[END]BRO #Chain รุ่นพี่ล่ามรัก!

ตอนที่ 19 : CHAIN 16 ► เมา [100 Per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,493
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 249 ครั้ง
    5 มิ.ย. 62

สั่งซื้อหนังสือได้แล้วนะคะ






CHAIN 16

[เมา]


PK PUB


เสียงดนตรีบีทหนักๆ ดังกระหน่ำไปทั่วทั้งผับ เหล่านักท่องราตรีต่างพากันวาดลวดลายโยกย้ายกันอย่างเมามันส์ รวมไปถึงเพื่อนรวมโต๊ะของฉันนับสิบชีวิต ทุกคนต่างสนุกสนานเฮฮา บ้างดื่ม บ้างแดนซ์ บ้างก็นั่งแนบชิดกันตามประสาคู่รัก ต่างจากฉันที่นั่งมองภาพเหล่านั้นด้วยความรู้สึกไม่คุ้นเคย


“เป็นยังไงบ้างฟอง ไหวไหม?” แรมพ์นั่งลงด้านข้างกัน วันนี้เขาแต่งตัวเท่แปลกตาฉันมาก ฉันไม่เคยเห็นแรมพ์ในลุคเที่ยวกลางคืนมาก่อน ยอมรับเลยว่าเขาดูหล่อเหลือร้ายสมกับเป็นน้องชายพี่ไรม์จริงๆ


พูดถึงพี่ไรม์ฉันก็ต้องถอนใจออกมาแรงๆ เมื่อเย็นฉันโทรหาเขาหลายสายเพื่อจะบอกเรื่องปาร์ตี้คืนนี้ แต่โทรยังไงเขาก็ไม่ยอมรับสาย ฉันจึงส่งข้อความไปบอกเขาแทน เพื่อที่เขาจะได้ไม่ต้องกลับมาทานข้าวเย็นที่บ้านตามข้อตกลงของเรา


“เสียงดังกับมืดไปหน่อยน่ะ ฟองไม่เคยมาที่แบบนี้ก็เลยยังไม่ค่อยชิน” ฉันตะโกนตอบแข่งกับเสียงเพลงดังๆ รู้สึกเวียนหัวกับภาพและเสียงรอบตัวอย่างมาก นี่ขนาดฉันไม่ได้แตะแอลกฮอล์เลยสักหยดนะ ทำไมถึงรู้สึกมึนหัวได้ขนาดนี้กัน


“คุณหนูฟองจ๋า! มาเที่ยวทั้งทีห้ามดื่มโนแอลสิ! มาๆๆ ดื่มนี่ดีกว่านะๆๆ” จินนี่ถลาเข้ามากอดเอวฉันก่อนยัดเหยียดป้อนบางอย่างใส่ปากฉันด้วย


“อื้อ ไม่เอานะ ฟองดื่มไม่เป็น” ฉันพยายามเบี่ยงหน้าหนี แต่ไม่พ้นมือหนาของเพื่อนสาวประเภทสองที่ขะยั้นขยออย่างหนัก แรมพ์ทำท่าจะเข้ามาช่วยแต่ก็ช้าไปเมื่อน้ำรสขมไหลลงคอฉันอึกใหญ่ “อึก... ขม”


“ฮ่าๆๆ ก็ขมซี้! นั่นเตกิล่าเลยนะ” จินนี่หัวเราะร่าแถมยังพยายามป้อนเหล้าให้ฉันอีกรอบ ฉันฝืนดื่มเหล้ารสชาติขมอย่างขัดขืนไม่ได้ “ดื่มอีกสิ ดื่มๆ”


“พอแล้วจินนี่ ฟองดื่มไม่ได้นะ!” แรมพ์ดึงจินนี่ออกห่างจากฉันได้สำเร็จ เธอเซไปซบแรมพ์อย่างฉวยโอกาสออดอ้อน หากเป็นคนอื่นป่านนี้คงถูกแรมพ์ผลักกระเด็นไปแล้ว แต่เพราะเขาเห็นว่าจินนี่เป็นเพื่อน จึงทำเพียงดึงเธอออกแล้วจับนั่งลงที่โซฟาอีกตัว


