เอลลิเซีย...อัญมณีแห่งราชันย์

ตอนที่ 51 : ตอนที่ 11 : ต้องจับให้ได้ไล่ให้ทัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,538
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    7 ก.ค. 52

/>

กระแสน้ำเย็นๆ แม้จะช่วยคล้ายอารมณ์ที่ร้อนระอุให้ลดลงได้บ้าง แต่ใช่ว่าความขุ่นมัวจะหายไปทั้งหมดเมื่อใจหนึ่งยังหงุดหงิดเพราะมีคนอื่นมาเห็นร่างอรชรสุดหวง ถึงแม้จะเกิดขึ้นด้วยความไม่ตั้งใจ ทว่าภาพของร่างบางที่สวมเสื้อเชิ๊ตตัวยาวเพียงอย่างเดียวมันทำให้เลือดขึ้นอย่างช่วยไม่ได้ อีกใจหนึ่งนั่นกำลังโมโหตัวเองเพราะการทดสอบเวทย์บ้าๆ นั้นเข้ามาถ่วงเวลาจึงกลายเป็นการเปิดโอกาสให้พี่แพทริกได้เจอกับอาร์ในร่างนั้น และที่น่าโมโหมากที่สุดเพราะคำพูดที่แสดงออกมาเหมือนรำคาญ ราวกับว่าตนเข้าไปวุ่นวายในชีวิตของเธอมากจนเกินเหตุ ทั้งที่ตนทำไปนั้นเพราะความเป็นห่วงและความรู้สึกในหัวใจที่บัญชาการไปแทนหัวสมอง

ร่างสูงใช้เวลาไม่นานนักจึงกลับออกมาพร้อมเสื้อสีขาวแขนยาวเนื้อบางเบา คอผ่าลึกเผยให้เห็นอกแกร่ง ด้านล่างสวมทับด้วยกางเกงสีเดียวกัน เดินมานั่งย่อนกายลงบนเตียงนุ่ม ฮาฟเอื้อมมือแกะเชือกที่ร้อยนาฬิกาทรายที่ใกล้จะครบกำหนดชั่วโมงออกวางบนหัวเตียงเช่นเดียวกับสร้อยคอที่ถูกปลดออกจากร่างของคนที่ยังนอนนิ่ง

เมื่อขาดลมหายใจแห่งเทพร่างที่เคยเป็นชายจึงกลับคืนสู่ร่างแท้จริง มือหนาลูบไล้บนเรือนผมสีเงินเงาที่นุ่นราวกับแพรไหมอย่างเบามือ ดวงตาสีน้ำผึ้งกวาดมองดวงหน้าหวานอย่างห่วงแหน ยิ่งในยามหลับไหลไม่แผลงฤทธิ์ให้ตนต้องเป็นกังวลยิ่งงดงามจนยากจะละสายตา สุดท้ายจึงได้ทอดถอนใจเมื่อร่างบางนั้นหลับพริมราวกับไม่ทุกข์ร้อนที่ทำให้ตนโมโหจนผละหนีหายไปในห้องน้ำ ก่อนจะสังเกตเห็นแผขนตาสีเงินที่งอนงามนั่นกำลังสั่นไหวน้อย

แกล้งหลับเหรอ ดีเลย กำลังคิดอยู่เลยว่าจะหาลงโทษอะไรดี ฮาฟคิดแล้วกระตุกยิ้มที่มุมปากน้อยๆ เมื่อแผนการกลั่นแกล้งคนที่ทำให้ตัวเองโกรธผุดขึ้นมาในหัวสมอง ทำให้อารมณ์ร้อนที่ยังไม่สงบสามารถมอดดับได้ไม่ยากนัก ร่างสูงโน้มตัวเข้าใกล้จนปลายจมูกโด้งเป็นสันแตะสัมผัสกับจมูกเรียว ลมหายใจอุ่นๆ ที่รดรินทำให้คนแกล้งนอนต้องพยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุดทั้งใจเริ่มเต้นรั่ว ส่วนคนรู้ทันกลับอมยิ้มหนักแล้วเริ่มบทลงโทษขั้นตอนต่อไปเลื่อนตัวสูงจากใช้ริมฝีปากหยักจูบสัมผัสเบาๆตรงหน้าผากมน แล้วไล่เรื่อยไปตามไรผมและแก้มเนียนจนอาร์เริ่มเกรงไปทั้งตัวแม้ยังคงปิดเปลือกตาแน่น

