เอลลิเซีย...อัญมณีแห่งราชันย์

ตอนที่ 52 : ตอนที่ 12 : ซาตาน VS นางฟ้าในร่างชาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,859
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    25 ก.ค. 52

 

เฮ้อ วันนี้วันซวยของฉันหรือไงกันนะ

          เจ้าของเสียงจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากหญิงสาวในร่างชายที่กำลังสบถอย่างหัวเสีย ยัดอาหารคำโตเข้าปากเพื่อระบายความหงุดหงิด แต่แล้วจู่ๆ ใบหน้าสำอางค์นั้นกลับเรื่อแดงเมื่อเหลือบเห็นนาฬิกาปลุกมีชีวิตที่กำลังอมยิ้มอยู่ฝั่งตรงข้ามอย่างอารมณ์ดีจนหน้าหมั่นไส้ เพราะอะไรนะหรือต้องย้อนกลับไปรำลึกถึงเหตุการณ์อันน่าอับอายรับอรุณ

          6.30 น.

          บนเตียงนุ่มยังมีร่างบางซึ่งยังอยู่ในร่างเดิมไม่ต่างไปจากเมื่อคืนวาน ลมหายใจยาวเป็นสัญลักษณ์ว่าเธอกำลังหลับสนิทไม่รู้ว่าเพราะฤทธิ์ยาหรือเพราะอ่อนเพลียจนเกินไปจึงยังไม่ตื่นจากนิทราทั้งที่ล่วงเลยเวลามาพอสมควร

          อาร์ เสียงทุ่มต่ำ กังวาลที่ไม่ว่างฟังกี่ทีก็ไพเราะเอ่ยเรียกเบาๆ

          อื้อ แต่คนที่ถูกรบกวนได้แต่ส่งเสียงครางอู้อี้ในลำคออย่างงัวเงีย ศรีษะเล็กๆขยับไปมาเล็กน้อยเพื่อปรับเปลี่ยนหามุมสบาย ก่อนดวงหน้าหวานจะแนบอิงลงกับเตียงนุ่มแล้วนอนต่ออย่างไม่สนใจ

          อาร์ ตื่นได้แล้ว เสียงเดิมดังขึ้นอีกรอบ คราวนี้มาพร้อมสัมผัสอุ่นทีแผ่วเบาราวปีกผีเสื้อแตะลงหน้าผากมน ทำให้ร่างบางดิ้นน้อยขยับตัวนี้อย่างรำคาญเมื่อถูกก่อกวน

          ขอนอนต่ออีกหน่อยนะ กำลังอุ่นสบายน่านอนมากเลย

เสียงหวานที่ติดแหบนิดๆ ตามวิสัยของคนที่ยังไม่ตื่นนอนเอ่ยอย่างง่วงงุน แล้วยิ่งเบียดร่างลงบนเตียงมากกว่าเดิมราวกับว่าหากสามารถแทรกกายลงไปได้คงทำไปนานแล้ว เพราะที่นอนในวันนี้แม้จะแข็งไปสักนิดทว่ากลับอบอุ่นอย่างน่าประหลาด

          ถ้าเธอไม่ตื่นตอนนี้ เราจะสายกันทั้งคู่นะ

นาฬิกาปลุกมีชีวิตของเธอยังไม่ยอมเอ่ยขู่นิดๆ แต่ในน้ำเสียงนั่นกลับไม่เหมือนการดุด่าออกจะแจ่มใส่เกินไปเสียด้วยซ้ำ แต่เพราะอาร์ยังคงง่วงเกินจึงไม่ได้ใส่ใจอะไรมากมายนัก

          นายก็ไปอาบน้ำก่อน เสร็จแล้วค่อยเรียกฉัน ขอนอนอีกนิดนะ กำลังสบายเลย

เสียงหวานตวัดขึ้นสูงหน่อยๆ อย่างรำคาญทั้งที่ยังไม่เปิดเปลือกตา มือบางที่คว้าสะเปสะปะสะดุดเข้ากับอะไรบ้างอย่าง แต่เธอไม่ได้สนใจมากนักว่าคืออะไร คิดได้เพียงอย่างเดียวว่าต้องการหาอะไรมาปิดหูลดเสียงรำคาญ ก่อนจะหยิบฉวยสิ่งที่คว้าได้มาวางแปะลงข้างใบหน้าแล้วนอนต่ออีกครั้ง

          เย้ย! ที่ปิดหูขยับได้ แม้จะง่วงนอนแต่กลับอดตกใจไม่ได้ เพราะสิ่งที่เอามาใช้ป้องกันเสียงรบกวน ตอนนี้กลับเคลื่อนไหวไปมา ตั้งแต่ไรผม แก้ม เรื่อยมาจนถึงปลายคาง ก่อนจะได้ยินเสียงของนาฬิกาปลุกที่ยังทำหน้าที่ไม่ลดละ

