลอยในอากาศก่อนจะสลายหายไป

 

ลูเคียเบิกตากว้างเมื่อเห็นร่างของอิจิโกะนอนคว่ำไม่ได้สติ และดูเหมือนจะสัมผัสแรงดันวิญญาณของร่างนั้นไม่ได้แล้วอีกด้วย

 

"อิจิโกะ!!!" ร่างบางตะโกนลั่นวิ่งเข้าหาร่างที่นอนแน่นิ่งนั่น แต่ยังไม่ทันถึงตัวชายหนุ่มจูฮาบัชกลับปรากฏตัวต่อหน้าเธอ

 

"!!!"

 

ดาบอณูวิญญาณถูกเงื้อขึ้นสูงหวังกำจัดให้สิ้นภายในดาบเดียวโดยไม่มีแม้แต่เวลาที่จะให้ร่างเล็กยกดาบของตนขึ้นมาป้องกันตัว

 

ดวงตาสีม่วงหม่นเบิกตากว้างจนสะท้อนภาพของร่างสูงที่จ้องมองมาที่ตนด้วยแววตาที่บ้าคลั้งค้างอยู่ในแววตา

 

ม..ไม่ทันแน่..

 

อิจิโกะ..ข้า..

 

.

.

ฉัวะ!!!

 

 

"!!!?"

 

ลูเคียเบิกตาโพลงเมื่อเห็นแผ่นหลังของร่างสูงใหญ่ผิวขาวซีดผมสีส้มยาวระพื้นเข้ารับคมดาบที่ฟาดฟันลงมาแทนตน เลือดจากบาดแผลของร่างเบื้องหน้าพุ่งกระเซ็นไปทั่วบริเวณ

 

"อิ... อิจิ... นี่เจ้า..." ยังไม่ทันได้พูดอะไรต่อร่างตรงหน้าที่กลายเป็นฮอลโล่ว์เต็มตัวก็พุ่งเข้าใส่จูฮาบัช เงื้อแขนข้างหนึ่งขึ้นและขู่คำรามราวกับสัตว์ป่าพลางใช้กรงเล็บยาวข่วนลงบนร่างศัตรู

 

เกิดแผลฉกรรจ์สี่รอยเป็นแนวยาวบนอกกว้างของจูฮาบัชจนเลือดจากบาดแผลซึมไหลรินออกมา

 

"นี่เจ้า..." จูฮาบัชกัดฟันกรอดใช้ดาบสวนแทงกลับเข้าไปที่กลางท้องของร่างฮอลโล่ว์จนร่างนั้นหยุดนิ่งแต่พลันกลับใช้มือเปล่าดึงดาบนั่นออกไปอย่างง่ายดายดูไม่สะทกสะท้านแล้วจึงเข้าจู่โจมอีกครั้ง โดยที่ไม่ได้สนใจแผลในร่างของตนเลยแม้แต่น้อย

 

ต่างคนต่างพลัดกันรุกรับไปมาจนร่างบางที่คิ้วขมวดแน่นยืนมองทั้งสองสู้กันอยู่สักพักแล้วจึงสังเกตเห็นอิจิโกะในร่างฮอลโล่ว์ที่เริ่มอ่อนแรงลงอย่างเห็นได้ชัด ลูเคียมองชายที่เธอรู้จักดีในสภาพฮอลโล่ว์ร้ายที่เต็มไปด้วยบาดแผลฉกรรจ์ด้วยความรู้สึกกังวล มือเรียวเล็กตัดสินใจกำดาบสีขาวสะอาดตาเล่มสวยของตนอีกครั้งพลางตั้งท่าวางเท้าให้มั่นคง

 

"ระบำต่อไป ฮาคุเร็น!" พลังผลึกน้ำแข็งพวยพุ่งเป็นทางยาวตรงไปที่ร่างหนวดเคราครึ้มที่อยู่ห่างออกไปนั่น แต่เจ้าตัวกลับกระโดดหลบได้ทันพลางสวนกลับด้วยพลังสีดำจากฝ่ามือพุ่งตรงไปยังร่างบางที่ยืนอยู่ไม่ห่างตน

.

.

.

สามข่ายโล่สวรรค์ ฉันขอปฏิเสธ!

