[END]BRO #Chain รุ่นพี่ล่ามรัก!

ตอนที่ 18 : CHAIN 15 ► ของไม่สำคัญ [100 Per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,146
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 169 ครั้ง
    24 พ.ค. 62

สั่งซื้อหนังสือได้แล้วนะคะ






CHAIN 15

[ของไม่สำคัญ]


“อะไรกันวะ หายหัวไปหลายวัน ทำไมวันนี้แวะเข้ามาได้ล่ะ”


เสียงทักจากเจ้าของบ้านดึงความสนใจจากคนอื่นๆ ที่กำลังกระจายตัวกันทำกิจกรรมยามว่างให้หันมองผมเป็นตาเดียว ผมเหลือบมองพวกมันแล้วเดินผ่านไปที่บาร์เพื่อผสมเหล้าอย่างไม่สนใจใคร ทุกคนจึงหันกลับไปทำกิจกรรมของตัวเองต่อ อาทิเช่น แทงสนุ๊ก เล่นเกมเพลย์ หรือนั่งเล่นโทรศัพท์ ส่วนผม... วันนี้ตั้งใจจะมานั่งดื่มดับความคุกรุ่นในใจเงียบๆ ผมจึงเลือกมาที่นี่


ที่แห่งนี้เป็นเซฟเฮ้าท์ของคูเปอร์ เพื่อนสมัยมัธยมของผม พวกเรามักรวมกลุ่มกันที่นี่เป็นประจำ มีทั้งรุ่นน้องและกลุ่มเพื่อนที่สนิทกัน อย่างที่เห็นว่าผมไม่ได้มีแค่พวกโลกิเป็นเพื่อนสนิท แต่ยังมีกลุ่มแก๊งค์เพื่อนเก่าที่คบกันมานานแบบไอ้คูเปอร์อยู่ด้วยเช่นกัน


“ดื่มแต่หัววันเลยเว้ย รังสีฆ่าฟันลอยกรุ่นแบบนี้ ทะเลาะกับแม่มาอีกล่ะสิ” ผมเหลือบมองไอ้คนน่ารำคาญที่ชอบทำตัวแสนรู้ คูเปอร์ยักยิ้มกวนตีนแล้วพูดต่อ “แล้ว ยัยกระต่ายน้อยของกูเป็นยังไงบ้าง นี่ว่าจะแวะไปหาที่มอสักหน่อย”


“อย่ายุ่งกับยัยนั่น” ผมเอ่ยเสียงเย็น เผื่อแผ่รังสีอันตรายไปทางไอ้คนพูดด้วย มันขยับยิ้มร้ายกว้างขึ้น สีหน้าดูสนุกสนานกับการปั่นประสาทผมมาก


“หวงจริงนะ สรุปเธอเป็นอะไรกับมึง หื้ม?” มันโคลงแก้วเหล้าในมือเอื่อยๆ น้ำเสียงที่ถามก็ช่างเรียบเรื่อย แต่สำหรับผมที่คบมันมาเกือบสิบปีย่อมรู้ดีว่าคำถามนั้นมีนัยยะบางอย่างแอบแฝง “เป็นแฟน เป็นน้องสาว เป็นคนรู้จัก หรือว่าเป็น... เมีย?”


“จะเป็นอะไรก็เรื่องของกู ไม่เสือกสักเรื่องนี่จะตาย?” ผมหมุนตัวกลับมามองมันตรงๆ คูเปอร์เลิกคิ้วนิดๆ มันจิบเหล้าก่อนพูดต่อ


“ก็แค่อยากรู้สถานะของมึงตอนนี้ เพราะอาทิตย์หน้า ยัยนั่นจะกลับมาแล้ว” ผมชะงักแก้วเหล้าที่กำลังจรดริมฝีปากเล็กน้อย ดวงตาคมเลื่อนมองคนพูด ในแววตาของมันไร้แววล้อเล่น ผมละสายตากลับแล้วกระดกเหล้าเข้าปากจนหมด “มึงคงรู้นะว่ายัยนั่นกลับมาทำไม”


“แล้วไง”


“ว่าไงนะ” เสียงตึงเบาๆ ตามแรงกระแทกของแก้วเหล้าดังพร้อมกับน้ำเสียงขุ่นมัวของคูเปอร์ ผมถอนหายใจแล้วลุกขึ้นยืนเตรียมจะเดินออกมา “อย่าเดินหนีกู ไอ้ไรม์”


“...” ผมชะงักเท้าเล็กน้อย ก่อนหันมองมันด้วยสายตาเฉยชา


“กูไม่ยอมให้ยัยนั่นเสียใจเป็นครั้งที่สองแน่ ต่อให้เป็นมึงกูก็ไม่ไว้หน้าหรอกนะ”


“งั้นกูจะเลิกมาที่นี่ ถ้าไม่เจอก็ไม่มีปัญหาสินะ” ผมตอบกลับเสียงนิ่งแล้วเดินหนีออกมา ตั้งใจจะมานั่งดื่มเงียบๆ สักหน่อย ให้ตายสิ...


