กลัว

กลัว..คำคำนี้กำลังเกาะกุมหัวใจเรา

ความกลัวที่น้อยครั้งจะสามารถเข้ามาควบคุมจิตใจของเราได้

ไม่บ่อยครั้งนัก ที่เราจะรู้สึกสะท้านในใจเช่นนี้

 

เราไม่เคยกลัวความยากลำบาก

เพราะในตัวเรามีเลือดนักสู้เต็มตัว

เราไม่เคยกลัวความเกลียดชัง

เพราะเรารู้ดีว่าโลกใบนี้ มีสองด้านเสมอ

 

แล้วตอนนี้ เรากำลังกลัวอะไรเหรอ

กลัว... ความเป็นจริง

กลัว...สิ่งที่กำลังมาถึง

กลัว...จิตใจตัวเอง

กลัว....ความรู้สึกของตัวเอง

 

เราเคยรู้สึกมีความสุขกับการได้คิดถึงใครที่เรารู้สึกดี

แบบเงียบ คนเดียว ในบางเวลา

เป็นมุมเล็ก ๆ ในหัวใจที่เราโปรดปราน

มีความสุขเสมอ ยามได้คิดถึง

เรามักจะละเลียดกับความรู้สึกที่มีต่อเค้า

คำพูด ลักษณะนิสัย ความรู้สึกของเค้า

ด้วยความรู้สึก ดี ดี ที่เราแอบมอบให้

คนไกล ๆ ที่เราไม่เคยเห็นหน้า

 

ความรู้สึกที่เรา

ไม่สามารถอธิบายให้ใครฟังได้

อย่างละเอียด และเข้าใจมันอย่างลึกซึ้ง

 

ในชีวิตที่เป็นจริง

ทุก ทุกวันของชีวิตที่ผ่านมายาวนาน

เรามีชีวิต..ที่เต็มไปด้วยความรับผิดชอบ

ต่อความรักที่เราเคยได้มอบให้คนคนหนึ่ง

คำสัญญาของหัวใจตัวเราเอง

ผูกมัดหัวใจเรา...

ให้หยุดอยู่นิ่ง....กับโลกที่หมุนรอบตัว

กับคนที่ผ่านมา...

 

ยกเว้นกับเธอ คนแปลกหน้า...

คนที่เราให้สิทธิ์ยกเว้น

ความรู้สึกดี ดี ที่ท่วมท้น

ทำให้เราอยาก... แหวกหัวใจ

แหวกความรับผิดชอบ

จากคำมั่นสัญญาของหัวใจตัวเอง

ผลักดัน..ให้หัวใจของเรา

ผูกพันกันแต่ในโลกของความฝัน

เพื่อหลีกเลี่ยง

ความเป็นคนไม่ดี

ความไม่รับผิดชอบต่อความรัก

ความเป็นคนเรรวน

ด้วยการ...รักเธอ

รักโดยใช้หัวใจสัมผัส

รักโดยมอบความรู้สึกดี ดี โดยไม่สนใจอะไร

ไม่สนทุก ๆ อย่าง ๆ

สนเพียงหัวใจและความรู้สึกของเธอเท่านั้น

 

ความกลัว.....

กำลังคุกคาม ความรู้สึกของฉัน

เพราะความรู้สึกที่มีต่อเธอ

มันเริ่มมากเกิน เกินควบคุม

ความกลัว....

ฉันจะทำให้คนที่อยู่ข้างกายเสียใจ

เพราะความไม่มั่นคงของฉัน

ความกลัว..

ต่อความอ่อนแอ..

ของหัวใจที่มีสองดวง

เธอ.....ยิ่งอ่อนโยน

ฉันยิ่งหวั่นไหว

เธอ....ยิ่งผูกพัน

ฉันยิ่งกังวล

เธอ...ยิ่งเข้าใกล้

หัวใจฉันยิ่งรู้สึกผิด

 

เค้า...คนที่เป็นทุกอย่างในชีวิตฉัน

        คนที่จะไม่ยอมแบ่งปันความรู้สึกในหัวใจฉันให้ใคร

        คนที่จะยอมให้เสียน้ำตาไม่ได้

เธอ..คนที่ทำให้ลมหายใจฉันมีความหมาย

      คนที่ทำให้ฉันมีรอยยิ้มและความสุขเสมอ

        คนที่หัวใจฉันร่ำร้องเรียกหา

 

ฉัน..คนที่มีสองหัวใจ

กำลังถูก ความกลัว....เข้าครอบงำ

ความกลัวที่วันเวลาดี ดี กับเธอจะสิ้นสุดลง

กลัวจะเสียน้ำตาและร้องไห้

หากยังปล่อยให้มันดำเนินต่อไป

เพราะทำลายหัวใจเค้า

 

เธอ....ฉันกำลังจะเลือกทลาย

ความกลัว ด้วยความเป็นจริง

ความเป็นจริง

ที่ฉันกำลังจะเผชิญ

มีความเสียใจของฉันเป็นเดิมพัน

ยุติความคิดวุ่นวาย

โดยเธอเป็นคนตัดสิน

เรา...กำลังเดินบนเส้นทาง

ที่จะบอกว่า....

เราจะเดินไปในทิศทางไหน

ปลายทาง.. อยู่ที่ใด

 

เราขลาดเกิน

เกินจะเดินไปจากเธอด้วยตัวเอง

เราจึงยินยอมและพร้อมใจ

ให้เธอเป็นคนกรีดหัวใจเราเอง

 

เรายอม....ยอมที่จะเจอเธอ

ในโลกของความเป็นจริง

ในโลกที่เธอจะได้รับรู้ว่า

เรา....เป็นคนธรรมดาที่ไม่ได้มีอะไรดี

         ต่างจากเธอ...โลกของเธอ

         และสิ่งที่เธอหวังไว้

เมื่อเธอรับรู้....มันจะไม่ใช่ความกลัวอีกแล้ว

เพราะมันเป็นความจริง

ที่เราต้องยอมรับและเข้าใจ

โดยไม่มีคำอุทธรณ์ใด ๆ ต่อเธอ