“อะไรกันๆ ยัยนี่เมาแล้วเหรอเนี้ย คออ่อนจริงนะยะ” ลดาเดินกลับมาที่โต๊ะ เธอมองจินนี่อย่างขำๆ ก่อนจะมองมาที่ฉันซึ่งยังทำหน้าเจื่อนๆ กับความขมของเหล้าเมื่อครู่อยู่ ดื่มไปหลายอึกเลยด้วย ขมปากชะมัด “หน้าแดงๆ นะฟอง เจอฤทธิ์ยัยนั่นเข้าล่ะสิ ฮ่าๆ”


“จินนี่แรงเยอะมากเลย ฟองเกือบสำลักตายแน่ะ” ฉันเบะปากฟ้องอย่างไม่ถือสา เรียกเสียงหัวเราะให้กับเพื่อนๆ รอบโต๊ะ


“งั้นก็ดื่มพั้นซ์นี่ล้างปากหน่อย โดนเพียวๆ แบบนั้นต้องถอนด้วยรสเปรี้ยวๆ”


ฉันรับแก้วน้ำสีสวยจากลดามาจิบ รสชาติหวานซ่อนเปรี้ยวสร้างความผ่อนคลายขึ้นเยอะ รสขมที่ปลายลิ้นค่อยจางลงหน่อย


“อร่อยแฮะ”


หลังจากดื่มพั้นซ์สีสวยนั่นไปเป็นแก้วที่สอง ฉันรู้สึกอยากเข้าห้องน้ำจึงชวนหวานมาด้วยกัน ตอนแรกแรมพ์จะมาด้วยแต่ถูกหวานห้ามไว้ ไม่รู้ทำไมสองคนนี้ถึงยังดูตึงๆ ใส่กันอยู่ ทั้งที่รู้จักกันมาเป็นเดือนแล้วแท้ๆ


เมื่อจัดการธุระเสร็จระหว่างทางที่เราสองคนกำลังเดินกลับโต๊ะ มันต้องผ่านเหล่านักท่องราตรีที่กำลังเต้นกันอย่างเมามันส์หลายสิบชีวิต หวานจับมือฉันแล้วพาเดินเบียดเสียดผู้คนผ่านไปตามทางเดิน กลิ่นแอลกฮอล์ กลิ่นบุหรี่ และกลิ่นน้ำหอมลอยคละคลุ้งไปทั่ว ทำให้ฉันรู้สึกมึนหัวขึ้นมาจนเผลอปล่อยมือออกจากหวาน ความตกใจนั้นทำให้ฉันรีบหันมองหาเพื่อนรักทันที และพบว่าตอนนี้ตัวเองกำลังถูกมวลคลื่นของเหล่านักเที่ยวพลัดหลงกับหวานไปแล้ว


“หวาน!


ฉันตะโกนเรียกหวานท่ามกลางความมืดสลัวและเสียงเพลงดังสนั่น ร่างกายฉันซวนเซไปตามแรงเบียดเสียดรอบตัว ก่อนสะดุ้งตกใจเล็กน้อยเมื่อเอวบางถูกฝ่ามือร้อนของใครคนหนึ่งสัมผัสโดน พอหันมองก็พบว่าเขาคือผู้ชายตัวสูงที่เข้ามาประชิดตัวฉันตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ฉันรีบผลักเขาออกแล้วเตรียมจะแทรกตัวหนี แต่ถูกคว้าเอวให้กลับไปยืนที่เดิมอีกครั้ง คราวนี้ฉันเงยหน้าขึ้นมองเขาชัดๆ สองตาเบิกกว้างในทันที


“คะ คูเปอร์?!


ริมฝีปากหนาขยับยิ้มกว้าง ดวงตาคมเป็นประกายเมื่อฉันเรียกชื่อเขา จากในตอนแรกที่ฉันพยายามผลักไสกลับกลายเป็นนิ่งงันอยู่ในวงแขนของเขาแทน


“น่าดีใจจังที่เธอยังจำฉันได้”


“คูเปอร์มาทำอะไรที่นี่” ฉันได้ยินเสียงตัวเองถามออกไป ทั้งที่ฉันแค่คิดในใจแท้ๆ แต่ทำไมปากมันขยับพูดออกไปด้วยล่ะ สองคิ้วขมวดเข้าหากันด้วยความไม่เข้าใจ


“เธอต่างหากมาทำอะไรในที่แบบนี้ ท่าทางดูไม่เหมือนเด็กเที่ยวเลยนะ”