 

เปรี้ยง!!

 

โล่กำแพงสีส้มนวลกางกว้างเบื้องหน้าของร่างบางสกัดแรงประทะจำนวนมหาศาลจนโล่เกิดรอยร้าวก่อนจะระเบิดออกจนเกิดฝุ่นควันคลุ้งไปทั่ว ลูเคียที่ถูกปกป้องไว้ด้วยพลังคุ้นตา รีบหันกลับมามองเจ้าของที่ตามมาสมทบ อิโนะอุเอะ!?”

 

 

คุณคุจิกิเสียงหวานเอ่ยขณะที่กำลังเร่งฝีเท้าเข้ามาที่ตน พร้อมกับเร็นจิ อุริวและอิชชิน

 

ทะ... ท่านลุงนี้เป็นครั้งแรกที่ลูเคียได้เห็นอิชชินในฐานะยมทูต ผ้าคลุมหัวหน้าหน่วยข้างไหล่ซ้ายยิ่งทำให้สมองของร่างบางงุนงงเพราะความสับสน

 

 

กว๊าซซซซ

เสียงคำรามราวกับสัตว์ป่าดังก้องเรียกสติของทุกคนให้หันกลับไปสนใจฮอลโล่ว์ร่างกำยำที่กำลังหวีดร้องเพราะบาดแผลที่ได้รับ

 

คุโรซากิคุง...เสียงหวานเรียกชื่ออีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงสั่นเครือทั้งเป็นห่วง ทั้งหวาดกลัว ทำไม... ถึงเป็นแบบนี้...

 

ดวงตาสีม่วงหลุบต่ำทันทีที่ได้ยินคำพูดจากเพื่อนสาว หากเธอไม่ดื้อดึงที่จะใช้บังไคล่ะก็...

 

 

ตุบ..

มือหนาวางลงบนหัวของลูเคียอย่างเป็นกันเอง ดวงตากลมโตช้อนสายตาขึ้นมองก่อนเห็นรอยยิ้มบางแลดูอบอุ่นจะปรากฏบนหน้าของอีกฝ่าย ป๋าเองก็ไม่รู้หรอกนะว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ถ้าหนูลูเคียยังไม่สบายใจจะบอกป๋าเองก็จะไม่ถามถึงเรื่องนี้หรอกนะ เจ้าลูกชายบ้านั่นก็ตัดสินใจมาที่นี่ด้วยตัวของมันเอง อย่าใส่ใจเรื่องหยุมหยิมพรรค์นี้เลย(?) แต่ถ้าหนูลูเคียอยากจะเล่าเรื่องทั้งหมดนี้เมื่อไหร่ละก็... ป๋าจะคอยฟังนะ

 

ลูเคียเบิกตากว้างกับคำพูดของอีกฝ่าย ความรู้สึกหนักอึ้งมลายหายไปในพริบตาราวกับไม่เคยมีมาก่อน ไออุ่นแผ่ออกจากฝ่ามือกว้างผ่านเส้นผมบางอย่างแผ่วเบา อ้อ... ความจริงป๋าไม่ได้คิดคำพูดเท่ๆ นี้มาหรอก ป๋าจำมาจากเจ้าลูกบ้านั่นที่จำคนอื่นมาอีกทีน่ะ

 

ลูเคียพ่นลมหายใจเบาๆ ก่อนจะขำพรืด ใบหน้าหวานฉายรอยแดงที่แก้มนวลจางๆ ก่อนจะเสมองไปทางอื่น

 

 

“...อีกอย่างลูกสาวตระกูลคุโรซากิน่ะเขาไม่มานั่งจมทุกข์อยู่อย่างนี้หรอกอิชชินเอ่ยเสียงเรียบด้วยท่าทีสบายๆ มือหนาเอื้อมขึ้นกำโอบิที่รัดฮากามะของลูเคียจากทางด้านหลังก่อนจะชูขึ้นสูง

 

เอะ... เอ๋!? จะทำอะไรน่ะคะท่านลุง!?"

