รักนี้ขอเจอเลี่ยน(เอเลี่ยน)

ตอนที่ 12 : เพื่อนอยากให้อ่อย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 135
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    9 พ.ค. 60

Ep.12  เพื่อนอยากให้อ่อย

ในดาวผู้พิทักษ์

 

“พี่รชาๆ”ใครมาเขย่าตัว ฉันยังไม่อยากตื่นเลย

 

“ขอนอนต่ออีกหน่อยนะ”ร่างกายเพลียเพราะโดนเจ้าหูแหลมตักตวงความสุขจนอิ่มแปล้ทำให้อ่อนล้าไม่อยากตื่น แถมยังรู้สึกเจ็บระบบตรงช่องทางรักอีก  แต่ด้วยความรำคาญ ฉันค่อยๆลืมตาขึ้นมองเจ้าของเสียงเรียกนั้น ดวงตาสวยหวานไร้เดียงสาจับจ้องฉันอยู่ตอนนี้  ซึ่งจำได้ดีว่าเป็นใคร

 

“พิชชี่..ฉันกลับมาที่นี้ได้ไง”พิชชี่มองฉันอย่างไม่แน่ใจว่าฉันจำเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ไม่ได้หรือแค่ถามเพราะเพิ่งตื่นมาแล้วเจอเธอ

 

“พี่รชาจำไม่ได้ เลยหรือคะว่าที่นี้ได้ยังไง..เพราะพิชชี่จะบอกพี่ว่าคุณเรย์อุ้มพี่มาส่ง แถมก่อนเดินออกไปยังจูบที่หน้าผากพี่ด้วย  รู้มั๊ยคะว่าพี่ทำให้ทุกคนที่นี้อิจฉา พวกเธอต่างรอให้พี่ตื่นแล้วจะเข้ามาสอบถามความจริงจากพี่”น้ำเสียงฟังดูโกรธของพิชชี่ทำให้ฉันต้องนั่งกระพริบตาปริบๆเพิ่งรู้ว่าการถูกเจ้าหูแหลมอุ้มมาส่งเป็นการสร้างกระแสได้ขนาดนี้

 

“ออ..ก็ไม่ทำไมฉันพาพวกมันไปจับพวกดาวมาร์ก แล้วเกือบตายคุณเรย์เลยเข้ามาช่วยเท่านั้นเอ๊ง”ฉันทำเสียงสูงทำหน้าสวยๆแล้วพยายามฝืนก้าวลงเตียงแม้อาการยังเจ็บๆแสบๆบริเวณที่ถูกเสียดสีอยู่บ้าง

 

“พี่รชาบาดเจ็บด้วยเหรอคะ”ขาฉันที่กำลังจะก้าวถึงพื้นชะงักหันกลับมามองหน้าหวานดวงตาอยากรู้อยากเห็นของยายพิชชี่

 

“ก็นิดหน่อย”ฉันตอบแบบเรียบๆพยายามเดินอย่างระมัดระวังเพราะยังเจ็บอยู่

 

“ท่าเดินแบบนี้พี่ถูก...เอ่อ...ข่มขื่นใช่มั้ยคะ”นั้นไงยายแมลงขี้สงสัย ฉันมองหน้าพิชชี่ที่กำลังสังเกตอาการบาดเจ็บของฉันด้วยแววตาสังเวชมากกว่าสงสาร

 

“ใช่!!ฉันโดนข่มขื่นจากไอ้..อย่ารู้เลย..ออ..แล้วดรีมเป็นไงบ้าง”ฉันนึกถึงเพื่อนสาวคู่ปรับ ซึ่งโดนรุมโทรมจากคางคกยักษ์ตั้งแต่ถูกจับมาในยาน

 

“ฉันโอเค..ยังไม่ตาย”เสียงยายดรีมสุดแสบเดินมาจากด้านหลัง

 

“ฉันรู้ว่าแกมันหนังเหนียว”ฉันยิ้มเมื่อเห็นเพื่อน ดรีมเดินอ้อมมาด้านหน้าแล้วทำสิ่งที่ฉันคิดไม่ถึง เมื่อเธอโอบกอดฉันและร้องไห้

 

“ขอบใจแกมากนะรชา..แกช่วยชีวิตฉันไว้”ฉันน้ำตาคลอเพราะดีใจที่อย่างน้อยเพื่อนของฉันยังไม่ตาย

 

“พี่ดรีมช่วยดูพี่รชาด้วยนะคะเพราะพี่รชาก็โดนข่มขื่นจากสัตว์ประหลาดเหมือนกัน โธ่พี่ๆนี้น่าสงสารจังเลย”ฉันชี้หน้ายายพิชชี่แบบบอกให้ยายเด็กปากมากหุบปาก แต่ดรีมตกใจหยุดกอดฉันแล้วมองตามเนื้อตัวฉันว่ามีร่องรอยของการโดนรุมโทรมมากน้อยแค่ไหน  ซึ่งฉันก็มีรอยการดูดเป็นจ้ำๆจากเจ้าหูแหลมนั้นอยู่ทั่วตัว และเมื่อสำรวจเสร็จสายตาของดรีมหายตกใจแต่เปลี่ยนเป็นดึงแขนฉันแยกออกห่างจากพิชชี่

 

“บอกฉันมาว่าใครเป็นผัวแก”ฉันหน้าแดงพอได้ยินคำถามนั้นของดรีม

 

“เอ่อ..มันไม่ใช่อย่างนั้น”ไม่รู้จะบอกเพื่อนยังไงดี

 

