รักนี้ขอเจอเลี่ยน(เอเลี่ยน)

ตอนที่ 11 : อยากกินน้ำทุกหยด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 169
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    4 พ.ค. 60

Ep.11  อยากกินน้ำทุกหยด

 ภูเขาอีกฝากบนดาวดวงใหม่ของสะเก็ดกาแล็กซี่

 

  “ พอได้แล้วคุณ”ขาของฉันกำลังถูกเจ้านั้นเลีย (..............................รชาถูกเรย์ครอบครองตลอดที่อยู่ด้วยกัน)

“ไม่เอาแล้วนะคุณ ไม่เหนื่อยบ้างหรือไง แล้วไม่คิดจะกลับดาวคุณหรือค่ะ”อาการกินไม่รู้จักอิ่มของเจ้าหัวหน้าผู้พิทักษ์ไม่ได้ทำให้ฉัน รู้สึกดีเพราะเจ้าบ้านี้เพิ่งตอกหน้าฉันว่าเบื่อฉันแล้ว แถมถีบหัวฉันออกจากห้องจนกลายมาเป็นเหยื่อล่อเจ้าพวกคางคกจอมหื่น  ฉันยังไม่หายเคือง และระวังตัวระวังใจตลอดเวลาไม่ให้หลงชอบไอ้นี้และแน่นอนฉันไม่มีวันชอบเจ้าปากปีจอตัวนี้

 

“ทำไม...ฉันสอนแกอีกไม่ดีหรือไง อ่อนประสบการณ์แบบนี้ไอ้ราชาดาวมาร์กหรือตัวผู้จากดาวไหนๆก็ไม่ใครเขาชอบแบบเธอหลอก”ฉันมองหน้าหล่อๆแล้วหรี่ตามองอย่างท้าทาย

 

“หรา..แต่ฉันว่ามีตัวผู้ที่อยู่ข้างหน้าฉันตัวหนึ่งหล่ะที่ชอบฉัน ชิ(ปากยื่นนิดๆ)เชอะ(ปากยื่นสะบัดหน้า)แบร่(ปากยื่นแลบลิ้นย่นจมูก)”ฉันด่าออกไปแบบไม่คิดกลัวว่ามันจะเอาเรื่อง

 

“ใครชอบแก”มันเอามือดึงฉัน

 

“อื้ม”ฉันเอามือทุบหลังมัน อีกมือดึงหูยาวแหลมออกจากหน้าเพื่อให้มีอากาศหายใจเพิ่มขึ้น เพราะไอ้บ้านั้นเอาจมูกโด่งๆของมันมาบี้จมูกฉันและกดจูบจนจะตายเพราะหายใจไม่ออกลิ้นหนาดูดปากและไล่วนจนปากซ้ำไปหมด ฉันเพิ่มแรงดึงและบีบหูยาวแหลมจนได้มีโอกาสรับออกซิเจนอีกครั้ง

 

“เฮ้อ นี้คุณจะฆ่าฉันหรือไง..อ๊ะเดี๋ยว..หยุดนะ”

 

“ฮะ..ฮือๆ..เจ้าซาดิสต์..ไอ้ต่างดาวตัณหากลับ..ปล่อยฉันนะ”

 

“เงียบแล้วก็ยอมรับสภาพซะ..ยายแมลงอัปลักษณ์”ร่างกายอ่อนล้าจนไม่สามารถตอบรับ

 

.........................................................................................

 

“แฮ่กๆๆ”ทำไมเราชอบทำกับยายแมลงต่างดาวตัวนี้ ก็ไม่ให้ชอบได้ไงในเมื่อมันหอมหวานไปทั้งเนื้อทั้งตัว นุ่มนิ่ม

 

“อ๊ะ”เสียงของมันแสนไพเราะ ปลุกเร้าอารมณ์

“หุบ ฮะ ชู้ด”เสียงยายแมลงตัวน้อยของเราสะอื้นและสูบน้ำเข้าจมูกเรา อยากจะก้มไปเลียชิมน้ำที่ไหลออกมาเหลือเกินและไม่ทันจะห้ามร่างของเราพริบตาเดียวหน้าเราพร้อมลิ้นก็ยื่นออกไปเลียน้ำนั้นอย่างหลงใหล

