ไฟ◆คลั่ง◆รัก | ซีรี่ย์ชุด•หลงนาง• [เปิดจอง]

ตอนที่ 18 : ◆บทที่ ๗.๒◆ [มูลนิธิบ้านสู่รัก] ครบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 862
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 66 ครั้ง
    14 ต.ค. 63



บทที่ ๗
[มูลนิธิบ้านสู่รัก]


คะ?” 


หญิงสาวชะงักไปกับคำถามของไฟซัลและเพิ่งสังเกตว่าตอนนี้รอบตัวไม่มีเด็กๆ และคนอื่นอยู่แล้ว ดูเหมือนว่าอลันจะเป็นคนจัดการพาทุกคนออกไปจากห้องโถงหมดแล้ว ตรงนี้จึงเหลือแค่เธอกับเขาเพียงสองคน


ผมกำลังถามคุณว่าแค่กๆเขาถามยังไม่ทันจบก็ต้องหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาปิดปากไอเสียก่อน ไลลานามองเม็ดเหงื่อบนหน้าผากไฟซัล ก่อนนึกถึงอาการป่วยของเขาขึ้นมาได้ เธอจึงขยับเข้าใกล้เขาด้วยความเป็นห่วง


คุณเป็นอะไรไหมคะ คุณคุณไม่ควรเข้ามาในห้องนี้นะคะ ในนี้มีแต่เด็กผู้หญิงทั้งนั้นเลย ทำไมคุณถึงไม่ระวังตัวแบบนี้ล่ะคะมือบางจับประคองร่างหนาให้ลุกขึ้นยืนและพามานั่งที่เก้าอี้


เพราะแบบนี้เขาถึงให้คุณอลันพาทุกคนออกไปจากห้องนี้งั้นสินะ


ผมมาประชุมกับทางมูลนิธิแล้วบังเอิญเดินผ่านห้องนี้ พอเห็นคุณอยู่ที่นี่ผมก็เข้ามาหาโดยไม่ทันได้คิดน่ะครับคำตอบของเขาทำร่างบางชะงักนิ่ง เธอหลุบตามองคนที่นั่งอยู่ต่ำกว่า ความร้อนแล่นวาบไปทั่วใบหน้าทันที


คะ คุณมาหาฉันเหรอคะ เอ่อมีธุระอะไรจะคุยกับฉันหรือคะ?” เธอพูดเปลี่ยนเรื่องเสสายตาไปทางอื่น และเพราะไม่อยากยืนค้ำศีรษะเขา เธอจึงเลือกนั่งลงที่เก้าอี้อีกตัวไม่ไกลจากเขานัก ไฟซัลมองท่าทางขัดเขินของหญิงสาวพลางลอบยิ้ม เขารู้สึกเอ็นดูกับท่าทางใสซื่อไร้เดียงสาของเธอจริงๆ ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกอยากจะดึงมากอดแน่นๆ


ก๊อกๆ


เสียงเคาะประตูกระจกขัดจังหวะขึ้นมา เป็นอลันที่ยืนพิงประตูกระจกมองคนทั้งคู่อยู่ เขาชี้ที่นาฬิกาข้อมือตัวเองเป็นเชิงเตือนไฟซัลว่าให้รักษาเวลาด้วย เพราะตอนนี้เขาต้อนเด็กๆ ออกไปวิ่งเล่นที่สนามหมดแล้ว แต่คงรั้งเอาไว้ได้ไม่นานนัก


ผมจะมาแจ้งวันเริ่มงานของคุณน่ะครับไฟซัลชักสีหน้าใส่อลันอย่างขัดใจก่อนจะปรับสีหน้าอ่อนลงยามหันกลับมาหาไลลานา


วันเริ่มงานเหรอคะ? อ้อนั่นสิคะ ฉันนึกว่าทางบริษัทจะเป็นฝ่ายโทรมาแจ้งน่ะค่ะ


จริงๆ ก็ต้องเป็นแบบนั้นแหละครับ แต่บังเอิญผมมาที่นี่พอดีจึงคิดว่าบอกคุณด้วยตัวเองน่าจะดีกว่าน่ะ