          ฉันก็อยากทำแบบนั้นหรอกนะ แต่สภาพแบบนี้จะให้ลุกได้ยังไงละ

          คำพูดของฮาฟทำให้อาร์ค่อยๆ ปรือตามองอย่างไม่เต็มใจนัก แต่แล้วดวงตาทั้งสองกลับต้องเบิกกว้างจนแทบจะถล่นออกจากเบ้า มองเตียงอุ่นๆ ที่สามารถขยับเขยื่อนขึ้นลงได้ตามจังหวะการหายใจ ส่วนที่ใบหน้าของตนแอบอิงอยู่ในตอนแรกแท้จริงเป็นอกแกร่งที่เสื้อสีขาวเนื้อบางผ่าคอไว้เสียลึก ที่ปิดหูขยับได้ซึ่งทำมาจากมือของชายหนุ่มกำลังลูบไล้แก้มของตนอย่างไม่ยอมลามือ สรุปแล้วสภาพที่ฮาฟพูดถึงคือ ร่างของตนนั้นนอนทับร่างสูงไว้ แถมไม่พอยังกอดไว้เสียแน่นราวกับร่างฮาฟเป็นหมอนข้างชั้นดี

          ไม่ต้องใช้เวลาขบคิดแม้แต่เพียงเศษเสี้ยววินาที ร่างบางลุกพรวดดีดตัวขึ้นร่างของชายหนุ่มราวกับของร้อน ความง่วงงุนหายไปเป็นปลิ้ดทิ้งพร้อมสติสตางค์ที่กลับคืนมาเกินร้อย ใบหน้าหวานนั้นร้อนฉ่าด้วยอุณหภูมิในร่างกายที่พุ่งสูงปรีด ทั้งเขินทั้งอับอายคิดอยากจะสลายกลายเป็นอากาศธาตุ ทว่าทำได้เพียงรีบคว้าผ้าเช็ดตัวพร้อมข้าวของจำเป็นหายเข้าไปในห้องน้ำโดยไม่เหลียวกลับมามองหน้าของฮาฟที่คาดว่าตอนนี้คงกำลังยิ้มกริ่มอย่างสบายอารมณ์

          เหตุการณ์ยังไม่จบเพียงเท่านั้น เพราะทันทีเมื่อออกมาจากห้องน้ำสิ่งที่โชว์เด่นอยู่ในมือของฮาฟ คือ จดหมายที่ส่งมาจากบิดา ตอนแรกกำลังจจะออกปากด่าว่าคนถือวิสาสะเปิดจดหมายของคนอื่นโดยไม่ได้รับอนุญาต แต่กลายเป็นว่าชื่อของฮาฟดันระบุอยู่บนหน้าซองด้วยเช่นกัน และแล้วรางร้ายในใจเริ่มบังเกิด เมื่อคิ้วขวากระตุกไม่หยุดย่อน ขณะยื่นมือรับจดหมายจากคนที่กำลังฉีกยิ้มกว้าง

          ใบหน้าของอาร์หงิกขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นข้อความที่ระบุว่าท่านอาจารย์ใหญ่ไม่อนุญาตให้เธอแยกห้องพักเพียงลำพัง โดยอ้างถึงกฏระเบียบต่างๆ นานาๆ ของโรงเรียน อีกทั้งเหตุผลว่าจะชี้แจ้งกับนักเรียนคนอื่นว่าเพราะอะไรเธอจึงมีสิทธิย้ายห้องออกมาเป็นกรณีพิเศษ นอกเสียจากว่าจะสมัครเรียนเสียใหม่ในฐานะอาร์เรน่า ซึ่งท่านอาจารย์ใหญ่รับรองว่าจะไม่บ่ายเบี่ยงเรื่องการย้ายห้องพักอย่างแน่นอน

          ท่านพ่อก็พูดเหมือนกับว่ามันเป็นเรื่องง่ายยังงั้น ก็รู้ๆ อยู่เพราะอะไรถึงต้องมาเรียนโดยใช้ร่างของอาร์ เนมอน ลองดูสักวันไหมละเปลี่ยนเป็นอาร์เรน่าให้มันรู้แล้วรู้รอด รับรองไม่ต้องซ่อนตัวให้เหนื่อยพวกกูนีสได้มาเยือนถึงที่แน่ๆ ในจังหวะที่อาร์ส่งเสียงบ่นเพียงลำพัง สายตากลับไปสะดุดข้อความด้านท้าย

ปล. ฮาฟ ฉันต้องรบกวนฝากเธอดูแลลูกสาวของฉันด้วย หากทำให้ลูกสาวของฉันบุบสลายหรือมีรอยขีดขวนแม้เพียงน้อยนิดเธอต้องรับผิดชอบ

          อยากจะร้องกรี๊ดเป็นภาษาอักษรโบราณ ท่านพ่อไปชี้โพลงให้ตัวเคอริเดล[1] ทำไมกัน มิน่าล่ะฮาฟทำหน้าระรื่นใหญ่เลย ท่านพ่อนะท่านพ่อจะเขียนอะไรทำไมไม่ปรึกษากันบ้าง

          กลับมาสู่สถานการ์ณปัจจุบันเวลา 12.15 น.