“อ้อ ฟองมาเที่ยวกับเพื่อนๆ น่ะ แล้วฟองก็พลัดหลงกับเพื่อน ไม่รู้หายไปไหนกันหมดแล้ว” ฉันเอียงคอตอบ รู้สึกปากมันขยับพูดไปเอง หัวก็มึนไปหมดจนแทบจะยืนไม่อยู่ มันรู้สึกเบลอๆ และทำอะไรเหนือการควบคุมแปลกๆ ร่างกายก็ร้อนผ่าวเหมือนคนเป็นไข้


นี่ฉันเป็นอะไรไปนะ... โอย... คิดไปก็ปวดหัว ช่างมันเถอะงั้น...


ฉันไล่ความคิดน่าปวดหัวทิ้งไปก่อนช้อนตาขึ้นมองคนที่กำลังโอบเอวกันอยู่พลางขยับยิ้มหวาน


“แล้วคูเปอร์ล่ะ หลงกับเพื่อนเหมือนกันเหรอ แย่จังเลยเนอะ”


“นี่เธอ... เมาอยู่เหรอ?” คูเปอร์ขยับใบหน้าเข้ามาใกล้ เขาสูดลมหายใจแรงๆ ใกล้แก้มฉัน ถ้าใครเห็นเข้าคงคิดว่าเขากำลังจูบฉัน แต่ในความเป็นจริงคือเขากำลังพิสูจน์กลิ่นเหล้าจากลมหายใจของฉันต่างหาก “เมาจริงๆ ด้วย”


“เอ๊ะ... เมาเหรอ” ฉันเลิกคิ้วถามพลางเอียงคอมองใบหน้าหล่อๆ ที่ขยับออกห่างไปแล้ว “ฟองเมาเหรอคะ ไม่หรอกๆ ฟองจะเมาได้ยังไง ฟองไม่ได้ดื่มเหล้าสักหน่อย จริงๆ นะ ฟองดื่มแค่พั้นซ์เอง ฟองไม่ได้เมานะ”


“เหอะ ก็ไม่เคยเห็นคนเมาที่ไหนยอมรับว่าตัวเองเมาสักทีอะนะ อีกอย่างใครบอกเธอว่าพั้นซ์ไม่ผสมเหล้า? เธอคงถูกหลอกให้ดื่มโดยไม่รู้ตัวแล้วล่ะ เธอนี่มันหลอกง่ายชะมัด” คูเปอร์ถอนใจ ริมฝีปากเขาขยับยิ้มเล็กๆ ฉันขมวดคิ้วมองหน้าเขา เริ่มเบะปากเหมือนจะร้องไห้


“ไม่จริงอ่ะ คูเปอร์ใส่ร้าย คูเปอร์นิสัยไม่ดี ทำไมต้องมาว่าฟองด้วย”


ฉันไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองกำลังทำสีหน้าและแววตาแบบไหนอยู่ ไม่รู้ว่าน้ำเสียงกระเง้ากระงอดของตัวเองมันดูน่ารักน่าชังในสายตาผู้ชายตรงหน้าแค่ไหน และไม่รู้ว่าในยามที่ตัวเองเมานั้นมีพฤติกรรมเหมือนลูกแมวน่าฟัดเพียงใด


เพราะถ้าฉันรู้... ฉันจะไม่ยอมยืนนิ่งอยู่ในวงแขนของผู้ชายตรงหน้าเด็ดขาด...

 


[บทบรรยาย ไรม์]


ผมกำลังหงุดหงิดอย่างมาก... และความหงุดหงิดนั้นกำลังเปลี่ยนเป็นโทสะ เมื่อภาพตรงหน้ามันสุมไฟในใจให้ร้อนรุ่มจนไม่อาจหักห้ามตัวเองให้เดินเข้าไปกระชากร่างบางออกจากวงแขนของไอ้เวรนั่นได้


“อ๊ะ!” ผมตวัดแขนรับร่างเล็กเข้ามากอดชิดตัวเมื่อเธอทำท่าจะล้มพับไป ดูก็รู้ว่ายัยนี่กำลังเมาจนแทบไม่เหลือแม้แต่แรงยืน ยิ่งได้เห็นใบหน้าหวานเรื่อแดงใกล้ๆ ความหงุดหงิดในใจก็ยิ่งทวีคูณ


“ทำอะไรของมึงวะไอ้ไรม์ กูเจอยัยนั่นก่อนนะเว้ย จะแย่ง?”