แต่แล้วสัมผัสทุกอย่างกลับหยุดลงเพียงเท่านั้น เมื่อลมหายใจอุ่นๆ ที่เคยรดรินนั้นคอยถอยห่างทำให้อาการปั่นปวนหายใจไม่ทั่วท้องจางหายตามไปด้วย แต่โล่งอกได้ยังไม่ทันไรผ้าห่มผืนหนากลับถูกกระชากออกจนรับรู้ได้ถึงอากาศเย็นวาบยามค่ำคืน ก่อนจะรู้สึกได้ถึงร่างหนาที่แทรกกายลงมาบนเตียงนุ่มที่ปกติที่ไว้พอสำหรับเพียงคนหนึ่งคนเท่านั้นกับผ้าผืนเดิมที่ถูกนำมาห่มร่างของทั้งคู่ไว้

อาร์แถบอยากจะลุกขึ้นมาด่าว่าคนฉวยโอกาสที่กำลังเบียดร่างเข้ามาใกล้ แต่นั้นหมายความว่าฮาฟจะรู้ทันทีว่าตนกำลังแกล้งนอนหลับ ซึ่งผลที่ตามมาคงไม่ดีนัก เพียงบทลงโทษที่ถูกคาดทัณฐ์ไว้กับสภาพอารมณ์ครุกกรุ่นของชายหนุ่มก่อนหน้านี้ยังทำให้หวั่นใจไม่ได้ว่าตนจะเจอกับอะไร และหากมีข้อหาเพิ่มเติมอีกคราวนี้คงไม่ต้องอุทธรณ์รับรองได้โดนลงโทษจริงๆ แน่

ฮาฟพยายามฝืนอดกลั้นไม่ส่งเสียงหัวเราะทั้งที่กำลังอมยิ้มแก้มแทบปริ่ เพราะร่างบางแม้จะนอนนิ่งแต่กำลังเกรงไปตัวจนแข็งทื่อไม่ต่างไปกับท่อนไม้ ในขณะที่หน้าหวานนั้นเริ่มเรื่อแดงไปจนถึงใบหู คราแรกคิดว่าอาร์คงลุกขึ้นโวยวายตั้งแต่ตนขึ้นมานอนบนเตียงด้วย แต่คงกลัวบทลงโทษตามที่เคยขู่ไว้เลยยังแกล้งนอนไม่รู้เรื่องแบบนี้

 ยังไม่ยอมลืมตาดีๆ ใช่ไหม งั้นก็อย่ามาหาว่าฉันแกล้งทีหลังก็แล้วกัน ชายหนุ่มยิ้มกริ่ม ดวงตาประกายระยับชนิดที่ถ้าอาร์สามารถมองเห็นคงตระหนักได้ว่าตนไม่น่าทำแบบนี้ตั้งแต่แรก ร่างสูงผลิกกายนอนตะแตง มือข้างหนึ่งเลื่อนมาลูบไล้ตามแก้มเนียน ลมหายใจอุ่นคล้ายร้อนขึ้นเรื่อยๆ เมื่อแผ่วผ่านช่วงคอขาวจนอาร์ขนลุกเกลียว ฮาฟปล่อยให้มืออีกข้างเลื่อนต่ำลงไปจนถึงสาบเสื้อ การเคลื่อนไหวขยุกขยิกบริเวณเนินอกทำให้อาร์รู้ว่ากระดุมเม็ดนั่นใกล้จะถูกปลดออกจากที่มีมันควรอยู่เต็มที

หยุดเดี๋ยวนี่นะ เสียงหวานตวาดลั่น เมื่อความอดทนขาดผึ่งลงเพราะการกระทำของฮาฟชักจะเลยเถิดไปจนไม่สามารถแกล้งนอนนิ่งได้อีกต่อไป ดวงตาสีฟ้าอ่อนตวัดมองชายหนุ่มอย่างเอาเรื่อง

ตื่นแล้วเหรอ รีบตื่นทำไม ยังไปไม่ถึงไหนเลยนะฮาฟตอบแสร้งทำสีหน้าประหลาดใจราวกับตกใจที่อาร์ตื่นขึ้นมาจริงๆ