 

 ผมกลับมาถึงบ้านตอนเวลาตีสองกว่าๆ สุดท้ายผมก็ไปนั่งดื่มกับพวกโลกิเหมือนเคย วันนี้ผมดื่มหนักกว่าปกตินิดหน่อย รู้สึกมึนหัวกำลังได้ที่เลยล่ะ ผมตั้งใจให้เป็นแบบนี้อยู่แล้วด้วย อยากดื่มให้เมาแล้วเข้านอนโดยไม่ต้องคิดอะไรเยอะแยะ


เรื่องเมื่อตอนเย็นทำให้ผมรู้สึกสมเพชตัวเองเต็มทน และการที่แม่ตบผมมันก็ไม่ใช่ครั้งแรก แต่ถ้าถามว่าครั้งที่เท่าไหร่ บอกเลยว่านับไม่ถ้วน เอาจริงๆ เรื่องระหว่างผมกับแม่มันสั่งสมมาเป็นสิบปีแล้ว ความสัมพันธ์แม่ลูกของเรามันบิดเบี้ยวจนเกินจะเยียวยา คนภายนอกอาจจะมองไม่ออก แต่คนภายในครอบครัวล้วนรู้ดีว่าสำหรับแม่แล้ว... ผมมันเป็นลูกที่ไม่ได้เรื่องแค่ไหน ซึ่งหนึ่งในสาเหตุที่ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างผมกับแม่กลายเป็นแบบนี้ก็มาจากการที่ผมคือ ว่าที่สามีในอนาคตของคุณหนูอองฟอง ไงล่ะ!


น่าสมเพชสิ้นดี!


สองเท้าที่ก้าวเข้ามาในบ้านหยุดชะงักเล็กน้อยเมื่อเหลือบไปเห็นร่างบางที่เป็นตัวการระหว่างความสัมพันธ์ย่ำแย่ของแม่ลูกกำลังนอนฟุบหน้าอยู่กับโต๊ะอาหาร ตรงหน้าเธอมีกองเศษแก้ววางอยู่ ผมขยับเดินเข้าไปใกล้ หลุบตามองเศษแก้วชิ้นเล็กชิ้นน้อยด้วยความเงียบงัน


กี่วันแล้วนะ... กี่วันแล้วที่ผมกลับมาบ้านแล้วไม่เห็นอองฟองรอผมแบบนี้ นับตั้งแต่วันนั้นที่ผมพูดจาทำร้ายจิตใจเธอไป หลังจากนั้นเธอไม่เคยรอผมอีกเลย เธอทำอาหารวางไว้ทุกคืนแต่ผมก็ไม่คิดจะแตะต้องมันหรอก บอกแล้วไงว่าผมไม่อยากยุ่งกับเธอ สำหรับผมแล้ว... อองฟองเป็นเหมือนหนามหยอกอกมาตลอดสิบกว่าปี


เพราะเธอ... ชีวิตผมถึงต้องเจอแต่เรื่องน่าบัดซบ เธอกักขังผมไว้ด้วยคำพูดซื่อๆ และโบยบินจากไปอย่างมีอิสระ เธอใช้ชีวิตอย่างมีความสุขโดยไม่รับรู้ถึงความทุกข์ทนของผมสักนิด แล้วจู่ๆ วันนี้เธอก็กลับมาล่ามโซ่ตรวนผมอีกครั้งด้วยการแต่งงาน จะให้ผมใจดีและอ่อนโยนกับเธอเหรอ... ผมทำไม่ลงหรอก


ใช่... ผมเคยคิดแบบนั้น...