“หุบปาก” ผมไม่หันไปสนใจไอ้คูเปอร์เลยสักนิด เพราะถ้าสนใจมันตอนนี้ ผมคงได้ซัดหน้ามันแน่ๆ ภาพที่มันจูบเธอเมื่อกี้ยังฉายชัดในม่านตาของผม 


และผมกำลังอดทนอยู่ ขอให้รู้ไว้!


ต่อค่ะ


“พี่ไรม์...” เสียงหวานกระซิบเรียกชื่อผม สีหน้าตกใจเมื่อครู่อ่อนลงก่อนจะซบหน้ากับอกผมราวกับเธอวางใจที่เห็นหน้าผม เสียงหวานพึมพำเรียกชื่อผมไม่หยุด และมันก็ทำให้ผมรู้สึกแปลกๆ อย่างบอกไม่ถูก


นึกไปถึงข้อความที่เธอส่งมาบอกว่าคืนนี้จะมาเที่ยวกับเพื่อนแล้วก็อดหงุดหงิดไม่ได้ เดี๋ยวนี้หัดทำตัวเหลวไหลใหญ่แล้ว น่าโมโหจริงๆ


ผมตวัดแขนโอบรอบเอวบางแล้วประคองเธอให้เดินแทรกผู้คนออกมาจากตรงนั้น เมื่อเดินพ้นมาถึงหน้าประตูทางออก ผมเปลี่ยนเป็นอุ้มร่างบางขึ้นในท่าเจ้าสาวแทน อองฟองขยับหนีเล็กน้อยอย่างไม่เต็มใจ แต่ก็ทำได้เพียงดิ้นเบาๆ กับขมวดสองคิ้วมุ่นทั้งที่ดวงตาหวานหลับพริ้มไปแล้ว ผมขบกรามอย่างพยายามระงับความหงุดหงิดในใจ สั่งตัวเองให้สาวเท้าเดินไปทางลานจอดรถอย่างใจเย็น


“เดี๋ยวก่อนไอ้ไรม์ มึงจะพาเธอไปไหน”


ประตูรถที่กำลังจะถูกปิดหลังจากวางร่างบางลงบนเบาะหน้าเรียบร้อยถูกมือของไอ้คูเปอร์คว้าเอาไว้ ผมปัดมือมันออกแล้วปิดประตูเต็มแรงอย่างไม่กลัวรถราคาแพงจะพัง ตอนนี้ถ้ามีอะไรสักอย่างต้องพังก็ให้เป็นรถแล้วกัน ไม่อย่างนั้นอาจเป็นหน้าของไอ้เวรนี่แทนก็เป็นได้


หมับ!


ผมคว้าคอเสื้อไอ้คูเปอร์อย่างพยายามข่มอารมณ์ ตั้งแต่คบกับมันมาถึงมันจะชอบกวนตีนและเล่นแรงๆ กับผมบ่อยครั้ง แต่ไม่เคยมีสักครั้งที่ผมระเบิดอารมณ์ใส่มันจริงจัง และครั้งนี้ผมก็กำลังพยายามอยู่


“กูเตือนมึงแล้วว่าอย่ายุ่งกับเธอ”


“...”


“ยัยนี่ไม่เหมือนผู้หญิงที่ผ่านมาของมึง อย่าแตะต้องเธออีกแม้แต่ปลายเล็บ ไม่งั้นอย่าหาว่ากูไม่เตือน” ผมปล่อยมือออกจากคอเสื้อมันแล้วผละเดินไปฝั่งคนขับ ผมรู้ว่าไอ้คูเปอร์กำลังคิดอะไรอยู่ แววตาของมันเปลี่ยนไปเมื่อผมพูดจบ และมันคงเดาเรื่องทั้งหมดได้ไม่ยาก


เรื่องที่อองฟองมีอิทธิพลต่อผมมากขนาดนี้...