          อาร์ เป็นอะไร อยู่ๆ ก็ทำหน้าบึ้ง สักพักก็หน้าแดงไม่สบายหรือเปล่า ประโยคสอบถามราวกับเป็นห่วงแต่น้ำเสียงกลับยียวนหน่อยๆ ทำให้รู้ว่าชาลส์กำลังเริ่มสงครามกวนประสาท

          เออ ไม่สบาย ไม่สบายมากด้วย วันนี้ขอบายไม่ไปเจอพี่แพทริกเลยได้ไหมล่ะ อาร์เอ่ยตอบอย่างกวนๆ ไม่แพ้กัน ตักอาหารคำสุดท้ายเข้าปาก รีบคว้าน้ำมาดื่มตามอย่างอารมณ์ไม่ดีนัก

          ว่าแล้วไม่มีผิด เห็นไม่ละ รุ่นพี่กัดไม่ปล่อยแน่ๆ แต่อาจจะเป็นแค่บททดสอบเวทย์อย่างที่พวกเราเจอมาแล้วก็ได้ หรือนายสองคนว่าไง ชาลส์เอ่ยพร้อมวางมือจากจานอาหารของตนที่จัดการจนเกลี้ยงแล้วเช่นกัน หันหน้าโนอาห์ที แล้วจึงหันมองฮาฟที่วันนี้กลับร่าเริงผิดปกติ แทนที่จะกังวลเรื่องของอาร์อย่างที่ควร

          ก็อาจจะใช่ และอาจจะไม่ใช่ แต่ไม่ว่าทางไหนก็ไม่น่าไว้ใจทั้งนั้น โนอาห์เอ่ยเสียงเข้ม ใบหน้าคมนั่นยังคงนิ่งราบเรียบดังเช่นปกติ ทว่าดวงตาสีนิลนั่นคล้ายครุ่นคิดอะไรบ้างอย่าง

          ก็ไม่เห็นจะอยากอะไร เย็นนี้เราก็ไปกันทั้งสี่คนนี้แหละ ฮาฟเอ่ยด้วยน้ำเสียงร่าเริงที่ให้ความรู้สึกขัดกับแววตาจริงจังที่ปรากฏให้อาร์เห็นเพียงวูบเดียวก่อนจะเปลี่ยนเป็นส่งยิ้มอย่างคนอารมณ์ดีมาให้เช่นเดิม

         

          ร่างของเด็กรุ่นน้องทั้งสี่ปรากฏกายขึ้น เมื่อถึงเวลานัดหมายสำหรับบททดสอบที่หัวหน้าปราการได้ประกาศไว้  แต่กลับต้องแปลกใจเพราะไม่ใช่เพียงพวกตนเท่านั้นบนอัฒจันทร์ยังเต็มไปด้วยนักเรียนของปราการอัคคีตั้งแต่ปีหนึ่งถึงปีสี่ โดยมีร่างของหัวหน้าปราการปีสี่ยืนเด่นอยู่บนลานประลองประจำปราการ

          แบบนี้ไม่ต้องกังวลแล้วมั้ง มากันทั้งปราการขนาดนี้ รุ่นพี่คงไม่กล้าทำอะไรเปิดเผยนัก ชาลส์เอ่ยอย่างอารมณ์ดีแม้เจ้าตัวจะเป็นคนไม่ค่อยคิดอะไรให้ปวดหัวนัก แต่ก็อดหนักใจไม่ได้ว่าพี่แพทริกจะมาไม้ไหน แต่เมื่อเห็นเพื่อนๆและรุ่นพี่ยกโขยงมาแบบนี้ก็อดโล่งอกไม่ได้

          แต่อย่าวางใจมากนักเตรียมพร้อมไว้ก่อนแหละดี ไปกันแล้ว ระวังตัวด้วยนะอาร์ ฮาฟพูดน้ำเสียงจริงจัง ท้ายประโยคจึงอ่อนเสียงลง หันไปมองหน้าคนที่เรียกขานอย่างเป็นกังวล

          ไม่ต้องเป็นห่วง ประลองเวทย์ซะอย่าง ไม่แน่ว่าจะต้องอาจจะแพ้เหมือนประลองดาบ แต่อย่างน้อยขอสู้อย่างสูสี ให้สมกับเป็นเด็กปราการอัคคีสักหน่อยเถอะใบหน้าสำอางค์พูดกระตุกยิ้มมุมปาก นึกถึงบาดแผลที่ไหล่ซ้ายแม้ไม่ปวดเหมือนในตอนแรกแต่กลับสิ่งต้องย้ำได้อย่างดีถึงความพ่ายแพ้ของตน แม้วันนี้อาจจะมีโอกาสว่าผลที่ได้คงไม่ต่างจากเดิมนัก แต่ขอฝากแผลไว้ให้ท่านซาตานสักหน่อยเถอะถือของที่ระลึกจากคนที่ชื่อ อาร์ เนมอน     

          นายมาช้า เสียงเย็นเอ่ยทัก ดวงตาสีแดงอิฐคมกริบนั้นกวาดมองร่างของอาร์อย่างพิจารณา ในขณะที่เพื่อนชายอีกสามคนเดินไปนั่งสมทบกับคนอื่นๆ บนอัฒจันทร์