จนกระทั่งเกิดเรื่องขึ้นเมื่อหลายวันก่อน วันที่ผมพาอองฟองไปเสี่ยงอันตราย ตอนนั้นที่เห็นเธอสลบอยู่บนบ่าของคูเปอร์ ผมแทบอยากจะฆ่าไอ้เวรนั้นให้ตายคามือ ยิ่งได้เห็นรอยขีดข่วนจากเศษกระจกบนสองแขนและขอบตาบวมช้ำจากการร้องไห้อย่างหนัก ผมก็ยิ่งอยากจะสับมันให้เป็นชิ้นๆ ไอ้เวรนั่นเล่นแรงเกินไปจริงๆ


ยัยนี่เองก็น่าโมโหนัก ตัวก็เล็กแค่นี้ ผิวก็บอบบาง แตะนิดแตะหน่อยก็ช้ำ แถมยังชอบทำหน้าซื่อตาใส ไม่ได้ทันเล่ห์เหลี่ยมใครทั้งนั้น เป็นกระต่ายน้อยในคราบลูกแมวเชื่องๆ ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมถึงถูกตาถูกใจไอ้พวกนักล่าเนื้ออย่างพวกมันนัก ทั้งไอ้คูเปอร์ ไอ้เตโช หรือแม้แต่ไอ้แรมพ์ คิดแล้วก็น่าโมโหจริงๆ


ฉันควรทำยังไงกับเธอดีนะ ยิ่งคิดยิ่งหงุดหงิด...


ต่อค่ะ

“เอ๊ะ... พี่ไรม์กลับมาแล้วเหรอคะ?”


“...” ผมหลุดจากภวังค์ความคิดกลับมามองคนตัวเล็กที่ตื่นงัวเงียขึ้นมาถาม ดวงตาหวานปรือนิดๆ ขณะใช้หลังมือขยี้อย่างง่วงงุนจนผมเผลอเอื้อมมือไปจับข้อมือเล็กโดยไม่รู้ตัว อองฟองชะงักมือค้างพลางมองมือผมด้วยสายตาตื่นเต็มที่ ผมรีบชักมือออกแล้วหลุบตามองบนโต๊ะอาหารแทน “ง่วงก็ขึ้นไปนอน แล้วอาหารนี่ก็ทิ้งไปซะ”


“ตะ แต่ว่า... ยังไม่ได้ทานเลยนะคะ” ผมเลื่อนตามองคนพูดอีกครั้ง ท่าทางแบบนั้นอย่าบอกนะว่าเธอยังไม่ได้ทานอะไรเลยตั้งแต่เมื่อเย็นน่ะ


“ป่านนี้มันเสียหมดแล้ว ทิ้งไป” ผมว่าเสียงนิ่ง อองฟองเม้มปากนิดๆ แต่ก็ยอมยกจานบนโต๊ะไปเททิ้ง ผมมองภาพนั้นด้วยความรู้สึกหงุดหงิดใจอย่างบอกไม่ถูก ทำไมต้องสนใจด้วยวะ เธอจะเป็นยังไงก็เรื่องของเธอสิ แต่ไม่รู้ทำไมพอนึกถึงช่วงเวลาสองสามวันที่ผมยอมกลับมาทานข้าวกับเธอทุกวันตามข้อตกลงของเธอ แถมยังได้นั่งมองเธอทำอาหารอย่างขะมักเขม้นนั่นแล้ว ถึงจะน่ารำคาญ... แต่มันก็รู้สึกว่าไม่ได้แย่สักเท่าไหร่ ที่สำคัญ... ยัยนี่ทำอาหารอร่อยมากด้วย


ผมรวบผ้าที่มีเศษแก้วขึ้นถือแล้วเดินไปโยนทิ้งลงถังขยะ อองฟองหันมองด้วยสีหน้าเศร้าๆ เธอคงจะใช้เวลานานในการนั่งเก็บมันทีละชิ้น แต่แล้วยังไง... ของมันแตกไปแล้วก็คือแตก จะอาลัยอาวรให้มันได้อะไรขึ้นมา ก็แค่ของไม่สำคัญ ไม่เห็นต้องเสียดาย


“ยืนทำไร ไปต้มบะหมี่มาสิ” ผมเลื่อนเก้าอี้นั่งลง อองฟองขมวดคิ้วมองผมด้วยความแปลกใจ นั่นทำให้ผมหงุดหงิดจนต้องขึ้นเสียงให้ดังกว่าเดิม “บะหมี่ไง ไปต้มมา ฉันจะกิน”


 

[บทบรรยาย อองฟอง]