นี่นายคิดจะทำอะไรนะ

ถามได้ นอนอยู่บนเตียงเดียวกัน เห็นท่าทางแบบนี้แล้วคิดว่าฉันจะทำอะไรล่ะ หืมเสียงทุ้มเอ่ยอย่างกำกวม ส่งสายตากรุ่มกริมกวาดมองใบหน้าหวาน ริมฝีปากบางสีชมพูระเรื่อที่กำลังเชิดอย่างไม่แง่งอน เรื่อยไปจนถึงมือที่ยังอยู่แถวเนินอกอย่างสื่อความหมาย

ออกไปห่างๆ เลยนะ คนบ้า คนลามก ออกไปให้ไกลเลยเสียงหวานพูดอย่างฉุนจัดเพราะอุณหภูมิในร่างกายที่พุ่งขึ้นสูงจากสายตาที่โลมเลียจนอยู่เฉยไม่ได้ มือบางออกแรงสุดกำลังแต่ราวผลักหินผาเมื่อร่างแกร่งนั่นไม่ขยับเขยื่อนแม้แต่น้อย

 

ปราสาทโดดเด่นอยู่ท่ามกลางความมืดมิด สภาพภายนอกดูทรุดโทรมราวกับไม่มีผู้อยู่อาศัย ช่างขัดกับบรรยกากาศภายในเพราะถูกปัดกวาดทำความสะอาดอย่างดี แม้จะดูอึ้มครึมไปบ้างเพราะมีเพียงแสงรำไรจากตะเกียงขนาดเล็กและเตาผิงไฟที่ไม่ได้ช่วยให้เพิ่มแสงสว่างภายในห้องสักเท่าไรนัก

กาเรน ในห้องนั้นเป็นยังไงบ้าง เสียงราบเรียบแต่แฝงด้วยไอเย็นเหยียบของชายผู้ที่เคยถูกพวกของฮาฟและเจ้าสัตว์จากแดนเทพขัดขวางแผนการปลดผนึกแก่เจ้าแห่งปีศาจเอ่ยถาม ข้าทาสผู้ซื่อสัตย์ที่ยืนอยู่ไม่ห่าง

ยังไม่มีอะไรเปลี่ยนเลย พะยะคะ องค์ชาย

ข้าเคยบอกเจ้าแล้วใช่ไหมห้ามเรียกข้าเช่นนั้นอีก ฐานะนั้นได้หายไปตั้งแต่ข้าถูกทรยศ และถูกเปลี่ยนให้มีสภาพไม่ต่างไปจากสิ่งของที่ประโยชน์เพียงเพื่อการกักเก็บเศษเสี้ยวดวงวิญญาณแห่งความมืด

ข้าอภัย ขอรับนายท่าน

กาเรน เจ้าเตรียมทุกอย่างให้พร้อม วันพรุ่งในยามที่ราตรีไร้แสงแห่งจันทรา เมื่อพลังแห่งความมืดมีฤทธิ์เกินกว่าเจ้าของร่างจะสามารถควบคุมได้ ถึงเวลาที่ข้าจะได้ปลดปล่อยเศษเสี้ยวดวงวิญญาณในตัวข้าเสียที

 แต่นายท่าน เรายังไม่สามารถปลดผนึกขั้นแรกได้สำเร็จ

ถึงการปลดผนึกแห่งอัคคีไม่สำเร็จ แต่ข้าแน่ใจว่าหลังจากที่เราหลบหนีออกมา ต้องมีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้น และมันกำลังส่งผลดีกับเรา มิฉะนั้นพลังที่ควรหลับไหลอยู่ไม่ตื่นขึ้นมาเองได้

นายท่าน มันไม่เร็วเกินไปหน่อยเหรอ

 ไม่ ข้ารออีกต่อไปได้แล้ว เศษเสี้ยวแห่งความมืดในกายข้า มันกำลังรำร้องหาผู้ที่เป็นเจ้าของมัน อ๊ากกกก.......