          ขอโทษครับ ที่ทำให้รุ่นพี่ต้องเสียเวลาคอย แม้เจ้าตัวจะรู้สึกหวั่นๆ กับสายตาที่มองมาแต่ยังตอบอย่างแย้มยิ้มแล้วโค้งตัวให้เล็กน้อยเป็นการขออภัย โดยไม่คิดที่จะบอกถึงสาเหตุของความล่าช้าเพราะต้องรอให้ตะวันลาลับฟ้าเพื่อจัดการเปลี่ยนร่างให้เรียบร้อยจึงเดินทางมาที่นี่

          ช่างเถอะ เสียเวลามามากแล้วเริ่มกันเลยดีกว่า ท่านหัวหน้าปราการพูดตัดบทแล้วเดินเข้ามาจนใกล้จุดที่อาร์ยืนอยู่ ก่อนจะเสียงเข้มจะเริ่มอธิบาย

บททดสอบในวันนี้จะยุติก็ต่อเมื่อ มีคนที่สามารถคว้าตราประจำปราการที่อยู่บนเสานั้นมาได้ จุดเริ่มต้นของการแข่งขันอยู่อีกฝากหนึ่งของลานประลอง

          อาร์พยักหน้าเล็กน้อยทำความเข้าใจ หันมองตามมือของหัวหน้าปราการที่ชี้ไปยังจุดที่เสาลักษณะเดียวกันกับที่ใช้ในบททดสอบของเพื่อนๆ ร่วมชั้นปีตั้งอยู่ ก่อนจะชี้มายังตำแหน่งซึ่งระยะทางห่างกันกว่าร้อยเมตร เรียบร้อยแล้วจึงเดินไปประจำตำแหน่งซึ่งอาร์ก็ปฏิบัติเช่นเดียวกัน        

          ทั้งสองเรียกคฑาคู่กายของตนออกมาเตรียมพร้อม ก่อนคนเปิดฉากโจมตีคือหัวหน้าปราการ ที่จัดการส่งลูกไฟเป็นใบเบิกทางย้ำยังร่างของรุ่นน้องที่กำลังเคลื่อนตัวออกจากจุดที่ยืนอยู่ แต่อาร์ก็ไว้ไม่แพ้กันรีบร่ายเวทย์ สร้างม่านน้ำขึ้นมาป้องกันยับยั้งวิถีของลูกไฟ ซ้ำยังร่ายเวทย์ซ้อนขึ้นมาอีกบทส่งลูกไฟสีฟ้าของตนเข้าโจมตีสะกัดกั้นพี่แพทริกที่กำลังวิ่งตรงไปยังเสาซึ่งเป็นเป้าหมาย

          เรดอัลลา ลาจเฟรม / เชนเซนโทรนามาส

          คราวนี้สิ่งที่ถูกส่งกลับมาไม่ใช่เพียงลูกไฟ แต่กลับมีโซ่ตรวนที่กักทอด้วยไอเวทย์สีแดงที่แลดูคล้ายสามารถแผ่ไอร้อนออกจากตัวมันเองได้ ซึ่งหากสัมผัสเข้ากับร่างกายคงไม่ใช่เรื่องที่น่าพิศมัยเท่าไรนัก และเวลานี้มันกำลังเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้พร้อมกับร่างของรุ่นพี่ ยามจวนตัวทำให้อาร์ไม่สามารถคิดหาเวทย์ที่หยิบขึ้นมาใช้เพื่อรับการโจมตีทั้งสองด้านได้ทัน สุดท้ายจึงตัดสินใจใช้เวทย์สำหรับหลบหลีกการโจมตี

          ......................

          เวทย์เคลื่อนย้ายวารีถูกอาร์เอาออกมาใช้รีบเคลื่อนย้ายตัวจากจุดที่กำลังจะรับการปะทะของพลังเวทย์ทั้งสองด้าน หลบหนีออกมาได้ไม่ห่างนัก ช่วงขายาวรีบก้าวเคลื่อนตัวไปด้านหน้าพร้อมส่งเวทย์บทใหม่ที่สร้างกระแสลมแรงๆให้ปะทะเข้าร่างของรุ่นพี่ที่กำลังเตรียมร่ายเวทย์อีกบทเข้ามาโจมตีตน ทว่าเวทย์บทเล็กที่อาร์ส่งไปนั้นกลับถูกฝ่ายตรงข้ามสลายได้อย่างง่ายดาย ก่อนที่จะรู้ตัวร่างของพี่แพทริกกลับมาปรากฏอยู่ตรงหน้า พร้อมกับโซ่ตรวนสีเพลิงที่ตวัดพันรอบร่างของอาร์ไว้ นี่หากไม่ได้เสื้อนอกสีแดงที่มีคุณสมบัติสามารถป้องกันเวทย์ได้ในระดับหนึ่งสิ่งที่อาร์รู้สึกตอนนี้คงไม่ใช่เพียงความรู้สึกแสบร้อนแต่คงเป็นผิวขาวที่เริ่มไหม้เกรียม

