FUTURE วิศวะสุดหล่อขอหมอเป็นเมีย

ตอนที่ 27 : มารักกันให้มากกว่าเดิม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,621
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,048 ครั้ง
    10 พ.ค. 64





-26-

มารักกันให้มากกว่าเดิม

 [อนา อนาคต]




ผมกลับมาที่ห้องของฟิวส์ ทุกอย่างยังเหมือนเดิม แม้แต่สมุดงานที่ผมบอกว่าจะมาเอาตั้งแต่วันนั้น มันยังวางอยู่บนโต๊ะอ่านหนังสือ บ่งบอกว่าเจ้าของห้องไม่ได้แตะมันสักนิด จากที่ฟังๆ แล้ว เหมือนกับว่าฟิวส์จะเก็บตัวอยู่เฉยๆ อยู่กับตัวเองและไม่ได้ทำอะไรเลย


“นอนคนเดียวไม่สนุกเลย ร้องไห้ทุกคืน” ฟิวส์บอกแล้วดึงผมให้ตามไปที่เตียง

“ขอโทษ” ผมบอกแล้วนั่งลงบนตักของอีกคน

“อืม…” ฟิวส์บอกแล้วซบลงที่ไหล่ผม หน้าหล่อซุกเข้ามาหาแล้วผมก็กอดน้องไว้เหมือนกัน

“หายโกรธเถอะนะ” ผมว่า

“หายแล้ว แต่อย่ามาบอกให้ผมทำอะไรแบบนั้นอีก ผมอยู่ไม่ได้จริงๆ นะ มันหลายอย่างมากสำหรับผม วันนั้นมันทั้งเรื่องแม่ แล้วพี่ก็มาเป็นแบบนั้นอีก ผมไม่รู้จะทำยังไงเลย ถึงพ่อแม่จะไม่ชอบแต่ผมก็ชอบพี่ ถึงพ่อแม่พี่ไม่รักผมแต่ผมก็รักพี่ พี่จะให้ผมเลิกง่ายๆ แบบนั้นมันไม่ได้หรอก” ฟิวส์บอกทั้งๆ ที่ยังซุกอยู่กับซอกคอ ผมเลื่อนมือเข้าไปในกลุ่มผมสวยๆ ที่แนบอยู่ข้างแก้มแล้วสางมันเบาๆ เพื่อปลอบและขอโทษ

“ไม่รู้ว่าตอนนั้นคิดอะไรอยู่ แต่คิดว่าตัวเองไม่เหมาะกับฟิวส์ ถ้าพ่อแม่ฟิวส์อยากให้ฟิวส์ไปเจอคนที่ดีกว่า พี่ก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไงนอกจากยอม ฟิวส์ก็รู้…พี่ก็มีแค่นี้ ดีไม่ถึงครึ่งของฟิวส์ด้วยซ้ำ” ผมบอกน้องอย่างที่ผมคิด หลายสิ่งหลายอย่างเหมือนกันที่ทำให้ผมตัดสินใจแบบนั้น เหมือนคนอ่อนแอที่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ แต่สุดท้ายสิ่งที่แพ้ที่สุดคือใจของผมเอง

“อย่าเอาตัวเองไปเทียบกับคนอื่น คนอื่นจะดีกว่าแค่ไหนแต่ผมก็ไม่ได้สนใจนะพี่อนา ผมยอมขัดใจแม่เพื่อจะเอาใจพี่ พี่ทำแบบนั้น…ผมโกรธจริงๆ นะ” น้องว่าแล้วซุกเข้าหาผมมากว่าเดิม

“รู้แล้ว ไหนบอกว่าหายโกรธแล้วไง” ผมเอียงหน้าถาม

“เสียใจมากด้วย ร้องไห้จนน้ำตาท่วมห้องเลย”

“เวอร์ตลอดอะเรา” ผมว่าแล้วน้องก็ผละออกมามองหน้าผมดีๆ นิ้วเรียวเลื่อนมาวางที่แก้มผม นิ้วหัวแม่มือไล้เบาๆ จนผมต้องหลับตารับความรู้สึกดีๆ นั้น

