หนุ่มห้าวหน้าใส คว้าหัวใจยัยตัวแสบ

ตอนที่ 4 : Chapter 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 41
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    25 ก.ค. 57

3

         

(J-Dai: Talk)

          ผมชื่อเจได^^ เพิ่งย้ายมาเรียนที่โรงเรียนบริรักษ์วิทยานุกูลแห่งนี้ ซึ่งเป็นโรงเรียนของปู่ผมเองครับ^_^ ตอนแรกผมไปเรียนอยู่ที่เชียงใหม่ตั้งแต่ขึ้นม.ต้น ผมไปอยู่กับป๊าและเฮียโอมพี่ชายคนโตของผมที่นั่น ส่วนเฮียอาร์ตพี่คนรองเรียนมหาวิทยาลัยอยู่ที่นี่  ป๊าต้องดูแลกิจการต่างๆที่เชียงใหม่เลยไม่ค่อยได้กลับบ้านที่กรุงเทพนัก

แม่ผมท่านคิดถึงผมมาก และรักผมเป็นที่สุด ก็ผมเป็นลูกคนสุดท้องนี่นะ^_^ และอยากให้ผมกลับมาเรียนที่นี่ ท่านจะได้ไม่ต้องเดินทางขึ้นไปหาบ่อยๆผมเลยต้องย้ายมาเรียนที่นี่ตอนขึ้นม.5 จะว่าไปโรงเรียนของปู่ก็น่าอยู่ดีนะ ต้นไม้เยอะดี ร่มรื่นมาก ที่สำคัญสาวๆน่ารักๆเยอะด้วย ผมชอบ^^ ฮ่าๆๆ อย่าว่าผมบ้ากามนะครับ เพราะผมชอบมองผู้หญิงน่ะถูกแล้ว ถ้าชอบมองผู้ชายด้วยกันนี่สิ...แปลก =_=^

และในวันเปิดเทอมวันแรก ก็มีเด็กผู้หญิงเข้ามาห้อมล้อมผมมากมายเลยล่ะครับ คงเพราะผมหน้าตาดีไงล่ะ ฮ่าๆ ขอหลงตัวเองหน่อย และก็มีผู้หญิงคนหนึ่ง เธออยู่ห้องเดียวกับผม ชื่ออะไรผมจำไม่ได้ ขี้เกียจจำน่ะ -_-^

เธอเข้ามาชวนคุยด้วย เธอบอกว่าผมเป็นนักเรียนใหม่ ยังไม่ค่อยรู้จักสถานที่ในโรงเรียนดี เลยอาสาจะแนะนำพาผมชมโรงเรียนอ่ะ ฮ่าๆๆ^^ แต่อยู่ๆเธอก็ชวนผมเข้ามาในสวนหลังโรงเรียนซะงั้น -_- มันดูเงียบๆลับตาคนยังไงไม่รู้ แต่ผมไม่ได้โง่นะครับว่าเธอต้องการอะไร เพียงแค่เราสองคนสบตากันก็เข้าใจดีละ หึหึ...

เธอเสนอมาเองนะ ผมก็ต้องสนองเธอกลับน่ะสิ ก็เธอสวยนี่นา^^....ผมกำลังนั่งจูบกับเธออยู่ จู่ๆก็มียัยเด็กผู้หญิงที่ไหนไม่รู้มาแอบดูผม โรคจิตป่ะวะ!!! -_-‘’

ผมเลยโบกมือไล่ให้เธอออกไป แต่เธอก็ทำท่าจะเดินเข้ามา ผมเลยจ้องเธอด้วยสายตาดุๆเป็นการตักเตือนแล้วก็โบกมือไล่ออกไปอีก คราวนี้เธอคงรู้แล้วเลยวิ่งแน่บออกไปทันที ตลกชะมัด^^

 

เช้าวันต่อมา....