“ไม่ใช่ได้ยังไง...จากรอยที่ฉันเห็นมันเป็นรอยของการเมคเลิฟ...ไม่ใช่โดนข่มขื่น”ทฤษฎีเซ็กของดรีมมีมากกว่าจะหลอกได้

 

“มันไม่แตกต่างกันหลอกเพราะฉันก็ไม่ได้เต็มใจเท่าไหร่...แม้ว่าจะรู้สึกดีบางครั้งก็เถอะ”ฉันไม่คิดจะหลอกเพื่อนแต่ไม่อยากให้ดรีมรู้ว่าเป็นร่องรอยจากเจ้าหูแหลมชุดทอง ซึ่งเป็นที่หมายปองของสาวๆ ฉันเลยเปลี่ยนประเด็นเป็นถามอาการดรีมแทน

 

“แล้วเธอหายกลัวหรือยังแผลที่โดนทำร้ายเป็นไงบ้าง”ดรีมยังมีสีหน้าหวาดกลัวอยู่แต่ก็พยายามเข้มแข็ง

 

“ฉันได้คุณมิวส์น้องสาวคุณเรย์ช่วยรักษาบาดแผลให้..แต่ทุกวันนี้ก็ยังนอนไม่หลับพอหลับตาทีไรฉันก็นึกถึงตอนที่พวกมันรุม...ฉัน”แน่นอนความน่ากลัวของมันยากเกินจะทำใจให้ลืมได้ง่ายๆสภาพร่างของดรีมในตอนนั้นมันทำให้ ฉันมีความกล้าที่จะสู้เพื่ออย่างน้อยๆได้ช่วยเพื่อน สักพักเสียงหวานๆของผู้มีบุญคุณกับดรีม เดินเข้ามาทักทาย

 

“คุณรชา ดีใจที่คุณปลอดภัย พี่ชายฉันดูเป็นห่วงคุณมากเลยนะคะ”เธอยิ้มให้ฉันอย่างอ่อนหวานเหมือนเคย

 

“ออ..ฝากขอบคุณด้วยนะคะและฝากบอกว่าไม่ต้องห่วงคะฉันดูแลตัวเองได้”ฉันกำลังจะเดินต่อไปโดยมีดรีมพยุงอยู่ สักพักเสียงของพิชชี่ดังขึ้นอย่างดีใจจนออกนอกหน้า

 

“คุณเรย์ สวัสดีค่ะฉันกำลังจะเข้าไปแจ้งคุณเลยคะว่าพี่รชาตื่นแล้ว”ฉันเอาผมลงมาบังหน้าตัวเองและกระซิบกับดรีมเสียงเบาเพื่อให้ได้ยินแค่สองคน

 

“ไอ้นี้หล่ะที่ข่มขืนฉัน..ช่วยพาฉันให้พ้นหน้ามันหน่อยได้มั๊ย”ครั้งนี้ต้องเพิ่งเพื่อนรักพาหนีไปจากไอ้หูแหลมตรงหน้า ดรีมพยักหน้าเหมือนเข้าใจแต่

 

 

“คุณเรย์คะ...ยายรชามันอาการไม่ค่อยดีเลยคะ..คุณเรย์มาช่วยฉันพยุงหน่อยซิคะ”ม่าย!!!ยายเพื่อนทรยศฉันอุตส่าห์คิดว่ามันเข้าใจหักอกฉัน เลยกัดฟันถามดรีมแบบเบาๆพร้อมแรงอาฆาต

 

“แกบอกมันทำไม..เพื่อนทรยศ”คำด่าของฉันไม่ได้ทำให้ดรีมรู้สึกสลดลงเลยแม้แต่น้อยแต่ดูจะสบายใจที่เห็นเจ้าหูแหลมรีบเดินผ่านหน้าพิชชี่ราวกับไม่มีตัวตนแล้วตรงมาที่ฉันทันที ดรีมกระซิบกระซาบข้างหูแบบมีแผน

 

“วาสนาแกแล้วรชา..จับให้อยู่นะแก..ทั้งหล่อ..ทั้งเก่ง..แถมพาพวกเรากลับโลกได้ด้วยนะแกใช้เสน่ห์ให้เป็นประโยชน์”ชิที่แท้ก็จะให้ฉันอ่อยเจ้าหูแหลมเพื่อให้พาพวกเรากลับโลกนี้เอง

 

“แก..อาการเป็นไงบ้าง..ไหนมาให้ฉันดูหน่อย”เจ้าบ้านั้นดึงฉันออกจากการพยุงของ

ดรีมและอุ้มฉันเดินออกมาจากห้องทันที

 

“ปล่อยนะคุณจะพาฉันไปไหน..นี้บอกให้ปล่อยไง”การดิ้นทำให้ฉันเจ็บบริเวณช่องกลางตัวจนต้องร้อง

 

“โอ้ย ซี๊ด”หน้าเหยเกของฉันทำให้มันเดินช้าลงและก้มลงมาข้างหูฉัน

 

“อยู่นิ่งๆอย่าดิ้น เดี๋ยวฉันจะรักษาแผลให้แกเอง”และเมื่อมองไปที่หน้าหล่อๆของเจ้าบ้าต่างดาว ซึ่งทำท่าเอาลิ้นออกมาเลียริมฝีปากฉันหน้าแดงเพราะรู้ว่ามันจะรักษาด้วยวิธีไหน

 

..................................................................................................

ตอนนี้เบาๆคะ

 

 

 

 

 

 

 

 

  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

9 ความคิดเห็น