 



รถจอดสนิทในโรงรถหน้าบ้าน ผมมองคนตัวเล็กด้านข้างด้วยอารมณ์ที่เริ่มคงที่ อองฟองขยับตัวเล็กน้อยก่อนจะลืมตาขึ้น เธอมองไปนอกรถแล้วหันมามองผมด้วยดวงตากลมโต


“ถึงบ้านแล้ว ลงไปได้แล้ว” ผมปลดเข็มขัดให้เธอที่ยังคงนั่งมองผมนิ่ง พอเห็นอองฟองไม่ยอมขยับเขยื้อนผมก็เอื้อมตัวผ่านเธอไปเปิดประตูฝั่งเธอออก คราวนี้คนตัวเล็กเริ่มมีปฏิกิริยาตอบสนอง


“ถึงบ้านแล้วหรือคะ” เสียงหวานงึมงัมในลำคอคล้ายพูดกับตัวเองก่อนเลื่อนสายตาสบกับผม ริมฝีปากบางขยับยิ้มน้อยๆ น่ามอง “บ้านของเราใช่ไหมคะพี่ไรม์”


ผมมองยัยเด็กขี้เมาที่ดื่มเหล้าไม่เป็นแต่ก็ยังจะดื่มด้วยความหงุดหงิดอีกครั้ง เปิดประตูลงแล้วเดินอ้อมมาฝั่งอองฟองก่อนดึงเธอลงจากรถ ร่างบางซวนเซเหมือนคนไม่มีแรงจนผมต้องตวัดเอวรวบเธอเข้ามากอดแนบตัว อองฟองชะงักไปแล้วเงยหน้ามองผมด้วยสายตาหวานและรอยยิ้มแสนซื่อ สองแก้มเรื่อแดงเพราะฤทธิ์แอลกฮอล์ดูน่ารักอย่างไม่น่าให้อภัยจริงๆ


“ฉันอยากจะตีเธอนัก” ผมบ่นเบาๆ ขณะอุ้มร่างบางเข้าบ้าน อองฟองซุกหน้าเข้าหาลำคอผมเหมือนต้องการไออุ่น ตอนนี้เธอเหมือนลูกแมวขี้อ้อนไม่มีผิด ผมกัดกรามแน่นเดินกระแทกเท้าปึงๆ ขึ้นบันไดมาจนถึงห้องนอนของเธอ วางร่างบางลงบนเตียงและคิดจะถอยตัวกลับ ทว่ากลับถูกมือเล็กคว้าเสื้อเอาไว้แน่นจนผมเกือบล้มทับเธอถ้าไม่ติดสองแขนค้ำยันที่นอนเอาไว้


“จะตีเหรอ... พี่ไรม์จะตีฟองจริงๆ เหรอคะ” เสียงหวานงึมงัมถามพลางช้อนตามองกันเหมือนตัดพ้อ ผมเม้มปากเล็กน้อยยามเห็นความแวววาวเอ่อล้นรอบดวงตาคู่นั้น “ทำไมคะ... ทำไมพี่ไรม์ถึงใจร้ายกับฟอง... ฮึก... ทั้งที่ฟองรัก... รักพี่ไรม์มากขนาดนี้”


“...” ผมนิ่งงันฟังทุกคำที่คนเมาพรั่งพรูออกมา มือเล็กที่กำเสื้อผมแน่นเริ่มสั่นน้อยๆ พร้อมกับหยดน้ำตาไหลรินข้างแก้ม เธอสะอื้นเบาๆ อย่างคนไร้สติสัมปชัญญะ


“พี่ไรม์ไม่รักน้องฟองเลยเหรอคะ ไม่เคยรักกันเลยเหรอ... ฮึก”


หัวใจผมเหมือนกำลังดำดิ่งลงเรื่อยๆ ไม่รู้ว่าตอนนี้ตัวเองรู้สึกแบบไหน และกำลังมองเธอด้วยสีหน้ายังไง รู้เพียงว่าคนตัวเล็กใต้ร่างกำลังร้องไห้ฟูมฟายอย่างหนักจนผมไม่อาจเมินเฉยอีกต่อไปได้


“ถ้าไม่รักน้องฟอง... แล้วมาแต่งงานกับน้องฟองทำไม มาทำให้น้องฟองรักมากกว่าเดิมทำไม น้องฟองเจ็บนะรู้ไหม... ฮึก... มันเจ็บปวดนะ” มือเล็กทุบอกผมเบาๆ ใบหน้าหวานชื้นน้ำตาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและเสียใจ ผมรู้ว่าที่ผ่านมาตัวเองใจร้ายกับอองฟองมากแค่ไหน แต่ที่ผมทำไปผมก็มีเหตุผลของผมเหมือนกัน เพียงแต่... ไม่คิดว่ามันจะทำให้เธอเจ็บปวดขนาดนี้