            ผมมาโรงเรียนแต่เช้า เดินเล่นไปรอบๆโรงเรียน เพื่อสำรวจสถานที่ต่างๆ และก็เดินไปดูรถมอเตอร์ไซค์สุดที่รักที่จอดอยู่ที่โรงจอดรถด้วย ยังอยู่ดีรึเปล่าน้า^^ ก็คนมันรักรถอ่ะ แม่ซื้อให้ผมเป็นของขวัญที่ผมกลับมาอยู่ที่นี่เลยนะ^_^

แต่! เมื่อผมเดินไปที่โรงจอดรถ ผมเห็นผู้หญิงตัวเล็กๆคนหนึ่งกำลังทำอะไรซักอย่างกับรถของผมอยู่ ผมรีบเดินเข้าไปดูทันที และเมื่อเห็นสภาพรถเท่านั้นแหล่ะ แทบช็อคครับ! ยัยนั่นเอาสีมาละเลงรถผมซะเละเลย แอบเห็นตรงเบาะรถ มีสีเหลืองๆเขียนคำว่า 'x' อยู่ด้วย O_O!! และเมื่อเธอหันหน้ามาทำให้ผมเห็นหน้าเธอแบบชัดๆ ผมจำได้เลย......

ยัยโรคจิตเมื่อวานนี่เอง!!! -0-‘’

เธอตายแน่!! ผมเลยคว้าข้อมือเธอมาจับไว้ เมื่อเธอทำหน้าตาแบบไม่แยแส ที่ผมบอกให้เธอชดใช้ค่าเสียหายมา....         

ผมทั้งโกรธ ทั้งโมโห ยัยบ้านั่นเป็นใครกัน!!!? ทำไมต้องมาทำกับรถสุดที่รักของผมแบบนี้ด้วยT^T

นี่ถ้าผมไม่เดินผ่านมาทางนี้ คงไม่เห็นแบบคาหนังคาเขาอย่างนี้แน่ ยัยนั่นกำลังละเลงรถผมอย่างเมามันเลย แล้วไอ้รอยขูดๆขีดๆนี่อีก ผมรักรถของผมมาก ริ้วรอยใดๆแทบจะไม่มีให้เกิด แต่ยัยบ้านั่นกลับทำมันได้ยังไง!!!!

ที่สำคัญ...ยัยนั่นปล่อยลมยางล้อรถผมทั้งสองล้อเลย ให้ตายสิ จะขี่กลับบ้านยังไงวะ แค่นั้นยังไม่พอ ยังมาทำร้ายร่างกายผมอีก ยัยนั่นเตะเจไดน้อยของผมT^T!! จุกเป็นบ้า! แสบชะมัด ผู้หญิงอะไรฟะ ไม่เคยมีใครกล้าทำกับผมแบบนี้เลยซักคน เจ็บใจโว้ยยยย!! ยัยตัวแสบ อยากฆ่าเธอให้ตายนักเชียว...

           

โหยยย คนเยอะจังวะ มีที่นั่งว่างๆบ้างมั้ยเนี่ย...

เคน เพื่อนในห้องที่นั่งข้างผม พาผมมากินข้าวที่โรงอาหารตอนพักกลางวัน เพราะผมยังไม่ค่อยรู้จักสถานที่ในโรงเรียนนี้ดีเท่าไหร่  ก็โรงเรียนของปู่มันกว้างนี่นา และก็ได้ไอ้เคนนี่แหล่ะ เป็นเพื่อนและคอยพาไปยังที่ต่างๆในโรงเรียน

            เคน โต๊ะนั้นอ่ะ นั่งกันอยู่แค่ห้าคนเอง ไปขอเค้านั่งได้เปล่าวะ โต๊ะนึงมันนั่งได้เป็นสิบนี่

ผมบอกพลางชี้นิ้วไปยังโต๊ะที่อยู่มุมหนึ่งของโรงอาหาร ซึ่งมีเด็กผู้หญิงนั่งกันอยู่แค่ห้าคน แล้วเคนก็พยักหน้าหงึกหงักเป็นอันเห็นด้วย แล้วก็พาผมเดินไปที่โต๊ะนั้นทันที….

           

อ๊ะ! เจ๊ไปป์นี่ โต๊ะเหลือที่ว่างพอดี ขอผมกับเพื่อนนั่งด้วยได้เปล่า

ไอ้เคนมันรู้จักกับคนที่โต๊ะนี้ด้วยแฮะ ดีจัง จะได้ไม่ต้องไปหาที่นั่งอื่นแล้ว

            เออ เอาดิ...

ผู้หญิงคนหนึ่งตอบกลับมา แล้วก็มองมาทางผม ที่กำลังเดินตามหลังเคนไปติดๆ

            อ๊ะ!/เฮ้ย!”