          เล่นหนักจังนะครับรุ่นพี่

อาร์เอ่ยอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหวั่นเกรงทั้งที่ถูกโซ่เพลิงหมัดไว้แน่น แถมเครื่องแบบนักเรียนตัวเก่งยังเริ่มส่งกลิ่นไหม้เป็นสัญญาณว่าคงป้องกันเวทย์นี้ไว้ได้อีกไม่นาน

          ใช้เวทย์ไม่ได้แล้วจะทำยังไงต่อนะ

คนฟังเอ่ยแล้วกระตุกยิ้มอยากนึกสนุก อยากรู้นักว่ารุ่นน้องปากเก่งจะแสดงฤทธิเดชอะไรต่อ เพราะพันธนาการที่สร้างไว้ตัดสิทธิการใช้เวทย์จากคฑาที่เจ้าตัวปล่อยขนาดไปกับลำตัว แต่แล้วคนที่ว่าไม่สามารถโต้ตอบอะไรได้กลับคลี่ยิ้ม แล้วเริ่มร่ายเวทย์บทใหม่ทั้งทียังไม่ได้ส่งผ่านพลังเวทย์ของตนเข้าสู่คฑาเพื่อเปลี่ยนผ่านให้แสดงผลตามบทเวทย์ต่างๆ ตามปกติที่ควรจะเป็น

ไอเวทย์สีฟ้าอ่อนปรากฏขึ้นรอบกายของอาร์ ก่อนจะเริ่มเคลื่อนตัวไปตามโซ่ตรวนสีเพลิงคล้ายกระแสน้ำสีฟ้านวลตาไหลรินไปตามเส้นทางสีเพลิง ชวนครู่โซ่ที่พันรอบกายกลับถูกเปลี่ยนให้มีสภาพไม่ต่างไปกับน้ำแข็งที่เปราะและแตกหักทันทีเมื่ออาร์ขยับตัว

 

ทางด้านอัฒจันทร์บรรดาผู้ชมต่างนั่งชมภาพการประลองระหว่างหัวหน้าปราการและรุ่นน้องปีหนึ่งอย่างลุ้นระทึก ฝ่ายรุ่นพี่แต่ละคนนั้นอดแปลกใจไม่ได้ถึงรูปแบบการโจมตีของอาร์ ซึ่งหากมองเผลินๆอาจจะดูเหมือนว่าสะเปะสะปะใช้เวทย์ทุกสายมัวไปหมด แต่ทว่าการเลือกที่จะต่อสู้โดยไม่อิงกับเวทย์สายหลักของตนตามที่คนทั่วไปกระทำ หากเจ้าตัวไม่มั่นใจว่ามีพลังเวทย์สูงมากพอแล้วละก็ คนนั้นต้องบ้าระห่ำคิดจะเผาพลาญพลังเวทย์ในกายให้หมดระยะเวลาอันสั้น

ส่วนเพื่อนร่วมชั้นปี แม้จะรู้ว่าอาร์นั้นมีพลังเวทย์สูงลิ่ว แต่จากประลองเวทย์ของอาร์และเทรย์เลอร์พวกตนเห็นอาร์ใช้เวทย์เพียงไม่กี่บท แต่เมื่อเห็นความสามารถการใช้เวทย์ของเพื่อนชายในวันนี้แต่ละคนจึงอดรู้สึกประทับใจไม่ได้ โดยเฉพาะเวทย์บทสุดท้ายที่พึ่งใช้ไปเป็นการผสมของพลังเวทย์สายวารีและวายุ ซึ่งใช่ว่าจะทำกันได้ง่ายๆ

จิล ขอรายละเอียดของเด็กคนนี้หน่อย รุ่นพี่โธมัสเอ่ยถามเสียงเครียดจริงจังกว่ายามปกติ หันไปมองหน้าของรองหัวหน้าฝ่ายวิชาการปีสามซึ่งเป็นคนเก็บรวบรวมข้อมูลของเด็กรุ่นน้องทุกคนเพื่อใช้ในบททดสอบเวทย์ที่ผ่านมา นิ้วเรียวรีบไล่กวาดหารายชื่อก่อนตอบเสียงสูงแทบจะเก็บความแปลกใจไว้ไม่อยู่เมื่อเห็นข้อมูลที่ระบุไว้

พลังเวทย์สายอัคคี สอบเข้าได้อันดับสุดท้ายของชั้นปี

 

ใบหน้าสำอางค์เริ่มปรากฏเหงื่อซึมเพราะต่อสู้มาได้นานพอควร ซึ่งขณะนี้สามารถขยับจากจุดเริ่มต้นมาได้กว่าครึ่งทางแล้ว แต่เพียงเท่านี้ก็แทบจะงัดเวทย์บทต่างที่รู้มาใช้เกือบหมด ใจจึงอดบ่นตัวเองไม่ได้ว่าเพราะไม่หัดขยันจำบทเวทย์ต่างๆ ที่โนอาห์ค่อยยัดเยียดใส่หัวสมอง จึงมีเพียงเวทย์ไม่กี่บทซ้ำยังเป็นเวทย์บทพื้นที่ภาษาการร่ายเวทย์ง่ายๆเท่านั้นที่อาร์สามารถจดจำได้ขึ้นใจ