“ผมจะทำทุกอย่างให้พี่มีความสุข พี่อย่าทำให้ผมเสียใจอีกนะ ผมขอร้องนะครับ” ผมยิ้มเมื่อได้ยินคำขอนั้น ก้มลงจูบปากบางที่เอ่ยขออย่างอ้อนวอน เป็นจูบเพื่อที่จะบอกว่าผมสัญญาจะไม่ให้น้องเสียใจอีก

ขบเม้มริมฝีปากเข้าหากันอย่างช้าๆ ซึมซับความอ่อนหวานของรอยจูบนี้ เพื่อลบเลือนความบอบช้ำที่เราสร้างให้แก่กัน กอดกระชับกันเข้าหาให้ชิดเพื่อที่จะไม่ให้มีช่องว่างอีก ผมแทรกลิ้นเข้าหาน้อง และน้องเองก็เกี่ยวกระหวัดมันอย่างอ้อยอิ่ง ถ่ายทอดทุกคำสัญญาและมอบความรู้สึกทั้งหมดของเราให้แก่กัน

“พี่รักฟิวส์นะ พี่จะไม่ทำให้ฟิวส์เสียใจ พี่จะทำให้ฟิวส์มีความสุข พี่จะรักฟิวส์ให้มากขึ้นทุกวันๆ พี่สัญญา” ผมบอกแล้วจูบแก้มใสของคนที่บอกรัก รับรู้ถึงแรงกระตุกที่มุมปากของอีกคนที่บ่งบอกว่าเขากำลังยิ้ม

“เรามารักกันให้มากขึ้นกว่าเดิมอีกนะ” ผมพยักหน้ารับคำของฟิวส์ด้วยรอยยิ้ม


รอยยิ้มที่บ่งบอกว่าผมมีความสุขมากแค่ไหนในตอนนี้ แววตาสว่างสุกใสที่ไม่ได้มองมาหลายวัน เสียงหัวเราะ เสียงออดอ้อน และอ้อมกอดที่ทำให้ผมอุ่นแม้จะเข้าใกล้ฤดูหนาวแล้วก็ตาม ผมขยับเบียดเข้าหาฟิวส์อีก แผ่นหลังของผมแนบชิดกับแผ่นอกของฟิวส์อย่างจงใจ หน้าหล่อขยับซุกเข้าที่หลังคอผม ลมหายใจอุ่นๆ รินรดที่ผิวบ่งบอกว่าอีกคนอยู่ใกล้แค่ไหน ผมจับมือที่กอดเอวผมอยู่แล้วสอดนิ้วเข้าด้วยกัน


คืนนี้เป็นอีกคนที่ผมได้นอนกอดคนที่ผมรัก เป็นอีกคืนที่ฟิวส์ทำให้ผมรู้สึกว่าผรักเขามากขึ้น และผมมั่นใจว่าพรุ่งนี้ผมจะรักฟิวส์มากขึ้น วันต่อไปก็จะรักมากขึ้น มากขึ้นเรื่อยๆ เหมือนที่ได้บอกอีกคนไว้


Rrrr~


ผมขยับเปลือกตาเมื่อได้ยยินเสียงรบกวนที่แปลกไป ไม่ใช่เสียงนาฬิกาปลุกแต่มันคือเสียงโทรศัพท์ของฟิวส์ที่วางอยู่ไม่ห่างจากอีกคน เรายังอยู่กันท่าเดิมกับเมื่อคืน นิ้วผมยังสอดประสานกับนิ้วฟิวส์ไม่ห่าง ลมหายใจของอีกกคนแรงขึ้นเมื่อรับรู้ถึงเสียงรบกวน


“พ่อโทรมา” ผมบอกเมื่อหลุดออกจากอ้อมกอดนั้นได้ ในมือมีโทรศัพท์ของฟิวส์ที่กำลังเรียกเข้าอีกสาย