ทั้งผมและยัยนั่นร้องขึ้นพร้อมกันเมื่อได้เห็นหน้าของกันและกัน แถมยัยนั่นยังทำหน้าเหมือนเห็นผีด้วย ทั้งๆที่มองหน้าผมนะ (=_=^)

            เธอ...ยัยตัวแสบโรคจิต!”

            นะ...นาย ไอ้บ้ากาม O.O”

            โอ้ๆๆ เจ๊ไปป์รู้จักเจไดเพื่อนผมด้วยเหรอครับ มันเพิ่งย้ายมาใหม่ เมื่อวานนี้เอง^^”

ไอ้เคนพูดขึ้นมา แล้วก็ทำหน้ายิ้มๆ

            ยัยตัวแสบ เธอ...

            ผมพูดแล้วก็จ้องหน้าเธออย่างเอาเรื่อง       เจอตัวจนได้นะ...          

           

เจได! เจไดลูกป้าอิงอร ใช่ป่ะวะ O.o”

ยัยนี่ใครกัน มารู้จักแม่ผมได้ยังไงฟะ -_-‘’

            ใช่ แล้วเธอเป็น คะ... เฮ้ย!! ยัยเจเจ ใช่เปล่าเนี่ย!?”

ผมหันไปมองคนที่ทักผม เธอนั่งอยู่ข้างยัยตัวแสบด้วย เจเจนั่นเอง!

            ฉันเองเว้ย เจเจ เพื่อนข้างบ้านแกนั่นแหล่ะ ไอ้เจได^_^”

ยัยนั่นตอบ แล้วก็ยิ้มร่ามาให้ผม ยัยนี่เป็นเพื่อนผมตั้งแต่เด็กๆอยู่ข้างบ้านผมเอง แต่อายุมากกว่าผมหนึ่งปี เกือบจำไม่ได้แน่ะ น่ารักขึ้นเป็นกอง ถ้าไม่ติดว่ายัยนี่เป็นเพื่อนผม รู้ไส้รู้พุงกันหมดแล้ว คงจีบไปนานแล้ววุ้ย ^^ ฮ่าๆ

            โอ๊ะโอ! ยัยเจเจ แกรู้จักคนหล่อแบบนี้ด้วยเหรอฟะ กรี๊ดๆ>_<”

พวกเพื่อนๆของยัยเจเจ มองมาที่ผมแล้วก็ยิ้มหวานให้ แต่ละคนก็หน้าตาน่ารักกันดีนะ ให้เจเจติดต่อให้ดีกว่า ฮุฮุ ^^

คิดๆแล้ว....ทำไมรู้สึกตัวเองเจ้าชู้จังฟะ =_=!? บ้าเอ๊ย...

            ฉันจะฟ้องไอ้โจ้ แล้วก็เฮียโชน แฟนของพวกแก ยัยเฟิร์ส ยัยซิมมี่ หึหึ

ยัยแสบรีบขู่เพื่อนตัวเองทันที แล้วก็ทำหน้าทะเล้นด้วย เหอะ ยัยนี่....ยังมีหน้าไปขู่คนอื่นอีกนะ ยังไม่รู้ชะตาชีวิตตัวเองอีก -_-^

ผมรีบนั่งลงฝั่งตรงข้ามกับยัยแสบนั่นทันที ซึ่งเพื่อนๆของยัยแสบก็เต็มใจเขยิบให้ผมนั่งด้วย น่ารักจริงๆ ได้ยินว่าชื่อน้ำมนต์แหล่ะ ส่วนไอ้เคนก็นั่งลงข้างๆยัยแสบ

            โหยยย ไอ้เจ ย้ายลงมาจากเชียงใหม่แล้วก็ไม่บอกกันเลย จะได้แวะไปหาที่บ้าน

ยัยเจเจเอ่ยขึ้น แล้วก็ตักข้าวเข้าปากไปด้วย -_-‘’

            โทษที ก็เพิ่งกลับมาได้อาทิตย์เดียวเอง มานี่ก็เตรียมตัวเข้าโรงเรียนใหม่อยู่อ่ะ เลยยุ่งๆ