ค่ะ งั้นวันเริ่มงานของฉันเมื่อไหร่หรือคะ ฉันจะได้เตรียมตัวค่ะ


พรุ่งนี้ครับ


คะ? พรุ่งนี้หรือคะ?” เธอเงยหน้าสบตากับผู้ที่กำลังจะเป็นเจ้านายของเธอ แววตาเขาไม่ได้ล้อเล่น เธอต้องเริ่มงานกับทางบริษัทเขาในวันพรุ่งนี้แล้วจริงๆ น่ะเหรอ?


ทำไมครับ คุณไม่สะดวกเหรอครับ?”


มะ ไม่ใช่ค่ะ ฉันแค่ยังไม่ได้เตรียมตัวเลยน่ะค่ะเธอถอนหายใจ


เรื่องนั้นคุณไม่ต้องกังวลหรอกครับ เรื่องงานของคุณไม่ได้มีอะไรมาก แค่คอยอยู่ข้างๆ ผมก็พอ


ก็เพราะเขาพูดแบบนั้นไง เธอถึงได้รู้สึกกังวลแบบนี้น่ะ!


จากนี้ไปไลลานาต้องพยายามปรับตัวให้ชินกับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ การต้องทำงานกับผู้ชายอย่างไฟซัล นอกจากจะต้องระวังเรื่องการทำงานแล้ว ยังต้องระวังเรื่องความรู้สึกด้วย


สู้ๆ นะไลลาเธอต้องผ่านมันไปให้ได้ แค่ปีเดียวเท่านั้นเอง!

 


เช้าวันต่อมา


ไลลานามาถึงบริษัทก่อนเวลาเข้างานครึ่งชั่วโมง เธอไม่รู้ว่าควรจะไปเริ่มงานได้ที่ไหน เมื่อวานไฟซัลบอกแค่ว่าให้เธอมาที่ห้องทำงานของเขา แล้วเขาจะจัดการทุกอย่างให้เอง


มาเช้าดีนะครับ


อ๊ะสวัสดีค่ะคุณอลันเสียงทักเรียบๆ จากด้านหลังทำไลลานาที่กำลังยืนชั่งใจอยู่หน้าประตูห้องทำงานของไฟซัลตกใจเล็กน้อย เธอหันมาทักทายอลันด้วยท่าทางประหม่า รู้สึกได้ถึงความเย็นชาจากสายตาร่างสูง


เข้าไปเถอะครับ คุณไฟซัลยังไม่มา คุณควรเข้าไปนั่งรอด้านในจะดีกว่าเขาเดินผ่านร่างบางมาผลักประตูออก ไลลานาเดินเข้ามาในห้องตามคำบอกของเขา ภายในห้องไม่มีใครอยู่ เธอนั่งลงที่โซฟารับแขก อลันยืนอยู่หน้าประตู สายตาคมจ้องมองเธอนิ่ง


มะ มีอะไรหรือเปล่าคะ หรือว่าจะให้ฉันช่วยอะไรไหมคะ?” เพราะเห็นว่าเขาเอาแต่มองเธอนิ่งไม่พูดจา ไลลานาจึงอดถามไม่ได้ อลันเดินเข้ามาใกล้โซฟารับแขก เขามองเธอด้วยสายตาจับผิดอย่างไม่คิดปิดบังอีกต่อไป


คุณมีจุดประสงค์อะไรหรือเปล่าครับ


คะ?”


จู่ๆ ก็ถูกถามด้วยประโยคที่ไม่เข้าใจ เธอจึงเงยหน้ามองอลันด้วยแววตาใสซื่อ เห็นแบบนั้นความรู้สึกประหลาดแล่นวาบเข้ามาในใจชายหนุ่ม เขาขมวดคิ้วหน่อยๆ ไม่เข้าใจว่าความรู้สึกนั้นมันคืออะไร


คุณถามว่าอะไรนะคะ?”