“รับเลย” ฟิวส์บอกแล้วพลิกตัวนอนหงาย เปลือกตาสีสวยนั้นยังปิดเข้าหากัน มีเพียงปากที่พึมพำเบาๆ อนุญาตผม

“พ่อนะ…” ผมบอกย้ำ แล้วตาสวยก็ลืมขึ้นมองผม

“ถ้าไม่อยากรับก็ไม่ต้องรับ ผมรับก็จะทะเลาะกันอยู่ดี” ฟิวส์บอก แล้วสายที่ถูกตัดไปก็โทรเข้ามาอีกครั้ง

“สวัสดีครับ” ผมกรอกเสียงลงไปในที่สุด ความจริงไม่ต้องรับก็ได้เพราะพ่อก็โทรหาลูกเขา แต่ลูกเขากลับทำเมิน ขยับตัวนั่งพิงหัวเตียงแล้วรวบผมเข้าไปกอดแทนที่จะสนใจเบอร์โทรพ่อ

[ใคร] เสียงเข้มดังลอดออกมาจนผมรู้สึกกลัว

“เอ่อ…ผมชื่ออนาครับ เป็นแฟน…”

[อ๋อ เป็นแฟนเด็กบ้านั่นใช่ไหม? มันไปไหนทำไมไม่มารับสาย แล้วเช้าขนาดนี้? พวกเธออยู่ด้วยกันเหรอหะ?]

“แม่ไม่ได้บอกเหรอ?” ผมเหลือบตาขึ้นมองคนที่แย่งโทรศัพท์ไปคุยเอง “ถ้าไม่ได้โทรมาบอกว่าอนุญาตก็ไม่ต้องโทร”

[แกจะเก่งเกินไปแล้วนะ! นี่พ่อนะฟิวส์!] ผมไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้พ่อพูดอะไร ได้ยินแค่เสียงตะคอกออกมาหลังจากที่ฟิวส์พูดแบบนั้น

“ก็พ่อไง พ่อก็ตามใจผมตลอด แล้วคราวนี้ผมรักพี่เขาทำไมพ่อไม่ตามใจ” ฟิวส์ว่ากลับ ผมเลยขยับเลื่อนตัวไปนอนซบแผงอกอุ่นๆ ฟังเสียงหัวใจที่เต้นแรงและหนักกว่าเดิม

[มันจะอยู่ด้วยกันได้ยังไง] เสียงพ่อลอดออกมา

“ก็อยู่ด้วยกันแล้ว ถ้าพี่เขาเป็นผู้หญิงก็ท้องไปแล้ว”

[ไอ้ฟิวส์! มันก็แค่ชั่วครั้งชั่วคราว แกแค่หลงผิด!]

“อย่ามาบอกให้ผมเลิก ผมเพิ่งกับเขาแล้วเพิ่งดีกัน ลูกพ่อเกือบอยู่ไม่ได้แล้วไม่รู้เหรอ?” ฟิวส์ถามกลับ ผมไม่รู้ว่าพ่อพูดอะไรตอบ แต่ฟิวส์ก็ถอนหายใจออกมาหนักๆ “ก็จะอยู่ด้วยกันแบบที่พ่ออยู่กับแม่นั่นแหละ”

[แต่เด็กนั่นเป็นผู้ชาย!]

“ก็ผมชอบผู้ชาย!”

“ฟิวส์…” ผมเรียกเมื่ออีกคนตะคอกพ่อกลับ ผมเหลือบตาลงมามองผมนิดหน่อยก่อนจะถอดหายใจออกมา

“พ่อโทรมาแต่เช้าเพื่อจะว่าผมแค่นี้เหรอ”

[ก็แกไม่รับโทรศัพท์พ่อกับแม่เลย ไลน์ก็ไม่ตอบ โทรหาใครก็บอกไม่รู้เรื่อง]