            ป้าแก ยัดเข้ามาใช่มั้ยล่ะ เพราะปกติโรงเรียนนี้เค้าไม่รับเด็กกลางคันหรอก นอกจากเด็กเข้าใหม่ม.1 กับม.4 แค่นั้นแหล่ะ-_-”

            ฮ่าๆๆ ก็ทำนองนั้น ^^” ผมตอบ

ป้าผมน่ะเป็นฝ่ายปกครองของโรงเรียนนี้ และเป็นลูกของปู่ผมด้วย แบบว่า ก็ผมเป็นหลานเจ้าของโรงเรียนนั่นแหล่ะ เลยเข้ามาเรียนที่นี่ได้แบบสบายๆ

            ป้าของเจได คนไหนวะ ไอ้เจเจ

เพื่อนของยัยเจเจที่ชื่อเฟิร์สถามขึ้น

            ก็อาจารย์วรัญญานั่นแหล่ะ -_-^”

            ฮะ!! ว่าไงนะ...ยัยป้าจอมโหดคนนั้นอ่ะนะ O.o!

เพื่อนของยัยเจเจร้องขึ้นอย่างตกใจ รวมถึงยัยตัวแสบกับไอ้เคนด้วย ทุกคนทำหน้าอึ้งๆแล้วก็มองมาที่ผม ผมเลยยิ้มแห้งๆกลับไปให้ ก็จริงแหล่ะ ป้าผมโหด เพราะตอนเด็กๆผมก็เคยโดนไม่เรียวท่านมาแล้ว เจ็บโคตรอ่ะ T^T

            เป็นถึงหลานเจ้าของโรงเรียน แต่กลับทำตัวไม่ดีตั้งแต่วันแรกที่เข้ามาซะแล้ว เฮ้อออ....

ยัยแสบเอ่ยขึ้นมา แล้วก็มองมาทางผม คิดจะหาเรื่องกันเรอะยัยนี่ -*-

ใครทำตัวไม่ดีวะยัยเจเจถามอย่างสงสัย

ก็เพื่อนแกนั่นแล่ะ ยัยเจเจ คนที่มันไปจู๋จี๋กับสาวอยู่ที่สวนหลังโรงเรียน เมื่อวานนี้ไง

หาาา!! เฮ้ยยย!!! จริงอ่ะ!? O.O”

ทั้งยัยเจเจแล้วก็เพื่อนๆ รวมถึงไอ้เคนก็หันมามองที่ผมเป็นตาเดียว อะไรกันเล่า ก็แค่ผู้หญิงเค้าเรียกร้องมา ผมก็ต้องสนองเท่านั้นเอง -_-

แต่ยัยนี่โรคจิตกว่าอีก ไปแอบดูคนเขากำลัง......

ฉันไม่ได้โรคจิตนะเฟ้ย! นายต่างหากที่ไปทำอนาจารในที่สาธารณะแบบนั้น ไอ้บ้ากามเอ้ย!”

เธอนั่นแหล่ะ โรคจิต พวกถ้ำมอง แล้วก็ยังมาทำลายทรัพย์สินของคนอื่นอีก ไม่พอนะ ยังมาทำร้ายร่างกายเค้าด้วย เธอมันยัยตัวแสบ บ้าดีเดือด ยัยบ้าๆๆๆๆๆ

นายสิบ้า ไอ้ปัญญาอ่อน -_-”

ฮึ่ย! ยัยบ้า!!”

ฉันไม่ได้เป็นบ้า -_-”

ยัยโรคจิต

ฮะ นายเป็นโรคจิตเหรอ เดี๋ยวพาไปหาหมอเอามั้ย O.o”

ไม่ได้เป็นโว้ยยย เธอนั่นแหล่ะ อย่ามากวนประสาทกันนะ

นายอยากกินขนมกระยาสารทเหรอ -0-”

ไม่ใช่ว้อยยยยยย!!!”