“…” อลันยืนนิ่ง ตอบไม่ถูก อยู่ๆ เขาก็รู้สึกช็อตไปชั่วขณะ นับว่าเป็นครั้งแรกที่เขามีอาการแปลกๆ แบบนี้ พอมองใบหน้าสวยหวานของผู้หญิงตรงหน้าอีกครั้ง คำพูดของเจ้านายหนุ่มลอยเข้ามาในหัวทันที


ผู้หญิงที่มีรอยยิ้มนางฟ้ากับแววตาใสซื่อขนาดนี้ นายยังหวาดระแวงอีกเหรออลัน


ไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยเห็นรอยยิ้มนางฟ้ากับแววตาใสซื่อของเธอ เมื่อวานในห้องโถงเขาประจักษ์มาแล้ว แต่เรื่องความปลอดภัยของบริษัทและความปลอดภัยของไฟซัลมันเป็นเรื่องสำคัญที่สุดสำหรับเขา หากเขาจะหวาดระแวงเธอมันก็ไม่แปลก


หรือว่าเขาใจแคบเกินไปนะ?


คุณอลันคะ?”


“…” ผู้หญิงตัวเล็กๆ แสนบอบบางคนนี้น่ะเหรอจะมีพิษมีภัยอะไรต่อไฟซัล ความเป็นไปได้แทบจะศูนย์ เขาไม่ควรจะระแวงเธอ และควรจะเลิกจับผิดเธอหรือเปล่านะ


คุณอลันคะ!


เฮือก!


อ๊ะระวังล้มค่ะ!


หมับตุ๊บ!


เหตุการณ์ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก อลันแทบไม่รู้ตัวเลยว่ามันเกิดอะไรขึ้น เขาได้สติกลับมาอีกทีก็ตอนที่ร่างนุ่มนิ่มของไลลานาล้มทับอยู่บนตัวเขาแล้ว กลิ่นหอมอ่อนๆ ลอยอวลอยู่ปลายจมูก กระทั่งร่างบางดันตัวเองขึ้นจึงได้เห็นว่ากลิ่นนั้นมาจากเรือนผมสีน้ำตาลของเธอที่ตกลงมาเกลี่ยบนใบหน้าของเขา


เหมือนอลันจะเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมไฟซัลถึงหลงใหลผู้หญิงคนนี้นัก… 


นี่มันอันตรายเกินไปเธออันตรายต่อสัญชาตญาณชายหนุ่มอย่างพวกเขาเกินไป!


ฝากกดติดตามคุณไฟด้วยค่ะ


พูดคุยกับไลลานา
ว้ายยย คุณเลขาโดนน้องตกหรือเปล่าคะ ><
ระวังโดนคุณไฟแหกอกเอาน้าา เขาหวงของเขานะเออ อิอิ
ฝากติดตาม+คอมเม้นท์ให้กันด้วยนะคะ
เปิดจองหนังสือไฟคลั่งรัก
ติดต่อสั่งซื้อ >> ไลลานา


ซีรี่ย์ชุด•หลงนาง

________________
กดไลค์แฟนเพจ "ไลลานา"
[ติดตามนิยาย+เข้ากลุ่มลับ]

+++
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 66 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

127 ความคิดเห็น

  1. #101 095067955 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2563 / 10:39
    รอน้าา
    #101
    0
  2. #100 towarisa (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2563 / 09:41

    ตกหลุทมไปอีกคนแล้ว 555

    #100
    0
  3. #99 RukSuwapat (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2563 / 22:05
    แงงงงงงง อันตรายมากๆ
    #99
    0
  4. #98 towarisa (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2563 / 15:56

    รอคร่าาาาาาา

    #98
    0
  5. #97 d_khimmm (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2563 / 06:34
    เจิมค่ะ
    #97
    0
  6. #96 RukSuwapat (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 16:43
    เจิมครัชชชช
    #96
    0
  7. #95 puuukalove9 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 15:18
    เจิมจร้า
    #95
    0