“เป็นห่วงผมเหรอ?” ฟิวส์ถามกลับด้วยเสียงอ่อนลง “ผมกลับก็ได้ แต่ผมจะพาพี่อนากลับด้วย” ผมมองหน้าฟิวส์อีกครั้งแล้วน้องก็วางสายพ่อไป  ตาสวยมองสบกับผม เหมือนอีกคนกำลังคิดอะไรสักอย่างอยู่แต่ฟิวส์ก็ยังไม่ได้พูดอะไร

“พ่อ…บอกให้กลับบ้านเหรอ?” ผมถามแล้วน้องก็พยักหน้า

“วันเสาร์นี้ พ่อจะทำบุญขึ้นบ้านใหม่วันอาทิตย์” ผมพยักหน้ารับ

“แล้ว…”

“ไปกับผมนะ ไปบ้านผมกัน” น้ำเสียงอบอุ่นเอ่ยชวนจนผมยิ้มรับ อยากไป อยากเห็น อยากรู้ว่าน้องโตมายังไง อยากรู้ว่าบรรยากาศแบบไหนที่หล่อหลอมคนคนหนึ่งให้น่าเข้าหาแบบนี้



ถึงแม้ว่าผมจะรอคอยวันที่ได้ไปบ้านฟิวส์อย่างใจจดใจจ่อ แต่ระหว่างนั้นผมก็ต้องใช้ชีวิตประจำวันตามปกติ ปกติแบบที่พอลล่ากับกายกลอกตามอง เพราะวันนี้ผมเดินเข้าคณะพร้อมกับฟิวส์

“สวัสดีครับพี่พอลล่า พี่กาย” ฟิวส์ทักทายเพื่อนของผมแล้วยิ้มให้เหมือนทุกครั้ง

“กายๆ เห็นตากูไหม? กูกลอกตาอยู่” พอลล่าสะกิดกายแล้วเบิกตาให้เพื่อนอีกคนดู

“มึงเห็นปากกูไหม? กูเบ้ปากอยู่”

“พอแล้วน่า…” ผมว่าแล้วขยับเข้าไปหาเพื่อน

“คือ...เรื่องนั้นเหรอ?” ฟิวส์ถามผมแล้วผมก็พยักหน้าให้

“จะเรื่องไหนอีกล่ะ กูไม่น่าห่วงเลย ทิ้งกูไว้ร้านเหล้าตลอด” พอลล่าว่าแล้วทำท่าจะกินลือดกินเนื้อผม

“ฟูมฟาย ร้องไห้จะเป็นจะตาย วันนี้ยิ้มหน้าระรื่นมาเชียว” กายว่าต่อ

“ใครง้อใคร ง้อกันท่าไหน พูด!” พอลล่าหันมาหาผม

“ไม่ต้องรู้หรอกน่า…” ผมบอกปัดๆ

“ไม่ต้องรู้? กูก็ไม่น่าจะต้องปลอบเลยนะคะ”

“มึงไม่ได้ปลอบนะพอลล่า มึงเหยียบมันซ้ำ” กายว่า

“พอเลย! สุดหล่อคะ นี่คือกลับมาคบกันแล้วเหรอคะ ไม่โสดแล้วเหรอ?” พอลล่าว่าแล้วขยับไปหาฟิวส์ เหมือนจะแกล้งนั่นแหละ แล้วแฟนผมก็ค่อยๆ ก้าวเข้ามาหาผมเพื่อหลบพอลล่า

“ผมไม่ได้คิดจะโสดครับ เอาจริงๆ ตอนนั้นไม่ถือว่าเลิกนะครับ” ฟิวส์บอกยิ้มๆ

“แล้วเลือกได้แล้วเหรอคะ มันบอกให้ไปลองคบกับผู้หญิงไม่ใช่เหรอ?” นิ้วสวยของเพื่อนกรีดลงตามแขนของแฟนผมเบาๆ เหมือนจะยั่วยวนแต่น่าแปลกที่ฟิวส์ทำท่าทางกลัวแบบนั้น

“ผม…ลองหมดแล้วครับ”

“กับใคร! อนา…มันเป็นใคร!”

“ทำไมอีก” กายหันไปถามเมื่อพอลล่าเริ่มโวยวาย

“กูจะไปตบมัน!”