สิ้นเสียงร้องอย่างโหยหวย ร่างสูงซึ่งใบหน้าขาวซีดไร้สีเลือดราวกับคนเป็นโรค ทรุดนอนลงไปกองกับพื้น ดิ้นทุรุนทุรายจนกาเรนต้องรีบเข้ามาประคอง รีบคว้าแก้วโลหะที่บรรจุของเหลวสีแดงข้นกรอกเข้าปากอย่างเร่งร้อน แต่ผู้เป็นนายกลับสะบัดแก้วนั้นทิ้งอย่างไม่ใยดี ก่อนจะกรี๊ดร้องหนักกว่าเดิม

 อ๊ากกกก................

 

โอ๊ย!” อาร์ร้องเสียงหลงเพราะโมโหจนลืมแผลที่ไหล่ซ้ายไปเสียสนิท ทำให้คนที่กำลังสนุกกับกลั่นแกล้งต้องหยุดชะงักลง ท่าทางขี้เล่นกับดวงตาซุกซนฉายแววตระหนกและเป็นห่วง เมื่อเห็นเสื้อเชิ๊ตขาวเริ่มปรากฏรอยแดง ก่อนจะโอบรัดร่างบางเบาๆ เพื่อให้หยุดการกระทำที่เป็นอันตรายต่อบาดแผล

นี่อย่าขยับตัวแรงๆ แบบนั้นซิ เห็นไหมเลือดซึมเลย

ก็นายอยากมาฉวยโอกาส จนฉันต้องอาละวาดแบบนี้ทำไมละอาร์เอ่ยแล้วยังดิ้นคลุกคลักอย่างไม่ยอมแพ้ ทำให้ฮาฟกอดร่างบางให้แน่นขึ้นกลายฝ่ายกลัวเสียเองว่าแผลที่เริ่มหายจะเปิดขึ้นมาอีก ต้องพูดห้ามปรามจนคนในอ้อมกอดยอมปฏิบัติตาม

หยุดดิ้นเถอะน่า คิดว่าฉันจะทำยังงั้นจริงๆ หรือไง แค่อยากจะปลุกคนที่แกล้งนอนก็เท่านั้น

นายรู้ด้วยเหรอคิ้วเรียวเลิกขึ้นสูงอย่างตกใจ เพราะนอกจากแผนการไม่สำเร็จถูกจับได้ตั้งแต่ต้นแล้ว ตัวเองยังถูกฮาฟซ้อนแผนเข้าให้อีก สุดท้ายจึงได้แต่ทำหน้าบู๊ดอย่างไม่พอใจ

แล้วทำไมทำหน้ายังงั้นละ ผิดหวังเหรอ งั้นเรามาต่อกันเลยก็ได้นะไม่ว่าเปล่าใบหน้าคมเข้มยังโน้มลงใกล้แล้วเริ่มซุกไซ้บนแก้มเนียน จนเสียงหวานต้องโวยลั่น มือเล็กทุบร่างของคนที่ชอบเหลือเกินกับการฉกฉวยโอกาสจากตน ก่อนเอ่ยเสียงอ่อนลงในตอนท้าย

นายจะบ้าเหรอ ฉันแค่...แค่จำได้ว่านายโกรธฉันอยู่ไม่ใช่เหรอ

ก็โกรธจริงๆ นะแหละ

เพราะฉันผิดสัญญาใช่ไหม แต่ฉันไม่ตั้งใจจะให้เรื่องนี้เกิดขึ้นเลยนะร่างบางเอ่ยแล้วช้อนตามองคนที่ร่างโตกว่า แม้จะยอมคลายอ้อมกอดแต่แขนหนักยังคงพาดอยู่ที่เอวบาง

เปล่าหรอก เรื่องอื่นมากกว่า

ฮาฟยังไม่ทันได้กล่าวจบประโยค ร่างสูงกลับกระตุกอย่างแรงใบหน้าหล่อนั่นนิ่วหน้าราวกับเจ็บปวด จนคนที่ตกอยู่ในอ้อมแขนเริ่มตกใจ ดวงตาสีนิลเบิกตากว้างเมื่อเห็นแสงสีเพลิงปรากฏวาบขึ้นชั่วครู่ที่อกซ้ายแม้จะเห็นชัดนักเพราะมีเสื้อเนื้อบางกางกั้น