“น้องฟองไม่น่ารักพี่ไรม์เลย ฮึก ไม่ควรรักพี่เลย”


“พอแล้ว ไม่ต้องพูดแล้ว” ผมเช็ดน้ำตาข้างแก้มใสแผ่วเบา ลูบผมเธออย่างปลอบประโลมเพื่อให้คนเมาสงบสติ แต่เหมือนว่ายิ่งทำแบบนั้นอองฟองยิ่งร้องไห้หนักกว่าเดิม ดวงตาหวานแดงกร่ำจับจ้องผมไม่ยอมละ ริมฝีปากบางสั่นระริกยามเอ่ยคำตัดพ้อ


“พี่ไรม์ใจร้ายที่สุด... คนใจร้าย... น้องฟองไม่อยากจะรักแล้ว”


อยู่ๆ หัวใจที่เคยแข็งกระด้างของผมกระตุกวูบ มันเป็นความรู้สึกที่อธิบายเป็นคำพูดไม่ถูก แต่มันบีบรัดจนแทบกระอักออกมาเป็นเลือดเพียงได้ฟังคำพูดไม่กี่คำของคนใต้ร่าง


“น้องฟองจะเลิกรักพี่ไรม์แล้ว ไม่อยากรักอีกแล้ว ฮึก”


“...”


“จะไม่รักพี่ไรม์แล้ว... อื้อ”


TO BE CONTINUED
รักเรื่องนี้แอดติดตามไว้ด้วยนะคะ
v
v

TALK
น้องน้อยใจแล้วนะอิพี่ น้องเมาหนักมากด้วย
อิพี่จะรังแกน้องไหมน้อออ พูดเลยว่า NC กำลังจะมา แต่มาเมื่อไหร่ไม่รู้ 555
ช่วยกันติดแท๊ก #อิพี่ไรม์มันร้าย กันเยอะๆ นะคะ
ฟางเปิดรีปริ้นท์หนังสือ #พี่โลกิ รอบเก็บตกนะคะ
ใครที่ซื้อพี่ไรม์แล้วอยากซื้อพี่โลกิด้วย ติดต่อสั่งซื้อได้ที่ลิ้งนี้เลยค่ะ

ปิดพรี #พี่ไรม์ แล้วนะคะ
จากนี้มีเพียงเล่มสต๊อคแบบหมดแล้วหมดเลยค่ะ
หนังสืออยู่ในช่วงจัดพิมพ์ค่ะ

ราคา 420 บาท

#ฟอร์มสั่งซื้อ >> https://goo.gl/vxPnSM 

::ขั้นตอนการสั่งซื้อนิยาย::
#ธนาคารกสิกรไทย  
เลขที่บัญชี :: 748-2-64181-9
ชื่อบัญชี :: ชนานา ยิ้มเฉลย
สาขา :: เซ็นทรัลพระราม 3 (ออมทรัพย์)

#ธนาคารไทยพาณิชย์
เลขที่บัญชี :: 440-305645-0
ชื่อบัญชี :: ชนานา ยิ้มเฉลย
สาขา :: เทสโก้ โลตัส พระราม 4 (ออมทรัพย์)

#พร้อมเพย์ 0642479020
#ทรูวอลเล็ท 0642479020

#โอนแล้วกรอกฟอร์มสั่งซื้อด้วยนะคะ
#เช็ครายชื่อผู้สั่งซื้อ >> https://goo.gl/jPzW3F



อย่าลืมแอดแฟน กดโหวตหัวใจ 
และคอมเม้นท์ให้ด้วยนะคะ
________________
LIKE PAGE "พันเก้า
[ติดตามนิยาย
+เข้ากลุ่มลับ]
...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 249 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