คราวนี้อาร์เป็นฝ่ายเริ่มร่ายเวทย์ แต่แทนที่จะใช้เวทย์โจมตีกลับเป็นเวทย์บทเคลื่อนย้ายวารีที่กระแสน้ำกำลังดูดกลืนร่างของอาร์ให้ไปก่อนจะส่งให้ปรากฏตัวยังจุดใหม่ ซึ่งจุดประสงค์ของอาร์ครั้งนี้ไม่ได้มีไว้เพื่อหลบการโจมตีแต่ต้องการขยับเข้าใกล้เสาที่เริ่มเห็นตราสัญลักษณ์สีแดงชัดเจนขึ้น

ทว่าทันทีเมื่อร่างของอาร์ปรากฏขึ้นอีกครั้ง ร่างของรุ่นพี่ก็ปรากฏอยู่เบื้อหน้าแล้วเช่นกัน ซึ่งนี้เป็นข้อเสียของการใช้เวทย์เคลื่อนย้ายวารีซึ่งจะปลายทางจุดที่ร่างของเราจะถูกเคลื่อนย้ายไปนั่นจะเกิดกระแสน้ำวนเล็กๆ ขึ้นก่อนที่ร่างของคนร่ายเวทย์จะปรากฏตัวขึ้น

 ท่าทางตราประจำปราการนั่น ผมคงไม่ได้มาง่ายๆ ซินะครับ

อาร์ยังคงน้ำเสียงร่าเริงเอ่ยถามคนที่โผล่มาขวางทางของตน และแทนที่จะได้ประโยคตอบกลับเป็นวาจา กลับกลายเป็นโซ่ตรวนสีเพลิงมัดขาทั้งสองข้างของตนไว้แน่น โดยที่อาร์ไม่รู้สักนิดเลยว่ารุ่นพี่แพทริกเริ่มร่ายเวทย์ตั้งแต่ตอนไหน แต่โซ่เพลิงคราวนี้กลับต่างไปกว่าทุกทีเพราะแกร็งราวกับเหล็กกล้าก่อนคนที่เป็นเจ้าของเวทย์จะเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้

ถ้าเอาง่ายๆ ก็ไม่ใช่บททดสอบเวทย์ของฉันซิ อีกอย่างแสดงฝีมือของเต็มทีละ

คำพูดที่ดังขึ้นจากริมฝีปากหนาซึ่งตอนนี้กำลังคลี่ยิ้มแปลกๆ ที่อาร์ไม่สามารถเข้าใจความหมายได้ จนกระทั่งร่างของคนที่สูงขยับตัวเข้ามาใกล้แล้วลดเสียงพูดให้เบาลงจนคล้ายกระซิบ ก่อนจะผละออกไปพร้อมสลายเวทย์พันธการลงทั้งตัวเองได้เปรียบ ปล่อยให้คนฟังยืนนิ่งราวกับหินที่ถูกสาบด้วยประโยคที่ดังก้องซ้ำไปซ้ำมาในหัวสมอง

ถึงเธอจะเป็นผู้หญิง แต่อยู่ในร่างนี้ฉันไม่อ้อมมือให้หรอกนะ

..................................................

อีก 50% ที่เหลือมาแล้วเจ้าคะ...ต้องขออภัยอย่างยิ่งสัญญาไว้สองวัน..

แต่กว่าจะได้มาอัพ..ผ่านไป 7 วันหนึ่งสัปดาห์พอดี =_=

แทนที่จะได้ขึ้นตอนใหม่กลับต้องมาอ่านตอนเก่าให้จบ..

ขออภัยทุกท่านด้วยนะเจ้าคะ...ข้าน้อยเป็นไข้ง่า...แต่ไม่ใช่ 2009 นะรับรอง(โดยตัวข้าน้อยเอง..หาใช้แพทยสภา =[]=” ) ตอนนี้ก็ยังไม่ดีขึ้นเลย

เดี๋ยวอัพเสร็จก็จะไปงีบละ.. ตาย ตีสองแย้ว =.=

แล้วงานก็เยอะมากมาย..จึงไม่มีข้อแก้ตัวใดๆ ทั้งสิ้นนอกจากยอมรับผิด..