 

หนุ่มสาว มันต้องร่าเริงเข้าไว้สิ!อิชชินตะโกนลั่นก่อนจะขว้างร่างบางเข้าดงศัตรูอย่างไม่มีท่าทีลังเล ส่งผลให้อุริวและเร็นจิที่เห็นอย่างนั้นก็รีบใช้เหยียบเวหาตามร่างของลูเคียที่ลอยนำหน้าไปด้วยสภาพหน้าตาตื่น โดยมีอิชชินช่วยอุ้มร่างของโอริฮิเมะตามไปด้วย

 

ลูเคียกัดฟันแน่นก่อนจะใช้โซเดโนะ ชิรายูกิปักเสาต้นหนาเอาไว้เพื่อซับแรงกระแทก

 

...ทั้งพ่อทั้งลูกเหมือนกันไม่มีผิด... เห็นคนเป็นของเล่นหรือยังไงน่ะ!? คิดจะขว้างก็ขว้าง!!

 

ลูเคียมุ่ยหน้าบ่นอุบพลางใช้มือเรียวบางดึงดาบเล่มสวยออกมาจากเสาก่อนจะกระโดดลงยืนบนพื้นอย่างสวยงามตามตำราที่เรียนมาในโรงเรียนยมทูต

 

คุณคุจิกิ...อุริวเอ่ยเรียกขณะที่ตามมาสมทบทีหลัง

 

อิชิดะ... พอจะมีวิธีที่ทำให้ข้าเข้าถึงตัวอิจิโกะบ้างไหม... บางทีข้าอาจจะมีวิธีจัดการกับเจ้าบ้านั่นได้

 

เรื่องแบบนั้นก็พอมีอยู่ แต่ว่าได้ผลแค่ไม่กี่วินาทีเท่านั้นอุริวว่าพลางดันแว่นขึ้น บางทีท่าเล่นงานตรงๆ อาจจะไม่ได้ผล

 

เรื่องนั้นข้าจัดการเอง

 

 

โซเดโนะ ชิรายูกิ... ได้ยินข้าไหม

 

ข้าสถิตอยู่ข้างเจ้าเสมอ นายแห่งข้า...

 

ข้ามีบางอย่างจะขอร้องให้เจ้าช่วยตอนนี้... มันอาจจะดูเกินตัว ข้าอยากเข้าไปในโลกแห่งจิตของเจ้านั้น...

 

นายหญิง... เรื่องแบบนี้มันมุทะลุเกินไปแล้ว ไม่มีเคยมีใครเข้าไปในโลกแห่งจิตของผู้อื่นเลยสักคน แล้วชายผู้นั้นในสภาพกึ่งฮอลโล่ว์เช่นนี้ บางทีเจ้าเองก็อาจจะ...

 

 

 

 

 

ช่วยทีนะโซเดโนะ ชิรายูกิ...

 

ไรต์หมวย

ตอนนี้ไม่มีรูปปลากรอบแต่ใกล้จบตอนบู้แล้ว ขอให้อ่านให้สนุกน้า //โค้ง

 

ไรต์กวาง

ไม่มีรูปปลากรอบแต่ก็มีฉากที่ชอบเหมือนกันนะ ขอให้อ่านแล้วเพลิน จุ๊บบบ <3

 