“อย่าไปมีเรื่องเลยครับพี่พอลล่า รู้แค่ว่าตอนนี้ผมคบกับพี่อนาคนเดียว แล้วก็รักพี่อนามากก็พอแล้วครับ” ฟิวส์ว่าแล้วยิ้มให้เพื่อนผม

“มึง…”

“อะไรอีก”

“คนที่กูคิดว่าจะเป็นพ่อของลูกกู บอกรักคนอื่นต่อหน้ากู เขาใจร้ายกับกู”

“คนอื่นที่มึงว่าคือกูที่เป็นเพื่อนมึงนะ” ผมบอกมันกลับ

“ไม่นับได้ไหมอะ เพื่อนอะไรเห็นหัวกูตอนที่ทะเลาะกันมา” พอลล่าว่าแล้วแกล้งทำหน้าเคือง

“ผม…ขอโทษที่ทำให้พวกพี่ลำบากกับเรื่องนี้นะครับ แล้วก็ขอบคุณด้วยที่ช่วยดูแลพี่อนาตอนนั้น” ฟิวส์ว่าแล้วหันไปมองพอลล่ากับกาย

“ฮื้อ~ ทำไมแสนดีจังคะลูกขา”

“มึงเลิกเพ้อสักนาทีซิ” กายบอกแล้วผลักพอลล่าให้ห่างจากฟิวส์

“ผมจะไม่ทำให้พวกพี่ลำบากแบบนี้อีกแล้ว” ฟิวส์ว่า

“หมายความว่าจะไม่ทะเลาะกันอีก?” กายถาม

“มันสัญญาไม่ได้นะครับ แต่จะคุยกันทุกเรื่องแล้วผมก็จะรักพี่อนามากขึ้นทุกวันครับ” คำบอกรักของน้องที่บอกกับผมเมื่อคืนถูกถ่ายทอดอีกครั้ง ให้เพื่อนผมได้เป็นพยาน คำสัญญาที่จริงจังมากกว่าลมปากทำให้ผมต้องยิ้มอย่างมีความสุขอีกครั้ง เหมือนกับเพื่อนผมที่พยักหน้าให้พร้อมรอยยิ้ม

“เลิกกันครั้งหน้าต้องสัญญานะว่าจะมาคบกับพี่อะ” พอลล่าบอก

“ไม่ครับ”

“ไม่สัญญาเหรอ?”

“ไม่เลิกแล้วครับ” คนหล่อบอกแล้วคล้องแขนที่คอผมให้ไอ้เพื่อนตัวดีมันได้หวีด บางทีก็งงกับอารมณ์ของพอลล่า แต่ว่าผมก็มีความสุขทุกครั้งที่มันเปิดปากพูดเรื่องผมกับฟิวส์ แม้ว่ามันจะซ้ำเติมเหมือนกายว่า แต่นั่นมันก็เรียกสติผมได้ดีมากๆ เลย

“ไปเรียนได้แล้ว” ผมบอกฟิวส์เบาๆ

“อื้อ~ เดี๋ยวเย็นนี้มารับนะ” ฟิวส์บอก

ผมนึกถึงครั้งล่าสุดที่น้องบอกอย่างนี้ อดไม่ได้ที่จะคิดถึงภาพของน้องกับเพื่อนสนิทที่กอดปลอบกันในช่วงเวลาที่ผมไม่สามารถเป็นกำลังใจที่ดีให้น้องได้ มือหนาเลื่อนมากุมมือผมเมื่อเห็นผมเงียบ ตาคู่สวยมองมาเหมือนรู้ว่าผมคิดอะไรอยู่ ก่อนแววตำหนิจะปรากฏออกมาให้ผมได้ยิ้ม

“คราวนี้เลิกแล้วจะโทรหาทันทีเลย” ผมบอก

“ห้ามคิดเรื่องไอ้คำผานด้วย มันน่ารักไม่ได้ครึ่งพี่ สวยไม่ถึงเสี้ยวด้วยซ้ำ ผมจะพิศวาสมันทำไม” ฟิวส์บ่นออกมาให้ผมได้ยิ้ม