โอ้ยยยย!! พอเลยๆๆ พวกแกสองคน เถียงอะไรกันตั้งนานแล้ว รำคาญเฟ้ย-_-”

สงสัยยัยเจเจจะทนพวกเราไม่ไหว เลยบอกให้พวกเราหยุดเถียงกันซักที พวกนักเรียนจากโต๊ะรอบๆก็มองมาที่โต๊ะเราด้วยเหมือนกัน (ที่จริงมองมาตั้งนานแล้ว แต่เพิ่งสังเกต-_-)

เจเจ ยัยนี่น่ะแกล้งฉันนะ ทั้งปล่อยลมยางรถฉัน ขูดรถฉันเป็นรอย แล้วก็ยังเอาสีมาละเลงรถฉันอีก อ้อ ไม่พอนะ ยังมาทำร้ายร่างกายฉันด้วยการแทงเข่าด้วย แสบมั้ยล่ะ เพื่อนเธอน่ะ

ผมร่ายยาวแล้วก็ชี้นิ้วไปที่หน้าของยัยตัวแสบด้วย แต่ยัยนั่นแลบลิ้นปลิ้นตาใส่ผมอ่ะ -*-

ไม่จริงงงงงง ฉันโดนแกล้งก่อนต่างหาก เมื่อวานหมอนี่ขี่รถเหยียบน้ำมาโดนฉันเปียกหมดเลย ไม่เชื่อถามไอ้โจ้ได้นะ

ขี้ฟ้องจังวะ ยัยแสบ -*-

แค่นั้นเอง ขอโทษก็ได้ แต่รถฉันน่ะ เป็นรอย ทำใหม่หลายตังค์ด้วย ชดใช้มาซะ

ไม่มีทาง-_-”

เธอ ต้อง ชดใช้!!!”

เอ้าๆๆ พอ! เดี๋ยวได้ตีกันอีกรอบแน่ ไอ้ไปป์ แกก็ชดใช้ค่าเสียหายให้เจไดไปซะ จะได้จบเรื่อง

ยัยเจเจพูดขึ้นมาอีกรอบ แล้วก็ทำหน้าเอือมๆ เพื่อนๆของเธอก็นั่งมองผมกับยัยตัวแสบสลับกันไปมาด้วย -_-^

เฮ้ย ได้ไงวะ แกควรจะเข้าข้างฉันนะเฟ้ย เจเจT^T”

ก็เจไดมันขอโทษแกแล้วนี่นา จ่ายๆไปซะ เรื่องจะได้จบไง-_-”

ใช่ จ่ายมาซะ ค่าทำสี ค่าเคลือบ ลงแว๊กซ์ใหม่ ค่าเติมลมอีก รวมๆก็เกือบหมื่นอ่ะนะ^^

หาาา!! เกือบหมื่น =[]= นายจะบ้าเรอะ เงินเยอะขนาดนั้นฉันไม่มีปัญญาจ่ายโว้ย นี่คิดจะโกงฉันรึไงฟะ

ยัยนั่นรีบแหกปากออกมาทันทีแล้วก็ส่งสายตาไม่พอใจมาที่ผม เมื่อผมบอกราคาที่ต้องชดใช้ -_-‘’ แต่มันก็ราคาประมาณนี้จริงๆนะ ผมไม่ได้โกงด้วย สาบานเลย -..-

เออ ทำไมมันแพงจังฟะ=_=^” คนที่ชื่อเฟิร์สถามอย่างสงสัย

ถ้าเอาไปให้ร้านซ่อมตีราคา อาจจะแพงกว่านี้ก็ได้นะ นี่ฉันคิดถูกสุดๆแล้ว

ถูกบ้านนายสิฟะ ฮึ่ย! -*- ฉันไม่มีตังค์ ฉันไม่จ่าย

แล้วยัยนั่นก็ตีหน้ามึนทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ นั่งดูดน้ำแดงเฉย...

ไม่มีตังค์งั้นเหรอ งั้น........

ผมเริ่มนึกอะไรขึ้นมาได้ ^^

งั้นอะไร? =_=”

มาเป็นเบ๊ฉันสิ สามเดือน เอามะๆ^^”

เป็นเบ๊! คอยรับใช้นายอ่ะนะ ไม่เป็นโว้ยยยย ไอ้บ้ากาม! ใครจะอยากเป็นคนรับใช้กัน -_-”

เหรอ...งั้นก็จ่ายมาซะ ค่าเสียหาย หมื่นนึง จ่ายมาสิ เดี๋ยวนี้ด้วย-_-”