เรื่องแม่ริน... พี่ไรม์อย่าคิดมากเลยนะคะ


เลิกพูดมากแล้วก็กินๆ ไปซะ


นั่นคือบทสนทนาระหว่างฉันกับพี่ไรม์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ฉันรู้สึกแปลกใจไม่น้อยที่พี่ไรม์ยอมนั่งทานบะหมี่เป็นเพื่อนฉันทั้งที่ปกติแล้วเขาต้องเดินขึ้นห้องอย่างไม่สนใจไยดีกันเลยแท้ๆ หรือว่าเมื่อคืนเขาจะดื่มหนักไปนะ ฉันได้กลิ่นเหล้าจากตัวเขาจางๆ ด้วย


“เธอเห็นนี่หรือยังฟอง ดูสิๆ” ลดายื่นไอแพดมาตรงหน้าฉันระหว่างที่พวกเรากำลังนั่งอยู่ในร้านอาหารแถวตึกคณะ ฉันหลุบตามองตามที่เธอชี้ก็เจอเข้ากับรูปตัวเอง สองคิ้วขมวดมุ่นทันที


“ทำไมมีรูปฟองล่ะ?” คำถามฉันเรียกความสนใจจากแรมพ์ที่นั่งอยู่ข้างกัน เขาหยิบไอแพดขึ้นมาเปิดดู ฉันจึงขยับเข้าไปใกล้ๆ เพื่อดูด้วย “เอ๊ะ... มีชื่อด้วย นี่มันเรื่องอะไรกัน?”


“โพลล์ประกวดดาว-เดือนคณะศิลปกรรม...”


“ใช่! เธอติดโพลล์ด้วยล่ะฟอง! โอ้ยๆ เพื่อนฉันสวยมากกก” จินนี่ทำท่าวี้ดว้ายราวกับตัวเองคือคนที่ติดโพลล์เสียเอง ส่วนฉันนั้นนั่งอึ้งไปแล้ว กระพริบตามองแรมพ์ปริบๆ ฉันเห็นเขาหน้าตึงไปเลย


“แต่... แต่ฟองไม่ได้อยากประกวดเลยนะ ถอนตัวไม่ได้เหรอ?”


“ไม่ได้ๆ มันเป็นการคัดเลือกจากพวกคณะสภานักศึกษานะ ทำๆ ไปเถอะฟอง ดีออก ได้เจอแต่ผู้หล่อๆ” ลดาหยิบไอแพดคืนไป ฉันมองหวานเหมือนขอความเห็น เธอทำเพียงยักไหล่ตอบแล้วมองไปทางแรมพ์ สรุปว่าฉันไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธสินะ “ฉันโหวตให้เธอแล้วนะ กว่าจะสรุปผลก็อีกหนึ่งอาทิตย์ ฉันมั่นใจว่าคุณหนูอองฟองชนะแน่ๆ”


“ไม่หรอกลดา ฟองไม่รู้จักใครเลยนะ คงไม่มีใครโหวตให้ฟองหรอก” ฉันไม่ได้ถ่อมตัวหรืออะไรนะ แต่ฉันไม่รู้จักใครเลยจริงๆ นอกจากเพื่อนในกลุ่มที่นั่งอยู่นี่ก็มีแต่เพื่อนร่วมคลาสกับเพื่อนที่ชมรมเท่านั้นแหละที่ฉันเคยพูดคุยด้วย จะไปชนะโหวตอะไรนั่นได้ยังไงกัน


“โอ้ยยัยคุณหนูเอ๊ย! นี่เธอไม่รู้อะไรเลยจริงๆ ใช่ไหมเนี่ย” จินนี่กอดอกมองฉันด้วยสายตาประมานว่า เธอนี่มันช่างไม่รู้อะไรเลยจริงๆ


“ไม่รู้เหรอว่าตัวเองดังในหมู่ผู้ชายแค่ไหนอ่ะ อย่าว่าแต่พวกผู้ๆ เลยค่ะ แม้แต่พวกผู้หญิงด้วยกันยังรู้จักเธอเลยนะ”


“หมายความว่ายังไง ฟองไม่เห็นเข้าใจเลย” ก็วันๆ ฉันอยู่แต่กับกลุ่มพวกเรา ไม่เคยสุงสิงกับใครเลยนะ ทำไมถึงมีคนรู้จักฉันด้วยล่ะ


 “ให้ตายสิ เธอไม่รู้เหรอว่าบริษัทของพ่อเธอน่ะดังแค่ไหน ใครๆ ก็พูดถึงเธอว่าเป็นคุณหนูหมื่นล้าน ทายาทเพียงคนเดียวของมหาเศรษฐีที่ใครๆ ก็อยากตกถังข้าวสารทั้งนั้นอ่ะ”


