ชะตารักนางเซียน ภาคปลาย

ตอนที่ 10 : บทที่5 ต้าจินฟาง(อ๋องเขียว) ที่เปลี่ยนไป2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 42
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    9 เม.ย. 63

“ท่านพ่อบ้านก็เป็นเช่นนี้แล ชอบนักข่าวลับข่าวลือ บ่อยครั้งที่เข้าไปในตลาดหลายวันเพื่อหาข่าว ได้ยินว่าทำเป็นงานหลักจนท่านอ๋องนำไปใช้งานเป็นสายสืบเลยเทียว”

เด็กสาวนาม อาเหิน เดินออกมาจากในห้องครัวเอ่ยขึ้นมา เด็กสาวผู้นี้หน้าตาธรรมดา แต่จริงๆเป็นถึงสาวใช้ขั้นสอง เพียงแต่เพราะหน้าตาไม่สดสวยสมวัยเลยถูกส่งมาอยู่ในห้องครัว

“อ้อ เช่นนั้นรึ แม่นางเหินจะไปที่ไหนเล่า” เหมยฮวาเอ่ยถาม นางเหินนี้เป็นเด็กดีทีเดียว น่าเสียดายนักที่หยาบกระด้างไปนิด เสริมให้หน้าตาที่ไม่ได้ดูดีอยู่แล้วดูแย่เข้าไปอีก

“จะไปไหนก็เรื่องข้าสิ เจ้าจะมายุ่งอะไรด้วย ไปๆ ไปเตรียมน้ำแกงได้แล้ว ท่านหมอหญิงหนี่หลิงกำลังตั้งครรภ์ หากได้ซดน้ำแกงไก่ตุ๋นโสมอย่างดีต้องอารมณ์ดีมากแน่ ...ไปๆไปเตรียมได้แล้ว ยืนบื้ออยู่อีก” นางบ่นๆแล้วก็เดินจากไป เหมยฮวาได้แต่ส่ายหน้า คนในครัวเองก็ได้แต่ส่งสายตาเห็นใจมาให้

ปกติหน้าที่ทำสำรับของท่านอ๋องและท่านอ๋องน้อยจะเป็นของกลุ่มของแม่นางเหิน แต่เพราะเหมยฮวาเคยแอบใส่น้ำแกงไก่ของโปรดเหม่ยจินเข้าไปในสำรับ ทำให้หลังจากถูกเปิดโปงเหมยฮวาก็ได้รับหน้าที่ทำน้ำแกงมาโดยตลอด

น้ำแกงของที่โลกนี้มักจะใสเกินไปหรือไม่ก็ข้นเกินไปเลย สำหรับเหมยฮวาที่ชื่นชอบน้ำซุปกระดูกอ่อนๆไม่ต้องตุ๋น จึงมักจะทำอาหารกินเอง ทำให้คนรอบข้างติดรสอาหารเดียวกันไปด้วย

“ถ้ามีรากผักชีก็ดีสิ...” เหมือนว่าทวีปแถบนี้จะไม่มีการใช้ผักชี คงเพราะผักชีเป็นผักที่ได้รับการปรับปรุงพันธุ์พืชอย่างยาวนาน ทำให้ผักหลายๆอย่างในโลกก่อนหน้านี้ไม่มีให้เห็นที่นี่

“ราก...รากอะไรนะแม่เฒ่า” เสียงบ่าวรับใช้ที่กำลังง่วนกับการหั่นผักอยู่ข้างๆเอ่ยถาม

“อ่อ ข้าหมายถึงโสมอ่อนน่ะ รากโสมอ่อนไม่ให้รสชาติแต่ให้กลิ่นที่ดีเยี่ยมเลยเทียว ...เอาน้ำจินมั้ยล่ะ” ว่าแล้วก็ส่งน้ำจินให้เขาดื่ม

“ข้าเอาด้วย” ชายหนุ่มที่อยู่ห่างไปอีกเตาเอ่ยขึ้นพร้อมชูถ้วยพร้อมสรรพ

“ข้าเอาด้วยเจ้าค่ะ” หญิงสาวที่กำลังนั่งทุบเนื้อเองก็เช่นกัน

ก่อนที่ทุกคนในครัวจะเดินมาต่อแถวโดยที่ในมือถือถ้วยกระเบื้องไว้คนละถ้วย เพื่อรับน้ำจินของแม่เฒ่าจีเหมย ซึ่งเหมยฮวาผสมน้ำผึ้งเข้าไปด้วยทำให้มีรสหอมหวาน พวกคนครัวจึงค่อนข้างชอบนาง

