ไฟ◆คลั่ง◆รัก | ซีรี่ย์ชุด•หลงนาง• [เปิดจอง]

ตอนที่ 17 : ◆บทที่ ๗.๑◆ [มูลนิธิบ้านสู่รัก]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,042
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 75 ครั้ง
    14 ต.ค. 63



บทที่ ๗
[มูลนิธิบ้านสู่รัก]

ผ่านมาสองวัน ไลลานายังคงทำงานอาสากับทางมูลนิธิบ้านสู่รักเหมือนปกติ เธอเข้าใจว่ากำหนดการเริ่มงานกับทางแวนเนอร์กรุ๊ปคงต้องรอทางนั้นโทรบอกเอง จึงไม่ได้ใส่ใจและเกือบจะลืมไปเสียสนิท


กระทั่ง


“ทำไมกะทันหันแบบนี้นะ เฮ้อ” เสียงรำพึงเบาๆ จากซิสเตอร์อรุณีที่เดินเข้ามาในห้องอาหารของมูลนิธิดังขึ้น ไลลานาซึ่งกำลังแจกอาหารกลางวันให้เด็กๆ หันมองเธอด้วยความสนใจ


“เกิดอะไรขึ้นหรือคะซิสเตอร์”


“ไม่มีอะไรหรอกจ้ะ อ้อจริงสิ วันนี้เธอรีบกลับหรือเปล่า”


“วันนี้ไม่มีธุระอื่นแล้วค่ะ หนูอยู่กับเด็กๆ ได้ค่ะ” ปกติไลลานาจะแวะเข้ามาช่วยดูแลเด็กๆ เฉพาะเวลาที่เธอว่างจากงานอาสาสมัคร วันนี้ก็เช่นกัน


“ถ้าอย่างนั้นซิสเตอร์ฝากเด็กๆ สักครู่ได้ไหม พอดีทางมูลนิธิจะมีประชุมกะทันหันน่ะจ้ะ”


“ได้ค่ะซิสเตอร์ เดี๋ยวอีกสักครู่พวกริตาก็มาแล้วค่ะ ซิสเตอร์ไม่ต้องห่วงทางนี้นะคะ” ไลลานายิ้มรับ ซิสเตอร์อรุณีพยักหน้าวางใจก่อนเดินออกจากห้องอาหารไป หญิงสาวร่างเล็กจึงหันกลับมาแจกถาดอาหารให้กับเด็กๆ ต่อ ท่ามกลางความวุ่นวายเล็กๆ ของเด็กน้อยจอมซน


เวลาล่วงเลยมาช่วงเย็น ริตากับอาสาสมัครคนอื่นๆ ทยอยมาช่วยกันดูแลเด็กๆ ร่วมกับไลลานา บ้างก็ช่วยสอนหนังสือ บ้างอ่านนิทานให้ฟัง บ้างนั่งเล่นเป็นเพื่อนเด็กๆ บรรยากาศภายในห้องโถงของมูลนิธิอบอวลไปด้วยมวลความสุขของทั้งผู้ให้และผู้รับ ซึ่งภาพเหล่านั้นตกอยู่ภายใต้สายตาของคนร่างสูงสองคนที่กำลังยืนหลบมุมอยู่ไม่ไกลจากตรงนั้น


“ประชุมกับทางมูลนิธิเสร็จแล้ว นายจะกลับเลยหรือเปล่า” เลขาคนสนิทละสายตาจากภาพบรรยากาศอบอุ่นตรงหน้ามาถามผู้เป็นเจ้านาย เขามองใบหน้าหล่อเหลาซึ่งกำลังทอดสายตามองคนเพียงผู้เดียวไม่ยอมละมากว่าสิบนาที “ไฟซัล นายจะมองเธออีกนานไหม?”