“ฉะ ฉันไม่เคยรู้เลย...” ฉันอ้าปากค้างอย่างรู้สึกอึ้งสุดๆ ไม่เคยรู้เลยว่ามีคนพูดถึงฉันแบบนี้ด้วย เรื่องบริษัทของพ่อฉันพอจะรู้ว่าท่านมีสาขาย่อยที่ประเทศไทยอยู่ด้วย แต่ไม่ได้คิดว่าจะเป็นที่รู้จักขนาดนี้


“เออจริงสิ แล้วก็อย่าลืมปาร์ตี้คืนนี้กันนะ ต้องไปทุกคนด้วย พวกเรายังไม่ได้ฉลองกันอย่างจริงจังเลย ยังไงก็ห้ามเบี้ยวกันเด็ดขาดล่ะ” จู่ๆ ลดาก็เปลี่ยนเรื่องคุย เรียกความสนใจจากเพื่อนๆ ในโต๊ะแทบจะทันที ทุกคนตาพราวระยับกันเป็นแถว ยกเว้นฉันที่กำลังนั่งคิดหนัก


“ทำไมทำหน้าแบบนั้น อย่าบอกนะว่าต้องขออนุญาตพี่ไรม์ก่อนน่ะ” หวานกระซิบถามเสียงเบา


“ฉันยังไม่ได้บอกเขาเลยน่ะ เมื่อคืนตั้งใจจะบอกแต่มีเรื่องซะก่อนน่ะสิ” หวานขมวดคิ้วกับคำว่ามีเรื่องของฉัน แรมพ์ที่นั่งใกล้กันก็ดูเหมือนจะได้ยินด้วย


“เมื่อเย็นแม่ไปที่บ้านฟองใช่ไหม” ฉันชะงักมองหน้าแรมพ์ “ทำหน้าแบบนี้แสดงว่าใช่ แล้วเกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า ตอนแม่กลับมาถึงบ้านก็ไม่พูดอะไร แต่ไอเย็นนี่แผ่ซ่านไปทั่วบ้านเลย”


“ก็... ไม่มีอะไรหรอก” ฉันหลบสายตาตอบ แรมพ์ต้องรู้แน่ๆ เลยว่าฉันกำลังโกหก ต้องรีบเปลี่ยนเรื่อง “จริงสิ ปาร์ตี้คืนนี้ฟองไปกับหวานด้วยนะ”


ฉันรู้ว่าตัวเองโกหกไม่เก่ง แต่เรื่องที่พี่ไรม์พาฉันไปเสี่ยงอันตรายแบบนั้นฉันไม่อยากให้ใครรู้ แม้คนๆ นั้นจะเป็นแรมพ์ก็ตาม ฉันไม่อยากให้พี่ไรม์ถูกต่อว่าอีก อยากให้เรื่องนี้มันเงียบหายไปเลยยิ่งดี


แต่ว่านะ... ฉันจะบอกเรื่องปาร์ตี้กับพี่ไรม์ยังไงดี?


TO BE CONTINUED

รักเรื่องนี้แอดติดตามไว้ด้วยนะคะ
v
v

TALK
อิพี่ก็ยังคงซึนได้คงเส้นคงวา ส่วนน้องก็เหมือนจะงานเข้า 555
น้องจะไปเที่ยวโดยไม่บอกอิพี่หรือน้องจะหาวิธีไปขออนุญาติอิพี่น้าา
มาช่วยกันลุ้นๆ ให้กำลังใจน้องไปด้วยกันจ้าา
ช่วยกันติดแท๊ก #อิพี่ไรม์มันร้าย กันเยอะๆ นะคะ

ปิดพรี #พี่ไรม์ แล้วนะคะ
จากนี้มีเพียงเล่มสต๊อคแบบหมดแล้วหมดเลยค่ะ

ราคา 420 บาท

#ฟอร์มสั่งซื้อ >> https://goo.gl/vxPnSM 

::ขั้นตอนการสั่งซื้อนิยาย::
#ธนาคารกสิกรไทย  
เลขที่บัญชี :: 748-2-64181-9
ชื่อบัญชี :: ชนานา ยิ้มเฉลย
สาขา :: เซ็นทรัลพระราม 3 (ออมทรัพย์)

#ธนาคารไทยพาณิชย์
เลขที่บัญชี :: 440-305645-0
ชื่อบัญชี :: ชนานา ยิ้มเฉลย
สาขา :: เทสโก้ โลตัส พระราม 4 (ออมทรัพย์)