“ถ้าน้องคำผานได้ยินไม่โดนตีปากแตกเหรอ? โหดด้วยนะคนนั้น” ผมว่ากลับ แล้วคิดถึงเมื่อคืนที่น้องบอกว่าจะด่าผม ปกป้องเพื่อนเก่ง ปลอบเพื่อนเก่ง เป็นห่วงเก่ง แล้วเขาก็ยืนยันด้วยว่ารู้สึกได้แค่เพื่อนจริงๆ

“ถ้าโดนตีปากแตกพี่ต้องจูบด้วย”

“จูบทำไม?”

“ห้ามเลือด” เหตุผลนั่นทำเอาหมอฟันต้องปวดหัว มีอย่างที่ไหนโดนตีที่ปากแล้วต้องจูบห้ามเลือด มันได้ที่ไหนกันล่ะ


ผมเดินเข้าห้องเรียนเหมือนทุกครั้ง แต่ครั้งนี้มันต่างออกไปตรงที่ความสดใสของผมมันชัดเจนจนผมเองก็สัมผัสได้ กายกับพอลล่าบ่นไม่หยุดเรื่องที่ผมยิ้มจนหน้าบานตลอดเวลา ก็ทุกคำพูดและทุกการกระทำของฟิวส์มันทำให้ผมมีความสุขนี่นา คนมีความสุขก็ต้องยิ้มเป็นปกติอยู่แล้ว

“ตัดภาพไปตอนวันศุกร์” พอลล่าว่าแล้วเบ้หน้าให้ผม

“แล้วน้องมันก็ไม่ต่างกันมากนะ” กายบอกแล้วเลื่อนโทรศัพท์นั่นทำให้ผมต้องสนใจโทรศัพท์ตัวเองที่กำลังสั่น

“อยากบอกนะว่าเขาอัปตัสบอกรักกัน” พอลล่าถามแล้วล้วงโทรศัพท์ขึ้นมาเหมือนกัน

หูฟังอาจารย์ มือเลื่อนโทรศัพท์ ตาผมค่อยๆ กวาดมองสเตตัสหนึ่งสลับกับหน้าห้องที่อาจารย์กำลังสอน มันทำความเข้าใจได้ช้า แต่ว่าปากผมก็ค่อยๆ คลี่ยิ้มเมื่อเห็นมันชัดๆ อีกครั้ง



Future Forfun

32 min

จะรักให้มากขึ้นทุกวันๆ เลยครับat Faculty of Dentists

784 likes 45 comments


ฟิวส์อัปเดทแบบนั้นพร้อมกับรูปของผมที่ไม่รู้ว่าเขาถ่ายตอนไหน แต่ช่วงเวลาที่อัปเดทมันคือเมื่อเช้า หลังจากที่เราแยกกันไปเรียน ในรูปผมดูสดใสมากๆ จนผมต้องยิ้มตามตัวเองในรูป มันคงเป็นสักตอนที่ฟิวส์ถ่ายไว้ มันอาจจะเป็นหนึ่งในหลายๆ ครั้งที่ผมยิ้มอย่างมีความสุขเวลาที่ผมอยู่กับเขา


คำผาน ที่บ้านมีโคมไฟใหญ่กว่ารถถัง : คณะวิศวะอยู่กลางมอ มาถูกไหม? ให้ไปรับหรือเปล่า

ตีตี้ไม่ตีแต่เหล็ก : บอกรักกันเพื่อ? กลัวคนอื่นไม่รู้เหรอ?