“อย่าขัดจังหวะได้ไหมอลัน นายนี่มันจริงๆ เลย” ดวงตาคมละจากใบหน้าสวยหวานกลับมาทางเลขาคนสนิท เขาจิกตาใส่ไปหนึ่งทีอย่างนึกขัดใจ คนผู้นี้เก่งเรื่องทำลายบรรยากาศเสมอ ไม่รู้ว่าเขาเก็บเอาไว้ข้างกายมานานขนาดนี้ได้ยังไง


“แล้วนั่นนายจะไปไหนอีก อย่าบอกนะว่าจะเข้าไปข้างในน่ะ” อลันขยับเท้าเดินตามเจ้านายอย่างเสียไม่ได้เมื่อเห็นไฟซัลฉีดน้ำหอมพรมทั่วตัวแล้วเดินเข้าไปด้านใน ตอนแรกนึกว่าหลังจากประชุมกับทางมูลนิธิบ้านสู่รักเสร็จแล้วไฟซัลจะตรงกลับคอนโดเลยซะอีก แต่ดูท่าแล้วคงจะติดลมยาวและไม่ได้กลับในเร็วๆ นี้แน่


“อุ้ย นั่นใช่รองประธานแวนเนอร์กรุ๊ปหรือเปล่าอ่ะพี่ไลลา” ริตาสะกิดแขนเรียวซึ่งนั่งอยู่ข้างกัน ไลลานาหันมองตามรุ่นน้องคนสนิทและประสานสายตาเข้ากับดวงตาคมที่กำลังจ้องมองเธออยู่พอดี ความตื่นตกใจสายหนึ่งแล่นวาบเข้ามาก่อนจะสลายหายไปเมื่อร่างสูงหยุดยืนตรงหน้าคนทั้งสอง พวกเธอรีบลุกขึ้นยืนแล้วพนมมือไหว้อย่างนอบน้อม


“สวัสดีค่ะท่านผู้อุปถัมภ์”


“สวัสดีครับ” ไฟซัลยกมือรับไหว้ สายตายังคงจดจ้องใบหน้าสวยไม่ยอมละ ขณะที่ไลลานาก้มหน้างุดพยายามหลบสายตาเขา


“เด็กๆ คะ สวัสดีท่านผู้อุปถัมภ์กันหน่อยนะคะ” ริตาหันไปบอกเด็กๆ ที่ต่างพากันจ้องมองไฟซัลตาแป๋ว ทุกคนพนมมือไหว้อย่างสุภาพและน่ารัก เป็นภาพที่ไฟซัลยังอดละสายตาจากไลลานาไปมองไม่ได้ เขากวาดสายตามองเด็กๆ ทีละคน ก่อนจะเผยยิ้มอ่อนโยนออกมา


“สวัสดีครับเด็กๆ ทุกคน” ไฟซัลทักทายเด็กๆ ที่เขาทุ่มเงินอุปถัมภ์ก้อนโต นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาพบกับเด็กๆ ในมูลนิธิบ้านสู่รัก แต่เป็นครั้งแรกที่ได้พบกันอย่างสบายๆ โดยไม่มีเหล่าซิสเตอร์และบาทหลวงร่วมอยู่ด้วย


“พี่ไลลาคะ พี่ฉุดฉวยเป็งไคเหยอคะ?(พี่สุดสวยเป็นใครเหรอคะ)” เด็กน้อยวัยสามขวบกระตุกมือไลลานาพลางเอียงคอถาม นิ้วป้อมๆ ชี้ไปทางไฟซัล ทุกคนตะลึงค้างไปกับคำถามใสซื่อของเธอ และที่ตะลึงยิ่งกว่าก็คือคำว่า พี่สุดสวยของเด็กน้อยที่หมายถึงไฟซัลนี่แหละ


“เอ่อ ไม่ใช่พี่สุดสวยค่ะ แต่เป็นพี่สุดหล่อนะคะ” ไลลานาย่อตัวนั่งลงในระดับสายตาเท่ากับเด็กหญิงตัวน้อยและพูดกับเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ริมฝีปากสีชมพูระเรื่อคลี่ยิ้มนางฟ้าในสายตารองประธานหนุ่ม


“ฉุดหย่อเหยอคะ? พี่คือพี่ฉุดหย่อเหยอ (สุดหล่อเหรอคะ พี่คือพี่สุดเหรอ)”