แล้วผมก็ทำท่าแบมือ เรียกเก็บเงินจากยัยนั่น แค่นี้มันยังน้อยไปน่ายัยตัวแสบ ที่มาทำกับรถผมน่ะ เหอะ -_-*

บอกไม่มีตังค์จ่ายไงวะ ไอ้บ้ากาม หูแตกเรอะ หรืออยากโดนซักหมัด ฮะ -*-”

งั้นก็ยอมมาเป็นเบ๊ฉันสิ แค่สามเดือนเอง โด่วววว

ยัยแสบเตรียมชูกำปั้นขึ้นมาด้วย นักเลงจริงๆยัยนี่ =_=’’

เฮ้ยๆๆ ใจเย็นก่อนไง ไอ้ไปป์ ค่อยๆคุยกัน

 แล้วก็เป็นยัยเจเจอีกตามเคย ที่จับมือยัยแสบลงและห้ามศึกครั้งนี้ไว้ -_-^

ยัยไปป์ ฉันว่าก็ดีนะ ถ้าแกไม่มีตังค์จ่ายเจได แกก็ไปเป็น...อะ เอ่อ... เบ๊น่ะ แค่สามเดือนเอง เร็วจะตายว่ะ^^ แกจะได้ไม่ต้องมาเสียตังค์ด้วยไง

โอ้ววว คนสวยๆที่ชื่อซิมมี่ (ได้ยินยัยแสบเรียก) เสนอขึ้นมา หลังจากที่นั่งฟังพวกผมเถียงกันอยู่พักใหญ่ๆแล้ว ผมเห็นด้วยเป็นที่สุด ก็เธอน่ะ สวยนี่นา ผมชอบคนสวย ฮ่าๆ ^^ (เพื่อนของเพื่อนก็ไม่เว้น-_-)

เออ ก็ดีนะ แกไม่มีตังค์นี่นา หรือจะไปขอแม่แกล่ะ แต่ฉันว่าแกคงโดนสวดยับอ่ะนะ แถมยังไม่ได้เงินอีกด้วย หรือจะขอพี่ติณห์ล่ะ^^”

คนที่ชื่อน้ำมนต์ ที่นั่งอยู่ข้างๆผมก็แนะขึ้นมาด้วย ส่วนไอ้เคน นั่งกินข้าวแล้วก็ฟังเรื่องราวอยู่อย่างเงียบๆ-_-‘’ ไม่มีใครเข้าข้างเธอเลยนะยัยแสบ หึหึ แอบสะใจเล็กน้อย >_<

โนเวย์ ยิ่งไอ้พี่ติณห์ อย่าได้หวังพึ่ง ไม่ให้ฉันแน่นอน-*- เพราะตัวมันเองยังไม่ค่อยจะมีตังค์เลย

พี่ติณห์ที่พูดถึง ใครกันนะ แฟนยัยนี่เหรอ -_-‘’ แต่ร้ายแบบนี้ใครเขาจะอยากเป็นแฟนกัน....

งั้นเธอก็มาเป็นเบ๊ฉันซะ นับตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป เธอเป็นเบ๊ฉันแล้ว ยัยแสบ^_^”

เฮ้ย ใครบอกว่าฉันจะเป็น อย่ามามั่วนะเฟ้ย!”

เหรอออ... งั้น ไหนล่ะเงินหนึ่งหมื่น เอาออกมาซิ

อ๊ะ...มะ มีอะไรให้ข้าน้อยทำหรือไม่ ขอรับบบ T^T”

หึหึ^^ งั้น ไปซื้อเป๊ปซี่ให้ฉันหน่อย เดี๋ยวนี้ด้วย อ้อ แล้วตังค์ที่จะซื้อ แน่นอนว่าไม่ใช่ตังค์ฉันนะ^^”

อะ...อะ... ไอ้... ฮึ้ยยย!! >_<”

(J-Dai: End)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5 ความคิดเห็น

  1. #5 Je'Paeng Tistt (@pangsung-99) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2557 / 00:20
    ขอบคุณค่ะ :D
    ดีใจมากๆเลย ที่เข้ามาอ่าน ^^
    แล้วจะพยายามอัพเรื่อยๆนะคะ  :)
    #5
    0
  2. #4 littleowls (@littlelinjee) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2557 / 23:25
    เถียงกันได้ฮามากค่ะะ 😂😂😂
    #4
    0