757 ความคิดเห็น

  1. #477 pinnkuu (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 11:02
    งือออออ ปวดหนึบบบบ หน่วงจังงง TT
    #477
    0
  2. #476 MewSirinat (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 22:44
    ฮืออ อ่านแล้งโคตรปวดใจแทนน้องเลย จะไม่รักพี่โรม์แล้ว
    #476
    0
  3. #475 plumplazy (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 19:44
    พี่ไรม์จะทนได้ไหมน้องจะเลิกรักแล้วนะ
    #475
    0
  4. #474 Taejinexo-l (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 23:37
    น้องไม่รักแล้วจะเสียจัยยยย
    #474
    0
  5. #473 tanyong1990 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 22:15
    รอ NC เด้อ
    #473
    0
  6. #472 nokbamboo (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 15:59

    อองฟองทำได้เหรอแค่โดนอิไรม์เมินอองฟองก็ไม่เป็นอันทำอะไรแล้ว แต่ถ้าอองฟองจะเลิกรักจริงๆอองฟอวลองถอยออกมาและกลับไปอยู่กับป๋าดูสิแล้วทีนี้ก็รอดูว่าอิไรม์จะทำยังงัย

    #472
    0
  7. #471 firstzy93 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 15:39
    น้องน้อยใจแล้ว
    #471
    0
  8. #470 PuyzZMeekaeW (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 15:21
    อื้ อ อ อ อ อ อ อ อ
    #470
    0
  9. #469 yoyo23727 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 15:20
    พี่ไรม์จะกินน้องแล้วว
    #469
    0
  10. #468 joytip (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 15:05
    อือหื้ออออออ
    #468
    0
  11. #467 PIM_BBH (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 14:58
    พี่ไรม์ น้องจะไม่รักแล้วน้าาา ทนไหวหรอ🌚
    #467
    0
  12. #466 PortyTwity (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 14:14
    น้องเมาจนสารภาพออกมาหมดแล้ว อิพิแกยังจะใจแข็งได้อีกหรอ แอบฟินกับความหวงน้องเบาๆ//ไรท์คะจัดส่งเล่มเดือนไหนคะ
    #466
    1
    • #466-1 pankaow(จากตอนที่ 19)
      3 มิถุนายน 2562 / 14:54
      จะพยายามจัดส่งทั้งหมดภายในเดือนนี้นะคะ ตอนนี้กำลังจัดพิมพ์อยู่จ้า
      #466-1
  13. #465 towarisa (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 14:07

    น้องเหนื่อยแล้วนะ

    #465
    0
  14. #464 kaiyoy947-en-we (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 13:43
    เจอแบบนี้เข้าไปจะยังใจร้ายกับน้องอีกมั้ยนะ
    #464
    0
  15. #463 WonderJJx (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 11:26
    เอ๊ะ ยังไงกันคะพี่ไรม์ ไหนบอกไม่ชอบน้องไง ทำไมต้องอดทนคะ หึงน้องออกนอกหน้าเลยน้าา
    #463
    0
  16. #462 Taejinexo-l (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 09:32
    หูยยยยยยฟองหนูเจองานช้างแล้ววว
    #462
    0
  17. #461 PuyzZMeekaeW (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 00:04
    ฟแงจะรอดไหมลูก
    #461
    0
  18. #460 pinnkuu (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 21:14
    มาเดากันว่าฟองจะโดนลงโทษไหม อิอิ
    #460
    0
  19. #459 pinnkuu (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 21:13
    หูยยยย ชอบอิพี่ตอนนี้5555
    #459
    0
  20. #458 joytip (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 19:48
    เอ๊ะยางไงงงอิพีไรม์
    #458
    0
  21. #457 yoyo23727 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 18:57
    พี่ไรม์อย่ากลืนน้ำลายตัวเองดิ55555//เค้าหยอกกกก
    #457
    0
  22. #456 tanyong1990 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 18:50
    อ้าววจะหึงน้องไม่ได้นะคะ ไม่รักไม่ชอบไม่ใช่หรอ
    #456
    0
  23. #455 MewSirinat (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 14:54

    เดี๋ยวว ทำไมพี่ต้องอดทน ไม่ได้คิดอะไรกับน้องสักหน่อย

    #455
    0
  24. #454 towarisa (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 14:18

    ทำไมต้องอดทนล่ะไรม์

    #454
    0
  25. #453 PIM_BBH (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 13:02
    รอค้าบบบ ถ้าอดทนไม่ไหวก็ไม่ต้องทนก็ได้นะคะพี่ไรม์🌚
    #453
    0