ฮาฟ นายเป็นอะไร

เสียงหวานพูดละล่ำละลักอย่างเมื่อร่างของชายที่นอนเบียดตนอยู่เริ่มดิ้นทุรนทุราย ใจคิดอยากจะช่วยเหลือแต่เพราะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น จึงทำให้เพียงใช้แขนทั้งสองข้างโอบกอดร่างของฮาฟไว้แน่น แต่เพียงชั่วครู่ร่างที่เคยดิ้นรนราวกับทรมานแสนสาหัสกลับหยุดนิ่งลง แขนแกร่งทั้งสองข้างเริ่มโอบกอดกระชับร่างของอาร์แน่นขึ้น จนเริ่มรู้สึกได้ถึงความผิดปกติ ที่มาพร้อมเสียงหัวเราะร่วน

หึหึ หลงกลง่ายจังนะ ดีใจจังที่เธอเป็นห่วงฉัน

นี่นายจะบ้าเหรอ เรื่องแบบนี้ใครเขาเอามาล้อเล่นกันบ้าง

ที่นี่เข้าใจความรู้สึกของฉันหรือยัง ความรู้สึกของคนที่ต้องคอยเป็นห่วงอย่างฉัน รู้ไหมเมื่อเราเป็นห่วง ความวิตกกังวลก็จะเกิดขึ้นเป็นเงาตามตัวเมื่อคนคนนั้นอยู่ห่างไกลสายตา และยิ่งเป็นคนที่ชอบมีปัญหาอย่างเธอยิ่งทำให้ฉันเป็นห่วงเพิ่มมากขึ้นไม่รู้กี่เท่าตัว รู้ไหม หืมฮาฟพูดแล้วใช้นิ้วบีบจมูกบิดไปมาเบาๆ อย่างเอ็นดู แต่คนถูกหลอกจากแผนการของคนเจ้าเล่ห์ได้แต่สะบัดหน้าหนีอย่างไม่พอใจ ซ้ำยังเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่งอนหนักกว่าเดิม

แล้วใครใช้ให้นายมาห่วงฉันกันเล่า ฉันบอกแล้วว่าฉันไม่ใช่เด็กๆ ฉันดูแลตัวเองได้

พูดแบบนี้อีกแล้ว อยากให้ฉันโกรธอีกหรือไง ฉันพึ่งลงโทษไปเมื่อกี่อยากโดนอีกใช่ไหม

อะไรนะ นี่หมายความว่าตั้งแต่เริ่มต้น คือ บทลงโทษของนายงั้นเหรอ

ใช่ แต่บทลงโทษของแนยังมีมากกว่านั้นอีก ร่างสูงพูดจบแล้วคว้าผ้าผืนหนาขึ้นมาห่ม แล้วโอบกอดกระชับร่างบางให้เข้ามาแนบชิดมากขึ้น จนอาร์ต้องส่งเสียงโวย

นายจะทำอะไร ไปนอนเตียงนายนู้นเลย

คืนนี้ฉันแค่อยากนอนกอดเธอเท่านั้น นอนหลับซะนะ

อาร์กำลังจะอาปากคัดค้าน แต่เมื่อเห็นดวงตาสีน้ำผึ้งที่ทอแววตาประหลาดไปกว่าทุกวัน ทำให้อาร์หยุดการกระทำลง ปล่อยให้ริมฝีปากหนาแตะสัมผัสลงที่หน้าผากของตนเบา กระชับอ้อมกอดเล็กน้อยก่อนร่างสูงจะหลับตาลงและไม่นานนักตนจึงพล็อยหลับตามไปด้วยทั้งจากฤทธิ์ยาและความอ่อนเพลีย

เกิดอะไรขึ้นกันนะ หรือเพราะพลังแห่งอัคคีที่รับมาก่อนหน้านี้ ไม่ซิ ไม่น่าใช่เพราะถ้าเป็นแบบนั้น ทำไมก่อนหน้านี้ไม่เคยแสดงอาการอะไรมาก่อน ฮาฟลืมตาขึ้นอีกครั้งท่ามกลางความมืดเมื่อแน่ใจว่าร่างบางในอ้อมกอดนั้นหลับสนิทแล้ว หัวสมองครุ่นคิดหนักเพราะความจริงแล้วสิ่งที่เกิดขึ้นหาใช่แผนการที่ตนสร้างเพื่อหลอกอาร์ เพราะความรู้สึกปวดร้าวที่เสียดแทงบนอกซ้ายแม้กระทั่งตอนนี้ยังไม่จางหาย ความทรมานจนร่างแถบจะแตกเป็นเสี่ยงๆ เมื่อภายในกายมีพลังบางอย่างที่วิ่งพลานจนปั่นปวน แต่ทันทีเมื่ออาร์โอบกอดส่งผ่านสัมผัสอุ่นที่แผ่ซานไปทั่วร่างดูเหมือนจะมีอิทธิพลทำให้พลังที่อยู่ในกายคอยสงบลง