ว่าคราวนี้ผิดสัญญา T^T~

อีกอย่างตอนใหม่ยังไม่ได้แต่งเลย..แต่คาดว่าอาทิตย์นี้งานน่าจะน้อยลง

น่าจะสามารถปั่นได้..ถ้าเป็นไป..อาทิตย์หน้าจะอัพให้สองต่อ..ชดเชยนะเจ้าคะ

สุดท้ายนี้ขออภัยอีกครั้งเจ้าคะ m(_ _)m  (กราบงามๆ ขอโต๊ดหนึ่งครั้ง)

 



[1] เคอริเดล : สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่อาศัยโพลงไม้ หรือ ขุดโพลงอยู่ใต้ดิน ลำตัวสีขาว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

1,493 ความคิดเห็น

  1. #1467 Fairy dream (@roiza) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2554 / 21:52
    น้านนน  เเพททริก รู้เเล้วววววว
    #1467
    0
  2. #1426 EVE_RAZANA (@razanaja) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2554 / 16:50
    กรี๊ดดดดด รักแพทริคมากกกกกกก
    #1426
    0
  3. #1402 nam (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2553 / 13:43
    กรี๊ดเเพทริกอ่ะ

    #1402
    0
  4. #1099 toey1405 (@toey1405) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2552 / 14:51

    ผิดมั้ย?

    ถ้าเตยอยากให้อาร์คู่กับแพทริกมากกว่าที่จะคู่กับฮาฟ

    นี่เป็นความคิดเห็นส่วนตัวนะคะ เพราะส่วนมากแล้วเตยจะชอบพระเอกพวกแบดบอยน่ะค่ะ

    แล้วรีบมาอัพตอนต่อไปเร็วๆน้า

    อยากรู้อ่ะว่าจะเป็นยังไง

    #1099
    0
  5. #1096 ดีจ้า (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2552 / 19:37
    อาเฮียแพททริก รู้แล้วจริงด้วยละ 55+

    ฮาฟคลั่งแน่ถ้ารู้ว่า อาเฮียรู้ว่าอาร์เป็นผู้หญิง

    พักผ่อนเยอะๆ+อัพต่อไวๆด้วยน้า

    #1096
    0
  6. #1089 NooSam (@sxk47) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2552 / 00:06
    ลุ้นจังเลยค่ะ
    แล้วพี่แพทริกรู้ได้ไงอ่ะ
    สนุกมากๆเลยค่ะ
    มาอัพเร็วๆนะค่ะ สู้ๆๆๆๆ
    #1089
    0
  7. #1087 silvermoon (@shade) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2552 / 21:41
    กรี๊ด !!! ท่านพี่นัทที่เคารพค่ะ

    หนูอีฟจะไม่รอหวัดพี่หายเเล้วค่ะ

    มา ๆ ๆ มาอัพต่อซะดี ๆเลยนะค่ะ

    เร็ว ๆเลยค่ะ กะลังมันได้ที่

    ในเมื่อท่านเเพททริกรู้เเล้วจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นค่ะเนี่ย

    เเหม !! น่าติดตามซะจิง ๆเลย สาธุ !! ขอให้อาร์มาสนใจท่านเเพททริกของหนูอีฟทีเถอะค่ะ เพี้ยง ๆ ๆ
    #1087
    0
  8. #1085 peary (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2552 / 20:48
    อ่ะหุๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    คู่แข่งตัวฉกาจโผล่ออกมาแล้วนะฮับ ฮาฟ อิอิ



    เป็นกำลังใจให้พี่ไอฝันนะคะ ^^

    รักษาสุขภาพด้วยนะคะ ^O^
    #1085
    0
  9. #1082 ReaderII (@wisher) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2552 / 11:10
    อิอิ คุณไอฝัน ประโยคสุดท้ายคำว่า อ้อมมือไม่มีนะ มีแต่ ออมมือ
    ปล
    แพททริกนี่ไม่น่าคบ ยังงี้สาวไหนจะรักลงหว่า ซาดิสต์เรียกพี่
    นู๋อาร์ พี่เขาทำแรงมาจนเข้าห้องพยาบาลไปครั้ง คราวนี้พี่เขาก็ไม่ออมมืออีก น้องก็เอาจัดให้พี่เขานอนห้องพยาบาลบ้าง ก็ดีนะ
    #1082
    0
  10. #1081 GGFBank (@GGFBank) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2552 / 09:33
    ท่านไอฝันไม่ถึงขึ้นหลับคาคอมสินะขอรับ ยังมาโพสต์ไหวนี่นา หุๆ
    #1081
    0
  11. #1080 ปาจิงโกะ (@somringko) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2552 / 02:35

    โอ้ว โน้..............................................
    อาเฮียแพทริก รู้ได้ไง เนี่ย? O_o? . .
    รุ้ได้แบบนี้ก้ดีวู้ย  แหมอาเฮียแกเล่นแรงวู้ย
    ส่งสัยอยากเป็นคนรับผิดชอบอาร์เข้าห้อง
    พยาบาลซะเองป่ะเนี่ย ? กร๊ากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    ไปพิสูจน์ตัวตนอาร์ จิงๆตอนไหนเนี่ย????
    ไหนว่าเจ้าอาร์มันเนียนแก้สถานะการณ์ได้ไง
    คราวนี้แหละ ตาฮาฟเอ้ย 555+ หึงเต็มที่
    เลยน่ะพ่อคูณณณณณณ........... + +*.......
    โอ้ยตื้นเต้นวู้ยๆ...คุณไอฝันค่ะมาต่อเร็วๆน่ะ
    เด๋วคนอ่านจะจินตนาการไปเองซะงั้น? + +
    มาตัดจบตอน ซะ ค้าง
    อย่างแรง !! ......
    เป็นกำลังใจเสมอค่ะ สู้สู้ ...♥♥♥................
    รักอาร์เสียดายฮาฟหวงแพทริก O_o?..
    ฉานเป้นบ้ารัยเนี่ย?โอ้รักคนเขียนด้วยน่ะ ---
    เป็นกำลังใจค่ะ (อีกรอบ) 2ตอนรวดเลยน่ะ555+
                                  ปาจิงโกะ(พนันหมดตูด)