Pin Pinna : บอกกันสองคนไม่เป็นเหรอ

Ton Gla : คนไม่มีแฟนแบบผมต้องอิจฉาไหมครับ

Vee Vivis : มึงเรียนวิศวะ เผื่อมึงลืม

Future Forfun : อยากให้ทุกคนเป็นพยานครับ

Bar Sarawut : ทีหลังเช็กอินมหา’ลัย คนเยอะกว่าทันตะ

Nnorthh : โชว์หวานว่ะ

ก้อนขาวๆ แพรวพราวบนฟ้า : แต่งวันไหน จะไปกั้นประตู

โซ่ โซเซ : ประตูเงิน ประตูทอง? ก้อนขาวๆ แพรวพราวบนฟ้า

ก้อนขาวๆ แพรวพราวบนฟ้า : ประตูหอ

Yiwaa : กูจะสร้างหอให้เลยมา

TOSSAKAN : ขอให้ถือไม้เท้ายอดทองกระบองยอดเพชรนะครับ

Masa Mark : ขอให้มีลูกเต็มบ้านมีหลานเต็มเมืองนะครับ

Ana Future : ขอแค่รักกันทุกวันก็พอแล้วครับ


ผมกดคอมเมนต์ไป และทันทีที่มันอัปเดทเพื่อนผมทั้งสองคนก็หันมามองทันที เล่นเอาผมหลบสายตาเหมือนมีดนั่นไม่ทัน

“บอกรักกันเก่งงง”

“รักกันเก่งงง” มันว่าล้อแล้วก้มลงสนใจโทรศัพท์ที่แจ้งเตือนอีกรอบ


Future Forfun : จะบอกว่ารักทุกวันเลยครับ Ana Future

Ana Future : จะทำตัวน่ารักทุกวันเลยครับ Future Forfun

Future Forfun : น่ารักจังเลยครับ Ana Future

ตุ๊ดซี่ลี่นี่เรียนเครื่องกล : เป็นแฟนกันไม่มีแชทส่วนตัวกันเหรอ

Polla Tears : วิศวะไม่มีเรียนเหรอ?

คำผาน ที่บ้านมีโคมไฟใหญ่กว่ารถถัง : แล้วทันตะไม่มีเรียนเหรอครับ

Guy Danai : มี แต่เพื่อนกูเก่งแล้ว ล่าสุดอาจารย์เรียกชื่อก็ไม่ได้ยินแล้ว



“อะไรนะ?”

“คุณอนาไม่ได้ยินผมเหรอ? ผมบอกว่าอธิบายเคสของคุณให้เพื่อนฟังหน่อย” อาจารย์หมอว่าในขณะที่เพื่อนทุกคนหันมามองผมหมด

“เคส?”

“เคสที่คุณปรึกษาผมอาทิตย์ที่แล้วไง” แล้วผมก็เพิ่งนึกออกว่าตอนนี้เขาคุยอะไรกัน ก้มลงมองโทรศัพท์แล้วก็อยากโทษเพื่อนที่ไม่สะกิดดีๆ แต่ก็ทำได้แค่ยิ้มแล้วเริ่มทวนเคสให้เป็นตัวอย่าง

ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมเก่ง ยืนยันได้จากคอมเมนต์ล่าสุดที่ผมเห็น


Future Forfun : แฟนผมเก่งที่สุดในโลกอยู่แล้วครับ



Future วิศวะสุดหล่อขอหมอเป็นเมีย

#ขอหมอเป็นเมีย

2/11/2019

เป็นไงล่ะ เป็นไงงงง มารักกันให้มากๆ ขึ้นไง เลิกกันก็ไม่เคยเลิกนะ ไม่เคยไปคบคนอื่นเลย ใครเขาเลิกกัน ไม่มีหรอก ไม่มี้ จะโดนเพื่อนตีปากก็ต้องมาจูบห้ามเลือดด้วยนะ นังคุณฟิวววว เดี๋ยวก่อนไหม? ทำไมนายทำแบบนั้นได้ ไปถามใครมา ห้ะ? ตลกกกก ยังยืนยันคำเดิมว่าอ่านมาทั้งหมดทั้งมวลก็คือสงสารพอลล่า สาวสวยทันตะที่มีความคล้ายคุณยี่หวาวิศวะ แม่คะรวมเงินสร้างเรือนหอให้เขาเถอะค่ะ มันควรจะแต่งได้แล้ว