 

เสียงเคลื่อนย้ายของหนักๆ ช่างน่ารำคาญและหนวกหูยิ่งนัก สำหรับคนที่กำลังนอนหลับอย่างมีความสุข แต่เมื่อเสียงรบกวนนั่นดังขึ้นเรื่อยๆ ซ้ำยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลงง่าย ทำให้ต้องจำใจลุกขึ้นจากเตียงในสภาพที่งัวเงียแล้วส่งเสียงโวยอย่างไม่พอใจ

นายทำบ้าอะไรเวลานี้ฮะ แพทริกคนจะหลับจะนอน

โทษทีโธมัส ฉันกำลังหาหนังสืออยู่ นายนอนต่อไปเถอะ

จะบ้าเหรอเสียงดังขนาดนี้ใครมันจะนอนไหว ว่าแต่นายหายไปไหนกลับมาป่านี้

ฉันมีเรื่องต้องทำนิดหน่อย นายจำหนังสือเขียนเกี่ยวเรื่องหนังสือปรุงยาขั้นสูงกับมนตราจำเพาะสำหรับเปลี่ยนร่างได้ไหม

ถ้าจำไม่ผิดฉันบริจาคให้ห้องสมุดไปแล้ว

อะไรนะ ทำไมนาย

อย่ามาขึ้นเสียงกับฉัน วันนั้นนายเป็นคนบอกฉันเองว่าหนังสือที่รื้อกองไว้เอาไปทำอะไรก็ได้ นี่บุญแล้วที่ฉันไม่โยนทิ้ง อ๋อ ฉันว่าจะถามนายเรื่องบททดสอบวันนี้ จะประกาศรายละเอียดพวกปีหนึ่งเมื่อไร

พรุ่งนี้

ได้ๆ งั้นเดี๋ยวฉันให้คอนเนอร์จัดการให้

ไม่ต้อง เดี๋ยวฉันการเอง มีรายละเอียดอะไรจะเพิ่มเติมนิดหน่อย

ตามใจนาย ฉันนอนละ เพลียเป็นบ้าดันเจอเด็กปีหนึ่งบ้าพลัง

 

ห้องโถงรับรองชั้นล่างมีเด็กปีหนึ่งกำลังยืนมุ่งอยู่ป้ายกระดานขนาดใหญ่ที่ไว้เผื่อแจ้งข่าวสารต่างของปราการและของโรงเรียน ป้ายประกาศซึ่งทำจากกระดาษสีน้ำตาลขนาดใหญ่พร้อมตัวอักษรสีแดงสะดุดตา ด้านลงมีการลงนามของหัวหน้าปราการเสร็จสรรพและที่แน่นอนว่าต้องไม่ใช่เรื่องเล็กๆ ซึ่งวัดได้จากเสียงพูดคุยดังจ๊อกแจ๊กไปทั่ว ทำให้ชายทั้งสี่คนที่พึ่งลงมาจากชั้นสองต้องเดินเข้าไปสมทบอย่างสนใจ

ประกาศ

ศึกการประลองเวทย์แห่งเซ็นเทียน่า ประจำปีการศึกษา 2959

เนื่องด้วยศึกการประลองเวทย์ที่จะมีจัดขึ้นประจำทุกปี กำลังจะเริ่มเปิดศึกในไม่ช้า จึงได้จัดบทสอบการใช้อาวุธและการใช้พลังเวทย์ล่วงหน้า เพื่อคัดคนที่ความสามารถเข้าร่วมศึกการประลองเวทย์ครั้งนี้ ซึ่งจะมีขึ้นในช่วงปลายปีการศึกษา โดยจะมีการแจ้งกำหนดการที่แน่นอนให้ราบอีกครั้ง