(c) Chess theme
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

116 ความคิดเห็น

  1. #113 ddannok12345 (@ddannok12345) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2563 / 09:34
    ชื่นใจตอนนี้มากกกก
    #113
    0
  2. #101 Kreawmai (@Kreawmai) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 16:24
    คำพูดของอิชชินที่พูดกับลูเคีย เป็นคำพูดที่ลูเคียเคยพูดกับอิจิโกะ ตอนที่พูดถึงแม่อิจิโกะใช่ไหมคะ?
    #101
    0
  3. #78 D18-only (@D18-only) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2559 / 20:52
    อื้อหือ ลูกสาวตระกูลคุโรซากิ อ่านแล้วชื่นใจ 
    จะดูยังไงๆเจ๊ลูก็เหมาะกะอิจิมากกว่าอุเอะอยู่แล้ว
    คนที่รับมือและทำให้อิจิมีความสุขได้มีแค่เจ๊เท่านั้น!!!
    เจ๊ลู
    #78
    2
    • #78-1 papermail (@papermail) (จากตอนที่ 8)
      24 พฤศจิกายน 2559 / 02:27
      ลูกสาวคนที่สาม ลูกสะใภ้อะนะ 55555+
      เจ้ลูบันไซซซซซซ
      #78-1
  4. #77 Kiraramoon (@Kiraramoon) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 20:14
    ตื่นเต้นนนนน!!! รอต่อไปยาวๆค่าา
    #77
    2
    • #77-1 papermail (@papermail) (จากตอนที่ 8)
      21 พฤศจิกายน 2559 / 21:58
      ต่อไปยังไม่ยาว ตอนสุดท้ายของภาคนี้ 14 หน้ายาวแน่ หึๆๆๆ
      #77-1
  5. #76 kurasa02 (@kurasa02) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 01:08
    รออออออออออออออออ
    #76
    3
    • #76-2 papermail (@papermail) (จากตอนที่ 8)
      21 พฤศจิกายน 2559 / 01:25
      ฝากติดตามด้วยน้าาาา
      #76-2
    • #76-3 MuayHeke (@MuayHeke) (จากตอนที่ 8)
      21 พฤศจิกายน 2559 / 12:17
      ขอบคุณที่เข้ามาอ่านน้า~ <3
      #76-3
  6. #74 Achalida (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2559 / 13:58
    เอ..ทำไมเม้นต์เราไปโผล่หน้าหลัก ไม่ขึ้นหน้านี้ล่ะเนี่ย

    มาอ่านแล้วน้าาา เห็นเมนต์เค้าเปล่า
    #74
    0
  7. #73 Achalida (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2559 / 03:18
    55555 อิชชินน่ารักจังค่ะ งู้ยยย นึกภาพตอนหยิบเจ๊ขึ้นมาแล้วรู้สึกว่าน่ารัก ตัวเล็กๆน่าจับเขวี้ยงที่สุด (>.<)

    เจ๊จะเข้าไปในจิตของอิจิโกะเหรอ ข้างในนั่นสงสัยฝนตกน้ำท่วมอยู่ ระวังตัวด้วยนะ เจ๊สู้ๆ
    #73
    7
    • #73-6 Achalida (จากตอนที่ 8)
      21 พฤศจิกายน 2559 / 21:20
      อย่าเลยดีกว่าค่ะ คุยกันในนี้แหละ เค้างานเยอะอยู่ เวลาว่างใช้อ่านฟิคก็หมดละ 5555 แถมทำงานเป็นกะๆ ไม่เหมือนชาวบ้าน เดี๋ยวไม่ได้ตอบแล้วไรท์จะงอนเอา >\\< ไม่โกรธเค้าน้าา

      #73-6
    • #73-7 papermail (@papermail) (จากตอนที่ 8)
      21 พฤศจิกายน 2559 / 21:58
      ไม่เลย 55555 ขอบคุณน้าาาา
      ความจริงตอนนี้เค้ากับไรต์หมวยก็งานทับตายทั้งคู่แหละแต่เห็นฝั่งยุโรปเขามีกลุ่มติดต่อกัน นัดกันร้องเกะอยากนัดบ้าง 5555 พวกสาวๆที่วาดภาพอะไรแบบเนีย จะร้องกันสองคนก็คงอินดี้เกินแต่ก็จะไปแหละอยากร้องเกะเพลงยุน (เรียกงมไปตามน้ำน่าจะถูกกว่า)

      ไม่โกรธไม่งอนน้าาา ขอบคุณจุ๊บๆๆๆ
      #73-7
  8. #72 MuayHeke (@MuayHeke) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2559 / 16:10
    งั้นเค้าจองเม้นท์สอง (เพื่อ...) 5555

    อ่านให้สนุกนะขอรับ~ //จุ๊บ
    #72
    1
    • #72-1 papermail (@papermail) (จากตอนที่ 8)
      26 พฤศจิกายน 2559 / 22:34
      มาๆรอบหน้าเดี๋ยวให้เม้นต์แรก 55 แบ่งกันๆ แครอทก็เช่นกัน .////////////.
      #72-1
  9. #71 papermail (@papermail) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2559 / 14:27
    จองเม้นท์แรก ขอให้มีคนอ่านเยอะๆ อิจิรักอิจิหลง เพี้ยงงงงง
    #71
    0