 

“ยี้..ไอ้ต่างดาวโรคจิต น่ะนายมาเลียน้ำมูกฉันทำไมเนี่ย”ดูมันทำหน้าตารังเกียจเราจนออกหน้ามากซะเหลือเกิน

 

“ทำไมก็แค่น้ำไหลออกจากจมูกทำไมจะเลียไม่ได้”เราพูดไปอย่างหงุดหงิด

 

“ไอ้บ้า..บ้านแก่ชอบกินน้ำมูก น้ำลาย หรือไง..ถ้าไม่หยุดเลียนายได้กินน้ำอีกอย่างของฉันแน่”มันเชิดหน้าและชี้นิ้วมือมาที่หน้าเราอย่างไม่ได้หวาดกลัวเลย..และไอ้น้ำที่มันว่ามาเราก็อยากลองชิมตั้งแต่ร่วมรักกับมันเมื่อกี้แล้ว

 

“เสนอมาต้องรับผิดชอบด้วย”

 

“อ้าๆๆออกไปนะไอ้บ้า”มันเกร็งร่างจนสั่น กลั้นลมหายใจจนหน้าแดง ส่ายหน้าไปมาอย่างทรมาน

 

“ปล่อยฉันนะ”

 “เพี๊ยะ”ฝ่ามือตบมาที่หน้าเราอย่างรวดเร็ว เมื่อมองหน้ามันที่ตอนนี้หน้าแดงแถมมีผมปิดหน้าตัวเองไปด้านหนึ่งแผ่รังสีของความน่ากลัวออกมาจนไม่น่าเชื่อ

 

“หยุดนะไอ้บ้า..แกจะทำลายศักดิ์ศรีฉันเกินไปแล้วนะแกทำบ้าอะไรของแก”น้ำตายังคงไหล มือกำแน่น จนสั่น มันนั่งทับพื้นเตียงที่เพิ่งปล่อยน้ำมาจนแฉะ

 

“ก็แกบอกเองว่าจะให้ฉันชิมน้ำแกนี้ ฉันก็สนองความต้องการของแกไงยายแมลงต่างดาว งี่เง่า ปัญญาอ่อน มานี้เลยฉันต้องลงโทษที่แกกล้าตบหน้าฉัน”

 

“อื้ม คุณมันบ้า โรคจิตที่สุด”มันดิ้นอยู่สักพักก็ยอมสิโรราบ

 

 “หึ นอนนิ่งอย่างนี้แล้วน่า..ช่วยไม่ได้อยากน่ากินทำไมเวลานอนนิ่งๆ”เรา....................................................................................

 

“ต่อไปแกจะต้องอยู่ข้างตัวน้องสาวฉัน..และเพื่อนๆของแก ฉันจะได้มีเวลาไปไหนแกได้บ่อยๆ”เราก้มลงจูบแมลงในอ้อมแขนอย่างไม่รู้จักเบื่อ

 

............................................................................

ราชาดาวมาร์กยืนอยู่บนร่างไส้เดือนยักษ์

 แววตาแสนลุ่มหลงทั้งหมดมองไปที่ยานของเรย์ เพียงครู่เดียวยานดังกล่าวก็หายไปเพราะการพรางยาน

“หึ ฉันไม่ยอมปล่อยให้แกหลุดมือไปได้แน่ไอ้หัวหน้าผู้พิทักษ์ แกพาฉันไปหาพี่ชายฉันที่ดาวจาร์กได้แล้ว”ไส้เดือนยักษ์ขดหางเป็นรูปวงกลมแล้วสร้างกรอบกระจกใสล้อมรอบไม่นานไส้เดือนกลายร่างเป็นยานอวกาศพุ่งไปยังตำแหน่งดาวของผู้เป็นนาย

...............................................................................

ผู้พิทักษ์เรย์...ช่างหลงนางเอกของเรามากกว่าที่คิด..ครั้งหน้ารชาจะเจอเพื่อนๆและแผนการกลับโลก ดูจะไม่สิ้นหวัง

 

   นี
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

9 ความคิดเห็น