รายนามผ้ที่ผ่านการคัดเลือกเบื้องต้นมีดังนี้

ฮาฟ บาร์เคลย์ / โนอาห์ อเดลวา / ชาลิสตัน คอเนเรียส / ลูอิส เคย์มาทิส /

คาเซล บิวท์มอน / สเปนซ์ วิลล์/ เทรย์เลอร์ บาทเรท / แอนดูรว์ รอส /

เจฟฟรี่ย์ เกรด / สตีเฟ่น เรนซ์ / ฮานนา แกรนเดล

ทั้งนี้จะมีการจัดการประชุมอย่างเป็นทางการเพื่อชี้แจ้งรายละเอียดการแข่งขันในวันที่ 18 ที่จะถึงนี้ โดยผู้ที่ไม่ผ่านการคัดเลือกเบื้องต้น หากมีต้องการความร่วมศึกครั้งนี้ สามารถแจ้งความประสงค์เพื่อขอทดสอบความสามารถทั้งสองด้านอีกครั้ง

หมายเหตุ : สำหรับ ผู้ที่เข้ารับบทสอบไม่ครบทั้งสองด้าน (อาร์ เนมอน) ขอให้รายงานตัวกับหัวหน้าปราการเพื่อทำการทดสอบการใช้พลังเวทย์ ณ ลานฝึกซ้อมปราการอัคคี เวลา 18.00 น.

 

...........................................

แต่งจบแล้ว ตายล่ะ   ตีสี่ ... O.o มารู้ตัวตอนนี้..ชักเริ่มเวียนหัวแล้วแฮะ

พรุ่งนี้ท่าทางจะตื่นไปวัดไม่ทัน...คุงแม่ตีแน่ๆ เลยง่า....

อัพให้แล้วนะเจ้าคะ...แต่งไปด้วยความง่วง..

รับรองว่าต้องมี...มั่ว..และพิมพ์ผิด ไว้สติฟื้น..จะกลับมาแก้ไขให้อีกทีนะเจ้าคะ..

ชอบอ่าน รักโหวต..ดีใจสุดๆๆ...เมื่อมีคนเม้นท์... >////<

ขอให้ทุกคนมีความสุขกับวันหยุดย๊าว ยาว.... ^^

สถานะ : อยู่บ้านนอก แอบขโมยเนท ผ่าน wireless ของชาวบ้าน ต้องพึ่งใบบุญและโชคว่าข้างบ้านจะเปิดเนทเมื่อไร..แถมถ้ารู้ว่า เราแอบใช้..เค้าจะ block เราไม่น่า =_=

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

1,493 ความคิดเห็น

  1. #1466 Fairy dream (@roiza) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2554 / 21:47
    น่ารักกันจังเลยนะ ฮาฟ กับ อาร์
    #1466
    0
  2. #1391 rainy0_0 (@rainyyy) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2553 / 20:10

    สนุกดีค่ะ อ่านไปยิ้มไป เหมือนคนบ้าเลย 55+

    #1391
    0
  3. #1054 NooSam (@sxk47) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2552 / 05:22
    ชอบวิธีลงโทษของฮาฟจังเลยค่ะ

    สู้ๆ มาอัพต่อนะค่ะ
    #1054
    0
  4. #1053 peary (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2552 / 21:09
    น่ารักจังค่ะ ^^

    อยากให้ฮาฟลงโทษหนักกว่านี้อีกจัง 55+ เอิ๊ก

    แล้วมาต่อไว ๆ นะคะพี่ไอฝัน ^O^

    เป็นกำลังใจให้ค่า
    #1053
    0
  5. #1052 DeviL (@I-am-devil) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2552 / 19:56
    หัวหน้าปราการอัคคีรู้แล้วอ่ะดิ...?
    ความจริงเปิดเผยของจริงแล้วใช่ป่ะ?