เฟซบุ๊ก : faddist

ทวิตเตอร์ @pflhzt


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.048K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,574 ความคิดเห็น

  1. #1543 Ton983 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2563 / 12:03
    อ่านแล้วนั่งยิ้มเหมือนคนบ้าเลยอ่ะ
    #1,543
    0
  2. #1514 rungtawanpholcha (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 14:17

    คนโสดตายเลยค่ะ

    #1,514
    0
  3. #1492 similunkh (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 00:01
    พี่แน่คะ"ไปเรียนก่อนค่ะ!!!"
    #1,492
    0
  4. #1430 PornchanokChaiwu (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 08:16
    หมอค่ะ ลืมขนาดไม่โอน่ค้าาาา
    #1,430
    0
  5. #1420 Bung2007- (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 14:03
    ลืมงานเเล้วหมอ!!
    #1,420
    0
  6. #1346 M'X19 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 18:18
    พี่อนา5555555
    #1,346
    0
  7. #1308 IPhone (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 12:25

    ไม่ว่าจะอ่านมากี่เรื่องแล้ว ก็ยังขำชื่อเฟสคำผานอยู่ดี😁😆

    #คำผานที่บ้านมีโคมไฟใหญ่กว่ารถถัง 😁😄

    #1,308
    0
  8. #1266 Biekps99 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:40
    ยอมแล้วจรง คือแบบว่าอวยกันเก่งมาก
    #1,266
    0
  9. #1136 Kun Kuna (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2562 / 03:42
    อ่านไปเบ้ปากไป หมั่นไส้คนมีความรัก55
    #1,136
    0
  10. #1132 KiHaE*129 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 01:42

    จ้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา

    หวานกันเก่งงงงงงงงงงงง

    เก่งกันทุกอย่างงง

    #1,132
    0
  11. #1043 Aomkom1981 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 16:03
    หวานไปอี๊กกกกกกกก
    #1,043
    0
  12. #1038 Joy (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 22:33

    บอกรักกันเก่งงงงงงงงงงง~

    #1,038
    0
  13. #1020 golf8 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 17:18
    รักกันเก่งงง
    #1,020
    0
  14. #1019 maybee23 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 15:35
    บอกรักกันเก่งจ้าาาา
    #1,019
    0
  15. #1017 CypherKPark (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 01:09
    มันน่ารักเก่งงงง ชั้นก็ยิ้มค้างหน้าบานแข่งกะอนาเลยจ้าาาา
    #1,017
    0
  16. #1016 mew_406 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 22:23
    กายกับคำผานนี่มัน-ๆนะเเม่55555.เอ้~~~
    #1,016
    0
  17. #1015 บ๊อบบินไงจะใครล่ะ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 22:22

    หวานเก่งง

    #1,015
    0
  18. #1014 ao_Sumaree (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 20:13
    น่าสงสารพอลล่าเค้านะคะ
    #1,014
    0
  19. #1013 ChorthipJoy12 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 19:21
    เขินเลย
    #1,013
    0
  20. #1012 SeasonRain1 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 18:39
    หนูติ่งพี่เตนล์ๆๆๆ
    #1,012
    0
  21. #1011 sopapatta2503 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 18:28
    ครองรักกันตลอดไป
    #1,011
    0
  22. #1010 namnamtee (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 18:18

    ฟิวต้องใจเย็นๆอีกนะเวลาคุยกับพ่อแม่
    #1,010
    0
  23. #1009 prisana (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 18:11
    น่ารักที่สุด
    #1,009
    0
  24. #1008 yisan2 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 18:07

    อ่านมายังยิ้มไม่หุบจนกระทั่งตอนนี้ที่อ่านจบแล้วก้อยังยิ้มอยู่เลยอ่ะ มันดีงามมากๆ น่ารักน่าเอ็นดูจริงเจ้าฟิวท์ของช้านนนนนเอ้ยของพี่อนา!!555
    #1,008
    0
  25. #1007 manejanb (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 18:06

    รักใหม่มากกว่าเดิม.....หวานนนนน
    #1,007
    0