    #1080
    0
  12. #1079 วิว (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2552 / 21:21
    ว๊าก ความลับเริ่มรั่ว(ไปหนึ่ง)แล้วสิ



    ฮาฟรุคงโกดน่าดู อิอิ

    #1079
    0
  13. #1078 White_Smile (@smilyjoy) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2552 / 18:30
    อ๊าก แพทริกรู้แล้วจริงๆด้วย
    #1078
    0
  14. #1077 maysarin (@maysarin) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2552 / 15:58
    ฮาฟจะทำไงละทีนี้
    พี่แพททริกรู้แล้วว่าอาร์เป็นหญิง
    ฮิ ฮิ
    #1077
    0
  15. #1076 THEMoviiE (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2552 / 15:10
    0.0
    #1076
    0
  16. #1075 ReaderII (@wisher) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2552 / 15:04
    ประโยคสุดท้าย อ่านแล้วแปลกๆ คำว่า จะ เกินมาหรือเปล่านะ ^^
    #1075
    0
  17. #1074 Miss GT (@GuaiTeaw) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2552 / 14:25

    อยากฆ่ารุ่นพี่แพททริก... นั่นคืออย่างแรกที่คิดได้ในตอนนี้ค่ะ  - -+++

    มาอ่านแล้วนะคะ^^
    สู้ๆค่ะ^^

    #1074
    0
  18. #1073 APPNY_chize'chi (@thiyaphon) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2552 / 13:16
     ว๊าก
    แพทริกรู้แหละอาร์น้อย


    หุๆๆๆๆ
    แหม๊ รู้ได้ไงเนี้ย =w=
    #1073
    0
  19. #1072 -:! ParfaiT !:- (@Ajina) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2552 / 12:54
    อัพแล้วๆๆๆๆ เย้

    มาต่อไวๆนะคะ ค้างงงง

    แพทริกนี่สุดๆเลย อาร์งอนไปเลย

    ไม่ต้องคุยเลยๆๆๆๆ 55+ - -"
    #1072
    0
  20. #1070 uritop (@uriluk) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2552 / 19:14
    รออ่าน รีบมาอัพเร็วๆๆนะ
    #1070
    0
  21. #1069 quietear (@quietear) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2552 / 16:58
    ให้หายก่อนค่อยแต่งต่อก็ได้ค่ะ   มีคนเป็นห่วงมากมาย   เจ้าพวกตัวละครที่พี่สร้างก็คงห่วงเจ้านายเหมือนกัน...โดยเฉพาะพี่แพทริกกับฮาฟ...เอ่อ...พี่ระวังโดนอาร์งอนเอานะคะ   ไปพรากไออุ่นเข้ามาแบบนี้
    #1069
    0
  22. #1066 DeviL (@I-am-devil) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2552 / 21:58
    555+ คนแต่งที่รัก...ไม่ต้องมาอัพต่อก็ได้ 
    ไม่ต้องรีบคนอ่านทุกคนรออยู่!!!

    อิอิ...ถ้าหายแล้วก็ขอ...กี่ตอนดีนะ
    แล้วแต่คนแต่งดีกว่า...เนอะ

    แล้วแต่คนแจ่งจะกรุณา คงไม่ทำให้คนอ่านทุกคนผิดหวังนะ!
    คริคริ ^^ หายไปนานๆก็ขอแบบเต็มๆเลยนะ

    ^______________________^ หายไวไวนะคะ
    #1066
    0
  23. #1065 silvermoon (@shade) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2552 / 21:36
    พี่ขา !! หนูอีฟบอกเเล้วไง

    ให้รักษาสุขภาพเเล้วเปงไงค่ะ

    ไม่สบายเลยเห็นปะ ?

    ดูซิเเล้วงี้ใครจะมาอัพนิยายให้หนูอีฟอ่านละค่ะเนี่ย โถ่ถัง !!

    ไม่รุละยังไงถ้าหายเเล้วขอ 2 ตอนนะค่ะ

    2 ตอนนะค่ะ รักษาสุขภาพด้วยละค่ะพี่สาว
    #1065
    0
  24. #1064 คกคุง (@koogkyu) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2552 / 21:34
    รีบๆมาอัพนะคะ หุหุ
    #1064
    0
  25. #1062 GGFBank (@GGFBank) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2552 / 09:42
    มีสังหรณ์แปลกๆ ว่าจะมีฉาก ว้าย~~~วาย~~~ ระหว่างแพทริคกะอาร์ร่างชายแฮะ

    รอดูต่อไป
    #1062
    0