    555+ เสร็จแน่อาร์
    มาอัพไวไวนะค่ะ
    #1052
    0
  6. #1051 SD.ชาลี (@SD_soda) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2552 / 17:32
    อัพค่า~ หนุกมาก!!!
    #1051
    0
  7. #1050 ดีจ้า (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2552 / 11:28
    แง่มๆ อาเฮียแพททริกรู้ว่าอาร์เป็นผู้หญิงแล้วใช่ป่าวอ่า น่าสงสัยๆ

    ต่อไปมีต้องมีบทอาเฮียกับอาร์น้า

    อยากอ่านต่อเร็วๆอ่า อัพไวๆนะ
    #1050
    0
  8. #1049 GGFBank (@GGFBank) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2552 / 10:06
    ตีสี่... พิมพ์จนลืมเวลาแล้วนะนั่นขอรับ

    นอนเยอะๆนะครับ เดี๋ยวเป็นหวัด
    #1049
    0
  9. #1048 quietear (@quietear) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2552 / 17:00
    พิมพ์ผิดจริงๆค่ะ   แต่แต่งเรื่องทั้งที่ดึกขนาดนั้นก็ถือว่าเก่งมากๆเลยค่ะ   ไควท์คงไม่ทำแบบนั้น   แต่งออกมามั่วแย่เลย
    #1048
    0
  10. #1047 silvermoon (@shade) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2552 / 16:12
    อ่านเเล้ว ๆ ๆ ๆๆ

    เย้ ๆ ฮาฟหว๊าน หวาน >0<

    เเต่ไหงเเพททริกของหนูอีฟไม่มีบทเลยอ่าค่ะ พี่นัท

    ตอนหน้าต้องมีนะค่ะ โดยเฉพาะกะอาร์ หุ หุ -///-

    เเอบเชียร์กันสุดใจเลยค่ะ

    อ๋อ ! พิมผิดเยอะ จิง ๆด้วยละค่ะ ฮิ ๆ เเก้ด้วยนะค่ะ
    #1047
    0
  11. #1046 -:! ParfaiT !:- (@Ajina) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2552 / 12:54
    เย้ๆๆ อัพแล้วๆๆๆๆ

    มาต่อไวๆนะคะ ^______^

    ขอให้เพื่อนบ้านเปิดเน็ตไวๆค่า อิอิ
    #1046
    0
  12. #1045 maysarin (@maysarin) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2552 / 11:56

    สงสัยอีกไม่นานแพทริกต้องรู้ว่าอาร์เป็นผู้หญิงแน่เลย

    #1045
    0
  13. #1042 THEMoviiE (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2552 / 09:59
    อัพตี4 >< 55 ฟิตๆ
    #1042
    0
  14. #1041 neyon_phoenix (@neyon_phoenix) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2552 / 20:18

    ว้า.....
    น้องเนรึอุตส่าห์ดีใจนึกว่าจะได้อ่านตอนใหม่
    ที่ไหนได้ ลงชื่อตอนไว้ซะงั้น
    ยังไงก็สู้ๆนะคะ
    คิดถึงเจ๊จังเลยค่ะ

    #1041
    0
  15. #1040 พีพีจัง (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2552 / 20:09
    ที่บ้านใช้โทรศัพท์ขององค์การโทรศัพท์ (TOT) หรือเปล่าคะ

    ถ้าใช่เอาสายโทรศัพท์ต่อเข้ากับคอมพิวเตอร์ ถ้าเป็นโน้ตบุ๊คใช้สายเดียวต่อจากเครื่องเข้ากล่องเหมือนกับโทรศัพท์เลย แต่ถ้าเป็นคอมตั้งโต๊ะต้องใช้สองสาย ต่อสายหนึ่งจากซีพียูคอมเข้าเครื่องโทรศัพท์ อีกสายต่อจากซีพียูเข้ากล่องรับสัญญาณโทรศัพท์ค่ะ จากนั้นตั้ง Dial-up Connection โดยใช้

    username : tot1288@totonline.net

    password : tot1288

    ต่อไปที่เบอร์ 1222

    เป็นเน็ตฟรีขององค์การค่ะ

    #1040
    0
  16. #1038 quietear (@quietear) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2552 / 18:15
    แต่บางครั้งบ้านนอกก็มีสิ่งที่เมืองใหญ่ไม่มีนะคะ   อย่างน้อยอยู่บ้านนอกไควท์รู้สึกว่ามีความสุขสบายใจกว่าเยอะเลย   ความสุขของแต่ละคนนี่มันต่างกันจริงๆสินะคะ
    #1038
    0