เหมยฮวาไม่ได้รับรู้เลยว่า มีทั้งคนที่มาสืบเรื่องของตัวนาง และสายตาที่จับจ้องมาที่นางมากกว่าสองคู่อยู่ตลอด เพราะคิดว่าตัวเองไม่ได้มีหน้าตาเช่นเดิม ซ้ำยังสวมร่างของดอกเหมย ไม่ใช่เหม่ยเสี้ยวแล้ว ไม่น่าจะมีคนจำได้...จริงๆน่ะเหรอ

ต้าจินฟางนั่งอ่านตำราอยู่ในศาลา โดยภาพเบื้องหน้าคือบุตรชายบุญธรรม เหม่ยจิน และท่านน้าของเขา ทั้งหานตงและหนี่หลิง กำลังนั่งพูดคุยหัวเราะกันอยู่อย่างสนุกสนาน

แม้เขาจะรู้ว่าหากปล่อยเหม่ยจินไปอยู่กับหานตงจะดีกว่า แต่เขาก็อยากจะยื้อให้ลูกชายอยู่ข้างตัวจนถึงที่สุด...ใช่ เขารู้ว่าเหม่ยจินคือลูกของเขา

หากคาพยพทั้งห้าเหมือนเขาขนาดนี้จะบอกว่าไม่ใช่ลูกเขาจะเป็นไปได้อย่างไรกันล่ะ ขนาดเสด็จแม่เจอคราแรกยังบอกว่าเหมือนเขาราวกับแกะเลยเชียว

...เหม่ยเสี้ยวนะเหม่ยเสี้ยว หากไม่ใช่เพราะกว่าเขาจะกลับมานางก็จากไปแล้วล่ะก็...เขาจะดึงตัวนางกลับมาข้างกายให้ได้เลยเทียว

ว่าแล้วสายตาคมปลาบก็เหลือบมองไปยังหลังเสาเพราะรับรู้ถึงกลิ่นอายพลังปราณ วันนี้นางไม่มาเองสินะ...น่าแปลกนัก...เขารับรู้ว่าเหมยฮวาอาจจะกลับมาเกิดใหม่ หรืออาจจะสวมร่างของยายแก่คนนั้น อาจจะเพราะรูปร่างหน้าตาที่เปลี่ยนไปนางจึงไม่มาแสดงตัวว่าคือตัวนาง...เขานั้นพร้อมจะยอมรับ แต่กับเหม่ยจินนี่สิ…

คิดได้อย่างนั้นฟางอ๋องก็เลือกจะไม่สนใจกับยายแก่จีเหมยและปล่อยให้นางสอดแนมลูกต่อไป...ขอแค่นางยังอยู่ในวังนี้ เขาก็จะได้ดูแลทั้งนางและลูกอย่างดี..

5ปีต่อมา วันที่เหม่ยจินตัดสินใจออกจากวัง หลังจากนั้นฟางอ๋องก็ติดตามร่องรอยของ‘จีเหมย’ หรือก็คือ ‘เหมยฮวา’ ไม่ได้เลยสักนิด

นั่นแปลว่านางไม่ต้องการให้เขารับรู้ตั้งแต่แรก....คงเป็นเวรกรรมของเขาที่กระทำต่อตัวนางไว้กระมัง ชาตินี้จึงมิได้เคียงคู่กัน

ฟางอ๋องยืนรับลมอยู่ ณ ศาลากลางสวนสวย ด้วยชุดสีเขียวคู่ใจ ใบหน้าที่เคยนิ่งขึงไปนานหลายปีบัดนี้กำลังแย้มยิ้มราวกับว่าการจากลาของคนสองคนที่เป็นดั่งดวงใจของเขานั้น เป็นเรื่องธรรมดาและเขายอมรับได้แต่โดยดี….

 

 

...

ซื้อนิยายคลิก!!!

นิยาย ตำนานรักดอกเหมย ภาคต้น

 

นิยาย ตำนานรักดอกเหมย ภาคปลาย ท่านหมอเซียนบุตรชายท่านมาตามหาแล้วขอรับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น