#พร้อมเพย์ 0642479020
#ทรูวอลเล็ท 0642479020

#โอนแล้วกรอกฟอร์มสั่งซื้อด้วยนะคะ
#เช็ครายชื่อผู้สั่งซื้อ >> https://goo.gl/jPzW3F



อย่าลืมแอดแฟน กดโหวตหัวใจ 
และคอมเม้นท์ให้ด้วยนะคะ
________________
LIKE PAGE "พันเก้า
[ติดตามนิยาย
+เข้ากลุ่มลับ]
...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 169 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

757 ความคิดเห็น

  1. #436 nokbamboo (@nokbamboo) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 12:24

    ไปเถอะฟองไปเปิดหูเปิดตาบ้าง

    #436
    0
  2. วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 16:30

    พี่ไรม์ไม่ว่าไรหรอก ก็นางไม่สนใจอยู่แล้วนี่

    #435
    0
  3. #434 Naenn (@Naenn) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 14:18
    หนีเที่ยวไปเล้ยยยย ให้พี่มันขาดใจซะมั่ง 555555
    #434
    0
  4. #433 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 01:02
    คิดๆๆๆๆ จะบอกไงดีจ๊ะ
    #433
    0
  5. #432 pinnkuu (@pinnkuu) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 22:01
    อิพี่ไรม์ หึหึหึ น้องจะหนีเที่ยวแล้ว
    #432
    0
  6. #431 yoyo23727 (@yoyo23727) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 21:29
    ไม่บอกพี่ไรม์ระวังงานเข้านะน้องฟอง เจ๊เตือนเลยนนน
    #431
    0
  7. #430 yw94780 (@kaiyoy947-en-we) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 20:44
    หลังจากนี้อองฟองคงฮอตเป็นเท่าตัว อิพี่คงรู้สึกแล้วสินะ รอต่อนะคะ
    #430
    0
  8. #429 Maystorymay (@maystorymay) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 19:48
    รอ e-book ค่า
    #429
    0
  9. #428 firstzy93 (@firstzy93) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 18:03
    เฮ้อเมื่อไรจะรักกันดีๆ
    #428
    0
  10. #427 Heytt (@joytip) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 18:01
    รอจ้าา
    #427
    0
  11. #426 puii999 (@puii999) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 15:12
    มาต่อเร็วๆนะคะ รออยู่น้าา
    #426
    0
  12. #425 simdave13389 (@simdave13389) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 17:29

    ชอบจ้าาา

    #425
    0
  13. #423 pinnkuu (@pinnkuu) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 23:42
    เมื่อไหร่จะยอมรับซักทีน้าา
    #423
    0
  14. #422 pinnkuu (@pinnkuu) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 23:41
    ปากแข็งจังเล้ยยยยยย
    #422
    0
  15. #421 pinnkuu (@pinnkuu) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 23:41
    ห่วงน้องหวงน้องก็บอกดิ
    #421
    0
  16. #420 Wendy A. (@teddywen) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 23:17
    รอนะคะ
    #420
    0
  17. #419 janichaa (@janichaa) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 21:02
    ต่อเถอะน้าา
    #419
    0
  18. #418 nokbamboo (@nokbamboo) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 16:54

    หึงแต่ไม่แสดงออกแบ้วอองฟองจะไปรู้อะไรหล่ะ

    #418
    0
  19. วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 14:09

    รักเขาก็บอก แค่ยอมความจรืง ก่อนจะสายไปนะ

    แถม เธออีกคนจะกลับมาแล้ว (แต่เป็นไรกันหว่า)

    #417
    0
  20. #416 yoyo23727 (@yoyo23727) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 11:38
    รอออออ
    #416
    0
  21. #415 firstzy93 (@firstzy93) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 22:26
    เอาให้หึงหนักๆ
    #415
    0
  22. #414 Heytt (@joytip) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 22:15
    รอเด้ออออ
    #414
    0
  23. #413 PortyTwity (@PortyTwity) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 20:23
    ยัยนั่นที่ว่ากิ้กเก่าอิพี่หรอและต้องเป็นคนสำคัญของคูเปอร์แน่ ถ้าอิพี่ตามน้องขึ้นมาถึงตอนนั้นเลือกหึงไม่ถูกแน่ๆ
    #413
    0
  24. #412 Naenn (@Naenn) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 20:21
    อยากเห็นตอนตามน้องบ้างแล้ว เอาให้หนักเลยนะไรท์ อิอิ
    #412
    0
  25. #411 UPPEE (@UPPEE) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 19:59
    เจิมมมมมมม
    #411
    0