เด็กน้อยเงยหน้ามองไฟซัลด้วยสีหน้าสงสัยใคร่รู้จามประสาเด็ก ดวงตากลมโตน่ารักจ้องมองตาไม่กะพริบ ไฟซัลหลังจากหายอึ้งกับคำว่าสุดสวย เขาขยับมาย่อตัวนั่งลงด้านข้างไลลานาบ้าง ส่งผลให้หญิงสาวสะดุ้งหน่อยๆ แต่ไม่ได้ขยับหนีห่าง ปล่อยให้ไออุ่นจากร่างหนาแผ่ซ่านเข้ามาใกล้


“ใช่ครับ พี่คือพี่สุดหล่อ หรือจะเรียกพี่ว่าพี่ไฟก็ได้นะ” น้ำเสียงที่ไฟซัลใช้พูดกับเด็กหญิงนุ่มละมุนอย่างมาก ทำให้เด็กคนอื่นๆ เริ่มขยับเข้ามาใกล้เขามากขึ้น ความเกรงกลัวในคราแรกค่อยๆ คลายออกทีละนิด


“พี่ไฟ? พี่ไฟฉวยเหมือนพี่ไลลาเยยค่ะ พี่ไลลาฉวย” เด็กน้อยชี้นิ้วไปทางไลลานา ก่อนจะเลื่อนไปทางไฟซัลแล้วยิ้มแฉ่ง “พี่ไฟก็ฉวย ฉวยสองคนเยยค่ะ”


หลังเด็กน้อยพูดจบ เสียงเด็กคนอื่นๆ พากันพูดคำว่าสวยพร้อมกันอย่างเห็นด้วย นั่นทำให้ไลลานารู้สึกเขินขึ้นมา เธอมองไปทางไฟซัลซึ่งนั่งทำหน้านิ่งไปแล้ว


ตายจริงเขาโกรธหรือเปล่านะ


คิดได้แบบนั้นเธอก็รีบหันไปหาเขาด้วยความลืมตัวเรื่องระยะห่างระหว่างกัน ทำให้ใบหน้าทั้งสองอยู่ใกล้กันโดยไม่รู้ตัว


“เอ่อ คุณไฟซัลคะ อย่าถือสาเด็กๆ เลยนะคะ จริงๆ แล้วทุกคนจะชมว่าคุณหล่อมากน่ะค่ะ คุณอย่าคิดมากเลยนะคะ”


“งั้นเหรอครับ” ไฟซัลครางรับเสียงเบา สายตาคมจดจ้องใบหน้าสวยซึ่งอยู่ใกล้ในระยะที่ลมหายใจสัมผัส ริมฝีปากขยับยิ้มมุมปากน้อยๆ พลางเลิกคิ้วขึ้นสูง “งั้นคุณก็คิดว่าผมหล่อเหมือนกันใช่ไหมครับ?”


ฝากกดติดตามคุณไฟด้วยค่ะ


พูดคุยกับไลลานา
แหมมมมม ความมั่นหน้าเต็มร้อยเลยนะคะคุณไฟ ><
แล้วน้องจะตอบว่ายังไงดีล่ะเนี่ย เจอรุกตรงๆ แบบนี้ โอ้ยยย 555
ฝากติดตาม+คอมเม้นท์ให้กันด้วยนะคะ
เปิดจองหนังสือไฟคลั่งรัก
ติดต่อสั่งซื้อ >> ไลลานา


ซีรี่ย์ชุด•หลงนาง

________________
กดไลค์แฟนเพจ "ไลลานา"
[ติดตามนิยาย+เข้ากลุ่มลับ]

+++
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 75 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

125 ความคิดเห็น

  1. #94 CartoonW (@greentea-katoon) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2563 / 20:50
    รอค่าาาาา
    #94
    0
  2. วันที่ 7 ตุลาคม 2563 / 08:04

    ไม่หล่อน้องไลลาคงไม่หวั่นไหวขนาดนี้หรอกค่ะ

    #93
    0
  3. #92 d_khimmm (@d_khimmm) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2563 / 16:47
    เจิมค่ะ
    #92
    0
  4. วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 19:07

    เจิมมมมมมม

    #91
    0
  5. #90 RukSuwapat (@RukSuwapat) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 18:37
    เจิมมม
    #90
    0
  6. #89 ongongwoo (@ongongwoo) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 18:10
    เจิมๆๆๆๆ
    #89
    0